jeanine77

Breek even in: ik vind die puckababy zó duur! Ik heb twee inbakerdoeken gekocht bij de pasopshop op internet voor 15 euro per stuk. Voordat je het weet zitten ze in de volgende maand en ben hè weer een hoop geld kwijt. Mijn zoon wikkelden we zelfs in een gewone deken. Nu voor de tweeling wilde ik deze wel proberen. Maar waarom inderdaad allemaal die dure? Groet, Jeanine

Wat een reacties! Ben blij dat ik niet de enige ben. Ik voelde me al een freak! Gek genoeg heb en verwacht ik hier de meeste problemen met onze directe familie. Mensen verder weg komen sowieso later en daar kan ik ook veel makkelijker tegen zeggen: laat ze maar even lekker slapen! Maar moeders, vaders en broers en zussen met hun kinderen vinden dat ze een soort 'recht' op vasthouden en kussen hebben. En ik ben niet alleen bang voor ziek worden (dan zie je niemand om je te helpen midden in de nacht met huilende kinderen), maar ook voor onvoorzichtige neefjes en nichtjes die dadelijk een kind niet goed vasthouden en in het ergste geval laten vallen.... Je moet vertrouwen hebben wordt dan gezegd. Jaja...

Ik wil graag jullie mening weten. Toen onze kleine jongen werd geboren heb ik me eigenlijk eraan gestoord dat iedereen zo'n kind wil vastpakken, kussen, aaien, noem maar op. Ik snap het wel, het is natuurlijk hartstikke vertederend, maar ik heb het eigenlijk als ik eerlijk in mijn hart kijk liever niet. Nu heb ik met de tweeling, die nog veel kleiner en vatbaarder is helemaal zoiets van: kijken, maar niet allemaal met ze dragen. Ik kan al in paniek raken als ik bedenk hoeveel koorts kopen er op visite gaan komen die ik dan moet vertellen dat een koorts op hartstikke gevaarlijk is voor een baby. We hebben besloten om de neefjes en nichtjes eigenlijk niet zelfstandig de kindjes te laten vasthouden. En jullie raden het al... Iedereen vindt ons nu zeikerig en overbezorgd! Ik heb zelf zoiets van: het zijn onze kinderen, ik heb 9 maanden hel gehad en ik vind dat ik dat zelf mag bepalen. En dat is natuurlijk ook zo, maar het blijft niet leuk. Vooral mijn moeder reageerd raar omdat het ook gaat over haar kleindochter van 8 die volgens haar niet druk is en goed luisterd en volgens mij heel druk is en niet luisterd. Bovendien waren mijn ouders altijd overbezorgd maar dat lijken ze nu te zijn vergeten. Wij zitten er toch bij! Dat is hun antwoord! Graag jullie eerlijke mening!

Ben ik weer. Ze konden de ctg eigenlijk niet goed afmaken omdat ik zoveel hoest. Eerst dachten ze nog een echo te maken, maar toen hebben ze met twee verpleegsters steeds de dingetjes proberen vast te houden. Dat ging ook niet geweldig, maar hoe dan ook was er hartactie en ook in het goeie ritme. Waarschijnlijk zijn de baby's gewoon rustiger door al dat gehoest. Voor het hoesten mocht ik toch wel codeinetabletjes gaan halen, maar ik moest me ervan bewust zijn dat de baby's daar ook wat rustiger van werden. De morfinepillen die ik had voor de ontstekingen heb ik uiteindelijk niet genomen. Eigenlijk omdat de pijn van de ontstekingen zelf erger waren dat de pijn die ik erna had toen ze ingesneden waren. Ik vind dat toch niks, pillen met zo'n kleintjes in je lijf. Maar dit hoesten is om gestoord van te worden. Allemaal steken in mijn buik, plus dat ik natuurlijk nog maar heel weinig slaap daardoor en toch echt volgende week twee baby's eruit moet gaan puffen. Dus ik denk dat ik dit keer voor de nacht toch maar zo'n tabletje ga nemen. Verder blijft de bloeddruk aan de hoge kant, maar geen reden om me daar te houden. Donderdag moet ik sowieso naar de gynaecoloog en gaan ze een echo maken en kijken hoe het dan is met de bloeddruk. Mocht ik misselijk worden, druk in de bovenbuik en hoofdpijn moest ik direct terug. Tja, druk in de buik en hoofdpijn heb ik natuurlijk de hele dag van het hoesten. Maar goed, ik ben blij dat ik de hartjes heb zien kloppen, dat ik weet dat ze leven en nu is het weer goed. Vonden ze trouwens eerst het hartje van baby 2 niet. Ruud keek me al aan, de verpleegster zei weinig, ik zat haar van de zijkant aan te kijken. Op een gegeven moment zei ik: en? Toen zei ze dat ze nog even probeerde en anders moest de verloskundige zelf even proberen. En gelukkig hoorden we opeens het hartje. Dat zijn toch wel even vreemde momenten! Maar goed, eind goed al goed. Volgende week rond deze tijd heb ik ze in mijn armen! groet, Jeanine

Ik lig weer aan de ctg. Ik voelde al twee dagen niks meer. Kan ook door het vele hoesten komen. Hartjes kloppen gelukkig voed, wel te hoge bloeddruk.

Lianne, prachtige foto's! Dames, ik sta nog met 6 febr. Erin, maar ben officieel 4 febr. Uitgerekend...

Melis, je moet inderdaad een redelijke douche hebben wil het bad erin passen. Bij ons is het schuin waardoor we een stuk daaronder kunnen schoven, en dus ook nog de douche los kunnen gebruiken. Ik voel me wel redelijk, maag word gek van de vastzittende hoest al twee maanden. Opeens weer erger en bij elke hoedt vreselijke steken in mijn buik. Kindjes voel ik ook minder. Maar ja, die worden natuurlijk helemaal gehusseld elke keer.

Ze liggen gelukkig inderdaad nu allebei in hoofdligging. Baby 2 is eigenlijk pas kort geleden daarin gedraaid. Maar daar ben ik ontzettend blij mee! Ik ben al bijna 9 maanden erg slecht ter been en zit echt niet te wachten op een keizersnee die me nog eens minstens zes weken af gaat nemen. Zeker niet in de drukte met een tweeling en een jongetje van bijna 2.

Breek even in voor de dames met een badwens: Wij hadden ook alleen een douche en een bad past niet. Maar een paar jaar geleden hebben we zo'n plastic zitbad gekocht. Ik dacht steeds: ach, zo'n klein ding zal wel niks zijn, maar het was de aankoop van het jaar! Toch even lekker van de been af in warm water. Later veel met tuurtje samen erin geweest en hij kan in het onderste deel ook met zijn zitring en de speeltjes op het zitgedeelte. Heerlijk alternatief voor een gewoon bad en toevallig van de week in de actie in ik meen het praxiskrantje voor ongeveer 70 euro. Wij willen nooit meer zonder!!!

Van harte benbri! En wat een leuke naam!!! Geniet ervan en we hopen allemaal snel van je te lezen.

Wij hebben ook niemand wat gezegd. Alleen mijn moeder, want die moet uit limburg komen om op Tuur te passen. De rest weet het allemaal niet. En ik ga er niet vanuit dat iemand die ik ken hier op het forum zit.

Mira, bij mij was het bloed voor de cholestase te hoog. Maar enige consequentie daarvan is dat ze de kindjes eerder gaan halen. En aangezien ze dat toch al deden bij mij door de suiker, veranderd er niet veel. En de verloskundige moet je regelen voor de nacontrole. Dat wist ik ook niet, dus moest ik vandaag nog hals over kop gaan regelen. Was gelukkig geen probleem, maar hadden ze me in het ziekenhuis wel even mogen zeggen... Sissy, inderdaad een gek gevoel dat ik kan aftellen. En hoe blij ik ook ben dat het dan eindelijk klaar is, komen ook wel een beetje zenuwen naar boven dat alles goed zal gaan met beide kindjes. Ik heb al een bevalling gehad, maar twee is toch extra spannend. En ik vind het toch altijd een wonder als alles goed gaat met een bevalling. groet, Jeanine

Lianne, hoe ligt je tweede kindje? Spannend hoor, gaan we een dag na elkaar bevallen! Het kan natuurlijk altijd nog eerder beginnen, maar ik begin langzaam te geloven dat het toch echt bij mij de 16de gaat worden. Ik heb nog nooit in mijn leven zo veel en heftig moeten hoesten, dus ik denk dat ik ze dan al lang 'los' gehoest zou hebben!

Die hogere instap die ik nu heb van die boxspring had ik deze zwangerschap niet kunnen missen met al die bekkenpijn. Maar dit voelt ook stevig. Melis, je hoeft je niet druk te maken dat je door het niet volgen van een cursus niet weet hoe je moet puffen. Ik had bij tuur de cursus samen bevallen, gewoon voor de leuk, maar op hét moment heb ik geen moment aan de cursus gedacht. De natuur neemt je lijf en ademhaling over hoor!

Ik ben normaal geen zenuwenlijer, maar ik begin toch ook een beetje onrustig te worden. Terwijl ik natuurlijk al een bevalling heb meegemaakt. Maar het blijft toch spannend, zeker dat ze allebei gezond op de wereld komen zonder al te veel complicaties. Die klossen zullen heus wel getest zijn, maar bij ons zag het er net uit alsof alladin zo op het vliegend tapijt naar buiten ging vliegen. En zo 'wiebelde/vloog' het ook! En ze zien natuurlijk ook dat met schuine daken vaak geen optie is om klossen te zetten. groet, JEanine

Spannend benbri! Je bent precies een week eerder aan het infuus gelegd als ik. Heel veel succes! Ik heb ook geen klossen. Nu heb ik tegenwoordig een hoge boxspring, dus is het ook niet nodig. Maar bij tuur had ik ze gehaald, mijn bed erop gezet, maar dat voelde als een levensgevaarlijke situatie. Hoog en gammel. Plus dat door ons schuine dak mijn man niet eens meer zijn bed in kon. Dus gelijk weer er onderuit gehaald. Als ze dan niet het bed wilden opmaken dan deden we dat wel zelf. Maar daar heeft niemand een probleem van gemaakt. Verder gaat het hier redelijk. Ik ben echt aan het aftellen en weet dat ik volgende week als benbri lig. Dat maakt me blij. Door het eruit halen van het pessarium is wel nog meer druk op mijn schaambot gekomen waardoor ik nog moeilijker loop. Maar ja, dat was toch al niks meer. De nachten lig ik wakker van het hoesten en niet van de zwangerschap zoals bij tuur. Dat is wel raar! Maar ik klaag niet meer, want ik tel af! Groet, Jeanine

Vervelend Medusa. En nu is je man ook nog wel zo lang weg! Ik hoop dat je genoeg familie en vrienden hebt om je er doorheen te slepen! groet, Jeanine

SPANNEND!!! Dank je Meezie voor het opzoeken. Ik vond het al raar. Maar ik zou er toch zelf meer rust mee hebben als ze me met 24 uur dan ook echt gingen inleiden. Maar ze zullen vast wel weten wat ze doen. Benbri is inderdaad 36 weken en een paar dagen... Iemand (was jij het Stiertje?) heb ik nu angstig gemaakt voor het eruit halen van het pessarium. Maar ik schreef al: het kan goed komen dat ik gewoon een onhandige verloskundige had. Ze zei al: ik probeer het nog een keer en anders haal ik iemand erbij die er meer bedreven in is. Ik denk eigenlijk dat het meer aan haar heeft gelegen dan aan het pessarium. Dus laat je vooral niet bang maken! groet, Jeanine

Vervelend die tandarts die zo'n pijn heeft gedaan. En inderdaad, ik heb ook liever een bevalling dan al die pijnen die ik de afgelopen tijd heb gehad. Maar goed, nog heel even... Het is inderdaad de 16de benbri. Gek idee, volgende week zondag komt mijn moeder om op tuurtje te passen omdat wij maandag vroeg weg moeten. Het komt nu wel heel dicht bij.... Oh, ik had trouwens ook te hoge waardes van de galzure zouten. Daarom heb ik steeds zo'n jeuk. Maar omdat de kindjes toch al vroeger worden gehaald hoeven we daar verder niks mee. Groet, Jeanine

Wat een superleuke buik ink!!!

Nee, dat begreep ik. Maar benbri wel. Daar reageerde ik op...

Haha Bikkel, zoon wordt verliefd op zusje. Inderdaad! dat kan ook nog! Ik vind het knap hoor als mensen zoals jij Benbri, hun eigen 'cellen' willen doneren. Maar ik kan het gewoon niet zo zien. Natuurlijk zijn je ouders degenen die je opvoeden, maar genetisch is toch ook een héél groot deel hoor! Mijn man heeft geen contact meer met zijn 2 dochters. De moeder heeft dat afgenomen toen ze heel klein waren. Nu zie ik op facebook die meiden en zie dat ze als twee druppels water op hem lijken. Dan zie ik dat vrouwen naar zijn ex reageren: oh wat een mooie meiden, ze lijken precies op jou (tegen de moeder), maar ik zie gewoon dat dat echt niet klopt! En ik kan me niet voorstellen dat ook in het karakter niet een aantal zaken terugkomen. Ik zou het heel moeilijk vinden. Ik zie het toch als mijn eigen vlees en bloed en wil dan gewoon dat ze ook bij ons opgroeien. Maar ja, dat is natuurlijk teveel! Ik zat gisteren ook te denken aan sterilisatie. Dat kan inderdaad tegelijk met een keizersnee, maar dat heeft volgens mij niet de voorkeur van de artsen. Los daarvan hou je dan alle andere ongemakken van het 'vrouw zijn'. Ik ga dus voorlopig weer voor het mirena spiraaltje. Minimaal hormoon, waardoor je daar geen effect van merkt, niet meer ongesteld en toch beschermd. Vooral dat niet meer ongesteld heb ik altijd als erg prettig ervaren. Bovendien ben ik erg gevoelig voor hormonen en wordt dan echt een heks. Terwijl ik met dat mirena spiraaltje een engeltje werd (oké, beetje overdreven...). Ik was vandaag in het ziekenhuis. Het pessarium is eruit gehaald. Meeeeen, wat een zeer zeg! Blijkbaar heeft dat zich helemaal vastgezogen om de baarmoedermond en moest ze daar haar vingers achter krijgen. Op een gegeven moment zei ze: ik probeer nog één keer en dan roep een collega die er meer bedreven mee is erbij. Yeah right dacht ik, had die dan gelijk geroepen! Maar goed, verder was ze erg aardig. Ze stopte nog even om me naar lucht te laten happen en toen lukte het uiteindelijk. Ik moet eerlijk zeggen dat ik dacht dat hoe makkelijk dat ding erin was gegaan, hoe makkelijk het er ook uit zou gaan. Maar niet dus. Maar ik twijfel of dat niet meer aan haar lag dan aan het pessarium op zich. Maar daar zal ik nooit meer achterkomen!

Nog tien dagen inderdaad. Vanmiddag naar het ziekenhuis en pessarium eruit. Ik wilde na Tuurtje zeker nog voor een brusje gaan. En gek genoeg wilde hij toen eerst niet (ik wilde ook al vrij snel, nog midden in de slapeloze nachten, omdat ik wist dat het lang kon duren en ik ze graag vlak bij elkaar wilde). Nou, later dus wel en toen kregen we een tweeling. En nu wil meneer nog een keer voor de tweeling gaan! Maar dat gaat gewoon niet gebeuren hoor. Maar ik was er zeker van na Tuur dat ik nog een keer wilde. Ik gunde hem heel sterk een broertje of zusje. Doneren vind ik zo'n bizar idee. Loop je dadelijk door de efteling, zie je een kind wat heel veel op één van jouw kinderen lijkt. En waar is het terecht gekomen? Je eigen vlees en bloed? Dat kan ik niet. Hoe egoistisch ook trouwens. groet, Jeanine

En stel je doet dit en je komt in de ww. Over welk bedrag krijg je dan ww? Waarschijnlijk over het laatstverdiende loon. Dat is dan het loon- de ouderschapsverlofuren denk ik... Ik zou eigenlijk fulltime blijven werken omdat mijn man huisman is. Maar met 3 kindjes is dat voor hem ook best veel plus dat ik het zelf ook wel fijn vind om meer thuis te zijn. Alhoewel ik eigenlijk feitelijk maar 4 dagen werk en toch fulltime betaald krijg. Dus ik snij me waarschijnlijk gigantisch in de vingers als ik iets aan die regeling ga proberen te veranderen... Plus dat het met onze stichting niet zo goed gaat in crisis en de kans erin zit dat volgend jaar einde oefening is... En dan zou ik dus de ww in gaan voor het fulltime salaris. En dan kan ik dus sowieso een tijdje thuis zijn. Lastige keuzes.... groet, Jeanine

Wij hebben nog 2 cryo's in de vriezer. Daar bestaat nogal discussie over. Ik ben na deze zwangerschap HELEMAAL KLAAR met zwanger zijn. En 3 vind ik meer dan genoeg. Maar Ruud vindt het zo zielig dat ze daar zo koud liggen dat hij vindt dat we die twee toch nog maar echt de kans moeten geven in mijn baarmoeder. Ik heb hem aangeboden dat hij mijn baarmoeder mag hebben zodra ze die in een piemel kunnen implanteren en dan mag hij de 2 laatste baby's door zijn eikel eruit persen. Hoe stoer hij mij steeds verwacht, kijken hoe stoer hij zou zijn. Het idee trok hem niet echt.... Maar even alle gekheid op een stokje. Ik vind dat wel lastig met cryo's. Kijk eens hoeveel moeite het heeft gekost om ze te krijgen. En wat gaan we er nu mee doen? Doneren vind ik niks, voor de wetenschap ook niet, maar vernietigen ook niet. Ik vind dat een moeilijke beslissing. groet, Jeanine