Yola

Wat heerlijk! gefeliciteerd meid

ja errug jammer dat september zo verdwijnt... heb na mijn laatste bericht nog een paar keer gekeken en zag steeds niets nieuws, en daarna druk met de Sint dus kwam het er niet van. ik vind oktober echt te druk, heb ze niet gevolgd en moet dan weer veel energie steken in leren kennen. Misschien dat i k ook bij aug ga kijken.. tenslotte is 14 sep toch nog altijd dichter bij aug. dan bij oktober ;-). Bijzonder hé, sint voor het eerst met een gezinnetje! had ik ook toen j.asmijn er net was. kadootjes ook al kan ze ze zelf nog niet uitpakken. Nou meisjes, ik blijf nog wel ff checken of ik af en toe iemand zie hier, maar anders wens ik jullie iig alle goeds en veel liefde en geluk met de kleine wondertjes.

ik kan alleen maar met open mond lezen... meid, hele dikke knuffel; pak je kleine man lekker vast en laat m voorlopig niet los. vertel het iedereen, lucht je hart, vraag zeker om een nabespreking bij t ziekenhuis. sterkte!

Geertgen doet het misschien ook, zij passen de behandeling meer aan aan je situatie dan de meeste ziekenhuizen. succes!

hoi mamma van carmen, ik heb twee gezonde dochters gekregen met niet zo heel goede uitslagen op de combinatietest: bij m'n oudste 1 op 600 en m'n jongste 1 op 106. bij m'n 0oudste was ik 39, de jongste 41. bij m'n oudste hebben niet verder getest omdat onze redenatie was: de kans op miskraam bij de vruchtwaterpunctie is groter dan de kans op een kindje met down. Dat risico wilden we niet nemen. En als het echt zwaar lichamelijk mis zou zijn, dan zou dat op de 20 wk echo te zien zijn. Bij de jongste zaten we meer in de rats. behalve de verhoogde kans kon de echoscopist ook het derde bloedvat in de navelstreng niet vinden en dat zou kunnen duiden op nierproblemen. Het ziekenhuis raadde ons verder testen aan. Maar omdat het een zó groot wonder was dat ik de tweede keer zwanger was, wilden we weer het risico liever niet nemen. na een tip van een forumgenoot hebben we besloten om extra uitgebreide echo's te vragen bij 17 en 20 weken. Dan kunnen ze veel beter zien of er ook lichamelijke kenmerken zijn van down, zoals ontbrekend neusbotje, niet gesloten middenrif, ontbrekende bloedvaten e.d. Ook zijn de organen al veel beter ontwikkeld en kun je dus ook beter zien waar het eventueel mis is. En tenslotte kun je, als er aanleiding toe is, ook ná de 20 weken echo nog een vruchtwaterpunctie laten doen. En ik dacht dat de vrucht dan ook wat meer gesetteld is en er minder risico is op een miskraam door de punctie. De reden waarom ze de punctie zo vroeg mogelijk doen, is omdat je dan als ouder ruim de tijd hebt om na te denken wat je wilt doen, mochten er tekenen zijn dat het mis is, en omdat je waarschijnlijk het kindje nog niet gevoeld hebt. Als je de punctie na 20 weken doet,. dan heb je je al veel meer gehecht omdat je wsch het kindje al gevoeld hebt, en moet je ook nog eens supersnel beslissen omdat na 22 weken niet meer mag. Ook bij ons zou een kindje met down welkom zijn, maar bij down zijn er ook grotere risico's op lichamelijke afwijkingen en handicaps. en dat zou ik een stuk zwaarder vinden. niet alleen voor ons., maar ook voor het kindje! De 20 weken echo zou hier uitsluitsel over geven. Gelukkig zag bij ons de 17 weken echo er goed uit, we kregen al meer vertrouwen. en ook de 20 wk echo was helemaal goed. na die uitslagen heb je nog geen garantie, maar ik moet zeggen dat ik me geen zorgen meer heb gemaakt en dat we vertrouwen hadden in de goede afloop. natuurlijk was het nog steeds spannend bij de geboorte, maar volgens mij is dat altijd wel zo! Wij zijn iig heel blij met de manier waarop we het hebben aangepakt. Het kind in je buik zo min mogelijk verstoren en eerst alles uitwendig onderzoeken. Ik weet trouwens niet hoe ik zou reageren als mijn partner of ik een chromosoom afwijking zouden hebben... dat ligt er misschien ook aan wat die afwijking doet. is het uiterlijk zichtbaar? hoe beinvloedt het de gezondheid van het kind? gaat het kind er erg veel last van krijgen? Maar het blijft best een moeilijke beslissing! Weet je, wij van de medische molen hebben al zo veel moeten doen om het kindje te krijgen, dat we misschien ook wel heel anders tegen die testen aankijken. je wilt absoluut het risico niet lopen van een miskraam, omdat het al een wonder is dat je zwanger bent geworden. Ik wens je heel veel geluk met je beslissing en hoop natuurlijk dat je moppie helemaal gezond ter wereld komt.

hoi meisjes, lang geleden iets van me laten horen. tis gewoon heel erg druk. ik vond juist het kleine groepje in september erg fijn (al mocht het wel iets drukker haha), dan ken je elkaar toch wat beter en kun je ook beter onthouden hoe het met iedereen gaat, wie bij wie hoort, wie met welke kwaaltjes zit etc, zonder dat je steeds alles terug hoeft te lezen. Maar goed, ik meld me zelf ook te weinig eigenlijk. Hier gaat het heel goed, we zijn twee keer bij de osteopaat geweest en dat heeft geholpen, L. slaapt nu veel rustiger en dieper. want zelfs ingebakerd werd ze soms wakker van de kramp. wel heeft ze nu veel last van scheten... dat is wel heel raar hoor, ligt ze in de wandelwagen beneden te slapen, zie je ineens wat geschud, hoor je een kreun en dan een giga scheet! ze lijkt wel een volwassen kerel haha! Ik heb inmiddels ook de kleertjes 62 tevoorschijn gehaald, maar daar past ze eigenlijk nog niet in. 50 is wel duidelijk te klein, te korte mouwtjes vooral. Trouwens, ik heb het idee dat ze ook al bijna uit de wandelwagenbak is gegroeid! als ik haar daar inleg is er boven nog ongeveer 7 cm.. en dat terwijl ze nog maar 2,5 mnd is. Volgens mij heeft J. daar toch langer in gelegen. Vandaag gaan we een weekendje weg met schoonouders (60 jr gertrouwd) en schoonbroer plus vrouw en kids: 2 grote jongens van 12 en 13, twee kleine mannekes van 1 en 0. Met onze twee meiden erbij een hele club! ik ben benieuwd hoe het gaat, vooral met L en de kleine van m'n schoonbroer. ze zijn allebei nog zo jong en eigenlijk net pas voorbij de ergste krampjes. @Sanne, wat vervelend zeg, dat het met je borsten steeds op het randje van ontsteking zit. Hopelijk gaat t nu beter. heb je goede adviezen over wat je eraan kunt doen? Nou, ik ga nog maar s proberen of het gaat met een fotootje (nog van heel jong, de nieuwe zitten nog niet op de compu) [ATTACH=CONFIG]2954[/ATTACH] Jaaa gelukt! deze fotootjes zijn van 18-9, dus ze is 4 dg oud. het lachje is zo'n lachje na het drinken, als ze helemaal in een soort trance zijn. Echt lachen naar ons deed ze pas later (4 wk). Nu kan ze heerlijk lachen, ook als ze in de box aan het spelen is met de dingetjes die boven haar hangen. dan nog een, waarbij ze lacht [ATTACH=CONFIG]2955[/ATTACH]

L.otus zit nu op 56 en is volgens mij hard op weg naar 62. Maar wat mij eerder ook al was opgevallen: je kunt niet echt van de maat op aan. het lijkt wel of elk merk zijn eigen maatvoering heeft! sommige 50 past nog wel, sommige 56 is nog véél te groot! Hé, is iedereen gedeserteerd naar het oktoberforum?

Hoi Jose, idd interessant topic. zie ook hier http://www.ivfmoeders.nl/showthread.php?15021-pijnbestrijding ik ben één keer bevallen mét pijnbestrijding (pethidine) vanwege een weeenstorm waardoor de ontsluiting niet meer vlotte (ik was 12 uur bezig en zat op 3 cm, waarna de weeenstorm kwam en ik niet meer kon ontspannen, waardoor het nog steeds niet verder ging). dus hup naar t ziekenhuis, waar ik alsnog moest wachten op de artsen (anderhalf uur!!)... het maakte me geen zak meer uit wat ik kreeg, als er maar iets kwam. en omdat de anesthesist nog steeds niet beschikbaar was heb ik uiteindelijk pethidine gekregen. heel idioot eigenlijk want ik kwam er achteraf achter dat dat normaal gesproken alleen gegeven wordt aan het begin van de bevalling. ik heb niet het idee gehad dat de pethidine werkte, heb de scherpe randjes nog steeds gevoeld. wel zijn toen de vliezen gebroken en ging de bevalling daarna heel vlot. Maar: omdat het zo snel ging, had mijn kleintje nog pethidine in haar lijfje en mocht ik haar niet bij me houden na de bevalling (ze moet dan in de gaten gehouden gehouden). hierdoor is de bv niet goed op gang gekomen... Vooral het feit dat ik haar niet bij me mocht houden zorgde ervoor dat ik de tweede keer per se geen pijnbestrijding wilde, en gelukkig was het ook niet nodig. ik had wel net als ellentrik en esk een moment dat ik dacht, had ik nou toch maar iets tegen de pijn, maar toen was ik idd al zo ver dat ik even later kon gaan persen. Wat iemand anders al zei: je kunt veel meer dan je van te voren denkt. als de weeen langzaam opbouwen en jij zelf ontspannen kunt blijven, dan raak je zelf ook in een soort roes waardoor de weeen in principe goed te doen zijn. ik denk wel dat als je je zorgen maakt over de bevalling of er tegen op ziet, dat je dan minder goed tegen de pijn kunt. trouwens nog iets wat ik echt als nadeel van de pijnbestrijding heb ervaren, is dat je stil moet liggen op je bed. bij de pethidine moeten ze jouw hartslag in de gaten houden en die van je kindje. je zit met allerlei draadjes en toestanden vast aan t bed en ik wilde ontzettend graag bewegen / anders liggen om de weeen op te vangen, maar dat mocht dus niet meer. Bij een ruggenprik komen vaker kunstverlossingen voor en dat heeft ook weer allerlei nadelen voor je kleintje. en oja, al die lui in het ziekenhuis willen zich allemaal aan je komen voorstellen, net als jij een wee ligt op te vangen. echt het laatste waar je belangstelling voor hebt...

hoi miranda, ik was tot vorig jaar ook naar volle tevredenheid in behandeling bij Geertgen. Wat je zegt over 'iedereen in z'n eigen wereldje' herken ik wel. Ik denk dat het ook komt omdat je niet weet in welk stadium de anderen zijn. bij sommigen gaat het misschien heel slecht, zijn misschien al bijna uitbehandeld, anderen juist weer pril zwanger. de confrontatie dan dan best pijnlijk zijn. en het is ook best wel privé voor iedereen. hier op t forum ben je anoniem. kun je, als je iets verdrietig vind, eerst even huilen in je eigen huiskamer voor je weer reageert op het forum. En het is natuurlijk ook weer heel spannend elke keer. Net als in de wachtkamer van de huisarts of de tandarts ben je dan meer op jezelf gericht dan op andere mensen. Maar ik had ook wel graag een praatje gemaakt. Je zit natuurlijk min of meer in hetzelfde schuitje.. Ik vond zelf dr wissman erg prettig (alleen vervelend dat je er van uit kon gaan dat zijn spreekuur minimaal 1 uur uitliep) en één van de dames kuipers (met donker haar, zij was lekker to the point en down to earth). eigenlijk vond ik iedereen wel prettig behalve dr mendels. die man zij geen boe of bah. ze zijn wel heel erg uitgebreid de afgelopen tijd, dus ik ken niet alle artsen meer. in november vorig jaar zijn we naar dusseldorf gegaan voor een laatste alles of niets poging (en het werd alles :-D). Er zijn ongetwijfeld nog meer meiden nu bij geertgen, vgs mij is er ook al een topic over (kijk maar even onder ziekenhuizen). Hé, wat een enorme opbrengst qua follikels heb jij, zeg! zo zie je maar, de een heeft een tekort (zoals ik... ik had er maar 2 die goed groeiden) en de ander heeft overvloed! ik hoop dat je toch een punctie hebt gehad vandaag. iig veel succes.

hoi wij015, Ik heb ook bij twee pogingen fostimon geprikt. fostimon is net als menopur een natuurlijk follikelstimulerend hormoon (fsh), gewonnen uit de urine van vrouwen in de overgang. BIj menopur zijn er bepaalde andere stoffen uitgehaald (vandaar denk ik de naam menoPUR). puregon en gonal-f zijn de synthetische varianten van dit hormoon. hier: http://nl.wikipedia.org/wiki/Follikelstimulerend_hormoon kun je lezen over het verschil. Volgens mij is de keuze van gonal f of puregon vrij arbitrair (met welke fabrikant het ziekenhuis het beste contract heeft kunnen sluiten denk ik). Menopur wordt weinig voorgeschreven in Nl omdat het erg duur is. Fostimon is iets goedkoper, maar wordt ook niet veel meer gebruikt. misschien omdat het wat minder gebruiksvriendelijk is dan de synthetische handige prikpennen. bij st Geertgen heb ik het twee keer gekregen. Van menopur zeggen ze dat het weliswaar minder, maar wel betere kwaliteit eicellen oplevert. ik weet niet of dat ook voor fostimon geldt. Heel veel succes met de tweede poging!

oh wat een prachtig wiegje, Ik wist niet dat ze m ook voor tweelingen hadden, ! wij hebben de kindekeklein voor één kindje (ik was er ook meteen verliefd op toen ik m zag!) en onze 2e dochter ligt er nu naar volle tevredenheid in. Konden jullie kleintjes de wieg op het laatst ook zelf (bewust) laten wiebelen? onze eerste dochter de wieg op het laatst heel hard laten wippen, een lol dat ze had! Een aanrader voor elke ouder. omdat het wiegje hangt en er veren in zitten, wiegt je baby zichzelf in slaap als hij/zij wat onrustig is. raba, ik wens je veel succes

Jeetje wat leuk te lezen al die ontwikkelingen... we hebben allemaal wel een beetje het zelfde: krampjes, hoeveel voeden en wanneer, pukkeltjes, glimlachjes en kilo's haha! ik schrijf niet veel en zit ook niet veel p t forum, tis gewoon te druk. 'savonds vouw ik de was en dus kom ik zelfs dan niet meer aan forummen toe. afgelopen maandag ben ik ook naar de osteopaat geweest met l.otus. het rare was, dat wij de week daarvoor op donderdagmiddag en vrijdag een volkomen ontspannen en rustig kindje hadden gehad. woensdagavond had ze gigantisch last van krampjes, gillen, krijsen, trekken met de beentjes, niet te troosten, donderdagochtend had ze een giga poep gedaan en daarna dus die rust... daarna begon de kramp weer te komen. zondagavond heb ik een half uur haar buikje gemasseerd, met de beentjes gefietst etc, en weer kwm er een poep... en de rust. wij denken dat de heftige kramp komt van het vasthouden van de poep. De osteopaat vond maar een klein beetje spanning in de heupjes en tussen de schouderbladen. dat is behandeld en hij zei dat ze mogelijk nu ook makkelijker kan poepen. (kramp van het ophouden van de poep kan komen omdat er een zuurstoftekort in de darm kan ontstaan omdat de darm te lang achterelkaar moet werken als de poep niet goed doorstroomt; een soort spierpijn). als ik nu zie dat ze die 'perskramp' heeft, dan neem ik uitgebreid de tijd om een beetje te masseren en met haar beentjes te fietsen. Dat schijnt te helpen (en misschien de behandeling van de osteopaat ook): Ze heeft deze week zowaar al 3 x gepoept en is ook een stuk rustiger. nog wel wat kramp, maar niet meer die hele heftige, niet te troosten toestanden. Heerlijk, zo'n ontspannen kindje! L.otus ligt nu sinds een paar dagen ook af en toe in de box. heel tevreden, een beetje rond te kijken. als ik dan met haar ga 'praten' praat ze terug (urm, rrrrr, prr, uuu). Ze lacht ook steeds vaker. De pukkeltjes zijn ook bijna helemaal weg... het huidje is nog wat onregelmatig maar niet meer zo rood en ontstoken. Het bakeren werpt nu echt zijn vruchten af: na de tweede gaap wordt ze vaak onrustig, beetje klagen etc, dan leg ik de doeken klaar en zodra ze er op ligt en ik haar armpje langs t lijfje leg, wordt ze rustig. als ze helemaal ingepakt is, legt ze haar hoofdje opzij en doet ze haar oogjes dicht, klaar voor het dutje! Soms als ze nog wat onrustig is houdt ik haar nog even bij me, dan zie ik de oogjes langzaam dichtvallen. maar wel een gedoetje soms, hoor, vooral 'snachts. Uitpakken voor de voeding lekker rustig liggend voeden en dan, terwijl we allebei eigenlijk al in slaap aan t vallen zijn, moet ik haar weer opnieuw inpakken. pfff. ik heb het wel eens gelaten (ik dacht, ze slaapt nu toch) maar dat bezuur ik dan een half uurtje later als ze zichzelf weer wakker 'maait'. J.asmijn wil nu steeds de kleine op schoot en aaien. ze wil ook vanalles aan l.otus geven en laten zien, heel schattig. komt ze met een knuffel aan, of met een boekje. of 'kijk, l.otus, poesje' etc. toch is het soms opletten geblazen, want vooral als J. moe is, wil ze nog wel eens leunen, prikken of iets gooien... Wat leuk om al jullie fotootjes te zien! wat een poepies en wat een genot als ze lachen hé, ik krijg dan steeds het gevoel alsof de zon opgaat, zo'n blij gevoel ineens hihi. Kan iemand mij vertellen hoe ik de foto'tjes plaats? ik wil mijn meisje ook graag laten zien :-)

Meisjes, wat een drukte hier! Leuk dat er een paar dames van oktober met een sept kindje meeschrijven! Ben een tijd niet geweest, dus zal zo ff bijlezen. Hier is het echt hollen: L heeft de afgelopen week steeds meer last van het verteren en flink kramp gekregen. vaak is ze vanaf de tweede voeding 'sochtends (rond 11 u) alleen nog maar hazenslaapjes aan het doen. en daar slaapt ze natuurlijk niet genoeg mee. zelfs ingebakerd kan ze niet goed in slaap komen omdat ze steeds kramp krijgt. Voor ons ook een flinke opgave nu. normaal gesproken kan ik ook tijd besteden aan J.asmijn, terwijl L.otus ligt te slapen (en andersom), maar nu loop ik voortdurend met L rond (of in de draagdoek) en dat is voor J. ook niet erg leuk. Maandag toch maar eens naar de osteopaat... L. zit trouwens ook hélemaal onder de pukkeltjes (arme schat) op haar hoofdje en nek. het begon met kleine puistjes en nu worden het bijna 'plakken'. Ik hoop maar niet dat het in exceem uitmondt, dat zit wel in mijn familie. J is dat gelukkig bespaard gebleven. Oja, vertel ik mijn vader van de osteopaat, komt hij aan met het afschuwelijke verhaal van een meisje van 3 mnd die door een behandeling van een osteopaat is overleden! Ik natuurlijk zoeken waar het over gaat, blijkt het een niet geregistreerde craniosacraaltherapeut te zijn geweest die het meiske haar nek te ver door boog, waardoor haar adem werd afgekneld en misschien ook bloedvaten naar de hersenen!! Ik word er echt helemaal misselijk van als ik het verhaal lees en er over na denk! nou ben ik ineens heel onzeker over die osteopaat, al zegt hij dat er alleen heel zacht behandeld wordt en zeker niet met kracht... Oja, over de bv... jammer dat veel meiden hier de bv zo negatief (hebben) ervaren! Zeker nu steeds meer bekend wordt waar bv allemaal bescherming tegen geeft.... Natuurlijk, als je pijn en stress hebt van het voeden, snap ik dat je overstapt. Maar ik vind mezelf helemaal niet bijzonder, volhardend of 'knap' dat ik bv geef.. voor mij is het genieten ;-). Natuurlijk verlang ik er ook wel naar dat mijn partner de voeding af en toe kan gaan overnemen. Ik ben begonnen met af en toe kolven en kijken of L ook uit een flesje drinkt. Het zal wel moeten, want binnenkort begint mijn studie weer (10 nov)... aan de ene kant heb ik daar helemaal geen zin in, aan de andere kant lijkt het me ook weer fijn of ff met iets heel anders bezig te zijn en even 'los' te zijn van de kids! grtz, Y De osteopaat waar ik naar ga is wel geregistreerd (meteen gecheckt)

He Ellen, dat klinkt heel erg naar lucht in de darmpjes en moeite met het laten van scheetjes, en dus kramp (bekend probleem bij ons haha! ik heb zo ongeveer alles gelezen op internet wat er over te lezen valt... alleen maar omdat ik t zo zielig vond en de kleine wilde helpen. vandaar dat ik doe alsof ik alles weet haha hier een korte samenvatting ;-)). wat kan helpen voorkomen is proberen nóg beter te laten uitboeren na het voeden. als de krampjes er eenmaal zijn kun je je beebje helpen de lucht kwijt te raken door zachtjes met de klok mee de buik masseren; kindje ronddragen met buikje op je arm het hoofdje bij je elleboog en je hand in t kruis. ondertussen kan je dan met je andere hand de rug masseren. Of je kunt een beetje helpen met fietsen: kindje op rug leggen en met de beentjes fietsen. na een tijdje hoor je de scheetjes wel komen :-) ow, duty calls, inbakeren en alle kennis ten spijt, is lotus nu helemaal wakker en wil niet meer slapen... tot later!

@Mientje! gefeliciteerd met je mooie Bart! Wat een suffert die verpleegkundige 'nee, dat kan niet bij de eerste'. En jij maar wegpuffen... Wat een schrik daarna en hartstikke vervelend dat je je kleintje niet bij je mocht hebben die eerste uren. Knuffel m nu maar extra veel ;-)

Moos, wat jammer dat t niet ging met de bv! Hoe kwam t dat je zat te huilen (if you don't mind me asking)? Dat hoort idd niet zo te zijn... Ik had in het begin met L.otus last van pijn in één borst bij eht aanleggen. echt niet normaal! bleek dat ze daar de tepelhof niet goed pakte maar alleen de tepel, waardoor ze kloofjes aan het maken was. gelukkig kwamen we er achter, en nu ik beter op het happen let (en haar soms 3x opnieuw laat pakken tot ze het goed heeft), overleeft mijn borst het ook en blijf ik genieten van het voeden van de kleine.

Hoi Ellen, Het kan ook zijn dat het idd krampjes zijn of oververmoeidheid. Ik had het met L.otus en eerder met j.asmijn ook: gevoed en een half uur /uur later huilen en zoeken naar de tepel. of heel even in lichte slaap vallen en dan weer wakker schrikken, maar als ik dan aanlegde, zoog ze zich wanhopig vast, maar slokte zo onrustig dat ze ook alles er weer uitspuugde. Dat begon tussen de 2 en 3 weken oud. Bij ons lijkt de oplossing: inbakeren en niet afwijken van dit ritme: slapen, eten, verschonen en even knuffelen/rondkijken, bij het tweede gaapje inbakeren en óf meteen in de wieg (voorverwarmd door kruikje zodat ze meteen lekker doezelig is), of bij mamma/pappa zachtjes wegdoezelen en voor ze helemaal slaapt in het warme wiegje. Maar jij was al aan het inbakeren, toch? Misschien kun je hier eens kijken: staat ook veel op over signalen van babies: http://www.inbakeren.nl). Of even googelen op filmpjes van 'dunstan babylanguage'. Die dame heeft ontdekt dat babies allemaal hetzelfde soort geluid maken bij een bepaalde behoefte: nè nè als ze honger hebben, èh als ze moeten boeren, aighr (met een soort r klank op het eind) als ze darmkrampjes hebben, hèh als ze onconfortabel liggen (natte luier,te warm, te koud etc) en ohw als ze willen slapen. heel erg grappig om de filmpjes van babies die idd allemaal die geluidjes maken te zien :-D. En ik herken bij L.otus nu ook een paar van die geluidjes: de krampjes (voor scheetjes) zijn heel duidelijk, en het boertje ook. Voor honger moet ik echt heel goed luisteren om de nnn t horen bij het huiltje, maar gelukkig zijn daar nog allerlei andere tekenen bij (het zoeken, smakken etc). Ik moet wel zeggen: bij J.asmijn kon ik het nog niet zo goed herkennen, maar nu ik t voor de tweede keer meemaak en ook de filmpjes opnieuw heb bekeken, herken ik ze wel. Oja, krampjes kun je ook herkennen aan het trekken met de beentjes en aanspannen van het buikje. als ze dat doen, vooral niet opnieuw voeden (als je kort geleden gevoed hebt), dan vergroot je het probleem. SUcces!

welkom ellen! Hoi esk, ik heb ook buikdrager, super handig als je ff de stad in wilt of wandelen. maar je kindje zit dan wel rechtop en kan dan minder makkelijk slapen. en ook is het met t hoofdje nog een beetje tobben in t begin, omdat dat toch niet helemaal overal ondersteund wordt. met J.asmijn heb k de draagdoek vooral gebruikt als ze niet kon slapen, en ik m'n handen vrij wilde hebben om wat te kunnen doen, zoals avondeten haha, of als ze last van krampjes had. Misschien is het bij jou manneke helemaal niet nodig omdat hij makkelijk slaapt en geen krampjes heeft. wat betreft zo'n doek, die moet je echt ff uitproberen, want het inwikkelen kan nog best ingewikkeld zijn. als je de truc eenmaal door hebt is het heerlijk! bij j. snapte ik er dus nog geen hout van, en heb ik een schuine kant en klare 'banaantjes' draagzak gebruikt (premaxx). toen ze wat zwaarder werd ben ik over gegaan op die buikdrager, omdat die 'banaan' maar op een schouder hangt en dus al snel je rug krom trekt.

Moos, wat een lekker moppie! Heel pril fotootje of niet? nog met ziekenhuismutsje op! Die eerste dagen zijn flink wennen ja (en ook daarna kom je regelmatig voor verrassingen haha). Kom je een beetje aan slapen/rusten toe? Miepie! laat van je horen! Wij zijn allemaal nieuwsgierig naar hoe het is gegaan met de hekkesluiter van september! Hier vandaag begonnen met inbakeren (ouderwetse manier met twee doeken, volgens methode van Ria Blom). L.otus werd steeds onrustiger, en sliep bijna geen diepe slaap meer. Vooral overdag was het voortdurend hazeslaapjes bij mij of pappa op de borst of in de draagdoek, met pink in de mond. En dan voortdurend toch nog schokken, grommen, kreunen van de kleine krampjes of onwillekeurige bewegingen van haar armpjes. Zielig voor haar, moeizaam voor ons. Alleen in de draagdoek, strak ingepakt tegen mijn lijf, wilde ze nog diep in slaap komen en echt lang doorslapen. En dat werd me wel een beetje zwaar. Dus net als bij J.asmijn de inbakerdoeken maar tevoorschijn gehaald. Eerst was er wat protest (ja hee., zitten ineens mijn armen tegen mijn lijf geplakt! dat gaat zo maar niet!), maar ik heb haar een klein slokje bv gegeven, in t wiegje gelegd en nog even een pinkje erbij. En na 5-10 minuten was ze weg! Ze ligt nu heel rustig en ontspannen. nog niet in heel diepe slaap (af en toe hoor ik een klein sputtertje en zijn even de oogjes open), maar het is al een hele verbetering. Ik heb mijn handen vrij om de was op te hangen (en te douchen en ontbijten, daar was ik ook nog niet aan toe gekomen), en zij kan zich eindelijk overgeven aan de slaap. hopelijk zet dit door!

Hi meiden, heb t lijstje van Lala overgenomen en beetje aangepast. Ik vond het zelf heel bemoedigend om in het 40+ forum de successen te lezen. Daarom heb ik een apart lijstje 'zwanger en geboren' gemaakt. Ik draag het nu verder aan jullie over ;-). Als jullie t goed vinden zo, vul je het dan aan? Als je t anders wil, verander t gerust, ik trek mij weer terug naar het 'uitgerekend september' topic. Gefeliciteerd trouwens, Lala!! Tool: bij ons gaat alles goed. de kleine drinkt, poept, plast, huilt, slaapt, heeft krampjes en kijkt met grote ogen nieuwsgierig de wereld in. Helemaal zoals het hoort dus :-). Ook met mij gaat t goed, was heel snel weer op de been. Tis druk met 2 meiden, maar ik ben hartstikke gelukkig met mijn prachtige kids. Ik hoop dat jullie dat allemaal ook mee mogen maken! In de running Saskia: 3de ICSI negatief, geen 4de poging meer. Gaan we voor ECD???? Wen72: Verplichte pauze na koorts manlief. Wachten op immunologisch bloedonderzoek. Dan hopelijk starten eind oktobere. (eindelijk!) Celene: tp van 2 verse. testen 30 juli. Lala: 23-7 TP Cryo's, uitgerekend 15 april 2012. 14 september 2de echo; 4 oktober combinatietest - nekplooi 1,2mm ; 10 oktober VK Noor: 12-7 TP 1 verse, testen 26 juli, maar ongesteldheid dient zich al aan.. Hopelijk twee Brusselse cryo's ophalen in augustus. Lottepot 21 juli tp van 2 verse, 3 aug testen. Tool: Icsi 4 een feit: 2 oktober gestart met suprefact, 4 oktober starten met menopur (dag 3) en dag 7 de 1e fm (8 oktober om 11.15 uur), dag 8 cetrotide erbij Wannabemom 23-8 intake dusseldorf. misschien nog een 4e en laatste icsi/imsi? Marianne: Start 21 juli -26 juli 1e FM 3 > 10 mm / 5 10 mm / 3 Gabrie: Uitgangsecho 13 oktober in DD daarna starten met suprefact. zwanger en geboren Lala: Yola: 2 x icsi brusje (Geertgen), 3e poging picsi+ah in dd, 2 eitjes, 1 emmy, 28-12-10: testen, zwanger! Dochter/zusje geboren 14-9-11

Hi Rosaly, jij ook weer onder de schrijvenden? haha Ik weet dat toen J geboren werd, ik ook totaal in beslag genomen werd door haar. Bij de eerste is het niet alleen je kindje dat geboren wordt, maar ook de moeder in jou wordt geboren. Ik heb dat iig heel intens ervaren. Nu L er is, is alles toch wat 'gewoner'. Ik ben veel eerder weer 'naar buiten gekeerd': heb eerder zin in bezoek, hou me eerder bezig met de andere dingen in mijn leven (dat moet natuurlijk ook wel met een peuter erbij). Hoe ervaren de andere moeders hier van een 2e of 3e dat? Hoe komt het dat het met de bv niet goed gaat, rosaly? Heb je al een lactatiekundige erbij gehad (vast wel). Wel heel goed dat je blijft afkolven. Ga je het over een tijdje weer proberen, of blijf je nu kolven? Ik heb ook een medela freestyle, maar een wat ouder model (met een rugzakje en het pompje in het rugzakje verwerkt). Niet helemaal handsfree, maar met een beetje goede wil blijven de schelpen wel in je voedingsbh hangen. Wat heerlijk trouwens dat dat inbakeren helpt tegen het huilen. Wsch gaan wij het binnenkort ook weer doen. Bij J.asmijn hebben we al gemerkt hoeveel rust het haar (en ons!) gaf. Ze kon eindelijk in hele diepe slaap komen, terwijl ze daarvoor steeds half wakker werd door krampjes of door haar eigen maaiende armpjes. Hetzelfde is nu met L.otus aan de hand. Ze slaapt moeilijk in en komt ook moeilijk in een diepe slaap. Nu ligt ze trouwens heerlijk bij mij in de draagdoek te slapen en heb ik dus ook ff mijn handen vrij. Esk, dat zou jij misschien ook nog kunnen proberen: ik heb een schuine draagzak (waar ze als een 'banaantje' in ligt tegen mij aan) met een klipsluiting die vanaf de geboorte te gebruiken is, en ik heb nu dus ook een draagdoek waarin ze helemaal lekker ingepakt in ligt tegen mij. Die draagdoek is wel ff oefenen om te gebruiken (bij J. is het me niet gelukt, maar ik heb m nu dus door :-). De banaantjes draagdoek is super makkelijk in het gebruik. Mientje, ik hoop dat de bevalling nog spontaan op gang is gekomen! Laat je het ons weten? Mamma's, geniet nog even van t verlof, we moeten snel genoeg weer aan de bak!

Hoi Melis, jij ook gefeliciteerd met je zwangerschap! Wij hebben ons bij de eerste uitgebreid georienteerd, maar konden uiteindelijk geen geb. kaartje vinden dat naar onze smaak was en ook nog een beetje betaalbaar. Smaken verschillen natuurlijk, dus misschien zit er voor jullie wel het juiste kaartje bij. Maar misschien kan dit ook een idee zijn voor jullie: Uiteindelijk hebben wij gekozen voor een dubbel kaartje (A5-formaat dubbelgevouwen), met op de voorkant een foto van onze pasgeborene in zwart-wit met een heel klein beetje kleur en op de binnenkant boven een mooie tekst en onder de naam en praktische gegevens. Héél sjiek... en ook lief omdat onze eigen kleine er op stond. En: We hebben het kaartje zelf ontworpen, de foto een beetje bewerkt (gewoon met windows fotogalerie) en vervolgens het bestand naar een hele goede copyshop bij ons in de stad gebracht, waar ze het op heel mooi dik glanspapier hebben geprint voor ons en gerild (de vouw erin gemaakt). We hadden de kaartjes 3 dagen na de geboorte in huis. Zelf hadden we al mooie enveloppen uitgezocht. Hetzelfde hebben we gedaan voor onze tweede die pas geboren is. Met de huidige printtechniek is print bijna niet te onderscheiden van drukken. Dus, mocht je er niet uitkomen, dan kun je het nog altijd op deze manier doen! heel veel succes, Yola

Vast al eerder gevraagd, maar ik kan het niet vinden: hoe kan ik fotootjes plaatsen? ik probeer het met het icoontje 'image' boven het reageer venster, maar dan krijg ik een foutmelding. zie ik iets over het hoofd?

Mientje, veel succes! 't strippen kan herhaald worden, en dan ook nog helpen. dus misschien werkt het vrijdag nog. wat spannend zeg, de laatste van ons klubje! @Esk meisje meisje wat ben jij al actief zeg! haha! ik doe alles nog lekker rustig aan en als ik kleertjes nodig heb dan bestel ik ze lekker online. idd handig om twee kindjes van zelfde geslacht te hebben. Wij hadden alles nog kant en klaar gewassen en opgevouwen in dozen, uitgesorteerd op op maat klaar liggen van onze 1e dochter. Bij een jongetje hadden we alles over kunnen nemen van een vriendin met twee zoontjes. Ach, uiteindelijk vinden ze het natuurlijk niet meer leuk om alleen doorgevertjes te dragen, maar dat duurt nog wel een paar jaar, en zo lang profiteren we er van. Het lijkt me trouwens extra ingewikkeld omdat jouw oudste nog niet loopt. Voor mij was het al een hele verbetering toen J zelf kon staan (bv bij het boodschappen doen op de fiets, ik kon haar gewoon op de grond zetten ipv dat ik haar moest tillen én de boodschappen op de fiets krijgen). We zitten er nog wel aan te denken om zo'n klein plankje aan de wandelwagen vast te maken, zodat ze daar af en toe op kan meeliften. van en naar het winkelcentrum lopen is voor haar nog nét iets te heftig. L. vervelde met name in t begin ook heftig, het water was helemaal troebel ervan. Het hoort erbij zei de kraam, zeker als ze wat langer in de baarmoeder hebben gezeten. ik smeer het wat in met 100% amandelolie (behalve de handjes: omdat ze die in de mond kunnen steken, is er gevaar dat het ook in de longetjes komt) en dat gaat prima. Niet al te vaak in badje doen, kleertjes wassen zonder wasverzachter en liefst zonder parfum ed is ook beter voor de huid. Wij hebben er inmiddels geen last meer van. hé nanoes, goed ook weer wat van jou te horen! wat betreft de pukkeltjes: vgs mij niks aan te doen! zijn wsch jouw hormonen die er nog uit moeten. Ben al een paar dagen alleen met de kids geweest overdag en ik begin er wel wat handigheid in te krijgen. L heeft ook nog niet echt een eigen ritme, ze wil ongeveer om de 3 uur drinken, maar soms zit er meer tijd tussen en soms minder. Ze heeft wel erg last van krampjes en heeft dan grote zuigbehoefte. soms heb ik niet helemaal door of ze dan al wil drinken of niet. ze pakt altijd wel de tepel, maar als ze eigenlijk alleen wat geborgenheid wil, zijn daarna de poppen aan t dansen: ze drinkt dan weinig, heel onrustig met veel lucht, geeft de helft terug en daarna is ze extra van slag omdat ze veel lucht heeft binnengekregen en alleen de 'voormelk' en niet het vet van de latere melk. (las ik laatst ergens: te weinig vet verteert te snel en dat is weer extra belastend voor de darmpjes). Ik probeer er nu dus extra goed op te letten dat ik niet te vroeg aanleg en laat soms de eerste melk wat wegdruppelen in een handdoek, zodat ze meteen de vettere melk krijgt. gelukkig heeft dat geloof ik wel wat effect. gister en vandaag is ze iig weer wat rustiger, en kan ik 'snachts ook nog een beetje slapen! Alleen: nou werd natuurlijk J ziek en ze is vannacht wel 6x huilend wakker geworden...

hee meisjes, hier een (voormalig) dd klantje. Mijn dochtertje (picsi-ah) is inmiddels geboren en ik vroeg me af of we, net als in het 40plus hoekje, hier ook een behandelingenlijstje hebben. Gewoon, voor de leuk en voor de goede moed van iedereen die nog bezig is. Net als bij velen hier was mijn behandeling in Dld een laatste kans (alles of niets poging) na mislukte pogingen in Nl. in dd was het dus wonderbaarlijk in één keer, met één emmy, raak. met zo'n lijstje zie je ook als beginnende dd ganger meteen wie bezig is en hoever en of het gelukt is. Lijkt zo'n lijstje jullie wat (nadeel: je moet het wel een beetje bijhouden haha!)? zet mij er dan maar op! Verder iedereen veel succes en hopelijk leidt dd bij jullie tot net zo'n prachtig resultaat als bij ons. grtz,. Yola