djanne

Hoi Jelly, Toen wij startten met de ecd hebben we van het UMC Utrecht de toezegging gekregen dat zij mee wilden werken. Als het nodig was, kon ik daar echo's laten maken. Het zou wel kunnen zijn dat we deze echo's zelf moesten betalen. Zij gaven wel uitdrukkelijk aan dat ze geen enkele verantwoordelijkheid nemen voor de behandeling en zullen ook nooit contact opnemen met de behandelende kliniek. Zij gaven wel aan dat zij zelf een sterke voorkeur hebben voor Spaanse klinieken omdat daar de regels duidelijk zijn. Zij hebben ons gewaarschuwd voor klinieken waar 3 of meer embryo's worden teruggeplaatst. Wij hebben uiteindelijk geen gebruik gemaakt van hun diensten omdat ik voor de terugplaatsing geen echo heb laten maken, omdat mijn bms altijd goed was. Toen ik zwanger was, ben ik direct naar de verloskundige gegaan. Ik vraag me af wat de meerwaarde van zo'n tussenpersoon is. Mijn huisarts was bereid om Spaanse recepten over te schrijven en een injectie te zetten. Op de site van Freya vind je op het ecd-forum een lijst met klinieken die in Nederland bereid zijn mee te werken. Misschien heb je daar iets aan! Veel succes. Djanne

Hoi meiden, Er is weer veel geschreven en stiekem houd ik jullie toch in de gaten. Ik voel me nog steeds erg betrokken bij het traject. Ik kan me voorstellen dat het voor de meesten heel dubbel is om goed nieuws over anderen te lezen. Natuurlijk gun je iedereen een baby, maar je gunt het jezelf ook zo ontzettend. Ik ben tijdens de afgelopen jaren soms zo vreselijk jaloers geweest. Dat is niet iets waar ik trots op was, maar waar ik wel mee moest leren omgaan. Mijn man had dat bijvoorbeeld helemaal niet. Die kon oprecht blij zijn voor iemand. Voor mij lag dat echt wel iets gecompliceerder. Het heeft ongetwijfeld ook met je karakter te maken. Ik lees nog wel eens mee bij andere topics op dit forum en dan erger ik me vreselijk aan buikfoto's, echofoto's en het klagen over zwangerschapskwaaltjes omdat ik dan steeds denk:"Ik ken nog wel wat meiden waar dit soort mededelingen ontzettend veel pijn doen". Terwijl ik ook wel weet dat iedereen recht heeft om de zwangerschap te beleven zoals zij dat wil. Ik moet dus ook niet aan zo'n banner denken ;-) Ik begrijp dat voor veel van jullie volgend jaar weer spannende tijden tegemoet gaan. Eerst moet je dan de jaarwisseling weer 'overleven'. Ik vond dat altijd erg confronterend. Vorig jaar na de miskraam ben ik echt huilend het nieuwe jaar in gegaan. Iemand schreef toen dat zij dat het jaar daarvoor ook had gehad en dacht dat het nooit meer zou lukken. Het jaar daarna was ze zwanger. Ik las dat toen en kon me werkelijk niet voorstellen dat mij dat ooit zou overkomen (ik ben van nature geen optimist). Nu overkomt mij hetzelfde en ik hoop oprecht dat jullie volgend jaar op dezelfde manier terug kunnen kijken op een fantastisch 2013. Het is jullie, meer dan wie ook, gegund. Dikke knuffel voor jullie allemaal! Djanne

Hoi Sas, Super spannend de echo (ik zat bijna te huilen in de wachtkamer bij de verloskundige zo erg vond ik het). Ik heb heel bewust de eerste echo na 7 weken gepland omdat ik zeker wilde weten dat er een hartje te zien moest zijn. Ga je naar de verloskundige of naar de gynaecoloog? Zelfs nu, na ruim 31 weken, vind ik de controle nog speciaal. Ik vind het overigens heerlijk om nu gewoon bij de verloskundige te lopen. Ik zal vrijdag aan jullie denken. Iedereen veel sterkte in december, want ik weet maar al te goed dat deze maand voor velen niet meevalt. Liefs, Djanne

Even inhaken op het dilemma naar welke buitenlandse kliniek je zou moeten gaan. Ik heb eigenlijk precies het tegenovergstelde van Freggel gedaan! Toen wij ons gingen oriënteren op ecd (we waren nog bezig met onze icsi's maar ik had graag 'iets achter de hand' voor het geval dat ...) was mijn doel ook het vinden van de beste kliniek. Ik zag al snel door de bomen het bos niet meer. Ik werd er echt onrustig van. Wij hebben toen, na een eindgesprek in het UMC, besloten dat we zouden gaan voor Spanje omdat daar strenge regels zijn voor ecd (maximaal 2 embryo's per terugplaatsing, donoren krijgen een vast bedrag en alles rondom ecd is wettelijk geregeld). Vervolgens hebben we domweg gekozen voor een zeer ervaren, relatief goedkope kliniek zonder andere klinieken te benaderen. Dit alles met in ons achterhoofd dat we mogelijk meer pogingen nodig zouden hebben. Ik weet dat Doorzettertje slechte ervaringen heeft gehad met 'onze' kliniek, terwijl wij het een prima kliniek vonden (terwijl ik ook wel weet dat er klinieken zijn waar je veel persoonlijker benaderd wordt, maar wij vonden een zakelijke aanpak wel prettig). Samengevat: iedere situatie is anders en iedereen heeft andere eisen. Verhalen van anderen zijn leuk en leerzaam, maar laat je er niet gek door maken. Ik heb tijdens dit traject wel geleerd dat 'loslaten' een belangrijke eigenschap is: je kunt niet overal invloed op hebben en niet alles onder controle hebben en houden. Zo werd het niet alleen een les in het hele vruchtbaarheidstraject maar ook een echte levensles. Voor iedereen die bezig is met moeilijke keuzes: succes!! Djanne

Hoi meiden, Inmiddels zit ik in een ander schuitje, maar ook mij stoort het enorm dat mensen soms de meest rare dingen delen via de sociale media (blote buiken, echo's, babykamers etc.). Het rare is dat ook vrouwen die na veel moeite zwanger zijn geworden hier ook aan meedoen. Het lijkt soms wel alsof zij het ergste klagen over kwaaltjes en ongemakken. Ik ben me op elk moment bewust wat ik van mijn zwangerschap met wie deel. Een kennis van mij heeft vorig jaar haar zoontje na een zwangerschap van 22 weken verloren. Wij zijn vrienden op Facebook en ik realiseer me hoe moeilijk het voor haar is dat ik nu zwanger ben terwijl zij nog steeds met lege handen staat. Het probleem is dat vrouwen die de dingen doen waar jullie je zo aan ergeren geen idee hebben hoe moeilijk het is voor iedereen die ook zo graag zwanger willen worden (anders zouden ze er al wel rekening mee houden). Dat is pijnlijk, zeker als het vrouwen zijn die zo dicht bij je staan (zussen, vriendinnen etc.). In heb de afgelopen jaren ook wel geleerd dat af en toe heel erg jaloers zijn mag. Ik vond het vreselijk om na weer een mislukte poging te horen dat iemand anders wel zwanger was. Ik voelde me aanvankelijk erg schuldig over die gevoelens, maar ik merkte dat er even aan toegeven beter werkte. Ik kon me er daarna weer beter tegen wapenen. Wat betreft de kosten van ecd in het buitenland. Je kunt de kosten aftrekken van de belasting. Wij waren in Spanje 5500 euro kwijt tijdens de eerste poging. De tweede poging kostte 4800 euro. Mijn huisarts heeft de Spaanse recepten overgeschreven waardoor we 1500 euro korting kregen: de moeite waard dus! Het blijft heel erg veel geld, maar we wisten wel dat de kans op succes 50 procent per poging was. Ik stoort me enorm dat men in Nederland weigert om te vertellen wat het slagingspercentage is. Zeker als je het zelf moet betalen lijkt het me relevante informatie. Ik begrijp hoe moeilijk de feestdagen voor jullie zijn en ik weet dat je er helemaal niets aan hebt, maar jullie zijn wel in mijn gedachten. Liefs, Djanne

Sas, wat een goed nieuws! Dit heb je binnen. Ik weet uit ervaring dat het niet minder spannend wordt. Sterker nog, het wordt alleen maar spannender ;-) Ik begreep van een arts dat je na twee weken een Hcg van 150 of hoger moet hebben en dat moet binnen 48 tot 72 uur verdubbelen. Daar gaan we dus gewoon voor! Ik duim voor je. Wanneer hoor je de uitslag? Moet je ook nog voor een tweede bloedtest? Liefs, Djanne

Jee, Freggel wat een enorme domper. Ik kan me voorstellen jullie ontzettend verdrietig zijn. Ik kan me ook voorstellen dat je ecd in het buitenland overweegt. Dan heb je in principe de garantie dat je 'aan de slag kunt' met jonge, goede eicellen en natuurlijk is dat geen garantie op succes, maar 50 procent op een doorgaande zwangerschap is toch een hele grote kans. Ik begrijp overigens wel dat je op dit moment daar niet mee bezig bent. Dikke knuffel, Djanne

Hoi meiden, Voor veel mensen spannende tijden. Zoals ik al tegen Sas zei:"Ik krijg er al de kriebels van, terwijl ik alleen maar hoef mee te leven!". Ik hoop dat iedereen met een goed gevoel het jaar kan afsluiten. Bootje, ik hoop dat je met een goed gevoel afscheid hebt kunnen nemen van je vader. Ik weet uit ervaring dat dat het verdriet niet wegneemt, maar wel dat de goede herinneringen uiteindelijk zullen overheersen. Mijn vader overleed 16 jaar geleden, maar ik denk nog altijd met veel liefde aan hem terug. Dat gun ik jou ook van harte. Ik denk aan jullie! Sas, ik ben nu 27 weken en volgens mij ben ik maar een jaartje jonger dan jij. Tot nu toe verloopt de zwangerschap vlekkeloos. Ik heb in het hele ecd-traject nog geen gynaecololoog gezien, dus leeftijd speelt maar een zeer beperkte rol. Vlieg in gedachten een beetje met je mee richting de zon. Ik ben er inmiddels van overtuigd dat de leeftijd van de eicellen cruciaal is geweest, dus ik hoop van harte dat het bij jou nu ook lukt. Laat je niet uit het veld slaan door het aantal cellen van het embryo. Ik ben zwanger geworden van een vijf- of zesceligembryo terwijl mijn eigen embryo's altijd achtcellig of meer waren. De genetische kwaliteit is van belang en die kunnen artsen helaas nog steeds heel slecht beoordelen. Tool en Maya, ik heb enorm veel bewondering voor jullie want met lege handen staan na zoveel inspanning, hoop en verdriet is echt vreselijk. Tijdens het hele traject ben ik ook door een aantal mensen enorm teleurgesteld, maar ik realiseerde me wel dat je ook niet kunt verwachten dat mensen echt kunnen begrijpen wat het is om steeds te moeten wachten en dan toch weer teleurgesteld te worden. Ik heb uiteindelijk met een van mijn twee beste vriendinnen gebroken ( na 24 jaar!), maar ik weet nu, een jaar later, dat dat niet alleen maar komt door haar botheid en onbegrip, maar ook doordat we stomweg uit elkaar gegroeid waren. Ik hoop dat er veel mensen om jullie heen staan die je misschien niet kunnen begrijpen, maar die wel met je mee willen leven. Liefs, Djanne

Hoi Sas, Spannend, ik krijg hier al de kriebels, dus ik kan me voorstellen dat de spanning oploopt! Ik hoop dat je mooi weer hebt in Spanje. Op het nieuws zag ik dat het in een deel van Spanje hard en veel regent. Succes!! Djanne

Hoi meiden, Lief dat jullie naar me vragen. Het gaat heel erg goed. Ik blijf het lastig vinden om dat hier te vertellen, omdat ik maar al te goed weet hoe moeilijk het is goed nieuws van anderen te lezen, terwijl je zelf ook zo graag zwanger wil worden. Ik ben nu 24 weken zwanger en ik heb eigenlijk nergens last van. Ik heb nog steeds een heel bescheiden buikje dus die zit absoluut nog niet in de weg. Ik merk wel dat ik de zwangerschap anders beleef dan vrouwen die zomaar zwanger zijn geworden. Ik geniet volop maar ben me er altijd van bewust wat een voorrecht het is dat we dit mee mogen maken. Ik maak me niet druk over spullen, een kamertje of over het feit of het een jongen of een meisje is. Zoals Freggel al opmerkte, dat hyperuitbundige dat vind ik redelijk ongepast omdat ik in mijn achterhoofd altijd denk aan iedereen die ook zo graag wil, maar waar het door domme pech niet lukt. Een collega van mij merkte op:"Nou zie je wel nu komt het toch gewoon goed. De aanhouder wint". Ik heb me keurig ingehouden en geknikt, maar dacht aan al die meiden die niets minder doorzetter waren dan wij, maar die uiteindelijk met lege handen staan. Dit klinkt allemaal wat somber en dat is natuurlijk niet de bedoeling. Ik hoop echt uit de grond van mijn hart dat jullie dit geluk over niet al te lange tijd allemaal zwanger met me mogen delen. Ik zou het een fantastisch kraamcadeau vinden. Ik reageer niet al te vaak om jullie geen pijn te doen, maar weet dat ik nog steeds erg met jullie meeleef: ik gun jullie echt alle geluk in de komende perode. Liefs, Djanne

Beste Sannemiek, Lees net je bericht. Wat afschuwelijk voor jullie. Ik kan me voorstellen dat je totaal verslagen bent. Wat je donor betreft: ik denk dat je voordat je voor een tweede poging gaat eerst duidelijke afspraken met haar moet maken, want dit klinkt wel heel opdringerig, terwijl ze het ongetwijfeld goed bedoelt. Eerst maar bijkomen van dit nieuws! Sterkte, Djanne

Lieve Maya, Vol ongeloof staar ik naar je berichtje. Wat een ontzettend moeilijke dag zal dit voor jullie zijn. Ik weet dat er geen troostende woorden zijn, geen dingen waar je op dit moment troost uit put. Ik hoop dat de toekomst jullie heel erg veel goede dingen zal brengen. Dikke knuffel, Djanne

Hoi Sas, Hoop dat je ondanks de gemengde gevoelens een fijne verjaardag hebt gehad. Ik herken je gevoel maar al te goed: verjaardagen en Oud en Nieuw zijn heel confronterend. Weer een jaar voorbij zonder dat je wens is uitgekomen. Schrale troost, maar als je straks zwanger bent is het over ;-). Ik dacht dat ik het moeilijk zou vinden wanneer mensen naar mijn leeftijd zouden vragen nu ik zwanger ben, maar ik heb blijkbaar geaccepteerd dat ik een oude moeder ga worden. Ik ga zelfs naar zwangerschapsyoga terwijl ik vantevoren dacht dat ik dat niet zou doen omdat ik bang was tussen allemaal van die meiden van 25 terecht te komen. Ik wens jullie met heel mijn hart dat je hetzelfde proces door gaat maken. Ik neem aan dat ze je cyclus ook kunstmatig op gang kunnen houden. Daar zit je natuurlijk niet op te wachten, maar het biedt je wel de mogelijkheid om straks weer een terugplaatsing te hebben. Sannemiek, ik hoop dat je vandaag goed nieuws krijgt. Het aantal eicellen/embryo's zegt echt weinig. Ik had tijdens onze eerste ICSI 30 follikels en daar werden 19 goede eicellen uit gehaald. Dit heeft uiteindelijk maar tot één terugplaatsing geleid van twee topembryo's. De gynaecoloog vertelde dat te veel eicellen vaak betekent dat de kwaliteit niet al te best is. Met mij gaat het heel erg goed. Ik heb nog maar een heel bescheiden buikje, dus mensen die het niet weten zien het nog niet. We hebben de 20-wekenecho vorige week al gehad (ik ben morgen 20 weken) en alles zag er prima uit. Het blijft zo bizar om het kindje op het scherm te zien dat in mijn buik zit. We wilden niet weten wat het is. Ik vind het nog steeds moeilijk om te geloven dat het echt goed zal komen. Na al die moeite en al dat verdriet ben je blijkbaar zo bezig met een volgende stap na een mislukte behandeling dat goed nieuws accepteren bijna nog moeilijker is. Het feit dat het kindje niet genetisch van mij is, speelt op dit moment bij mij geen enkele rol. Ik kan me voorstellen dat dat tegen de tijd dat ik moet bevallen wel weer spannend zal zijn, maar ik ben ervan overtuigd dat het helemaal ons kindje zal zijn. Voor al die meiden die zo lang moeten wachten: veel sterkte! Ik denk nog vaak aan jullie. Djanne

Lieve Mireille, Hoop zo dat er, op welke manier dan ook, dingen op jullie pad komen waardoor je verder kunt, maar kan me zo voorstellen hoe verdrietig jullie nu zijn. Stoppen is zoveel moeilijker dan doorgaan, maar ik gun jullie zo een nieuwe poging! Dikke knuffel, Djanne

Nathalie, Na een mislukte ecd zou ik nog niet de conclusie trekken dat het aan het sperma ligt. Wij hebben ook te maken met zeer slecht zaad. Mijn man moet doneren op de dag van de punctie omdat het ontdooid van te slechte kwaliteit is. Volgens de embryologe in Spanje heeft het sperma relatief een kleine invloed op het al dan niet slagen van de poging. Door gebruik te maken van icsi omzeil je de slechte kwaliteit vrijwel geheel. Natuurlijk kan het de reden zijn van jullie mislukte poging, maar die conclusie lijkt me nu echt voorbarig. Ik twijfelde na de twee mislukte pogingen ook sterk, maar ben heel blij dat we toch gekozen hebben voor nog een poging met het zaad van mijn man. Nu heeft het kindje immers toch voor de helft onze genen. Jullie hebben nu zelfs cryo's en dat zegt toch ook iets over de kwaliteit van de embryo's. Ik kan me overigens wel voorstellen dat je meer onderzoeken wil naar de kwaliteit van het baarmoederslijmvlies. Volgens onze gynaecoloog is dat wel een heel belangrijk onderdeel van het slagen van een poging. Succes! Djanne

Hoi meiden, Nog steeds volg ik met veel interesse jullie behandelingen en nu lees ik dat weer veel meiden een teleurstelling te verwerken hebben gehad. Het blijft een ongelooflijk zwaar proces en als je dan uiteindelijk ook nog met lege handen staat is dat erg verdrietig. Vijftig procent slagingkans per poging lijkt voordat je begint zo veel, maar als je eenmaal weer in de molen zit dan realiseer je je dat dat ook direct vijftig procent kans geeft op een teleurstelling. Met mij gaat het goed (ik vind het lastig om dit op te schrijven, omdat ik nog maar al te goed weet hoe het voelt om te lezen dat andere vrouwen wel succes hebben terwijl je zo verdrietig bent na weer een teleurstelling). Ik ben vandaag precies 18 weken zwanger en deze week hebben we al de 20-wekenecho. Dat vind ik heel erg spannend omdat ik nog maar een zeer bescheiden buikje heb en de angst blijft. Ik merk dat ik deze zwangerschap ook echt anders beleef dan vrouwen die "even zwanger worden". Ik ben helemaal niet bezig met het kopen van spullen of het feit of het een jongen of een meisje is. Ik vind alles prima als het maar goed gaat. Ik las pas op dit IVF-forum weer een verhaal van iemand die na veel moeite zwanger is geworden en nu toch wel heel heel graag een meisje wilde; van dat soort verhalen spring ik bijna uit mijn vel en dan denk ik toch direct aan jullie! We houden het maar op de invloed van de hormonen. Ik hoop dat er binnenkort voor jullie allemaal betere tijden aanbreken. Stiekem gun ik jullie toch allemaal net iets meer dan alle andere vrouwen een zwangerschap. Liefs, Djanne

Hoi, Wij hadden zelf een voorkeur voor een Spaanse kliniek, omdat ecd in Spanje streng geregeld is. Een gynaecoloog uit het UMC gaf aan dat alle Spaanse klinieken betrouwbaar zijn. Wij hebben ruim de 5000 euro per poging betaald bij Eugin. Wij hebben wel zelf de medicijnen voor de donor uit Nederland meegenomen zodat we 1500 euro korting kregen. De medicijnen werden vergoed door de verzekering. De kosten in Spanje lopen uiteen van 5500 tot 10.00 euro per poging. Op de site van Freya vind je erg veel informatie over de verschillende klinieken. Ik ben op dit moment absoluut niet bezig met het feit dat ik zwanger ben van een eicel van een ander. Het voelt absoluut als 'ons' kind. Natuurlijk zal het altijd een rol spelen in ons leven en we zullen het zeker aan ons kind vertellen, maar ik denk dat we in staat zijn om uit te leggen waarom wij deze keuze hebben gemaakt. Ik realiseer me terdege dat dit niet voor iedereen geldt. Succes met je keuze! Djanne

Hoi, Misschien put je hoop uit het feit dat veel Nederlandse vrouwen zwanger worden door middel van ecd in het buitenland (bijvoorbeeld Spanje). Ik kan me voorstellen dat je aan dat idee moet wennen, maar het betekent wel dat je een grote kans hebt om zwanger te worden (ongeveer 50% kans op een doorgaande zwangerschap per poging). Je vindt hier een forum over eiceldonatie. Op de site van patiëntenvereniging Freya is een besloten forum over eiceldonatie en daar vind je erg veel lotgenoten en heel veel praktische informatie. De kosten van een ecd in het buitenland worden overigens niet vergoed door de verzekering. Ik ben zelf zwanger na de tweede ecdpoging in Spanje na drie mislukte icsi's in Nederland. Ik wens je sterkte en hoop dat het jullie helpt om de enorme teleurstelling te verwerken. Djanne

Hoi Freggel, Wat ontzettend vervelend dat het niet gelukt is. Ik hoop dat jullie snel horen of je door kunt met de behandeling, hoewel ik me voor kan stellen dat je eerst even bij wil komen van deze spannende tijden. Nathalie, mocht je behandeling gelukt zijn, dan zijn Nederlandse artsen verplicht om je te begeleiden in je zwangerschap. De bloedtest, de echo's en de controles bij een mogelijke zwangerschap worden gewoon vergoed door de ziektekostenverzekering. Artsen zijn echter niet verplicht om je te begeleiden tijdens de voorbereiding van je buitenlandse traject. Ik begrijp dat je huisarts niet mee wil werken aan een bloedtest. Er zit dan weinig anders op dan op zoek te gaan naar een arts die het formulier aan je wil verstrekken. De meeste vrouwen gaan, voordat ze het traject ingaan op zoek naar een arts die hen wil begeleiden. Veel huisartsen zijn bereid om mee te werken. Je zou in je woonplaats kunnen informeren bij een andere arts. Ik ben zwanger na de tweede ecd in Spanje en heb geen contact gehad met een Nederlandse gynaecoloog. Na de postieve test heb ik contact opgenomen met een verloskundige waar ik met zeven weken een eerste echo heb gehad. Mocht het noodzakelijk zijn dat je wordt doorverwezen naar een gynaecoloog dan zal de verloskundige dat voor je regelen. Veel succes! Djanne

Hoi Tiktak, De patiëntenvereniging Freya heeft een zeer actief besloten forum over ecd waar je ontzettend veel informatie kunt vinden over ecd in Spanje. Ik ben zelf inmiddels 14 weken zwanger na de tweede poging in Barcelona. Daarnaast is er op dit IVF-forum een actief forum over ecd in het algemeen. Mocht je vragen hebben, dan mag je me altijd mailen. Succes! Djanne

Hoi Freggel, De reden van Geertgen om het slagingspercentage niet bekend te maken, begrijp ik maar het is volgens mij niet helemaal eerlijk. Het slagingspercentage bij ecd heeft namelijk helemaal niets te maken met de ontvangende donor, maar alles met de leeftijd van de donor. Als je veel geld betaalt voor een ecdpoging vind ik het wel redelijk dat je als 'klant' weet wat je kansen zijn. Op die manier kun je een reële afweging maken. Jullie hebben een bekende donor dus je kunt zelf de beslissing nemen, maar als je een onbekende donor hebt, kan het dus zijn dat je eicellen ontvangt van een vrouw van 39. Ik zou dat toch graag meenemen in mijn overwegingen waar ik ons geld zou uitgeven. Ik ben nu ruim 14 weken en het gaat prima (ik ben al wel 10 weken misselijk, maar ik heb het idee dat het nu iets beter gaat en je snapt: ik durf hier niet te klagen). Het blijft spannend, maar dat zal je je voor kunnen stellen. Onbezorgd zwanger zijn, is er voor ons soort gevallen niet bij. Dat zal je straks wel weer merken ;-) Djanne

Hoi Freggel, Ik kan me heel goed voorstellen dat je even afstand neemt. Mij heeft dat tijdens de laatste terugplaatsing goed gedaan (internet even achter je laten is volgens mij ook een goed plan, maar dat kon ik helaas niet). Hoe je het ook went of keert, het is soms zo confronterend om alle verhalen te lezen. Spannend weer. Als ik je verhaal lees, krijg ik al de kriebels. Dat vreselijke wachten iedere keer weer: de telefoontjes, het testen... Ik zal aan je denken: succes! Corina, volgens mij ga je binnenkort op vakantie. Ik hoop dat jullie toch kunnen genieten. Hebben jullie wel eens overwogen om een ecd in het buitenland te doen? Ik vraag me af of Geertgen naar buiten komt met de slagingspercentages van ecd. Zeker als je de poging zelf moet betalen, lijkt mij dat wel een belangrijk criterium bij je keuze voor een kliniek. Alle andere meiden die weer in de molen zitten of gaan: veel succes! Djanne

Lieve Corina, Oh wat blijven dit soort verdrietige berichten toch afschuwelijk. Ik begrijp maar al te goed dat jullie niet zitten te wachten op welke clichés dan ook, terwijl we jullie allemaal graag een beter gevoel willen geven. Vergeefse moeite, iedereen hier weet er alles van. Denk aan jullie! Djanne

Corina, Wat een ontzettend naar bericht. Ik wens jullie vandaag heel veel sterkte en ik hoop dat ze je iets van goed nieuws mee kunnen geven, waardoor jullie door kunnen. Ik denk aan je! Djanne

Hoi Corina, Wat ontzettend balen dat je zo lang in onzekerheid zit. Waarom vraag je morgen niet aan je huisarts om een formulier om hCG te prikken? In deze periode van je zwangerschap moet het per 48/72 uur verdubbelen. Als je twee keer laat prikken kun je misschien zien hoe de zwangerschap zich ontwikkelt. Pas na ruim zes weken zou er een hartje moeten kloppen en ik kan me voorstellen dat dat voor jullie nu onbereikbaar ver lijkt. Ik kreeg zonder problemen een prikformulier bij onze huisarts. Succes en sterkte! Djanne