aukus

Beste Clau, ik sluit me aan bij de mooie woorden van Lala, heel veel sterkte, fijn om te weten dat je de handdoek niet in de ring gooit, de volgende keer is het vast goed raak! Voor jou geldt dat ook he Esso, wat verschrikkelijk dat het hartje het nooit goed heeft gedaan, maar ik snap goed dat je daarin dan ook een troost vind. Ach die volgende cryo's gaan het helemaal doen in januari, ik zal er een kaarsje voor aansteken! Veel sterkte met het verwerken van het nieuws en we hopen snel beter nieuws te horen, van jullie allebei!

Ik hoor volgende week hoe of wat, ik hoop at het in het ziekenhuis kan omdat ik veel vertrouwen heb in Isala Zwolle, maar goed....anders maar naar zo'n bureau, ik wil in ieder geval een geslachtsbepaling en daarvoor moet je doorgaands ook naar een echobureau... vind ik prima, maar waarom is dat allemaal zo verschrikkelijk opgedeeld, het komt niet efficiënt over bij mij... weet iemand hoe het met Esso is of hoe laat haar echo is/was, begin een beetje te stuiteren aan deze kant van de monitor, ik hoop zo op goed nieuws...

hahaha Lala, die van mij is in ieder geval wel mee zwanger en ook een raar beestje hoor.... heeft gevoelige tepels enzo hahaha :P...Wel fijn dat hij meeleeft. Wat jammer dat je kantoor zo wisselt in temperatuur, dat is wel lastig... Nou Caroline, ik hoop toch dat het kwaaltje iets afneemt voor je, bah.... Over kwaaltjes gesproken, ik had gisteren vanaf mijn fröbel uurtje met de oudjes een beetje buikpijn, pas vannacht bedacht ik me dat het ook groeipijn zou kunnen zijn. Maar was toch weer even aan het broekloeren, verschrikkelijk vind ik die angst die telkens heel irrationeel om de hoek komt zwiepen, hopelijk wordt het volgende week na de echo wat rustiger... Ik hoop trouwens niet dat ik nog meer nachtelijke snaai avonturen er aan over houd, ik vind het wel goed zo....ben al zwaar zat... nou poetsen maar weer, krijg vanmiddag visite.... groetjes!

Esso, idd, veel succes we hopen op een goed bericht! Wat een gedoe hoor, om kwart voor twee naar de wc. Lig er al sinds 21,00 in, echt sneu en nu trek....dan maar een nachtelijk broodje troost in de vorm van speculoos (zo slecht maar ja....) Ben blij dat je medicatie krijgt Caroline, zou vast wel eens fijn zijn om wakker te worden en in staat te zijn om je vuist te kunnen ballen als je dat wilt... Arme Noekie, wat vervelend dat je zo'n last hebt van hoofdpijn, hopelijk trekt dat snel weer weg :( Hoe's 't met jou dan Liek? Nou ik eet mijn bammetje maar op en schop mezelf maar naar bed waar mijn vent lekker ligt te snurken.... :(

Haha Caroline, ja we missen alleen nog de rest van de teletubbies he.... Wat vermoeiend lijkt me dat, dat je nu al zo´n omtrek hebt, en de hoge bloeddruk is natuurlijk wel een beetje eng. Maar hoewel medicijnen onder het kopje ´liever niet´ staan is er ook een keerzijde natuurlijk. Ik heb die discussie ook met mijn vriend aangezien ik best wel zware medicijnen voor mijn astma moet gebruiken. het liefste zag hij dat ik er meteen mee op zou houden maar dat is natuurlijk een beetje kort door de bocht. Het is nu eenmaal afwegen in hoeverre het kwaad kan voor het ongeboren kind(jes) en in hoeverre je eigen gezondheid wordt geschaadt door het niet te gebruiken. in mijn geval is het zo dat als ik de medicatie niet zou gebruiken ik meer kans heb op een aanval wat dus echt betekend dat ik in ademnood kom. Dat is nog veel slechter voor de baby dan de medicatie watie nu 2 keer per dag minimaal mee krijgt. Zo is het denk ik ook bij jou. Als door medicatie je bloeddruk normaler wordt betekent dat wel dat je de zwangerschap beter kan uitdragen, want als ik het goed heb heb je toch ook een kans op vroeggeboorte met een tweeling. Daarnaast bestaat natuurlijk de kans op nierbeschadiging, nou dan zou ik het wel weten, dan maar aan de medicijnen hoor. Ik wil natuurlijk niemand afvallen enzo, en misschien komt het dat ik zelf medicatie nodig heb, maar ergens moet je een balans trekken tussen wat wenselijk is en wat wijsheid is.... Nou tot zover mijn uitgesproken mening hoor... Lala wat zuur dat je manager niet voor thuiswerk te porren is, terwijl dat ook nog eens goed voor het milieu is.... aan de andere kant, ik zit thuis zoals je weet en ik ben altijd al zo blij dat ik iemand zie dat ze ook niet meer snel van me afkomen hahaha. gelukkig heb ik weer vrijwilligerswerk straks, dat wordt wel weer gezellig, even fröbelen met de oudjes.... :) nou wat eten en dan maar even klaar maken om de deur uit te stappen.... tot snel iedereen....

Ooo esso, wat verschrikkelijk spannend, we denken aan je, veel succes morgen he! En ik heb anders ook wel weer trek, en Tomatensoep klinkt erg goed. Heb toevallig een dikke pan zondag gemaakt en de vriezer ligt helemaal vol, hmmmmmmmmm. Lekker hoor... He elinorac, je hebt controle vandaag? Fijn zeg, ze zullen wel weer flink gegroeid zijn, is het nog een beetje bij te benen 2 van die hummels of merk je nog weinig dat je zwanger bent van 2.....lijkt me wel 2 keer zo spannend :)

Is goed hoor, ik snap helemaal hoe je je voelt want ik had er ook erg last van, uiteindelijk had ik ook nog 'ns een vervelende aambei zodat naar het toilet gaan echt niet het leukste moment van de dag was. Ik heb het nu een stuk gemakkelijker. Maar hoewel het nu wel makkelijker lijkt is het wel zo dat de constipatie wordt veroorzaakt door progesteron en niet zozeer door HCG, dus ik ben bang dat we onze hele zwangerschap er even op moeten letten.... Nou ik ga stiekem wat roomijs naar binnen scheppen en op zoek naar een leuk tv programma en anders maar DWDD, want een grote kans dat ik tegen half 9 alweer naar bed wil.... tot laters...

Nou ik ga me een mooie baby voor ogen houden hoor, ben benieuwd.... Okay Gabriella, in het boek Veilig Zwanger van Beatrijs Smulders en Mariël Croon de volgende gouden tip: *gedroogde pruimen en abrikozen stimuleren de stoelgang MITS je ze welt zodat ze voldoende vocht hebben opgenomen. Verder het volgende verhaal: (ik verkort het een beetje hoor) Iemand had veel last van verstopping en kwam bij Mariël. Ook voor de zwangerschap ging ze met moeite 2 á 3 maal per week naar het toilet, maar door de zwangerschap nog maar 1 keer en veel buikpijn. Ze gaf aan dat ze veel volkoren producten, roggebrood, fruit en voldoende water nam, maar niets hielp. Het advies was dan ook om een tijdje geen brood meer te eten, geen thee MAAR een klef dieet te volgen, gevuld met prutterige papjes. Dit had effect, ze ging al gauw 2 maal op een dag naar het toilet, daarna kon ze langzaam aan de hoeveelheid brood toevoegen en dat hielp enorm. In het boek staan als voorbeeld voor kleffe prutjes het volgende: *volkoren pap (brinta of havermout) *zachtgekookte bruine of zilvervliesrijst * volkoren macaroni met saus *muesli die een nacht van te voren is geweekt in water, melk of sap. * eet studentenhaver als tussendoortje ipv koekjes of chocolade. Noten en krenten maken je ontlasting zacht en stimuleren de stoelgang *kook alles met meer water dan normaal (spaghetti niet al dente of droge kruimige aardappelen, maar puree of nieuwe aardappelen) *bak voor de lunch restjes (bruine) rijst of pasta op met groenten en vlles, vis of sojaproducten en een sausje (hmmm klinkt goed hoor...) *zonnepitten of sesamzaad met vliesjes door het eten verwerken helpt.. *masseer je darmen voordat je opstaat om beweging te stimuleren. Nou ja, misschien lukt het hier mee?? Ik denk dat het belangrijkste is om na te gaan of hetgeen wat je neemt voldoende vocht heeft van zichzelf of dat het juist veel vocht vraagt om erbij te nuttigen aangezien darmen voornamelijk de vocht onttrekken en door zwangerschap daar dus meer tijd voor hebben per maaltijd. Zoals ik al heb gezegd; ik heb 1 broodmaaltijd vervangen door soep en salade en dat heeft mij al enorm geholpen....

He Allemaal, Nou ik heb zaterdag heerlijk met de haren lopen zwaaien. Was een fijn optreden van Ingmar alleen bulkte het cafe helemaal uit. Ben op een respectabele afstand samen met een vriendin lopen loeien naar ieder nummer, echt grappig. maar dat terzijde... Beste Gabriella, ik tik nu even een briefje uit wat ik gekregen heb: oorzaken obstipatie *onvoldoende / onregelmatig eten *te vezelarme voedsel *onvoldoende drinken (min. 2 liter) *te weinig bewegen *ophouden/uitstellen van ontlasting *bepaalde medicatie, bijv. staaltabletten *zwangerschap (duh, ik krijg dit briefje van de verloskundige, zucht) doordat de beweeglijkheid vd darmen vermindert tijdens de zwangerschap wordt er meer vocht onttrokken aan de darmen en blijft het minder soepel wat te doen? *regelmatig eten *voldoende drinken *voldoende bewegen *vezelrijk dieet volgen *direct naar de wc gaan bij aandrang en dan rustig de tijd nemen vezelrijk voedsel: *volkorenbrood, tarwekiemen, roggebrood, bruinbrood, ontbijtkoek, volkoren biscuits, zilvervliesrijst *groentes, rauwkost *peulvruchten *(ongeschild) fruit (met name: kiwi, sinaasappelen, pruimen en appels) *zemelen, tarwevlokken, muesli e.d. (bijgebruik zemelen door bijv yoghurt voldoende drinken anders werken deze juist verstoppend. *sesamzaad, lijnzaad, zonnebloempitten e.d *producten als witte rijst, wite brood en bananen hebben juist een verstoppende werking. *producten als roosvicee laxo, activia Neem contact op met de verloskundige: *wanneer de obstipatie niet verdwijnt door voldoende vocht en vezelrijke voeding *als er bloed bij uw ontlasting zit *als u vermoedt dat de verstopping door medicijnen wordt veroorzaakt *bij ongerustheid ik ga zo nog in 1 van mijn 4 zwangerschapsboeken duiken voor je, er was daar een stukje over een verloskundige die haar cliënt met erge obstipatie aanraadde even te stoppen met brood. Ikzelf eet nu elke middag soep of salade i.p.v een broodmaaltijd en dat doet het al erg goed.... Voor de rest echt sterkte, en wat een aardige huisarts, je zou hem bijna een overdosis bananen voeren en vragen na 2 dagen of hij nog steeds geen oplossing heb, bah! trouwens, ik wordt verscheurd door enge dromen, komt vast omdat ik volgende week mijn termijn echo heb: ik krijg aan de lopende band vervormde kinderen in mijn dromen, ben nog steeds af en toe angstig, bah..... ik ga even zoeken voor je Gabri....moment s'il vous plaît....

Gabriella, Aha een antraciete, kijk.... dat is nou een auto!!! hihihi Dat van veel te veel slapen en dan bijna je ritme omdraaien, dat lijkt me inderdaad erg lastig. Ik heb het ´geluk´ dat ik gewoon geen ritme meer heb, ik ben een paar uurtjes op de dag er even bij, dan hoop ik wat huishoudelijke taken weg te werken en mij druk te maken over eten. Voor de rest slaap slaap slaap. Ik hoop echt dat dat snel beter wordt want ik vind het zo maar een beetje saai hoor. Gelukkig heb je dan geen tijd om je ergens anders druk over te maken. Zoals welke positiebroek trek ik aan naar het feestje morgen hahahaha....wat een leven zeg. he Lala, ja, honden uitlaten, dat lijkt me af en toe erg vervelend. Ik moet zeggen dat ik er wel mee ben opgegroeid maar ik ben allergisch voor ze, dus ik kan goed zonder leven zeg maar. Maar als ik in het bos loop, dan mis ik wel eens een hond, zo typisch. Ik had nog wel eens op zondag ochtend de honden van mijn moeder mee naar het bos. Ik ben tenslotte toch een dauwtrapper en dan lekker een stuk lopen terwijl het bos net wakker is. Man, dat is echt geweldig....en ik doe het veel te weinig. Ingmar is in het weekend vaak erg laat terug van een optreden en in mijn eentje vind ik het gewoon niet zo gezellig. Mijn moeder heeft op dit moment ook een zo´n grote herder, normaliter niet bepaald mijn soort hond ook. Alleen deze is zo verschrikkelijk lief en gehoorzaam. ik vind het fantastisch als een dier met en voor je wilt werken. Dat apporteren doet ze dan ook erg graag. Ik vind dat leuker dan zo´n kutlikkertje. Sorry als ik iemand beledig maar mijn zusje heeft dus zo´n eentje formaat muis, zo´n chihuahua. Wat een mormel zeg, niet alleen op de foto maar ook in het dagelijks gebruik heb ik niets met honden die lijken op een uit de kluiten gewassen rat. Ik vind het gewoon zielig. Kan er niets aan doen, echt lelijk en dan heeft ze ´m ook nog Bella genoemd, ha! Maar ze weet wel hoe ik erover denk, en dat beest ook. Standaard met zijn kleine veter staartje tussen de benen, trillend op haar schoot. Het leven is ook lastig als alles in je beleving monsterlijk groot is....hahaha Stationwagons klinken altijd goed he, ik heb jaren me vermaakt met een Volkswagen caddy, alleen die werd te duur in verhouding en je zit dan altijd met maar 2 zitplaatsen, gewoon te lastig, maar voor vervoer van bandartikelen of een te groot schilderij altijd handig. Maar ik heb niet zoveel met auto´s dus.... behalve met oude amerikanen. Dat vind ik nou waarlijk esthetisch. Zo´n grote slee, fantastisch. Zowel mijn vader als mijn oom rijden een Buick. Als ik ooit teveel geld verdien krijgt Ingmar er een van mij. Hij is namelijk 2 meter en het is gewoon zielig om hem in sommige auto´s te zien zitten hahaha Nou iedereen alvast een fijn weekend voor als ik u niet meer mocht treffen van ´t weekend.... groetjes....

He Esso, ik snap het wel hoor, maar je weet het niet, kan namelijk ook verschrikkelijk positief uitpakken en dan voel je je een stuk beter dan nu. Aan de andere kant, de echo komt dichterbij, dus je zal het snel genoeg weten, we duimen inderdaad met je mee hoor! En Gabriella, lastig he een goede gezinsauto zoeken, had ik ook hoor. We hebben uiteindelijk voor een stationwagon gekozen, op gas. Ingmar moest namelijk zijn drumstel erin kwijt kunnen en de auto maakt aardig wat kilometers, dus dan is gas gewoon het verstandigst. Maar ik vind dat altijd al verschrikkelijk. Ik ben best wel handig, maar van autotechniek heb ik geen kaas gegeten, dus ik vind het altijd een ramp. Ik ben gewoon een echt vrouwtje die dan in de binnenkant kijkt en denkt, goh, mooie bekleding. Heel genant, maar het is echt niet up my sleeve.... En fijn dat Roggebrood helpt, op zich vind ik het beter gaan maar die aambei niet...da's wel jammer. Nou nieuwe dag, nieuwe kansen. Lekker in huis bezig en dan morgen een hele drukke dag.... Met 9 1/2 week kan ik niet zeggen dat ik het idee heb dat ik nu minder slaap heb, ik hoop echt dat dat beter wordt. Mijn ijzer is helemaal goed, maar nu ook... half 9, Ingmar is alweer een uur de deur uit en ik zit erover na te denken om maar weer terug naar bed te gaan - belachelijk! nou ja, ga maar wat doen....groetjes...

He Irma, Leuk weer van je te horen!!! Ik moet eerlijk toegeven dat omdat ik niet zoveel meer van je vernam ik me afvroeg of het wel goed zou gaan. Het nieuws dat het dus goed gaat is erg fijn. Hoe meer zielen, des te meer vreugd he.... Onze topic is klein, dus ik hoop je vaker tegen te komen. Ik denk dat we dat goed begrijpen hoor: dat het soms nog moeilijk te bevatten is. Voor iedereen hier is het natuurlijk een andere weg geweest, maar het heeft ieder van ons veel inspanning, angst en verdriet gekost om op dit punt aan te belanden. Ik moet zeggen dat ook al dat af en toe het nog heel eng is, ik hard mijn best doe om er zoveel mogelijk van te genieten. Leuk dat je kindje misschien wel op de verjaardag van je vader komt. Mijn vader is op 27 april jarig, ik moet nog even de termijn echo afwachten, maar vooralsnog sta ik met de uitgerekende datum op de 23ste. Maar ik kan goed begrijpen dat je pa het als een super cadeautje zou zien, dat heeft mijn ouwe ook :) Ik was gisteren bij de H&M in Utrecht en heb even gekeken naar een fijne rib positiebroek van de nieuwe collectie. Leuke kaneelkleurige ook. Maar toen viel mijn oog op een andere rib, zonder kaartje. Na heel wat uitzoekwerk met een winkeljuffrouw kwamen we erachter dat het in de uitverkoop was. Hij is wel een maat te groot, maar ik denk maar zo, ik zal nog wel wat aankomen ben ik bang en voor 9 euro, wie kan dat nou laten liggen :) Echt therapeutisch hoor, ik weet wel dat het vroeg is maar ik heb er schijt aan; het voelt gewoon goed om op deze manier met de zwangerschap bezig te zijn. Daarbij is van het weekend de vinyl presentatie van Ingmar en ik wil er ook een beetje leuk uitzien, en ach zo'n zwangerschapsband geeft het gevoel alsof mijn buik constant geknuffeld wordt.... zo fijn :) Nou tijd om wat te doen.... Hebben jullie al leuke plannen voor het weekend??

Ooo Esso, we hopen allemaal zo met je mee.....wanneer heb je de volgende echo dan? Wat fijn Liek dat je er al wat meer in begint te geloven, MvM is natuurlijk helemaal het goede doel om aan mee te doen. Hoewel ik soms de lucht uit zo'n blauwe fles wel erg vervelend vind.... Maar wat zou ik graag willen dat ik niet wat was aangekomen, in tegendeel, het is verschrikkelijk moeilijk niet te veel te eten. Deels komt ook voort uit frustratie en angst, maar toch.... Tja, Gabriella, ik moet zeggen dat ook ik af en toe een dag erbij heb zitten dat de ontlasting nog steeds te hard is. De zakjes van de dokter vond ik onwijs smerig. Ik heb met veel dingen geëxperimenteerd waar onder (gewelde) pruimen. Zowieso zijn veel groentes en fruit een goed idee. Dus fruit met schilletje of zoals manderijntjes en snaasaappels met eeb beetje binnenbekleding er nog steeds aan. Ik eet nu dagelijk 3 stuks fruit en probeer ze echt op de vezels te selecteren. Voor de rest probeer ik zoveel mogelijk rauwkost te nuttigen. Denk dan ook aan wortels etc.... komkommer met schil etc. Maar de lijnzaad of zemelen door de volle yoghurt is zeker een goed idee. Ik barst het lijnzaad een beetje op en met de vijzel (weet niet of het uitmaakt, maar toch) en bij de zemelen moet je er echt goed bij drinken anders werkt het juist verstoppend!!!. Ik probeer minimaal 1,5 l pak crystal clear te drinken, naast de glaasjes sap, melk etc. ik gebruik geen thee meer want dat is vochtafdrijvend en dus slecht. Laatst had ik bij de bakker een soort broodplakken van roggebrood met noten en rozijnen, heel zwaar op de maag maar dat werkt zeker wel. Ook hoor ik goede verhalen over ontbijtkoek. Het blijft lastig en straks in het tweede trimester gaat de progesteron geloof ik zelfs omhoog, we zullen het wel merken....succes in ieder geval... He Noekie helemaal te gek die goede echo... slaap lekker iedereen...

Hahaha, ja idd, niet lke dag :) Ik moet zeggen dat ik voor dat ik zwanger werd ik met dr Frank elke week een hele grote tree eieren haalde. En ik was er ook echt helemaal klaar mee, ik had totaal geen trek meer in eieren. Maar nu ik zwanger ben zou ik er wel meerdere op een dag willen eten, gebakken, gekookt, geroerbakt met groenten, maakt niet uit! Jammer genoeg is dat dus niet de bedoeling, maar ik kan zo genieten van een eitje, ongelooflijk. Maar goed....gelukkig zijn er nog meer dingen ook heel erg lekker :) Vanavond ga ik naar familie in Utrecht, en mijn vader vroeg of ik 'mijn' canneloni wilde maken. Ik bak pannenkoeken, en ik vul ze vervolgens met een gehakt en groente mix en leg ze in een overnschaal met tomatensaus en geraspte kaas erover heen. Super lekker, heb er nu al trek in...klinkt heel raar, maar de combinatie is echt heel goed! Ach ja.... nou ik ga maar 'ns wat doen..... O ja, Noekie, veel plezier bij je 2e tweede echo he!!!

He Esso, Dat is balen zeg. Weet je zeker dat je 7 weken bent, misschien kan een onregelmatige cyclus idd de oorzaak zijn van een 'late' innesteling. Helaas heb ik geen ervaring dus ik kan je moeilijk vertellen wat je het beste kunt doen.... Ik hoop dat het allemaal goed komt. Sterkte in ieder geval.. En ik moet ook op de kilo's letten Melis, maar ja.... dat klinkt makkelijker dan dat het is. Ik moet zeggen dat ik ook wel veel frustratie eten heb genomen; je bent toch bang voor van alles.... de laatste week gaat erg goed. Ik neem soep tussen de middag en ben van plan ook meer salades te gaan eten. Voor de rest blijft het moeilijk om van een gekookt eitje af te blijven, dus ik mag een paar keer per week 1 eitje bij het ontbijt. Ik eet wel 3 stuks fruit 's avonds na het avondeten, terwijl ik eerder niet zo'n fruit liefhebber was, maar nu vind ik het echt heel lekker. Regelmatig pasta dat gebeurt niet meer, ik heb in wel veel trek in oer Hollandse potjes zoals andijvie stamppot.... hmmmmm krijg alweer bijna trek hahaha....

hahaha.....ja leuke hint.... alleen ik ga mijn hint materiaal gebruiken voor de aanschaf van katoenen luiers van kaatje katoen. Die zijn erg duur, maar op de langere termijn goedkoper. Aangezien we zo´n 70% kans hebben dat het kindje allergisch zal zijn schijnen de wasbare luiers ook nog eens beter te zijn. Ik ga wel een 20 weken echo doen, wil gewoon wel van te voren weten of het blaasje goed gegroeid is etc. Ik gebruik medicatie voor astma wat in sommige gevallen kan zorgen dat het kindje een kleinere blaas heeft of een open gehemelte. Nogmaals die kans is erg klein, ik gebruik niet eens de zwaarste medicatie maar wil het wel graag even laten nakijken. Gebruik van de medicijnen was helaas noodzakelijk aangezien een astma aanval veel gevaarlijker is voor het kindje, het s niet anders. Heb de meest veilige medicijnen nu voorgeschreven gekregen maar dat duurde even. Ik zie wel af van de combinatietest, ik ga er toch niets mee doen en aangezien het niet vergoed is wil ik mijn gevoel van bliss zo houden :) De pretecho gaan we wel doen, zeker als geslachtsbepaling, met familie....ze leven zo erg mee. Hopelijk hebben ze een beetje riante ruimtes in zulke kamertjes, want er staat nu al een groep van 8 man te trappelen.... Het is wel jammer idd dat je telkens zo lang moet wachten. Ik moet tot 4 oktober wachten. Wel 2 weken lang - eigenlijk ben ik totaal niet zielig maar deze eerste 3 maanden lijken zo lang te gaan. Waarschijnlijk komt dat ook omdat ik werkloos op de bank scheten zit te laten....gelukkig vanmiddag niet want ik ga naar het bejaardenhuis. Vrijwillig fröbelen met de oudjes, super leuk.... ja....ik ga mezelf maar 'ns op kalefateren...

yaay, wat fijn zeg 2 echo's achter elkaar....daar kan men erg verwend van raken hahahaha. Ik vraag me af hoe we dat straks gaan doen na de 20 weken ech; dan krijgen we praktisch geen echo's meer toch? Misschien moet ik tegen die tijd maar een stethoscoop aanschaffen, kan ik elke dag even luisteren hahahaha... Fijn Noekie, geniet ervan, dus jij nog woensdag en dan ben ik geloof ik de eerstvolgende? ff lijstje spieken zo straks :D fijne dag iedereen!

He Noekie, succes vanavond, maar dat zit vast wel goed he!!!

He, ik weet niet of iemand dit ook interessant vind hoor, maar ik kwam een tabelletje tegen die ik even met jullie wilde delen. Het is van de NVOG trouwens... Tabel 3: Kans op succes en op miskraam naar zwangerschapsduur bij echoscopisch aangetoonde vitale zwangerschap [61] [TABLE] [TR] [TD=width: 158] zwangerschapsduur (wk) [/TD] [TD=width: 113] Succeskans (%) [/TD] [TD=width: 120] kans miskraam (%) [/TD] [/TR] [TR] [TD=width: 158] 6 [/TD] [TD=width: 113] 78 [/TD] [TD=width: 120] 22 [/TD] [/TR] [TR] [TD=width: 158] 8 [/TD] [TD=width: 113] 98 [/TD] [TD=width: 120] 2 [/TD] [/TR] [TR] [TD=width: 158] 10 [/TD] [TD=width: 113] 99,4 [/TD] [TD=width: 120] 0,6 [/TD] [/TR] [/TABLE] klinkt best goed he?

He allemaal, Nee ik denk ook niet dat het veel zin heeft zo'n combinatietest. Ingmar twijfelt nog wel een beetje, hij denkt heel praktisch zo van het doet moeder en kind toch geen pijn. Ik wil idd ook geen vruchtwaterpunctie of vlokkentest. Het is zoals de meeste al zeggen een hele lange weg geweest hier naar toe. Hoewel ik nog niet super lang zwanger ben heeft mijn moeder mij als verrassing getrakteerd op positiekleding. En ik heb een goede meegroei bh gekocht; ik ben nu al een cup F (normaal E). Maar die rode striemen die ik 's avonds over mijn borsten heb lopen da's niks en ik heb toch ondersteuning nodig, was wel prijzig maar ja, noodzaak he. Het voelt wel goed om het jonge leven zo te vieren, ben alleen wel kapot van dat slenteren, normaal al vermoeiend maar heb het laatste uur alleen nog maar lopen gapen...tijd voor een tukkie :) Wat leuk Noekie dat je je vader als getuige vraagt, dat zal wel wat waterlanders veroorzaken.... wat fijn dat je zoveel dingen te vieren hebt de aankomende tijd! Leuk man... He Lala, fijn dat je er niet uit hebt hoeven te gaan en vooral de de stoelgang beter gaat. Misschien heb je gewoon de juiste aanpassingen in je dieet toegepast. Ik heb van alles geprobeerd waaronder gewelde pruimen (jakkes), maar het een werkt nu eenmaal beter dan het andere. Dus niet meteen angstig worden als het juist een keertje mee zit (moet ik ook wel eens tegen mezelf zeggen hoor). Het schijnt ook dat je de piek aan kwaaltjes rond de 8 á 9 weken hebt. Dat hoop ik ook echt, want ik zou zo graag wat meer energie willen... Nou nou, gaap gaap.....

yaay Liene, wat fijn!!!!! ik hoop dat je een fijne een voorspoedige zwangerschap zult hebben!!!

Ja weet je, aan een kant denk ik ook wel eens, ach straks zijn we een paar weken verder, dan zijn de hormonen wat gestabiliseerd en zijn we wat energieker. Misschien dat alles dan een stuk beter is :) Ik merk ook echt wel dat ik moodswings heb en dat helpt natuurlijk niet mee. Maar idd Liek, we moeten wat blijer doen, elke dag is er weer eentje... hebben jullie nog leuke plannen voor van 't weekend dan? Ik niet zoveel, zal proberen wat meer te schrijven en schilderen daar is deze week ook niets van terecht gekomen.... en iedereen een fijn weekend, maar wellicht tref ik jullie hier nog wel morgen ofzo....

He Liek, Ik snap helemaal hoe jij en anderen hier zich voelen na het bericht van Clau. Het is gewoon ook verlammend omdat het de grootste angst is die we allemaal hebben. Als ik wel eens op andere fora meelees met allemaal vrouwen die kirren over elke scheet ben ik wel eens jaloers dat zij zo makkelijk de zwangerschap ervaren. Terwijl een hoop van ons op dit forum elke stap als een berg moeten beklimmen. Toen ik Ingmar dan ook het nieuws over Clau meedeelde, dat zij alweer de 2e was waar het minder goed bleek uit te pakken op de echo reageerde hij simpel zoals alleen mannen dat kunnen doen. Ik moest maar niet zoveel lezen op het forum. Ik word er tenslotte angstig van en angst is niet goed voor de baby. Inderdaad dat is zo, maar hoewel ik schrik van berichten zoals die van Clau is dat niet de reden van mijn angst. Die ligt veel dieper geworteld en heeft meer te maken met de tegenslag om op dit punt aan te komen. Wat dat betreft zijn we allemaal gelijk hier op het forum. Die roze wolk die kennen wij niet, af althans, we zitten er niet automatisch op. Het is een stukje dat bevochten wordt met een heleboel kleine stapjes en tranen die alleen maar begrepen worden door mensen die in onze schoenen hebben gestaan of professionals die het van dicht mee maken. Mijn VK zei dan ook afgelopen dinsdag dat het voor mij een angstig gebeuren zal blijven, waarschijnlijk tot dat ik de baby zal voelen. En zelfs dan....zelfs dan! Het is gewoon niet te begrijpen dat door alle tegenslag die je eerder hebt ondergaan met je partner dat het dan nu toch in ene wel zal lukken, dat het weg is gelegd voor ons, voor jullie. Maar met een foto waarop weer een hartje te zien is en waar weer een duidelijke groei is aangekruist moet ik leren die angst los te laten. Want angst is verlammend. Wat heeft het voor zin om elke ochtend als eerste aan mijn borsten te zitten en me af te vragen of ze gisteren net zo veel pijn deden, of iets minder. Want na 2 miskramen zal ook jij Liek wel weten dat het vooral de terugloop in zwangerschapskwaaltjes is geweest wat de stille waarschuwing was voor het onvermijdelijke. Toch is dat nu juist het ergste aan angst. Namelijk het niet kunnen of durven genieten maar beheerst door angst zo te focussen op minieme verschillen dat een dag een week lang lijkt te duren. Belachelijk, want ik pis me te pletter, ben hondsmoe zelfs na mijn middagslaap, heb oprispingen en ben onverzadigbaar. Ik eet uit frustratie en omdat ik ´denk´ dat ik trek heb totdat ik net dat verkeerde consumeer en misselijk op de bank lichtelijk hysterisch in huilen uit barst als Ingmar verteld dat zijn bazin meer mee leeft dan zijn eigen moeder (want die vind dat ze te jong is om oma te zijn en nee, we hoeven niet erop te rekenen dat ze een dag komt oppassen). Hoezo niet zwanger? Ik stuiter van de hormonen! Maar mede daarom ook mag ik straks vanaf begin oktober, als alles gewoon weer goed blijkt te zijn niet meer zo bang zijn, maar moet dan toch eens echt het leven gaan vieren. En dat vind ik moeilijker dan ik zou willen toegeven. Misschien dat ik daarom ook nog maar even contact op neem met de maatschappelijke werkster van de fertiliteitskliniek, want angst is zelden een goede raad gever. Zo ook de combinatie test; een kansberekening zegt niets over een verhoogde of verlaagde kans, het geeft alleen een kans dat er zoveel op zoveel zus of zo worden geboren. Het geeft geen zekerheid alleen een indicatie voor een vervolgonderzoek. Dat zit me erg dwars. Ik kan namelijk er niet goed uitkomen wat ik zal doen als ik een kindje met een geboren afwijking zou krijgen. Want hoe erg is een afwijking en wie ben ik om de kwaliteit voor leven voor een andere te bepalen. Daarbij is de kans dat ik een kindje met down syndroom krijg niet erg groot, maar toch, kan ik dat trekken? Of is het eigenlijk iets wat me niet interesseert omdat ik toch zwanger ben geworden na zo'n hele lange weg en is die angst dan bepalend om dat soort dingen te willen weten. Met 2 miskramen op de teller wil ik er geen derde bij, dus een vlokkentest of vruchtwater punctie, dat zie ik niet zo zitten. Maar als de combinatie test een verhoogde kans geeft, dan kan je bijna geen vervolgonderzoek meer uitsluiten. Dus net als jij hebben Ingmar en ik daar grote moeite mee. Ik denk zelf dat er door de allergieën aan beide kanten en mijn astma een grote kans is dat juist dat wordt door gegeven, en daar valt best mee te leven. Maar geen nieren hebben, dat is wel lastig. Een heleboel lichamelijke afwijkingen kunnen ze dan ook wel weer zien met de 20 weken echo. Maar hoe zit het met taaislijmziekte of stofwisseling ziektes. Ik vind dat veel enger. Toch zijn deze alleen maar via een vlokkentest of vruchtwaterpunctie op te sporen. Dus daar ga je dan weer… Ik denk dat zoals ik er nu tegen aan kijk ik blij moet zijn met het leven wat in mij groeit. Dat van de 2 á 3 % kinderen met een geboren afwijking die geboren worden in Nederland per jaar, we een grote kans hebben dat het juist heel erg goed gaat. Miskramen in het verleden willen niets zeggen over de zwangerschap van nu en uiteindelijk gaat moederliefde verder dan alleen maar beperkingen, het is dus iets waar ik nog lang over na moet denken… . Ik ga maar eens mijn tranen deppen, mijn gezicht opmaken en mij toonbaar maken voor de supermarkt en op zoek naar iets waar ik zin in heb om te eten, dat is al lastig zat voor vandaag….

He Liek, ja, het is niet makkelijk wat we doorgaan. Vooral als ik wel eens fora van andere sites bekijk en dat daar legio vrouwen zijn die alleen maar lopen te kirren over elke scheet dan zou ik wel eens willen dat ik zo kon zijn. Maar wat jij hebt, hebben we allemaal hier hoor. Een diep gewortelde angst. De eerste reactie van mijn vriend toen ik vertelde dat Clau als 2e dus een slechte echo bericht kreeg zorgde weer voor een tegenreactie die niet op het onderwerp in ging. Ik moest dan maar niet meer zoveel op het forum mee lezen want angst is niet goed voor de baby. Lekker simpel, zoals mannen kunnen zijn natuurlijk. Dat werkt natuurlijk niet zo. Met 2 miskramen op de teller zal geen enkel verhaal dat ik lees me nog banger kunnen maken dan dat ik al ben. Maar net als jij waren mijn miskramen dan ook vroeg. Toen ik dinsdag de intake van de VK had en dus als bevestiging een echo mee kreeg met weer een kloppend hartje en duidelijke groei had ik helemaal gerust moeten zijn, toch. Welnee.... het blijft gewoon super spannend en dat werkt af en toe verlammend. Als ik dan 's middags weer wakker wordt, moe van mijn middagslaapje bedenk ik me dat die pijnlijke borsten en oprispingen in maagzuur ook wat vertellen. En dat is dan ook de graadmeter op dit moment. Hoeveel kwaaltjes heb ik nog en blijven die constant? Aan de andere kant is dat ook weer schijn, want alsnog ben je dan angstig bezig. Ik probeer echt positief te blijven en trouw alle 2 de kratten van MvM vol te piesen hoor, maar net als jij kan ik niet wachten totdat ik eindelijk door deze paar weken door ben. Daarentegen zei mijn Vk terecht toen de tranen rijkelijk stroomden dat het voor mij angstig zal blijven totdat ik de baby goed zal voelen. En misschien zelfs dan nog. Misschien is dat nog wel onze grootste uitdaging de aankomende tijd. Want ik geloof oprecht dat de meeste van ons in dit topic (zo niet iedereen die er nog is) weg zal lopen met een gezonde baby in onze handen. Maar zelfs dan is er angst. Dus we zullen ermee om moeten leren gaan. Niet de angst onderkennen maar het misschien wat minder ruimte geven om ons zo te verlammen. Ik zat daarom zelf al te denken om de maatschappelijk werkster van de fertiliteitskliniek weer eens te bellen, maar ja.... begin oktober zal zwaar beladen zijn hoe dan ook, wat iedereen ook zegt alleen: als we dat hebben Liek, dan zijn we over de allergrootste hobbel heen hoor, dat moeten we ook voor ogen houden. Want eens.....eens moet het ook gewoon een keer goed gaan! Toch? Ingmar moet zaterdag 2* optreden, overdag en 's avonds, maar ik ga iet mee. Ik heb afgesproken met mezelf alleen nog maar naar de belangrijke optredens te gaan en voor de rest lekker niet. Hoewel mijn moeder dan overdag er wel is wordt ik niet geruster van haar.... Toen ik vertelde dat ik op Terschelling in het pension moest slapen waar het stonk naar katten begon zij meteen over toxoplasmose; alsof angstige ik niet genoeg aan mijn hoofd had. Hoewel ze het goed bedoeld werkt dat niet erg mee.... Nou ja, zo zie je maar, ik ben gewoon hartstikke hormonaal, hartstikke zwanger net als jullie...