Frannie

Toekie. Wat bijzonder dat je er zo goed over hebt kunnen praten met de vriendin van je neef, zodat er plek was voor jullie allebei. Zo zou je het vaker wensen. Ik kan me goed voorstellen dat je het er zo moeilijk mee hebt dat je temperatuur nog steeds laag is. Ik zou er ook compleet de zenuwen van krijgen. Bij mijn ouders was het erg fijn. Mijn neefje en nichtje vonden het heerlijk dat ik er was. Ik heb spelletjes met ze gedaan, ze wilden allebei naast me zitten bij het eten. En ik heb ze samen met opa naar bed gebracht en voorgelezen. Tussendoor heb ik erg goed met mijn ouders kunnen praten. Dus dat was echt fijn. Vandaag heb ik mijn beide afdelingsmanagers gebeld. Mijn eigen en degene van de afdeling waar ik aan uitgeleend ben. Ze zijn allebei op de hoogte en reageerden heel fijn. Ze deden ook helemaal niet moeilijk dat ik deze week nog niet wil werken. Ik hoef pas maandag te laten weten of het volgende week wel gaat lukken. Ik ga morgen wel naar de scholing. Het is een hele belangrijke die ik niet wil missen en een aantal collega's zijn op de hoogte. Dus als het niet gaat, zijn er genoeg mensen om even bij te kunnen huilen. Verder gaat het met vlagen redelijk. Ik heb nog steeds buikpijn. En dat terwijl ik geen punctie heb gehad. Maar het voelt alsof het van binnen bont en blauw en opgezet is. Dus niet te veel doen en voorzichtig zijn met fietsen. Mirke, hoe gaat het bij jou? Is het nu schoon? Ik hoop zo voor je dat er geen curretage nodig is en dat je lijf het zelf kan. Anita. Redt je het een beetje met alle spanning van het wachten? Diana. Hoe gaat het met de kwaaltjes?

Anita. Wat vervelend dat het EMC niets laat horen over de cryo's. Ik vind dat nogal slordig van ze. Bij het UMC zouden we de dag na de TP gebeld zijn over evt. cryo's. Ik kan me voorstellen dat je echt zit te stressen omdat je geen kwaaltjes hebt. Maar geef de hoop nog niet op. Niet iedereen krijgt die kwaaltjes. Wanneer mag je testen? En dan is het ook nog grijs en waait het. Dat helpt ook niet mee om je een beetje beter te voelen. Hier gaat het redelijk / matig. Het wisselt. Soms ben ik behoorlijk opgewekt en dan plotseling weer in tranen. Maar ik voel me vooral verdoofd. Maar gelukkig hoef ik niet te herstellen van een punctie. Dat scheelt. Mijn man is vandaag weg en ik ga straks naar mijn ouders. Die hebben mijn neefje en nichtje te logeren. Dat is leuke afleiding.

Dank jullie wel voor de fijne berichtjes. Het voelt echt alsof ik een heleboel knuffels krijg. Ik merk dat het nog niet echt tot me doordringt. Je stelt je in op een traject tot 23 juni. En dan is het op 6 juni al afgelopen. Daarnaast hebben we de hele vreemde situatie dat we afgelopen zondag nog lekker geknuffeld hebben. En we hebben het vorig jaar aan de gyn gevraagd, maar we hoefden geen bescherming te gebruiken. En nu zwemmen er ook eitjes in mijn lijf. Dus is er een hele kleine, miniscuul kleine kans dat er toch een wondertje gebeurt. En daardoor heb ik nu nog hoop. Dus tussen de huilbuien door, bljif ik hopen. Daarom is het pas echt over als ik ongesteld word. Maar als ik er over praat, of zoals hier, over schrijf, dan zitten de tranen weer heel hoog. Ik zie er ook erg tegenop om dinsdag te gaan werken. Ik heb dan een scholingsdag. Een aantal mensen zijn op de hoogte van ons traject. En als ze er naar vragen, zal ik vast en zeker gaan huilen. Dat is op zich niet erg, maar wel op zo'n plek met weinig tijd en veel mensen die het niet weten. Maar dat overleef ik ook wel. Mirke. Hoe gaat het bij jou? Ik denk aan je. Veel sterkte.

Lieve Mirke Ik kan me goed voorstellen dat je zo denkt. Maar daar ligt het echt niet aan. De bolletjes zijn er voor om jouw lijf zo goed mogelijk klaar te zijn om een baby te ontvangen. Maar binnenin dat holletje moet de kleine het zelf doen. En dat is helaas niet gelukt. En dat het hartje gestopt is met kloppen, heeft echt niets te maken met de bolletjes. Maar ik zou denk ik nu ook zo lopen piekeren. Het is heel menselijk. Ik denk aan je en stuur een heleboel dikke digiknuffels naar je toe. Heel veel sterkte.

Ik ben van plan om een kaart te ontwerpen. Een afscheidskaartje van onze kinderwens. Dit wil ik sturen naar onze familie en vrienden. Om het tastbaar en bespreekbaar te maken. Ik had dit idee al een paar weken, maar nu is het helaas realiteit geworden. Ik zal het nu nog niet versturen, maar ben wel bezig om het te maken. Vanochtend heb ik een gedicht geschreven dat ik er op wil zetten. Ik ga zo de stad in om schilderspullen te kopen. Ik wil de afbeelding voor de voorkant zelf gaan schilderen. Ben ik hiermee op de vlucht voor mijn emoties? Ik weet het niet. Het is in ieder geval wel goede afleiding. Want het doet ontzettend veel pijn. Gister hebben we via sms de belangrijkste mensen al op de hoogte gesteld. Daarna hebben we met de meeste ook telefonisch contact gehad. Maar het is erg fijn dat ze het al wisten. Dat scheelt erg veel tijdens het gesprek. Wat me wel opviel, gister in het zh en vandaag weer toen ik de assistente van mijn eigen zh sprak, dat ze er zo makkelijk vanuit gaan dat we het gewoon nog een keer gaan proberen. Deze poging geldt tenslotte niet als poging. Maar zo eenvoudig is dat voor ons niet. voor ons was dit wel degelijk een poging. En we moeten het ook aankunnen om door te gaan. Op dit moment kunnen we dat niet. Zoals mijn man vandaag zei: "ik heb mijn vrouw van een sterke, energieke vrouw elke keer weer zien veranderen is een klein, ziek, zielig vogeltje. Ergens is er een grens. En ik geloof dat wij die hebben bereikt. Ik wacht nu af totdat ik ongesteld ben. Dan is deze poging echt voorbij. En tussen dan en een paar maanden zullen we ook weer de anticonceptie gaan gebruiken. Want ook het wachten op een wondertje zorgt voor veel emoties en stress. Dus ook daar zit een grens.... Sorry voor dit lange verhaal. Ik moest even mijn ei kwijt.

Toekie. Ook goede berichten mogen gehoord worden. Ik ben veel te blij dat het voorlopig er voor jou zo goed uit ziet. Ik gun het jullie van harte dat het bij jullie wel lukt. Dus vooral de goede berichten blijven schrijven. Alleen maar slechte berichten zorgen nog meer voor een mineurstemming. Ik kan een oppeppertje echt wel gebruiken. En bij jullie heb ik absoluut niet het gevoel "waarom zij wel en ik niet". Zo hoop ik ook heel erg dat het bij mijn vriendin wel gelukt is.

Hier ook slecht nieuws. Mijn eisprong was te vroeg. Toen ze bij de punctie naar mijn eitjes keken, was er nog maar eentje en die werd al kleiner. De rest was al weg. En dan doen ze het niet met die ene laatste. (Ook vanwege de verzekering.) En een escape IUI durfden ze niet aan met 4 rondzwemmende eitjes. De kans op een meerling mogen ze niet nemen. Dus ik heb geen punctie gehad. Daardoor nu dus ook geen buikpijn, maar er is dus ook geen kans op succes. En omdat we hierna zouden stoppen, is dit zeer waarschijnlijk einde verhaal. Ik kan het nog niet geloven en ben steeds in tranen. Het is gewoon niet eerlijk. Waarom krijgen we geen normale kans?

Mirke. Wat een ontzettend bericht. Ik was zo blij voor je dat het gelukt was. Ik kan me voorstellen dat je nu twijfelt of je wel verder wilt. Je hebt het afgelopen jaar echt een enorme achtbaan gehad. Heel veel sterkte. Dikke knuffel.

Was het gezellig met je moeder en oma? Hopelijk kun je je morgen een beetje concentreren op je werk. Mentaal is dit traject zeker zwaar. Vooral als je ook nog 2 miskramen krijgt. Ik vind dat je er toch behoorlijk goed mee om gaat. Sterkte voor deze spannende laatste dagen. Ik duim voor je. Ik heb lekker babykleertjes gekeken. En niet voor ons, maar voor de baby van mijn broer die elk moment geboren kan worden. Lekker legitiem snuffelen. Wat zijn er leuke kleertjes te krijgen.

Ik moet nog 3x pregnyl prikken. En ik zie behoorlijk tegen de punctie op. De vorige keer was heel erg. Toen konden ze er niet goed bij en hebben ze moeten duwen en trekken om er bij te kunnen. De pijn kwam dwars door de morfine heen en ik heb liggen huilen van de pijn. Gelukkig trok het daarna wel snel weg, maar de herinnering zit er natuurlijk nog wel. Dus ik zal heel erg blij zijn als het voorbij is. En ik ga pas in juli op vakantie. Hopelijk ben ik dan weer een beetje hersteld, want ik ben nu zo slap als een vaatdoek en hartstikke moe. 3 pogingen in 9 maanden vraagt toch wel erg veel van je lijf en ook emotioneel hakt het er behoorlijk in. Dus ik probeer nu vooral lief te zijn voor mezelf en niet te veel te moeten. Ik ga denk ik nog even de stad in. Lekker winkeltjes kijken. Een beetje frisse lucht en goede afleiding. Hopelijk lukt het fietsen zonder te veel buikpijn. Anders moet ik de bus nemen.

Groot gelijk. En wat zou het als ze je een zeur vinden? Het gaat om jou. En jij hebt nu die zekerheid nodig. Dus gewoon voor jezelf opkomen.

Toekie. Omdat het om een TP gaat, klinkt het aannemelijk dat het zh vooral op het bm slijmvlies af gaat. Dat moet tenslotte goed zijn om je emmy te kunnen ontvangen. Maar ik kan me goed voorstellen dat je je zorgen maakt. Je wilt tenslotte dat alles goed gaat. Ga je na de TP nog hormonen gebruiken?

Hé Iggie. Leuk dat je even langs komt. Bedankt voor de goede wensen. Hoe gaat het met jou? 8 maanden zwanger al. Alles goed met de kleine?

De punctie is morgen om 11 uur. Gisteravond de pregnyl gezet. Behalve dat het pijn deed ging het zo makkelijk. Het was duidelijk te merken dat ik geoefend heb met al die menopur ampullen. Bij de menopur had ik kleine spuitjes (1 mm). Deze is 2,5 mm en met een opzuigslangetje i.p.v. een naald. Daardoor ging het klaarmakken heel makkelijk. En ik heb weinig bijwerkingen van de pregnyl. Over een paar dagen krijg ik zere borsten, maar verder ging het de vorige keren prima. Volgens mijn vriendin betekent dat, dat ik waarschijnlijk ook weinig last zal krijgen van zwangerschapskwaaltjes. Ik hoop het. Ik voel me wel behoorlijk beroerd. Ik heb sinds gisteravond (ruim voor de pregnyl) buikpijn, hoofdpijn en ik ben misselijk. Ik dacht eerst dat het misschien door het eten kwam, maar ik voel me nog steeds niet lekker. Gelukkig hoef ik helemaal niets. De boodschappen zijn al gedaan en het schoonmaken kan ook wachten. Mijn vriendin is bezig met een IUI voor haar 2e kindje. In februari waren we ook allebei bezig, maar was zij 10 dagen eerder. Nu gaan we bijna exact gelijk op. Afgelopen vrijdag hadden we allebei onze 1e echo om 10 uur. Zij heeft vanochtend haar IUI gehad. Ik heb morgen de punctie. Dus als het bij ons allebei lukt, kunnen we heerlijk samen zwanger zijn met bijna dezelfde uitgerekende datum. Het is in ieder geval erg fijn om tegelijk in zo'n traject te zitten en te kunnen kletsen over hormonen, spuiten en eitjes die wel / niet goed groeien. Het is goed te vergelijken met het kletsen hier op het forum. Hier zitten we dit keer ook met z'n vieren in dezelfde periode.

Toekie. Bedoel je de cryo TP? Volgens mij is de cryo TP te vergelijken met een verse TP. De punctie is te vergelijken met een normale eisprong en de TP is in beide gevallen 3 dagen later. Dus dan zou je gister je eisprong gehad moeten hebben.

Net terug van de echo. 21, 21, 19 en 15. Die van 15 mm is een beetje zorgelijk. Die is in 3 dagen maar 3,5 mm gegroeid. Dus die tel ik maar half mee. Maar de anderen zijn mooi groot. Vanmiddag hoor ik hoe laat woensdag de punctie is.

Schoffelcowgirl. Bedankt voor deze informatie. Het was erg verhelderend. Maar je schrikt er wel van als je zo zwart op wit de risico's ziet staan. Het was voor mijn man de bevestiging van zijn keuze en ik ben het daar mee eens. En een goede tip om niet te vragen naar de kwaliteit van de embryo's. Gevoelsmatig blijft het wel lastig. Stel je voor dat we 2 embryo's hebben, dan gebruiken we er maar eentje en laten we een kans liggen. In het UMC Utrecht kunnen stellen boven de 36 kiezen of ze er 1 of 2 of "1 of 2 afhankelijk van de kwaliteit" laten terugplaatsen. Voor stellen onder de 35 is het geloof ik net zo als in het VU. Diana. Ik kan me voorstellen hoe onwerkelijk het voelt om zwanger te zijn. Je hebt hier zo veel voor gedaan en zo veel verdriet gehad en nu is het plotseling toch gelukt. Ik hoop dat de echo van 20 juni met het kloppend hartje het meer echt maakt.

Anita. Fijn dat ze nog even gekeken hebben en dat je je geen zorgen hoeft te maken. Eigenlijk ook wel logisch dat je wat vocht in je buik hebt. Al die follikels die leeg gezogen zijn, vullen zich weer met vocht. En je had er veel, dus dat is ook veel vocht. Ik hoop dat je buikpijn snel over is.

Anita. Wat super. 10 mooie emmy's. Dat is echt goed nieuws. En nu duimen dat hij blijft zitten. En dat je lekker veel cryo's hebt voor het geval dat dat niet zo is. Met al dit goede nieuws is juni hard op weg om een super maand te worden. Dat geeft echt moed en hoop. En Anita. Ook goede nieuwtjes zijn welkom. Vooral blijven vertellen!

4 eitjes is een beetje dubbel. Ik had er graag meer gehad, maar ben erg blij dat er überhaupt nog wat is. Maar ik zit al op 300 IE per dag en dit is blijkbaar het maximale wat mijn lijf nog kan. Dus aan de ene kant jammer dat het er geen 6 of 8 zijn. Aan de andere kant. Ik heb maar 1 goede nodig die blijft zitten. Nu maar duimen dat ze alle vier doorgroeien en aangeprikt kunnen worden. Want dat ging vorige keer ook niet bij allemaal goed. En dat kletsen hier op het forum. Heerlijk. En het helpt me echt door deze spannende dagen heen. Dus meiden: bedankt dat jullie er zijn.

Joepie. Nog een TP. Wat is dat wachten op zo'n telefoontje erg hè. Maar fijn dat je verder kan. En nu duimen dat je cryo mooi ontdooit en zich verder gaat delen. Helemaal niet erg. Wij hadden bij de 1e poging ook cryo's verwacht en hadden er heel gesprekken over n.a.v. dat contract wat we moesten tekenen. (Hoeveel per rietje, wat te doen als mijn vent komt te overlijden, wat doen we na 2 jaar, enz. enz. enz.)

Met mijn slechte eitjes gaan we daar niet vanuit. Van de in totaal 7 eitjes hebben we 1 emmy gehad, 2 hebben het delen na een dag opgegeven en 4 hebben niets gedaan. Dus de kans dat we nu 2 (of meer) toppers hebben is erg klein. We zullen superblij zijn als we een TP hebben. Dat hadden we vorige keer niet. En als het dan bij eentje blijft en de rest is niet goed genoeg om in te vriezen, dan is dat niet anders.

Anita. Hartstikke fijn. Ga jij maar lekker jullie emmy halen. Toekie. Heb jij al iets gehoord? Wij zijn net terug van de echo. Het zijn er 4. 2 links en 2 rechts. Allemaal tussen de 11,5 en 15 mm. Volgens de gyn is het goed dat ze zo dicht bij elkaar zitten. Maandag de volgende echo. Ik had gehoopt op meer follikels nu ik menopur gebruik en acupunctuur krijg. Maar de gyn had het de vorige keer er over dat menopur hopelijk voor een betere kwaliteit gaat zorgen. Dus als dat zo is en we krijgen een TP ben ik (bijna) helemaal tevreden. Nu hebben we weer de discussie hoeveel we er willen terug laten plaatsen. We hebben tot nu toe 1 gezegd. Het risico van een tweelingszwangerschap willen we niet. (Vooral mijn man wil dat niet.) O.a. vanwege mijn leeftijd. Als je ouder bent is de kans op complicaties toch al groter. Maar nu het de laatste poging is, vind ik het lastig. Met mijn verstand ben ik het met hem eens. Maar met mijn gevoel vind ik het lastig om straks bruikbare emmy's niet te gebruiken en daarna weg te gooien. Ik zou het liefst voor de optie 1 of 2 gaan - afhankelijk van de kwaliteit. We hebben nog 3 dagen, dus we zullen er de komende dagen nog wel over blijven praten.

Anita. Voor jou is het morgen echt spannend. Ik hoop dat er een heleboel mooie emmy's zijn. Pas wel goed op jezelf. Het klinkt niet fijn, wat je beschrijft. Het zou jammer zijn als je straks echt een overstimulatie hebt en ze je in het zh houden. Sterkte.

Diana. Dat is echt hoog. Misschien zijn het er wel 2? Toekie. Wat een gedoe nu weer. Dat is echt balen. Sterkte morgen. Ik begin nu te merken dat er vanalles aan het groeien is. Mijn buik begint pijn te doen en ik voel de druk. Gelukkig maar, want dan groeit er tenminste iets. De vorige keren had ik op dit moment nog geen buikpijn. Dus wie weet............. Morgen de 1e echo.