Yola

Hoi Neo, ik geloof dat in dusseldorf wel eens half half menopur - gonal (of puregon) wordt voorgeschreven: menopur voor de kwaliteit en gonal f voor de kwantiteit. dus in die zin zou het kunnen kloppen. Ik heb zelf geen verschil gemerkt, maar had bij alle stimulaties gewoon heel weinig follikels :-s

Idd Claus, 1 kan echt genoeg zijn :-D! maar eerlijk is eerlijk, je kansen worden er niet groter op. Zou het bij jou een optie zijn om een escape iui te doen? heb ik 1 keer gehad. zolang er geen punctie is, geldt het niet als poging voor de verzekering. En je hebt een mooi eitje klaar liggen.. dus ze kunnen het goed timen. Na die ene keer trouwens zijn mijn resultaten niet veel beter geworden, dus toen zijn de puncties toch steeds doorgegaan. Maar als je er normaal gesproken meer hebt, is het misschien een optie?

He dames! kraampakket is hier ook al binnen. VGZ. zat een tommytub bij. En ik moet eerlijk zeggen: ik was er best boos over! wat een belachelijk kado. geef mij maar 10 euri korting op de verzekering ipv dit soort shit. stel idd dat het je tweede is, zit je met twee van die plastic emmers. wat moet je daar nou weer mee! en dan verbazen we ons erover dat de ziektekosten de pan uit reizen... Nou ja, genoeg geklaagd. nog 2 weken werken en dan hebben we eerst nog 2 wk vakantie, daarna lekker 4 wk verlof (al ga ik er min of meer van uit dat ook deze spruit eerder komt dan verwacht). Heb ik nog ff rustig de tijd om alles in orde te maken. lekker aankeutelen met wasjes (we hebben net een nieuwe wasmachine, heerlijk!), kleertjes vouwen etc. Kraamzorg is hier trouwens nog niet langs geweest. ik vroeg me al af wanneer ze kwamen. 30 wk echo heb ik gister gehad: alles zat op schema en wsch wordt het net zoals mijn dochtertje een klein prulleke (zit iets onder het gemiddelde gewicht, maar wel binnen de marges). leuk om de kleine weer even te zien. Ik voel hem/haar echt vaak bewegen. Heel gezellig, maar soms ook zo raar, zit je midden in een vergadering, besluit de spruit om eens lekker te gaan draaien. ik stel me dan voor dat iedereen ineens mijn buik ziet bewegen... haha! dat is natuurlijk niet zo, valt helemaal niet op. m'n poepie ligt trouwens al een tijdje netjes met t koppie naar beneden. nog niet ingedaald, maar dat zal wsch ook niet heel lang meer duren. Voor degenen die al een kindje hebben: wat krijgt die ervan mee? En wat doen jullie met de kleine tijdens de bevalling? Ik wil graag thuis bevallen, en van mij mag J (als het bv 'snachts is) best thuis blijven. ze slaapt ook door vuurwerk heen, dus waarom niet door een paar kreunen en gillen van mamma. Maar ja, áls ze wakker wordt en ik zit er midden in, dan hebben wij natuurlijk geen tijd om ons met haar te bemoeien, dus wat doe je dan? Haar wegbrengen zodra ik de eerste wee krijg en dan weer ophalen als het kindje er weer helemaal is, voelt ook zo onnatuurlijk aan.. Ik wil haar er ergens wel bij betrekken. Maar hoe doe je dat?

He twinklestar, ook hier maar liefst 2 positieve verhalen 'against all odds'! 1e icsi in Radboud mislukte, en ons werd heel hard afgeraden door te gaan (het risico op complicatie bij een punctie zou groter zijn dan de kans op zwangerschap). bijna was ik idd gestopt, gewoon omdat ik niet wist dat er ook andere mogelijkheden waren. Gelukkig wees een vriendin me op Geertgen en zijn we daar heen gegaan voor second opinion. Ik dacht al aan eiceldonatie oid, maar bij Geertgen zeiden ze: eerst maar eens er uit halen wat er uit te halen valt! Daar dus zwanger geworden (4 follikels, 2 emmys), ondanks de hele lage slagingskans (we kregen van Radboud minder dan 5 %, vanwege mijn leeftijd en resultaten: maximum stimulatie en toch maar 4 follikels, 3 emmy's bij eerste poging) en inmiddels heb ik een prachtige wonderbaarlijke dochter van bijna 2. Ons tweede wonder zit nu te trappelen in mijn buik :-D. 2x mislukte icsi bij Geertgen (steeds twee follikels, 1 emmy). en daarna voor een alles of niets poging overgestapt naar Dd. Ook dit keer waren de resultaten na het stimuleren niet beter. 2 goed gegroeide follikels en 2 kleintjes. 4 eitjes waarvan dus maar 2 rijp, 1 emmy.... Maar deze eigenwijze dondersteen vond het ook wel gezellig bij mij en is zomaar blijven plakken! Moeder worden is één van de twee meest bijzondere dingen die ik heb meegemaakt. (het andere is onvergelijkbaar maar ook heel bijzonder geweest). Ik ben er enorm dankbaar voor dat het ons gegund is, want ik weet dat ik het de natuur door laat te starten niet makkelijk heb gemaakt. Elke avond kijk ik voor ik ga slapen even naar mijn dochtertje en zwelt mijn hart echt van geluk. Het heeft ook de grootste (blijvende) impact op mijn leven. Het zet als het ware 'poorten in je ziel' open die eerder gesloten of half verstopt waren. Ik ben opener geworden (vooral naar andere kinderen), maar ook kwetsbaarder en tegelijkertijd krachtiger, met name op het gebied van kinderen. Als ik nu zie of hoor dat kinderen kwaad wordt gedaan, kan ik daar echt heel verdrietig over zijn. Het liefst zou ik ook, als deze tweede geboren is, een pleegkindje opnemen. Want ik realiseer me heel goed dat er heel veel kindjes zijn die het niet goed hebben en heel hard wat liefde en een 'thuis' zouden kunnen gebruiken. Dagelijks realiseer ik me hoe veel geluk wij hebben dat we maar liefst twee keer zwanger zijn geworden, ondanks de super slechte vooruitzichten. Dat het ook zo anders had kunnen zijn. En dan duim ik voor jou en alle anderen op dit forum dat ook zij zo'n klein mopje in hun armen mogen houden!

jaaaa.... bekende kwaal! ben ook een topic gestart daarover in januari . helaas, je kunt van alles proberen en sommige dingen helpen een beetje. maar ik vrees dat je er vooral doorheen moet :-(. vanillevla hielp bij mij een beetje en idd de hele dag eten. nootjes, crackers, sultana's, ontbijtcrackers (vierkante licht gezoete vezelige koeken. in sommige supermarkten te krijgen). deze tweede zwangerschap voor mij gelukkig wat gezonder: ik had zin in veel fruit. De eerste was ik meer aan de frites (niet zo'n goed idee: krijg je dan weer maagzuur van). Die lollies die er zijn helpen in ieder geval geen moer.

Hope, gefeliciteerd! Een klein manneke, heerlijk! Nou, zoals je er nu tegenaan kijkt komt het vast wel goed :-). Lekker genieten hè en de stress los laten. Laat je schoonouders maar ff lekker sudderen. groetjes, Y

Hoi Hope, ik weet niet precies hoe het gegaan is, maar vgs mij is hij na zijn 20ste op zoek gegaan naar zijn biologische moeder. De adoptieouders vonden het heel moeilijk. Wat zij vooral zien: de biomoeder heeft je toch afgestaan, die wilde je niet hebben. Wij hebben al die jaren voor je gezorgd, anders was je in het kindertehuis gebleven. Dus wat wil je nu met haar? Terwijl hij ziet: mijn moeder heeft me niet wíllen afstaan, het moest van de streng katholieke indische familie (ongehuwd zwanger, schande etc), ze heeft me weer terug willen halen, maar toen was het te laat. Ik draag een naam die niet bij mij hoort (van mijn adoptieouders). Je kunt familie en 'roots' niet afdwingen. En dat laatste is juist wat de adoptieouders proberen.. het is een lastige situatie en ik snap beide kanten op zich wel. Ik snap alleen niet waarom de adoptieouders er zo dwingend en totaal niet inlevend mee omgaan. Dat drijft mijn vriend (en mij inmiddels) alleen maar verder weg. En dat is gewoon super jammer. Tja, de bonje die we krijgen.... we zijn inmiddels wel wat gewend. We zullen proberen het te laten overdrijven en ik ga proberen rustig te blijven, niet mee te gaan met verwijten etc en begrip te tonen. Maar wel mijn grenzen te stellen. ze zijn inmiddels al achter in de 70 en dan kan je ook niet heel veel meer verwachten. Jammer is dat he? Maar wat voor zowel mijn schoonouders als de jouwe geldt: ze komen uit een hele andere cultuur en tijd. Toen zij opgroeiden was dankbaarheid aan je familie, traditie etc vanzelfsprekend. Er is toch wel heel veel veranderd hoor, qua openheid, onafhankelijkheid en individualiteit. Ook hoe er met adoptie werd omgegaan is echt 180 graden gedraaid. We weten nu veel meer hoe belangrijk 'je herkennen in je familie' is voor een gezonde hechting van een kind. en wat voor littekens het ook bij een babytje achterlaat als het wordt afgestaan. tja... we wachten het maar af. Goh meis, ondertussen zit jij maar in de stress. zo zou het idd niet moeten zijn, dat je bijna hoopt op een meisje omdat je dan de sores niet over je krijgt.... sterkte! Laat je nog even weten wat de uitslag is morgen?

Een stuk zeep onder je matras? helpt dat tegen kramp? weer wat geleerd ;-) Ik dacht dat dat in de zwangerschap te maken kon hebben met een tekort aan calcium...

Hoi Hope, wat een toestand... en helaas herkenbaar voor mij (alleen zonder het zuidelijke temperament). onze eerste dochter hebben we als tweede naam vernoemd naar mijn moeder en de biologische moeder van mijn vriend (hij is geadopteerd). toevallig hadden zij de zelfde naam. Ook heeft ze mijn achternaam gekregen ipv de achternaam van mijn vriend (en dus de achternaam van zijn adoptieouders). Mij vriend wilde per se niet dat ze zijn achternaam zou krijgen, omdat hij geen bloedverwantschap met hen voelt. Ze zijn daar heel boos over geweest. Aan de ene kant kan ik me voorstellen dat het hun verdriet doet. dat is een diep verdriet en teleurstelling die tussen hen en mijn vriend is. Maar aan de andere kant denk ik: het maakt toch niet uit hoe die kleine heet! het is toch jullie kleinkind, hoe ze ook heet. wees daar toch blij mee. afijn, nu ben ik dus weer zwanger en ze verwachten nu dat onze kleine óf naar schoonpa wordt vernoemd, of naar schoonma... Als dit niet gebeurt zullen de poppen wel weer aan het dansen zijn... En inderdaad, het zit er niet in dat we de kleine naar hen vernoemen. Ik zou het nog wel prima vinden, maar mijn vriend wil het pertinent niet. Dus zullen we het wel weer vriendelijk en vol begrip, maar vastberaden, uitzitten. Goed dat je niet toegeeft aan de drang van de schoonouders. Jullie gaan al een stuk mee door een jongetje wel te vernoemen, al is het als tweede naam. Ik zou je alleen idd nog willen vragen om even na te denken over wat Ursela zegt. Meteen al dreigen met sancties maakt de sfeer niet beter en kan idd leiden tot juist extra koppigheid en daar komt onherroepelijk veel verdriet uit. Bekijk het verlangen van je schoonouders met liefde en begrip.. voor hun is de traditie zó belangrijk dat ze er in vast zitten. Maar het geeft het kindje wél een plek in de Armeense familie.. En de roots zijn óók voor jouw kindje heel belangrijk. Dat weet ik uit ervaring met mijn vriend: Hij heeft zijn roots altijd moeten missen (door de adoptie), is tot zijn 25ste alleen maar met pure nederlanders in aanraking geweest. Zijn biologische moeder is indisch. Die herkenning van een andere cultuur, ander temperament, ander uiterlijk heeft hij altijd ontzettend gemist. Zodra hij haar ontmoet had en met de familie kennis had gemaakt, viel heel veel ineens op zijn plaats. Hij was 'thuis'. Nu nog steeds is die indische achtergrond heel belangrijk voor hem. Ps: wat betreft de kraamkamer ben ik echt heel strikt: alleen mensen erbij die ik erbij wil hebben! eerst in alle rust kennis maken met de kleine, ik en mijn vriend en dan mijn dochtertje. Binnenstormen wordt echt NIET getolereerd! Wij hebben de schoonouders wel gemeld dat ze geboren was, maar van te voren aangegeven dat we niet wilden dat ze meteeen al bij de geboorte op de stoep zouden staan...

Heel even spieken op m'n ouwe topicje waar ik bijna nooit meer kom... en jáaaaaa! Caroline, wat een super goed nieuws. Vasthouden die kleine gup hè! xxx Yola

Uh... sorry. Zelfde studenten van het vorige onfortuinlijke ethische onderwerp? Misschien nog niet helemaal goed verdiept in de materie of is het een schrijffoutje? Invriezen van eicellen heeft een natuurlijk begin en einde (namelijk van geslachtsrijp zijn tot de eicellen op zijn of al eerder, als de kwaliteit te slecht wordt. Dat is zo rond de 40 meestal). Dus daar hoef je geen leeftijdsgrens aan te stellen. Eicellen (terug?)plaatsen heeft geen nut. Dat doe je met embryo's. Sorry voor mijn wat cynische toon. Mijn excuses als jullie andere studenten zijn. Maar misschien is het in beide gevallen handig om eerst even iemand te vragen over de procedure en terminologie?

Ik heb ook neutral of dat nieuwe wasmiddel van de ah (zonder parfum) gebruikt. los van allergie, is het voor de baby prettiger geen overdaad aan vreemde geuren om zich heen te hebben. Die kleine is vers in de wereld is, en alles komt extreem binnen (smaak, geluid, geur, etc). Ik denk dat wasmiddel met voor ons een prettig geurtje voor zo'n kleintje gewoon een giga overdosis is.

poeh rosaly, da's heftig zeg, 2x verhuizen kort achter elkaar. vooral met zo'n kleintje op komst of misschien al geboren. Succes daarmee! Oh, ik moet echt even wat met jullie delen als we het hebben over kinderkleertjes. Zo'n leuke site gevonden: www.musjes.com super leuke kleertjes, neutrale pakjes maar dan niet alleen saai wit, maar ook in felle kleuren en prints. geschikt voor jongens en meisjes. En trouwens, de typische jongens of meisjeskleertjes zijn ook niet zo tuttig prototype en afgezaagd als je meestal tegen komt. wel duurder dan hema oid, maar dan heb je ook wel echt wat moois en aparts. ik denk dat ik hier een heel lief eerste pakje voor de kleine ga uitzoeken. Eén itempje mag toch wel speciaal zijn, wat jullie? Heb iig al een jasje gekocht voor de herfst/winter haha!

@mik: nee, ik had dus ook niet stil gestaan bij die 'bijkomstigheden' van pijnbestrijding.. tot het me overkwam :-(. over werken: ga ik gewoon wat langzamer opbouwen, maar daarna wel weer drie dagen (en een dag studie). het was 2 jaar geleden nog al heftig om van helemaal thuis in één keer 4 dagen weg te zijn. Vandaar dat ik t dit keer wat wil uitsmeren over 4 weken of zo. dan ben ik wel weer op gang. De kleertjes hebben wij de vorige keer neutraal gehouden, en die gaan we nu ook gewoon weer gebruiken. ik ben sowieso niet zo voor de meisjes-jongens kleuren of speciale kleding als ze nog zo klein zijn. Later hebben ze nog tijd genoeg om geindoctrineerd te worden met wat 'des meisjes' en 'des jongens' is ;-) Misschien kopen we nog wel één speciaal pakje als geboortepakje voor de nieuwe kleine of zo. Oja, ik was vandaag op controle, en nu blijkt dat wij ook een 30 weken echo krijgen! Dat is nu algemeen ingevoerd geloof ik. het is een echte groeiecho waarbij ze dan ook naar de hoeveelheid vruchtwater etc kijken. Wel goed vind ik, zo'n echo schijnt toch een betere indicatie te geven voor probleembevallingen of niet. En leuk om weer even naar de kleine te kijken! groetjes,

Hoi zoe, wat raar zeg. drinkt hij wel andere dingen? Krijgt hij misschien tandjes of heeft hij een wondje in zijn mond? even ter geruststelling: melk drinken we vooral om calcium en eiwitten. de eiwitten krijgt hij wel binnen als hij verder nog wel eet. en de calcium zit ook in chinese kool, broccoli, maar ook bv kaas en yoghurt. Dat zou je dus ook eens kunnen proberen. bakkie yoghurt met geprakte banaan of ander fruit bijvoorbeeld, blokje/plakje kaas kan een 9 mnd beebje ook al wel aan. succes!

beste studenten, sorry hoor, maar als je dan vragen wilt stellen op een forum waar iedereen wel op de hoogte is, verdiep je dan zelf ook een beetje in de materie. ik vind het nu behoorlijk suf (en dat is vriendelijk uitgedrukt). Hebben jullie op school enige biologieles gehad? of is dat inmiddels allemaal vergeten? Een tweeeiige tweeling kun je idd proberen te krijgen door twee of meer embryo's terug te plaatsen, maar een een-eiige tweeling kun je niet 'maken'. Het is nog volkomen onbekend wat dat delen van één embryo veroorzaakt, laat staan dat je het kunt manipuleren. een beetje raar om 'voor' te zijn bij iets wat echt niet kan. Alsof je vraagt 'ben jij ervoor om alle kinderen met een down syndroom genetisch te laten veranderen zodat ze geen down meer hebben.' en idd wat boven mij gezegd wordt: lekker om die vraag te stellen aan vrouwen (en mannen) die al super blij zijn als ze uberhaupt zwanger raken van één kindje... Kijk ff rond op deze site en je vindt met gemak tig ethische dilemma's waar veel vrouwen hier al mee worstelen of geworsteld hebben (bv over 1 of meer emmys terugplaatsen, hoe ver ga ik in mijn kinderwens, hoe zit het met eiceldonatie of zaadceldonatie, draagmoederschap etc, vertel ik mijn kind (als het is gelukt) hoe het ontstaan is, etc..).

ow ow wat ontzettend k*t, letterlijk. sterkte joh!

He dames, nou gaat het ineens hard met de comments zeg! leuk om van iedereen weer wat te horen. @Mik, wat een poepie! lekker om ff te checken. en schattig dat het broertje namen heeft bedacht. hij leeft wel echt mee. @Rosaly, herkenbaar hoor! ik check t af en toe op een rustig moment, maar het leven is op t moment ook bij mij even hektisch. wacht maar... straks zitten we allemaal dágen thuis en voortdurend op t forum ;-). Wat een heerlijk vooruitzicht zeg, over twee weken al thuis en dan bijna 9 maanden thuis! Ik ben in december al weer aan de bak. Maar ik moet zeggen dat ik de vorige keer het wel heel fijn vond om weer te gaan werken, al was het best pittig. dit keer ga ik het iets rustiger opbouwen, iets eerder beginnen en dan maar 2 dagen. @Nanoes: klinkt als best heftige baan zeg, al is het maar 3 dagen. Mijn job heeft ook periodieke pieken en dalen. bij deadlines werk ik regelmatig over (maar geen 10 uur hoor, dat is zeldzaam), en tussendoor heb ik het soms heel rustig. nu was het een paar maanden heel pittig, omdat ik van april tot nu met heel veel deadlines te maken had (organisatie event, nieuwsbrief, presentatie lespakket) en daarnaast ook nog twee vakken toetsen bij de studie. Gelukkig start nu de periode van afbouwen op t werk. Lekker dat dat bij jou nou ook gaat gebeuren. ook goed gevoel dat je nog ff een project hebt kunnen afronden, of niet? @Sanne: raar hoor, dat je de datum al weet. maar ook wel handig op zich: kun je de kaartjes vast helemaal klaar maken ;-). hoewel... er kan natuurlijk altijd iets onverwachts gebeuren. Heb jij straks na de kz ook extra hulp? want het is je derde kindje toch (of vergis ik me helemaal), dan lijkt me de herstelperiode van een kz wel heel heftig. @Esk: lachen dat je weer iemand van je vorige gym hebt getroffen. da's wel leuk verhalen uitwisselen, of niet? Alle meiden van mijn yoga zijn of inmiddels al bevallen van hun tweede, of hun gezin was al compleet. we spreken nog wel eens af en dat is echt heel leuk met die kleine peutertjes bij elkaar. Oja, ik heb ook zo'n giga buik. vgs mij is ie al dikker dan op t eind bij mijn dochter... @Moos, he meis, hoe is het met jou? al een tijdje niks meer gehoord... Over pijnbestrijding: Ik hoop dat ik het dit keer niet nodig heb. Bij mijn dochter heb ik pethidine gehad vanwege een weeenstorm (ik kon daardoor niet meer ontspannen, dus de ontsluiting schoot ook niet meer op), maar dat is me helemaal niet bevallen. Vreselijk dat je helemaal vast ligt en niet meer rond mag lopen of andere houdingen aannemen om de weeen op te vangen. Afschuwelijk dat mijn kleine meisje zo snel bij me weg moest omdat ze in observatie moest (hier heb ik daar meer over geschreven: http://www.ivfmoeders.nl/showthread.php?14218-Uitgerekend-in-september-2011!!&p=409721&viewfull=1#post409721). De meesten die kiezen voor pijnbestrijding staan daar niet bij stil en de artsen vertellen het je ook niet (mij niet tenminste). Deze keer kies ik daar dus zeker niet voor. Bij een ruggeprik krijgt de kleine er geloof ik niks van mee, dus de baby mag dan geloof ik bij je blijven. Maar met een ruggeprik lig je dus ook vast aan allerlei meetapparatuur. Dus ook dat liever niet. Van de Tens heb ik al wel eens gehoord, ik zal er de verloskundigen nog eens naar vragen. Dat lijkt me op zich wel wat, vooral dat je het zelf in de hand hebt. Maar eigenlijk denk ik dat ik t dit keer (tenzij er hele rare dingen gebeuren) op eigen kracht ga doen. Het is heftig, maar te doen. Het verschil met bij de tandarts is dat je lichaam zich er langzaamaan op voorbereid en zelf ook pijnstilling aanmaakt. dat voordeel heb je bij een wortelkanaalbehandeling niet ;-) (ik vraag ook al een verdoving bij een kleine vulling, hoor hihi). én je weet waar je het voor doet! de beloning is een stuk groter dan een gevulde kies. En ja, ook ik ga weer schreeuwen en misschien wel schelden etc, maar dat pept je ook op! En het is gewoon heerlijk om je lekker te kunnen laten gaan (net als in de achtbaan, daar ga ik ook altijd keihard gillen, yess!). tja en die longontsteking... ik was al een paar maanden aan het hoesten, maar ben niet iemand die snel naar de dokter gaat. uiteindelijk maar wel en de kuur is nu achter de rug. Maar.... ik hoest nog steeds! dus óf de kuur heeft niet voldoende geholpen, of het was toch iets anders. nog maar een tripje naar de dokter dus.

he medusa, als het echt een schimmelinfectie is, dan helpt pregnyl ook niet. Het kan gewoon dat je dat onder de leden hebt en dat het gaat opspelen nu, idd door de verstoring van het hormoonhuishouden. Enige wat je dan kunt doen is schimmel weren. dus het zalfje smeren en geen met suiker en (gerafineerde) zetmelen eten, niet wassen met zeep, vaak ondergoed verschonen, vooral géén inlegkruisje gebruiken, als het kan lucht erbij laten ;-). google maar eens op candida albicans. wel heel vervelend zeg! dat het juist nu naar boven komt... de afscheiding van de utrogestan zal ook niet meehelpen :-(. Sterkte! ps: dat zalfje zou wel eerder moeten werken als het idd candida is.

He bloempje.. vgs mij kun je nog steeds je rekeningen indienen, maar krijg je nog maar 80 procent. de rest kun je bij de belastingdienst indienen als buitengewone kosten oid (ff nazoeken, is hier vgs mij ook een topic over). Je krijgt dan niet alles terug, maar ongeveer 1/3e van het restant. of weigeren ze helemaal wat dan ook van geertgen te betalen? dat kan ik me haast niet voorstellen... ik heb dit jaar zelf een aantal echo's moeten betalen. de kosten daarvan heb ik nog niet ingediend, dus ik weet niet precies hoe het zit. succes! het zou wel heel zuur zijn als je bij zo'n fijne kliniek weg moet vanwege de rekeningen. mocht je volgend jaar nog bij geertgen terecht moeten, overstappen op een restitutiepolis ipv een naturapolis.

Esk, gefeliciteerd met je kleine man! wat vond hij er zelf van? snapte hij iets van al die dozen in papier waar hij dan iets mee moest doen? Mijn dochter vond het uitpakken en de dozen zelf nog interessanter dan de kadoos haha. We hebben het meeste 's avonds opgeruimd en het haar het afgelopen jaar beetje bij beetje gegeven. Dat geeft niet zo'n overload aan nieuwe dingen, waardoor ze het overzicht kwijt raakt/ mijn bloeddruk is al even niet gemeten, maar ik heb er ook niet veel last van. Wel iets anders opgelost: ik blijk een kleine longontsteking te hebben! vandaar het hoesten steeds. nu dus antibiotica. oioi nog 5 weekjes, dan vakantie en verlof. ik kijk er enorm naar uit! vgd week nog snel even twee vakken toetsen, en dan is ook studie ff op laag pitje. lekkerrrrr! Hoe is het met de rest?

Caroline, 4 follikels is ok, er hoeft er idd maar één goede bij te zitten die er lekker zin in heeft! Ik heb er nu zo eentje in m'n buik die al aardig op een ballon (wat zeg ik, skippiebal! begint te lijken! Ik had de afgelopen 3x steeds 4 follikels, waarvan 2 groot en 2 te klein, na aanprikken 2 volgroeide eitjes waarvan er steeds maar één emmy werd... Moed houden dus!

Hoi Anke, Ik zou eerder eens met Geertgen in Elsendorp gaan praten. Werkt heerlijk! een verademing na t radboud. Waarom zijn de percentages van Radboud goed: omdat ze de mensen met weinig kans adviseren te stoppen en idd omdat ze alleen de meest kansrijke emmys invriezen. Voor 'gewone kansrijke ivfklanten' is t radboud misschien heel fijn, maar als je een low responder bent of weinig eitjes aanmaakt dan sturen ze je het liefst gewoon weg. Ik had 5 follikels en 3 embryos na de eerste keer (poging mislukt) en mij werd ernstig aangeraden om het maar helemaal te vergeten. Want: de kans dat ik een infectie zou oplopen van de punctie en dat ik dan onvruchtbaar zou worden, was bijna even groot als mijn kans op zwangerschap. ja, duh! en als ik dus stop wordt ik niet onvruchtbaar door een punctie, maar krijg ik geen kind omdat ik zonder icsi sowieso kansloos ben zwanger te worden... (als je enige wrangheid naar t radboud proeft: haha, dat klopt! ) Bij Geertgen deden ze niet zo raar en gelukkig ben ik nu al zwanger van de tweede! en zonder ooit meer dan twee emmys te hebben gehad en dus ook nooit een cryo. Dus dat wat betreft je eerste vraag. 2 vgs mij hebben ze wel een vrij uitgebreid voortraject met intake etc, maar kun je binnen een half jaar toch wel terecht. 3 BIj mijn weten gaan ze normaal gesproken door als je minimaal 5 follikels hebt. 4 terugplaatsingsbeleid is afhankelijk van je leeftijd: ze gaan erg voor maar 1, maar ik was al 38 bij mijn poging en mocht er 2 terug laten plaatsen. 5 radboud werkt standaard met lang protocol en ze wijken niet af. ook geven ze iedereen standaard dezelfde medicijnen; de dosis kan varieren. (Geertgen kijkt meer per vrouw/koppel wat het meest aan te raden protocol en medicijn zou kunnen zijn.) Misschien kun je bij radboud en geertgen een gesprek aanvragen? en dan beslissen waar je het liefst terecht wilt?

is het een voorspelling? een olifant? mag je dan stoppen met werken? of is het een test of wij nog kunnen rekenen? in ieder geval gefeliciteerd!

He Jeanine, ik reageer niet veel meer hier, maar wilde wel ff weten hoe het met je was na de bevalling. Gefeliciteerd meid! Hoop dat je in de tweede week wat meer rust krijgt. Ik vond het ook heerlijk al die hulp van de kraam (en mijn broer zorgde voor de boodschappen en het eten, de schat), maar ook weer heel fijn om het huis leeg te hebben. Lekker rust in de tent. Sterkte!