Yola

Hé jammer dat dit gesprek niet meer heeft opgeleverd. Kan me voorstellen dat het een beetje teleurstellend was. Maar ja, ivf / icsi blijft natuurlijk min of meer hetzelfde principe waar je ook bent. wat verschil in protocol, medicijnen, terugplaatsbeleid etc. maar veel meer kunnen ze niet doen. In het buitenland wordt misschien wel vaker wat extra onderzoeken naar oorzaken gedaan. Maar dat kost je geld (vraag maar eens in het dd topic!) en soms vraag ik me af of je er vervolgens wat mee opschiet. Je weet dan waarom, maar de vraag is of er altijd iets aan gedaan kan worden. Wij hebben in dd verder geen onderzoeken gehad, bij ons was het vrij duidelijk waarom we maar zo weinig kansen hadden (ik had elke keer weinig groeiende follikels en maar één emmy). Ik denk dat je het best in het dd topic je vraag kunt stellen. Daar zitten meiden die een hele rits onderzoeken hebben laten doen en ook tot bep ontdekkingen zijn gekomen waar in Nl nooit op gelet is. De meerwaarde van picsi of imsi is dat het zaad nog beter geselecteerd wordt. Er wordt niet alleen naar beweeglijkheid gekeken, maar ook naar rijpheid van de zaadcel. Hier kun je meer over picsi en imsi en andere therapieen in dd lezen. Tja, of het daar aan gelegen heeft bij ons dat het is gelukt, dat zullen we nooit weten. Het zou hebben kunnen liggen aan de vitaminen, de andere medicijnen, picsi, assisted hatching, voorzienigheid, puur geluk of misschien wel een eigenwijs zieltje in het emmy ;-). We zullen het nooit weten. Maar voor de laatste poging was het de moeite en kosten zeker waard! Hopelijk gaat het jou ook lukken!

Ff klagen hoor! kwaaltje van de dag: vannacht echt afschuwelijke nacht gehad: combi van hitte, verstopte neus, benauwdheid, snurkende partner, zwanger, bewegend kindje, niet op zij kunnen liggen vanwege verkoudheid, niet op rug en buik vanwege beebje, om de 10 min naar wc... ik was echt kapot toen J vanmorgen begon te roepen 'pappa, pappa!' om 7.30. (normaal roept ze mamma, maar net nu ik mijn vriend had beloofd dat hij mocht uitslapen, riep ze natuurlijk om hem). en vanmiddag wilde ik inhalen, begint de buurman te boren! Gelukkig wilde hij wel ff wachten met boren tot 4 u. Daarna toch ook nog heerlijk dagje gehad hoor: lekker naar zwemwater in de buurt, genieten van (de laatste?) prachtige dag van het seizoen, picknicken, en genieten van dochtertje dat zich geweldig vermaakt in het water en met het zand.

02-09-2011 - Nanoes - 41 - 1ste kindje verra ssing . Op 20 augustus is een meisje geboren! 05-09-2011 - Yola - 41 - 2e kindje verra ssing 07-09-2011 - Rosaly - 24 - 1e kindje verra ssing . Op 31 augustus is L.evi geboren! 09-09-2011 - Mik0705 - 35 - 2de kindje meisje 15-09-2011 - Sanne - 31 - 3de kindje verra ssing , 2-9 keizersnede. Op 2 september is O.tis geboren! 16-09-2011 - Esk - 34 - 2e kindje verra ssing 26-09-2011 - Moos - 35 - 1e kindje, een meisje * new * 28-09-2011 - mientje -37 - 1e kindje, een jongen 30-09-2011 - Itsus - 42 - 1e kindje, een jongen Hé Mientje, sneak jij er zomaar even bij? haha, welkom hier! Wij kunnen zeker nog wel wat versterking gebruiken in september! Tja... ik zou aan de beurt zijn, maar er rommelt nog helemaal niks. Mijn eerste was 11 dagen te vroeg, dus een beetje had ik er nu wel op gerekend dat hij zij er al zou zijn... Maar ja, zo werkt het dus niet! Vriendin van me had ook de eerste vroeg, de tweede 1 wk overtijd. Gister bij de vlos geweest. Alles was goed, hartje klopte goed, bloeddruk netjes laag. Ze verwacht dat t kindje ongeveer 7 pond wordt (voor mij is dat heel groot: J was 2900 g!). Voor vgd week donderdag heb ik weer een afspraak, dan gaan ze me wsch strippen in de hoop dat er dan wat op gang komt. wat ik me even afvroeg: is dat niet wat snel? ik ben dan 40 wk en 4 dg. Heb wat gegoogled en lees dat meestal pas na 41 wk wordt gestript, en dat het dan het meest effect heeft. Iemand ervaring?

Hallo Kim, gefeliciteerd! En wat een leuke naam, Kjell!

02-09-2011 - Nanoes - 41 - 1ste kindje verrassing. Op 20 augustus is een meisje geboren! 05-09-2011 - Yola - 41 - 2e kindje verrassing 07-09-2011 - Rosaly - 24 - 1e kindje verrassing . Op 31 augustus is L.evi geboren! 09-09-2011 - Mik0705 - 35 - 2de kindje meisje 15-09-2011 - Sanne - 31 - 3de kindje verrassing, 2-9 keizersnede 16-09-2011 - Esk - 34 - 2e kindje verrassing 26-09-2011 - Moos - 35 - 1e kindje, een meisje 30-09-2011 - Itsus - 42 - 1e kindje, een jongen

Sanne, toitoitoi! He Esk, da's idd lang zeg! ik ben ook wel benieuwd waarom ze dat denkt. Vanmiddag moet ik weer voor controle. ik zal eens vragen hoe zij het inschat. Jammer dat ik dit keer bij de geboorte een ander krijg dan de vorige keer (ik zit bij een gezamenlijke praktijk met 4 dames). De vlos van J is na vandaag op vakantie. De anderen vertrouw ik ook, daar gaat het niet om. Leuke, kundige vrouwen. Maar met haar heb ik door de vorige bevalling natuurlijk al veel meer een band. ik ga ff zoeken naar ons lijstje

Rosaly, gefeliciteerd! Geniet van je kleine vent :toppie:! ik ben benieuwd naar je verhaal. Het is toch nog best voorspoedig gegaan (of vertel ik me nu..) Sanne, ik kan me je zenuwen heel goed voorstellen. Tandarts bezoek maar dan veel erger... Maar de beloning is ook zoveel groter! Ik moet zeggen dat ik het ergens wel fijn vind dat ik niet weet wanneer de kleine zich aandient. heel af en toe komt er een klein zenuwscheutje door mijn buik, omdat ik natuurlijk wel weet dat het dichterbij komt. Maar het is bij mij meer ongeduld dan zenuwen haha. Ik wens je iig alle geluk en rust morgen! He Dees, wat heerlijk dat het bij jou ook voorspoedig gaat! @Mik: vgs mij is mijn neefje wel ongeveer op de uitgetelde datum gekomen. Ik denk dus dat het te maken heeft met het gedeeltelijk loslaten van de placenta dat hij zo klein was. Gelukkig zijn ze nu uit het ziekenhuis en is er dus ook veel meer rust (in het ziekenhuis doen ze natuurlijk wel hun best, maar jan en alleman loopt binnen, wil zorgen, wil checken etc... er is zelfs een aannemer binnen geweest die moest weten waar de extra stopcontacten moesten komen :-s. Dan ben je thuis toch echt beter af!). Vandaag J met de Kidcar naar de gastouder gebracht. Als een koningin zat ze in het wagentje haha! Ze vindt het helemaal geweldig. Voor mij is het nog een beetje wennen met de technische kant (aan- en afkoppelen), de fietstechnische kant (achteruitrijden met zo'n kar gaat precies tegen je intuitie in, de bochten moet ik ruimer nemen, dus van die fietspoortjes kan ik wel helemaal vergeten) en aan het feit dat ik niet meer met haar kan kletsen op de fiets of een kus op dr bolletje kan geven (snik, kleine meisjes worden groot...). Maar dat ik haar niet meer uit en in het fietsstoeltje hoef te tillen is wel echt heel fijn nu. Al met al wel een hele goede aanschaf geweest.

Rosaly, misschien ben je al helemaal bezig, of lig je nog te wachten... in ieder geval heb je nu heel snel je beebje in je armen! Heeel veel succes vandaag!!! Sanne, zenuwen? pfoei, zou ik zeker ook hebben. weet je de tijd en zo al? lekker dat je knullen even uit logeren zijn. anders was het wel heel veel bij elkaar. Nog ff volhouden! He Mik, nog een paar dagen. lekker dat je weer ff goed geslapen hebt. Had ik ook gister: oordopjes in gedaan tegen gesnurk hubby. héérlijk! werkt kennelijk ook tegen wc-aandrang :-s. iig ik ook maar één keer naar de wc. toch durf ik dat niet te vaak te doen: ik slaap dan nl door mijn dochter heen als die 'sochtends wakker wordt, pas als er paniek is hoor ik het dan (hubbie is nu heel vroeg aan te werk omdat hij voor de bevalling nog zo veel mogelijk af wil maken). Esk&Moos: harde buiken heb ik nu ook veel meer dan bij mijn eerste. mijn vlos zei dat dat komt omdat je baarmoeder wat minder in vorm is de 2e keer. moet dus wat meer oefenen of zo? Oja, zonnetje heb ik al gezien haha. de kers op de taart! (al is t nu weer bewolkt grr). Nanoes, ik weet dat je het super druk hebt nu, maar ben wel heel nieuwsgierig hoe het met je is! Bij mij is alles nog steeds stil. Ik reken er nu op dat deze tot 12 sep blijft zitten. Dan kan het alleen maar meevallen! Ik heb wel veel harde buiken zodra ik me een beetje inspan. Ook ben ik best moe. Gelukkig niet meer zó kortademig, de kleine zal nu wel helemaal ingedaald zijn. Maandag ben ik tante geworden van de tweede van hubbies broer. Dat huishouden bestaat nu uit broer, vriendin, 2 jongens van eerder huwelijk vriendin (12 en 13) en 2 jongens in luiers! pfoei wat een drukte! Helaas is haar bevalling niet helemaal goed gegaan: kindje had in vrwater gepoept en in t ziekenhuis bleek dat de placenta meteen los had gelaten, t kindje te klein was (2600 g) en te lage suiker had. wsch was de placenta al een beetje los aan t laten, en was de kleine daardoor niet goed gegroeid. Tja denk ik: afgevallen in de laatste maanden (zij zei: tis alleen maar vocht!) en thuis de zorg voor twee pubers waarvan 1 autistisch een een manneke van nog geen één! toch teveel stress misschien? Hopelijk realiseert broerlief zich nu dat hij toch écht vaker thuis moet zijn! Ik kan er best een beetje boos om worden, maar het is natuurlijk mijn zaak niet. Het gaat nu op zich goed, alleen wil het met voeden nog niet zo lekker gaan. Wij hebben ondertussen van marktplaats een Kidcar gehaald: zo'n fietsaanhanger waar 2 kindjes in kunnen, en die je ook als buggy kunt gebruiken. Lekker wendbaar en licht! en mijn mup van 2 vindt het echt super leuk in het karretje haha! Is vooral ook voor de opa en oma die ieder een dagje gaan oppassen en geen auto hebben. Ik vond dit toch een veel veiliger idee dan twee kleintjes op de fiets...

Hi meisjes! Itsus, speciaal voor jou: Happy birthday to you:happydance:, happy birthday:icon_joker: to you, happy birthday:sunny:, happy birthday:occasion5:, happy birthday to you! :clap2::toot:

Mooi om te lezen Frannie. Sterkte en succes samen!

Oh Itsus, wat een super lief gebaar van je zus! Heerlijk lijkt me dat, alles geregeld en jij hoeft alleen maar te zitten, kadootjes uit te pakken en te genieten. oi ik word er bijna jaloers van haha! Rosaly, als ik vandaag of morgen start, dan teken ik ervoor! Hopelijk komt er bij jou de komende dagen nog schot in. Lekker rustig thuis starten. toch fijner dan opwekken in het ziekenhuis. Dat je nu nog weinig voelt, hoeft niks te betekenen. Bij ons vorige kindje startte het zonder enig voorteken, ik kreeg 'snachts om half 2 ineens weeen. Oja, over die geluidsoverlast: echt belachelijk! Wat mij betreft zet je na 23.00 u of uiterlijk 24.00 je muziek zachter en informeer je de buurt van te voren. Helaas zijn er mensen die zich niet zo sociaal aangesproken voelen.. Heb je er zelf nog aan gedacht (of je man) om te vragen of de muziek zachter kon? Ik zou dat zelf in eerste instantie wel hebben geprobeerd denk ik (beetje afhankelijk van of ik ze ken en of ze bv geen enorme honden hebben oid ;-). En anders gewoon de politie bellen...

:-s bahbahbah, al 6x wakker vannacht. Kan me niet herinneren dat ik bij m'n dochtertje zo'n last van slapeloosheid had! hopelijk kan ik zo nog een beetje pitten... Ik word nu trouwens ook wel een beetje zenuwachtig. Het kan elk moment gebeuren. Hopelijk hoef ik niet echt te wachten tot 5 sep of zelfs 2 wk later.... je mag er uit mopje!

heb je geprobeerd met kruikje?

He itsus, klinkt als indalen! heb ik ook gehad. warm kruikje tegen de onderbuik en beetje wachten tot het wegtrekt.

@ Nanoes: wat een heerlijk meidje! En wow wat een heerlijke bevalling (behalve dan de ok nasleep :-( pff dat zal echt een domper zijn geweest..). Fijn dat je ontsluiting goed ging, daar gaat het vaak mis bij de eerste (zoals bij mij, dat duurde van de eerste wee tot het persen 17 uur). Geniet lekker met z'n drieen! Wat een mooi kadootje is het toch om te krijgen op je 'oude dag' haha! @Itsus: Bij de eerste ben ik van 67 naar 82 gegaan, op zich niet al te dramatisch, maar waarna er helaas maar 4 kg zijn afgevallen :-(. Dat kwam ook omdat ik voor de 1e zwangerschap veel bewoog en nog dansles gaf, en daarna heb ik eigenlijk niks meer gedaan 2 jr lang. Vorig jaar begon ik weer met sporten, maar na 3 maanden was ik weer zwanger en hield ik dat weer voor gezien. Deze zwangerschap ben ik dus van 78 naar 88 inmiddels (afgelopen 2 mnd niet echt aangekomen). Op zich ook weer netjes, maar ik voel me echt een gigant op t moment! Na deze bevalling hopelijk iets eerder aan de sport.. wil toch weer graag terug naar minimaal m'n 67... Btw: er komt nu een stortbui naar beneden, niet normaal meer! Druppels ter grootte van kivietseieren... ff de ramen boven dicht doen! zo, de vensterbanken zijn gered... @Rosaly, spannend joh, nog ffetjes. nou, als je onder die bbq uitkomt zou dat wel lekker zijn, gezien het weer haha. of hebben ze een tent afgehuurd? Wat bijzonder dat jullie zoveel op de 26ste hebben meegemaakt. Wel makkelijk, dan vergeet je die dag niet gauw. Aan de andere kant: voor je kleintje is het misschien ook wel prettig een 'eigen' feestdag te hebben. Ach, het blijft toch afwachten hè. Succes en ik hoop dat je je nog wel een beetje kunt ontspannen! @Sanne: jij had toch die prachtige buikfoto? Hoe kan het zijn dat jij 25 kg bent aangekomen? Dat zie je er echt niet aan af hoor! (of verwar ik je nu met een andere buik? oeps)

Sas, succes, lekker broeden, voetjes warm houden!

He Rosaly, spannend nu zeg! Natuurlijk ff schrikken van de hoge bloeddruk en de eiwitten. Maar gelukkig houden ze het goed in de gaten. Jeetje, maar als je ook al gestript bent, dan kan het ook vanzelf op gang komen toch? Jee, misschien ben jij de volgende haha!

Hoi Frannie, Ik was net als jij al ouder toen ik begon aan 1e icsi (39). De hormonen en de hele behandeling vond ik te doen. Vervelend, maar ja, het is voor een goed doel en fysiek ongemak of pijn gaat voorbij. Waar ik vooral tegenaan liep was de teleurstelling in mijn eigen lijf: ik bleek een low responder (ik had maar weinig follikels klaarliggen en ze reageerden slecht op de hormonen). Het ergste was de manier waarop het ziekenhuis ons afschreef na de eerste poging: met zo weinig resultaat had ik maar een minieme kans, zo miniem dat ze me eigenlijk met klem afraadden om verder te gaan met een volgende behandeling. Dan wordt je als vrouw, ook al ben voel je je nog jong en was ik in topconditie etc, ontzettend afgeschreven. Ik was er ook ontzettend verdrietig over: om een aantal (verdrietige) redenen ben ik een laatbloeier, en nu zou ik ook nog eens geen kindjes meer kunnen krijgen...was mijn leven maar anders gelopen, als ik toch maar jonger was geweest etc. Daarbij kwam de gedachte, dat als het zaad gewoon goed was geweest, ik nog alle kans had gehad. Want er kwamen nog wel elke maand eitjes die op zich goed waren. Alleen voor icsi willen ze zoveel mogelijk eitjes omdat het zo'n afvalrace is: van de follikels die klaarliggen doen er een aantal niet mee of lopen achter, van de goed groeiende follikels komt er bij een aantal geen of een onrijp eitje uit, niet alle eitjes worden bevrucht, niet alle bevruchte eitjes gaan delen, niet alle emmys nestelen in en niet alle emmys zijn goed voor cryos, niet alle cryo's overleven ontdooien. En als je dan al start met maar 4 follikels (zoals ik) worden je kansen wel klein... Bij een normale zwangerschap gaan er ook gemiddeld 6 pogingen overheen (half jaar), en bij ons is het na 3 x gewoon afgelopen! Het gevoel van oneerlijkheid, samen met het immense verlangen heeft me, zeker in de wachtweken of na een mislukte poging wel flink aangegrepen. Aan de andere kant: voor ons was het, net als bij jullie: nee heb je en ja zou je heel misschien kunnen krijgen... Dus hebben wij die kans, al was die zo miniem, gegrepen en zijn we doorgegaan bij een andere kliniek (na het supernegatieve advies van het eerste ziekenhuis). En ja, wij hebben ultiem geluk gehad. Maar ook als het mislukt was, dan was het t voor mijn gevoel waard geweest. Je hebt in ieder geval álles geprobeerd... Hoe je daar op reageert is natuurlijk voor iedereen anders. Heftig is het zeker en je zult ook ter dege rekening moeten houden met mislukken. Je bent al ouder en de realiteit is dat je eitjes dan niet meer de beste kwaliteit hebben. Je moet soms sterk in je schoenen staan bij de artsen. Artsen zitten soms vast aan protocollen waar ze niet van af willen wijken tenzij je heel erg op je strepen gaat staan. Dan helpt het erg als je goed geinformeerd bent (ik heb heel veel geleerd van de diverse fora) en je niet zomaar laat overbluffen, maar ook je eigen weg zoekt. Het is heftig, maar de minieme kans van slagen woog voor ons tegen alles op. Is er een reden waarom je man denkt dat jij het niet aankunt? Hoe denk jij daar zelf over? Hoe groot is jouw/jullie wens en kun je teleurstellingen (samen) verwerken? Zou jij je neer kunnen leggen bij adoptie of pleegouderschap, zonder al het medisch mogelijke voor een eigen kindje geprobeerd te hebben? Wat speelt er bij je man (bij icsi wordt de primaire oorzaak immers bij hém gelegd en veel mannen vinden dat erg moeilijk). Uiteindelijk zul je de beslissing alleen zelf kunnen nemen. Heel veel succes!

Hé meisjes, dank voor de complimenten. De interviewster en cameraman waren ook erg onder de indruk van ons dochtertje haha! Iedereen geeft complimentjes over hoe ik er uit zag, maar ik zag vooral het dikke hoofd, onderkin, giga borsten en dito buik :-s... Wel heel apart om mee te maken hoor, zoiets. Stomme is dat ze één van de belangrijkste argumenten eruit hebben geknipt, nl dat de regels tussendoor veranderd worden. Als ik dit had geweten toen ik begon, dan had ik me voor een half jaar uitgeschreven na de geboorte, en gezorgd dat ik bv de woensdagochtend (dan was ik thuis bij m'n dochter), tóch oppas had zodat ik kon studeren. Maar goed, we zien nu wel waar het schip strandt. Ik ga voorlopig gewoon door tot ik idd met die boete geconfronteerd wordt, en dan zal ik moeten stoppen. Maar de belangrijkste dingen heb ik dan toch al meegenomen vanuit de studie, dus hopelijk vind ik dan een werkgever die niet gaat voor het papiertje, maar voor de kwaliteit erachter haha. Leuk om te horen van al die kaartjes! ik ben heel benieuwd, posten jullie er tzt een pdfje van? Wij hebben net al met J zelf een ontwerp gemaakt: een dubbelgevouwen A5je met op de voorkant een foto van de kleine in iets ingekleurd zwart-wit en op de binnenkant tekst in een mooi lettertype. Mijn vriend is toen met het bestandje naar de copyshop gegaan en daar hebben ze gekopieerd en gerilld (voorgevouwen). Het resultaat was echt heel mooi. Wij zetten er dit zinnetje bij: 'Je bent welkom voor beschuit met muisjes! Bel je dan even?'. Maar op zich denk ik niet dat er veel mensen zouden zijn die zomaar onaangekondigd komen. Iedereen weet toch wel dat je de kraamvrouw en kind rust moet geven? Voedingsshirts: ik heb er indertijd een paar bij de h&m gekocht, maar die zijn idd super saai. Inmiddels ben ik achter een paar websites gekomen waar ze positiekleding en voedingskleding outlet hebben (google maar eens: voedingsshirt outlet). Leuke kleurrijke dingen voor een normaal prijsje. en spul dat je ook nog gewoon aan kunt als je gestopt bent met bv. Apart trouwens wel, dat we een fortuin uitgeven aan onze babies, maar dat onze eigen kleding er dan een beetje bij inschiet :-s Oja, goed nieuws, het lijkt erop dat we uit de jongensnaam zijn!! Dat werd tijd haha! vanmiddag matrasbeschermer uit het kraampakket op het matras geplakt en tas klaargezet. Zo, wij zijn er klaar voor!

Jeetje zeg, als ik dat zo lees dan word ik al helemaal zenuwachtig! Ik heb gewoon lekker 6 mnd bv op vraag gegeven (zat op n gegeven moment vanzelf een soort rooster in: 7 u, 11 u, 15 u, 19 u en 23 u), waarbij ik de laatste voeding vaak in flesje gaf met wat rijstebloem. rond 5,5 mnd ben ik begonnen met rapley-methode van bijvoeden: stukje fruit of groente op bijtklaar formaat en structuur (bv gekookt worteltje, of broccoliroosje, stuk banaan of sabbelbaar peertje of meloen). Dat deed ik eerst na de bv of tussen twee voedingen in (het gaat dan in t begin meer om kennismaken, nieuwsgierig worden en ontdekken dan echt om voeden). Langzamerhand werden die hapjes steeds belangrijker. Dan gaf ik haar eerst een peertje om op te smikkelen en daarna 'topte' ik het 'af' met bv. En idd, ik nam vooral de momenten dat wij zelf ook aan tafel gingen om haar vast voedsel te geven. zo leerde ze meteen het idee van 'samen eten'. Dit was echt heerlijk ontspannen, voor zowel ons als voor haar. geen dwang, geen geklieder met potjes of pureevoeding die overal terecht komt behalve in het mondje, en het ging gewoon op een tempo en manier die zij zelf aangaf. Goed boek: 'Eten voor de kleintjes' van Stefan Kleintjes.

hoi meisjes, ff snel: morgen op Eén Vandaag een reportage over de langstudeerdersboete en wat dat betekent voor m.n. deeltijdstudenten (zoals ik...). Omdat ik er wsch mee te maken ga krijgen en daardoor mogelijk mijn studie niet kan afmaken, ben ik geinterviewd, met een glansrol voor mijn dochtertje :-D. 18.15 u nl 1. Gelukkig dat mijn kleintje nog even op zich heeft laten wachten haha, vanaf nu ben ik er klaar voor! groetjes, Y

he Fee, ik zie dat je een klein onderzoekje aan het doen bent, good for you! Hoe beter geinformeerd, hoe beter je in dit heftige traject tot je recht komt! ik ben bij 3 klinieken geweest: Radboud (mijn ervaring: groot, standaard protocol, moeilijke gevallen wordt ontraden verder te gaan dus hoge slagingspercentages, heel lief verplegend personeel, onpersoonlijk door steeds andere arts). Geertgen (mijn ervaring: een verademing na Radboud, persoonlijke aandacht, meedenken, niet bevooroordeeld, bereidheid verschillende protocollen te proberen maar wel altijd giga lang wachten in de wachtkamer en soms moeilijk bereikbaar. ook zijn er nu problemen met contracten met verzekeraars, al hoor ik dat nieuwe overeenkomsten nu bijna rond zijn. Alleen omdat geertgen ons geen aanvullende alternatieven meer bood, hebben we de overstap naar dd gemaakt). Dusseldorf: kundige arts, bespreekt meteen mather of fact je dossier en heeft snel een diagnose, lieve nederlandse assistenten, wel erg op de cent (je betaalt zelfs voor de postzegels als ze je een brief sturen), fijn is als je al enige ervaring hebt in de mm en dat je dus weet waar je op moet letten en naar moet vragen. anders sta je met grote vraagtekens buiten. ondersteuning met o.a. vitaminen en de mogelijkheid ah en picsi of imsi te doen gaven bij ons de doorslag voor een laatste alles of niets poging in dd.). Elke kliniek is weer anders, belangrijk is dat je je thuisvoelt, maar ook dat je vertrouwen hebt in de kundigheid van de artsen. Henne zei het al: ga voor een paar gesprekken, leg je historie voor en kijk wat de klinieken/ziekenhuizen je voorstellen. Ik weet niet of ik zelf in jouw geval al naar het buitenland zou zijn gegaan. Het is natuurlijk ontzettend k.u.t. dat je eerste poging zo gelopen is, maar er zijn binnen de Nl voorwaarden nog mogelijkheden om je resultaat op te krikken, of in iedergeval om de mogelijkheden daarvoor te bespreken. En in het buitenland haal je je een hoop op de hals hoor! toestemming van de verzekeraar, ongetwijfeld extra kosten van niet of slechts gedeeltelijk vergoede behandelingen, reistijd, etc. Ik zag het zelf echt als een laatste redmiddel. We hebben het ultieme geluk dat deze laatste poging ook gelukt is, maar of het nu de vitaminen waren, de assisted hatching, de picsi, voorzienigheid, puur geluk of een eigenwijs zieltje in dat emmy, dat zullen we nooit weten. Voor t zelfde geld (of nee, eigenlijk voor veel minder geld...) had het ook bij de laatste poging in Nl kunnen lukken... we zullen het nooit weten. knuf, Yola

bij 35 kan het idd al zo zijn dat je eicelvoorraad al wat op raakt. de amh is daar een indicatie van. maar het kan ook zijn dat je gewoon een slechte maand had (dat kan wel een paar follikels schelen per maand, geen enorme aantallen, maar toch... een maand verschuiven kan redelijk makkelijk bij kort protocol). als ze geen standaard uitgangsecho doen,. dan zou ik er de 2e keer wel om vragen. Ik heb één keer een escape iui gehad, de 1e poging voor brusje. toen had ik maar 4 follikels waarvan er 2 gingen groeien. De maand erna had ik er weer maar 4 of misschien 5 klaarliggen, waarvan er maar 2 goed gingen groeien. Omdat ik bij mijn eerste ook al een low responder was, hebben we besloten om gewoon door te gaan met de punctie. het zou toch niet beter worden. overigens ben ik het ook eens: beter kwaliteit dan kwantiteit. het blijft balen dat je de eerste keer niet eens een tp had. Maar ga er gewoon opnieuw voor, met de vitamientjes en icsi, zou ik zeggen! (ps: ik sprak vandaag een vriendin van 39, zij had 20 follikels, 12 eitjes en niet één bevruchting... dus tja, meer is ook niet altijd beter :-S)

Hoi Fee, als je al kort protocol had, snap ik er helemaal niks van dat ze door zijn gegaan na de uitgangsecho. dan hadden ze toch moeten zien dat er maar zo weinig follikels klaar lagen? poollichaam onderzoek doen ze vgs mij niet in Nl, en het lijkt me nu ook nog wat vroeg. eerst ff icsi proberen. amh waarde kan wel een indicatie zijn waarom je maar zo weinig follikels had en of je evt bij volgende cycli zou kunnen rekenen op meer. mag ik vragen hoe oud je bent?

He Fee, dat is echt ellendig zeg! Het rotte is dat zo'n eerste ronde vaak echt een soort proefronde is: testen hoe jij op de medicijnen reageert, kijken hoe de bevruchting verloopt etc. en in Nl gaan ze liever voor ivf dan icsi, omdat het zaad zichzelf dan selecteert. aan de positieve kant (ook al heb je daar nu natuurlijk niets aan): je zit nog lang niet aan de volle dosis stimulatie, dus dat biedt perspectief. En: het was ivf, geen icsi. dus je hebt nog veel kansen op verbetering. Is de zaadkwaliteit wel voldoende? wellicht kun je voor een volgende poging beide voor ondersteuning met vitaminen gaan (zie topic onder meen ik 40+ over voedingssupplementen). Dat is het advies uit dusseldorf en ook in belgie wordt dat gebruikt voor verbetering van zaad en eicellen. Ik zou wel echt een evaluatiegesprek vragen, vragen waarom er na de uitgangsecho bij deze poging is besloten tóch door te gaan ondanks weinig klaarliggende follikels (of is er geen uitgangsecho gedaan? waarom dan niet?) . checken of je kort protocol kunt krijgen, zodat ze beter van te voren kunnen inschatten hoeveel eicellen er liggen, en afbreken als dat nodig is. idd amh laten testen (dat zegt iets over de veroudering van de eitjes en hoeveel er gemiddeld klaar kunnen liggen), en vragen hoe de kwaliteit van het zaad is... heel veel succes en: uithuilen en opnieuw beginnen... een stukje wijzer de mm in!