Henne

Ik kreeg er altijd zeven, gebruikte er telkens vier of vijf. Waarschijnlijk heb je een recept gekregen voor 1 verpakking met 7 stuks, dat was bij mij ook mis gegaan bij de apotheek. Kennelijk is die verpakking niet standaard en dan krijg je dus 1 verpakking met 1. Ze moesten er toen ook nog 6 naleveren. Gelukkig heb je het niet direct nodig, als je maar Gonal-f hebt kun je in ieder geval beginnen.

Getverdemme Sandra NEE!!!!! Het zag er zo goed uit, waarom nou toch weer???? Dikke knuffel en veel sterkte meid, Henne

Hai! Ik heb in overleg met Vanessa een voorstel gedaan en zou via messenger even contact houden als Jheroen het aan ging passen. Maar dat moment hebben we nog niet gevonden. Ben idd een beetje uit de running op het moment. Niet zozeer dat ik niet wil meelezen of tijd in het forum stoppen, maar de icsi heeft er fysiek weer behoorlijk ingehakt en in ben de laatste weken weer erg moe. Naast werken kan ik nu weinig, lees af en toe snel mee maar daar blijft het even bij. Sorry! Heb het zelf aangezwengeld en laat het nu afweten dus voel me wel een beetje schuldig :-( Vanessa evt. kun jij het met Jheroen oppakken? En anders meld ik me via messenger zodra ik puf heb oke? Groetjes, Henne

Wat ik nou zo raar vind is dat er (in de media) continue wordt gezegd dat vrouwen in Nederland te laat kinderen krijgen en te oud zijn als ze hun eerste kind krijgen en dat dáárdoor zoveel meer stellen verminderd vruchtbaar zijn. En als je dan nog jong bent, een kinderwens hebt en het gaat niet spontaan, dan ben je opeens nog jong genoeg om het járen lang te proberen. Hoe lang dan? Tot je dertig en 'oud' bent? Op die manier gaan ziekenhuizen toch juist méé in die trend om pas rond je 30e kinderen te krijgen? Alsof je niet op je 20e al een kinderwens kunt hebben en een goede, stabiele relatie.... En als het dan eventueel met behandelingen niet lukt, kun je in de 20 tenminste ook nog nadenken over adoptie bijvoorbeeld. Wij hoeven dat al niet eens meer te overwegen omdat mijn man bijna 42 is. Ook kun je veel makkelijker een wat langere pauze nemen tussen behandelingen door als je dat nodig hebt. En je wórdt jonger over het algemeen ook makkelijker zwanger dus behandelingen hebben meer kans van slagen. Ik wou zo vaak dat ik op dit punt 10 jaar jonger was, dan waren onze opties toch echt veel positiever! Zo, al ben ik dan over de 30, dat moest ik toch even kwijt :-) Henne

Hey meiden, hoe staat het deze zenuwslopende weken? Sandra, geen wonder dat je er even doorheen zit. Twee keer binnen een maand op het wachtbankje! Dat is echt zwaar hoor. Hopen dat je komende nacht lekker slaapt, dan kun je er morgen vast weer beter tegen. Dikke knuffel meis. De andere meiden ook veel sterkte natuurlijk en veel liefs! Henne

Esther als het een leuke baan is zou ik ook een half jaar gewoon accepteren. Je weet niet wat er zal gebeuren, niet met zwanger worden en niet met je werk. Over een half jaar kan er sowieso wel zoveel anders zijn. Ik had zelf een jaarcontract maar dat is toen ik er een maand zat om een hele lullige reden omgezet naar een halfjaar. En ik heb toch gewoon afgelopen maand icsi gedaan. Dat is mijn eerste prioriteit en daarna komt werk. Overigens heb ik ook vandaag een contractgesprek. Ben erg benieuwd wat ze me aanbieden nu. Veel succes! Henne

Ja ik heb ook messenger inmiddels! Zal je morgen ff mailen om af te spreken (ga nu nml slapen)

Is normaal, had ik ook altijd. Een klein beetje lucht zou ik me niet druk om maken, zolang het geen echt grote bel is. Je prikt niet in een ader tenslotte. Wat helpt tegen het branderige en de zwelling is even iets kouds erop leggen. Ik had boterhamzakjes met een beetje water in de diepvries, die in een washandje en dat even op de plek.

In het begin had ik wel last van minder fijne effecten, inderdaad emotioneel, soms moe of hoofdpijn. Tegenwoordig kom ik er zingend naar buiten haha. Meestal ga ik na die tijd zelfs lekker vrolijk boodschappen doen ofzo. Maar idd een verjaardag (gefeliciteerd toch!) is ook niet echt het lekkerste moment. De afgelopen drie jaar heb ik op mijn verjaardag tegen een dikke buik van een (schoon)zus aan zitten kijken. Nou dan hoeft het voor mij ook niet meer hoor. Gewoon lekker uithuilen en je lijf zijn gang laten gaan. Acupunctuur brengt ook dingen op gang en emoties inhouden blokkeert juist weer.

Hai meiden, Esther wat super zeg, dat je op deze manier toch je derde poging kunt afronden voor je aan je nieuwe baan begint. Ik heb alle keren een kort schema gehad en nooit langer dan tien dagen hoeven prikken. Je bent op deze manier ook echt in een week of vier 'uit en thuis', wat ook weer scheelt ik de stress. En je hebt dan in die periode ook nog lekker vrij dus dat moet helemaal goed komen! Over hoe het moet als het lukt zou ik me nu nog niet druk maken. Dat zie je dan tegen die tijd wel joh! Eerst lekker focus op vakantie en dan weer vol er tegenaan met poging drie. Top! Groetjes, Henne

Nee, hij is de eerste keer wel meegeweest. Maar Gilles Stoop gaf aan dat acupunctuur de zaadkwaliteit wel kan verbeteren, maar nooit zoveel dat we spontaan zwanger kunnen worden. Heel misschien zouden we van icsi naar ivf kunnen gaan, maar ook dat was maar de vraag. Omdat de behandelingen toch ook weer tijd, geld en energie kosten hebben we er voor gekozen mijn vriend niet te laten behandelen. Misschien moeten we dat wel heroverwegen hoor, gezien de kwaliteit van de embryo's. Maar dat zien we allemaal nog wel. Voorlopig even geen icsi meer voor ons. Acu nu voor het herstel en 'onderhoud' eens in de drie weekjes.

Die twee maanden rust werd ons ook geadviseerd. En het was idd wel heel rustgevend om zeker te weten dat je niet zwanger kan zijn. Geen stress, geen onzekerheid, gewoon ongesteld worden. Wat betreft dat baarmoederslijmvlies.... ik heb mijn dossier van het EMC in huis. Bij de eerste icsi was het op moment dat de punctie werd ingepland iets van 4mm als ik het goed zeg. De tweede keer (met acupunctuur) was het 8 komma nogwat (weet niet uit mijn hoofd) en afgelopen keer zelfs 9 ofzo. Of dat echt alleen van de acu komt weet je natuurlijk nooit, maar het is in ieder geval niet verkeerd. Hoop echt dat het jou ook zo goed gaat helpen! Ik ga donderdag weer, zal de tijd nemen met die omleiding! ;-)

Hai Kammie hoe was het? Ik heb de eerste keer wel wat naalden gehad hoor, alleen in mijn benen. Ik was zo zenuwachtig dat ik toen echt niet ergens anders wilde. Heb twintig minuten de hand van mijn vriend vastgehouden haha, vond het toen echt eng. Wat betreft het bloot: benen en buik. Lig dus in onderbroek en shirt. Soms wel shirt opstropen omdat er naalden in mijn onderbuik gaan.

Weet ik eigenlijk niet. Omdat wij zelf nu een pauze nemen heb ik daar nog niet zo over nagedacht. Ga nu slechts eens in de drie weken ofzo voor 'onderhoud'. Als ik er donderdag ben zal ik het gelijk vragen.

Ik heb dat ooit wel gedaan, maar niet specifiek voor acupunctuur. Ik heb de eerste keer mijn 'vruchtbaarheids geschiedenis' op een A4tje gezet een meegenomen (dat was gevraagd). Daarna niks speciaals meer hoeven doen of bijhouden. Met een temp. curve weet je natuurlijk wanneer (of) je een ovulatie hebt gehad, dus misschien als dat onduidelijk is... de behandeling is bij mij wel afgestemd op waar ik in mijn cyclus zit, voor of na mijn ovulatie. Als ik het niet zeker weet temp ik soms wel even de dag voor en van de behandeling (weet inmiddels wel wat ongeveer mij 1e en 2e fase temp is namelijk).

Eindelijk weer een zwangere :-) Gefeliciteerd meid! En Sandra ik ga voor je duimen. Deze keer moet het goed gaan!

Hey Vanessa, wat lief dat je dat vraagt. Ja ik wilde toch even kijken hoe het er op het wachtbankje voor staat. Hier gaat het wel. Ik ben vorige week naast ongesteld ook nog grieperig geweest dus heb wel even een rotweek achter de rug. On top of it all bleek zondags bij een trouwreceptie een vriendin (de bruid) 26 weken zwanger, wat ik dus niet wist. Dacht nog toen ik haar van achteren zag " goh, ze heeft wel een dikke kont gekregen" :tongueP: maar toen draaide ze zich dus om...had ze ook een dikke buik. We zijn na het feliciteren samen naar het toilet gevlucht, kon nog net mijn tranen inhouden. Maar uiteindelijk was dit ook wel een wake up call. Als ik haar gewoon eens had gebeld het afgelopen half jaar, dan had ik dit gewéten. Maar wij waren zo bezig met onszelf, zwanger worden, vermoeidheid, nieuwe baan, dat ik mijn sociale contacten te veel heb laten liggen. En juist als het mis gaat hebben we vrienden zo hard nodig. Mentaal gaat het op en af. Hoop en nuchtere realiteit wisselen elkaar af. Soms negeer ik het gewoon allemaal. Soms stromen opeens de tranen. We proberen vooral veel plannen te maken voor leuke dingen en nog niet na te denken over hoe nu verder. Als het weer gaat kriebelen gaan we actie ondernemen. En misschien gebeurt dat dus ook wel niet. Misschien is rust en weten waar je aan toe bent ook wel heel wat waard. Henne

Carolina de duimen draaien hier overuren. Een licht positieve test is toch wel erg hoopvol! Ik ben er zelf een keer de mist mee ingegaan, dus ik durf e nog niet officieel te feliciteren, maar toch.... Hoop dat je snel een officiele bevestiging krijgt. Yustin succes vanavond. Ok voor jou klinkt het hoopvol. De meiden bij wie het mislukt is: heel veel liefs en sterkte. Neem de tijd voor jezelf. Echt eerlijk waar, na een tijdje drogen de tranen op en ga je weer verder. Het lege gevoel blijft, maar je veerkracht en strijdlust komen echt terug. Hou je taai allemaal, Henne

Het is denk ik net zoiets als roken, overgewicht, alcohol....als je tóch al niet supervruchtbaar bent, kan dat de boel nog verslechteren. En als je wel goed vruchtbaar bent, is het misschien ook wel iets slechter maar merk je dat niet of nauwelijks. Vergelijk het met rapportcijfers: van een negen naar een zeven is nog steeds ruim voldoende, van een vijfje terug naar een drie is een veel groter probleem. En waarom het dan in eerste instantie een vijf of een negen is....dat komt denk ik echt niet van dingen als cosmetica, roken, alcohol, veel zitten, wamr douchen e.d. Want dan zouden er idd nog maar weinig stellen zwanger raken.

Het is inderdaad een erg mediageniek onderwerp, zeker zo in de komkommertijd (goed getimed van de onderzoekers). De tijd zal uit moeten wijzen hoe serieus we het moeten nemen. Ik denk dat er best wat in zit dat hormonen in de omgeving, voedsel etc. invloed hebben op de mannelijke hormoonhuishouding / vruchtbaarheid. Op vrouwen trouwens net zo goed lijkt me. Wat mij bijvoorbeeld wel opvalt is dat heel veel jonge jongens al een beetje kaal worden. Dat was bij mijn weten toen ik twintig was lang niet zo erg. En dat heeft toch ook met hormonen te maken. En ja, of het verband wat ze gevonden hebben met het gebruik van cosmetica ook daadwerkelijk een oorzakelijk verband is blijkt niet echt uit de persberichten... En waarom het dan bij de ene man wel problemen veroorzaakt en bij de andere niet....? :dontknow:

Progesteron kan enorm op je darmen werken dus het kan wel. Maar als je heel veel pijn hebt zou ik gewoon het ziekenhuis even bellen, misschien kunnen ze je iets geven of hebben ze tips.

Ik denk zelf ook wel ens, als je nou een 6-cellige en een 8-cellige hebt. Dan plaatsen ze de beste (8) terug, maar die van 6 vriezen ze niet in. Kunnen ze dan niet die van 6 vers terugplaatsen en de 8-cellige invriezen? Dan heb je alsnog twee kansen. Maar dat is misschien wel een hele rare redenering. Wij zijn nooit verder gekomen dan één embryo dus ik weet er verder ook niet veel van.

Chantal daar hoef je je echt niet rot om te voelen, dat is heel normaal. Ik moet ook even slikken hoor als ik dat zo zie. In februari / maart had ik precies hetzelfde. Na mij zo'n 'groene golf'. Dan denk je toch wel even 'waarom hoor ik daar nou niet bij??!!!'. En het ís ook oneerlijk, maar we kunnen er helaas geen van allen wat aan doen. Je migunt het niemand, je gunt het alleen jezelf ook zo erg...en stiekem nog net een beetje meer. Dat lijkt mij heel normaal en natuurlijk.

Hey meiden, Ja helaas ben ik terug....had me hier liever niet meer vertoond haha. Maar goed, we hebben dus ook weer pauze. Wat wel inhoudt dat we zeker weten verder gaan. Wanneer wete we nog niet, maar we geven nog niet op! Esther wat een lastige beslissing. Kan me voorstellen dat je er nog snel ff een poging aan wil wagen vóór je nieuwe baan (gefeliciteerd trouwens!!!), maar aan de andere kant is het ook heerlijk om even echt niks te doen. Ik heb zelf in februari een icsi gehad, in maart nog drie weken gewerkt en toen een week vrij voor ik aan mijn nieuwe baan begon. Prompt was ik die week ziek en begon ik dus niet uitgerust. Dan is een nieuwe baan best zwaar! Aan de andere kant was het ook een doel om naar toe te leven na de teleurstelling. Ik viel niet in een zwart gat omdat ik naar iets anders uit kon kijken. Zoals ik nu bijvoorbeeld heel erg naar de vakantie uitkijk. Tja meisje, je moet het zelf beslissen. Misschien dat het evaluatiegesprek er wat aan bij kan dragen om een keuze te maken. Wat ik je nog mee wil geven: zorg dat je achteraf geen spijt krijgt dat je overhaast bent geweest. Je hebt nog een kans, benut die optimaal. Zorg dat je uitgerust en fit bent, zowel fysiek als mentaal. Ik wéét hoe het voelt dat je het op een gegeven moment zo zát bent. Dat je wilt weten waar je aan toe bent en door wil met je leven. Maar ga niet om díe reden te snel door. Dat is niet de goede reden en dan begin je niet goed aan je nieuwe kans. Ik was afgelopen maandag zelfs een soort van opgelucht dat ik ongesteld werd. Niet omdat ik niet zwanger wil zijn, maar omdat ik dan nu tenminste weer gewoon normaal door kon met mijn leven. Deze icsi was eigenlijk een soort van 'lastig', ik wilde andere dingen doen. En dat is volgens mij toch niet helemaal goed... Sterkte met keuzes maken. Liefs, Henne

Claudia ik hoop dat deze kuur gaat werken! Succes, Henne