djanne

Super nieuws! Heb je dan vrijdag de terugplaatsing? Doorduimen dus! Djanne

Hoi Terry, Spannend! Wat een ruime marge nemen ze om terug te bellen. Dat soort afspraken wordt gemaakt door mensen die nog nooit urenlang bij de telefoon hebben zitten wachten. Ik kan me helemaal voorstellen hoe je je voelt. Natuurlijk zijn er een aantal eicellen bevrucht, maar net zoals jij, zie ik alle doemscenario's tijdens het wachten weer voorbij komen. Wanneer worden de embryo's teruggeplaatst? Probeer maar wat afleiding te zoeken. Ik ga altijd gewoon werken dat wil nog wel een heel klein beetje helpen. Djanne

Hoi, Ik begrijp dat er iemand probeert mensen te "ronselen" voor een progamma? Ook niets voor mij, want voor je het weet zit professor Hoksbergen (zo heet die hoogleraar adoptievraagstukken toch?) er weer die gaat vertellen hoe belastend het is voor kinderen om geboren te worden via ECD. Mijn zwager zei pas: "Er zullen maar weinig kinderen geboren worden die zo gewenst zijn als na een ECDbehandeling". Dat lijkt me toch ook. Alsof wij ook niet liever op een feestje zouden willen zeggen: "Nou we waren er nog helemaal niet mee bezig, maar ja na één maand was het al raak" of "Wij hoeven elkaar allleen maar aan te kijken en dan is het al zover". :happy8: Aan de andere kant vind ik het ook wel goed dat er mensen zijn die uitleggen waarom eiceldonatie voor sommige mensen de enige manier is om een kind te krijgen. Ik kan me herinneren dat Corina (of vergis ik me nu) een keer op tv was. Ik vind dat je je als (toekomstige) ouder moet kunnen verantwoorden naar je kind en niet naar de publieke opinie, maar we hoeven ons toch ook niet te schamen voor de behandeling!! Djanne

Hallo allemaal, Onze mislukte poging is enigszins verwerkt (voor zover dat kan tenminste). We wachten op bericht uit Barcelona over de cryoterugplaatsing. Dat vind ik wel weer eng; het blijft toch altijd een tricky momentje dat ontdooien. Ik zie mezelf al zitten in Barcelona zonder cryo's. Nog maar niet aan denken. Doorzettertje ik zie dat jullie al weer volop bezig zijn: spannend! Wat me verbaast is dat je vier embryo's kunt laten terugplaatsen. Wij zijn in Nederland uitdrukkelijk gewaarschuwd voor het terugplaatsen van zulke grote aantallen. Vooral Turkije schijnt berucht te zijn om het aantal terug te plaatsen embryo's. Nu vind ik ook dat Nederland erg behoudend is in de technieken wat betreft vruchtbaarheidsbehandelingen, maar dit lijkt me een redelijke keuze. Tijdens onze eerst ICSI zijn er zeven embryo's de prullenbak in gegaan omdat ze wel geschikt waren voor terugplaatsing maar niet voor het invriezen. Ik vond en vind dat nog steeds zuur. Zeker gezien het feit dat buitenlandse klinieken veel verder zijn met de invriestechnieken. Door mijn werk ken ik echter een aantal mensen met twee- en drielingen die te maken hebben met ernstige complicaties. Eén moeder van een drieling waar één van de kinderen ernstig hersenletsel heeft, vertelde me dat ze erg veel moeite gedaan hadden om kinderen te krijgen. Ze zei vervolgens: "Ik wil ze nooit meer kwijt, maar als ik dit geweten had, had ik geen kinderen gekregen". Ik vond dat erg confronterend, omdat ik ook zag hoeveel pijn en moeite het haar kostte om het te zeggen. Natuurlijk is de kans klein dat we zwanger worden van een vierling of een zevenling, maar stel dat het gebeurt, dan is het leed vaak niet te overzien. Het is niet mijn bedoeling om hier de betweterige schooljuf uit te hangen, maar overweeg echt om de goede embryo's in te laten vriezen om ze op een later tijdstip terug te laten plaatsen, want de cryotechniek schijnt de laatste jaren echt enorm te zijn verbeterd en het verkleint de kans op complicaties enorm. Ik hoop natuurlijk dat je helemaal geen tweede poging nodig hebt! Djanne

Goed dat je er al weer vertrouwen in hebt. Bij mij duurt altijd wel een weekje!! Ik hoop dat er snel betere tijden voor jullie aanbreken! Wat bijzonder Sas dat je mag kiezen! Lastige keuze, want waar moet je in vredesnaam op letten ("Doet u mij maar de slimste, knapste donor met een hoog EQ alstublieft ;-) " ) Djanne

Mineut, wat een goed nieuws! Ben stiekem een heel klein beetje jaloers! Probeer de komende weken maar volop te genieten. We hopen je hier met z'n allen snel te volgen. Djanne

Hoi Sas, Waarom ik het zou willen weten? Eigenlijk wil ik gewoon horen van een "ervaringsdeskundige" dat bijna iedereen uiteindelijk als winnaar uit de bus komt. Ik denk ook niet dat je je voor kunt bereiden op een mogelijk (levenslange) teleurstelling. Maar de grootste frustratie in dit hele proces blijft toch dat er geen garanties worden gegeven. Als dat zo zou zijn zouden we allemaal met alle liefde nog tien pogingen voor lief nemen, denk ik zo. Ik vond de ICSI-behandelingen ook niet zwaar. Zelfs toen er bij mij 30 follikels moesten worden aangeprikt, bleef ik maar zeggen dat ik het allemaal heel erg me vond vallen, terwijl de gynaecoloog het een hele vervelende punctie vond. Een vriendin zei een keer heel terecht: "Jij denkt dat je, als je alles heel stoer ondergaat zonder te klagen, uiteindelijk beloond zult worden, maar zo werkt het niet in het leven". Ik kan niet anders dan haar gelijk geven: geluk kun je niet afdwingen. Djanne

Hallo allemaal, Het weekend zit er weer op. Ik weet inmiddels uit ervaring dat een weekend na een mislukte terugplaatsing lastig is. Ik heb al jaren de neiging om heel hard te werken om het verdriet zo weinig mogelijk te voelen. Gevaarlijk zo'n kop-in-het-zand-mentaliteit, ik weet het, maar soms wel de manier om de moed weer bijelkaar te rapen. Ik heb net een mailtje naar Eugin verstuurd met het verzoek om de behandeling met de twee overgebleven cryo's zo snel mogelijk op te starten. Ik heb geen idee hoe lang het gaat duren voordat we doorkunnen. Ondertussen steekt de jaloezie op al die zwangere vrouwen die opeens weer overal opduiken de kop op. Ik ben af en toe zo bang dat we uiteindelijk na al het verdriet, de hoop en alle moeite met lege handen zullen achterblijven. Hebben jullie enig idee of er veel mensen stoppen met ECD zonder dat ze uiteindelijk een kind te hebben gekregen? Ik heb het idee dat zij vrij geruisloos van de fora verdwijnen. Iedereen veel succes met waar íe mee bezig bent! Djanne

Hai, Dat denk ik elke keer, maar elke keer doet de teleurstelling weer evenveel pijn. Dat lijkt nooit te wennen. Hoewel, ik merk dat de tranen op een gegeven moment op zijn. Nu ben ik sneller op een punt dat ik weer door wil. Op naar een volgende kans, maar wat is die tweede wachtweek slopend. Jij zit er al weer in zie ik: sterkte. Ik ga zo maar even hardlopen. Dat heb ik weken niet gedaan (alles voor de goede zaak...). Even kijken of ik de frustratie eruit kan lopen. Djanne

Hallo allemaal, Vandaag een negatieve test! Ik kreeg gisteren hoofdpijn, buikpijn en pijn in mijn rug dus ik was voorbereid, maar dit gevoel went nooit. Ik had zo gehoopt dat wij nu eens geluk zouden hebben, maar helaas. Na drie mislukte ICSI's, vier terugplaatsingen en een miskraam, gaat ecd nummer één ook als 'niet gelukt' de boeken in. Ik ben boos, teleurgesteld, opstandig, jaloers, maar vooral verdrietig. Ik ga straks bloedprikken, maar dat is natuurlijk volstrekt overbodig. Ik hoop dat jullie binnenkort beter nieuws brengen. Voor ons geldt: uithuilen en opnieuw beginnen.. Djanne

Hoi, Volgens mij kun je, als je zwanger bent van een kindje met een "postitieve" bloedgroep (dat kan ook als je partner positief is) een antistof aanmaken. Na de bevalling wordt dat direct gecheckt en als het kindje een positieve bloedgroep heeft, krijg je een injectie. Een vriendin van mij is O negatief en daar was deze procedure standaard. Omdat haar beide jongens ook negatief waren was er niets aan de hand. Wij hebben van de kliniek doorgekregen wat de bloedgroep van de donor is. Ik ga ervan uit dat dat standaard is, maar het is dus wel iets om op te letten. Johanneke

Hoi allemaal, Eggsharing betekent dat de eicellen van een donor onder verschillende ontvangende vrouwen (kunnen) worden verdeeld. Wij zien dat niet als een nadeel. De kans dat je zwanger wordt van een cryo is kleiner dan van een verse embryo, dus veel cryo's zie ik niet als een groot voordeel. Wij hadden vorige week 7 eicellen, waarvan er 5 goed zijn bevrucht. Vandaag hebben we een mail gehad dat er van de 3 niet teruggeplaatste embryo's 2 zijn ingevroren. Eugin is een relatief goedkope kliniek. Mocht deze poging niet lukken dan kunnen we zonder probleem meerdere pogingen ondernemen. Daarbij komt dat de slagingspercentages van de verschillende klinieken in Spanje allemaal rond de 50 procent liggen (doorgaande zwangerschappen). Een Nederlandse gynaecoloog gaf aan dat dat volgens haar een betrouwbaar getal is. Ik wantrouw de klinieken die schermen met slagingspercentages van boven de 70 procent. Ik ben ook redelijk nuchter over het matchen met de donor. Niemand kan controleren hoe de donor en de wensouder worden gematcht. We zijn beiden vrij donker dus Spanje was voor ons een vrij logische keuze. Daarbij komt dat mijn vriend een voorkeur had voor een onbekende donor. In onze omgeving waren er een aantal mensen die ons wilden helpen, maar zij kwamen niet in aanmerking als donor gezien hun leeftijd. Eiceldonatie blijft een gok en daar hoort ook een grote mate van vertrouwen bij. Dat is niet altijd gemakkelijk, maar daar hoef ik jullie niets over te vertellen!! Johanneke

Miranda, ik heb wel eens gehoord dat je een verhoogde kans hebt op een zwangerschapsvergiftiging, maar volgens mij geldt dat niet voor vijftig procent van de gevallen. Het lijkt me altijd wel verstandig om bij een verloskundige/gynaecoloog aan te geven dat je zwanger bent geworden door een eiceldonatie. Zij kunnen daar dan alerter op reageren. Sas, alleen mijn beste vriendin weet dat ik deze week naar Barcelona ben geweest. Ik vond het wel spannend maar was uiteindelijk ook wel trots op mezelf dat ik gewoon gegaan ben. Zo verleg je weer eens grenzen! Is zo'n traject ook weer ergens goed voor. Onze zussen en drie goede vriendinnen weten dat we bezig zijn met ECD, maar die wisten dus ook niet dat we al aan de beurt waren (hoewel ik wel een heel slim zusje heb, die mij op mijn werk gebeld had en daar iemand anders getroffen heeft. Zij is erg snel in dingen combineren en daar een conclusie uit trekken). Mocht ik zwanger raken dan zullen we dat verder ook niet aan andere mensen in onze omgeving vertellen. Ik vind dat een kind recht heeft op deze informatie, maar wat ons betreft hoeft verder niemand het te weten. De mensen die weten dat we bezig zijn met ECD hebben we ook uitdrukkelijk gevraagd om het tegen niemand te vertellen. Ik ga er wel vanuit dat ik hen kan vertrouwen. Ook mijn moeder en mijn schoonvader zullen we het niet vertellen. Hoe gaan andere mensen daarmee om? Hoop dat de rest ook snel weer in de wachtweken mag belanden. Hoewel, de tijd net voor de behandeling vind ik altijd het lekkerst! Kun je nog grenzeloos optimistich zijn en dromen... Geniet nog maar even van het onbezorgde leven... :-)

Hallo allemaal, Als ik zo alle reacties lees dan kan ik niet anders dan concluderen dat ons aller leven vooral lijkt te bestaan uit wachten: vaak en lang wachten. Wij zijn inmiddels weer beland in de beruchte wachtweken. We konden vanaf vorige week zondag gebeld worden uit Barcelona. Ik ging ervan uit dat het nog wel even kon duren, maar zondagpchtend werden we al gebeld: de punctie van de donor was 14 februari! Van schrik liet ik de telefoon uit mijn handen vallen. Omdat mijn vriend die dag moest doneren moesten we dus direct op zoek naar een vlucht voor hem. 's Ochtends werd ik gebeld dat de punctie goed was verlopen en ook het sperma was gelukkig goed genoeg voor de ICSI. De volgende dag werden we gebeld dat er zeven eicellen waren, waarvan er vijf goed bevrucht waren. De volgende dag zou de terugplaatsing plaatsvinden. Weer als een haas op zoek naar een vlucht! Ik ben toen alleen naar Barcelona gevlogen (ik vond mezelf behoorlijk stoer dat ik dat durfde). Er zijn twee embryo's teruggeplaatst: een viercellig en een zescellig embryo. Een Vlaamse arts deed de terugplaatsing. In Nederland hebben we altijd acht- of tiencellige embryo's teruggeplaatst gekregen op de derde dag dus ik schrok van het aantal cellen, maar volgens de arts waren dit goede embryo's. Omdat de embryo's per dag in cellen verdubbelen en deze op dag twee zijn teruggeplaatst, was er volgens haar niets aan de hand. Ik kan weinig anders dan vertrouwen op deze informatie. Ik vind het weer heel erg spannend. Na alle teleurstellingen van de afgelopen jaren kan ik me nauwelijks voorstellen dat het ook goed kan gaan, maar ik zag allerlei lijstjes voorbijkomen met baby's. Laten we hopen dat met z'n allen die lijst nog veel langer gaan maken. Djanne

Hoi Sylvia, Het kan natuurlijk dat ze echt op zoek gaan naar een donor die qua uiterlijke kenmerken helemaal bij jullie past. Ik ga ervan uit dat Eugin iets minder kieskeurig is als het om uiterlijk gaat. Wij kregen de indruk dat Eugin beschikt over veel donoren. Uiteindelijk draait het ook om vertrouwen, want je weet na de terugplaatsing vrijwel niets van de donor (volgens mij de leeftijd en de bloedgroep). Succes met jullie terugplaatsing! Bab: ik heb bij Eugin een aanvraag gedaan en toen werden we de volgende dag teruggebeld. Heb je contact opgenomen via hun site? Djanne

Volgens mij garanderen ze vier eicellen, maar het precieze aantal ben ik eerlijk gezegd even kwijt. Ze doen aan eggsharing. Dat vinden sommige mensen een nadeel, maar het betekent dat je ook geen extra geld kwijt bent aan cryoterugplaatsingen (die zijn nu eenmaal minder succesvol). Het geld dat je daarmee uitspaart, kun je dan eventueel weer gebruiken voor een verse poging. Schrale troost: het blijft een gok! Als het slaagt zijn vrouwen laaiend enthousiast over hun kliniek. Slaagt de poging niet dan valt er vanalles aan te merken op de behandeling. Dat valt te verklaren, maar daardoor is het voor mensen die zich oriënteren bijna onmogelijk om een weloverwogen keuze te maken. Ik heb het op een bepaald moment gewoon losgelaten. Dat geeft ook rust. Djanne

We zijn half december voor de intake geweest en ik ben zondag begonnen met de behandeling (decapeptylinjectie). Ze verwachten de terugplaatsing binnen een maand tot zes weken. Ik vind dat erg snel, zeker omdat de feestdagen ertussen zaten. Djanne

Hoi Bab, Wij zijn sinds kort bezig met een behandeling in Barcelona (Eugin). Een behandeling daar kost ongeveer 5000 euro. Je moet dan de medicijnen voor de donor meenemen. Doe je dit niet, dan betaal je 1500 euro extra. Als je een Nederlandse arts hebt die een recept uit wil schrijven, kun je proberen deze medicijnen te laten vergoeden door je zorgverzekeraar. Ik begreep dat sommige vrouwen niet tevreden waren over de communicatie maar wij zijn tot nu toe altijd binnen een dag teruggemaild. Volgens onze Nederlandse gynaecoloog staan alle Spaanse klinieken goed bekend wat betreft eiceldonatie. Succes met je keuze! Djanne

Hallo allemaal, Gisteren hebben we bericht van Eugin (Barcelona) gehad. Ze deelden mee dat ons dossier compleet is. We konden nu aangeven wanneer we willen beginnen. Dat betekent na een periode van relatieve rust dat we nu weer de "molen" in gaan. Ik ben blij dat er weer iets gebeurt, maar het is ook wel weer eng. Alle teleurstellingen en het verdriet liggen nog vers in het geheugen. Ik lees op de verschillende fora dat er dat er de afgelopen periode veel vrouwen zwanger zijn geraakt. Je zou denken dat dat ons allen weer moed zou moeten geven, maar ik ben ook vooral bang bij de niet succesvolle groep te gaan horen. Anderzijds weet ik ook dat de kans op succes veel hoger ligt dan tijdens onze ICSI-pogingen met eigen eicellen. In mijn achterhoofd houd ik ook maar dat we meerdere pogingen nodig zullen hebben. Tot nu toe verloopt de voorbereiding vlekkeloos. Onze huisarts werkt mee, we hebben een ziekenhuis waar we terecht kunnen en het recept voor de medicijnen ligt klaar. Het blijft wel lastig omdat je niet weet hoe de behandeling qua tijd gaat verlopen. Op mijn werk wisten een aantal mensen wel dat we bezig waren met vruchtbaarheidsbehandelingen, maar deze nieuwe stap hebben we uiteraard niet besproken. Ik vind het wel lastig, maar ik wil absoluut niet dat zij weten waar we mee bezig zijn. Dat wordt dus t.z.t. op zoek naar een "passend" verhaal. Hebben jullie aan veel mensen verteld dat je bezig bent met ECD? Wij hebben het aan drie vriendinnen en aan onze zussen verteld. Ik ga ervan uit dat zij hun mond zullen houden (we hebben dat ook expliciet aan hen gevraagd). Ik vind dat kinderen recht hebben op deze informatie maar dat hoor je wel van je ouders te horen en niet van iemand anders. Ik wens jullie allemaal een goed weekend en ben benieuwd naar jullie verhalen. Djanne

Hallo allemaal, Ik heb vandaag even mijn dag niet. Op mijn werk komen allerlei zwangere vrouwen opeens met allerlei vage klachten ("Meid, ik zou willen dat ik daarover zou kunnen klagen"). Ik houd natuurlijk keurig mijn mond en veins interesse. Toen ik zelf zwanger was, gunde ik de hele wereld een baby, maar nu even niet (ik ben niet trots op dit gevoel, maar het is even niet anders). Vervolgens zie ik op tv iemand vertellen dat ze in februari moet bevallen (compleet met hand die over een buik wrijft): februari was "mijn" maand. Als kers op de taart aan het einde van de week Oudjaarsavond. Ik voel de tranen nu al opkomen. Morgen heb ik een vrije dag. 's Ochtends heb ik een afspraak met de huisarts om te vragen of zij de medicatie voor Spanje kunnen uitschrijven. Ben erg benieuwd. Daarna maar even iets leuks doen, want dit is geen stemming om thuis te blijven kniezen. Uit Spanje heb ik overigens nog niets gehoord. Onze intake was twee weken geleden. Als ik volgende week nog niet gehoord heb, ga ik maar eens mailen. Genoeg geklaagd. Vroeg naar bed wil nog wel eens helpen. Djanne

Hai Mineut e.a., Geweldig dat je zwanger bent. Het blijft spannend daar kunnen wij helaas over meepraten. Volgens mijn vriend (onze wiskundige :icon_smile:) betekent een 60 procent slagingspercentage, na drie pogingen een slagingspercentage van rond de 87 procent. Dat klinkt mij altijd als muziek in de oren, maar ik weet ook dat er uiteindelijk vrouwen zullen zijn die letterlijk en figuurlijk met lege handen zullen staan. Daar kan ik enorm van in paniek raken, maar niets ondernemen betekent in ons geval in ieder geval dat we kinderloos zullen blijven. Wij zijn in Spanje volgens mij rond de 6500 euro kwijt (inclusief de medicatie voor de donor). Ik ga proberen om de medicatie in Nederland te bestellen. Dat betekent dat je 1500 euro korting krijgt. Ook ik wens jullie alvast een geweldig 2012. Ik hoop dat we volgend jaar met een tevreden gevoel terug kunnen kijken op het jaar, hoe dat jaar dan ook is verlopen. Djanne

Hoi Sas, Deze week heb ik ook rondgekeken op internet naar slagingspercentages, maar ik blijf de percentages op Cyprus erg onwaarschijnlijk vinden. De slagingspercentages die vrijwel overal genoemd worden (ook de slagingspercentages in Nederlandse ziekenhuizen) zijn tussen de 50 en 60 procent na een eerste test en rond de 50 procent doorgaande zwangerschappen. In Spanje vertelden ze ons dat de leeftijd van de ontvangende vrouw in principe geen invloed heeft op het slagingspercentage. Dat lijkt mij ook logisch. De eicellen zijn immers in ons beider geval een stuk jonger en dan maakt het niet uit of je 38 of 45 bent. Qua kosten klinkt het wel weer interessant. Ik heb overigens nog nooit iets gelezen van iemand die daar behandeld is. Lijkt me voor jou wel de moeite waard om op zoek te gaan naar een "voorganger". Ik ben benieuwd. Djanne

Hallo allemaal, 74% lijkt me geen reëel zwangerschapcijfer. In Barcelona vertelden ze dat ongeveer 60% van de behandelde vrouwen positief test en dat er uiteindelijk 49.9% doorgaande zwangerschappen zijn per poging. Volgens onze Nederlandse gynaecoloog zijn dat cijfers die ook in Nederland behaald worden bij ECD. Ik heb zelf weinig met een ECD in Rusland, maar dat berust waarschijnlijk vooral op vooroordelen. Daarbij komt dat wij beiden vrij donker haar en bruine ogen hebben. En ja, het blijft toch gewoon een gok. Je kunt als leek moeilijk beoordelen of cijfers gebaseerd zijn op werkelijke cijfers. Loslaten dus, ook weer een goede levensles!! Johanneke

Hoi, De intake bestond vooral uit het doornemen van het dossier. We hebben de ICSI-pogingen doorgenomen met een arts. Zij deed ook een inwendige echo. We hebben in Nederland ook een onderzoek van het sperma gehad van een klinisch geneticus. Dat onderzoek hebben we ook met haar doorgenomen. Mijn vriend moest sperma inleveren. Twee dagen later hoorden we dat dit waarschijnlijk niet geschikt is. We krijgen nog bericht over de te volgen procedure De arts heeft verder uitgelegd hoe de procedure in zijn werk gaat. Ze heeft ook uitgelegd dat anonieme donatie in Spanje ook altijd anoniem zal blijven. Van de donor kom je alleen te weten wat haar leeftijd is. Ik heb weinig gelezen over Cyprus. Hebben jullie al enig idee waar je naartoe wil? Djanne

Hallo Sas en alle anderen, Al een tijdje lees ik mee op jullie forum. Ook wij hebben al een "fertiliteitsverleden". We leerden elkaar ruim drie jaar geleden kennen en sinds drie jaar proberen we zwanger te worden. Na een jaar bleek dat de kwaliteit van het sperma zeer slecht was. Dat betekende dat ICSI onze enige optie was. Omdat ik 40 was geweest, moest ik eerst in het UMC een aantal onderzoeken ondergaan. Daaruit bleek dat de eicelvoorraad nog voldoende was. De drie ICSI-behandelingen verliepen eigenlijk vlekkeloos. Er werden de eerste keer 19 eicellen geoogst en er onstonden steeds, op het oog, zeer goede embryo's. De eerst twee behandelingen waren niet succesvol, maar na poging drie was ik zwanger en toen hadden we voor ook voor het eerst een cryo. Na negen weken bleek het hartje niet meer te kloppen. Ik wilde liever niet gecuretteerd worden en heb uiteindelijk drie keer pillen gebruikt nadat de miskraam niet op gang kwam. Dat betekende ook uren weeën en vaak heen en weer naar het ziekenhuis. Ook onze cryoterugplaatsing mislukte. Dat betekende dat we in Nederland uitbehandeld waren. Na een gesprek met een gynaecoloog zijn we er wel van overtuigd dat de leeftijd van mijn eicellen waarschijnlijk de oorzaak zijn van het mislukken van de behandeling. We hebben toen besloten om ons te richten op eiceldonatie. In onze omgeving zijn er wel een aantal mensen die zouden willen doneren, maar zij zijn gezien hun leeftijd niet geschikt als donor. De keuze voor een Spaanse kliniek vonden we lastig. Over elke kliniek staan er goede en slechte verhalen op internet. Ik realiseer me dat het lastig is om positief over je behandelaar te zijn wanneer de pogingen mislukken. Raak je snel zwanger dan bekijk je het hele proces al snel een stuk positiever. Volgens de Nederlandse gynaecoloog staan de Spaanse klinieken goed bekend en de succespercentages waren volgens haar ook reële cijfers. Vorige week zijn we voor de intake naar Eugin in Barcelona geweest. Tot nu toe verloopt de communicatie zeer soepel. We krijgen steeds snel reactie op vragen. Inmiddels weten we dat de kwaliteit van het sperma niet goed genoeg is om ontdooid te gebruiken. Dat betekent dat er gedoneerd moet worden op de dag van de punctie van de donor. Ik was daardoor wel weer van slag. Vijftig procent kans op een doorgaande zwangerschap is natuurlijk een mooie score, maar naarmate de behandeling dichterbij komt, realiseer ik me ook dat het ook weer kan mislukken. In principe duurt het een week of drie voordat ons dossier compleet is. Daarna kunnen we aangeven wanneer we willen starten met de behandeling. Ik vind het soms moeilijk om positief te blijven na alle teleurstellingen. Dat zullen een aantal van jullie misschien wel herkennen. Ik ben blij dat ik al zo veel heb kunnen leren van jullie verhalen. Djanne