Katalaya

Inderdaad. Dít is zo oneerlijk.

Hilde, wat een... treurige situatie. Inderdaad; eerst word je (worden jullie) lekker gemaakt met een positieve test, en dan zo bruut weer afgepakt. Ik herinner me nog de boosheid die ik zelf had: Waarom - na al die jaren afzien, dapper doorgaan, anderen alles gunnen - werd ons ook ons cadeautje afgepakt... Gelukkig hadden wij nog wat in de vriezer, dat was onze houvast. Ik kan me alleen maar in beginsel een voorstelling maken hoe jullie je moeten voelen... en dat wens je echt niemand toe.

Mare!!!! Ik weet niet wat ik zeggen moet. Wat verschrikkelijk. Jullie waren zo ver gekomen... En nu?

Geen enkele vloek die ik hier zou kunnen typen dekt de lading van wat ik voel of zou willen zeggen...

Wat is er met Hilde? Toch niet wat ik denk dat het is...? Ik ga even zoeken! *edit: Och nee he? Wat verschrikkelijk verdrietig...

Het is wel raar / dubbel. Ik was net 15 kilo afgevallen, en nu is die buik er weer. Maar van deze buik (of nou ja... ongeveer) heb ik zo lang alleen maar kunnen dromen...

Helemaal raar: sinds vandaag valt mij op dat ik ineens een hele dikke buik heb! Zaterdag kon ik mijn 'bovenbuik' nog inhouden / terugdrukken, maar sinds die rare, onrustige nacht van vannacht kan ik mijn enorme buik echt niet meer verbergen. En MiniMii is flink in beweging vandaag, juist na een rustig weekje gaat-ie enorm los. Zouden de 'sprongetjes' nu al beginnen? *gniffel* Maar is wel echt even wennen, hoor... Om er nu ineens écht zwanger uit te zien. Offeh.. nouja... enorm dik. :s

14 weken! :happydance: De eerste positiebroek is een feit. Evenals de totale uitputting. Raar. Ik dacht dat het juist rond deze tijd minder zou worden. Maar sinds een week of 2 ben ik zo verschrikkelijk moe...

Miems!!! Superrr!!! Gefeliciteerd!

Uiteraard. De grens tussen wat nét wel en nét niet mag, is erg dun. Mijn autoritje stel ik even een maandje uit, om te zien of degene die mee wil rijden er dan nog steeds zin in heeft.

Ik heb nu wetenschappelijk bewijs, en een gyn als getuige die het bevestigt!

Ja hè? *trots* En het grappige is: ik zag Malinki (onze 'werktitel', het betekent 'kleintje' in het Russisch) trappelen, en toen voelde ik het bekende kriebelen weer in mijn buik. Dus ik durf het nu ook van de daken te schreeuwen dat ik inderdaad Malinki al kan voelen! (En achteraf dus al vanaf 8w6d!)

Inderdaad was het de laatste keer op de fertiliteit. Dr. Schutte deed de echo. Grappig, want zij deed destijds ook onze intake. Ze genoot er volgens mij net zo van als wij, en was ook echt bezig voor ons mooie beelden te maken. Ik kan echt iedereen aanraden om een camera mee te nemen. De filmpjes zijn zo veel mooier als de printjes..! Het is zo intens genieten als ik ze weer bekijk... en nog een keer... en nog een keer...

Misschien is het dan handig om de te duidelijke berichtjes even te verwijderen?

Hoofdje, neusje, vingertjes, ribbetjes, beentjes, voetjes, hartje... Alles erop en eraan! *flieft!* En druk aan het bewegen, buitelen, zwaaien. En tegelijkertijd voelde ik de bekende 'kriebjes' weer in mijn buik. Nu schreeuw ik het ook van de daken: ik voel MiniMii al!!! Ik ga nu de videofilm even monteren die ik gemaakt heb...

Ik begin nu toch wel nerveus te worden. Ook al heb ik gisteravond het hartje nog mogen horen... de nachtmerrie van de echo waarbij de MA naar voren kwam, staat in mijn geheugen gegrift... Ik hoop dus nu maar dat ze geen rare afwijkingen aantreffen.

Terugbrengen = vernietigen, dus ik heb ze heeel zuinigjes in mijn koelkast apart gelegd, voor het geval de verzekering of de apotheek er naar zouden vragen. Voor een eventuele eigen betaalde poginig. Dit is inmiddels ruim een half jaar geleden. En omdat ik nu zo dankbaar ben dat ik de 12 weken gehaald heb, geniet ik intens van het weggeven! :)

Mijn echo is vervroegd naar 15:15. Mare, hoe laat moest jij ook alweer?

Owja, ik weet het als geen ander... Wanneer mag je testen?

Ik heb nog steeds een heleboel plek over in mijn auto!

Hilde, ik kan je ook alleen maar adviseren om er 'vol in te duiken'. Zelfs toen met mijn MA was ik achteraf dankbaar dat ik van elk moment genoten heb. En ook dit keer krijgt niemand mij van die roze wolk af! *straaaaal* @Miems: spannend! Wanneer ga je starten? Welk protocol? Zie je er tegenop of kijk je ernaar uit?

Wij hebben IVF gedaan, dus KatMans 'quackje' (klinkt minder vies, toch?) heeft zelf zijn weg mogen vinden. Voor mijn gevoel heeft die vrouw die de tp deed mij zwanger gemaakt. De vorige keer was het dr. Cohlen. De pest is, dat als mij een tikje hormonaliteit verweten word, ik niet tegen KatMan kan zeggen dat het zíjn schuld is... Grr. Maar ik zeg dan wel altijd 'je stond erbij en keek erna!'

Mja, dat had ik me ook al zitten bedenken: Voor mij zijn ze allemaal - uiteraard - goud waard. Maar even heel realistisch: zij doen hun werk, wij zijn de 'klant'. Zij hebben een grotere rol in ons leven dan andersom. (Bijna iedereen daar heeft mij van binnen en van buiten gezien, haha!) Helaas weet ik niet hoe die vrouw heet die mij zwanger heeft gemaakt... Ik denk dat t.z.t. een geboortekaartje met persoonlijke boodschap wel net zo leuk is.

Ja? Zou het vrijdag de laatste keer bij de fertiliteit zijn? Jeetje, best wel dubbel, eigenlijk... Hoe deden jullie dat, hadden jullie niet sterk de neiging om een bloemetje of doos chocolade te brengen of zo?

Hilde, wat heerlijk dat het nu eindelijk 'gewoon goed' gaat! Dit houden we vast. Wij verheugen ons enorm op vrijdag. Ben zooo benieuwd. Elke dag koekkel ik op mijn termijn, en bestudeer de mooiste echo's en filmpjes, haha. En om de paar dagen luister ik even naar het hartje, en op die manier ben ik nu echt een stuk rustiger. Ik weet dat MiniMii het op ruim 12 weken nog doet! Wat dat betreft gaan we vol vertrouwen de echo tegemoed.