Tusele

ink leuk wat van je te horen! het allerbeste voor jullie poging! bij ons is het bij 1e icsi gebleven. Wij zijn een andere weg ingeslagen. Onze zoon Tim heeft sinds 14/2 een pleegzusje van 9 jr oud- Meike. We zitten nog middenin de wen-periode..maar het is een schat! Wij zijn erg blij met deze gezinsuitbreiding

[TABLE=width: 100%] [TR] [TD=width: 85%]Gratis/tegen verzendkosten 3 brochures van stichting adoptievoorzieninge n nieuwprijs is 10 euro per stuk als je ze bestelt via adoptie.nl. Ik hoef er niets voor, vind het zonde om zo weg te gooien! Ik heb liggen: Het eerste jaar na aankomst, adoptie en kinderdagverblijf, adoptie en special needs. Er staan wat krabbels/aantekeningen op.. Wij zijn na de mmm en 1 icsi poging + vervolgzoeken gestopt met de mmm, hebben adoptie en pleegzorg afgewogen/onderzocht en zijn uiteindelijk het pad van pleegzorg opgegaan ipv adoptie vandaar.. mail me op trudie_tijssen@hotmail.com als je interesse hebt ============ update ik heb inmiddels iemand gevonden die interesse heeft...alle dames hier..het allerbeste in jullie reis naar invulling geven aan jullie kinderwens! [/TD] [/TR] [/TABLE]

Jazeker! Deel van de intake waren een aantal gesprekken bij ons thuis. Die gesprekken gaan best heel diep. Sommige mensen hebben daar moeite mee. Ons is dat erg meegevallen. WE realiseren ons hoe belangrijk dat soort informatie/gevoelens zijn het zoeken naar een match met een kindje. En het inschatten of je als gezin geschikt bent voor pleegzorg. Bij 1 gesprek is Tim ook het laatste stukje erbij geweest. Wat rot dat het allemaal niet "voorbeeldig" ging...in mijn omgeving zijn veel zwangerschappen, bevallingen en kraamperiodes volgens het boekje gegaan. Mensen lijken er niet bij stil te staan hoe bijzonder dat is! Bij Tim was mijn zwangerschap prima/zonder problemen. Voelde me superfit buiten de gebruikelijke moeheid de 1e maanden. Tim was erg ziek de 1e periode en had daarna veel moeite met het oppakken van borstvoeding en was erg onrustig. Na hulp van een lactatiekundige heeft ze ons door verwezen naar een cranio-sacraal therapeut. En toen kwam er rust bij mij en bij Tim...en was mijn verlof bijna over... Maar goed..ik heb enorm genoten van het verlof. Samen met een mama uit de yogagroep hebben we heel wat gewandeld met onze mannetjes in de buikdrager over het strand en in de duinen.. @mari..oh wat fijn dat het bij jullie gelukt is!!! Respect hoor dat je zoveel behandelingen hebt kunnen volhouden om uiteindelijk hier te staan! Geniet geniet geniet!!! En dat doe je ook zo te lezen! Dat gevoel dat je uren kan genieten van je kindje in je buik...oh ja heerlijk...*zwijmel* Voor ons was het niet zozeer het "volhouden" wat de doorslag gegeven heeft. Het leeftijdsverschil met Tim woog zwaarder. Pleegzorg&zwanger worden kan niet naast elkaar lopen..Uiteindelijk vonden we een grotere mate van zekerheid dat Tim op kan groeien nog voordat hij 11-12 jaar is samen met een ander kindje belangrijker. We wilden Tim en onze relatie niet langer blootstellen aan die achtbaan terwijl de kansen op succes in ons geval erg klein waren ivm zaadkwaliteit en mijn leeftijd. En ik wilde niet voor een zaaddonor gaan..wat mijn man nog wel voorgesteld heeft.

jij nog van harte met de geboorte van je kindje! hoe waren je zwangerschap, bevalling, kraamtijd en nu de 1e maanden? Wij zijn gestopt met behandelen/zwanger worden. Na de afgebroken icsi in mei vorig jaar zijn we nog e.e.a aan het proberen/testen geweest in het reguliere en alternatieve circuit. Uiteindelijk hebben we rond maart/april de knoop doorgehakt helemaal te stoppen. In deze periode waren we ook bezig met cursussen voor adoptie en pleegzorg. Een pittige periode.. Het adoptietraject hebben we stopgezet. Voor pleegzorg zijn we door de intakeprocedure. Vanaf 1 okt zijn we beschikbaar als pleeggezin. We hebben er zin in en zijn heel benieuwd naa rhoe het zal zijn. Wat voor kindje, karakter, leeftijd, achtergrond, (familie)netwerk wat je erbij "kado" krijgt. En vooral ook of het gaat klikken met ons 3-en. Het is goed zo. Ik (en mijn man) staan helemaal achter onze beslissing. Maar verdriet en pijn steken af en toe soms totaal onverwacht de kop op. En vragen van Tim over een broertje of zusje komen nog wel flink binnen...

wat een goed topic..midden vorig jaar zocht ik naar iets vergelijkbaars, maar kon het niet vinden.. Ben nog niet bijgelezen (t/m 06-06-12, 16:41) dat komt een andere keer wel verder..stop nu even omdat het erg binnenkomt allemaal Hier mijn reactie Idd...een onvervulde wens voor een 2e kindje geeft ook enorm veel verdriet..Voor mij was het heel intens, maa rminder heftig dan het gevoel dat ik misschien nooit moeder zou worden toen het bij een 1e zwangerscnhap ook niet vanzelf ging. Opmerkingen bij 10 min gesprek op school mbt sociale vaardigheden van juf "Het kan ook best te maken hebben hebben met da thij geen broertje/zusje heeft" Mensen die commentaar geven da thet een luxe beslissing is...1 kind die je dan "alles" kunt geven.. Onbegrip bij familie en vrienden.."Ze hebben er toch al één" horen we dan via indirecte weg Af en toe overvalt me een gevoel van melancholie/verdriet..nooit meer een zwangerschap meemaken, geen kans op een onbekommerde kraamtijd (bij Tim was het allesbehalve dat", niet fietsen met een kleintje voo rop de fiets..heb ik er wel genoeg van genoten..zou ik het anders gedaan hebben als ik wist dat een 2e niet zou lukken...

idd...daś ook een mooie/toepasselijke! hier gaat het naar omstandigheden best goed...nog best verdrietige momenten. Maar fijn om uit te kijken naar ene pleegkindje en nog meer dan ooit te genieten van ons mannetje die net 6 geworden is..

hier gestopt met de mmm. In februari de knoop definitief doorgehakt. We gaan nog t/m juni door om het "gewoon" te proberen met een klein kansje dat het lukt. We zitten in de molen voor intake pleegzorg. Volgende week weten we of we erdoor zijn en op welke termijn we beschikbaar komen voor plaatsing. Normaliter wordt nl 1 jaar afscheidsperiode aangehouden na stoppen met de mmm

sterkte met je alles een plekje geven en de nieuwe koers vinden.. Op het "zeer herkenbaar" forum kan ik jullie niet opzoeken. Ik hoor niet bij de doelgroep omdat we al een kindje hebben....

las net over de freya alv..zit erover te denken om te gaan. Zijn er meer? http://www.freya.nl/web_agenda/alv/alv2012.php

Hallo dames... Fijn hier lotgenoten te vinden. Ik heb dit een fijn forum gevonden tijdens onze 1e ICSI poging in mei 2011. Daarna heb ik het gevoel qua forum en vruchtbaarheidsbehandelingen "in niemandsland" terechtgekomen te zijn. Ik vond de aansluiting hier niet..Slecht zaad waardoor er geen/of niet genoeg zwemmers waren op de dag van de punctie. Vervolgens zijn we doorverwezen naar het VU in A'dam op zoek naar oorzaken en oplossingen. Daarnaast zijn we zelf in de alternatieve hoek ook aan de slag gegaan en hebben we het besluit genomen om tot overstappen naar A'dam. ICSI vanuit ons 1e zh zagen we niet zitten, het vertrouwen was echt geschaad. We wilden er nog voor gaan om de eitjes uit de 1e icsi poging evt nog uit de vriezer te halen.In januari was het zaad goed genoeg. Parallel liepen inmiddels trajecten met pleegzorg en adoptie. We voelen ons erg rijk met onze zoon. Maar een wens voor een 2e zit ook heel diep. HEtoer-gevoel, maar ook omdat we er veel waarde aan hechten dat hij niet als enigskind opgroeit. Omdat hij nu in de fase zit waarin sociale vaardigheden bepaald worden en ivm mijn leeftijd voelen we een flinke tijdsdruk. nog gaan voor de eitjes inde vriezer kan mogeiljk nog 1,5 jaar optellen bij de andere trajecten. Door een combinatie van de tijdsdruk (pleegzorg en adoptie kan vanaf een bepaald punt niet meer parallel lopen met behandelingen) en een steeds sterker gevoel van weerstand tegen de emotionele achtbaan en het hele organisatorische stuk eromheen (werk, reizen en opvang voor onze zoon) die bij verdere behandelingen horen hebben we 2 weken geleden besloten te stoppen met de mmm. Het voelt aan de ene kant goed. Het geeft veel rust...maar het verdriet komt ook flink boven. Zeker met overlappende "staart" van voorlichting voor pleegzorg en de "kop" van de voorlichting voor adoptie maakt het veel los. Erg confronterend dat adoptie zo duur is en lang duurt(tenzij je voor een zware special need gaat) en dat pleegzorg altijd anders zal zijn dan bij je eigen kind. O.a. contact bio ouders en de risico's tav aangeklaagd worden door gefrustreerde bio ouders als ze ook maar iets van aanleiding voor fysieke of sexuele mishandeling zien. 1 feb hadden we gesprek met pleegzorg waaruit kwam dat na stoppen met mmm in principe een jaar lang geen plaatsing plaatsvindt ivm het rouwproces. De week erna hebben we de knoop doorgehakt te stoppen. Maandag hadden we de 1e bijeenkomst van de adoptiecursus en gisteren de 3e bijeenkomst van pleegzorg. Bewust voor gekozen om het zo te doen, maar het is wel veel nu. Het voelde fij maar ook heel raar dat de pleegzorgbegeleider ons feliciteerde met het besluit te stoppen... Vandaag was het zo erg dat ik door de tranen heen naar mijn werk aan het rijden was. Ik heb besloten me ziek te melden onder het motto van migraine. Ik kon er zo niet heen...Thuis kon ik mijn gang niet gaan. Mijn schoonouders kwamen ca 1,5h nadat ik thuiskwam bij ons ivm opvang van onze zoon en bleven tot 19h. Ik had mijn dagen geruild ivm de adoptie cursus. Ze wonen 1,5 h rijden bij ons vandaan dus ze naar huis sturen en vragen of ze Tim een middagje mee wilden nemen zat er niet in. Mijn man geeft vanavond les tot half 9 kortom een lange dag alleen met mijn emoties.....mensen waarmee ik dit kan bespreken waren overdag aan het werk of hadden zelf hun kinderen om zich heen...blij dat het nu bijna half negen is. Hoe moet het verder? Is dit een uitschieter van een dag? Ik had zelf het idee dat het rouwproces al flink begonnen was na de mislukte icsi in mei. Toen had ik al duidelijk een punt waarop ik niet meer durfde hopen dat het nog ging lukken. Na vandaag is het me in ieder geval wel heel duidelijk dat het in ieder geval nog lang niet klaar is.. Ik heb een jaarcontract en werk in een onwijze mannenwereld. Dat de mmm nog liep is daar niet bekend. Mijn leidinggevende weet wel dat we in mei 2010 een icsi poging gedaan hebben en dat nu de adoptie en pleegzorg trajecten lopen. Hij gaf aan vanuit zijn omgeving te weten hoe belastend dat kan zijn (van zijn zus in de mmm en een collega die een kindje geadopteerd heeft). Dus er is wel begrip..maar in hoeverre dat blijft als ik niet functioneer...pffff..geen idee...durf nog niet te melden dat het geen migraine was die 1x per ca 1,5 jr voorkomt is, maar dat dit het is. Ik wil een leuke vrolijke mama en partner zijn en niet een emotioneel wrak/huilebalk. Ik wil genieten van wat we wel hebben en me niet verliezen in wat er niet is. Maar ook goed voor mezelf zorgen. Want dit verdriet helemaal wegstoppen gaat niet...

Lief dat je't vraagt..geen afwijkingen gevonden. De arts die we gesproken hebben in A'dam had een afwijkende visie van op de hormoon bloedwaardes van hubbie dan in Alkmaar. En dus ook een andere visie op hoe verder behandelen....half nov een afspaak met onze behandelend arts in A'dam en dan eens bespreken hoe nu verder. HEt advies van de arts van donderdag was verder gaan in Alkmaar. Mn ook vanwege de afstand. Zit er zelf met een dubbel gevoel in...Alkmaar is dichterbij en makkelijker vnl ook vanwege combi met werk..maar het vertrouwen in de artsen daar heeft wel een duek opgelopen bij de vorige ICSI en na het intakegesprek en het gesprek afgelopen donderdag in A'dam..

kon het niet laten om toch maar weer eens een lijstje te maken hoe het de april/mei dames vergaan is.. Lijstje is niet helemaal af..wie weet kunnen anderen aanvullen...ga nu nog even verder met mijn 2do lijstje thuis okasaan - 4 TP's uit april/mei poging - niet zwanger meezie - mei tp van cryo uit ivf dec 2010 - zwanger gabriella - 4e icsi poging in mei - na TP mk - sept spontaan zwanger hoopvol - TP na icsi - negatief - bezig met volgende icsi poging (9 sept 1e echo) tusele-punctiedag geen goed zaad, 8 eitjes in vriezer in traject onderderzoek oorzaak&mogelijkheden marlijnne - cryo tp in april, negatief, volgende icsi poging na tp negatieve test, even time-out melis lianne roxanne cherry99 bikkel

hè kwam hier even kijken..okasaan..jij hebt ook al weer heel wat meegemaakt zie ik aan je onderschrift! Hier weer heel wat verdere stappen nav geen goed zaad op dag van de punctie..of ik er nou blij van wordt..nog niet echt..het meest praktische is in Alkmaar verder gaan..maar het vertrouwen in Alkmaar heeft vandaag weer een deuk opgelopen.. Geen verstoppingen bij hubbie nav echo vandaag in het VU in A'dam Verschil van inzicht tav testosteronwaardes in A'dam vs Alkmaar. Alkmaar zegt ga bij geen verstopping verder in AMC A'dam ivm mesa/pesa/tese is enige optie. A'dam zegt dat hormoonwaardes en semen resultaten geen aanleiding geven om deze route te volgen Een poging met eitjes uit vriezer bevruchten met vers zaad met ingevroren zaad achter de hand is net zo goed/beter.....(en dat laatste is wat wij zelf het liefst willen..) Half nov staat een belafspraak met ons behandelend Arts in A'dam om te kijken hoe we Alkmaar verder krijgen in het traject zoals wij dat willen nl bevruchten eitjes zonder mesa/pesa/tese. Daarnaast ingeschreven voor adoptiecursus in februari en gaan zijn we bezig de formulieren voor pleegzorg in te vullen.

Hier morgen echo bij mijn man om te kijken of er ergens een verstopping zit en bespreken mogelijkheden verder behandelen Pleegzorg molen gaat binnenkort lopen zijn nog bezig met de inschrijfprocedure. In februari staan we voor de adoptie cursus ingeschreven..Kortom er loopt veel. We staan nog op ons standpunt dat we niet aan PESA/MESA/TESE gaan beginnen..

@ambassador...see this http://www.stivoro.nl/Voor_volwassenen/Roken___kinderen/Zwangerschap/index.aspx and http://www.babycenter.com/pregnancy-quitting-smoking Mr Googe is your friend :-)