Henne

Rose en Chantal wat lijkt me dat moeilijk met een cryo. Je bent zo gewend om door de ivf van alles te voelen na een punctie en die sloot hormonen....als dat wegvalt en je voelt 'niets' is dat denk ik heel erg eng. Maar inderdaad Rose, de meeste vrouwen die spontaan zwanger worden voelen voordat ze overtijd zijn ook helemaal niks! Het kan heel erg goed wel zijn gelukt en je weet het gewoon niet zeker voordat je kunt testen. En tot die tijd mag je voelen wat je wilt. Dat je het voor je gevoel opgeeft zal er nooit de oorzaak van zijn dat het niet lukt. Net zomin als positief denken het doet slagen. Je kúnt jezelf niet zwanger dénken. Het gebeurt, of het gebeurt niet. En afhankelijk van de hoeveelheid hoop en wanhoop van de dag heb je er wel of geen vertrouwen in. Dat is normaal! Troost jezelf (en elkaar) op de moeilijke momenten en ga heerlijk fantaseren over 'wat als' op de positieve momenten. Ik voelde vandaag en gisteren trouwens ook heel weinig. Ben eigenlijk superfit voor de wachtweken, de vorige keren was ik echt een wrak. Daardoor denk ik ook al dat het gewoon niet raak kán zijn. Dan zou ik toch op zijn minst misselijk en moe moeten zijn? Ik heb nu alleen af en toe wat kramp. Verder kon er net zo goed géén terugplaatsing zijn geweest als ik naar de laatste twee dagen kijk. Mag zef ook de 30e testen, maar ben nog niet zo aan het aftellen. Wil het juist niet weten haha, lekker negeren. Rose, kruip lekker in bed of in de armen van je mannetje. Gooi even alles eruit en misschien ziet het er dan inderdaad morgen weer wat positiever uit. Hou vol he meiden! Nog een keertje de wave dan maar voor wat positieve energie?? Komt ie::wav::wav::wav:

Agnes wat ontzettend rot dat je er zo doorheen zit, vooral met je werk. Wat je moet doen kan ik natuurlijk niet zeggen, wel kan ik vertellen hoe het met mij is gegaan in een vergelijkbare situatie. Ik heb na onze eerste icsi een tijdje in de ziektewet gezeten en dat was een verademing. Ik hoefde gewoon een tijdje even h e l e m a a l NIKS!! Dat heeft me zoveel rust gegeven. Ik heb in die periode ook een aantal keer een psychologe bezocht wat me ook erg geholpen heeft. Ik zat zo in de knoop met alles, ik vond mijn werk niet leuk, maar de icsi vrat zoveel energie dat ik ander werk zoeken niet zag zitten en een nieuwe icsi eigenlijk ook niet, maar ik wilde wel kinderen, dus dan moest dat wel etc etc etc. Ik kwam niet uit die denkcirkel en kon alleen maar boos zijn of huilen. Inmiddels heb ik een nieuwe job voor minder uur (wat ik graag wilde), op een ander gebied (wat ik ook graag wilde) en daar heb ik nu na twee maanden in dienst een week vrij genomen voor onze 3e icsi (wat makkelijk kon want meer vakantiedagen). Ik ben er in alle opzichten op vooruit gegaan. Ook ga ik heel anders om met de behandelingen en kinderwens. Heb het leven zelf weer in de hand, in plaats van dat het me allemaal overkomt. Zonder die weekjes rust en de psychologische hulp was dat zeker niet gelukt! Jouw verhaal klinkt zo herkenbaar, ik zou je echt willen adviseren om goed naar je eigen lijf en emoties te luisteren. Klop aan bij je gynaecoloog, huisarts of bedrijfsarts en leg de situatie voor. Alle kans dat zij ook zeggen, meid doe gewoon even niks en ga met iemand praten. Het is niet niks waar je allemaal doorheen moet, zeker niet als bijvoorbeeld werk dan ook nog niet lekker loopt. Een mens kan een heleboel hebben, maar soms is het gewoon net even te veel. Heel veel sterkte en een dikke knuffel, Henne

Hoi Manon, Welkom op dit forum! Ik heb gelijk een vraagje: in welk ziekenhuis doen ze dat onderzoek? Ik heb zelf namelijk een probleem met de rijping van de eitjes en volgens een arts in Voorburg zou dat te maken kunnen hebben met LH. Dus ik ben eigenlijk wel erg geinteresseerd in die studie! Ben dan nog wel net niet helemaal 35, maar 't schiet aardig op :-) Ik hoop dat je snel kunt beginnen en dat het -met of zonder LH- gewoon gaat lukken. Succes, Henne

Goedemorgen meisjes!!! Ik moet zeggen, ik vind ons ondanks alle onzekerheden best een heel relaxed wachtbankje. We zijn allemaal vrij rustig heb ik het idee. Natuurlijk ben je er wel mee bezig, want je voelt van alles wel en niet, maar we zijn verschrikkelijk nuchter en wachten 'rustig' af. Ik vind dat best bijzonder en hoop dat het gewoon een heel goed teken is voor ons allemaal. Ik voel me zelf steeds meer alsof ik ongesteld moet worden. Slaap slecht, droom veel, lig snachts te zweten en heb een zwaar en trekkerig gevoel in mijn onderbuik met soms echt krampen. Tegelijk heb ik toch ook nog steeds wel het gevoel dat het goed zit. Maar zoals Mandy ook al zegt, dat gevoel durf je niet eens toe te laten omdat je jezelf dan misschien wel voor de gek houdt en daar de zenuwen van krijgt. Mandy volgens de normale procedure van het EMC zou ik zaterdag de laatste bolletjes hebben. Ik heb echter na de vorige poging gevraagd of ik het langer mocht gebruiken. Had toen sterk het idee dat het wél goed was gegaan als ik nog progesteron had gebruikt. Achteraf denk ik daar wel wat genuanceerder over, maar toch... Heb nu een week langer gekregen dus tot en met 4 juli. Meiden, ik wens jullie een rustige dag met werk of shoppen of lekker genieten van de zon. Moet zelf helaas nog werken vanaf 12 uur, weinig zin in maar oke, het leidt wel af. Groetjes! Henne

Sil als het nog Pregnyl was zou het af moeten nemen en niet steeds duidelijker worden. Dus ik zou zeggen dat het er heeeeel goed uitziet! Linda wat vreselijk die onduidelijkheid, kon je nou deze week nog voor een bloedtest bij de huisarts of was dat iemand anders? Goh, ik ben in de war ....zou dat van de hormonen komen??? :tongueP:

We hadden na de tweede poging zelf besloten dat het na drie niet afgelopen hoefde te zijn. Punt is alleen dat we telkens maar één embryo hebben en ik dus blijkbaar niet goed te stimuleren ben, of mijn eitjes zijn toch niet meer zo goed ofzo. De heren en dames medici weten niet echt wat ze daarmee moeten en beginnen zich af te vragen of doorgaan zinvol is. Het is dus niet zozeer een kwestie aan het worden van of we zelf door wíllen, maar meer of we door mógen. Maar goed, geen zorgen voor de tijd....

Hoi hoi, Nog een kleine week tot we mogen testen. Ik weet nog steeds niet of ik dinsdag wel wil gaan testen of af ga wachten of (tot) ik ongesteld word. Zo moeilijk. De vorige keer ben ik eerder gaan testen omdat ik echt verdachte kwaaltjes had. Maar tot nu toe is het allemaal nog goed terug te voeren op de bolletjes. Geen aanleiding om het dit weekend al te proberen. Moet ik trouwens eerst nog een test kopen, zelfs die behoefte heb ik niet. En dat terwijl ik drie jaar lang grootverbruiker ben geweest. Heb gewoon geen zin mmer om weer 'niet zwanger' te zien staan, of vol spanning te wachten tot er ajb maar een streepje te voorschijn komt. Ik wil het eigenlijk helemaal niet weten en gewoon negeren als ik ongesteld word haha. Af en toe heb ik hele goede hoop, maar op nuchtere momenten ben ik toch bang dat ook deze poging mislukt is. Ik kan me gewoon ook totaal niet voorstellen hoe het zou zijn als het wél raak is. Dat lijkt inmiddels zoiets onmogelijks. Ondertussen begin ik steeds meer na te denken over hoe verder na deze poging. Liefst zwanger natuurlijk, maar als dat niet zo is... N.a.v. een bericht hier op het forum ben ik weer gaan denken over ivf in eigen cyclus. Dat is eigenlijk wat ik al wil sinds die eerste rampzalige poging. Ik heb voor mezelf dus al besloten om hier in de regio te gaan informeren wel ziekenhuis dat zou willen doen. Maar zover zijn we nog niet. Eerst nog een week in onzekerheid over deze poging. Liefs, Henne

Faye het is allemaal heel hoopvol, maar het zegt zoals gewoonlijk helaas helemaal niks. Maar ik heb er bij jou wel een goed gevoel over hoor, weet niet waarom. Soms wéét ik van iemand hier gewoon bijna zeker dat het wel gaat lukken. Als ik dat nou van mezelf ook wist zou fijn zijn haha. Linda, ik heb bij 'juni' al gereageerd, ik hoop echt dat het niks betekent en niet doorzet meid! Sandra alvast veel plezier morgen met shoppen! Perfect dagje ervoor, lekker terrasje pakken...hmmmm.... Ik ben normaal donderdag vrij, maar moet uitgerekend morgen werken.

Zou het helpen als ik mezelf vast groen maak....gewoon voor het idee... :icon_biggrin: Linda, wat een schrik zeg. Ik hoop echt dat het niet doorzet. Dat gebeurt me een beetje te vaak hier de laatste tijd, bloedverlies na een positieve test. Echt niet waar we op zitten te wachten. Ik blijf voor je hopen! Laika wat een verhaal. Overstimulatie is echt niet niks. Maar gelukkig wel vanwege een positief resultaat. Van harte meid en doe rustig aan he! De meiden bij wie het niet gelukt is veel sterkte gewenst. Liefs, Henne

Natuurlijk is dat goed Caroline! Ines welkom op het wachtbankje! Zie dat de lijst niet meer helemaal up to date is. Nu even geen puf ernaar te kijken, zal ik misschien later nog doen. Nu ik weer aan het werk ben toch wat minder tijd en puf. Ga snel van het zonnetje genieten na een dag op kantoor! :sunny:

Linda gefeliciteerd!!!! Jeetje wat fijn toch om goed nieuws te lezen. :good1: Elena ik herken het. Gisteren nog misselijk en buikpijn, echt krampen en steekjes en wat allemaal. En vandaag....niks. Net met smaak een krentenbol zitten eten, terwijl gisteren echt alles me tegenstond. Voel mijn buik ook nauwelijks, alleen af en toe wat menstruatieachtige krampjes. En dat is dan wel een week te vroeg. Borsten voelen ook minder gespannen en ik heb het idee dat alle progesteron die ik inbreng even hard weer naar buiten komt. Vorige keer had ik veel meer het idee dat ik dat 'opnam'. Zit nu op dag 7 na de tp. Nog 6 dagen tot we mogen testen :sign10: Aan de ene kant kan het me niet snel genoeg gaan, aan de andere kant blijf ik liever nog even in zalige onwetendheid dan dat ik slecht nieuws krijg haha. Ik WIL gewoon geen teleurstelling meer. Maar hoewel ik vaak genoeg denk dat het wel goed zit, weet ik ook dat je dat helemaal nog niet kunt weten of voelen en zeker niet afdwingen.... Moet weer aan het werk, zit op kantoor te lezen maar moest echt even weten hoe het met Linda was gegaan:toothy10: groetjes!

Linda hoe is het? Hoop dat je op dit moment heel erg blij aan het zijn bent..... Henne

Herkenbaar Sandra en Bitch... en als ik het goed begrijp zijn de wachtweken tot aan de eerste echo nog veel zwaarder. Dus als het raak is, zijn we er nog niet wat zenuwen betreft. Maar dat heb ik er dan graag voor over. Linda heb je al getest??? Henne

Linda succes morgen! Hoop dat je lekker slaapt (ik lig de nachten voor de testdag meestal wakker en ga dan uiteindelijk om vijf uur al eruit ofzo hihi).

Hallo Luisamendes, Ik ben niet zwanger dus heb hier geen ervaring mee. Maar het lijkt me iets waar je zeker mee naar je verloskundige / gynaecoloog moet gaan. Misschien is je bloeddruk niet goed, of heb je bloedarmoede of wat dan ook. Niet mee rond blijven lopen zou ik zeggen. Groetjes, Henne

Jootje als ik het goed begrijp wordt het hierbij helemaal niet, of slechts heel weinig gestimuleerd. Ze gaan uit van de in je eigen cyclus groeiende dominante follikel en onderdrukken alleen een spontane eisprong (net als bij een kort schema). Je gebruikt dus veel minder hormonen, hoeft je eigen cyclus niet te onderdrukken, hebt geen risico op overstimulatie.... Alleen moet men dan wel van het idee af dat meer eitjes beter is omdat het keuze biedt. Hierbij heb je in principe maar één eitje, dus als het daarmee niet lukt is het over. Maar omdat het zoveel minder belastend is kun je het wel vaker doen, meer vergelijkbaar met iui denk ik. Enne.....wij hebben het beste embryo gehad in die icsi waar mijn eigen cyclus de overhand had genomen. Dus wat dat betreft ben ik ook van mening dat natuurlijk gerijpte eitjes misschien ook wel beter zijn dan 'gefokte'. Maar dat komt ook doordat het stimuleren bij mij dus helemaal niks oplevert. Goed dat jullie gelijk een mail hebben gestuurd Chablis. Ik wacht even de resultaten van deze icsi af, maar dan ga ik er ook direct achteraan. Benieuwd wat ze zeggen in het VU. Henne

Chantal wat naar. Het is ook zo'n stressvolle periode, ook zonder hormonen. Soms is de spanning gewoon echt teveel. Praat hij er wel met anderen over? Want wij hebben het forum en vaak toch ook wel vriendinnen die het weten. Maar mannen houden het vaak stil, het is toch niet echt een mannelijk onderwerp, zeker niet als het nog aan het zaad ligt ook. Heb mijn vriend in het begin bijna gedwongen om het een aantal goede vrienden te vertellen en daar heeft hij nu wel veel aan. Enne ik heb mijn vriend ook wel eens 'de schuld' gegeven. Weet nog dat hij hoge koorst had met oudjaar en in plaats van hem te verzorgen was mijn eerste gedachte 'het zaad!!!'. Ik was echt bijna kwaad dat hij ziek was. Stond foeterend kruikjes en kippensoep te maken terwijl hij zich lamlendig voelde. Achteraf zo zielig... Wij hebben na onze eerste mislukte icsi een gesprek gehad met de medisch maatschappelijk werkster in het EMC. Voornamelijk omdat ik helemaal overspannen was, maar het heeft ook voor hem en voor ons samen heel erg geholpen. Ik kan je zeker aanraden om hier naar te informeren. Je kunt er snel terecht en het helpt echt. Hier mag je in ieder geval altijd spuien. Maar maak het wel snel goed he. Gewoon een keer tegen elkaar zeggen, sorry, in vind het allemaal doodeng en dat reageer ik op jou af is al voldoende vaak. Je moet weer even bedenken dat je dit samen doet, vanwege een kinderwens. Maar ook dat jullie samen nog altijd het belangrijkste is. Vergeet de wachtweken, ga samen een leuke film kijken, of een eind wandelen. Of plannen maken voor vakanties of wat dat ook. Iets van jullie samen dat niets met kinderen te maken heeft. Hmm, voel me net een wijze oude tante. En volgens mij hoor ik daar mijn mannetje net thuiskomen. Die zal ik maar eens liefdevol gaan verzorgen dan. Voor ik ga klagen over mijn moeheid en buikpijn en misselijkheid... ;-) Een hele dikke knuffel!!! Henne

Dit gaat om ivf in eigen cyclus. Ik zou dat heel erg graag hebben gedaan vanwege de minder homonen en omdat wij toch ook telkens maar één goede eicel hebben. "Die heb ik elke maand vanzelf al" denk ik dan.... Net vd week bedacht dat ik het er toch nog eens over ga hebben in Rotterdam en / of Voorburg mocht deze poging mislukken, dus wel super dat dit onderzoek nu net beschikbaar komt. Op dit moment doen ze het voor zover ik weet alleen in Groningen. Je krijgt dan drie pogingen in eigen cyclus 'in ruil voor' één reguliere poging vergoed. Zal allemaal dus in het kader van het onderzoek zijn geweest. Wat betreft die terugplaatsingen, er worden nog best vaak twee embryo's teruggeplaatst hoor. Kijk alleen al maar hier op het forum. Als wij meer dan één embryo hadden gehad, hadden we er ook twee terug gekregen. Zie voor MNC-IVF ook: Cumulative pregnancy rates after sequential treatment with modified natural cycle IVF followed by IVF with controlled ovarian stimulation -- Pelinck et al. 23 (8): 1808 -- Human Reproduction Overview | The Brandeis Fertility Center | New York Fertility | Dr Vincent Brandeis Cumulative pregnancy rates after sequential treatm...[Hum Reprod. 2008] - PubMed Result

Dat geloooooof je toch niet!!!!! Oh Marietje wat een geweldig nieuws, ik zit hier met tranen in mijn ogen. Ben helemaal opgelucht voor je. En die arts zullen we het maar even niet over hebben... mijn god.... Lieverd, geniet van je beeb. Hoera!!! Henne

Hey meisjes, Kammie welkom, lekker aanschuiven en goed blijven zitten. Mandy fijn dat het weer in orde is met je mannetje. Zij hebben het natuurlijk ook heel zwaar. Mijn vriend kwam gisteren eerder thuis omdat hij er helemaal doorheen zat. En dat doet hij echt bijna nooit. Toch ook wel een teken dat hij flink wat spanning heeft. Meer dan ik dit keer lijkt het wel. Ook goed dat je naar je lijf luistert enop tijd rust pakt. Sandra fijn dat het werk voldoende afleiding geeft. Erg he die onzekerheid bij wel / geen klachten, pijntjes etc. Het begint gewoon steeds spannender te worden. Ik heb vandaag weer gewerkt. Viel me niet tegen. Vanochtend eerst heel slaperig, lunch met lange tanden, daarna misselijk, vind alle luchtjes sterk, af en toe echt trekkerige steken en af en toe meer menstruatieachtige krampen. Verder een collega die icsi doet en één dag op me achterloopt. En een zwangere collega. Tja... de hele afdeling duimt nu maar dat die ene er drie worden. Nu wel erg moe en al aangevallen op een zak chips... zal er maar niks achter zoeken. Hoe is het met de andere meiden? Henne

Poeh Sandra heftig hoor, 48 uur werken. Doe het je niet na. Zit nu met slaperige ogen en misselijk te proberen een ontbijtje weg te werken om zo naar mijn werk te gaan. Lastig he, dat je de ene dag van alles voelt en dan opeens helemaal niets. je maakt je gelijk zorgen. Alsof het zo fijn is om de hele dag buikpijn en krampjes te hebben....maar dan heb je in ieder geval het gevoel dat er iets gebeurt! Bedenk maar zo dat de meeste vrouwen die spontaan zwanger worden ook echt niks voelen in dit stadium. Ik ga snel verder, tot vanavond allemaal, hou je taai :good1: Henne

Lang leve de bolletje!!!!! Stond net bij het afdrogen ook te denken, wat heb ik opeens veel pukkeltjes... En ik be zo sloom als wat en heb nergens zin in. Wat is dat toch razend irritant allemaal. Mandy wat rot dat je ruzie hebt gehad, maar...het hoort er ook bij. Jij zit onder de hormonen, hij zit natuurlijk ook in spanning en maakt zich misschien nog wel zorgen om jou ook als jij pijn hebt...al met al geen goede combinatie. Krampjes na de terugplaatsing zijn niet ongewoon volgens mij, maar als je het niet vertrouwt moet je gewoon het ziekenhuis bellen. Heb ik ook vaak genoeg gedaan hoor, vinden ze helemaal niet erg. Rustig aandoen, veel drinken en het snel goed maken met je mannetje. Dikke knuffel!!!! Knorrie, ik moet morgen ook weer aan de slag. En als je rekent dat ik net pas aangekleed ben en eigenlijk liefst weer op de bank ging liggen... zie er inmens tegenop. Veel sterkte daar dus op kantoor, leef met je mee!!! Sandra zelfs nog een avonddienst draaien, oeps... Ah joh meid, als je het trekt is het wel goede afleiding. Ik ga maar eens wat eten, word ik hoop ik wat wakkerder van, lijk wel een zombie vandaag.

Haha, ja de wens... Maar ik denk niet dat we het ons verbeelden. Die klachten zijn er wel. Ze hoeven alleen niet te komen door zwangerschap. Dat is nou net zo jammer :laughing1:

Ha Elena, die bolletjes kunnen heel veel doen hoor, echt zo frustrerend. Ik had voor de tp al enorme borsten dus tja... Progesteron kan ook heel erg op je maagdarm-stelsel werken, dus misselijk, obstipatie, trek of geen zin in eten. Ik zit telkens opeens vol, heel gek. In theorie zou je ongeveer 3 dagen na de tp een innestelling hebben, daarna ga je langzaam hcg aanmaken en als dat hoog genoeg is krijg je symptomen. Er wordt vaak gezegd dat je voor je overtijd bent eigenlijk niks kunt merken, maar dat gaat bij ons echt niet op. Ook omdat je zo goed wéét dat het kan. De vorige keer merkte ik een ruime week na de tp echt dingen op, zoals het andere eten en het sterke ruiken. Daarom ben ik toen ook eerder gaan testen. Maar volgens de gyn. was dat wel heel erg vroeg om iets te merken, hij vond dat wel opmerkelijk. Meiden, even een wave voor het topic uitgerekend in maart: :wav:

Thanks Neel, dat geeft me weer een beetje hoop. Het lijkt erop dat mijn buik vandaag rustiger is. Ben inmiddels 1,5 kilo (vocht?) kwijt tov van de punctiedag dus dat scheelt ook wel behoorlijk in dat trekkerige gevoel. Hoewel ik net moest niezen :achoo:en dan voel ik het nog wel behoorlijk. Valt me ook op dat ik opeens weer zo sterk ruik. Mijn neefje had gisteren smarties en het was alsof ik de chocola onder mijn neus had liggen. Nu zit ik achter de pc en ruik opeens de aftershave van mijn vriend heel sterk (terwijl hij al uren weg is naar zijn werk). De vorige keer -met even die positieve test- had ik dat ook. Toen rook ik opeens in de slaapkamer de douchegel van mijn vriend, terwijl ik dat echt nooit ruik daar. Maar volgens mij kan dat ook van de progesteron komen. Oh, wat is het toch moeilijk om jezelf niet gek te maken. En normaalgesproken ben ik nog wel zo nuchter :whistling_girl: