wen72

Pfff. Gelukkig maar! Toch weer een opluchting!

Orkaasan, ik kwam even spieken, hoe het met je gaat. Wanneer ga je testen? De duimen draaien nog volop voor jullie! Bianc en Noah, ik hoop ook voor jullie heel veel succes en dat de eerst komende ronde gewoon raak voor jullie mag zijn.. Even een vraagje voor bianc, welke samenwerking doen jullie tussen Voorburg en Gent? Alleen de echo's en bloedonderzoeken? Ik lees ook iets van een punctie? Kan dat en waarom is dat? Waar doen ze dan de bevruchting? En wordt dat dan naar Gent gestuurd? Ik deed voorheen altijd de echo in het b.ronovo, maar ik wil eigenlijk ook naar voorburg voor onze laatste cryo in Gent. En dan bedoel ik dus de tussentijdse echo's.

Sas. wat een super nieuws!!! Wat een kanjer en een knokkertje is jullie heerlijke mannetje! Dat zal best wel even een opluchting zijn geweest. En wat leuk die herkenning als hij zijn papa ziet. Ik zie het al helemaal voor mij: zo'n klein enthousiast en spartelend mannetje als hij papa ziet. geweldig! Beanie, wat heerlijk dat je weer gevlogen hebt en nog beter is het dat het ook goed ging! Hoe lang zijn julie nog daar? En ga je nog meerdere sprongen maken? Mijn baby

Ik sluit mij helemaal aan bij roossie, tiktak. Met flesvoeding is er geen garantie dat ze doorslapen. Je weet dat ik ook nog BV geef en ons meisje komt ook nog snachts. Alleen toen ze ziek wat en aan de antibiotica zat, heeft ze even tijdelijk Door geslapen. Zelf zit ik op een facebook pagina voor meiden die bv geven bij kindjes ouder dan een jaar. Daar werd laatst de vraag gesteld over of het normaal wat dat haar zoon van 15 maanden nog snachts kwam voor voeding. Haar omgeving vond het namelijk maar raar dat ze nog steeds snachts moest voeden. Er kwamen vervolgens 64 reacties van andere meiden die dit ook nog deden en waarbij hun kindje ook nog wat bv wilde drinken in de nacht. Zo werd haar een hart onder de riem gestoken. Zelf baal ik ook wel eens Door de gebroken nachten, maar aan de andere kant zou ik het nog niet willen missen. Het is toch super dat jij zelf je kindje kan voeden. Zo intiem en bijzonder. En ja, flesvoeding vult inderdaad beter. Maar er zijn ook flesvoeding kindjes die snachts wakker zijn en borstvoeding kindjes die doorslapen. Daarnaast zal je ook merken dat nieuwe fases of drukke dagen ook zijn weerslag hebben op eventueel snachts wakker worden. Onze dochter is trouwens ook pas tegen de leeftijd van 1 jaar in de nacht op haar eigen kamer gaan slapen. Daarvoor ook bij ons op de kamer in weliswaar een eigen bedje. Waarom heeft jouw vriend er zo moeite mee?

Is het nu ineens gekomen? Of al ontstaan na je bevalling? Mocht het nu ineens zo zijn (en je na de bevalling dit nog niet eerder had gehad) dan zou ik voor de zekerheid er een zwangerschapstest tegen aan gooien. je weet nooit. Kan je dat iig uitsluiten (of niet )

Kan mij voorstellen dat je bent weggegaan. pff. dat is best lang wachten! Had je na je laatste bevalling dit al of is het nu ineens sinds de laatste keer? Kan je niet spontaan zwanger zijn? Heb je er al een testje tegen aan gegooid?

Tiktak, Hoe gaat het overigens met het zelfstandig slapen van jullie wondertje? Heeft ze het geaccepteerd?

Ja, daar sluit ik mij bij aan. Dat ligt een beetje aan je persoonlijke situatie. Na 3 icsi pogingen voor een tweede kindje zijn wij overgestapt naar het buitenland. Wij moesten toen de behandelingen immers zelf betalen en ik wilde dan ook echt voor meer mogelijkheden en kennis gaan. Hiermee wil ik niet zeggen dat dit in Nederland niet aanwezig is, maar in het buitenland zijn ze gewoon vaak wat verder op dit gebied en minder gebonden aan bepaalde regels en afspraken met fabrikanten en zorgverzekeraars. De vierde poging hebben wij ook in DD gedaan, maar ik voelde mij in die kliniek niet thuis. Voor de vijfde poging zijn wij naar UZ Gent gegaan. Daar werden voor het allereerst echt uitgebreidere onderzoeken bij mij verricht, waaronder uitgebreid bloedonderzoek en een hysteroscopie. Wij zijn ooit in de medische molen in beland vanwege de slechte zaadkwaliteit van manlief. Tijdens alle 4 de eerdere pogingen (Nederland en DD) werd er alleen maar gefocust op de zaadkwaliteit. Bij Gent wilden zij echter weten hoe het kwam dat ik toendertijd wel zwanger was geraakt (ik had al een zoontje vanuit icsi) en het nu niet leek te lukken. Uit het bloedonderzoek bleek dat ik een geactiveerd imuunsysteem had en ook en een lichte stollingsafwijking. Hiervoorheb ik medicatie gekregen en de 5e poging was succesvol! Onze dochter is inmiddels ruim een jaar oud. Succes met je keuze en de komende behandeling!

Kwam ook even spieken Hoe het wat afgelopen bij de huisarts, mijn baby.

Hier ook een zoon die veel drinkt met warm weer. Hij wat 14 maanden oud toen wij in curaçao en bonaire waren. Hij al veel minder maar dronk veel meer. Wij hadden zelfs snachts zijn drinkbeker met water in zijn ledikantje liggen, zodat hij zelf kon drinken. Hij is er niet slecht van geworden. Zolang ze goed plassen, lijkt het mij ook geen probleem. Zeker als hij ook zoveel zweet.

Fijn dat jullie goed zijn aangekomen en de eerste sprongen al hebben gemaakt! Ga jij zelf ook nog de lucht in? Wat kanp dat Q zich zo goed heeft gehouden in de auto! Is toch uiteindelijk een stuk fijner dan dat ze het helemaal zat zijn met dito geluiden erbij. Tja, lijkt mij ook een goed excuus om voor een tweede te gaan als je ziet dat je zoon het zo leuk vind om met andere kinderen te spelen...hihihi. maar ik ben niet geheel onpartijdig. ;). Roossie, vandaar dat ik je naam herkende. (schaam, schaam). En ik maar denken van een ander topic, maar je had hier al eerder meegeschreven. Lekker bijdehand van mij...not. Hebben jullie lekkere dagen gehad? Wij zijn hier lekker naar het strand geweest (wonen 400 meter van het strand af, dus wij zitten zowat dagelijks op het strand bij mooi weer). Het was heerlijk. Kinderen genoten volop. (en wij uiteraard ook). Ons meisje loopt inmiddels alleen nog maar. Kruipen is zo goed als over. Ze heeft het helemaal ontdekt. Ook op het strand, alhoewel dit nogal wiebelig was door de zachte ondergrond. Zo lekker om te zien. Zo'n waggelende dreumes in haar roze badpakje. Enige nadeel is dat wij nog scherper moeten opletten want ze wandelt zo de zee in. Vind ze geweldig!

Wij hebben maar 1 cryo in de vriezer liggen. Hopelijk gaan wij daarna nog door voor een verse poging, maar daar zijn wij nog niet geheel over uit. Ik zelf wil wel graag, manlief heeft nog zijn twijfels. Eerst maar deze cryo en dan zien wij wel verder.

Orkaasan, wat een mooierd! Ik hoop echt dat deze 9 maanden blift plakken!

Wat fijn orkaasan!!!! Spannend!!! Succes met de tp. Ben benieuwd. De duimen gaan draaien voor je.

Kan mij zo voorstellen dat je hier verdrietig van bent. Je wens voor een tweede kindje is immers zo intens. Terwijl hij behoorlijk halsstarrig is in zijn beslissing. Heftig! Ik kan ook alleen maar aangeven dat wij ook nog nooit problemen hebben gehad met het vinden van oppas voor 2 kinderen. En wij kunnen niet op familie terugvallen. Wij zijn totaal afhankelijk van betaalde opvang / oppas. Maar voor een oppas is het vaak geen probleem om een kindje meer erbij te hebben. En het is wat roossie zegt. Straks gaat er een naar de psz of naar school, spelen bij vriendjes etc. Dan wordt het zoveel makkelijker.

Oeps..dan ben ik even in de war. Dacht even je naam te herkennen van het dusseldorftopic. Maar gezellig dat je zo mee leest en nu ook meeschrijft! Jouw jongste zit een beetje in de leeftijdscategorie van de kleine van mijn baby en mijn eigen dochtertje. Dus voel je welkom om mee te schrijven. Zo herkenbaar dat iedereen er van uit gaat dat je bij 2 kinderen compleet ben. Ik hoorde niet anders na mijn bevalling. En nog meer omdat wij nu een jongen en een meisje hebben. Zowat iedereen zei: van beide smaken een, ben je gelijk klaar en compleet. Zelfs de gyn van het ziekenhuis waar ik bevallen was, ging er zonder meer van uit dat mijn kinderwens nu wel klaar en compleet zou zijn. Dat bleek uit de zesweekse nacontrole. Uhhh...mag ik dat zela uitmaken? Het lijk wel of het de norm is. 2 kinderen en dan het liefst van verschillende geslachten. Na de komst van de tweede had ik wel een echt gevoel dat ik nu een gezin had. Bij de eerste was dat gevoel van een echt gezin minder. Maar zelf heb ik nooit geroepen dat mijn gezin nu compleet is, terwijl mijn omgeving daar zonder meer van uit gaat.

Hoe komt hij er nou bij dat het niet te combineren valt zonder dat hij het zelf daadwerkelijk heeft ervaren? Is hij nog van dat idee af te brengen? Mijn ervaring is dat een tweede kindje zoveel makkelijker is. De grootste verandering is van geen naar een kind. Maar de verandering van 1 kind naar 2 kinderen is veel minder groot. Het is wat drukker maar daar vind je vaak snel weer je weg in en dan zit je zo weer in je normale gang vanaar zaken.

Daar heb je helemaal gelijk in! Mij vriendin werkt in de ouderenzorg en als ik soms haar verhalen hoor over kinderen die nooit komen of alles te veel is. Echt niet normaal.

Oei... ik had inderdaad even de hoop dat hij mogelijk overstag wilde gaan omdat hij je zo met " je ziel onder je arm ziet lopen". Maar het blijkt dus bijna het tegenovergestelde te zijn. Is hij ook helemaal niet bereid om het gesprek met de arts aan te gaan. Gewoon vrijblijvend aan te horen wat de arts voor verwachtingen heeft. Pfff. Moeilijk als je zo veel van mening en idee verschilt. Sterkte!

Pfff. Moeilijk tiktak. Wel apart ( en misschien wel positief) dat hij er vandaag zelf over begon. Als ik kijk naar mijn eigen man, dan merk ik dat dit soort dingen even tijd nodig heeft om op hem in te werken. Het werkt dan vaak averechts als ik er te vaak over begint. Ik moet hem altijd de tijd gunnen om er over na te denken etc. Maar ik weet natuurlijk niet hoe jouw man in elkaar zit. Begrijp ik er nou een beetje uit dat hij misschien overstag gaat omdat jij ongelukkig ben of vind hij het juist onzin dat je ongelukkig ben? Ik sluit mij aan bij roossie. Die tweede vond ik ook erg belangrijk. Ik ben zelf enig kind en vond dat altijd verschrikkelijk. Maar dat hoeft niet voor iedereen te gelden hoor! Ik ken genoeg enig kinderen die het heerlijk vinden dus dat is gewoon persoonlijk. Maar ik merk nu, nu mijn moeder hulpbehoevend is en ik de mantelzorg voor haar doe, dat dit best wel eens pittig is omdat je de zorg niet kan delen of bespreken met een broer of zus. Rossie wat leuk om wat van je te lezen! Wees welkom om gezellig mee te schrijven hier. Jij liep toen toch ook in dusseldorf? Ik hoop voor je mee op een spontaan derde wonder!

Ja, hier ook altijd stress! Het begon nu alweer tijdens de intake en het bloedprikken. Terwijl het nog helemaal niet zeker is of wij uberhaupt wel door gaan voor een verse poging. Maar toch alweer stressen. Hoe zijn de bloedwaarden?, Gaat die ene wel goed ontdooien? etc. Zonder medische molen was er idd geen twijfel geweest over een derde (en vierde?) kindje en dan was ik hopelijk ook wat jonger geweest toen de eerste kwam. Wij hebben te lang gewacht met de stap naar de medische molen. Eerst ruim 7 jaar zelf bezig geweest in de hoop dat het wel goed zou komen. Daar heb ik nu achteraf best spijt van. Maar ja, dingen kunnen niet worden teruggedraaid. Toen ik vroeger stellen met kinderen in de wachtkamer zag zitten, was ik altijd wel even jaloers in de trant van: dat wil ik ook zo graag, maar zag het wel altijd als een positief teken. Een betere reclame voor de effectiviteit van de kliniek of ziekenhuis is er niet. Het gaf mij dus altijd vertrouwen dat de kliniek in staat was om wensen werkelijkheid te maken. Alleen nu voelde ik mij haast asociaal om met 2 kinderen daar te staan. Zo hebberig, weet niet precies hoe ik het moet omschrijven. Terwijl ik zo intens gelukkig ben met mijn gezin! Dat geluk gun je iedereen. Maar het is zoals je schrijft, mijn baby. Zonder die medische molen was die derde er al zeker geweest.

, Ja, wij hebben maar 1 cryo. Een blasto cryo. Dus best wel spannend of het goed gaat ontdooien, doordelen etc. Het was heel bijzonder om gisteren weer terug te zijn in Gent. Wat een contrast met 2 jaar geleden!. Toen heel onzeker en verdrietig of het nog wel zou gaan lukken na 4 eerdere icsi pogingen elders (nederland en dusseldorf). In 2012 hoopval wachtend op de eerste intake in Gent. Gisteren stonden wij daar overgelukkig met 2 gezonde kinderen. Ik besefte ineens nog meer dan normaal, hoeveel geluk wij hebben met 2 gezonde kids. Ik werd even met de neus op de feiten gedruk toen ik daar andere hoopvolle en onzekere stellen zag zitten. Ik schaamde mij ook even oprecht dat wij daar een afspraak hadden om het eea te bespreken voor een mogelijk derde kindje. Ik besefte ineens zo ontzettend sterk hoe gelukkig is ben met mijn gezin, dat ik bijna overwoog om de informatie over een verse poging niet meer bespreekbaar te maken. met name, toen ik een stel naar buiten zag lopen waarbij zij huilend wegliep. Ik keek even naar mijn kinderen en moest even flink slikken. Wat is het leven dan soms oneerlijk. Uiteindelijk heb ik toch een eventuele verse poging ter sprake gebracht, met als motto: wij zijn niets verplicht dus afzeggen kan altijd nog, Nu zijn manlief en ik er nog niet over uit of wij zover gaan. Voor manlief is het een "nee", maar snapt mijn beweegredenen en wil niet dat ik later met spijt er op terug gaat kijken. En voor mij is het een "ja" ,maar snap alle risisco's die er eventueel aan verbonden zijn (leeftijd) en besef het geluk van 2 gezonde kinderen. De beslissing gaan wij nu dan ook nog niet maken. Pas na de cryo. Vooralsnog is het plan dat ik in deze cyclus de pipelle ga doen en dan bij de volgende cyclus de terugplaatsing van onze cryo (bij goed ontdooien). Mocht de cryo niets worden, dan kunnen wij desgewenst direct door voor een verse poging. Er is gisteren alvast bloed afgenomen (waaronder AMH bepaling) en ook bij manlief is er alvast bloed geprikt. Verder het recept voor de bloedverdunners meegekregen. Indien mijn AMH de laatste 2 jaar niet drastisch is gedaald (want het kan in 2 jaar drastisch dalen), dan voorziet de prof (op basis van mijn eerdere dossier) toch wel kansen van zo'n 20% op succes in relatie tot mijn leeftijd (wordt dit jaar 42). Maar nogmaals, dan mag mijn amh niet drastisch gedaald zijn. Verder is het geven van borstvoeding geen enkel probleem! Ook niet bij een verse poging. Om in de bewoordingen van de prof te blijven: keep going the good job! Verder werd onze dochter helemaal bewonderd en vertroeteld door de prof en het verplegend personeel. Heel attent en gewoon leuk. Ik ging iig met een geod gevoel terug naar huis. Nu eerst maar de cryo en daarna komt vanzelf wel de beslissing of wij verder gaan. Voor manlief een nee, maar geen defintief nee. En voor mij een ja, maar geen defintief ja. (lekker stel...hahaha)

Beanie, een hele fijne vakantie!!!! Hebben jullie daar ook wifi of gaan wij drie weken niets van je vernemen? Geniet er lekker van met elkaar!!! Veel plezier en een dikke knuffel voor Q!

Ik sluit mij daar bij aan. Iedere situatie is anders en hij kan niet vergelijken met andere gezinnen. Dat is niet eerlijk.. Het lijkt mij ook zinvol om samen op een open manier het gesprek gaande te houden. En dan echt te luisteren naar de beweegredenen van de ander. Gewoon samen bespreken en niets forceren want dat werkt alleen maar averechts. Zou hij ook niet bereid zijn om mee te gaan naar het gesprek in DD? Alleen maar om te luisteren wat de visie van de arts is? Zonder dat je dan al daadwerkelijk een beslisiing maakt over een behandeling. Met name als hij nu van mening is dat een kliniek niets meer kan doen, kan hem dit juist een ander beeld geven (of bevestigen, maar daar gaan wij maar niet van uit). Waarom denkt hij bijvoorbeeld dat het niet meer gaat lukken? En waarom kijkt hij zoveel naar de situatie van zijn zus? En wat vind hij juist van jouw beweegredenen om wel verder te gaan. Het gesprek samen gaande houden om er uiteindelijk samen uit te komen. Pff, lastige situatie tik tak. Ik hoop ook echt dat hij over een paar maanden toch gaat bijdraaien als hij ziet en merkt hoe makkelijker het gaat worden naarmate de kinderen ouder worden.

Orkaasan, wat spannend weer! Mogelijk dus maandag een terugplaatsing. Ik ga keihard voor je meeduimen! Je bent iedere keer zo dichtbij, het wordt nu tijd dat jij aan de beurt ben voor blij babynieuws. Ik ben het overzicht even kwijt, maar hoe veel cryo's heb je nu nog? Gisteren tijdens het gesprek vertelde de prof dat ze nu standaard eigenlijk altijd dag 5 embryo's terugplaatsen. In mijn tijd was het nog afhankelijk van het aantal bevruchte eicellen.Best spannend dus, want om tot dag 5 te komen heb je een hoop afvallers. Wij gaan deze periode voor de pipelle en dan volgende periode voor de terugplaatsing, indien onze enige cryo goed ontdooid. Het was overigens weer ouderwets druk daar, Wij hadden een afspraak om 17.30 uur maar dat liep behoorlijk uit. Een nadeel als je zit te wachten, maar wel een goed teken want ze nemen echt alle tijd voor iedereen. En dat is erg belangrijk. Ook veel Nederlande stellen in de wachtkamer. Ik vraag mij dan altijd of of het iemand van het forum is.