Barbara79

Sorry bedoel vit.A niet K... dat verrekte alfabet ook... .:)

Ohh ja Sen, Leverkaas wordt afgeraden net als alle leverprodukten zoals pate, omdat er veel vitamine k in lever zit. Overdosis daarvan is slecht voor de baby (ik geloof dat het slecht is voor ontwikkeling van hersenen en zenuwstelsel). Af en toe een plakje is niet erg. En de salami: alleen de echte droge worsten die rauw gerookt zijn worden afgeraden omdat roken niet alle bacterieen doodt. Het is dan in feite rauw vlees met de bekende risico's. Maar omdat die worst erg droog is groeit er niet veel in. Van die hollandse broodbeleg-salami is gekookt vlees met rook-aroma, en dus geen probleem! groetjes, barbara

Hoi, Ben ik weer, er wordt naar productsamenstellingen gevraagd;) Het is niet dat ik voor de lol etiketten uit mijn hoofd leer, maar ik lees ze altijd wel en vaak blijft het hangen :-) Inderdaad Henne, lanoline en bepanthen is beide wolvet. Het is geweldig spul, maar niet voor jou dan waarschijnlijk... mijn man heeft Elocon vet tegen eczeem en extreem droge huid, maar dat is volgens mij alleen op recept. Groetjes,Barbara

Hoi Henne, Even bemoeien: nee calgon is zeoliet en polycarboxylaat, niet gebaseerd op azijn! Calgon heb je ook helemaal niet nodig trouwens, omdat het water hier zo zacht is. Maar goed, jij gebruikt azijn als verfrisser en niet als ontkalker dus daar heb je weinig aan... Inderdaad is azijn niet goed voor rubber(en slangen), maar het is ook weer niet zo dat je wasmachine er spontaan van uit elkaar valt. Een scheutje op een hele was is natuurlijk sterk verdund, en mensen die azijn gebruiken om te ontkalken doen er misschien veel meer azijn in. Bovendien kunnen rubbers en slangen makkelijk vervangen worden, dus als het jouw was lekker fris maakt zou ik er gewoon mee doorgaan! Ik heb een keer een proefpakje neutral gebruikt, en ik vond het niks omdat het inderdaad niet 'lekker fris ruikt'. Als ik nog een keer zo'n proefpakje krijg probeer ik het met azijn ;-) Je hebt wel gelijk om fabrikanten niet zomaar te vertrouwen. Calgon zegt dat wasmachinefabrikanten wassen met calgon aanraden, maar dat doen ze niet echt: ze raden het niet af, maar het is ook niet nodig, zeggen ze als je het rechtstreeks vraagt. Maar als calgon op zijn verpakking zegt dat BOSCH, AEG en BAUKNECHT toch echt calgon aanraden vinden die fabrikanten dat prima want die zijn blij dat hun naam weer genoemd wordt. En wij maar betalen :-) Groetjes, Barbara

Ik zie dat ook staan als ik zelf een pb stuur of ontvang, inclusief titel, maar ik weet niet of ik ook het pb-verkeer van anderen kan zien. Is me in ieder geval nog nooit overkomen! Zou het kunnen dat je in de shoutbox alleen je eigen pb-verkeer ziet, en je privacy dus niet in gevaar is? groetjes! Barbara

1. 6 maanden (normaal minimaal 1 jaar, maar ik had al jaren geen cyclus meer, dus het had geen enkele zin langer te 'proberen') 2. 26 3. Baarmoederfoto met contrastvloeistof (testen doorgankelijkheid eilieders), bloedtesten/cyclusanalyse (hormoonwaarden in verschillende fasen van de cyclus), echoscopie (ligging baarmoeder/eierstokken, aantal follikels), laparoscopie (kijkoperatie), micro-curettage (samenstelling baarmoederslijmvlies), samenlevingstest (overleving v/h sperma in de baarmoeder), semenanalyse. 4. Man alles perfect in orde, ik polycysteus ovarieel syndroom (PCO) (teveel eitjes die tegelijk gaan groeien maar geen van alle rijp worden, dus geen eisprong) 5. Eerst ovulatieinductie (cyclus kunstmatig aansturen met hormonen), toen ovulatieinductie met inseminatie (IUI), daarna IVF, in totaal 6 maanden onderzoeken en 3 jaar behandelingen 6. Uit de tweede IVF behandeling is onze zoon geboren 7. De onzekerheid of het ooit zou lukken een kind te krijgen vond ik heel naar, vooral toen ik de 30 naderde en iedereen om mij heen kinderen begon te krijgen. De ovulatieinducties hebben ook enorm veel invloed gehad op mijn dagelijks leven omdat ik bijna iedere dag op controle moest (je wil precies 1 rijp eitje, hooguit 2, maar niet meer, dus je moet steeds checken en medicatie bijstellen). Mijn werk heeft hier zwaar onder geleden. IVF vond ik veel minder belastend, daarbij mik je op zo veel mogelijk eitjes, hoge dosis medicatie en maar 1 of 2x op controle. Achteraf is al het leed snel vergeten en zijn we extra dankbaar dat we zo'n mooie zoon hebben mogen krijgen. Wel heeft het hele traject zo'n indruk achtergelaten dat ik (in tegenstelling tot heel veel anderen op dit forum) nooit voor een tweede kind wil gaan, in deze achtbaan wil ik nooit meer zitten!

Hmm, de tips die ik het meest nuttig vond: - zo'n fles water op de WC is fijn, maar leg dan ook een dweil klaar ;-), ik plaste de eerste paar dagen in de douche met de douchekop met zacht, lauw water erop. Wel iets meer gedoe omdat je je hele broek uit moet, maar die fles water werkte voor mij niet echt, gaf een enorme bende omdat het dan langs mijn benen omlaag liep enzo. - vouw bij het temperaturen de luier alvast een beetje om zijn/haar kontje en werk dan de thermometer erlangs, door de prikkeling van die thermometer erin gaan ze namelijk soms ineens poepen en die babypoep kan flink spuiten! - als je kind overdag of 's nachts in een eigen kamertje ligt kun je een klokje/wekkertje neerzetten omdat dat getik op een hartslag lijkt, wordt-ie rustig van. Wij hebben die pendule na twee jaar nog steeds op z'n kamertje staan, alleen draaien we nu het slagwerk niet meer op :-). Als kleine baby had hij daar geen last van, al sloeg het 12 uur! - bij het vullen van metalen kruiken om bed en kleertjes te verwarmen: eerst een kleine laag koud water erin, en dan volgieten met kokend water. Zonder dat koude water kan de bodem kromtrekken, en als je 'm een volgende keer vult staat hij niet zo stabiel met zo'n bolle bodem en kan hij met kokend water en al omvallen! Dan nog een paar van de lactatiekundige: - tijdens het voeden niet te veel aaien en kroelen, maar 'koel' naast je op bed of op een voedingskussen laten liggen: van al die warmte sukkelen ze in slaap. Vooral in het begin een enorm probleem. - harde stukken in je borst? Een heet compres erop en dan goed masseren. Warme douche kan ook werken, maar ik vond het compres effectiever. Kan ook helpen om een (beginnende) borstontsteking op te lossen. - flessen steriliseren is de eerste weken inderdaad echt belangrijk zoals Sandra zegt, snap niet waarom dit 'niet meer hoeft' van de babypolitie! Misschien dat een vaatwasser met een heet programma en agressieve zeep alles ook wel doodt, maar een lauw sopje helaas niet. Voor mijn hele kolfgebeuren had ik steeds zo'n enorme erwtensoeppan op het vuur staan :-). Ik ben geloof ik na 4 of 6 maanden gestopt met uitkoken, dat is misschien een beetje extreem, maar ik ben microbioloog van beroep dus ik zie die beestjes oooooveral! En wie weet neem ik ze per ongeluk mee naar huis van mijn werk... Mezelf kook ik nl niet uit. Heel veel succes, ik wacht het blijde nieuws vol spanning af! Liefs, Barbara

Hoi Jeanine, Je hebt wel pech zeg! Ik heb rond week 26 enorme jeuk gehad (met name gezicht, hals, armen en buik), ook vooral 's nachts, ging er 3x per nacht uit voor een nieuwe laag mentholpoeder wat wel een beetje hielp maar niet enorm veel. Ik ben na 2 dagen naar de verloskundige gegaan omdat ik ook op internet van alles had gelezen over cholestase, en daar word je niet blij van. Ik ben toen direct doorgestuurd naar het ziekenhuis om te prikken voor galzure zouten. Ik had ook gehoord dat die uitslag dagen of zelfs een week op zich laat wachten, maar in het VUmc had ik diezelfde middag de uitslag. Gelukkig bleek alles in orde, en was de jeuk vanzelf na een week verdwenen. Als ik jou was zou ik niet wachten tot over anderhalve week. Het kan niks bijzonders zijn zoals bij mij, maar het kan net zo goed wel iets ernstigs zijn! In het kort betekent cholestase dat je lever niet meer goed werkt, waardoor de afvalstoffen die je lever normaal opruimt in je lichaam blijven ronddrijven. Dit veroorzaakt jeuk, maar kan ook je baby's vergiftigen, geen kleinigheid dus! Groetjes, Barbara

Hoi Yolande, Je bent zeker geen zeurpiet hoor! Hoeveel (al dan niet zwangere) vrouwen werken er uberhaubt 40 uur?! Dan ben je al een bikkel. En de zwaarte het hangt nogal van je werk af: ik heb met gemak tot 35 weken doorgewerkt (40 uur), maar heb een baan in mijn eigen woonplaats, waarbij ik lekker veel op mijn krent mag zitten en niet hoef te reizen, en geen gezeur/stress/deadlines. Toen ik wel een keer op pad moest, met de trein naar Leiden (= 20 minuten), kon je me afvoeren, ik ben toen van het station naar mijn bestemming gewaggeld met 2km per uur, harder kon ik gewoon niet. Reizen is volgens mij veel zwaarder dan de hele dag op dezelfde plek zitten. Ook als je met klanten te maken hebt zoals jij, en je dus constant 'representatief' moet gedragen, is het veel vermoeiender dan wanneer je lekker een half uur onderuitgezakt met je ogen dicht achter je computer kan bijkomen als je daar behoefte aan hebt. Ik zorgde dat ik het laboratoriumwerk deed als ik me fit voelde, om dan over te schakelen op bureauwerk zodra ik moe werd. Als je met klanten te maken hebt kun je dat niet zomaar kiezen. Als het te zwaar voor je wordt kun je het beste gewoon rustig afbouwen, dat is ook beter voor de groei van je baby! Veel sterkte! Liefs, Barbara

Hoi Lottepot, Ik las in een ander forum dat jouw huisarts kon 'zien' dat je besmet was door een tekenbeet. Dat lijkt me lastig: een Borreliainfectie staat erom bekend dat hij heel lastig is om vast te stellen. De bestaande test is maar 50-60% betrouwbaar. Als je nou precies op de plek van de tekenbeet een erythema migrans, een rode jeukende ring, ziet, dan is het inderdaad wel duidelijk. Maar als jij zelf zegt dat je niks ziet dan lijkt het me sterk dat jouw huisarts zo zeker weet dat je een Lyme-besmetting hebt! Ook zijn jouw klachten (dunne ontlasting, vaak plassen) niet wat je zou verwachten van een Borreliainfectie: koorts, spierpijn, stijve nek, hoofdpijn. Volgens mij kun je dus wel uitsluiten dat je de ziekte van Lyme hebt. Verder heeft IVFSH een heel duidelijke uitleg gegeven over het immuunverhaal, waar ik een puntje aan wil toevoegen. Het is namelijk niet zozeer dat het immuunsysteem te zwak is, maar juist overactief: zelfs bij een embryo, die toch 50% 'lichaamseigen' is, denkt het hyperactieve immuunsysteem hup, weg ermee, rotzooi! Het overactieve immuunsysteem vecht tegen van alles en nogwat, vandaar dat de 'patient' veel allergieen/overgevoeligheden heeft, en vaak erg moe is want al dat vechten kost energie. Wat je dus in je bloed zou moeten laten testen als je wilt weten of je ook zo'n overactief immuunsysteem hebt, zijn eiwitten/stoffen die te maken hebben met dat vechten. Als die er veel zijn, is je immuunsysteem dus hard aan het vechten. In de link naar Freya die Testr postte staat ergens een hele lange lijst met deze markers. Misschien kun je die lijst eens laten zien aan je (huis)arts, die kan je dan vertellen welke dingen je in NL makkelijk kan laten meten, en wat dat kost. Dan heb je al wat meer info en kun je daarna kijken of verder onderzoek nodig is. Ik was laatst voor een hele lijst bloedwaarden 56 euro kwijt, dat valt dus nogal mee. Interessant topic! Groetjes, Barbara

Hahaha! Je hebt het mooi gezegd Bloempje! Als ik je verhaal zo lees kom je heel intelligent over. Het is erg goed en helder opgeschreven, en dan denk ik ook 'die komen er wel'! Voor jullie derde kindje ben je in ieder geval al voorbereid om de signalen op te pikken van reflux en allergieen, waardoor je kraamtijd vast gemakkelijker zal verlopen dan de vorige keer. Ook kan de tweeling je af en toe helpen met de baby. Maar hee, ik loop hopeloos op de zaken vooruit! Ga eerst eens zwanger worden jij! ;-) Liefs, Barbara

Dees! Je kent me niet maar ik vind je kamertje fantastisch! En reken maar dat een baby'tje zo'n glinsterende lamp prachtig vindt! Liefs, Barbara

Hi Fren, Onze afweging om wel een combitest te doen was dat we geen kindje met een geestelijke handicap wilden. De combitest biedt weliswaar geen zekerheid, maar wel een indicatie, en is risicoloos. Wat ons betreft was de combitest samen met de 20-weken echo het beste wat we konden doen qua risicoloze prenatale screening. Onze uitslag was 1:3900, en onze zoon is 100% gezond. Zuur om te lezen dat het ook wel eens mis gaat, zoals hij Estrhalita. Ik denk dat de combitest een grove screening is: de kans dat de uitslag niet klopt is relatief groot. Helemaal nutteloos zal de test ook niet zijn, anders werd hij niet zo veelvuldig gebruikt, maar het gaat om hele grote getallen en jij bent slechts 1 individu... Succes! Groetjes, Barbara

Hoi Ink, Even inbreken, vond je droom zo grappig om te lezen. Ik heb tijdens mijn zwangerschap een aantal keren ongeveer hetzelfde gedroomd, dat ik bevallen was en toen de hele boel vergat, dat ik gewoon naar mijn werk was gereden zonder aan de baby te denken. Eenmaal op mijn werk herinnerde ik me opeens weer dat ik een zoontje had gekregen, en toen wou ik zo graag naar hem toe maar ik kon de weg naar huis niet meer vinden. Ik maar zoeken op de fiets, en ondertussen was ik steeds bang dat hij zich niet meer zou herinneren dat ik zijn mama ben, omdat ik hem meteen na de bevalling in de steek gelaten had... kennelijk horen zulke dromen erbij, maar ik was er ook nog de hele dag door van slag. Gelukkig ben ik 'm in het echt nog nooit een seconde vergeten ;-)! groetjes, Barbara

Hee Simba, Ik heb alles wat ik voor de bevalling gekocht had, op 30 graden (kleertjes) of 60 graden (lakentjes, hydrofieldoeken, rompertjes) gewassen omdat ik had gehoord dat dat moest ivm mogelijke reacties van het kwetsbare babyhuidje op stijfsel e.d. in ongewassen textiel. Ik heb ons gewone wasmiddel gebruikt, zonder wasverzachter. Toen de kleine man eenmaal geboren was heb ik ook wel eens iets van hem meegewassen met 'onze' was + gewone wasverzachter, en omdat hij daar helemaal niet slecht op reageerde heb ik daarna zijn kleertjes gewoon bij ons in de was gedraaid. Ook als je hem een ongewassen, nieuw kledingstuk aan deed zag ik helemaal niks aan zijn huidje, dus kennelijk kon hij er goed tegen. Daarna heb ik helemaal nergens meer rekening mee gehouden! Een baby is al genoeg werk, als je dan ook nog eens alles apart moet gaan wassen... Groetjes, Barbara

Hoi Rubster, Even nieuwsgierig: kun je die zoladex-spuit zelf zetten? Mijn man heeft er sinds twee weken eentje. Ik reageerde verbaasd toen zijn uroloog zei dat hij daarvoor naar de huisarts moest, of zelfs de zoladex-thuisservice moest laten komen. Volgens hem kon je het wel zelf doen, maar deed niemand dat. Doen de 'IVF-moeders' die dit gebruiken het wel zelf? Het is wel een hele dikke spuit toch, met een implantatiestiftje erin? Ik heb er verder niet naar gekeken, want het was allemaal steriel verpakt. Het stiftje voel je wel zitten nu. Liefs, Barbara

Hoi Francis, Ik kan me levendig voorstellen dat je hier niet op zit te wachten. Als ik in jouw schoenen zou staan zou ik zeggen dat deze zwangerschap veel meer 'beladen' is door het verkeerd aflopen van de vorige zwangerschap, en dat je nu liever geen 'bezoekers' meeneemt. Echo's zijn immers medische controles, en niet een soort aapjes kijken voor de hele familie. Dat je schoonmoeder en schoonzus er zomaar vanuit gaan dat ze nu weer mee mogen vind ik onbestaanbaar! Veel succes! Liefs, Barbara

Wij moesten ook 70cm, en hebben een bed van 55cm waar geen klossen onder kunnen. We hebben het er op advies van een collega op aan laten komen: als ze zouden gaan klagen, konden we onze twee matrassen op elkaar stapelen tijdens de bevalling, dan was het wel netjes 70cm. (alleen kon mijn man dan nergens meer slapen ;-)). Rond 37 weken bleek dat we sowieso in het ziekenhuis zouden bevallen dus dat probleem had zichzelf opgelost, en de kraamzorg heeft er na de bevalling niet moeilijk over gedaan. Eentje zei wel dat ze officieel het bed niet mocht verschonen, maar ze deed het toch! Liefs, Barbara

Wat fijn, al die lieve reacties! Dat geeft echt steun. We kunnen alleen maar hopen en positief blijven. Ik heb wel gehoord dat een positieve instelling (van de patient zelf dan) echt kan helpen. Gelukkig is mijn man al van zichzelf enorm positief en vrolijk, en ons lieve, vrolijke en grappige kleine ventje is het zonnetje in ons leven. We proberen om in ieder geval niet te huilen waar hij bij is (proberen he!), maar als hij dan enthousiast 'PAPAAAAAAA!' roept zodra hij mijn man hoort thuiskomen is het toch even slikken. Als de therapie aanslaat zou hij nog een aantal jaar in goede gezondheid kunnen hebben, dat zou prachtig zijn. Liefs, Barbara

Hoi abc, Dat is grappig bedacht van het WHO: 2 jaar borstvoeding geven?! Heeft het WHO daarbij ook bedacht dat vrouwen hier 10-12 weken na hun bevalling weer aan het werk moeten, dat kinderen vaak een aantal dagen verzorgd worden door vader, creche of gast/schoonouder, dat vrouwen zich dan een ongeluk kolven, dat ze dan ook twee jaar lang nooit een paar daagjes weg kunnen voor hun werk of voor hun plezier? Het kluistert de moeder nogal vast aan het kind. Bovendien, als ik kijk naar mijn eigen kind, die drinkt sinds hij een jaar is nog maar 1 bekertje melk per dag. Is het echt zo goed voor zijn gezondheid dat die ene beker nou per se moedermelk zou moeten zijn? En telt de geestelijke gezondheid van de moeder niet mee in dit plaatje? Poeh, ik heb zoals ik hierboven al schreef echt heel erg mijn best gedaan die 6 maanden vol te maken, het zijn er zelfs 7 geworden, maar 2 jaar??? Nee dank u... Groetjes, Barbara

Hoi Moos, Ik heb moedermelk gegeven. Eerst geprobeerd via de borst, maar mijn zoontje snapte niet helemaal hoe dat werkte en viel steeds in slaap. Zelfs met behulp van een lactatiekundige is het niet gelukt om hem goed uit de borst te laten drinken. Ik kolfde toen steeds na, om de melkproductie goed op gang te houden. Dat was veel werk: eerst aan de borst proberen 2x15 minuten, dan met de fles bijvoeden, boertje laten en in bedje, en dan snel nakolven 20 minuten. Na zes weken heb ik het opgegeven om hem uit de borst te leren drinken, maar omdat ik al zo gewend was aan het kolven ben ik daar wel mee doorgegaan. Omdat ik toen geen volle borsten meer hoefde te hebben rond voedingstijd kon ik kolven wanneer het mij uitkwam, dat was al een stuk minder stressvol. Ik heb uiteindelijk 7 maanden lang voltijds gekolfd, ook toen ik alweer 40 uur werkte. Achteraf was dat denk ik erg overdreven, omdat een kolf minder efficient is dan een baby moest ik iedere 2-3 uur kolven, ook 's nachts. Ik wilde hem zo graag moedermelk geven dat ik denk ik een beetje ben doorgeschoten... en ik was ook te koppig om het op te geven. Dus hoe beviel het? Nou, niet heel erg goed, haha! Ik kon in het begin ook helemaal geen fijne houding vinden om te voeden, ik zat er steeds verkrampt en gespannen bij, misschien is dat ook een van de redenen dat het niet lukte. Dus mijn advies: probeer serieus of het wat voor je is (een paar weken ofzo, tenzij het natuurlijk echt niet lukt), maar voel je niet schuldig om het op te geven! Liefs, Barbara

Dank je Babeth! Het was een donderslag bij heldere hemel, hij heeft helemaal geen klachten, het kwam naar voren bij een routine-bloedprik. Ik hoop zo dat hij zich nog een tijd goed zal voelen. Ik zou het zo fijn vinden als onze zoon zich straks nog iets van zijn vader kan herinneren, maar hij is nu nog zo klein... ik weet helemaal niet of ik het wel kan, een alleenstaande moeder zijn, en ons kleine mannetje toch de gelukkige jeugd geven die we voor hem gewenst hadden, maar ja ik heb gewoon geen keuze. Ik hoop dat ik juist door hem de kracht zal vinden om de draad zo goed mogelijk op te pakken! Liefs, Barbara

Ik zit nu te kijken via uitzending gemist. Ik had nooit eerder naar dit programma gekeken, het leek me te confronterend toen ik zelf nog in de molen zat, maar ik ben nu toch wel nieuwsgierig geworden! Ik zag net dat 47% van de stellen in het programma aangewezen is op medische hulp; dat had ik niet verwacht! Ik heb net de gezamenlijke zwangerschapstest gezien; vraag me af hoe dat kan? Al die vrouwen zitten toch in een ander punt van hun cyclus, dus de meesten zullen allang weten of ze zwanger zijn of niet? Mia, echt een fantastisch antwoord van je man op de vraag waarom jullie graag een kindje willen (zat in de compilatie). Wat moet je anders met zo'n vraag! Ik vermoed dat mijn man hetzelfde gezegd zou hebben ;-). Wij hebben trouwens een 6-delige set bestek, dus wij houden het wel bij 1 kindje zodat we er met zijn drietjes twee dagen mee kunnen doen zonder af te wassen :-). Ik vond het een mooi programma, meer integer dan ik verwacht had. Ik heb tot mijn verrassing toch wel een brok in mijn keel. Ik dacht dat mijn geluk compleet was met de geboorte van onze lieve zoon. Dat was het ook, eventjes. Nu is hij 17 maanden, en hebben we vorige week gehoord dat mijn man kanker heeft. Uitgezaaid en alles. Ons mannetje zal zijn papa nooit kennen. Ik kan er gewoon niet over nadenken, wat een nachtmerrie. Pffff... wel dankbaar dat ik een kindje van hem heb, net op tijd zou je kunnen zeggen...

Hmm, grappig, als ik de gegevens invul van mijn laatste poging was de kans op zwangerschap 21,3%. En deze poging heeft geresulteerd in de geboorte van onze zoon! Wat een mazzel dan. Bij de eerste poging was de kans nog 27,9%. Minder dan ik dacht.

... of bloedarmoede? Het gevoel dat de wereld 'door draait' als je je hoofd te snel beweegt? En koud en moe kan ook kloppen! Als je je verder niet grieperig voelt is dat het misschien. Kun je even langs de huisarts voor een vingerprikje? Dan weet je het meteen. Sterkte! Barbara