sofie

Hallo Jolanda, ja volgende woensdag mag ik testen hé. Buiten mijn algemene dip die hier her en der wel te lezen is, gaat het eigenlijk vrij goed. Ik heb nergens last van, zelfs niet van de utrogestan waar ik meestal toch krampen van heb. Ik ben er wel minder mee bezig, durf niet hopen (wat eigenlijk niet goed is) ... Vorige keer sprak ik zelfs tegen mijn buik en nu wrijf ik af en toe eens maar meer niet echt... De dagen gaan goed voorbij. Ik ben thuis en lees veel, zit op dit forum en ik heb mezelf gisteren verwend en de dvdbox van sex in the city gekocht. Elke dag paar afleveringen en mijn dagen vliegen voorbij :unsure: groetjes

Hallo Nanne, ik heb er geen ervaring mee maar ik wens je super veel succes en heel veel geduld op het wachtbankje :drunken_smilie:

Hey Mijnbaby, dat is goed nieuws ! Nu kan je eindelijk starten want zo wachten is toch maar niks hé :). Nu rustig toeleven naar je eerste FM en dan ben je goed op weg. Hopelijk gaat alles vlot. Ligt jouw punctie al vast? Dat is raar bij ons is dat dag na dag kijken hoe het gaat... maar ok is misschien andere manier van werken hé. Van die punctie moet je geen schrik hebben, die valt echt mee. groetjes

Hi Popje, Heel veel sterkte en geduld in de wachtweken, en natuurlijk op naar een mooi resultaat... Misschien kan je je bij op de lijst zetten in topic November/December?

Hallo allemaal, ik moet nu toch ook wel even traantjes laten. Het doet zo goed om te horen dat jullie dat gevoel allemaal kennen en dat ik niet de enige ben die soms efkes de pedaaltjes kwijt is. Lucky, ik vind je verhaal ongelooflijk en ik hoop echt dat die mevrouw je helpt. wat anderen daarvan denken en hoeveel het kost is niet belangrijk, jij moet je goed voelen. Bij mij is het net zo, ik heb binnenkort een afspraak met mijn therapeut (psycholoog). Vroeger dacht ik dat het was voor mensen met een kantje af maar nu ... hij heeft ook niet veel vragen nodig voor het er allemaal uitkomt. En dat is goed want sterk blijven is niet altijd het beste. Ik wens je heel heel veel rust toe en laat jij je muurtje maar af hoor, ik ben er zeker van dat er veel mensen om je heen zijn die je kunnen troosten en die je graag zien om wie je bent. Die je altijd steunen en als je weer helemaal sterk bent van binnen dan ga je gewoon voor de volgende poging! Stephanie, bedankt voor je lieve woorden, ik weet het ... we moeten vertrouwen hebben en kijk naar jou, je bent er een schitterend bewijs van, een tweeling de dag voor mijn 31ste verjaardag! Claudiaatje, idd op naar 2009 en een babyboom hé, eigenlijk klinkt dat wel super, het moet ons lukken !!!

Bedankt... en dat is waar, zien dat andere dingen me niet ontglippen... mijn partner, thibaut mijn xzoontje (ik haat stief), lieve vrienden... diegenen die dichtst bij ons staan, zien het meeste af.

Wel eigenlijk is er niks aan de hand met ons, we zijn een "unexplained". De mensen rondom ons zeggen vaak dat ik het moet loslaten... maar dat is geen knopje heb ik hen al vaak gezegd. Ik kan mijn wens niet op "uit" zetten in de hoop dat het dan plots wel natuurlijk lukt. Mijn man heeft een zoontje van 7 uit zijn vorig huwelijk. We wisten beiden direct dat we kinderen wilden. STephan evenveel als ik. Soms zeg ik hem wel eens dat hij niet echt weet wat het is want hij heeft eigenlijk al een kindje, vrienden vinden dat soms niet fijn maar uiteindelijk is het toch zo. Iedereen die een kind heeft die weet toch niet wat het is om er geen te hebben... allé ja hoe moet ik dat uitleggen.. je zult het wel begrijpen... Maar stephan is dus perfect gezond, goed zaad en veel. We hebben 1 jr geprobeerd en dan naar gyn gegaan. Ze zei dat ik nog half jaartje moest wachten want ik was nog jong en stephan had een zoon dus zag er goed uit... Na 1,5 jr hebben we testen gedaan en weer niks gevonden. We zijn dan in november vorig jaar met eerste IUI gestart. Zonder noemenswaardige problemen behalve dat het altijd een teleurstellend resultaat was. Na 3 IUI s heeft gyn me de keuze gelaten, doorgaan met IUI of IVF. We hebben gekozen voor IVF. Eerst moest er laprascopie gebeuren, juni 08. Ook daar alles normaal en werd er dus beslist dat ik unexplained ben. Bij eerste IVF bleek dat mijn follikels mooi groeien, ik heb mooie oogst, bevruchting gaat goed ... enkel het innestelen hé... Ik weet dat er veel erger is en ik lees hier zaken die zoveel onherroepelijker zijn maar je weet wat het is hé 36 maanden lang niks ... 36 keer hopen, kijken naar bolle buiken, baby's, schattige kleedjes, fantaseren en altijd niks. Stephan blijft erin geloven. Hij zegt dat het wel lukt, ik kan hem soms iets doen... hoe kan hij er zo gerust in zijn. Hij kan nog lachen en op stap gaan met collega's en ... ik kan dat dus niet hé, ik lach zelden echt (zo voel ik dat aan), ik amuseer me niet en denk dan natuurlijk ook dat ik slecht gezelschap ben... een straatje zonder einde hé.

Inderdaad 3 lange jaren .... Wat bedoel je met mmm? Sorry hoor zal wel voor de hand liggen... Ik verwen mezelf misschien iets te weinig en blijf altijd maar doorgaan, nu betaal ik er de prijs voor denk ik. Misschien is die massage wel eens een goed idee en ik wil als dit mislukt ook wel eens zien wat acupunctuur kan doen.

Thanks Mamalou, ik weet dat jij het ook erg moeilijk hebt :) De buitenwereld dat is me tot nu toe goed gelukt maar er komen barstjes in de muur ... vandaar dat ik nu ook thuis zit, ik ben niet meer zo bestand tegen allerlei dingen. Jij ook volhouden hé, die follikeltjes moeten blijven groeien !

Dat is goed nieuws voor je Jolanda! Veel succes!!!

Elena, ik vind jouw bericht zo moedig... zo positief. Echt knap. Het ontroert me wel als je dat zo zegt, ik ween tegenwoordig voor het minste dus ook dit brengt tranen naar boven. Ik hoop uit de grond van mijn hart dat het voor ons allemaal lukt volgend jaar want het is en blijft onwijselijk zwaar. Ik heb al eerder gezegd hier dat ik een pauze wil als deze cryo poging niet lukt. Ik heb het gevoel dat ik niks nog op zijn pootjes heb. Ik ben altijd maar ongelukkig, ik kan me niet goed concentreren op mijn werk en eigenlijk gaat het met mijn ventje ook niet zo goed. Er is de laatste weken veel afstand. Hij beleeft het anders en hij troost me absoluut zonder vragen, zonder veroordelen maar doordat hij veel positiever en rationeler is, zwijg ik soms maar. Enkel hier schrijf ik eigenlijk altijd hoe ik me voel... Ik weet dat het gevaarlijk is en gelukkig beseffen we het alle twee. ik denk dat we gewoon nood hebben aan die pauze en even weer moeten leren om van elkaar te genieten. Ik ben denk ik teveel in mijn eigen wereldje verzeild geraakt. Hebben jullie soms geen moeilijkheden om positief te blijven staan naar je partner, kinderen, vrienden? Merci alvast... Mamalou, kop op hé, niet te veel voelen gewoon afwachten en zien wat dokter donderdag zegt... ik voelde ook echt niks hoor tot aan mijn ovulatie...

Gerreber hey, Ja ik heb vandaag nog eens gecheckt en dokters bevestigen dat ik 3 dec mag testen. Ik heb idd mijn natuurlijke cyclus gevolgd. Na de IVF cyclus ben ik ongesteld geworden, dan heb ik 2 weken pil genomen en toen ik weer ongesteld werd begonnen we aan mijn cryo cyclus. Die pil moest ik nemen om mijn lichaam weer in zijn plooi te laten komen. Eens de TP cyclus begon moest ik va dag 8 of 9 om de twee dagen en daarna dagelijks op controle bij de gyn. Echo en bloedname. Mijn follikeltje groeide mooi als altijd maar mijn bloedwaarden hinken altijd beetje achterop. Vorige dinsdag heb ik pregnyl mogen spuiten, ovulatie was dan donderdag. Zaterdag werden 3 cryos ontdooid maar slechts 1tje is daar goed doorgekomen, wel een sterke dus ik hoop. Heel veel succes ook voor jullie binnenkort, ... Bij ons vertelden ze dat cryo TP 25% kans heeft ... we zien wel. Vorige keer met de echte IVF cyclus liep ik op wolkjes en dacht ik constant aan het vruchtje in mijn buik maar nu niet ik durf niet meer hopen ... ach ja het is allemaal zo ongelooflijk moeilijk hé

Hi Vanessa, je kan dus eindelijk weer beginnen aftellen... Is het in dan afgelopen tijd toch echt het gevoel van tijdverspilling dat bovendrijft of heb je tijd gehad om je batterijen op te laden? Ik denk nl over langere pauze maar vraag me idd af of ik het achteraf geen tijdverspilling ga vinden... Ik denk dat het een goed idee is om het werkgewijs rustig aan te doen. Je hoort meer dan eens dat een vrouw zwanger raakt in periode dat ze niet werkt door vakantie of rustpauze of bij verandering van job. Ik probeer in die 2 wachtweken echt niets te zwaar te tillen (maar waar ligt de grens?), weg te blijven uit stresssituaties (vooral op het werk) en zoveel mogelijk te rusten, dus geen grote karweitjes in huis maar gewoon rustige kleine dingen. Nu het heeft me nog nooit geholpen maar ik denk altijd maar beter zo dan er helemaal niet op te letten. Ik hoop dat je snel ongesteld bent, dat het meevalt en dan weer aan de slag hé

Elke, heel veel succes! Eindelijk kan je starten hé.

Hallo mijnbaby, dank je. Ik voel me nu iets beter, heb hele namiddag echt pijn gehad in mijn onderrug maar nu alles goed. Ik houd me lekker rustig, veel gelezen ... We gaan duimen dat je snel ongesteld wordt hé... die planning ja dat is niet simpel. Ik probeer me daar niet aan vast te pinnen (maar doe het toch) want dat leidt vaak tot teleurstelling omdat mijn lichaam dan weer niet mee wil. duim duim voor je Mamalou sterkte hé :) Vanessa, hoe gaat het met jullie?

Ik ga het toch eens navragen maar ik vind het ook zo dom om hen te bellen en hun advies in vraag te stellen :) Zal wel eens horen een van komende dagen.

Hi Elena, eindelijk nieuws van je... maar meisje jammer genoeg niet zo'n goed nieuws hé; Wat erg seg die pijnen!? Hoe zat dat dan, ben je speciaal opgenomen daarvoor of was je op onderzoek? Pff wat een verhaal, heel veel sterkte en toch blij om je terug hier te hebben!

Hi Cindy, meisje toch, ik zou er me niet op vastpinnen, ik heb nu (dag 2 na TP) ongelooflijke rugpijn, ... ik probeer me te herinneren of ik dat vorige keren ook had en ik denk van wel. Het is nu eenmaal niet niks al die dingen in ons lichaam. Ik zeg mezelf dat ons emmietje daar alles op orde aan het stellen is :) hoop doet leven hé dus ik probeer me er geen zorgen om te maken.

Hey Mamalou, tuurlijk duimen we voor een punctie hé. Hoop blijven houden, afwachten wat de verhoogde dosis met je doet, maar dat je je slecht voelt daar kan ik helemaal in volgen hoor. Ik vind het eigenlijk ook niet kunnen dat ze je op voorhand de punctiedag hadden aangegeven. Bij mij is het dag per dag kijken en zelfs hun voorzichtige indicaties gaan vaak niet door ... dus dag na dag afwachten meid... sterkte en wees maar eens goed boos of triest

Fleur toch... wat jammer voor je ... (understatement) Heel veel sterkte meisje :icon_pale:

Oh Chantal wat super !!! Jij bent vast super content nu, nu maar duimen dat die 12-14mm s ook nog beetje groeien hé. Maar op zich is dit al heel erg goed nieuws, ik ben blij voor je. Merci voor de lieve berichtjes, weet je het meest troost en begrip vind ik echt hier hoor... dankjulliewel :) De dagen gaan misschien wel vrij lang zijn maar ik heb me gewapend met een leuk to do lijstje. Dit jaar ga ik extra vroeg kerstversieren, ik ga nu al mooie kerstkaarten maken, heel veel lezen en ook schrijven. Ik probeer va morgen 1 activiteit per dag te plannen zoals nr de winkel gaan, dat breekt de dag. Verder heb ik mezelf opgelegd van niet te werken, dat ben ik vorige keer wel van thuis uit blijven doen en nu is het dus een dikke vette NEEN :) lekker gezellig rusten

Hey Mamalou, ik had er veel maar zelfs ik voelde er helemaal niks van tot na spuiten pregnyl en dan had ik nog minder last dan verwacht, daar zou ik me niet op vastpinnen. Wat ze zien dat is belangrijk hé :huh1: Nu weet ik van je andere berichtje dat het niet zo positief was... Het is helemaal kl*te om je lichaam zo vol te proppen en dan niet het verwachte resultaat te zien ... maar je moet er toch door hé. Hoe moeilijk het ook is, je moet doorgaan en blijven hopen en duimen... Sterkte

Ik mag nu testen 10 dagen na de TP (cryo) en dus 13 dagen na de ovulatie. IK vind dat beetje raar en erg snel maar ben er niet rouwig om dat is minder lang wachten :)

Hey Cindy, zolang je niet ongesteld bent is er hoop hé, nog beetje geduld en heel erg veel succes

inderdaad, maar ik kan enkel spreken voor mezelf, ik heb een "normale" cyclus. Dus toen mijn regels doorbraken onlangs belde ik de dokter en zij gaven me afspraak voor eerste echo rond dag 9 of 10. De eerste "medicatie" was de pregnylspuit en 2 dagen later start met Utrogestan. Nu mijn echte full IVF cyclus was in oktober. Toen we wisten dat die niet was gelukt heb ik 2 wk de pil moeten nemen om mijn lichaam weer in zijn plooi te laten vallen. Toen die regels daarna doorkwamen ben ik dus met deze cyclus gestart