Katalaya

Ik mocht voor mijn 1e IVF meedoen aan de Cetro-trial. Vanaf cd2 t/m cd14 Gonal-F en vanaf cd6 Cetrotide erbij. Ik had 15 follikels, 15 eicellen, 10 bevruchtingen, 1 verse tp en 2 cryo's. Uiteindelijk 2 tp's gehad, niet zwanger. Voor mijn 2e IVF was de Cetro-trial afgelopen, en had ik volgens het protocol het lange schema moeten volgen. Maar omdat ik erg gevoelig ben voor hormonale hoofdpijn, en goede ervaring had met het schema van de Cetro-trial, mocht ik dat schema weer proberen. (Sophia ziekenhuis Zwolle is écht top! Ze denken echt met je mee!) Dit keer 10 follikels, 7 bevruchtingen, 1 verse tp en 4 cryo's. Van de verse tp was ik zwanger, maar helaas een MA met 6 weken. Van de eerste cryo uit deze cyclus ben heb ik nu de 12 weken gehaald! Ik vond het korte protocol veel minder belastend. Minder spuiten, minder lang 'ermee bezig', en uitstekende resultaten.

Hoi Miems, Welkom in dit topic! Heel veel sterkte / succes met deze slopende wachtweken. Is dit je eerste behandeling?

Ook ik mag mijn groentelade uitruimen. Het is allemaal nog kakelvers, en dankzij een foutje van de apotheek genoeg voor meerdere ritjes! Wie rijdt er mee? Omgeving Zwolle.

Voor de Angelsounds-ervarenen onder ons: hoe klinken bewegingen? Ik heb dus al een tijdje het vermoeden dat ik MiniMii voel bewegen. Die kleine kriebjes waar ik het eerder over had, worden regelmatiger en sterker. Eerst was het hooguit een keer per zoveel dagen heel licht, nu voel ik het dagelijks, en steeds overtuigender. Als ik niet in de mmm gezeten had, zou ik deze kriebjes niet meteen als bewegingen hebben opgemerkt, maar omdat ik weet hoe het voelt als de binnenkant van mijn bm aangeraakt wordt (zoals bij inseminaties en terugplaatsingen wat met een flexibel slangetje gebeurt) heb ik dus al een tijdje het vermoeden dat het MiniMii wel eens zou kunnen zijn. Ik kwam er vandaag achter dat MiniMii van links naar rechts gezwommen was. Tijdens het luisteren had ik de Angelsounds perfect stil, maar hoorde een soort 'bloeb-bloeb'- geluid. (Ik probeer nu op het internet een geluidsfragment te vinden met wat ik bedoel.) En tegelijkertijd voelde ik die kriebels weer! Zou het? Zou dit de bevestiging zijn dat ik MiniMii inderdaad voel bewegen? *Edit: ik lees op het i-net de beschrijving 'alsof je met een golfplaat staat te wapperen'. Dat geluid is het precies!!

Deze kleren rekken nog wel een beetje mee, maar ik ben niet van plan om de rest van mijn zwangerschap in een fitnessbroek door te brengen. Maar hij zit zo lekker... De gekregen positiekleding is nog nét iets te vroeg. Doordat die tweedehands is, is het buik-gedeelte bij sommige broeken al flink uitgerekt. Zolang ik mijn eigen 'pré-dieet-spijkerbroeken' nog pas, draag ik die. Dan kan ik daarna naadloos over op de positiekleding. Hier beginnen we ook al echt uit te kijken naar de echo van vrijdag. Morgen 12 weken, voor ons psychologisch toch wel een belangrijke grens, zeker na die missed abortion.

Even spammen: http://www.zwangerschapspagina.nl/attachments/zwangerschap/249413d1338621379-december-2012-buikjes-serie-2-voor-zp.jpg

Hier heb ik last van migraine. En dan geen Imigran en Diazepam mogen slikken. Jottem. *huil* ... maar ach... dan hoor je dat tsjoeke-tsjoeke-tsjoekke weer en kan ik alleen maar heeeeel breeeeed glimlachen... ♥ Volgende week vrijdag de echo. Ik heb er deze keer echt zin in, alhoewel het toch een beetje spannend blijft. Het hartje mag dan kloppen als een tierelier, als ze maar geen rare dingen gaan vinden... En ik moet iets bekennen: Ik krijg steeds meer de indruk dat ik ons kindje al voel, maar durfde daar nog niet openlijk voor uit te komen, omdat veel mensen zeggen dat het niet kan, zeker niet bij een eerste kindje. Ik voelde bij 8w6d (!!) een gevoel aan de binnenkant van mijn baarmoeder alsof er iemand heel subtiel met bijvoorbeeld een braampje van een nagel langs streek. De kriebel was zo apart, dat ik 'm achter in mijn hals voelde. Tegelijkertijd kreeg ik het gevoel alsof ik met mijn auto over een heuveltje reed, zo'n verliefdheids-opgetild-worden-kriebel. Te vergelijken met de bekende vlinders. Echt nog lang niet stek genoeg om als 'plopjes' door te gaan. Ik weet zeker dat het iets is aan de binnenkant van mijn baarmoeder. Na 5 IUI-inseminaties en 4 embryo-terugplaatsingen weet ik heel goed hoe het voelt als de binnenkant van mijn baarmoeder aangeraakt wordt, dat gevoel is onmiskenbaar. Maar in dit geval van mogelijke beeb veel subtieler. Een vage beschrijving, maar een vriendin die haar beide kindjes ook al heel vroeg voelde, herkende vooral het 'hals-gevoel'. Daarna heb ik het ruim een week niet meer gevoeld, maar ben ik er alerter op geworden. En heel af en toe twijfelde ik of ik datzelfde gevoel weer had. Sinds ongeveer een week voel ik datzelfde gevoel weer, en wordt het regelmatiger en sterker. Nu vrijwel dagelijks. Maar omdat ik overal op het net lees dat er mensen voor gek versleten worden als ze vermoeden het kindje zo vroeg al te voelen, hou ik ook maar wijselijk mijn mond.

HILDE!!!!!! Ooooooowwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwww... YES! YES! YESSSS!!! *ow sorry* Ik bedoel: YESSSSSSS!!!

Hilde! Reuk... ontlasting... Ik wil niet veel zeggen, maar... :gekruiste vingers 4

Hilde, blijf rustigjes broeden... Mare, hoe herkenbaar. Ik werd ook rond de 6 weken moe. Met 7 en 8 weken een vleugje misselijkheid met twee ochtenden écht misselijk. Net genoeg om er over mee te kunnen praten, en te beseffen dat dat ook niet alles is. Ook merkte ik dat mijn nagels groeien als een malle, herkenbaar? Ook mijn ogen lijken wat achteruit te gaan, ik ben volgens mij aan sterkere contactlenzen toe. Afgelopen zaterdag hebben we mijn Amerikaanse uitwisselingspartner naar Schiphol gebracht, en voor het eerst sinds 5 weken (zowat voor het eerst sinds mijn positieve test) hebben we weer privacy en zijn we lekker met z'n tweeën. Wat heb ik me hierop verheugd! Ik merk dat ik flink begin uit te dijen. Helaas niet alleen mijn onderbuik, nee, mijn vetkussentjes op mijn heupen zijn in rap tempo terug gekomen. (Ik was net 15 hormoon-kilo's afgevallen). Maar ook mijn 'bovenbuik' gaat in gelijk tempo op als mijn 'onderbuik'. Jammer, ik had uiteraard op zo'n charmant bol buikje gehoopt, maar het heeft er alle schijn van dat ik zo'n enorme olifant ga worden. Dan maar hopen dat de 'naad' die mijn buik in 2-en verdeelt snel verdwijnt. Gisteren heb ik bij een vriendin twee volle dozen positiekleding opgehaald. Ik ben er super blij mee: wel 15 broeken, 30 stuks bovenkleding, tuniekjes, leggings, buikbanden, enz. Niet alles is even mooi meer, maar er zit voor een kapitaal aan bruikbaar spul bij. Als ik mijn pre-dieet-spijkerbroeken straks ook niet meer pas, kan ik tenminste overstappen. Wat dat betreft hebben we 'geluk' dat we zo lang in de mmm gezeten hebben. Hierdoor zijn we zo ongeveer de laatste in de rij die aan kinderen 'beginnen', dus veel babyspul komt onze kant op: buggy, kinderwagen, badje, luieremmer, babyfoon, kolf, enz. Ideaal!

Heyho, goede berichten hier dus. En nu broeden, Hilde! (Ik krijg op de één of andere manier geen mails meer als hier gepost is, raar...) Maargoed, hier gaat het echt super. Ik durf zelfs voorzichtig te vertellen dat mijn vermoeidheid minder lijkt te worden, en echt misselijk ben ik sinds een week of twee niet meer geweest. Ondertussen voel ik wel allerlei sensaties in mijn onderbuik, waarvan ik heel stiekem denk dat het misschien zou kunnen zijn dat ik MiniMii heb gevoeld. Ik weet dat dat extreem vroeg zou zijn, vooral voor een eerste kindje. Ik beschreef het gevoel aan een vriendin als een lichte aanraking met een nagel met braampje helemaal onderin mijn bm. Zo subtiel dat het achter in mijn hals kriebelt, en het voelt alsof je met je auto over een heuveltje rijdt; dat vlinder-buik-gevoel. Mijn vriendin herkende vooral dat 'achterin-de-hals-gevoel', dat vind ik wel frappant. Gisteren is mijn Angelsounds binnengekomen. De eerste keer proberen vond ik hooguit mijn eigen hartslag, maar een uurtje later... met het geluid op het allerhardst... dan toch! Het -tsjoekke-tsjoekke-tsjoekke-geluidje!!! Precies in het ritme van het filmpje van mijn echo, ongeveer dubbel zo snel als mijn eigen hartslag. Na een seconde of 20 was ik het weer kwijt, na een paar minuten zoeken vond ik het weer, en kon zelfs afwisselen tussen mijn eigen hartslag en die van MiniMii! Gezien mijn ervaring met de missed abortion echt wel een geruststelling om te weten dat ik tenminste op 10w2d nog een mooi kloppend hartje heb. Dat doet de miskraamkans meteen weer een stuk dalen. Wat dat betreft begin ik er steeds meer van overtuigd te raken dat het dit keer goed gaat, en kan het grote genieten beginnen. Zeker nu de meest vervelende van de kwalen minder lijken te worden. Wat wel jakkie was is dat ik vannacht probeerde een halve lieter pies in een blijkbaar al volle MvM-kan te gieten. Moest alsnog het licht aan, grmpf. En verder heb ik totaal geen last van mijn hormonen. Ik niet... ;) Wat betreft de combitest hebben we besloten om deze niet te doen. Stel, er komt een verhoogde kans uit - wat gezien mijn leeftijd niet onwaarschijnlijk is - dan zouden we moeten overwegen toch een vwp of vlokkentest te doen. Het lijkt me de ultieme nachtmerrie om daarmee een miskraam uit te lokken, en daarna het bericht te krijgen dat het kindje gezond was. Nee, we zijn nu zo ver gekomen, geen risico. En met alleen de wetenschap van de verhoogde kans, ben ik bang dat het toch een schaduw werpt over deze zwangerschap.

Ik kwart over vier!

8 juni! Ik ook! Hoe laat mag jij?

Haha, wácht jij maar..! :evil6:

Ik moet telkens weer het filmpje kijken, en bij de hartslag zou ik zo weer vol kunnen schieten...

Van de Kamp heeft het over 'pootjes', hihi....

JAAAAAAHHHHH!!! We hebben vandaag de mooiste muziek aller tijden gehoord: een fantastische hartslag! En een druk bewegende wurm gezien, compleet met pootjes en al. Opgemeten komt het exact overeen met 9 weken, dus alles klopt als een bus. Trillend als een rietje van de spanning klom ik de stoel op, en met natte oogjes van ontroering klom ik de stoel af. Ons leven gaat verder waar het in december gestopt is. Nu durf ik pas écht zwanger te zijn! Ben zooooo blij en opgelucht...! *zwijmel*

Dat vond ik bij mijn eerste zwangerschap het leukste - het vertellen aan mijn ouders! Van dat moment hadden we zo lang gedroomd, en al een beetje de moed opgegeven dat we het ooit zouden mogen meemaken. Het gaf bij mij doen ook echt een emotionele dreun om ineens aan de 'andere kant' van de mmm te staan. Al die dingen waarover we in het begin fantaseerden, maar zo lang zo diep weggestopt waren... Al die kwartjes moesten één voor één weer opnieuw vallen. Veel plezier! Ik mocht toen met 7,5 week voor de eerste echo. Morgen ben ik 9 weken, maar eerder kon ik natuurlijk niet terecht vanwege het feit dat ik in het buitenland zat. Ik schijt zeven kleuren... durf nog niet voorbij 16:00 te denken... is echt nie leuk nie... Ik merk dat ik van deze zwangerschap nog niet écht heb durven genieten. Hopelijk na morgen dat ik er ook vol in durf te duiken.

Zoek eens een mooie banner uit, jij! :happydance::happydance::happydance: (Ik heb zojuist KatMan die net met slaperig hoofd uit bed komt, verteld waarom ik zo zit te stralen achter mijn laptop!)

JAAAAAAHHHHH!!!!!! *KRIJS* MARE IS ZWANGERRRR!!!! WHOEHOEIIIII! You made my day!!!! Vertel, vertel, vertel! Hoe voel je je? Hoe heb je het testen beleefd? Hoe reageert je vent? Ik ben zooooo blij voor jullie!

Hahaha... ik overwoog kv 20v50 aan te schaffen destijds... Maareh... durf je?

Heb je kv 2voor5 in huis?

Mare, dit klinkt goe-hoed!!! Ik hoop zo dat we sámen gaan zwangeren, dat zou zo gaaf zijn!

Het was trouwens heerlijk om weer in mijn eigen bed te slapen, maar de 'analysis, synthesis, strategies, generalisations, principals en allegories' buitelden over me heen vannacht... En *huil* ik ben 3 kilo aangekomen! Baal daar enorm van... Ik was sinds de eerste IVF nou juist 15 kilo afgevallen, en wilde zo enorm goed oppassen dat mijn gewicht niet oncontroleerbare vormen aannneemt. Maar probeer dat maar eens in een ver land, waar je vanwege misselijkheid constant iets moet eten. Ik heb me kapot gezocht naar redelijk verantwoorde tussendoortjes, maar elk koekje/cracker was omhuld met een verpakking met tekst als kromme spijkers (Hebreeuws), en bleek een suikerbom te zijn. Gewichtstoename is nog tot week 12 te vermijden, toch?

Mare! Dat klinkt hoopvol! Ik had ook een soort spierpijn, maar alleen in mijn rechterlies. Dit al een paar dagen voordat ik positief testte. Ik hoop het zo voor je..! Wanneer zou je volgens je eigen cyclus ongesteld moeten worden? Ik krijg altijd een bepaalde soort hoofdpijn voordat ik ongesteld moet worden. Bij beide positieve testen had ik dat een paar dagen 'te vroeg' volgens mijn eigen cyclus, en tegen de tijd dat ik de hoofdpijn zou moeten krijgen, had ik er juist geen last van. En doordat ik niet ongesteld werd (bij mij altijd op 12-13 dpo) was bij mij een hint om eens een testje te wagen.