EDR

OOOOHHHHHH...................ANNELIES..............super super super meid! Van harte gefeliciteerd!!! Wat geweldig fijn voor jullie maar wat zijn de komende paar dagen spannend! Sterkte en geniet in londen

Dreamer...prachtig nummer. Ik zag dat het van dezelfde schrijvers/zangers is als het nr wat ik op mijn topic heb staan waarin we aangeven dat we gaan stoppen!

Ik sluit me helemaal bij Wendy aan. Wat een pijn. ik hoop zo voor jullie dat pijn en verdriet een plek krijgt en er nieuw leven op jullie pad komt! sterkte meiden

Even inbreken hier hoor! Marion wat heftig en verdrietig voor jullie zeg! Zou me voor kunnen stellen dat je boos bent. zo lang moeten wachten, dan uiteindelijk zwanger en dan toch gaat het mis. Onbegrijpelijk! Heel veel sterkte samen gewenst.

super meid! Wat zal dit voorlopig een goed gevoel zijn! En nu op naar die ellendige wachtweken! Wees lief voor jezelf!

Welkom hier en veel sterkte met de komende behandelingen

Daan gefeliciteerd! Benieuwd naar jouw verhaal!

Eindelijk.......Gefeliciteerd en geniet ervan samen!

Joh renee, niet doen hoor! Nergens voor nodig! Wel lief natuurlijk maar ieder doet zo alles op zijn eigen manier! Henne precies wat je zegt...alles heeft gedraaid om de behandelingen en dat is gewoon over nu! We kunnen weer verder, de draad weer oppakken. Het is zoals het is en we gaan er wat moois van maken! Mijn man is ook druk, hij is begonnen met management, economie en recht in zwolle en heeft tentamens. Zo fijn dat we allebei, na deze laatste behandeling, lekker ons ding kunnen doen. En de toekomst is natuurlijk wel onduidelijk...ik hoop gewoon heel erg dat er iets moois op ons pad komt waar we samen verantwoordelijk voor zijn. Op het moment dat je kinderen krijgt dan is dat het belangrijkste in je leven waar je samen verantwoordelijk voor bent. Als je geen kinderen hebt dan heb je elkaar en dat is helemaal super maar ik wil eigenlijk wel meer! Ik heb prachtig werk, kan me niet voorstellen ooit ander werk te doen. Heel veel mensen zeggen dan: misschien is dat wel je roeping. Nou nee, dank je! Ik zie mijn werk niet als roeping, ik ben geen moeder theresa, het is gewoon mijn vak! Niet meer en niet minder alhoewel ik het wel met 100 % plezier en inzet doe. Ik hoop op iets anders, iets moois. Maar we wachten af wat de toekomst in petto heeft. Voorlopig is dit even goed zo! Ik ben blij dat je aangeeft dat je het fijn vind dat ik deze fase deel met jullie. Soms ben ik wel eens bang dat jullie zouden denken...komt zij weer aan! Maar dat is dus niet zo in jouw beleving! Ik hoop ook dat ik zo kan laten zien dat het kan! Dat het leven niet stopt op het moment dat je stopt met behandelingen!

hallo meiden, Ik krijg her en der de vraag hoe het is met me. Nou hier gaat het goed hoor! Er zijn momenten van enorm veel verdriet maar dat is ook normaal, hoort er bij. Ik realiseer me dat dat een beetje afstandelijk klinkt, zo bedoel ik het niet want het gaat echt wel diep hoor maar daar ontkomen we niet aan! Ik ben hardstikke druk met mijn werk. Na de laatste behandeling ben ik begonnen met een nieuwe baan, werk nu in het ziekenhuis i.p.v.de wijk. En ik geniet er enorm van! Ik zit op alle afdelingen in het ziekenhuis, vul zeg maar de gaten op waar ziekte is. Zo kan ik lekker op mijn gemakje kijken wat ik nou echt leuk vind. Daarnaast ben ik nog druk bezig met onderzoeken voor mijn 'oude' werk en ik zit nog in een fusiecommissie voor mijn oude werk (vanuit de ondernemingsraad). Dit blijf ik tot eind december doen en dan stop ik met die twee laatste dingen. Ik heb het gewoon hardstikke druk en dat is zo'n lekker gevoel nu! Het afgelopen jaar heb ik zoveel thuis gezeten; vorig jaar december drie weken met een zwaar gekneusde voet, februari een longontsteking, de drie behandelingen het afgelopen jaar. Echt lekker gewerkt heb ik niet en nu ga ik de schade inhalen. Ik heb energie voor tien en heb weer eens het gevoel dat ik leef! Kennen jullie dat gevoel? Het gevoel dat je hardstikke druk bent en zo tintelt zeg maar...alles in je werkt en doet het en leeft. Heerlijk. En die ups en downs die komen en gaan en laten we maar gewoon toe! Het klinkt misschien een beetje materialistisch maar ik ga weer lekker hard werken en geld verdienen een tijdje (mezelf kennende is die drive na een half jaartje over want dan vind ik het weerheerlijk om wat rustiger aan te doen) en leuke dingen doen. Ik vind dat we dat wel verdiend hebben! Dus kortom... het gaat goed met me. En dat ik nog steeds hier kom...tja...veelste nieuwschierig naar hoe het met jullie is!

Meiden wat een spanning hier! Annelies wat erg voor je! Ik kan van alles en nog wat tegen je zeggen maar daar heb je niet veel aan. In elk geval heeeeel veel sterkte! Ik hoop dat je in de pauze die je w.s. gaat nemen kunt genieten! lief esther

Prachtige buik renee, geniet er nog even van!

Gefeliciteerd! Rustig aandoen, bijkomen en ik hoop dat jullie kunnen genieten!

Poeh heftig zeg! Ergens hadden we het misschien wel een klein beetje verwacht maar toch!?! Als je het op kunt brengen is het natuurlijk geweldig maar wel zuur voor al die mensen die het niet op kunnen brengen. Henne...heel herkenbaar hoor dat fam. gedoe. Voor mijn gevoel komen mijn ouders ook veel meer bij mijn broers en zussen dan bij mij. Ik heb dat ook wel eens uitgesproken maar ik wil het niet meer een issue laten zijn. Ik frustreer mezelf er dan mateloos mee! Maar een *(@*(@#))*!_)(@$& gevoel is het!

Spannend meiden...nu komt het allemaal heel erg dichtbij! Ik herken idd wel het gevoel wat iemand omschreef dat het nu allemaal voor je gevoel echt gaat beginnen! Het echte werk zeg maar! succes met de puncties en op naar een flink aantal eicellen! Weer een stap in de goede richting!

Gefeliciteerd Sandra! Bijzonder! En Hanneke...al wat verder met nadenken over een evt. overstap naar een ander ziekenhuis? En meiden hier ook nog een keer bedankt hoor voor jullie support!

he claudia, wat balen meid! Zoveel moeite ervoor gedaan en dan weer over nieuw moeten beginnen! Sterkte!

Hanneke...lastig meid. Ik kan me je gevoel van oneerlijkheid en frustratie wel goed voorstellen. Het idee dat idd mensen nu voor je gaan bepalen of en wanneer jullie verder zouden mogen, kinderen zouden mogen krijgen...killing en bizar hoor!!! Ik vraag me ook uberhaupt wel af of dit hele traject waar je nu in zit gegrond is. Mag dit zomaar? In elk geval...het is de moeite meer dan waard denk ik om eens verder te kijken dan het ziekenhuis waar je nu bij zit. Hoever is Gent bij jullie vandaan? Die staan idd toch heel goed bekend? Ik hoor regelmatig van mensen, zelfs bij ons vandaan, die naar Gent gaan. En dat is bij ons vandaan toch een uur of drie rijden! sterkte hoor! Sasje en caroline...spannend meiden! Sterkte en toi toi toi

Joh meid wat super! en nu op naar volgende week. Spannend hoor! Sterkte met wachten.

Maar volgens mij doet een huisarts alleen maar urinetesten, geen bloedtesten. Daar moet je denk ik een verwijzing voor hebben van de huisarts. Dus sowieso wel handig idd om eerst naar de huisarts te gaan ja. Hopen dat je morgen hier in elk geval de uitslag van hebt. Volgens mij kun je van de hoogte van je hcg ook een beetje aflezen hoe ver je bent? Tot drie maand stijgt dat toch nog elke dag? Of heb ik dat helemaal mis? Tja...jullie stonden dus ook op dat punt! Je weet dus een klein beetje hoe het is? In elk geval wel een achtbaan zo voor jullie! Ik ben benieuwd morgen! En bedankt!

wolkje...Ik geloof ook wel dat het gaat slijten. Ik hoop het in elk geval wel. Ik merk nu dat het de hele dag bij me is. Bij alles wat ik doe, in contacten met mensen... Geeft niet maar ik hoop wel dat dat weggaat hoor. Ik denk zelf dat je het kunt vergelijken met een wond. Die doet zeer en is bere irritant als hij nog open ligt. Op den duur heelt hij en blijft er een litteken over. Een litteken kan blijven steken en schrijnen maar doet niet altijd pijn. Zo zal het in de toekomst ook zijn denk ik. En mijn man....die is super! Iedereen zal misschien zijn eigen man een kanjer vinden maar die van mij is alles! Zorgzaam, lief, een echte man (met idiote irritante mannendingetjes...:tiredsmiley: maar goed, ik ben op z'n tijd ook enorm irri) met alles erop en eraan. Het leven met hem is in elk geval niet saai. En erika...niemand hoopt op dit punt te belanden. Ik merkte ook wel dat ik tijdens de behandelingen het denken hieraan voor me uitschoof hoor. Totdat het moment komt dat je weet...en nu gaan we stoppen. Dat komt denk ik vanzelf? Het is een afweging van zoveel dingen die zo persoonlijk zijn. In elk geval ben je nog in de race meid! Ga ervoor! Sterkte

brrrr spannend. Dus jouw eigen huisarts doet een bloedtest? Moet je daarvoor niet naar het ziekenhuis dan?

Zo en hier ben ik het nu helemaal mee eens! Dit is een geweldige plek! Heel veel succes met de komende behandeling

Hoi Christine... Ik begrijp dat allebei de scenario's bizar zouden zijn in jouw situatie. Wat een spanning zeg! Het zou wel een idioot groot wonder zijn! Ik ben heel benieuwd wat de echo gaat zeggen, en nu maar hopen dat je snel voor een echo kunt!