tja...daar sta je dan...met de hoorn in je ene hand tegen je oor aan en met de andere hand het toestel vasthouden omdat de telefoon ergens staat waar we niet kunnen zitten omdat het snoer te kort is...

Onze droom is uiteen gespat...nog voordat ie überhaupt kon beginnen...had er gisteren bij de punctie al geen goed gevoel over...

De punctie gisteren viel op zich wel mee, al hadden ze nu meer moeite om mijn eierstok te vinden. Die lolligerd had zich namelijk achter mijn baarmoeder verstopt...dom ding...

Ze moest dus flink wroeten om mijn eierstok te zien...het aanprikken ging ook niet je van het...wel zoveel mogelijk aangeprikt...maar het resultaat was tegenvallend: 3 eicellen...zaad was wel weer goed genoeg voor IVF...Hoezo ligt het niet aan mij???

Vanochtend kon ik van de zenuwen al niet meer slapen. Liefje had dagdienst en moest dus om half 6 al opstaan. ben een uur later ook maar opgestaan...en dan is het nog lang wachten tot 9 uur....

Om half 10 ging de telefoon....met een knoop in mijn maag en keel nam ik op...Ze had helaas dus geen goed nieuws...

Van de 3 eicellen was er al eentje uit elkaar gevallen en bij de andere twee was nog steeds niets van een bevruchting te zien...maar ze zouden het in de gaten houden en morgenochtend zou het lab tussen half 9 en 9 uur nog eens controleren en dan worden we gebeld...maar ik heb er geen geloof meer in...

Dat was het dan voor ons...we willen nog wel een 4e IVF doen, maar ja...op dit moment denk ik...waarom??? We hebben er zoveel voor gedaan en gelaten...en weer de vraag: waarom???

laten we hopen op een heel klein ieniemienie wondertje...