Beanie

Wow Okaasan! Wat een goed nieuws! Ben zo blij voor je!

Ja, ik heb er 2. Rib uit mijn lijf maar zo blij mee! Gelukkig gaan ze nog wel even mee. We stoppen ze niet in de droger, eigenlijk gaan van Q alleen de hoeslakentjes, handdoeken en dat soort spul in de droger. Kleertjes, dekentjes, lakentjes e.d. niet. (we hebben nog 2 dekentjes, soms is de dikke slaapzak te veel maar de dunne te weinig en dan willen we nog een dekentje over hem heen kunnen leggen. Ik heb 2 dekentjes van P.uckababy (ik vind dat teddyfleece zo mooi spul....) met de bijbehorende lakentjes. Daarvoor geldt: lang leve MP!

Wel herkenbaar hoor, dat loslaten... Ik ben 1x spontaan zwanger geweest, helaas geëindigd in een MA. Dat was voor we in de MMM belandden. Als die zwangerschap niet was ontstaan was ik er waarschijnlijk ook nooit aan begonnen! Maar juist daardoor werd de wens veel groter alleen lukte het dus niet meer. Een reden daarvoor is nooit gevonden maar ik vermoed zelf dat de belangrijkste factor de stollingsafwijking is (al zou dat raar zijn, je zou dan verwachten dat ik wel spontaan zwanger zou worden maar dat het vroeg mis zou gaan of zo). Overigens was ik er toen ook totaal niet mee bezig! Bij de eerste IVF had ik hetzelfde idee als Wen, nl dat de eerste keer 'oefenen' zou zijn. Groot was dan ook mijn verbazing dat ik zwanger testte! Helaas ging dat ook mis. Bij de derde poging wist ik dat de kans zo klein was dat het zou lukken (o.a. gezien mijn leeftijd, maar ook het kleine aantal eicellen dat ik per poging had), dat het allemaal een beetje langs me heen ging. Ik was er niet zo mee bezig en had zelfs het idee dat het niet echt om mij ging maar om heel iemand anders. Vandaar dat de verbazing echt enorm was toen ik positief testte op de testdag! Het blijft een wonder... Maar ja, het is dus niet uitgesloten dat ik spontaan zwanger raak. Al acht ik die kans heel klein, ik ben inmiddels natuurlijk weer wat ouder en denk dat mijn eicelvoorraad niet zal toenemen... (fysiologisch gezien onmogelijk natuurlijk). Ik koester het wonder wat we hebben en geef hem regelmatig een extra knuffel! Roossie, wel balen toch! En je voelt je dan toch weer zo stom... Maar ja, ik denk altijd maar als ik over tijd ben (en op mijn cyclus is minder een pijl te trekken dan voor mijn zwangerschap) denk ik altijd maar dat ik het wil weten, gezien het feit dat ik dan meteen moet beginnen met a.spirine slikken. Terwijl ik weet dat de kans zo klein is... Tiktak, hoe is het gegaan vannacht, op haar eigen kamertje? Ik vond het ook moeilijk hoor! Hij was ongeveer 5 maanden toen we zouden gaan 'afbouwen', dus eerst 1 nacht per week op zijn eigen kamertje, toen 2, etc. Maar uiteindelijk is het sneller gegaan want toen hij eenmaal een paar nachten op zijn eigen kamertje had geslapen vonden we dat eigenlijk ook wel prettig. Zo raar kan het dus lopen! Maar nu slaapt hij nog af en toe bij ons en dat vind ik ook wel weer gezellig! (behalve dan als hij 's morgens wakker wordt, dan staat hij met zijn knuffel op mijn benen te meppen of zo). Zo lief trouwens: hij doet sinds dit weekend klap eens in je handjes en op je boze bolletje! Echt schattig. En als we hiephiephoera roepen dan gooit hij zijn armpjes in de lucht. Heb ik vast met hem geoefend voor zijn verjaardag... Maar het is echt zo aandoenlijk!

Wat typisch dat ze dat zeggen! Q ligt ook weer in zijn slaapzak (het was een tijdje echt te warm voor een slaapzak hier in huis) en ik heb ff gekeken. Ook voor hem zijn de armsgaten nogal groot. Maar eigenlijk maakt dat niet zo veel uit. Wat veel belangrijker is is dat ze niet met haar hoofdje in de slaapzak kan zakken. En de halsopeningen van de p.uckababy slaapzakken zijn niet heel wijd.... Daardoor gaat het echt prima! Ze zouden al gebruikt kunnen worden vanaf 6 maanden en het lijkt me toch niet dat jouw meisje een dunnere nek heeft dan de gemiddelde 6 maanden oude baby! Dus ik zou er lekker niet aan gaan rommelen!

Je kunt hem omslaan aan de onderkant om hem korter te maken!

En ik ben ook helemaal fan van de P.uckababy slaapzakken! Is een investering, wij hebben er twee en sinds Q 5,5 maand oud is ligt hij er in (daarvoor in de newborn versie). Bevalt echt super goed! Ik heb ook dekentjes van P.uckababy en zo'n GoGo k.idz, helemaal leuk! Misschien niet zo nodig maar MP is mijn beste vriend voor dat soort dingen!

Normaal zijn ze idd 100 euro. Op MP staan ze ook wel regelmatig te koop... En anders: P.uckababy op FB liken. Ze hebben regelmatig acties van een aantal uur dat je 10-25% korting krijgt. Of idd de acties bij P.renatal in de gaten houden, ik geloof dat de kortingen dan ook voor deze slaapzakken gelden! Heb je voor Uks op het KDV ook een slaapzakje? Wij hebben daar een slaapzakje liggen en geven zijn 2 favoriete knuffels mee, dezelfde 2 als thuis in zijn bedje liggen. Gewoon beetje zelfde stramien. Slapen is wisselend daar.... Soms slaapt hij weinig. Als hij dan in slaap valt als hij thuis komt laat ik hem meestal wel even slapen. Maar dan gewoon op schoot of zo, dan slaapt hij meestal niet zo heel lang. Is idd wel lastig hoor hoe je daar mee moet omgaan. Hij (zij in jouw geval) moet natuurlijk ook nog eten, je weet zeker dat ze de nacht niet doorkomen als je het overslaat.

Heb je eigenlijk nog een goed passend slaapzakje gevonden? Wij merken echt dat het scheelt als we Q in een slaapzakje kunnen leggen, dan voelt hij zich kennelijk toch meer geborgen of zo... Helaas is het nu echt te warm in huis om een slaapzak te gebruiken, zodra het kan gaat hij weer lekker in zijn slaapzakje! (wij hebben dus die van P.uckababy, de 4-seizoenen slaapzak).

Het lastige is dat er allerlei theoriën op internet te vinden zijn, die elkaar waarschijnlijk tegen zullen spreken. Dus wie er gelijk heeft? Ik denk echt dat je bij je gevoel moet blijven. Dat wij hebben gekozen voor toch even laten huilen is omdat hij zich steeds meer begon te verzetten tegen het slapen zodat wij er steeds langer mee bezig waren om hem in slaap te krijgen. En als hij dan 's nachts wakker werd begon het weer opnieuw. Dat moest echt doorbroken worden. Vooral ook omdat hij zich niet liet troosten, als je hem uit bed haalde dan ging hij alleen nog maar meer over de zeik en overstrekken en zo. Niets hielp. Het was gedrag dat echt doorbroken moest worden. Nu is hij soms ook erg onrustig. Ik merk dat hij bij mij vaak rustiger is/wordt dan bij zijn papa. Waarschijnlijk heb ik dan ook iets meer geduld met hem... Maar aan de andere kant merk ik ook dat als hij goed wakker en uitgerust is, hij liever rondkruipt of schuifelt dan op schoot zit. Als hij moe is dan wil hij wel lekker bij je zitten maar dan wel bij voorkeur bij mama, als ze er is! Aan die behoefte geef ik zeker toe, ik heb ook behoefte om mijn kleine mannetje lekker te knuffelen en bij me te hebben!

Ik weet niet of lang huilen direct slecht is maar het brengt niks, behalve een kind dat overstuur is en ouders die alleen maar geprikkeld raken! Ik weet niet of dat wetenschappelijk te onderbouwen is maar als het tegen je gevoel in gaat dan kan het toch nooit goed zijn? Ik vond het echt wel prettig even wat handvaten te krijgen van het CB hierover, maar het lijkt mij wel veel makkelijker als je samen een lijn kunt trekken ipv lijnrecht tegenover elkaar staan. En echt waar, als jullie samen op een lijn gaan zitten en er verder minder een punt van maken, kan dat al zoveel invloed hebben op je meisje dat het allemaal een stuk makkelijker wordt! Maar ja, dat is makkelijk gezegd. Als je vriend zijn hakken in het zand blijft zetten dan is het wel heel lastig...

Op zich is dit wel de techniek die wij hebben gebruikt. Maar dan dus 5 minuten, 6 minuten, 7 minuten en steeds een minuutje langer wegblijven. Idd niet uit bed halen maar alleen laten weten dat je er bent. Dat het veilig is. Zoals je ziet zijn er meerdere wegen die naar Rome leiden.... 20 minuten vind ik ook wel lang hoor! Dat voelt gewoon niet goed! Laat vooral je eigen gevoel meewegen. Het kan niet zo zwart/wit zijn... Je vriend moet toch ook gelezen hebben dat er ook nog andere mogelijkheden genoemd worden?

Tiktak, wat Wen zegt en ik volgens mij ook al eerder heb gezegd: de kleine meid zal echt wel aanvoelen dat het niet lekker loopt. En reageert daar dan weer op. Een militair regime lijkt mij ook geen goed idee... Er zijn meerdere manieren maar ineens zo lang achter elkaar laten huilen lijkt mij ook geen goed idee. Wij laten Q eerst 5 minuten huilen, aai over zijn bolletje en dan weg, 6 minuten huilen, aai over zijn bolletje en dan weer weg (en we zeggen er elke keer bij dat het veilig is om te gaan slapen, dat we in de buurt zijn) en daarna na 7 minuten maar dan alleen nog maar ff checken of er niks ergs aan de hand is. Ip geen oogcontact. Meestal slaapt hij tegen die tijd trouwens wel... Steeds een minuutje langer wegblijven dus. Overdag maken we er nu minder een punt van. Als hij nu 's nachts komt (en die momenten worden steeds schaarser!) en langer dan even huilt dan gaan we wel naar hem toe. Vannacht was hij echt niet lekker, het lijkt er op dat hij (eindelijk!) tandjes aan het krijgen is. Dan zitten we echt wel bij zijn bedje! Helaas ging mijn wekker vanmorgen om 5 uur dus ik ben wel errug moe nu. Geeft niet! Over het slapen: het algemene advies is om ze iig tot 6 maanden bij je op de kamer te houden. Wij zijn iets eerder gestopt, dat voelde goed. Ik denk dat je eigen gevoel leidend moet zijn! Datzelfde geldt voor BV. Zolang jullie het beiden nog fijn vinden lijkt me dat je er mee door kunt gaan! Lastig hoor... Zo niet op een lijn zitten. Je dochter is geen militair die gedrild moet worden.. Het is een klein meisje dat gewoon heel veel liefde nodig heeft, van beide ouders. Het lastige is dat een kindje hoe dan ook je relatie onder druk zet. Ineens is er iemand bij gekomen die minstens net zo belangrijk is als je partner... En daar moet hij maar mee om kunnen gaan. Ik denk dat de ene papa dat beter kan dan de andere papa. Er komt een moment dat het beter zal gaan maar dat is misschien pas als de kleine meid wat zelfstandiger is? Tot die tijd zullen jullie toch moeten blijven praten en proberen op een lijn te komen. Wellicht toch eens gaan praten met een pedagoog op het CB? Die kan je misschien nog goede tips en adviezen geven!

Jeetje Wen, er blijft jullie weinig bespaard! Evengoed gefeliciteerd met je moeder... Vieren jullie haar verjaardag nog? Iig heel veel sterkte de komende tijd!

Jammer Roossie, het zou zo leuk geweest zijn! Hoe is het met de waterpokken? Ik had begrepen dat waterpokken beginnen op het rompje (meestal) en zich dan verder uitbreiden. Normaal gesproken zijn ze vooral aanwezig onder de luier, in de haartjes, op en in de oortjes.... Als het zich niet snel uitbreidt dan zijn het waarschijnlijk geen waterpokken (maar er zijn ook nog andere kinderziektes waarbij kindjes vlekjes krijgen, die kunnen het natuurlijk ook nog zijn). Tiktak, wat balen en wat moeilijk dat je die afspraak af moet gaan zeggen. Maar ja, wat Roossie ook al zegt, je kunt het toch echt alleen samen doen. Het blijft moeilijk en dat zal het ook nog wel even blijven. Bij mij is dat gevoel ook nog niet weg! Maar manlief is onverbiddelijk. Ik begin er maar niet meer over. Vandaag zag ik drie hele verse kindjes (vandaag geboren) en dan kan ik toch echt wel weer even jaloers zijn! Dat wil ik ook nog wel een keer! Wen, hoe is het bij jou? Hoe is het met je moeder? Heb jij inmiddels al wat rust gevonden? Ik moest vandaag heel erg aan je denken, was in het stadje achter de duinen... Mijnbaby, spannend dat jullie een knoop gaan doorhakken! Hoe gaat het met de verkoop van het huis? Ben je nog bij de gyn geweest met die rare menstruaties? Sas, hoe is het met de kleine S.am? Ben je zijn verjaardag al aan het voorbereiden? Ik zag zo'n lief filmpje voorbij komen op FB.... En hij klapt in zijn handjes! Dat doet Q echt nog niet! Als ik het zo lees doet Q het inmiddels eigenlijk wel al heel goed 's nachts! We hebben toch echt wel wat bereikt met hem toch laten huilen... Hij lijkt nu steeds beter te snappen dat hij moet slapen en dat dat ook veilig is. We doen nu 's avonds de deur van zijn kamertje dicht, die gaat 's nachts open als wij in bed liggen. Als het erg lawaaiig is bij de buren dan zetten we hem bij ons op de kamer (maar ja, als hij dan wakker wordt vindt hij dat hij meteen een fles moet en dan gaat hij met zijn knuffel mama op de benen meppen, net zo lang tot zij ook wakker is...). Hij wordt 's nachts wel eens wakker maar we hebben gemerkt dat we beter even kunnen wachten met naar hem toe gaan, daarvan wordt hij juist onrustiger. Als hij na een minuut of 3 nog huilt dan gaan we er wel heen maar in praktijk slaapt hij vaak al binnen die tijd. Dus de nachten gaan goed! Overdag blijft lastiger, maar lijkt ook wel iets beter te gaan. Soms huilt hij nog wel even maar als hij maar iig 1x per dag een flinke ruk (2 uur of zo) slaapt dan vinden we het goed. Soms slaapt hij nog 2x maar vaak ook maar 1x. Zolang hij vrolijk is... Als hij maar 1x slaapt dan gaat hij 's avonds vroeger naar bed (rond 7 uur). Met de 'gewone' melk gaat het goed, hij vindt het erg lekker! Hij eet sowieso als een bootwerker, dus dat gaat echt goed. Nu nog gaan groeien!!! Wel weer een prutoogje en hij had behoorlijke luieruitslag, wat een schimmel blijkt te zijn. Het werd niet beter met zink/pananol zalf (uit Oostenrijk, is volgens mij combinatie van zink en bepanthen) maar nu smeren we d.actarin en wordt het snel minder. Verder heb ik vanavond maar eens 2 luiers over elkaar heen aangetrokken in de hoop dat hij morgenochtend niet weer doorweekt is... Het lijkt er op dat hij zoveel plast (hij drinkt ook echt veel) dat zijn luier het gewoon niet aan kan. Wellicht dat dit de oplossing is! Grotere luier hielp iig niet. Morgen naar de KNO-arts en aansluitend naar de kinderarts, dit noemen ze de 'snotterpoli'. Klinkt wel gezellig toch? Helaas moet ik werken dus papa gaat met hem. Ben benieuwd... Hij is al 2,5 week niet verkouden (wat hij al sinds november was, het mag een wonder heten!) maar we wilden toch de afspraak laten doorgaan.

Tiktak, hier natuurlijk geen ervaring met BV maar wel met een kindje dat gaat staan in bed ipv slapen... Dit hebben we met de pedagoog vh CB besproken en die gaf drie opties: er bij blijven tot hij slaapt (maar dat duurde steeds langer dus die optie hebben wij toen uitgesloten), laten huilen en eerst na 5 minuten gaan kijken, dan na 6 minuten, en zo telkens een minuut langer weg blijven, of de deur dichttrekken en de hele nacht niet gaan kijken. Dat laatste voelde zeker niet goed dus hebben we ook uitgesloten. Dus wij hanteren nu de tweede manier. Inmiddels wel wat resultaat mee bereikt: 's nachts slaapt hij! We leggen hem op bed en tegenwoordig gaat hij steeds vaker slapen zonder te piepen. En als hij 's nachts wakker wordt, dan laten we hem eerste even huilen voor we gaan kijken. We hebben gemerkt dat hij juist onrustiger wordt als we dan meteen gaan kijken. Nu slaapt hij vaak snel weer verder en hoeven we er helemaal niet meer uit. Dat scheelt echt al een hoop! Wat de pedagoog adviseerde was dus steeds een minuut langer wegblijven. Als hij gaat staan, gewoon lekker laten staan en niet proberen hem neer te leggen. Na 5 minuten binnen lopen, aai over zijn bolletje, kusje en zeggen dat het veilig is om te gaan slapen, dat we in de buurt zijn. Na 6 minuten het zelfde. De derde keer geen oogcontact maken, alleen maar checken of er niks aan de hand is. En dat dan verder volhouden. Het is doorzetten en je hebt zeker een paar rotnachten, maar wij lijken er nu doorheen te zijn. Wat misschien ook een optie is, is om haar eens uit logeren te doen? Dan heb jij een nacht rust en soms kan juist een nacht bij anderen dit gedrag doorbreken. Toevallig ging Q een paar dagen nadat wij dit stramien gestart waren bij mijn ouders logeren en daar sliep hij opeens 12 uur achter elkaar! We geven hem ook geen voeding meer 's nachts, dat werd te veel een gewoonte en echt nodig heeft hij het niet. Het is lastig hoor, en je moet je er in kunnen vinden en jij en je partner moeten er wel in op een lijn zitten. Maar bij ons lijkt het dus geholpen te hebben! Overdag slapen is nog steeds een ander verhaal maar wij hebben geleerd om er zelf wat relaxter mee om te gaan, en dat lijkt te helpen. Slaapt hij niet, dan ook goed. We proberen hem overigens dan wel een uurtje eerder op bed te leggen 's avonds. Wellicht dat je hier wat aan hebt... En anders: het is een faaaaase!!!!! Echt waar! Misschien zit ze in haar 11-maanden sprong? Google maar eens op baby 11 maanden wil niet slapen/eet niet goed ed. en dan lees je heel veel ervaringen die gelijk zijn aan die van jou. Dat was wat wij ondervonden en daardoor konden we het makkelijker op een fase schuiven. Het heeft even geduurd maar inmiddels is hij weer zijn oude zelf, zit weer lekker in zijn velletje en is vrolijk! (alleen als hij honger heeft dan wordt hij chagrijnig, en hij eet tegenwoordig als een bootwerker!). Wellicht is het een idee om de laatste BV 's avonds af te kolven en er pap van te maken? En misschien overdag meer te eten geven? Wij moeten ook een fles gaan proberen af te bouwen maar dat zien we vooralsnog nog niet zo gebeuren... Hij heeft nog erg veel behoefte aan zijn 3 flessen melk!

Okaasan! Wat een geweldig mooi nieuws! You make my day baby Ties!!!!

*breek ff in voor Anita: Mijn FA zei indertijd dat we heel goed moesten nadenken of we wel of geen combinatietest zouden doen. Met name of we wat zouden willen doen met de uitslag. Voor ons stond vast dat we sowieso geen vruchtwaterpunctie of vlokkentest zouden doen (gezien de moeite die we hadden gedaan om zwanger te worden en het risico op een miskraam tengevolge van de punctie of test) en gezien mijn leeftijd (toen ruim 40) zou de test sowieso een verhoogd risico laten zien. Wij hebben toen idd de keuze gemaakt om geen combinatietest te doen. Daardoor was de 20-weken echo (de standaard echo) heel spannend! Maar nu nog steeds zijn we blij met het advies dat de FA ons had gegeven... Mijn advies zou zijn: weeg de voor-en nadelen tegen elkaar op en kijk vooral naar wat je zou doen met een verhoogd risico. Wil je geen verder onderzoek, dan is het misschien verstandiger om de combinatietest achterwege te laten? (Wij hebben overigens een gezond kindje gekregen, de kans op een gezond kindje is nog altijd vele malen groter dan de kans op een kindje met een afwijking. Ook als je niet meer 'de jongste' bent). Succes met je beslissing! (enne: gefeliciteerd met je zwangerschap natuurlijk!) *breekt weer uit*

Welke luiers gebruik jij dan?

Nee hoor, gewoon om met z'n drietjes leuke dingen te doen! We maken er niet (meer) zo'n issue van. Maar dat is makkelijk gezegd want Q slaapt inmiddels 's nachts eigenlijk best wel goed! Zelfs het inslapen lukt wel aardig, hij huilt soms nog wel maar is meestal zo moe dat dat niet heel lang duurt. Overdag maken we er niet meer zo'n punt van. Scheelt ons veel stress en hem denk ik ook. Hem bij ons in bed leggen is geen optie, hij kruipt alle kanten op en over ons heen. We hebben een boxspring en ik zou alleen maar bang zijn dat hij er dan vanaf valt... Dus soms slaapt hij in zijn eigen bedje bij ons op de kamer maar meestal in zijn eigen kamertje. We hebben zelfs gemerkt dat het soms beter is gewoon de deur dicht te doen! Hij wordt heus wel een enkele keer 's nachts wakker maar tegenwoordig mekkert hij dan een minuut of 5 en dan slaapt hij weer. We maken het zelfs erger door er heen te gaan! Alleen als hij door blijft huilen (langer dan die 5 minuten) dan gaan we er heen, dan kan het natuurlijk ook zijn dat er wat anders aan de hand is (vieze broek of zo). Iets heel anders, hebben andere jongens-mama's misschien tips voor me? Q wordt tegenwoordig vaak 's morgens wakker met een natte romper. We dachten eerst dat het water uit zijn waterflesje was maar inmiddels denk ik dat het toch urine is. Hij heeft 's morgens altijd een enorm zware plasluier dus plast hij veel (hij drinkt ook veel). Maar hij slaapt op zijn buik... Ik heb wel eens begrepen dat een grotere luier een oplossing kan zijn. Iemand ervaring??

Tiktak, denk je niet dat ook een deel van het probleem is dat jij niet lekker in je vel zit? Dat merkt jouw Uks ook wel en dat kan ook deze reactie geven, wellicht? Het is en blijft zoeken en als je dan denkt het ritme gevonden te hebben dan verandert het al weer.... O.steopaat zou best een idee kunnen zijn voor jullie. Wellicht een geboortetrauma of zo iets? Vermoeiend hoor, als je dag en nacht met je meisje bezig moet zijn. Doet je vriend 's nachts ook wel eens wat? Gaat hij er ook wel eens uit of laat hij alles aan jou over? Het is ook lastig om de beslissing te nemen wel of niet laten huilen. Wij hebben er voor gekozen om hem wel te laten huilen maar dan maar een paar minuten, even gaan kijken, aai over zijn bolletje. We zijn overigens wel met een pedagoog van het CB gaan praten. Is wellicht voor jou ook nog een idee? Overigens gaat het hier wel wat beter, alleen slapen overdag blijft een dingetje (en dit bericht typen ook, mannetje drukt steeds op de enter en probeert mijn laptop open en dicht te doen terwijl ik aan het typen ben). De lactose vrije melk doet hem iig goed en we zijn ook met extra calcium tabletjes begonnen). We proberen leuke dingen met hem te doen, zoals dierentuin etc. Succes verzekerd!

Minoes, wat leuk! Jongetjes zijn zooooo leuk!

Met een trombose in je voorgeschiedenis zou ik zeker doorgaan met ontstollen, je hele zwangerschap lang! Volgens mij moet je dan t/m 6 weken na de bevalling iig doorgaan met de clexane/fraxiparine (ik weet niet welke jij nu gebruikt maar ik kreeg met een week of 12 allergische reacties op de heparine (huidreacties) en toen ben ik over gestapt op clexane. Heeft sowieso een naaldje dat prettiger prikt en de kans op huidreacties is aanzienlijk kleiner). Overigens is het wel verstandig om een consult met een anesthesist aan te vragen voor je bevalling ivm evt. ruggeprik bij de bevalling. Mij vielen trouwens die weken na de bevalling verreweg het zwaarst (met prikken dan), omdat ik het toen niet meer voor het kindje deed. Voor mezelf was het natuurlijk maar omdat het eerst steeds voor Q was, en hij er eenmaal gezond en wel was, voelde het toch anders! Ik heb trouwens fVL met verhoogd risico, zonder zelf ooit trombose gehad te hebben. Desondanks moest ik dus de hele zwangerschap ontstollen. En dat was voor mij ook een van de redenen om dmv een KS te bevallen.

Gelukkig ging hij uiteindelijk wel weer slapen, na wat mekkeren. Om half 8 of zo weer wakker maar ging pas huilen (honger! Berg je!) om 8 uur dus die tijd heb ik ook maar gepakt! Wat ellendig nu om die medicatie op nuchtere maag te moeten nemen... Zeker als je zo misselijk bent. Meestal is het advies om eerst in bed vast wat te eten voor je opstaat... Als je nog tips nodig hebt vwb die misselijkheid: laat het ff weten! En vraag anders aan je HA om emasefane tegen de misselijkheid, haalt iig de scherpe randjes er van af en is veilig (zijn zetpillen dus die kun je ook meteen nemen als je opstaat).

Breek ff in voor Okaasan: Ik snap dat je alles zo snel mogelijk wilt afbouwen maar doe het alsjeblieft niet te snel! Bij mijn eerste IVF ging het snel mis na het stoppen met de utro bollen (na 8 weken), ik weet natuurlijk niet of er een verband was. Maar toen ik zwanger was van Q heb ik echt gesmeekt of ik tot 12 weken door mocht doorgaan. Ik heb de hele zwangerschap fraxi (later Clexane) gespoten, stop daar ook niet te vroeg mee want dan kan de doorbloeding van de placenta in gevaar komen! Stolsels wil je echt niet hebben! Doe dus rustig aan, en als je langer door moet: so be it... (Ascal mag tot week 36, fraxi/clexane gewoon door alleen dan moet je goede afspraken maken over de bevalling en zul je waarschijnlijk een medische indicatie hebben - maar mijn ervaring is dat je daar niet rouwig om hoeft te zijn!) En nu: op naar een mooi kloppend hartje op 6 augustus (toch?)! En breekt weer uit

Nee hoor! Hier een hongerig jongetje! En gisteren prikjes gehad en veel te warm in huis dus alle reden om niet te willen slapen (al denkt mama daar anders over)