aukus

Ik zou wel willen dat ik mijn mond dicht kan houden maar dat is praktisch onmogelijk.... dus er zijn al een hoop mensen die het weten. Dat was ook de vorige 2 keer zo, ook dat het toen op een miskraam uit liep heb ik alles eerlijk verteld als er naar gevraagd werd. Zo ook met de diagnose POF. Ik ben nu eenmaal open wat dat betreft, en het is ook wel fijn als iets minder goed gaat dan je zou willen zien dat je dan altijd ook een paar luisterende oren tot je beschikking hebt :-) Maar goed, volgende week zien we vast een hartje, want ik wordt misselijker met de dag.... vaarwel knoflook en pesto, in ene kan ik jullie niet meer uitstaan.... echt wel een beetje jammer, want ik was verzot erop.... Ook heb ik soms bijna vuurrode handpalmen, heeft iemand dat ook? Echt wel weird, maar komt vast door een verbeterde doorbloeding in combinatie met een lichte huid: er is een heel rivierenstelsel in 't blauw uitgetekend over mijn borsten, best wel mooi, al zeg ik het zelf hahaha..... He en Esso, gezellig hoor! We zijn allemaal nog niet zo spraakzaam en zoveel aanmeldingen zijn er ook weer niet, misschien zijn mensen toch bang om hier in te schrijven tot een bepaalde datum, of is de zomerstop in de ziekenhuizen duidelijk voelbaar, who knows....

He Laila, nog bedankt voor de felicitaties, ach nog maar ff doorbijten en dan kan ik vast de meeste van jullie ook wel feliciteren. Hoe zit het dan nog met je overstap plannen? Of blijf je toch maar even waar je nu zit omdat alle radertjes daar al in werking zijn? Ik denk in ieder geval veel aan de hormoonstrijd die jullie aan gaan op 't moment..... hoop echt dat lles goed is met iedereen.... gr. aukus p.s. laila, ik was totaal niet meer bezig met mijn natuurlijke cyclus en dus is het zo raar dat ik nu in ene zwanger ben. Maar ik snap best dat het iets is wat je liever hebt, aan de andere kant, als je met IVF bezig bent weet je zeker dat je een goedwerkende embryo terug krijgt geplaatst, dat is ook wat waard!

o, ja helemaal vergeten, Noekie wat verschrikkelijk goed dat van dat kloppend hartje, ben helemaal jaloers!

He allemaal, Ja, het is inderdaad erg rustig hier.... dat valt ons allemaal wel op he ;-) Ik zal dan maar meteen de hand in eigen boezem steken, want ik vind het lastig om al helemaal blij mee te kletsen. Misschien komt het toch door de 2 eerdere miskramen dat ik een gepaste gereserveerde houding er op na houd. Dat is erg moeilijk vol te houden want mijn borsten doen verschrikkelijk pijn. Ik vond dat ik met cupmaat E al genoeg van moeder natuur heb mogen krijgen. Maar met 6 weken zwangerschap al bijna uit mijn grootste bh te knallen, dat was wel het laatste waar ik aan gedacht had. Dat had ik met de 2 andere zwangerschappen niet. En misschien is dat dan ook wel samen met de misselijkheid die steeds vaker de kop op steekt een goed teken, want ik heb er een goed gevoel over. TOCH moet ik van mezelf even wachten tot ik volgende week dat kloppend hartje heb mogen horen. Niet dat dat mijn positieve houding tegen houdt, heb al een super jurkje aangeschaft via marktplaats.....heerlijk die positiemode, ik weet dat het nog vroeg is, maar ja.... Wat betreft Clau, ik kan helemaal begrijpen dat je je rot schrikt. Ik heb altijd gehoord dat bloedverlies niets hoeft uit te maken, en dat je baarmoedermond gewoon een soort bloedneus kan hebben, vooral als je net ervoor flink hebt moeten drukken of je seks hebt gehad is dat wel een voorkomend geval... dus rustig aan, je blijft voorlopig nog gezellig hier! Ik had een paar dagen terug ook een beetje bloed, alleen was dat meer het gevolg van een overheerlijke aambei. Fijn hoor....nou ik vind dat wel het allerminste van het hele verhaal, de rest ervaar ik graag voor het groter goed. Maar alles wat met mijn endeldarm te maken heeft is voor mij dus passé he. Het was zelfs zo erg dat ik als kind me al rot geneerde over de hele achterkant proces en dat weigerde op een potje te doen (dan maar met een luier aan en een knalrode kop achter de gordijnen net doen alsof er niets gebeurde hahaha, vind mijn moeder nog steeds leuk om te vertellen - leuk op verjaardagen...zucht...) Maar goed, vanuit een vertrouwde huiskamer ver weg zijn endeldarm zaken makkelijk digitaal te bespreken. En hoewel ik me realiseer dat het wellicht mijlenver van mij af ligt wil ik toch maar even een mededeling doen: ik wil dat in mijn geboorteplan een miniklysma wordt opgenomen. Ik wil geen vervuilde foto's terug zien, althans niet door mijn toedoen. Ik geef het toe, misschien een beetje kleinburgerlijk, maar ik kan me er echt druk om maken, nu al. Dus tot zover mijn poging om wat meer leven in de brouwerij te brengen, ik denk dat ik maar even ga kijken of er niet nog een leuke positiejurkje te spotten is op Marktplaats, het liefste met een retro print of in ieder geval overdreven blij, want dat ben ik namelijk ook vandaag.... gr aukus

He meiden, nog bedankt voor de felicitaties... het is echt een verrassing zeg.... we hopen snel meer te weten, maar zullen moeten wachten tot 7 september, dan hoor ik ook meteen hoe ver ik ben, wat ik ook wel spannend vind ivm mijn onregelmatige cyclus.... anyhow... iedereen alvast veel sterkte gewenst bij het traject wat jullie (nog moeten) ondergaan..... maar ik zal regelmatig nog even spieken!!!! gr. aukus

Hallo Dames, ik mag me aansluiten bij jullie, en dat is erg fijn natuurlijk....We hebben het nog net voor de eerste keer IVF voor elkaar gekregen om toch op een natuurlijke manier zwanger te raken. Omdat we nog niet zo lang geleden zelfs te horen hadden gekregen dat ik tegen een vervroegde overgang aan hing is dit helemaal een wonder te noemen. Ondanks eerdere miskramen voel ik me dit keer 1000% goed: dit gaat 'm worden. Ik ben tegen eind april uitgerekend. Gelukkig krijgen we op 7 september de eerste echo te zien en dan hoop ik ook een kloppend hartje te mogen horen, en misschien kunnen ze dan ook een betere indicatie geven van de 'leeftijd' van de embryo... gr. aukus

He lieve mensen, wat een druk geprik allemaal :-) @Gabrie; nou ik had er heel veel zin in, alleen nu is het onverwachte toch gebeurd, want ik had gisteren een positieve zwangerschapstest in mijn handen.... Dus als alles goed gaat hoef ik dus niet meer prikken. Je weet zelf wel dat ik van POF naar IVF wachtlijst al een grote verandering vond, maar dit is bijna niet meer bij te benen. Zo op de valreep. Dus maandag maar even bellen met de kliniek wat de volgende stap is. Omdat ik natuurlijk al miskramen heb gehad moet ik een slag om de arm houden, maar dat lukt niet zo goed: want ik heb een gevoel vanuit mijn tenen: dit wordt 'm.... natuurlijk blijf ik jullie allemaal volgen he.... gr. aukus (moet nog even bijkomen van alles hoor ....)

He Henkiepenkie en alle andee ladies.... Nou we geven niet op, wat jij Tiktak, hoe kunnen we met zoveel voorbeelden hier vanuit het forum..... Maar om je vraag te beantwoorden, ik heb geen AMH bepaling gehad zover ik weet, of anders was het niet interessant genoeg denk ik. Nu blijkt dat dus 1 eierstok gewoon niet mee werkt hoop ik dat dat de reden is voor de hoge fluctuatie aan waardes.....maar goed ik kan mezelf er ook mee gek maken. Dus ik probeer, zo goed mogelijk om mezelf rustig te houden. Ik merk wel dat ik meer energie heb en dat ik uitkijk naar de komende maanden. Je hoopt toch dat het in een keer raak is he....

He lieve mensen, He Roos, wat lees ik in je handtekening: 9 eitjes, wat fantastisch zeg... heb je meteen een PB gedaan met alleen maar de herhaling 'goed zeg'... ik ga zo duimen en een kaarsje opsteken, 13 augustus moet een goede dag worden voor jou - joehoe! He Gabrie, ja lijkt me inderdaad wel raar om weer even aan de pil te moeten gaan. Maar misschien ook wel fijn - even een soort rust voor de hele circus. Inderdaad, ik hoef nog maar even te wachten. Het rare is dat ik er de laatste paar dagen meer naar uit kijk, het begint ook echt realiteit te worden.... terwijl het eerder nog vol was met het verwerken van slecht en toen ineens goed nieuws. ik voel me strijdvaardig en vind het fijn dit met alle dames te kunnen bespreken hier in onze topic. Ik vind het ook leuk dat ik niet de enige nieuwkomer ben, dat scheelt een hoop! en Joekie, mag je al eens beginnen????? En ladies... wat een hoop geprik, of oefen geprik dan maar weer, het is wel spannender met de dag aan het worden. Hoe gaan jullie mannen er mee om? Zijn ze net zo nuchter en standvastig rustig zoals mijn vent? Die arme mannen, ze zullen ons flink moeten nemen zoals we zijn de aankomende tijd hahaha, ach ja....

He allemaal, @Joekie, ik ben erg benieuwd, mag je beginnen? Hopelijk gaat het een beetje voorspoedig ook bij Gabrie! Ben blij om te horen dat het bij jou goed gaat, dat prikken.... @ Liselotje, nee hoor dit wordt onze eerste poging. In eerste instantie zouden we helemaal niet mogen proberen door rare hoge hormoon waardes, maar nu toch! Dus ik ben erg benieuwd naar het hele proces.... Omdat ze denken dat ik (eenzijdig) POF heb, oftewel vervroegd in de overgang kom heb ik in de handtekening elk eiblaasje neergezet die ze maar tegen kwamen hahahaha, voelt toch fijn ook al zijn het klutseieren... Ik zit trouwens bij Isala Zwolle, ik merk wel dat ze erg begripvol zijn dus ik voel me daar goed op mijn plaats. Mijn dokter komt reëel over en dat vinden we erg fijn.....

He lieve mensen, Wat leuk om te lezen dat onze topic blijft uitbreiden!!! Gezellig hoor. @Joekie, leuk dat je meeschrijft. 25 augustus, spannend hoor. Ik moet nog wachten tot 6 september maar hopelijk zal ik dan ook vrij snel kunnen beginnen.... Omdat ik te horen heb gekregen dat ik de hoogste dosis hormonen zal krijgen ben ik vooral erg benieuwd naar welke dat dan zullen zijn. Tegen prikken zie ik niet zo heel erg op... Dat zowel jij als Laila een jaar op de wachtlijst heb moeten staan lijkt me erg lastig.... Omdat ze haast hebben bij mij hoef ik dat niet, dat klinkt dan niet helemaal eerlijk als je dat dan zo leest hier allemaal...maar ja helaas heb ik dan ook urgentie, want mijn eicellen zijn bijna op en dat klinkt al helemaal niet leuk. @Toekie, bij ons ben ik de stoorfactor, het valt me op dat er nog best veel ´mannelijke´ vruchtbaarheidsproblemen zijn. Voor wie mijn blog ook ewl eens gelezen heeft was de laatste telling bij mijn vent 160 miljoen, echt een invasie.... @Liselotje... meis wat een hoop ellende. Die miskramen zullen er flink in hebben gehakt, bij wel in ieder geval en dat waren er slechts 2 in vergelijking tot jou. Wel fijn dat ze toch maar even een HSG hebben uitgevoerd. Nu hopen dat IVF jullie ellende zal doen vergeten en dat je over een tijdje digitaal rond mag stuiteren dat je zwanger bent... @Laila, ik heb ook geen HSG gehad, maar misschien was daar ook geen indicatie meer voor toen ze een overschot overgangshormoon vonden bij mij.....en chromosoom onderzoek is ook niet uitgevoerd. Nou meiden, sommige zijn al bezig en voor andere komt de datum dichterbij. Spannend allemaal hoor.... Keep u posted,

He Laila en Gabrie: fijn dat jullie ons komen verblijden. Het voelt echt goed om deze aankomende periode met iedereen te kunnen delen aangezien mijn omgeving nooit helemaal goed kan invoelen hoe dit voor ons is... @Laila - wij (Ingmar en ik) zijn ook na 2 jaar doorverwezen. Omdat mijn fsh erg schommelt tussen te hoog en normaal ben ik extra dankbaar dat wij September mogen beginnen... nog gefeliciteerd met je aanstaande huwelijk - hopelijk wordt het een fijne dag met fantastisch weer. @Gabrie: ik weet nog goed dat een tijdje terug leek dat wij als POFfertjes zo goed als afgeschreven werden beschouwd. Ik ben zo blij dat je mee doet met ons! Ik zal je ervaringen met de hoogste dosis hormonen op de voet volgen... het duurt nog even voordat ik mee mag doen; maar toch.... Trouwens cyclusweek 2 krijg je toch ook echo's om de follikelgroei te volgen. Mag je dat wel in Nederland doen? Ik vind de uitnodiging van Otjes okay klinken maar ik vind 'onze topic' ook erg fijn... maar als jullie daarheen verhuizen ga ik ook mee natuurlijk :-)

WOW sissy81, Dus jij krijgt zo'n illustere identieke tweeling.... wat gaaf he! Ik duim voor je dat je een voorbeeldige meerlingen zwangerschap mag krijgen. En hoewel ik misschien wel veel nadelen uitspreek in deze blog, ach, als ze straks gezellig en tevreden met zijn tweeën in de box liggen, wat maakt het dan nog uit!!!! succes!!! liefs aukus

Lieve Tool en Eer, dank je wel dat jullie de blogs kunnen waarderen. De omschakeling is nogal groot wat wij hebben moeten doormaken, gelukkig gaat het leven ook gewoon door. Mijn vriend zit met een van zijn bands bij een label en a.s. september wordt hun debutplaat dus ook nog eens op vinyl uitgebracht, ook een mini geboorte, best leuk zo. Maar hoe het verder zal gaan dat zullen jullie ongetwijfeld te lezen krijgen aangezien het van me afschrijven een hele goede therapie is gebleken.... veel succes met jullie strijd, en tot snel aar weer, aukus

He Roos, ja lekker flauw he? Ik hou normaal erg van eieren, maar dit recept is niemand aan te raden hahahaha Alles goed met jou? liefs aukus

He Nico, nou het nieuwe setje was bijna niet nodig hahaha. Wel fijn om weer even terug te gaan op het gevoel voor elkaar, zo bevrijdend.... lekker genieten maar en op naar een hete zomer hahahaha liefs aukus

Goh Sylvino, nadat ik die reactie plaatste heb ik amar eens even gekeken en las hetzelfde als wat jij dus onlangs terug schreef. Wachtweken lijken mij inderdaad vervelend, vooral als je die hormonen krijgt en je lichaam denkt dat die zwanger is. Maar goed, ik zal het tegen die tijd wel merken, kan er toch niet op vooruit denken-voelen-doen..... maar bedankt voor de IVF info.... Best fijn dat we het jou als ervaringsexpert kunnen vragen, maar tegelijkertijd ook niet leuk....

He tiktak en de anderen natuurlijk ook.... Ik was bijna vergeten om hier de uitkomst mede te delen. Ik hou namelijk ook een weblog bij en daarin heb ik alles al een keer gezegd. Maar dat terzijde. Wij hebben opmerkelijk goed nieuws gehad. Waren we eerder nog weggestuurd met de opdracht om ons te bezinnen op een andere manier om onze kinderwens in vervulling te laten gaan, afgelopen evaluatie verliep heel anders dus. Na het nieuws te hebben gehad dat onze fsh ´through the roof´ was en dat hoe dan ook het hoogste gemeten gehalte wordt gehanteerd hadden we beiden weinig hoop. We kregen nog wat vervolg onderzoeken. Waaronder een echoscopie op mijn eerstvolgende 2e cyclusdag. Hoe verrast waren we dan ook dat we op de monitor 5 eiblaasjes mochten aanschouwen. Hierna moest ik bloedprikken en daar hebben we dan ook twee weken terug uitslag over gehad. De dokter liet ons eerst nog even vertellen over hoe wij het allemaal gevonden hadden en wat we wilden doen. We gaven aan dat we IVF wilden proberen zodat we het in ieder geval goed konden afsluiten. De dokter vertelde ons toen dat we maar liefst een fsh waarde van 9 hadden. Een nogal groot verschil. Daarom willen zij met ons een IVF poging ondernemen, voorop gesteld dat ik goed ga reageren op de hoogste dosis hormonen en de eventuele eiblassjes dan ook een embryo zullen opleveren, is het onze beste kans tot op heden. Ook hebben we weer een echoscopie gedaan en daar bleek weer dat 1 eierstok zo goed als niet mee doet maar dat de andere eierstok wel eitjes heeft. het waren er zelfs meer dan de keer ervoor. Zoals je misschien wel zult begrijpen staat mijn wereld op zijn kop. Ik ben van geen genetisch eigen kindje kunnen krijgen naar een kans gegaan. Dat is best wel moeilijk ondanks hoe fantastisch dat wel niet klinkt. Ik ben alsnog erg bang dat mijn eitjes, als ze die kunnen vinden, van een beperkter kwaliteit zijn. Maar goed, we gaan ervoor. De wachttijd zou 3 maanden bedragen. De verrassing was dan ook helemaal compleet dat ik vorige week werd opgebeld dat er op 6 september dan al een plaatsje beschikbaar is. Dus dat maakt de rollercoaster wel even heftig. Maar ik mag niet klagen. ik doe mijn uiterste best om zo gezond mogelijk te gaan leven: alleen op de trouwerij van mijn oom a.s. vrijdag zal ik nog even een keer diep in het glaasjes kijken om vervolgens dat af te zweren voor een tijdje. Dus tja..... Als ik even snel lees op het Forum heb jij een gemeten fsh gehalte van 39, 12 en 23. Wat is dat schrikken he, als ze je even tussen neus en lip door vertellen dat daarmee de kans op een kindje in ene haast niet meer aanwezig is. Dat je moet gaan nadenken over andere manieren om je leven in te richten en dat naast het geen kindje kunnen krijgen je in ene wordt geconfronteerd met zaken die je eigenlijk alleen maar uit je moeders mond wilt horen omdat zij wél te oud is. Maar ik kan je niet vertellen waarom het sommige vrouwen zoals wij overkomt. Wel weet ik dit; je bent niet de enige en er zijn goede voorbeelden te vinden dat het de andere kant op kan gaan. Het feit dat jouw fsh schommelt is best wel normaal zo zegt onze dokter. Het is een natuurlijk proces waar zij ook niet alle ins en outs van kennen. Maar hoe dan ook is er nog wel dit: ook al zijn je eigen eieren klutseieren, gelukkig is met de baarmoeder niets mis. In een uiterste geval kan je ervoor kiezen om voor Eiceldonatie te gaan. Ik denk daar nog steeds veel aan. Want dat ze een poging willen wagen wil nog niet zeggen dat ik dan ook uiteindelijk een genetisch eigen kindje mag verwachten. Voor mij is ECD dus een goed alternatief, maar dat is voor iedereen anders. Hoewel we misschien als geobsedeerde vrouwen alleen maar aan het produceren van nageslacht denken, zijn er andere manieren om het leven te verrijken. Ik wil je dan vooral meegeven om te genieten van je relatie en er open voor te staan, dat hoewel het een verschrikkelijke fout is van de natuur, dat we er niets aan kunnen doen. Het is gewoon pech, maar daarom mogen we wel verdriet hebben, als we maar kunnen blijven lachen. Lieve Tiktak veel succes de aankomende tijd, en als je wilt laat het ons maar even weten, dan kunnen we misschien -al is het maar vanaf een afstand- met je mee leven.... gr. aukus

Het zal ook wel afhangen van de hoogte van de dosis hormonen lijkt me. Ik schijn de grootste dosis te krijgen omdat ik tegen een vervroegde overgang aanhang. Ik ben erg benieuwd hoe ik erop reageer. En die wachtweken, waar wacht je dan eigenlijk op? week 2 noem je dan, is dat dan week 2 van je cyclus dat je hormonen spuit om te kijken hoe groot de eiblaasjes zijn of week 2 na de punctie of het is gelukt of niet? Zoals je merkt ik ben zo groen als een blaadje wat betreft IVF... gr. aukus

He Sylvano, Toekie en Eve, wat spannend he allemaal. Ik ben erg benieuwd hoe ik op de hormonen zal reageren. @Slvano, nou jij kan het weten, ik zal zeker proberen om het over mij heen te laten komen, hoewel dat wel lastiger in de praktijk zal zijn... @Toekie, Emmeloord joh, goh daar ben ik zelfs geboren. Maar vanaf mijn 5e zijn mijn ouders veel rond verhuisd en ben ik voor de grootste gedeelte van mijn jeugd opgevoed in de Haarlemmermeer, Nieuw Vennep. Op mijn 20e gingen ze weer terug en ik ben toen aan de kunstacademie van Kampen aangenomen. En dan blijf je snel ergens plakken he. Heb nog veel familie in de Noordoostpolder want Ingmar is een geboren en getogen Marknessenaar... @ Eve, leuk dat je ook kan beginnen in september als jullie er aan toe zijn. Wat vonden jullie eigenlijk het zwaarste van de IVF behandeling en wat viel jullie uiteindelijk erg mee? gr. aukus

Iedereen stapt wel eens een supermarkt binnen met een knorrende maag en een stel hongerige ogen. Daar spelen ze dan ook op in en uiteindelijk verlaat je de supermarkt met meer en vooral ook minder bewuste aankopen. Zodra de mogelijkheid bestaat om een ´koopje´ te doen. Het is niet alleen een Nederlands gebruik, maar overal ter wereld. Toch heb je in bijvoorbeeld de Verenigde Staten een uitdrukking als ´going dutch´ wat de suggestie moet wekken dat wij Nederlanders altijd in zijn voor meer voor minder. Bij de afgelopen evaluatie en nieuws over de IVF poging werd door de dokter al snel mede gedeeld dat een meerlingen zwangerschap eerder wordt gezien als een complicatie dan een wenselijk bijverschijnsel. Afgezien van de lichamelijke complicaties, een extra kinderuitzet en mogelijke dubbel stress lijken de mannen minder gevoelig voor deze tegen argumenten. Althans, bij ons thuis dan. Met de nieuws link van het forum vers in mijn inbox moet ik veel nadenken over de mogelijke gevolgen van het regeerakkoord om de IVF behandelingen terug te brengen van 3 pogingen naar 1. Het is natuurlijk geen vast staand feit maar zeker mogelijk dat de toekomstige koppels die hiermee geconfronteerd worden eerder zullen aandringen op terugplaatsing van meerdere embryo´s om zo meer kans te maken op een gunstige afloop. In veel westerse landen is IVF een gegeven voor ruim 1 op 10 koppels. Dat is eigenlijk wel veel als je erover nadenkt. Of dit nu is vanwege de verschuiving binnen de maatschappij waardoor vrouwen nu eenmaal op latere leeftijd op een bewuste manier gezinsvorming nastreven laat ik dan liever in het midden. Maar onherroepelijk blijkt dat de vruchtbaarheid afneemt en dat IVF een uitkomst biedt. Vrouwen zijn gedreven en blijken meer dan willend om zich te onderwerpen aan een fysieke maar zeker ook emotionele afmat race. Maar de extra druk die het regeerakkoord voor toekomstige stellen mee zal brengen vanaf begin 2013 geeft toch te denken. Hoewel de bekende `Octomom` uit de USA dan wel een extreem voorbeeld is, het is wel een angstig vooruitzicht van mogelijke scenario´s waar niet in de eerste plaats de samenleving voor op zal draaien, maar toch zeker wel de kinderen. Toen ik opgroeide had ik het genoegen om met een eeneiige tweeling bevriend te zijn. Ze waren zo verschrikkelijk identiek dat alleen een linkse of rechtse scheiding in het haar duidelijk moest maken met welke van de 2 ik te maken had. Waarom tweelingen, of meerlingen zelfs zo’n fascinatie zijn is moeilijk te vast te pinnen. Maar het heeft vaak met de grilligheid van de natuur te maken dat een hoopje cellen zich verder kan delen en verdelen waardoor een van de wonderlijkste processen van de natuur afspeelt. Het is natuurlijk in beginsel al anders met IVF. Twee-eiige tweelingen zijn alsnog heel speciaal maar anders. Daarbij is de lichamelijke consequentie voor de dragende vrouw ook zeker een issue. Iets waar mijn vriend dan ook totaal niet bij stil staat. Want wat is er nou niet mooier dan 2 voor de prijs van 1 te kunnen krijgen. Misschien komt het omdat mijn glas eerder halfleeg is en die van hem altijd halfvol. Of omdat ik als vrouw me druk kan maken waar de groeiende baby’s naar uit moeten dijen als de ruimte die doorgaand voor een kind is bedoeld niet meer vacant is. Om maar niet te denken aan vroeggeboortes, misschien zelfs gevaarlijk prematuur. Maar ook na de geboorte en eventuele thuiskomst. Twee bedden zijn zo gemaakt en extra setjes kleren zijn ook niet het grootste probleem. Maar hoe verdeel je de tijd aangezien die zich niet evenredig vermeerderd. Het zijn allemaal kwesties waar mijn vent niet bij heeft stil gestaan. En dat is dan ook wel wee schattig te noemen. Maar wij vrouwen, zien die dingen altijd wat nuchterder, rationeler in. Of misschien in theorie dan. Als ik terug denk hoe ik de afgelopen twee jaar onbevredigd gedreven ben geweest met die prangende vraag waarom mijn wenskind er nog niet is ligt het antwoord daar al in verscholen. Obsessie is een gevaarlijk goedje. Het verlegt grenzen tot het ontoelaatbare. Net als bij de Griekse koning Minos waarbij alles in goud veranderde blijkt de fertiliteitskwestie grens na grens te verleggen voor de koppels die geconfronteerd worden met de problematiek en mogelijk oplossingen. Nu heb ik zelf geen ervaring met een meerlingen zwangerschap en de consequenties die dat heeft voor het gezinsleven. Maar als ik er zo over nadenk lijkt een dubbele uitgave aan collegegeld wel belangrijke zorg voor later. De dokter heeft aangegeven dat er een mogelijkheid bestaat om aan te geven om de wens uit te spreken om niet meer dan 1 embryo terug te laten plaatsen. Dat lijkt dan ook de meest verantwoordste keuze. Maar is dat wel reëel? Als ik zo rond lees op het forum en ook op andere plekken op internet blijkt dat meerlingen zwangerschap wel gecompliceerder is, maar toch over het algemeen goed verloopt. Dat de meeste vroeg geboren kinderen zonder blijvende schade het leven verrijkt van gelukkige ouders en dat ze nog altijd super aandoenlijk zijn. Dus dat is dan een groot vraagstuk voor mijzelf de aankomende tijd. Niet zozeer de hormoonbehandeling en de uitwerking die dat zal hebben op mijn partner maar of ik ook zal zwichten voor de ‘twee voor de prijs van 1’actie. Denk ik dan op een ‘makkelijke’ manier mijn kinderwens te voorzien en de risico’s op de koop toe te nemen? Het is een lastig onderwerp en nu blijkt ook dat het niet anders is dan in de supermarkt. Waar ik regelmatig te veel mee neem omdat het toh wel op komt, ook al zou ik anders niet het een of ander hebben aangeschaft. De grote vraag is dus dan ook, welke grenzen zullen de aankomende tijd voor mij overeind blijven staan en welke zal ik overschrijden. En welk belang weegt dan zwaarder…

Hallo allemaal, vanaf september krijg ik mijn eerste IVF behandeling. Erg spannend, ik heb begrepen dat ik de hoogste dosering krijg en vind dat vooral het engste aan het hele verhaal. 6 september uitleg spuiten enzo; zodra de eerste rode duivels komen in die maand beginnen, dus met een beetje geluk op 6 september... Wie nog meer start IVF september, is misschien leuk elkaar in de gaten te houden? mvg aukus

He lieve meiden, Ik heb ook getekend en door gestuurd, Facebook en andere sociale media zijn in ene heeeel erg handig. Maar kunnen wij niet nog meer doen? Ik hoorde namelijk dat bijvoorbeeld zelfs de rollator uit het basispakket moet als het aan onze lieftallige regering ligt. Kunnen we ons niet groeperen op de een of andere manier? Is er niet iemand op dit forum die contacten heeft bij televisie en radio bijvoorbeeld?

He lieve mensen, Ja inderdaad op naar de grote wonder... ik ben de dag na het publiceren van dit blog artikel zelfs gebeld door de kliniek. Ze hebben in september een plaatsje en ze willen zo snel mogelijk ons helpen vanwege de halve POF. Mijn hele wereld staat op zijn kop. Zo spannend...

Toen ik in juni kreeg te horen dat ik POF had begon voor mij een langzame weg naar een herstel. Herstel in eigenwaarde, herstel van wat mijn persoonlijke definitie van vrouwelijkheid was en uiteindelijk ook een herstel van dromen voor de toekomst. Het was wellicht meer een bijstelling van hoe ik de toekomst zag. Het gedrentel van kleine voetjes leek verder weg dan ooit. Zelfs toen ik een echoscopie kreeg en er 5 eiblaasjes de monitor kleurde vond ik het fijn om te weten dat mijn lichaam nog iets voortbracht. Maar de kinderwens was hoe dan ook ontaard in een strijd. Mijn groene ogen die niet zouden worden door gegeven leek slechts een bijzaak in de weken die volgden. En het traject van eiceldonatie leek lastiger dan dat ik ooit had gedacht. Toen Ingmar en ik de afgelopen week terug gingen naar de kliniek was ik voorbereid op het aller ergste. Had de dokter tenslotte niet met de meest kalmste uitleg ooit voorzichtig het einde van mijn vruchtbaarheid neer gelegd aan onze voeten. De laatste weken heb ik alleen maar zeepbellen getekend en geschilderd. POF beheerste mijn hele gang van leven. Het nieuws dat mijn jaarcontract niet werd voorgezet was wel het laatste waar ik mij druk om maakte. Dus hoe raar was het dan ook dat afgelopen donderdag we werden begroet door een opgewekte dokter. ´Hebben jullie er nog over nagedacht, wat jullie willen doen?’, vroeg de dokter met een warme lach. Hebben we er nog over nagedacht. Wel, het is natuurlijk lastig om uit een emotionele rollercoaster te stappen als je net in je karretje vastgegespt over de eerste grote heuvel hangt. Het punt dat binnen een paar seconden de vrije val begint en je met een enorme vaart een baan door moet zonder te weten of er ook een looping in je verschiet ligt. Er is niet aan te ontsnappen. Het werkt door in de dromen die nachtmerries worden, het zijn de vrouwen die je spreekt in je omgeving die hun eigen verhaal vertellen en een lijden maar ook geluk delen. Hoe kan iemand daar ooit aan ontsnappen. Hoe kan je niet verwonderen ’s ochtends als je in de spiegel kijkt of het nu de kinderwens is dat je zo doet voelen of de dreigende botontkalking kwesties wat eigenlijk alleen maar een onderwerp voor mijn moeder hoort te zijn. De ethische dilemma’s terzijde vertel ik de dokter dat Eiceldonatie de beste oplossing zou zijn, zodat ik iets kan ondervinden wat zoveel vrouwen over de hele wereld als natuurlijk of zelfs gewoon beschouwen. Ik wil zo graag weten hoe het voelt om een kindje te voelen trappen van binnen uit. Of zelfs hoe het is om dikke enkels te krijgen. Als dat dan maar datgene oplevert wat we allemaal zoeken. Geluk, verpakt in een te groot pakje. Wakker van de meest traumatische ervaring die een mens ooit in zijn hele leven kan meemaken. Een geboorte, niet alleen van een gewenst en geliefd kind, maar ook van een moeder. De dokter is natuurlijk deze ziel roerselen bespaart gebleven, maar de antwoord was duidelijk genoeg. Liever IVF proberen tegen beter weten in dan ooit te moeten afvragen wat het had kunnen zijn. De dokter knikt begripvol en stort in ene dat ene bericht uit wat mij tot op dit moment heeft achtergelaten als een vertwijfeld mens. De bloedwaardes waren terug van de vorige test. En ze waren lager, veel lager. Zo rond de 11 meende hij. 11 FSH? Mijn hart sloeg over terwijl hij keek in zijn computer. Nee, het was zelfs lager, 9. Onder de 10 is normaal en nu was het in ene 9. Hoe kan de waarde van 20,5 naar 9 zijn gegaan in een paar maanden tijd? Ja, dat was inderdaad een betere uitslag zei hij, maar alsnog telt de hoogste waarde. O kom op dacht ik nog even. Dat is gewoon niet eerlijk. Als die 20,5 nooit was gemeten dan was het woord POF nog niet eens om de hoek komen kijken. Was er geen twijfel over de toekomst of over vervroegde overgang met alle aspecten. De rest van de gesprek ging veel langs me heen. Maar het belangrijkste galmt nog steeds na in mijn hoofd. We gaan IVF proberen. Ze geven mij de hoogste dosering van hormonen en als het dan lukt om minimaal 4 grote eiblaasjes te produceren dan mogen we de volgende stap ondernemen. Maar voordat er nog een uitleg wordt gegeven moet hij eerst nog een echoscopie doen. Dat ik net die dag ongesteld ben geworden lijkt alleen de dokter een goed moment te vinden. Net als de vorige echoscopie is het dé juiste moment om de oogst van de aankomende maand in te schatten. Terwijl ik nog zit na te denken over hormonen en andere fysieke raadsels pakt de dokter een mooi voorbeeld map vol met plaatjes over IVF en de stadia. Hormonen toedienen door prikken te geven is dan wel mijn laatste zorg. Ik ben nogal op de plaatjes gericht, maar het plaatje van de naald door mijn lichaam heen op weg naar eierstokken was nou net iets te gedetailleerd. Ook de dokter merkt dat en moet toch wel concluderen dat ik een beetje wit weg trek. Ik weet niet wat ik nou erger vind. Straks met mijn benen in de meest ongewilde pose in de beugels hangen of de gedetailleerde tekening van een naald die op weg gaat naar de heilige graal. Als er na de uitleg de weg wordt vervolgd op weg naar de echoscopie voel ik de paniek van binnen opbouwen. Wat als er nou geen eiblaasjes te zien zijn, zou hij ons dan nog wel verder helpen? Na de ongemakkelijke houding aan te hebben genomen en de apparaat op weg gaat op zoek naar de eierstokken blijkt mijn angst onterecht. Weer is er op 1 eierstok maar een blaasje te zien. Maar op de andere zijn er maar liefst 6 andere te tellen. Het lijkt elke keer maar beter te worden. Het is een lange zit met elke keer een andere meevaller. Hoe kan alles nou in ene zo anders zijn. Hoe kan het nou dat ik in ene ‘normale’ hormoonwaardes heb en toch ook één defecte eierstok. Terug achter zijn bureau stelt de dokter dat ik waarschijnlijk een eenzijdige POF heb. Zijn amusante glimlach laat duidelijk blijken dat er hoop gloort. Maar terwijl we terug lopen naar de auto vraag ik me nog steeds af of dit een gemene grap is of dat door mijn halve POF ik moet denken aan halve maatregelen. En zo ja, welke dan? Je hebt botontkalking of niet, maar geen halve botontkalking. Je kan 1 of misschien zelfs 2 kinderen krijgen voor de prijs van 1, maar geen halve. En toch zit ik met een halve POF. Met een halve waarheid en met een halve hoop voor de toekomst.