wen72

Dames, welkom hier! Hoop dat jullie (net als ik) veel hebben aan dit forum en elkaar kunnen helpen.

Moedeloos, ik had je nog helemaal niet gefeliciteerd! Dus bij deze!! Ontzettend gefeliciteerd met jullie wondertje! Heel veel liefde en gezondheid met elkaar! Ondanks de moeilijke start hoop ik echt dat je lekker kan gaan genieten. Verwonder en bewonder elkaar! Okaasan Shanty en Hope en Faith, welkom hier! Ik heb zelf goede ervaringen met Gent. Het duurt helaas wel altijd lang voordat je op het eerste gesprek kan komen, maar zodra de onderzoeken zijn afgerond kan je vrijwel direct beginnen. Maar de arten zijn zeer kundig. Ik zit bij prof de S,utter en zij is altijd bereid tot meedenken en staat ook open voor eigen inbreng. Een zeer fijn mens! De andere artsen ken ik niet zo erg goed, maar ik weet wel dat iedereen altijd erg meelevend en aardig is. Je voelt je daar geen nummer, maar echt mens. Shanty, is het al helemaal zeker dat het micro tese moet worden? Is er helemaal geen actieve zaadproductie meer? En ondanks dat je al drie kinders hebt, mag de wens voor een vierde er ook zeker zijn! Ik heb zelf geen ervaringen met de combi verzekering en Gent. Onze dochter is ontstaan in een zelfbetaalde poging. (en die kwam inderdaad op rond de 3400 exclusief medicatie) In het najaar gaan wij toch weer terug naar Gent voor een poging voor een derde kindje. De intake hebben wij al gehad. Alleen door prive omstandigheden hebben wij er zelf voor gekozen om onze poging uit te stellen. Ben dus ook erg benieuwd hoe het gaat lopen met een vergoedde poging, want daar hebben wij nu weer recht op. Ik ga iig vragen aan onze verzekeraar (CZ) of ik inderdaad het bedrag moet voorschieten of dat ik middels een soort toestemmingsverklaring dit niet hoeft te doen en alles rechtsreeks gefactureerd kan worden. nee heb ik, ja kan ik krijgen, toch? Dames, heel veel succes!

Beanie, even off topic, maar had je deze al gezien? http://www.ivfmoeders.nl/threads/16094-Intralipid-Infuus-en-verpleegkundige?p=648339#post648339

Eigen urine? ???? Bijzonder. Goed idee van het googlen! Ga ik ook eens doen.

wij zijn de medische molen in belqnd vanwege de zeer slechte zaadkwaliteit van manlief. Die is dermate slecht dat het echt ee wonder zou zijn als er iets op een natuurlijke manier gebeurt. Heeft te maken met een operatie in het verleden. Wat betreft dat loslaten. Beide keren dat ik zwanger raakte, waren wel de keren dat ik er het minst mee bezig was. Mijn zoontje is ontstaan na de allereerste icsi poging. Ik ging er zonder meer van uit dat je meerdere pogingen nodig zou moeten hebben alvorens zwanger te worden. Ik zag dis eerste poging als een soort generale repetitie. Kijken hoe ik alles zou ervaren, zodat als wij voor het "echie" zouden gaan, ik hier rekening mee kon houden. Tot mn grote verbazing bleek het gelijk raak te zijn. Toen met onze dochter had ik 5 verse icsi pogingen gedaan. Ik was in mijn hoofd al bezig met de voorbereiding voor de 6e icsi poging. Ook de medicijnen waren al bijna ingezameld. Ik had alleen nog een cryo liggen en volgens de Belgische wet moeten eerst alle cryos zijn opgemaakt voordat je met een verse poging mag starten. Ik had weinig vertrouwen in cryos en zag het als een noodzakelijk iets om verder te mogen gaan. En weer tot mijn verbazing zwanger. Dus ergens heb ik ook wel iets met de " loslaat" theorie.

Hoe gaan de nachten tiktak? en het drinken (bv)?

Iemand ook tips als die te groot is bij het hoofdje? Wij hebben nog van ons zoontje zo'n duur 4 seizoenenslaapzak. Deze is geschikt vanaf 1 jaar, maar ons meisje is er nog te smalletjes voor. Bij de beentje kan ik hem inderdaad omslaan of "inkorten" middels een elastiek, maar haar hoofdje zakt er nog teveel in. Roossie, Ons meisje heeft ook wat waterwratjes. Ben benieuwd of sudocreme werkt en wat de apotrheek voor advies geeft.

Schoot mij ineens te binnen dat mn zoontje ( achteraf gezien) even kort huilen nodig had om alle prikkels van de dag te verwerken. Toen de " in slaap huil periode " over was, ging hij op een ritmische wijze met zn hoofdje tegen zijn ledikantje bonzen. Dat was ( ook weer achteraf gezien) zijn manier om tot rust te komem. Nu is hij bijna 6 jaar en hij blijkt hsp ( hoog sensitief) te zijn, hetgeen inhoudt dat hij prikkels van buitenaf moeilijker kan filteren. Nu vallen er bij ons puzzelstukjes op zn plaats over zijn gedrag als baby, waaronder het slechte slapen. Moest er gewoon even aan denken en vroeg mij af of julloe dochtertje " makkelijker / rustiger " is als de dag weinkg of veel minder prikkels heeft gegeven. Ons zoontje was ( en is nu nog) erg gebaat bij uitleg en voorspelbaarheid. Dat geeft hem een veilig gevoel. Dank jullie voor de felicitaties. Vandaag met gemengde gevoelsns de verjaardag van mn moeder gevierd. Gelijk oom maar een beetje de verjaardag van mn zoontje. Je weet immers niet wanneer het met haar is afgelopen. Op deze manier toch nog samen herinneringen gemaakt. Mijn moeder en zoontje hebben samen de verjaardagstaart uitgeblazen. Ga ik nooit meer vergeten.

Bij mn zoontje hebben wij dus ook dit een beetje toegepast. Iedere keer een minuut langer en geen oogcontact maken. Wij hadden alleen een limiet van maximaal 10 minuten. En bij paniek huilen er wel uithalen. En als ze ziekjes zijn, dan hielden wij ons er helemaal niet aan. Ergens heb ik ooit gelezen over een link tussen langdurig huilen en verhoogde kans op adhd oid. Maar weet niet de ins en outs hiervan. En de wijze van opvoeden moet gewoon vanuit je eigen gevoel en waarden en normen gaan. Die ukkies hebben liefde en geborgenheid nodig. Geen dril regime.

Pfff. Heftig, tiktak! Hij zou je wat meer moeten steunen ipv er tegen in gaan. Die kleintjes voelen de sfeer feilloos aan en reageren daar dan op. Dan zit je al snel in een vicieuze cirkel. Kan je hem niet wat artikelen laten lezen over bijvoorbeeld de voordelen van het samen slapen op de hersenontwikkeling van een baby. Die ontwikkelt zich bijvoorbeeld positiever als ze het eerste jaar bij de ouders slapen. Of de lange termijn voordelen van borstvoeding? Ik ken je vriend natuurlijk niet, maar als ik het zo lees heeft hij een sterke eigen mening en staat weinig open voor andere ideeen oid. Ook weinig de wil om zich daar iets meer in te verdiepen. Heel veel sterkte met alles! Het is echt belangrijk dat jij ook ergens goed terecht kan met je verhaal en gevoelens! Xxx

Herkenbaar tiktak. Dat schuldig voelen. Bij mijn zoontje lieten wij hem maximaal 10 minuten huilen. Maar zodra het paniek huilen was, ging ik er al eerder naar toe. De methode heeft uiteindelijk wel gewerkt bij zoonlief, masr het is ook " mijn ding" niet. Ik ben meer het type van "natuurlijk ouderschap" dus niet zo laten huilen, snachts samen slapen middels co sleeper etc. Het scheelt wel dat mn man en ik op 1 lijn zitten hierin. En mijn dochter was makkelijker dan mn zoontje met zelfstandig slapen. Wat onwijs balen dat je de afspraak moet in DD afzeggen. Zoals de andere meiden al schreven: je moet het immers wel samen willen en er voor gaan, maar ik snap je frustratie en verdiet volkomen. Het voelt als een oneerlijke kans en zo abrupt. Je hebt nooit de kans gehad om een second opinie aan te vragen. Het klonk alsof je vriend helemaal niet open heeft willen staan voor joiw kant van het verhaal. Dat steekt. Maar alles afdwingen werkt ook averechts. Ik hoop echt dat dit een plekje gaat krijgen. En wie weet toch heel stiekem nog een self made wondertje. Ik hoop het echt voor je! X Hier staat alles op zn kop. Gisteren telefoontje dat mijn schoonmoeder een zware hersenbloeding heeft gehad. Zij ligt in kritieke toestand in het ziekenhuis. Is verlamd en niet meer aanspreekbaar. Dus naast mijn ternimale moeder ( die vandaag overigens jarig is), hebben wij er een extra zorg bij. Waarschijnlijk straks 2 oma's / moeders die heel binnenkort komen te overlijden. Hier dus ontzettend druk en vandaar mijn weinige aanwezigheid hier.

Wow, wat goed!! Ik moet zelf ook nog zo'n 8 kilo kwijt. En een strakkere buik ( blijven hopen....) ipv een soort halfbakken zwanger buikje. Pff. Wat heb je gedaan dat er al zo snel wat af is? Ik ben al zeker 9 weken bezig met een hardloopprogramma ( evy vlaanderen sportland) en snoep al veel minder. Pas 3.5 kilo kwijt in al die tijd. Merk wel dat het moeizamer gaat nu ik wat ouder ben. Na mn eerste zwangerschap ging dit veel sneller. En doe toch hetzelfde. Dus tips zijn welkom!

Onze uk komt ook nog iedere nacht. Weliswaar al een stuk minder vaak dan een paar maanden geleden, maar ze wil toch nog echt iedere nacht een slokje mama drinken en wat geborgenheid. Nu merkte ik wel dat zij een aantal maanden geleden ook zo vaak (om de 3 uur) wakker werd uit gewoonte. Zij dronk dan 1 of 2 slokjes en viel dan tegen mij aan weer in slaap. Zij hd dus duidelijk niet echt honger. Die gewoonte heb ik doorbroken door manlief naar haar toe te laten gaan. In het begin accepteerde zij dat niet en werd verschrikkelijk boos (onze dame heeft nogal een eigen willetje en een pittig karakter). Manlief bleef dan heel rustig en bleef haar gewoon vast houden en troosten, maar nam haar niet mee naar onze kamer. Ook bracht hij haar niet naar mij om te laten drinken voor de twee slokjes. Soms stond hij wel een uur met haar te tutten en te troosten. (wij zijn beide geen voorstander van laten liggen en laten huilen) Na een tijdje snapte zij dit en kwam zij dus niet meer zo vaak in de nacht. Nu komt zij meestal rond 00.30 uur en rond 06.00 uur. Dan haal ik haar er uit, krijgt ze lekker bij mij drinken en breng haar vervolgens terug naar haar bedje om verder te slapen. Zij drinkt dan ook gewoon lekker alles leeg ipv 2 kleine slokjes. Scheelt mij enorm in nachtrust! Ik snap dat jij niet heel veel aan dit verhaal heb, maar het zou voor jou zo veel fijner zijn als je man jouw hier wat vaker in zou ondersteunen. In je eentje is dit bijna niet te doen. Dus even alle respect naar jou! Die uks hebben gewoon nog heel veel behoefte aan geborgenheid. Dicht bij mama of papa is het fijnste wat er is. (en ook als ze al iets ouder zijn, vinden ze het nog heerlijk om er soms even bij te kruipen in het grote bed). Rossie, hoe was de hello kitty taart?

De kliniek in Dusseldorf staat er inderdaad om bekend best succesvol te zijn met vrouwen met een lagere AMH waarde. Op een ander forum (zwangerschapspagina) zijn daar 2 topics behoorlijk actief. Met name het topic poffertjes en pannenkoeken (mmm clubs) is erg actief met allemaal dames die een lage AMH waarde hebben. Zij wisselen daar veel tips uit. Onder andere over supplementen , behandelingen etc. Veel van deze dames lopen in Dusseldorf of UZ Gent. Zelf (bijna 42 jaar) loop ik in UZ Gent. Daar ben ik zelf ook erg tevreden over. Mijn dochter is daar ontstaan (nu 1 jaar oud) en wij gaan in het najaar weer een nieuwe poging wagen voor een derde kindje. Je kan altijd in gent of dusseldorf een gesprek aanvragen. Zelf heb ik in het verleden 1 poging gedaan in DD. Ik vond hen wat commercieler dan Gent, maar wel ook erg kundig. Het is belangrijk dat je zelf een goed gevoel heb over de kliniek / ziekenhuis waar je onder behandeling gaat. In het buitenland worden er trouwens ook vaak hogere eenheiden gespoten (tot 450 eenheden). Ook wordt er soms aangeraden om DHEA te gaan slikken. Echter, doe dit wel onder toezicht van een arts met bloedcontroles. Je kan eventueel wel googlen op dhea. Ook op de site van Dusseldorf vind je er het eea over terug. Het schijnt dat het een positieve invloed kan hebben op de (kwaliteit en aantal) eicellen. Net als een bepaalde hoeveelheid melatomine. Heel veel succes met alles!

Wow!!!!! Zo enorm blij!!!! Onwijs gefeliciteerd!! Ik duim voor een fijne, gezonde en doorgaande zwangerschap! Eindelijk!! Wanneer ben je uitgerekend?? Xxx

Ik ook!!

Oja. En idd. De eerste drie letters van mijn nickname zijn inderdaad de eerste drie letters van mijn naam. Mijn echte naam wordt dan nog aangevuld met 2 letters.

Roossie, Nog gefeliciteerd met je meisje! 3 jaar alweer! Gaat zo hard. Ik herken het dat ze ineens echt gaan beseffen jarig te zijn. (en dan voornamelijk de taart en de cadeautjes krijgen...hahaha). En dan over een jaartje of 2 weer een nieuwe fase: kinderfeestjes. Ach, elke fase is en blijft zo leuk! Ik heb even snel nog voor je in dat boek gekeken. Kernwoorden: Gevoel van onveiligheid, teveel naar anderen luisteren in plaats van jaar jezelf (laten leven), niet luisteren naar jezelf en je eigen hart volgen. Tips daar in: jezelf meer waarderen, in harmonie met jezelf leven, jezelf niet langer wegstoppen in de schaduw van een ander, meer naar jezelf luisteren. Misschien herken je er helemaal niets in, maar ik geef alleen even een korte samenvatting vanuit het boek. Sas, lijkt mij ook best zwaar om er regelmatig even een tijdje alleen voor te staan. En vergeet niet hoe emotionele start jullie hebbben gehad.Logisch dat het loslaten gewoon moeilijk is. (en zelfs zonder moeilijke start blijft loslaten een isseu, althans bij mij ook). Zolang gestreden en gevochten voor een ukkie. Tja, dan is loslaten best een pittig iets. Heeft het gesprek met de praktijkbegeleider nog iets opgevelverd? Beanie, jeetje al mogelijk naar 1 slaapje overdag. Wat een mannetje is het toch. heerlijk! Fijn, da het allemaal weer wat rustiger en beter gaat! Ik kan mij voorstellen dat je weer blij bent om Q te zien na die dagen. Bij ons (in het kader van loslaten) is M ooit 1 nacht uit logeren geweest en dat was toen ik lag te bevallen....hahaha. Maar dat heeft er ook mee te maken dat wij geen familie (ouders, broers of zussen) hebben die kunnen oppassen. Aankomende week gaat M een nachtje logeren bij mijn beste vriendin. (haar zoontje en M schelen 4 maanden en zijn ook dikke vrienden) en dan moet ik toch echt even slikken....(ben ook erg slecht in loslaten). Tiktak, staat jullie afspraak in DD nog? Hier heb ik de verse poging uitgesteld. Ik zou vorige w,eek weer gaan beginnen, maar gezien alle omstandigheden heb ik er geen puf voor. Hierdoor heb ik alles uitgesteld. Gewoon te moe en geen tijd om ritjes naar gent te rijden. Gezien mijn hoge leeftijd (dit jaar nog 42), maken die paar maanden ook niet zo heel veel meer uit. Mogelijk dat wij nu in september of oktober willen gaan starten. Even afhankelijk van de omstandigheden. Wat leuk al die voorbereidingen voor de eerste verjaardag! Ik vond die eerste verjaardag altijd zo bijzonder. Een emotionele herinnering aan een jaar terug, de bevalling, het eerste weerzien. Pfff. Bij beide kinderen heb ik toch stiekem even een traantje weggepinkt. Zoonlief kreeg voor de eerste verjaardag een houten blokkenwagen cq loopkar. Daarnaast een zandbak (spelen ze nu nog mee). Dochterlief kreeg een houten keukentje (is echt een succes!) en een houten poppenwagen cq loopwagen. Ook een driewielrtje zou een leuke optie zijn.

Beanie, Hoe is het met Q? Is hij al helemaal opgeknapt? En Sas, balen dat manlief weer even weg is. Hopelijk is hij wel op tijd terug voor S zijn eerste verjaardag. De komende maand worden de mannetjes van jullie alweer 1 jaar! Wat is dat jaar dan toch snel gegaan! Hebben jullie al ideeen of plannen hoe het te vieren? Tiktak, waar ben je? Roossie, ik zal komend weekend even in het boek kijken voor de hielspoor. Hoe doen jullie kindjes het met de warmte? Slapen ze een beetje? En overdag? Hier is het even erg druk. Mijn moeder is naar een hospice overgebracht. Ze zou naar een palliatieve afdeling in het verpleeghuis gaan, maar kreeg de tip om naar een hospice te gaan ipv verpleeghuis. Dat is gelukt. Ik probeer minimaal 1 keer per dag langs te gaan met de kinderen. Ik ben enig kind en wij hebben verder geen familie meer (al mijn omms en tantes zijn ook al overleden) dus er komt verder niemand anders bij haar op bezoek. Ze zit in de ontkenningsfase en wil er niet aan dat zij binnenkort komt te overlijden. Ze geniet wel ontzettend van mijn kinderen. En dat is ook de reden dat ik ze dagelijks mee neem naar het hospice. Verder is het gevoelsmatig dat ik de hele dag in een spreekwoordelijke "spagaat " sta. Ik wil enerzijds zoveel mogelijk bij mijn moeder zijn, maar anderzijds gaat mijn normale leven ook gewoon door. Mijn kinderen die vakantie hebben en ook ontspanning en leuke dingen willen doen, mijn werk, mijn huishouden etc. Ik kom bijna niet toe aan mijzelf en loop op mijn tenen om alles te kunnen regelen om er zowel voor mijn moeder te zijn als ook voor mijn kinderen. Ik heb gelukkig nu een weekje vrij van het werk, maar overweeg om binnenkort met de bedrijfarts of leidinggevende te gaan praten. Ik heb het gevoel al bezig te zijn met mijn reservers en ben mijzelf compleet voorbij aan het lopen. Ik merk dat ook aan kleine dingetjes. Ben veel moe, duizelig, erg vergeetachtig etc. Hierdoor ook besloten om de verse icsi poging maar even uit te stellen. Wij zouden eigenlijk gisteren weer gaan beginnen, maar ik denk niet dat dit nu verstandig is. Die 1 of 2 maanden uitstellen kan er ook wel bij (gezien mijn leeftijd). Nou weer even genoeg ego (en hart gelucht). Hoe is het met jullie?

Yeahhhhh!!! Orkaasan! Goed nieuws!! Dat is een mooie verdubbeling. Ik ga verder met duimen voor een gezonde en blijvende zwangerschap.

Zo zag het er bij mijn dochter uit. Die van jou is veel duidelijker!

Yeahhhhhh! Orkaasan!!! Wat een mooie duidelijke test! Ik had ze niet zo duidelijk toendertijd van mn dochter. Alvast een eerste voorzichtige felecitatie! Ik duim nu keihard op een gezonde en blijvende zwangerschap voor jou! Succes met prikken vandaag! Xxx

Wij hadden in juni weer een afspraak staan na de geboorte van onze dochter. Na het gesprek met de prof konden wij vrijwel gelijk weer starten. Wij konden aansluitend aan de afspraak direct bloed laten prikken voor alle waarden. Het is dat wij nog een cryo hadden maar anders hadden wij na de bloeduitslagen direct door gekund met een nieuwe poging. Tijdens de afspraak had ik ook aangegeven zo snel mogelijk door te willen vanwege mijn leeftijd. Dat is genoteerd als preferentie. En nu na de mislukte cryo ontdooing kunnen wij desgenwenst gelijk door voor een nieuwe poging. Alvast veel succes!

Dank je! Ik zei ook al tegen manlief dat ik hoop dat wij dan vanmiddag positief bericht krijgen. Liever vanmiddag positief bericbt dan positief bericht over die ene cryo ( ookal was dat wel gewenst en gehoopt). Realistisch gezien zal vanmiddag ook geen positief telefoontje zijn, maar hoop doet leven. En ja. Gelijk maar de beslissing genomen om door te gaan. Gezien mijn leeftijd hebben wij geen tijd om dit uit te stellen. Wij gaan 1 poging doen. Daarna waarschijnlijk stoppen. ( ligt er aan hoe wij er dan samen in staan). M wil namelijk dolgraag nog een keer grote broer worden en vraagt met regelmaat of er nog een broertje of zusjs komt. Nou wil het toeval dat zijn 2 beste vriendjes beiden uit een groter gezin van 4 kinderen komen en dat vind hij zo gezellig en leuk. Tja, ik wilde al heel graag door oor een derde kindje maar ma lief was nu ook overstag toen hij de teleurstelling bij mij en M zag na het telefoontje van Gent. ( M weet de link tussen naar belgie rijden en een mogelijkheid voor een broertje of zusje dus die reageerde ook direct teleurgesteld toen wij weer terug reden).

Helaas. Ik ben al van het wachtbankje gevallen voordat ik officieel had plaats genomen. Wij kregen net bericht dat onze enige cryo niet goed is ontdooit. Alle dames: heel veel succes! Ik hoop op positieve berichten voor jullie.