Penny79

Jeetje Janneke, Jij had het wel erg slecht getroffen! Pfff! Logisch dat je daar een trauma aan overhoud! Dan had ik nog mazzel! Volgende keer zou ik dan echt maar een ander ziekenhuis gaan als ik jou was en daarvtevoren duidelijk uitleggen wat er de eerste keer gebeurd is. Mijn zus had ook een traumatische eerste bevalling. De twee daarna waren stukken beter!

:smilybird::smilybird::smilybird:

Hi meiden, een andere vraag aan jullie. Ik heb al 5,5 jaar de pil niet meer geslikt. Ik heb nu ivm mijn behandeling dus voor het eerst sinds jaren weer de pil. Ik ben acuut 1-2 kg aangekomen (terwijl ik de afgelopen 16 maanden iedere maand 1-2 kg afgevallen ben) en ben ook weer wat emotioneler. Kennen jullie dit?

Hi Janneke, ik weet niet hoe traumatisch je bevalling was, maar over het algemeen is het zwaarder dan de meeste vrouwen vertellen. Of heeft het een lange nasleep. De laatste bijeenkomst van mijn bevallingsfeestje na de bevalling, gaf op dat punt een ene opener. Daar waren heftigere verhalen dan verwacht, ook al zei iedereen kort na de bevalling dat het met moeder en kind goed ging... Bij mij was de bevalling door de ruggeprik ok, maar ik heb nog lang met allerlei klachten daarna rondgelopen. De katheter had ik tien dagen, dat was het meest traumatisch voor mijn gevoel. Klinkt niet erg, maar wel als daar vanonder van alles niet meer is zoals het was en heel veel pijn doet en je voor iedere plastest zakt en die katheter in en uit je plasbuis gaat..heb ook veel bloed verloren.... maar meiden, maak je niet ongerust, bereid je goed voor en ook dat is het allemaal waard! :-)

Hi meiden, wij woonden tijdens onze vorige behandelingen in Duitsland. Na de tweede mislukte icsi, is er erfelijkheidsonderzoek gedaan. Daar kwam niets bijzonders uit. Toen hebben ze na de derde mislukte icsi bloed afgenomen en een vermoeden gehad dat mijn auto immuumsysteem een probleem op kon leveren en heb ik bij de vierde icsi (zware) medicatie gekregen. Dit waren granocyte spuiten. Toen ben ik zwanger geworden. in Nederland worden deze spuiten niet gegeven en ook wordt niet echt naar auto immuumsysteem gekeken. Ik had dus nooit een innesteling en ook geen miskramen, zo kwamen ze op dit spoor. Nu in België doen ze standaard volgens mij eerst onderzoek naar je bloedwaarden (waaronder auto immuuumsysteem) en een hysteriscopie om te kijken of er in je baarmoeder iets opvallende sn zoals leesboeken, een schot in je baarmoeder of afwijkende doorbloeding. Dat laatste hebben ze bij mij gevonden. Ook in mijn bloed zijn afwijkende waarden voor het auto immuumsysteem gevonden waardoor ik nu na de tp prednison ga krijgen. Anders dan in Duitsland, maar wel een remedie op hetzelfde probleem. de wachtweken zijn zijn altijd zwaar. Je kan niets doen behalve hopen en je probeert ieder gevoel te verklaren.....en dan als het weer mislukt is, een dag of vier lekker janken, balen en dan jezelf weer oppakken voor ene volgende kans! Tenzij je een van de gelukkige bent, en eigenlijk in de volgende wachtweken terechtkomt. Je leeft dan van echo tot echo. Zou alles goed gaan? Rond 13 weken begin je er dan langzaam een beetje vertrouwen in te krijgen... mij deed het altijd goed om van mij af te schrijven en met mensen erover te praten. Onze vrienden en familie weten ervan. Natuurlijk moet je ze regelmatig dingen uitleggen en nogmaals Uitleggen omdat het voor een buitenstaander een hele andere wereld is! Ik ben benieuwd hoe het nu gaat. Tammy, hoe ervaar jij het nu, nu je voor een brusje gaat? Is de spanning etc. anders? Bij mij momenteel wel, maar komt misschien ook doordat ik weer net begin....

Hi Patricia, Welkom hier op het forum! Ik heb tijdens mijn vier icsi voor onze zoon op een ander forum geschreven en vond het altijd erg fijn. Je kan even lekker van je afschrijven en kan ook je eigen behandeling beter plaatsen, omdat je merkt dat er meer zijn bij wie het langer duurt. Daarnaast geb ik veel geleerd over de verschillende problemen, behandelingsmogelijkheden en ziekenhuizen, waardoor je met je arts ook een ander gesprek voert! Dir geeft er voor mij in geresulteerd dat ik nu voor een broertje of zusje meteen in Gent begonnen ben, omdat ik problemen heb met mijn innesteling wat waarschijnlijk veroorzaakt wordt door mijn auto immuunsysteem en een wisselende doorbloeding van mijn baarmoeder. In de nl ziekenhuiZen doen ze hier vaak niets mee... Wannee mag je weer met je cryo ongeveer beginnen? @tammy: hoe oud is jullie kindje nu? Groetjes, Penny

Hi hope en faith, Wat super jammer en wat een teleurstelling! Maar er is dan toch een Emmy even blijven kleven! Dikke knuffel! Penny

Hoi, Mijn Duitse arts had uit praktische overweging mijn uitgerekend datum een dag naar voren geschoven en mijn zoon voldeed altijd exact aan het aantal weken. Wel viel op dat hij langere benen en armen had. In Nederland viel op dat hij een dikker buikje had en dus 2x Suikertest, beide negatief. volgende echo had hij ook een groter hoofd....verrassing.... met 41 weken geboren onze zoon van 54 cm en bijna 4,5 kg....

Hi bria,Ik ben nieuw hier, maar begin 23 juni met mijn eerste icsi in Gent.heb al een zoon uit een vierde icsi en ga nu voor een broertje of zusje. Ik zit ook bij d'r Peters. Ben bij cz verzekerd en heb ook via die apotheek van cz mijn medicatie bij mijn eigen apotheek laten bezorgen, zodat ik geen problemen heb met mijn werkdagen. Onhandig dat ze ook maar vier dagen per week leveren...hiervoor woonde ik in Duitsland en kon mijn nedicatie zes dagen per week krijgen in een specifieke apotheek of via een telefoontje bij mij eigen apotheek om ze dan smiddags op te halen...Wel heel fijn dat mijn eigen apotheek hieraan meewerkt!!Ik doe nu de controles eerst allemaal in Gent...

Wat gaaf hope en faith! Een spontane zwangerschap tussen de ivf door is zo'n fijn cadeautje! Ik duim voor he dat je binnenkort de kleine met een kloppend hartje ziet!!

Hi danlon, Ikben eigenlijk al sinds mijn bevalling in voorbereiding voor deze behandeling. Ik ben sinds vorig jaar februari 20 kg afgevallen en dat is 5 kg meer dan mijn zwangerschapskilo's door een combi van paleo/ natuurdieet/ oerdieet. Ik heb mijn eetpatroon drastisch gewijzigd en probeer zo min mogelijk geraffineerd voedsel, suiker, gluten en lactose te eten. Klinkt complex maar prima te doen een ook lekker! Psychisch ben ik vooral bezig geweest om weer lekker fit en vrolijk te zijn. Pas sinds ik met de pil begonnen ben, is het in mijn hoofd eigenlijk ookzeer begonnen. Maar door allerlei dingen in mijn leven van de afgelopen twee jaar heb ik er vertrouwen in dat het op het juiste moment goed komt. Wanneer dat is weet ik alleen nog niet!

Oh jeetje danlon, heb jij even een zware tijd achter de rug! Heel verdrietig! Hopen dat het nu wel gaat lukken!

Hi danlon, Is dit je eerste ivf/icsi van je eerste kindje of ben je al verder in dit traject?

Hi danlon, Leuk zo snel een reactie te zien! Nee, ik ben nu aan de pil en moet daar 23 juni mee ophouden en op de 26e met deca beginnen. Later dan nog menopur. En jij?

Hallo allemaal, Ik heb het altijd fijn gevonden om tijdens een behandeling met andere meiden in contact te staan die ook bezig zijn. Ik heb na vier icsi een zoon gekregen en nu gaan we voor een tweede kindje vanaf eind juni. Iemand zin om mee te schrijven?

Hallo allemaal, Ik zal mij even voorstellen. Ik ben Penny en 36 jaar. Ik heb vier icsi behandelingen in Duitsland gehad en uit de laatste hebben wij een prachtige zoon,waar wij iedere dag zo van genieten. In oktober ben ik nog voor een cryo behandeling voor een broertje of zusje gegaan, die helaas mislukt is. Nu wij weer in Nederland wonen, gaan wij weer voor een eerste icsi naar Gent. We starten eind juni. Mijn man zijn sperma is niet fantastisch en ik heb problemen met de innesteling, waar ze gelukkig in Gent ook wat mee doen, wel op een andere manier dan in Duitsland, maar ik heb het vaste vertrouwen in mijn nieuwevehandeling. Ben benieuwd of er nog anderen eind juni starten. Het is altijd fijn om de ervaringen en spanningen met anderen te delen! Groeten Penny

Beste Deborah40, Ik zou het er niet bij laten zitten. Ik zou zelf naar Gent gaan, waar ik nu voor icsi1 ben, en daar een second opinion op papier laten zetten en die dan naar de verzekeraar sturen. Helaas mag iedere arts zich in Nederland ivf arts noemen en helaas heeft niet iedereen veel ervaring en doen soms foutieve uitspraken. Ik ben in Duitsland na vier keer icsi zwanger geworden en door de slechte berichten, heb ik nu,nu ik weer in Nederland woon, besloten direct bij de eerste icsi naar België te gaan en tot dusver heb ik er veel vertrouwen in! Veel sterkte en succes! Penny