EDR

Hé sas, wat verdrietig meid! Ik had het zo gehoopt voor je. Vanuit de verte las ik altijd nog even in dit topic hoe het met je is. Sterkte. En ik ga helemaal mee in wat suzzy zegt...moed houden hoor! Jezelf weer bij elkaar rapen (nadat je even flink verdrietig mocht zijn van jezelf) en op naar de volgende behandeling. Hoe zuur ook, je hebt minimaal nog twee keer en idd er zijn er weinig die bij de 1e behandeling al zwanger raken! Sterkte en ik hoop dat je ondanks alles toch hele fijne feestdagen gaat hebben! liefs esther

Lieve Sjanny, Fijn om wat van je te horen. Zo heel af en toe zie ik je idd voorbij komen hier op de site! Ik weet nog dat wij midden in 2e behandeling zaten toen jullie aangaven dat jullie gingen stoppen. Dat maakte toen veel indruk op me. Jij gaf toen trouwens ook een linkje door naar die ene website voor mensen die gingen stoppen met behandelingen en geen kinderen konden krijgen. Ik kreeg die link laatst ook van iemand maar weet jij hoe het zit want ik kom er niet op. Is die site niet zo actief momenteel? Hoe is het nu met jullie? Confronterend om te lezen hoe jullie het ervaren! Afgelopen weekend hebben we er samen veel over gesproken. Dat je inderdaad mag verwachten dat de feestdagen in gezinnen gevierd gaan worden en dat je je dan toch alleen voelt met z'n tweeen. Afgelopen zaterdag sinterklaas gevierd met mijn familie. Er werd inderdaad afgevraagd of het nog wel handig is om dit met z'n allen te vieren. De gezinnen worden zo groot, is het niet handiger om het in de gezinnen te doen? Dat doet pijn want we hebben geen gezin. Toch wil ik proberen te blijven genieten van de feestdagen. Het lijkt me zo'n rotidee als de feestdagen niet fijn zouden zijn voor ons samen. Het zal anders zijn zonder gezin maar ik wil het niet naar gaan vinden. We gaan er gewoon onze eigen draai aan geven in de toekomst. Nogmaals fijn wat van je te horen hoor! En jullie ook heel veel kracht en geluk gewenst! liefs esther

daar heb ik dat gedicht idd ook vandaan!

Meiden ik val ook af en wel heel simpel: s'morgens twee boterhammen met mager beleg (kipfilet b.v.) glas optimel tussendoor: mager tussendoortje b.v. plakje ontbijtkoek, kellogsreep etc. 1 stuk fruit s'middags drie boterhammen met mager beleg tussendoor: mager tussendoortje (voor alle tussendoors geld liever niet meer dan 70 kcal) 1 stuk fruit Avondeten: 65 gr pasta of 150 gr aardappelen 200 gr groente 100 gr vlees Tussendoor: 1 mager tussendoortje. 1 keer per week neem ik een grote tussendoor (d.w.z. een gebakje of een dikke koek of een mars ofzo, in elk geval rond de 250 kcal). Ik ben nu in 1 maand tijd een kilo of vijf kwijtgeraakt en ik voel me er prima bij. Geen trek! En het zorgt dat je motor aan de gang blijft waardoor je gewoon het meeste kwijtraakt. Ik heb ook geen behoefte meer aan snoepen eigenlijk. Ik houd me hier echt wel strikt aan!

breek even in meiden: m.b.t. obstipatie: op de nuchtere maag een kiwi eten helpt goed, gedroogde pruimen even laten wellen en eten, druiven, op de nuchtere maag een glas lauw water, appel laxeert ook goed. Sterkte met de ongemakken!

hee meis, nou...ik ga biechten... Ik had de huisarts beloofd dat ik zelf 1 keer in de twee maanden zou spuiten. Ik heb alles in huis. Maar ik kreeg, na die stootkuur van afgelopen zomer, zo'n vervelende huid. Was helemaal van slag af. Nu is het weer helemaal okido hoor maar het heeft toch wel tot begin oktober geduurd. Baalde ik van. Wat dat betreft word ik heel onzeker hoor. Ik durf dus eigenlijk niet meer. Ben bang dat het weer zo gaat. Zal vast wel niet aangezien ik nu maar 1 spuit hoef te zetten per twee maand maar toch... Ik doe het in januari wel weer. Ik merk dat de 'noodzaak' er ook af is voor me. Ik deed het in eerste instantie allemaal voor het 'goede doel' nl zwanger raken. Dat valt nu weg. Met mijn schildklier tabletten gaat het net zo. Smokkel ik ook wel eens mee. Fout hé! Ik moet wel zeggen dat ik me superfit voel in vergelijking met het afgelopen jaar. Ik denk dat dit idd ook te maken heeft met die vit.b12 injecties hoor en natuurlijk met het stoppen van die hormonen enzo. En verder gaathet goed met me hoor! Af en toe een flinke dip maar over het algemeen geen klagen. Het is heerlijk te weten dat het voorbij is. Achteraf gezien vond ik het allemaal enorm heftig en emotioneel. We genieten samen van heel veel dingen. Ik schreef het ook al in mijn eigen topic...iedereen doet het op z'n eigen manier! En wat dat rondhangen betreft...ik kan jullie niet loslaten hoor! Ben veelste nieuwschierig hoe het met jullie allemaal is. Ik hoop zo voor je dat 2010 jullie jaar gaat worden meiden!

hé caroline... ik bedoel dit topic uiteraard niet als tranentrekker hoor :hmz: Als dat zo overkomt...sorry, niet zo bedoeld... Het is meer dat ik het op z'n tijd heerlijk vind om m'n frustraties van me af te schrijven. Kan ik beter doen dan mensen om me heen om de haverklap down te maken! Ook zo sneu! Maar in elk geval een dikke knuffel voor jou, in deze spannende tijd! :hugg:

Ik snap je angst over dat bruinverlies. Wat zal dat een rotgevoel zijn als het idd daar eerder mee mis is gegaan! Sterkte meid in deze spannende weken en ik hoop zo voor je dat het goed gaat!

Voor een kindje wat nooit geboren werd... Naam die gedroomd werd Verlangen dat gekoesterd werd Hoop die gedragen werd Toekomst die verwacht werd Vreugde die droefheid werd Leven dat nooit leven werd maar Droom zal zijn in eeuwigheid Uitzaaien in tranen... Zo...dit kwam ik tegen op internet en vond het mooi.... Moon...zo voelt het idd...voor ons dé manier om hier mee om te gaan. En dat zal voor iedereen weer anders zijn hoor! Wat moeilijk om je vriendin zo te zien lijkt me! Dat realiseer ik me ook vaak als ik denk aan de mensen die van ons houden. Het is moeilijk voor ze. Wanneer doe je het goed als omstander, hoe is het om je dochter zoveel verdriet te zien hebben omdat ze iets gaat missen waarvan je als ouders zo goed weet hoe het is om het te hebben? Je dochter die geen kleinkinderen gaat krijgen? Ik voel vaak verdriet omdat mensen om ons heen verdriet hebben! Wat zitten we toch ingewikkeld in elkaar hé! Wat herkenbaar...die open zenuw!Soms gaat het goed en soms doet het, op onverwachte momenten, zoveel pijn! Ik zie ook op tegen sinterklaas en kerst. A.s. zaterdag gaan we met mijn familie (ouders, 5 broers en zussen plus aanhang, 18 neefjes en nichtjes) sinterklaas vieren. VOrig jaar vond ik het al lastig. Voel me soms zo'n buitenstaander. Dat zal dit jaar w.s. niet anders zijn. Samen sinterklaas vieren...niks aan eigenlijk! Saai! Hoeveel ik ook van mijn man houd hoor! Maar sinterklaas vieren doe je met meerderen! Hoe zal dat zijn in de toekomst? Altijd bij anderen sinterklaas vieren? En kerst...moederdag...vaderdag...noem maar op! Dit jaar zal het allemaal voor de eerste keer pijn doen denk ik. Moon...snap zo goed dat je die laatste keer uitstelt! Bang voor wat daarna komt! Zo begrijpelijk! Sterkte meid! Henne...we staan ook achter onze beslissing en kunnen er ook mee omgaan maar bewondering...nee joh! niet doen. Ieder doet het op zijn manier! Al die meiden op deze site! We doen wat het beste bij ons past toch? Voor jullie word het ook weer spannend de komende maanden! Ik gun het iedereen maar meiden jullie ZO ENORM! Lieve groet, Esther

Bij mij reageerde het ziekenhuis ook eigenlijk niet opmijn vraag over dat vit b12 gebeuren. Mijn huisarts echter nam me wel heel serieus.

jakkesbakkes pieneke... Wat een onzekerheid meid en dat allemaal door een pleeg die haar zaakjes w.s. even niet helemaal op orde heeft. Hoe erg is je bruinverlies? En hoeveel is het? En is het bruin of rood?

Van harte gefeliciteerd!

wat een onzekerheid meid! Ik kan je niet verder helpen. Denk dat het enige wat je kunt doen is een bloedtest aanvragen en na twee dagen weer herhalen om te kijken wat je hcg doet. Sterkte hoor! liefs esther

oei dat is lastig! Mijn eerste gedachte is...joh dat is mazzel! Echter de keerzijde is dat het niet helemaal netjes is misschien. Moeilijk moeilijk hoor!

Kristel wat verdrietig! dit is wel een doemscenario tijdens een behandeling zeg! Wat een teleurstelling! Trek je het een beetje? Stomme vraag misschien... Heel veel sterkte samen!

Meiden wat super om te zien dat er alweer een topic uitgerekend in augustus is!!! Van harte gefeliciteerd en geniet ervan allemaal!

Sen...!!!! Potjandikkie wat is dat nou meid! Ik kan me voorstellen dat je even helemaal van je apropos bent zeg! Dit is wel ongelooflijk stom hoor! Weet niet zo goed wat ik moet zeggen. Sterkte meid! Ik hoop in elk geval voor jullie dat het op de e.o.a. manier niet gedeclareerd gaat worden als zijnde een poging!

Meiden die positief getest hebben...gefeliciteerd!!!:toothy4:

stephanie...ik heb er eigenlijk al vanaf het begin heel erg rekening mee gehouden, dat het niet zou gaan lukken. Ik heb ook vaak aan het begin van dit jaar gezegd...ik wou dat alles achter de rug was, dan wisten we in elk geval waar we aan toe waren. Toch bouw je zoveel hoop op tijdens een behandeling, ongelooflijk achteraf bezien. Maar dat is denk ik ook goed op die momenten hoor! En tja...iedereen gaat op zijn eigen manier om met het nadenken over een evt. stoppen met behandelingen. Het is ook zo goed dat we niet van tevoren wisten waar we aan begonnen! We zijn er lekker blanco ingestapt. Maar ik weet zeker dat, als ik wist dat we na tien x icsi zwanger zouden zijn, ik door zou gaan. Maar punt is dat ik dat niet weet en ik ga het er niet op gokken! Dat is voor ons gewoon te zwaar. Maar ik lees ook van vrouwen die al voor de 13e behandeling staan, petje af, doe het ze niet na hoor! We hebben heel erg gespeeld met de gedachte aan een kaartje maar uiteindelijk besloten om dit niet te doen. Ik kon voor mezelf geen eerlijk antwoord vinden op de waaromvraag van het versturen van zo'n kaartje. Is het een soort hang naar drama/aandacht (legitiem voor de laaste keer zeg maar)? Of is het daadwerkelijk een uiting van verwerken? Wat heeft het voor ons voor meerwaarde? uiteindelijk weet iedereen in onze omgeving dat we stoppen. Moeilijke vragen! Ik merk dat ik wel behoefte heb aan bepaalde vormen van aandacht...nu al is het voor mensen om ons heen minder een issue vergeleken met een paar weken geleden. Dat doet pijn... Bovenstaande klinkt misschien allemaal vergezocht maar al met al hebben we besloten om dit dus niet te doen. Gisteren een gesprek gehad met mijn schoonzusje...ze begrijpt niet hoe het kan dat we er op deze manier instaan. Was zelfs een beetje boos omdat we het zo ervaren. Miste een stuk toegeven aan een enorm verdriet. Geloofde eigenlijk bijna niet dat het voor ons goed is zoals we het nu ervaren. We hebben geen behoefte aan anders maar dat kan er bij haar niet in. LAstig hoor, ik vraag me af of er meer mensen zijn die het zo zien. Ze vond ons eigenlijk te 'koel'. Toch is dat niet zo maar het heeft toch geen zin om bij iedereen met wie je erover praat in huilen uit te barsten? Het leven gaat toch ook echt door! Elke dag zijn er momenten dat ik moet slikken! Elke dag is het feit er dat het is zoals het is. Elke dag kom je in situaties dat je denkt: ...wij niet... Sommige dingen of mensen ontwijk ik heel bewust omdat ik er gewoon geen ZIN in heb. Gewoon geen zin in babyverhalen, peuter/kleuterstory's! Maar ondanks het feit dat 'het' er elke dag is overheerst het niet. Beetje onsamenhangend verhaal...ik ben moe, misschien ligt het daaraan. Moeilijk soms om precies te verwoorden wat je nou eigenlijk wilt zeggen.

brrr kristel spannend deze uurtjes voordat je morgenochtend het verlossende telefoontje krijgt. Drama vond ik die laatste uurtjes altijd! Sterkte met wachten en ik hoop voor jullie dat jullie morgen een tp hebben!

Van harte gefeliciteerd samen! Geniet van deze bijzondere tijd!

Super meid! Wat fijn voor je om weer verder te kunnen! Heeeeeeeel veel succes de komende maand!

hoi IVFmama, Bedankt voor je reactie. Ik geloof ook heilig dat ik me voor moet blijven houden dat er niemand precies weet wat we voelen etc. Doe ik dat niet dan word ik onuitstaanbaar:shootme:. Gewoon geen leuker mens zeg maar. En dat wil ik niet. De keuze is aan mij dus... We hebben veel vrienden die problemen hebben met kinderen krijgen en behandelingen hebben ondergaan. We zijn echter de enigen die niet het, o zo gewenste, eindstation hebben bereikt. En dat is wel errug zuur hoor. Ik merk ook aan mezelf dat, als we het er met ze over hebben, ik dan denk...ja, mooi zeggen nu je zelf wel zwanger bent geraakt of een kind rond hebt lopen. Tegelijkertijd word ik dan zo boos op mezelf! Ik wil niet zo denken. En gezond egoisme...weet er alles van. Ben zoveel makkelijker geworden op het moment dat ik niet lekker in mijn vel zit. Heb mezelf wel leren kennen zeg maar en weet waar ik me dan prettig bij voel. Ik gun mezelf nu ook wel de ruimte om een off day te hebben. Trefffend wat je zegt...je bent niet de behandelingen, kinderwens etc. We zijn zoveel meer. En dat vertrouwen in het leven van het leven met alle dingen die het voor ons in petto heeft is er absoluut hoor! Ik zou niet weten wat ik zonder dat vertrouwen moest. Dank je meis! En jij van harte gefeliciteerd met je zwangerschap!!!

Hanneke...m.b.t. die medicatie: zolang er geen punctie is geweest wordt een behandeling niet gezien als poging. Ik zou de medicatie bewaren, je weet nooit of je ze ooit nog kan gebruiken voor een evt. onvergoede poging!

Hoi Pleun, Ik heb tussen onze tweede en derde behandeling er bewust voor gekozen om te gaan solliciteren. ik was mijn baan al een poos zat maar het was gewoon niet slim om weg te gaan i.v.m. de behandelingen. Na twee behandelingen was ik het zo zat om alles maar in het teken te zetten van de behandelingen. Ik was een beetje obstinaat geloof ik en ben gaan solliciteren. Ik ben aangenomen en zou in oktober beginnen terwijl ik in september onze laatste behandeling zou hebben. Ik heb ervoor gekozen om het voor me te houden en af te wachten hoe het zou gaan lopen. Uiteindelijk is het zo jammer van je tijd om af te gaan zitten wachten voor mijn gevoel. En net wat Miki zegt; een werkgever mag hier niet naar vragen! Go for it girl!