Frannie

Diana. GEFELICITEERD.:happydance: Dat is pas echt goed nieuws. Anita. De pijn van de vorige punctie zakte vrij snel. Alleen bij gekke bewegingen, niesen, hoesten en op de wc heeft het daarna nog pijn gedaan. En ik kon een paar dagen niet fietsen, want elk hobbeltje deed pijn. Maar dat was ook na de 1e punctie.

Anita. Gelukkig is die punctie achter de rug. Ik weet hoe je je voelt. Mijn laatste punctie was er ook zo eentje. Bij mij hebben ze toen ook zitten duwen en trekken om er bij te kunnen. En dat terwijl het de 1e keer heel erg mee viel. Dus nu zie ik behoorlijk tegen de punctie op. Maar je hebt wel 13 eitjes!!!! En wat goed dat het zaad van je vent zoveel beter is geworden. Hoe heeft hij dat voor elkaar gekregen? Wanneer bellen ze? Diana. Spannend. Ik hoop dat je kunt slapen. Ik duim en duim en duim en duim voor je. Toekie. Wat goed dat je eitje zo mooi groeit en een goed tempo heeft. Dat laat zien dat je lichaam weer goed functioneert. Jij kunt ook gaan aftellen. Over dat lekken. Ik weet niet of de naald lekte of dat ik te snel spoot en het daardoor er weer uit kwam. Het gebeurde tijdens het spuiten. Maar gister ging het prikken eindelijk goed. Dus ik begin het te leren. Ik zie er nu ook minder op om straks weer te moeten prikken.

Diana. Succes met testen. Ik duim heel hard voor je!!!!!!!!!!!!!!!!!! Hoe is het trouwens met je moeder? Ik heb er geloof ik niets meer over gelezen. Of heb ik de laatste berichten gemist?

Anita. Ik voel me ook rustiger nu we weer bezig zijn. Ik heb nu het gevoel dat we tenminste iets doen. Het wachten tussen de pogingen in vind ik slopend. De vorige 2 pogingen heb ik ook puregon gebruikt. Lekker makkelijk, die prikpen. Maar de gyn wilde dit keer menopur gebruiken. Puregon is synthetisch en menopur is een natuurlijk hormoon (komt uit de urine van vrouwen in de overgang). Sommige vrouwen reageren daar beter op. En als dat zo is, zou dat toch fantastisch zijn. Daar heb ik dat rotmengen en prikken wel voor over. Over 2 dagen al de punctie. Dat schiet op. Sterkte met je pregnyl vanavond. En ik zal voor je duimen dinsdag.

De menopur zit er weer in, maar het blijft een gedoe. Het mengen enz. ging dit keer prima, maar tijdens het prikken lekte het. Geen idee hoe dat kwam, maar ik vond het erg vervelend. Met de puregon kon ik nog even extra naspuiten, maar nu is elke druppel echt weg. Volgens mij zat de naald er wel stevig op, morgen de naald er maar extra stevig op zetten. Hopelijk gaat het dan wel goed.

1 juni is de 1e echo.

Toekie. Bedankt voor de "gebruiksaanwijzing". :happy7: Ik heb ook zo'n hoedje gekregen. Maar omdat ik de bovenkantjes van de ampullen er zo moeilijk uitkreeg (hij is al een keer in de gele bus gevallen), ben ik het zonder gaan doen. Maar ik heb hem er gister toch maar weer bij gepakt. En ik had het liefst meteen een nieuwe ampul genomen toen ik ontdekte dat ik (voor de 1e keer) vergeten was hem naar onderen te tikken, maar de rest van de vloeistof zat al bij het poeder en er past maar 1 ampul vloeistof in die stomme spuiten. Goed om te weten dat de belletjes er weer uitgaan als ik het terugspuit. Ga ik zeker proberen vanavond. En ik weet dat de minibelletjes geen probleem zijn, maar gevoelsmatig....... brrrr. Gewoon blijven ademen. Nog 10x te gaan. (En dan nog 4x pregnyl.)

Anita. Inderdaad erg goed van je dat je nu zelf durft te prikken. Petje af.:bravo: Bij mij ging het prikken gister erg moeizaam. Ik brak eerst de ampul met oplosmiddel. Daardoor sneed ik me. (En gister was mijn vent niet thuis, dus moest ik zelf op zoek naar pleisters.) Ik heb gelukkig genoeg van die ampullen. Ik houd er elke dag 3 over. Daarna vergat ik de vloeistof naar beneden te tikken. Ik kwam er achter omdat ik maar een halve spuit had. Dus heb ik de rest uit het dopje ook opgezogen. Uiteindelijk is het me toch gelukt met maar een beperkte hoeveelheid luchtbelletjes. Ik heb daar een hekel aan. Ik ben steeds bang dat ik ze in mijn lijf spuit. Ik merkt het prikken wel. Ik was gister even misselijk en de prikplek was gevoelig. Gelukkig trok het allebei weg. Maar ik zie nu al op tegen vanavond.

Toekie. Zo herkenbaar wat je schrijft over wanneer je verder gaat. Wij hadden die afwegingen ook. Fysiek had ik misschien langer moeten wachten. Maar een cyclus langer had ook niet veel uitgemaakt. En dan was het staartje net in onze vakantie gevallen. En het klinkt misschien stom, maar we zijn zo hard aan die vakantie toe, dat we daar echt rekening mee houden. Nu heb ik een maand om weer een beetje bij te komen. Mijn ervaring is dat ik ongeveer 4 tot 6 weken nodig heb om weer een beetje energie terug te krijgen. En het over de vakantie heen tillen was geen optie. De gyn raadde het ons heel erg af en dat trekken we emotioneel niet meer. Al dat wachten en die onzekerheid. We hebben toch wel onze grens bereikt en willen duidelijkheid hebben. Na deze poging gaan we stoppen. Maar ik was ook veel liever lekker uitgerust en ontspannen met deze poging gestart. Maar ik geloof niet dat dat heel veel invloed heeft. De 1e keer was ik goed uitgerust en de 2e keer was ik heel ontspannen. En het is beide keren mislukt. Maar het blijft lastig. Toekie. Ga er gewoon lekker voor. Probeer voldoende rust en ontspanning te zoeken. Als je gaat piekeren geeft dat alleen maar stress. En af en toe lekker huilen helpt mij ook altijd! Diana. Spannend. Fijn weekend in Rotterdam. Het wordt schitterend weer, dus dat zit goed. Red je het een beetje met het wachten? Ik hoop zo dat je zwanger bent.

Toekie. Wat bijzonder van je moeder. Echt super dat ze je zo steunt. Anita. Dat lijkt me heel erg moeilijk, als je ouders vertrekken zonder je sterkte te wensen. Ook van mij een dikke knuffel. Ik herken het ook dat mensen er minder naar vragen. Ze hebben in het begin echt meegeleefd en zijn nu weer bezig met hun eigen leven en de normale gang van zaken. Gelukkig is niet iedereen zo, maar sommige mensen helaas wel. Bij mij zit de 1e menopur er in. Wat een rotspuit om klaar te maken. Al dat gepriegel. De pregnyl vond ik makkelijker. Betere spuiten. Ik moet 4 ampullen per dag mengen en spuiten en ik was steeds bang dat de zuiger uit te spuit zou glippen. Toen ik klaar was heb ik het even uitgeprobeerd. Dat kan gelukkig niet. Dat scheelt voor morgen. Toekie, ik had er ook 20 minuten voor nodig. Gelukkig dat ik het van te voren wist. Daardoor ben ik deze poging vroeger gaan prikken.

Mijn ouders, broers met aanhang en schoonouders zijn op de hoogte. Verder nog een paar goede vrienden. Op mijn werk weten mijn baas het en een paar goede collega's. Maar ik werk nu tijdelijk op een andere locatie en daar heb ik alleen verteld dat ik binnenkort een medische ingreep heb en een paar dagen niet kan komen werken. We zijn er wel behoorlijk open over, want we ervaren er erg veel steun van. Vooral van mijn ouders en broers. Dat is heel bijzonder. En terwijl daar een babyboom bezig is, is het contact erg goed en open.

Deze instelling is voor mij ook zelfbescherming. Als ik te veel in de negatieve emoties ga zitten, kan ik deze poging niet aan. Dan "verdrink" ik. Mijn ouders zeiden laatst dat ze zich zorgen maken omdat ik zo veel hoop heb. Ze zijn bang dat ik instort als het mislukt. Maar ik heb dat gewoon nodig om het aan te kunnen. Als ik nu al teveel rekening ga houden dat het niet lukt, zit ik straks de hele dag te huilen en somber te zijn. Dat is nu de verkeerde instelling. En natuurlijk houden we er wel rekening mee dat de kans erg klein is. Maar dat mag nu niet overheersen. Verder hoop ik dat je straks op vakantie een mooie positieve test in handen gaat krijgen. Dat zou toch super zijn.

Anita en Toekie. Wat fijn dat jullie weer meeschrijven. Voor jullie allebei wordt het spannend. Anita. Maandag waarschijnlijk al de punctie. Dat is aftellen. Fijn dat je lijf zich zo mooi voorbereidt. Past het nog met de Roparun? Of moet je vent het afzeggen? Toekie. Fijn dat de cryopoging meteen kan plaatsvinden. Dat scheelt weer een paar maanden wachten. Ik duim dat hij mooi ontdooit. Ik begin over 2 dagen met de menopur, dus voor mij begint het ook dichterbij te komen. Ik hoop dat ik er een beetje goed op reageer. De vorige keren had ik puregon. Daar had ik weinig bijwerkingen van, maar ook weinig eitjes. Het is nu afwachten wat de menopur gaat doen. Dat jullie het herkennen van al die baby's overal, voelt heel fijn. Doordat anderen het herkennen en begrijpen, voel ik me er niet zo alleen in staan. Ik herken ook de oneerlijkheid die jullie beschrijven. Anderen stoppen met de pil en zijn meteen zwanger of nog erger, worden zwanger door de pil heen. En wij moeten zo veel moeite doen en staan nog steeds met lege handen / lege buik. Het is gewoon niet eerlijk. Waarom zij wel en wij niet? Maar ik probeer de hoop en de moed vast te houden. We (ik / jullie) hebben nog een kans. En dit keer gaat het gewoon lukken.

Diana. Wat fijn dat je cryo zo mooi ontdooit is. Sterkte met de wachtweken. Mirke. Jij ook sterkte met wachten. Wel balen dat het nu niet goed te zien was. Ik heb vandaag het zh gebeld. Ik hoef me geen zorgen te maken en moet me gewoon aan het schema houden. Dus dat ga ik maar doen.

Hoi dames Even een vraagje. Het lijkt erop dat ik vandaag ongesteld ben geworden, maar ik slik nog de pil. (Vandaag de laatste keer.) De vorige keren werd ik pas ongesteld als ik met de pil gestopt was. Nu twijfel ik of alles wel goed gaat. Hebben jullie hier ervaring mee?

Mirke. Dat is echt schrikken. Vooral na de vorige positieve test. Ik hoop voor je dat het bij oud bloed blijft en je eskimootje mooi blijft zitten. En dan ook nog zwangerschapssuiker. Gelukkig ben je daar mooi vroeg bij. Ik duim voor je. Diana. Nog een paar daagjes. Ik ben ook voor jou aan het duimen dat je cryo goed ontdooit en dat je een TP hebt.

Ik ga voor jou duimen. En succes met de pregnyl. Dat blijft toch wel een rotprik.

De eerste deca zit er weer in. Het prikken gaat gelukkig nu heel makkelijk. Ik zie wel een beetje op tegen al die ampullen van de menopur, maar dat zal ook wel meevallen. En nu maar duimen dat er een wonder gebeurt.

Bunbums. Leuk dat je weer even langskomt. Het was gisteravond inderdaad heel dubbel. Het was erg fijn om de kleine te zien en mijn schoonzus en broer waren heel erg blij dat we er waren en heel lief. De tranen kwamen daarna in de auto. Tijdens het bezoek kon ik me goed op hen concentreren. Zaterdag zie ik de baby weer. We nemen dan de andere kinderen een dagje mee zodat mama een dag rust heeft. Over ca. 5 weken krijgt mijn andere broer ook een baby. Die zal veel heftiger worden. Dat is na de punctie en als we pech hebben ook na het definitieve nee. Dus daar zal ik het veel moeilijiker hebben.

Mirke. Inderdaad. Deze belangrijke stap is gelukt. Nu kun je verder naar de volgende. Heel veel succes. Geniet er van en ik hoop dat de kwaaltjes mee zullen vallen.

Mirke. Heb je het zh al gebeld? Kun je het al een beetje geloven? Mijn broer belde net. Ze hebben vannacht een zoontje gekregen. Vanavond op kraamvisite. Aan de ene kant wil ik erg graag de baby zien, maar ik zie er ook tegen op.

Mirke. Nu al 4 verschillende positieve testen. En morgen is je testdatum? Het zou toch fantastisch zijn als het nu echt gelukt is. En ik ben heel blij dat er weer iemand van ons groepje zwanger is. Je gaat bijna twijfelen aan de mogelijkheid met al die mislukte pogingen. Maar het kan dus echt. Koninginnedag overleefd. Ik heb nieuw speelgoed gekocht (spelletjes enz.) voor onze logeetjes. Die groeien langzaam uit het aanwezige aanbod. En ik heb gezocht naar leuke babykleertjes voor mijn neefje (dat nog geboren moet worden.) Ik had verwacht dat ik het moeilijk zou vinden, maar het was juist erg leuk om daar naar te zoeken. Misschien omdat het nu wel mocht. Maar al die zwangere buiken (zwangere vrouwen) en baby's, dat was wel zwaar.

Diana. Wat ontzettend balen. Ik had het je zo gegund. Dikke knuffel. Mirke. Wat spannend. 3 testen die zwanger aangeven. Nu ik dit schrijf moet je nog 2 dagen tot de testdatum. Ik ben aan het duimen........................... Gisteravond even een rotmoment gehad. We hadden een logeetje en gingen pannenkoeken eten. Nu lopen daar altijd veel kinderen rond. Dat weet je van te voren, maar dat is niet zo erg. Maar nu zat er precies in mijn blikveld een moeder met een baby van hoog uit een paar maanden. De baby kreeg de fles. Dit raakte me zo hard. Ik moest heel erg mijn best doen om niet te gaan huilen. Een baby komt zo dicht bij onze wens. Terwijl een ouder kind (vanaf peuter) al een persoonlijkheid is en een eigen mensje. Daar kan ik beter mee om gaan. Maar dit hield ik haast niet meer. En dan maar proberen om gezellig te doen vanwege het logeetje.

Lavendel. Wat ontzettend balen dat je vriend werkeloos thuis zit. Dat kunnen jullie er nu net niet bij hebben. Normaal is dat al erg vervelend, maar nu helemaal. Geniet in ieder geval van de vakantie. Lekker er even tussenuit is altijd goed. En al klinkt 34 voor mij nog lekker jong, ik kan me goed voorstellen dat je het gevoel hebt dat je moet opschieten. Het hele traject bevestigt dat ook. En het wordt niet beter door heel lang te wachten. De kwaliteit en hoeveelheid eitjes worden alleen maar slechter en minder. Veel sterkte de komende tijd. En ik herken het van hoeveel je op het forum bent. Bij de eerste poging was ik er heel veel en schreef ik op meerdere plekken mee. Nu schrijf ik alleen hier bij het oude vertrouwde groepje. Met vlagen veel en soms nauwelijks. Ik heb dit keer ook geen behoefte aan een wachtbankje.

Diana. Ik duim heel hard voor je. Lavendel. Ik kan me zo goed voorstellen dat je er door heen zit. Het is elke keer weer zo'n zwaar traject, zowel lichamelijk als geestelijk. Ik merk het bij mij ook. We zijn pas net begonnen met poging 3 - ik zit pas 2 weken aan de pil en het echt spul moet nog beginnen - maar ik zit er nu al behoorlijk doorheen. Tussen poging 1 en 2 zat maar 1 cyclus en tussen 2 en 3 zaten er 2. Maar dat is eigenlijk te kort geweest. Helaas was dit voor ons toch de beste keuze, maar ik had veel liever de mogelijkheid gehad om echt te kunnen herstellen. Neem vooral de tijd. Ik weet niet hoe oud je bent, of dat nog meespeelt, maar het is zo belangrijk dat je weer helemaal (gedeeltelijk) fit bent en het emotioneel weer beter trekt. Heel veel sterkte en probeer jezelf lekker te verwennen en de rust te geven om te herstellen. Ik heb nu een week vakantie en daarna heb ik een lastig gesprek op mijn werk. Vanwege een reorganisatie moet ik verplicht overstappen naar een andere afdeling. Dat is een lastige overstap omdat ik nu met volwassenen werk en straks met pubers moet gaan werken. En om daar mee te gaan starten precies midden in de icsi en dan vooral tijdens de laatste icsi is niet zo handig. Ik heb afgelopen week aangegeven dat dit een probleem gaat worden. Het is belangrijk dat de start goed gaat en een slechte start maakt daarna alles moeilijker. Daarnaast is niemand er bij gebaat als ik afknap en ziek thuis kom te zitten. Ik ben benieuwd wat er nu in het gesprek naar voren gaat komen. Ik hoop dat er een goede oplossing komt, zodat ik de overstap pas na de icsi hoef te maken.