Moon74

Mooi resultaat, Anne! Je hebt het lekker achter de rug... voor je man ook een gekke dag zo idd. (Hoop voor hem dat het een beetje meegevallen is wat hij onder ogen gekregen heeft bij dat vliegtuigongeluk.) Rust lekker uit, wanneer hoor je of en wanneer de tp is en je de bank op komt?!

Wat wordt het toch gezellig druk op de bank, zeg! Schoot net door me heen: 'Hoeveel baby's zouden hiervan komen?' Ik hoop héél veel... Er zijn nog meer dames onderweg richting bank... 't Is goed dat het een héle stevige bank is (én één die héél lekker zit... niet van plan er af te vallen!).

En??? Goede berichten mag ik hopen?! Ik hoop dat je snel wat kan laten horen, ben zo benieuwd!

Tja, het is een behoorlijke aanslag op je lichaam, hé?! Dat moeten we ook niet onderschatten. Ik heb zelf wel het gevoel dat ik er nu fitter onder ben dan vorige keer dankzij het feit dat ik dit keer o.a. 3 - 4 x per week even op de hometrainer stapte en wandelde etc. Ik ben echt in een betere conditie dan vorige keer en dat helpt ook bij het ondervangen van complicaties... M.b.t. bijhouden hoeveel je drinkt; ik heb een karaf met water op tafel staan, Leonore. Dat houdt gemakkelijk bij, want er gaat bijna 1,5 liter water in (en dat heb ik weer afgemeten door een lege colafles met water te vullen en uit te gieten in de karaf). Jawel! Gelukkig drink ik altijd al veel, dat is nu in m'n voordeel. Ik heb hier niet heel veel moeite mee... Tot vrijdagochtend ben ik idd lekker ontspannen, want: THUIS! Heerlijk. Ik hou mij wel rustig op bank/in bed. Komt goed.

Mooi zo, Saskia! Wat een verschil met vorige keer ook, hé (gelukkig)?! Zaterdag evt. tp??? Wanneer hoor je meer? Kom maar snel richting wachtbank! Hoop dat het een beetje goed met je gaat en dat je lekker verwend wordt!

Bij mij is er nu ook sprake van vrij vocht, vandaag bij controle aardig vergelijkbaar aan gisteren. Bloedwaarden zijn te hoog, vandaag gelukkig gelijk aan gisteren, daarom mag ik vooralsnog thuis blijven. Ik moet ook veel rusten en veel drinken. Voel me verder prima! Buik is maar een heel enkel keertje (bijv. met volle blaas) gevoelig, verder niet. Zowel de vorige keer, als deze keer ben ik geen moment 'niet lekker' geweest: niet duizelig, niet misselijk, niet ziek/beroerd... Dat is het vreemde. Dit kan wel even duren, helaas... vorige keer ben ik 4 dagen na tp. alsnog in het ziekenhuis beland en heb daar 9 dagen gelegen. Dit keer is het 2 dagen na tp. bij controle gebleken niet in orde te zijn... Mocht het overgaan in een zwangerschap dan kan het helemaal wel een mooi poosje aanhouden, heb ik mij vorige keer in het ziekenhuis laten vertellen. Vrolijk verhaaltje, hé?! Meestal loopt het gelukkig wel met een sisser af, dat het niet tot overstimulatie/ziekenhuisopname leidt en dat klachten afnemen. Met mij gaat het dus wel goed, Henne; tenminste, kijkend naar hoe ik me voel... Bloedwaarden nog onveranderd slecht en vocht ook nog aanwezig... Kom op, meid: nemen we beiden nog een glaasje 'gemeentepils' en proosten we er op dat we dit snel vergeten zijn zodra we binnenkort positief testen! (dat is het wel waard)

Is er in jouw geval sprake van overstimulatie? Dan is het nl. idd zo dat het feit dat je zwanger bent en hoge hormoonwaardes hebt mede debet is aan het vocht vasthouden en het opgezet zijn van je eierstokken. Rust en veel drinken; meer kan je hier zelf niet aan doen. Ik zou goed navragen in het ziekenhuis wat de oorzaak/diagnose is en of ze uit willen leggen wat er in je lichaam aan de hand is. Begrijpen/weten kan rust geven, dan blijft de situatie nog steeds heel vervelend en blijf je zorgen houden m.b.t. je zwangerschap, maar toch... Je kan je dan iets meer instellen op het e.e.a. en het overkomt je minder. Succes meid, ik weet er alles van hoe vervelend dit is... Henne: controleren ze bij jou ook je bloed en/of maken ze ook echo's, want ook jouw klachten klinken niet prettig?!

Net terug van controle: ik mag gelukkig vooralsnog lekker thuis blijven. Bloedwaarden zijn nog onveranderd slecht, maar ik voel me prima en was 3 ons afgevallen... Er lijkt niet meer vocht bijgekomen (ook weer echo gehad). Voorschriften blijven hetzelfde: veel water drinken en veel rusten/niks doen. Gisteren heb ik zo'n 4 liter water op en vanaf de middag amper nog bewogen, enkel om te gaan plassen. Als 't werkt is het niks erg! Vrijdag weer controle; dan zien we weer verder. Wel een veilig idee op zich om goed onder controle te blijven. Gelukkig heb ik ook een hele lieve arts, dat maakt in derg. omstandigheden ook wel het verschil, hoor. (Wel voor de zekerheid een spoednummer meegekregen waarop ik dag en nacht kan bellen als het minder goed gaat, maar ik doe er maar op aan dat ik dat niet nodig ga hebben!) Na gisteren toch wel een spannende dag gehad te hebben ga ik nu proberen me weer lekker te ontspannen en op de emmie te richten. Daar gaat het tenslotte om in deze wachtweken! Heerlijk, vooralsnog lekker thuis: bidden, hopen en kaarsjes branden! 't Doet er toch goed aan... Jullie meeleven ook. Fijn om hier met z'n allen terecht te kunnen, hé?

Jullie zijn schatten! We gaan 't wel zien morgen weer... heb even heerlijk geslapen. Lig nu nog even lekker beneden op de bank (toch wat gezelliger). Nog meer gedronken. Lekker patatjes gegeten, even niks om de lijn denken (beetje opstandig, haha). Ik word goed verwend door m'n man, da's wel lief. Straks lekker op tijd weer naar bed, een hele lange nacht slapen. Hopelijk tot morgen (en anders ietsje later, komt goed!).

Van harte, Mara! 't Was spannend en 't blijft nog wat spannend, maar probeer ook vast wat te genieten van dit positieve nieuws...

Niet doen, hoor Sofie... schuldig voelen! Juist omdat iedereen zich hier vrij uitspreekt kan ik dat ook doen; anders zou ik me ook inhouden. Dat is m.i. juist de meerwaarde van dit forum en het meeleven met elkaar. Er is altijd wel iemand die nog meer of nog erger heeft meegemaakt, dan zou je nooit meer je gevoelens en je zorgen mogen uiten... Zaag jij op z'n tijd ook maar gerust, dan doe ik dat ook. Gelukkig betekent dit (heftige reactie van mij op hormonen) nog steeds niet dat dit teruggeplaatste ukkie niet blijft zitten. Het hóeft niet hetzelfde af te lopen als bij IVF 1... Al is dat nu wel even de eerste schrik natuurlijk. Ik heb heerlijk gerust en zal balen als ik morgen wel voor het ziekenhuis opdraai, maar dan zal ik me er toch ook aan overgeven. Komt écht goed hier en ik blijf hopen en op de wachtbank zitten.

Zegt allemaal niks... je hebt turbo's en diesels in 't leven... die van 6 cellen kunnen nog wel eens heel goed blijven plakken!

Innestelen ed. kán wel gewoon doorgaan; ik heb er zelf echter zo'n gevoel bij dat je lichaam alle energie daarop moet kunnen richten en niet op het opruimen van vocht en het beter worden... Maar het moet wel gewoon kunnen. Merk dat ik heen en weer blijf kijken van andere topics naar mijn dagboekje terug; m'n man is nog niet thuis uit z'n werk en ik voel me gesteund door jullie reacties. Bedankt daarvoor. Nu ga ik het lezen stoppen en rust nemen in m'n bed ipv op m'n bank. Baat het niet dan schaadt het niet. Ik hoop morgen gewoon weer hier te zijn...

Dat is lief van je, Sofie! Ik vind de symboliek en de hoop van een kaarsje branden héél mooi... ook voor jezelf aansteken, hoor! Doe ik er een gebedje bij.

Vast door de acupunctuur Henne... plakkertje blijft vast plakken...

Hoi Rose, wat een domper... Zelf heb ik me pas tijdens ons 1e IVF traject inene gerealiseerd dat het niet vanzelfsprekend was dat we tp zouden halen (denk dat ik dat uit zelfbescherming wat verdrongen had). Bij ons is er bij beide IVF pogingen wel tp geweest, maar beide keren was er ook maar 1 emmie terug te plaatsen. Eerste keer deden bij mij beide eierstokken mee, 2e keer alleen links en verraste rechts ons op de dag van de punctie onverwacht alsnog met 1 kleine follikel. Er is geen peil op te trekken en geen poging verloopt hetzelfde... Succes met verwerken van deze teleurstelling en schrijf alle vragen die je hebt op voor je gynaecoloog! Gewoon stellen, domme vragen bestaan niet!

Bedankt Melissa, 't meeleven doet goed genoeg... (gaat niet om wat je zegt/niet zegt). Ik hoop dat het morgen meevalt en dat ik thuis mag blijven, maar moet er terdege rekening mee houden dat ik toch weer even in een ziekenhuisbedje zal moeten bivakkeren. Hoop zo van niet!!! Ga dadelijk lekker in m'n eigen warme bedje 'cocoonen' eventjes. Misschien doet wat bedrust er nog goed aan... Heb intussen 3.5 liter water achter de kiezen en de dag ís nog niet om... Ook dat vele drinken kan er nog goed aan doen. Maar gezien het feit dat als ik 'ja' gezegd had ik nu al in het ziekenhuis had gelegen... We zien 't wel; hopen, bidden, kaarsje branden en afwachten. 'k Heb al een hoop leren loslaten en overgeven, maar 't gaat nog altijd niet zonder slag of stoot.

Zelfs al valt een punctie mee, een pretje wordt het nooit natuurlijk! Jij hebt van de 1e punctie al een beetje een schrikbeeld, niet om de pijn, maar wel omdat je hartslag zo snel daalde. Is toch eng. Bij mij viel de 1e punctie ook mee (de 2e ook trouwens), maar toch word je wat nerveus als punctiedatum en tijd dichterbij komen. Logisch toch? Als je je beter/meer relaxt voelt bij tabletjes en verdoving: gewoon doen! Succes; hopelijk volgt er een hele mooie oogst uit!

Ook thuis dingen proberen in te plannen? Soort van routines... dingen die ontspannen. Hielp mij wel heel goed: bad, standaard na het avondeten op de hometrainer lekker fietsen met goede radiozender aan, zonnebank, goed boek... Ik ben daar heel bewust mee bezig geweest deze afgelopen maanden. Is me goed bevallen. Succes morgen, Mijnbaby. Ben benieuwd... hou het aantal follikels (net) binnen de perken en kom maar snel naar die wachtbank toe.

Anne, heel veel succes morgen! Hopelijk heb je een mooie oogst, supergoed zaad en valt de punctie mee en gaat 'ie lekker vlot (de volgorde klopt niet helemaal, maar je snapt de bedoeling)! Zet 'm op, richting wachtbank... er is nog plaats!

Intussen voor controle naar het ziekenhuis geweest; dit n.a.v. de vorige keer (overstimulatie- ziekenhuisopname). Als je me t/m gisteren gevraagd had of ik ergens last van had zou ik 'nee' gezegd hebben. Vanochtend bij het opstaan was er echter toch twijfel... Ik vond dat ik wat snel buiten adem was én was voor 't eerst sinds punctie in gewicht toegenomen (wegen had ik weer opgepakt vanaf dag voor punctie, omdat gewichtstoename ook, mede, iets zegt over overstimulatie). M'n buik leek me ook iets opgezet... Verder geen klachten, geen buikpijn, niet duizelig, niet benauwd, niet misselijk. Niks! Ben naar het ziekenhuis gegaan, twijfelend of 'het nu toch weer aan het beginnen is, óf dat het spanning was'. Helaas, echo wees uit dat er 'vrij vocht' zit. Bloedwaardes moesten verder uitwijzen hoe het er mee staat... bloed geprikt in het lab en een paar uurtjes later thuis al gebeld door de gynaecoloog. Bloedwaarde is op 1 punt na weer net zo hoog als toen ik bij IVF 1 in het ziekenhuis opgenomen ben. Balen!!! Omdat ik me wel aardig goed voel mocht ik kiezen; nu opname in ziekenhuis, voor de zekerheid en om het goed onder controle te kunnen houden. Andere optie was thuis absolute rust (alleen naar wc lopen), drinken zoveel je kunt en morgen weer controle. Ik heb voor de laatste optie gekozen. Moet morgen dus weer terug en als -waardes dan nog verder stijgen moet ik wel worden opgenomen. Op zich doen ze, als ik nu al opgenomen zou zijn, in het ziekenhuis nu ook niet héél veel, behalve controles en vragen hoe het gaat en bedrust... pas als 't bloed al te veel indikt komt er infuus bij kijken en spuiten om trombose te voorkomen. Dat heb ik nog extra nagevraagd en zover is het nog niet. Dan ben ik liever nog een dagje thuis... We zullen zien morgen, maar als het toch weer enigszins zo verloopt als de vorige keer dan ben ik bang dat ik een ziekenhuisopname niet kan ontlopen... Balen!!! 't Gaat ook dwars tegen alle verwachtingen en voorzorgsmaatregelen in dit; stimulatie netjes tot 5 follikels, na pregnyl spuit voor punctie direct rust genomen, bolletjes vaginaal inbrengen ipv nog meer pregnylspuiten, nog altijd rust en veel drinken... meer kun je niet doen om overstimulatie tegen te gaan en dan toch dit. Echt een domper! Wachtweken zijn spannend, maar ik wil me richten op 't ukkie dat teruggeplaatst is en niet op medische complicaties... daarbij is het de vorige keer ook uitgedraaid op een teleurstelling. Ik wil een gezond lijf, ik wil m'n energie richten op het vasthouden van de emmie en niet op herstel. Ik was zo lekker bezig. Deze uitslag doet echt even heel veel met me. Kan niet uitleggen hier hoeveel zorgen ik me nu inene maak en moet dit echt even verwerken, merk dat ik me ineens op teleurstellingen aan het instellen ben en wil dat helemaal niet. Ik wil tot 9 maart gewoon hoop houden en dan een zwangerschap. Dit gedoe hoeft een zwangerschap niet in de weg te staan, maar 't voelt nu even niet goed en zwaar kl#te! Ga dadelijk maar een poosje lekker slapen, heb wel behoefte aan rust nu. Misschien log ik vanavond nog even in, als ik me goed blijf voelen. (Als ik morgen niet bij kom kletsen m.b.t. controle, dan ben ik dus toch even in het ziekenhuis opgenomen. Hoop het niet, maar je weet het niet. Ook daar blijf ik gewoon op de wachtbank bij jullie zitten!)

Niet alleen jij, hoor Honeybee. Ik heb ook 'maar' 1 ukkie bij me... niks mis mee!

Ondanks dat je verdrietig bent en baalt omdat het niet 'spontaan' is gelukt, hoop ik dat jullie snel met IVF mogen starten. Blijf hier lekker van je af praten en meedelen hoe het met je gaat en hoe je je voelt... Weet je: nu is het misschien erg dat het zo moet, maar als je zwanger raakt a.g.v. IVF dan ben je blij dat het zo kan... Zo dubbel is het, toch? Succes, Gorgi!

Balen joh! Heel verdrietig... Succes/sterkte.

Met mij gaat het wel oké, hoor. Ik doe superrustig aan en heb morgen een extra controle in het ziekenhuis (alles om complicaties uit te sluiten dit keer): bloed prikken en echo. Misschien kan ik daarna ook eens af en toe buitenshuis wat ondernemen, dat breekt de tijd wat meer... we zullen zien. Heb vanavond een vriend langs gehad, ben nu bekaf... Dus rusten is ook belangrijk. Ik lees nog wat rond hier en duik dan m'n bedje in. Niks voor mij zo vroeg, maar voor nu: heerlijk!!!