jeanine77

Jrn, goed te horen dat het goed gaat met de kindjes! Wat fijn zo'n ronald mcdonald huis! Geeft natuurlijk extra rust! Sissy, hier gaat het wel redelijk. één ontsteking is na het snijden zo goed als weg, de ander heeft nog even nodig, maar doet niet meer veel pijn. Alleen die kloteverkoudheid nu nog. Ik hoest me helemaal gek. Ik kom er niet meer vanaf denk ik voor de bevalling! Inderdaad wel raar dat ik over ongeveer 11 dagen de kindjes heb. Hoe blij ik ook ben dat het dan eindelijk is afgelopen die ellendige zwangerschap, kan ik me ook nog geen voorstelling maken van dat ze er echt zullen zijn. Gek hé! Hou jij je kindjes ook nog maar even lekker vast! groet, Jeanine

Ja medusa, wat waren we soms de wanhoop nabij in die iui pogingen! En kijk ons nu! En jij een rotervaring met een arts las ik. Ik zou ook naar een andere willen als ik jou was! Ink., wat naar van en voor je moeder. Voor haar hartstikke lastig en voor jou in blijde verwachting ook niet erg leuk natuurlijk. En altijd lastig om voor mensen iets te doen die zelf dingen alleen nog maar negatief zien. Veel sterkte in elk geval. Wat een mooie buikfoto's! Ik ben stikjaloers met mijn hele dikke spekbuik vol striee

Benbri, ivm suiker word ik sowieso met 38 weken ingeleid. Omdat de artsen het erover eens zijn dat ik echt dit keer een soort van drama-zwangerschap heb gehad, hebben ze me in principe voor week 37 ingepland. Dus op 16 januari worden deze kindjes als het goed is geboren! Dus ik kan en mag aftellen!!!! Ik kan niet wachten! Ik heb ook totaal geen angst voor de bevalling, want die is me de vorige keer (ondanks die totaalruptuur) érg meegevallen tov de zwangerschap die ik nu heb gehad. Laat die weeen maar komen!!!

Hoi! Eindelijk ben ik weer een beetje boven Jan. Los van de verkoudheid die ik inmiddels al 5,6 weken heb. Mijn ontstekingen lijken ook redelijk te gaan, maar de angst blijft erin dat ze zich weer vullen, omdat de drain eruit is gevallen. Maar hoop doet leven! Nog de beste wensen trouwens voor iedereen! Verder heb ik het wel zwaar, maar ik ben ook gewoon heel zwaar, dus dat is ook logisch. In elk geval is hier het aftellen begonnen. Binnen nu en twee weken zijn wij nog een keer papa en mama. Vrijdag gaat het pessarium eruit van de pro-twin studie. Ben benieuwd of dat vanzelf al iets op gang komt. Ik las hier net iets over een borstvoedingscursus wel of niet. Ik zou iedereen aanraden om het wel te doen. Ik had een informatieavond bij het ziekenhuis gehad, maar te lang van tevoren. Daarna door foute voorlichting van (ontzettend jonge) kraamzorg helemaal mis gegaan. Dit keer via de kraamzorgorganisatie een 'klein clubje' cursus gehad. Ik hoop dat het daardoor nu veel beter gaat. Als nieuwe moeder geloof je al snel wat de kraamzorg je verteld (terwijl ik helemaal nooit goedgelovig ben). Als die het dus niet goed heeft, dan kan je in een keer alles verpesten. Daardoor moest ik snel gaan kolven. Over dat kolven ook fout advies waardoor met acht weken bijna geen melk meer was. Terwijl ik in het begin echt enorm lekkende borsten had! En hier nog eentje die helemaal geen strijker is, maar alles voor de baby's ligt toch netjes gestreken in de kast! Maar ook uit ervaring weet ik dat dit eenmalig is. De kraamzorg doet het nog en daarna verwaterd dat héél snel ;-) Oh, mijn kindjes liggen trouwens ook allebei nu naar beneden. Mij werd verteld dat toch ongeveer 34 weken kindjes kunnen draaien. Vooral de bovenste van de twee. Maar ik heb nu de hoop dat ze zo blijven zitten en dat ik een gewone bevalling kan hebben. groet, Jeanine

Hoi allemaal, Mijn hoofd stond er even niet naar om te reageren, maar inmiddels ben ik weer wat opgeknapt. Voor iedereen de beste wensen voor het nieuwe jaar met veel mooie kindjes! Mijn ontstekingen zijn minder, maar de drain is eruit gevallen, en ik ben als de dood dat ze zich weer vullen en dan weer opengesneden moeten worden. Maar het lijkt tot nu toe mee te vallen. Maar ik merk dat angst regeert! Mijn buik wordt wel steeds groter. Ik ben benieuwd hoe het vrijdag zal gaan. Het pessarium van de pro twin studie gaat eruit. Ben benieuwd o het dan uit zichzelf gaat rommelen. Maar hier is in elk geval het aftellen begonnen... Binnen twee weken zijn wij nog een keer papa en mama! Onze Tuurtje is steeds wakker 's nachts, dus ik ben wel als de dood voor de sowieso al slapeloze nachten met een kind van twee die ontzettend licht slaapt. We hebben dan ook besloten om een bed op Tuurs kamer erbij te zetten (ondanks dat dat een mini-kamer is). Maar dan kunnen we tenminste om beurten wakker zijn 's nachts. Anders is steeds iedereen in huis wakker. Dat is niet echt bevorderlijk voor de humeuren zeg maar! Hopen dat dat een beetje rust brengt. Even apart kunnen liggen met Tuur als die ook wakker ligt is dan misschien wel handig. Maar ja, beter nog dat hij dus gewoon zou slapen! groet, Jeanine

Vandaag is bloedgeprikt om alles na te kijken. We wachten de uitslag af... De gyn deed niet alsof er veel aan de hand kon zijn. Ze zei alleen dat ze dan pilletjes voor kon schrijven tegen de jeuk als het zo was....

Hallo allemaal, Jrn, wat een heftig verhaal! Gelukkig gaat wel alles goed met jullie baby's. Hou je taai en probeer ook lekker te genieten! Ik hen na drie dagen bed van de pijn eindelijk vandaag toch weer het ziekenhuis gebeld. Ik kon vanochtend komen. Met lood in mijn schoenen ging ik erheen. Vreselijk pijn om daar te komen en toen de angst voor wat ze gingen doen. Ik had twee ontstekingen zo groot als pingpongballen. Ze zei al gelijk dat ze zich mijn angst kon voorstellen en dat ze ze allebei ging proberen te verdoven. Maar ja, verdoven= een naald steken in zwaar ontstoken bulten die je laten krijsen van de pijn. Maar ja, het was niet anders. Ik heb het hele ziekenhuis bij elkaar gegild en typen zaten twee verdovingen erin. Waarvan een niet bleek te werken! Dus daar moest het mes in! Ohohoh, ik blijf erbij, doe mij maar een bevalling! De ander viel daarna wel mee. Dat mes voelde ik maar een beetje erin gaan. Toen heeft ze alles leeg laten lopen en drains erin gelegd zodat het open blijft, alles eruit kan en van binnenuit weer dichtgroeit. Aan die ene kant heb ik nog wel veel pijn, maar ze heeft me morfinepillen meegegeven. Ik gebruik ze liever niet, maar voor de nacht ga ik er toch een nemen. Er is zo dorp gesneden, dat gaat toch wel erg zeer doen. Dus nu een paar x per dag badedas badjes en goed schoonhouden. Verder hebben ze bloedgeprikt voor de jeuk omdat dat inderdaad iets met de gal ta maken kon hebben. Ze waren het in het ziekenhuis erover eens dat ik deze zwangerschap niet cadeau heb gekregen. En dat ben ik met ze eens. Ik ben blij dat mijn gezin dadelijk compleet is, want ik moet er nooit meer aan denken! Maar goed, als het goed is kan ik nu weer langzaamaan beter gaan bewegen en hou ik alleen nog last van mijn schaambot. Elinorac, goed dat voor jou de suiker goed id! Groet, Jeanine

Ik denk dat je sowieso tot het einde nu je waardes moet prikken. En misschien daar dan insuline bij. Maar laat me eerlijk zijn : het prikken na anderhalf uur vind ik het meeste gedoe. En dat moet je toch al. Die insuline bij je eten erbij valt dan ook wel mee. Misschien dat jij twee eenhedenen moet spuiten en goed zit. Je zit net aan de grens, dus je zal altijd moeten blijven controleren. Hoe lang niet je nog? Bij ons halen ze tweelingen met 38 weken. Ik ben weer even kwijt hoe ver je bent...

Ik ben dan even over de 37 weken...

Henri= net zoveel

Elinorac, ik heb al in maart op je gereageerd. Kijk daar even. En die boterham met stroop kan Henry zoveel opleveren als een boterham met worst heb ik geleerd. Dus maak jedaar niet te druk om.

Oh, en derde meting is niet altijd hoogste. Gek genoeg per ik bij mijn ontbijt het meeste insuline spuiten omdat die altijd het hoogste is....

Mag ik even inbreken? Ik moet, omdat ik zwanger ben, alle waardes onder de 7 hebben. Voor niet zwangeren zijn de waardes minder streng. Je waardes zijn natuurlijk niet heel hoog, maar voor mijn ziekenhuis zouden ze te hoog zijn. Groet, Jeanine

Jeetje, medusa, wat is hij lang weg zeg! Ik ben al bevallen als hij terug is! Lijkt me echt zwaar voor je. Kan me voorstellen dat je de ogen uit je kop jankt! Heel veel sterkte in elk geval! Liefs, Jeanine

Dank jullie dames voor jullie reacties. Ik had inmiddels op internet gelezen over mentholpoeder, dus mijn man naar de apotheek gestuurd. Hij kwam terug met menthol zalf. Volgens de apotheek beter omdat het inderdaad de huid niet uitdroogt. Dat ga ik vanachter proberen. Ik merk dat het in de nacht het ergste is. Over anderhalve week terug naar ziekenhuis. Anders vraag ik daar nog even. Ik word sowieso met 37 weken ingeleid doo tweelingzwangerschap. En ik kort zeggen dat op dit moment mijn ontstekingen ( zie tweelingforum) veel meer zeer doen dan de jeuk. Maar alles bij elkaar word ik bijna HELEMAAL GESTOORD!!!

Tja, Lianne, dat is dus het klote eraan! Ik kan er niks aan doen. Ze worden groter en groter en pijnlijker en moeten dan vanzelf barsten. Maar ik heb dat met tuur ook gehad ( en een paar x eerder) dat ze dus niet vanzelf stukgaan. En dan niet dus een arts het mes erin zetten. Ik verga ontzettend van de pijn, maar gisteren waren ze nog niet rijp genoeg. Ik kan nu echt alleen nog op bed liggen. Ik word er gek van. Deze pijn vond ik destijds bij tuur veel erger dan de bevalling. Het is een soort snijdende pijn waar dus niks tegen helpt en je maar moet afwachten hoe lang het duurt of dat ze kunnen worden opengesneden. Nu maar proberen trekzalf in sneller open te krijgen, maar dat lukt normaal ook niet. Pfff, klaag klaag... En ja Lianne, de internist kon ik voor de suiker. Dus daarvoor zul je daar wel heen moeten. Gelukkig zijn je waardes goed. Groet, Jeanine

Medusa, ik ben nu 34 weken en 4 dagen. Met 37 mochten we halen, maar ze wil dan wel na het weekend.

Vanacht natuurlijk!

Kom ik weer met wat raars... Ik heb sinds vanachter ontzettende jeuk! Over mijn hele lichaam. Maar vooral mijn handen en voeten. De rest zijn ook makkelijkere plekken om te jeuken denk ik. Maar ik ben me dus de hele nacht aan het krabben geweest. Nu las ik dat dit voor kan komen in de laatste weken van de zwangerschap. Iemand hier ervaring mee? Een wondermiddel ertegen? Groet, Jeanine

Oh, en stiertje, ze liggen allebei goed! Tenminste 1 dingetje dat volgens het boekje gaat! Ik hoop zo dat die keizersnee me bespaard blijft!

Jrn, jeetje, dit had ik toch nog niet verwacht zo snel! Ik ben wel blij te lezen dat ze het goed doen. En wat leuk, een jongen en een meisje! Dat is stiekem ook mijn wens. Maar jeetje, wat zal jij zorgen hebben gehad, en nog! Heel erg gefeliciteerd en ik ga een extra schietgebedje dien dat alles goed gaat met de kerstkindjes! Mamihopesoon, wat naar dat het niet door kon gaan. Jullie blijven zo ook maar constant bezig in deze vreselijk moeilijke tijd. Ik hoop dat jullie dadelijk meer rust krijgen... Stiertje, voor jou ook nog maar 2,5 week. Ben je dan ook blij dat dat ding eruit is? Ik moet je zeggen dat het me veel extra rust heeft gegeven, maar ook veel meer extra afscheiding dan ik had gedacht. Maar goed, nog eventjes dus... Ondertussen hier de tweede ontsteking de kop opgestoken in mijn lies. Ik lig al de hele dag boven. Hele nacht wakker van jeuk over mijn hele lijf, daar ga ik even ander topic over openen. Groet, Jeanine

Jeetje jrn, wat een naar verhaal. Ik hoop echt dat je ze nog even innen kunt houden! Als ik jouw verhaal lees mag ik natuurlijk niet klagen! Maar toch even een update: op zich ging het eerste kerstdag redelijk, ik heb me gewaagd aan een klein beetje eten. En dat was heel stom, want tweede kerstdag kwam alles er weer uit. Plus dit x ook diarree erbij! Gelukkig was het overgeven in de middag weer weg. Maar vandaag migraine er bovenop. Dat had inboet meer gehad sinds meer dan een jaar. Ongelooflijk hoe alles bij elkaar kan komen. Plus een dikke ontsteking bovenop mijn schaamlip, die nog niet 'rijp' genoeg is om opente snijden. Daar ben ik ook als de dood voor, want dat had ik bij mijn zoon. Nou, daar heb pijnlijker herinneringen aan dan aan de bevalling. Maar goed, al met al kan ik dus nu ook niet zitten door die ontsteking waar mijn buik op rust! Ik snap helemaal niks van mijn lijf. Normaal ben ik nooit ziek of wat dan ook. Ik hoef nooit thuis te blijven van mijn werk en ga eigenlijk altijd door. Ik begin langzaam te denken dat de natuur het niet voor niks heel moeilijk heeft gemaakt om mij zwanger te maken. Mijn lijf is gewoon niet geschikt hiervoor! Maar goed, ook goed nieuws: over anderhalve week gaat het pessarium voor de pro twin studie eruit. Als ze dan komen, dan komen ze. Als ze niet komen worden ze 16 januari gehaald. Wij krijgen steenbokjes! Ik kan dus gaan aftellen en daarna eindelijk weer een normaal, niet klagend, vrolijk mens worden! En nu maar weer naar bed! Succes allemaal!

Dank je Eef, hier blijven ze waarschijnlijk nog even zitten. In ziekenhuis is alles gecontroleerd en het is eigenlijk allemaal goed. Ik ben waarschijnlijk zo ziek door griep. Fijne dagen allemaal!

Dank jullie voor jullie lieve reacties. Ik blijf aan het overgeven, maar dat is waarschijnlijk dus griep. Ik voel me wel minder erg dan eergisteren en gisteren, dus hoop dat het morgen beter is. Vanmiddag nog het vlees voor kerst bakken en voor de rest rustigaan. Morgen komen mijn ouders uit Limburg, dus dan kan mijn moeder me vertroetelen! Nu even slapen... Allemaal heel fijne dagen dames! Ben benieuwd of er kerstkindjes komen...

Nou, dat heeft weer een dagje gekost! Ik begon gisteren over te geven en voelde me vreselijk. Vannacht steeds harde buiken zodat ik niet eens meer kon liggen. En blijven overgeven! Vanochtend toch maar even gebeld en ze zeiden dat ik direct moest komen ivm kans op zwangerschapsvergiftiging. Dus toen hebben ze me weer helemaal door de molen gehaald. Maar uiteindelijk blijkt dus alles goed te zijn. Alleen zaten er bacterien in de urine, dus die hebben ze op kweek gezet. Dat hoor ik de 27ste. Ze hebben ook gekeken of ik al ontsluiting had door de harde buiken, maar dat was niet zo. Dus tja, eigenlijk alles verder goed. Maar ondertussen voel ik me nog steeds niet beter... En kan ik nog steeds bijna niet lopen... En komen de kerstdagen eraan en moet ik alleen maar overgeven... Jongens jongens, wat ben ik blij als die kleintjes geboren zijn! Gelukkig liggen ze nog steeds allebei met hoofd naar beneden! groet, Jeanine