Henne

Hoi Ursula, ik heb het schema gehad dat jij bedoelt. Dat heet hier idd een kort schema. Wordt volgens mij niet standaard aangeboden, ik heb er zelf om gevraagd omdat ik zo slecht tegen hormonen kan en die decapeptyl met alle bijwerkingen niet zag zitten. Ik begin op dag 2 van mijn cyclus met Gonal-f, op dag 6 komt daar dan Cetrotide bij. Cetrotide (kan ook Orgalutran zijn) voorkomt dat je spontaan een eisprong krijgt, alleen op die dagen dat daar ook echt kans op is. Ik heb beide pogingen ongeveer een week geprikt, heel kort dus in vergelijking met het lange schema. Eerste keer heel wat bijwerkingen gehad, ook van de Cetrotide (misselijk!!). Tweede keer met acupuntuur erbij veeeeel minder. Interessant trouwens van die kwantiteit en kwaliteit van eitjes, dat wist ik niet. Ik had de eerste keer wel redelijk wat kleine follikels, maar uiteindelijk maar 4 eitjes waarvan 1 rijp. Tweede keer zijn we eerder begonnen met stimuleren, had ik 13 follikels, 10 eitjes, waarvan weer maar 2 rijp. Vraag is nu of dat aan mij ligt of dat de punctie te vroeg was. Maar eh...behalve dat die eitjes dus niet rijp waren, vind ik 10 toch helemaal niet weinig ofzo, dus bij mij zorgt het korte schema voor veel van slechte kwaliteit haha. Wijk ik weer lekker af van de standaard haha. Misschien vind je ook nog informatie in het topic 'kort schema' Succes! Henne

In R'dam krijg je voor de punctie pijnstilling in de vorm van paracetamol (1000 mg) en diclofenac, een onstekingsremmer (werkt ook pijnstillend). En je krijgt dormicum voor de ontspanning. Die dormicum is 'nieuw'. De vorige pogingen had ik diazepam, dat werkte bij mij wel. Je mocht dat de avond ervoor al nemen en dan de ochtend van de punctie weer. Ik was daardoor niet echt zenuwachtig en dat helpt wel om meer ontspannen te zijn. Geen idee hoe die dormicum gaat bevallen, eigenlijk wil ik alsnog diazepam vragen omdat ik daarvan weer hoe het valt.

Heb het even nagevraagd, de acupuncturist adviseerde Male Multiple van Solgar. Is niet specifiek gericht op zaad / sperma, maar zit wel alles in als foliumzuur, zink etc.

Sen dat is mooi nieuws. Gewoon door dus, gelukkig! Hopen dat de FSH waarde goed is en je na de zomer kan starten. Henne

Hai allemaal, Sofie ik vind het nog steeds enorm knap dat je deze beslissing hebt kunnen nemen (samen!). En wat heerlijk dat je hoofdpijn nu weg is. Echt een teken dat je de juiste keuze hebt gemaakt. Fijn meid! Ik ben zelf juist heel onrustig omdát ik snel doorwil. Ik zie vreselijk tegen de volgende poging op omdat het dit keer erop of eronder wordt. We willen en kunnen zelf evt. wel een vierde poging betalen, maar de vraag is of dat zinvol zal zijn. Deze 3e poging moet echt anders verlopen dat de eerste twee, anders moeten we onszelf eens heel hard achter de oren gaan krabben vrees ik. Enorm spannend dus om weer te beginnen. Zal het dit keer beter gaan met de stimulatie? Hoewel ik tegen alles opzie, wil ik ook niet wachten. Ik wil weten of we inderdaad het eindstation naderen of dat er hoop blijft. En wie weet lúkt het zelfs wel deze keer. Ja, dat kan natuurlijk ook altijd nog. De vorige keer was ik heel blij met het halve jaar rust, nu wil ik juist door. Ik denk dat het enorm belangrijk is om naar dat soort signalen te luisteren. Merk trouwens wel dat ik er nog helemaal geen behoefte aan heb om me alweer op de lijst van behandelingen te zetten. Als ik bezig ben misschien wel, maar heb nu meer het gevoel dat ik het wat meer 'in stilte' wil doen allemaal. Dat 'hoera we mogen weer' gevoel van de vorige keer is er niet. Ik heb dat optimisme niet meer zo erg. Het kan natuurlijk lukken, maar de kans dat het einde oefening is en we over twee maanden vrijwel definitief kinderloos zijn is groter. En dat realiseer ik me terdege...wel moeilijk.... Zorg goed voor jezelf allemaal, Henne

Hoi, Wij zijn ook in R'dam onder behandeling. Daar is idd niet echt een wachttijd. Je moet ingepland kunnen worden, dus het kan evt. zo zijn dat je een maandje moet wachten. Maar wij hebben tot nu toe altijd kunnen starten wanneer wij wilden. Als je in R'dam ivf of icsi gaat doen moet je eerst verplicht een informatieavond bijwonen. Die zijn eens in de maand. Op de uitnodigingsbrief daarvan staat ook al een datum voor je intake. Dan krijg je eerst een gesprek met de gynaecoloog en dan een prikinstructie van de verpleegkundige. Je moet dan ook bloed laten prikken voor en 'ivf screening', die is een jaar geldig. Door de verpleegkundige wordt je ook direct ingepland, dus het is slim te weten wanneer je ongesteld gaat worden en hoelang je cyclus is. Ze doen in R'dam niet aan eerst de pil slikken om het beter te kunnen plannen. De rest is een beetje afhankelijk van je schema, maar dat wordt op de infoavond en bij de intake allemaal goed uitgelegd. Ik vind ze in R'dam over het algemeen erg vriendelijk en meelevend, met name de verpleegkundigen. Onder de artsen heb ik wel mijn voorkeuren hoor, sommigen kunnen best autoritair zijn. En de een beantwoord vragen ook beter en makkelijker. Maar ze nemen altijd de tijd, je kunt altijd bellen. Soms is het er door de drukte wel wat chaotisch. Zelf heb ik wat dubbele gevoelens over R'dam, maar dat komt vooral doordat ik het gevoel heb dat hun standaard procedure niet op mij toepasbaar is. We hadden na poging twee echt het gevoel dat het verpest was toen er van de tien eitjes maar twee rijp waren en ik na een licht positieve test toch ongesteld werd. Kan natuurlijk altijd gebeuren, maar in de evaluatie werd 'de schuld' gelijk op mij (mijn lijf / eitjes) geschoven ipv op hun beslissingen. Dat schoot mij heel erg in het verkeerde keelgat. Wij hadden zelf hele andere ideeen. Zo wil ik langer progesteron dan zij voorschrijven en vinden wij dat ze de punctie te vroeg inplannen (en dan zijn mijn eitjes dus niet rijp). Maar, groot pluspunt, ze zijn bereid om dat uit te proberen! Dus ik heb nu voor poging drie meer progesteron meegekregen (een weekje langer) en we wachten iets langer voor de punctie wordt gedaan. Als dat allemaal geen effect heeft hadden zij gelijk, als het wel werkt hadden wij zelf gelijk :-D Nou, een heel verhaal over R'dam. Er zijn hier zeker nog meiden met meer en / of andere ervaringen. En als je meer wilt weten, vraag het gerust! Succes! Henne

Succes morgen!

Choco wat een onzin dat er maar drie pogingen vergoed worden omdat meer geen zin heeft! Onze gynaecoloog heeft ons verteld dat je medisch gezien over het algemeen de meeste kans maakt met vijf tot zes pogingen. Als het dan nog niet gelukt is, heeft doorgaan meestal geen zin. En dit heb ik ook wel vaker gelezen en gehoord. Die drie is puur een verzekeringskwestie, meer wil men niet vergoeden (Unive vergoedt overigens wel vier pogingen). Natuurlijk kan het zo zijn dat jullie omstandigheden de kansen heel klein maken. Ons is ook verteld dat als poging drie net zo verloopt als de eerste twee, een vierde wordt afgeraden. Zelf zouden we ondanks dat een vierde poging willen proberen. Het is altijd een gok en wat zijn drie kansen nou helemaal? Ik zeg altijd maar: als stellen die spontaan zwanger kunnen worden ook na drie pogingen moesten stoppen, zouden we snel uitsterven. Misschien kun je in een ander ziekenhuis een second opinion aanvragen, of in je huidige ziekenhuis nog een gesprek. Probeer te achterhalen waarom ze een vierde poging afraden. Is dat standaard beleid of specifiek vanwege jullie situatie? Het is helaas uiteindelijk ook een feit dat een deel van de stellen die aan ivf/icsi begint, toch kinderloos blijft. Dit is heel hard, maar wel iets wat je je moet realiseren. Ik word zelf ook heel erg verdrietig en opstandig bij het idee, maar hoe ver wil en kun je uiteindelijk gaan? Fysiek en mentaal, maar ook qua tijd en kosten... We hebben daar een tijdje terug een topic over gehad: hoe ver wil je gaan? Henne

Ik heb helemaal geen deca, maar een kort schema met cetrotide (heeft dezelfde functie maar werkt iets anders, in totaal prik ik maar een ruime week). Zou bij het gesprek aangeven dat je er zo ziek van werd en vragen welke mogelijkheden er zijn. Succes. Oh, en acupunctuur heeft bij mij ook enorm goed geholpen tegen de bijwerkingen van de hormonen. Eerste icsi (zonder) was ik vanaf de 2e prik tot het eind van de progesteron nergens meer toe in staat zo rot. Tweede icsi (met acu) heb ik tot aan de punctie gewoon gewerkt en daarna ook al best snel weer. Ik vind het echt een aanrader.

Dilara mijn acupuncturist (ja, ik heb een hele verzameling artsen en behandelaars om me heen haha), raadde voor mijn vriend een spciaal suplement voor mannen aan, dat kwam op iets van 25 euro per maand (weet niet hoe duur proxeed is). Ik ga even heel hard nadenken hoe dat ook alweer heette en anders vraag ik het volgende week even voor je na. Ik denk zelf niet dat het kwaad kan. Het zal er misschien niet altijd beter van worden, maar slechter lijkt me heel onwaarschijnlijk. En zaadkwaliteit is heel wisselend he, het kan echt om niks al slechter worden.

Ons werd ook geadviseerd het vooral 'te laten stromen'. We hebben ervoor gezorgd dat mijn vriend de maand voor de icsi echt om de dag een zaadlozing had (zin of geen zin, hihi). Denk dat dit zeker ook mee heeft gewerkt aan een beter resultaat. Je kunt het allemaal allicht proberen toch? Veel heb je niet te verliezen ook...

Hoi Dilara, Ik heb even gekeken wat erin zit... dit komt helemaal overeen met wat mijn orthomoleculair arts en deels ook de gynaecoloog hebben geadviseerd: mijn vriend slikt zink, foliumzuur, B12, L carnitine en een anti-oxidantencombinatie waar oa selenium en vitamine C inzitten. In januari is het zaad getest ivm een koortsaanval, toen was er 12% beweeglijk (hoeveel het was weet ik niet meer precies, maar weinig). Mijn vriend heeft toen op advies van de gyn. en mijn arts bovenstaande preparaten geslikt en daarnaast veel fruit gegeten (kiwi's!). Met onze icsi zes weken later was er 20% beweeglijk. De beweeglijkheid lijkt dus in ieder geval wel toegenomen te zijn (kan ook toeval geweest zijn, maar zo goed hadden we nog nooit gehad) Je moet er geen wonderen van verwachten. We zullen echt niet spontaan zwanger worden door deze middeltjes, we blijven sowieso afhankelijk van icsi. Maar het lijkt in ieder geval wel iets beter en dat is al heel wat. Groetjes, Henne

In Rotterdam zijn ze idd van mening dat op het moment dat je zwanger bent je lijf het overneemt. Zij schrijven progesteron voor van de punctie tot ca. 12 dagen daarna (hangt beetje van de andere hormonen die je hebt gehad af). Omdat ik een dag na het stoppen met de utrogestan licht positief testte en twee dagen later negatief wilde ik het graag langer gebruiken. Hoewel ze van mening zijn dat dit geen zin heeft, heb ik voor mijn eigen gemoedsrust wel een recept meegekregen voor meer. Maar in theorie zou het dus niet nodig zijn. Maar ja, elk ziekenhuis zijn eigen theorie he :-) Sandra een urinetest reageert in principe alleen positief op pregnyl, dat is namelijk hetzelfde als zwangerschapshormoon. Pregnyl blijft meen ik een dag of tien meetbaar. Als je veel te vroeg test kan het dus idd nog vals positief zijn. Progesteron kan wel je menstruatie tegenhouden, maar geen vals positieve test opleveren. In R'dam mag je 15 dagen na de punctie thuis testen. Gorgi heel erg gefeliciteerd trouwens!

Ik heb het even opgezocht, in R'dam betaal je voor een kopie van het dosier minimaal 4,50 (tot 100 kopieen), bij meer dan 100 is het opeens 22,50. Verder wordt het per aangetekende post verzonden en die kosten betaal je ook. En je betaalt indirect natuurlijk ook gewoon voor de medewerker die de aanvraag behandelt. Zelf zit ik er niet zo mee, ik heb het liever zo zelfs. Je kunt veel te makkelijk van alles via de mail aanvragen. Helemaal nergens om, maar mijn werkgever heeft veel gegevens van mij ook, zoals een kopie paspoort, mijn BSN, geboortedatum etc. etc. En de arbodienst weet zelfs bij welke arts ik onder behandeling ben en waarvoor... Stel dat die even een emailadres op mijn naam maken en dat soort gegevens opvragen.... Het lijkt onwaarschijnlijk, maar het kán in theorie dan dus wel. Prive is prive en dat wil ik graag zo houden!

Sofie wat een ontzettend knappe beslissing. Je hebt helemaal gelijk meisje, je moet erin geloven en er klaar voor zijn. Ik heb heel lang een gevoel gehad van 'doe maar achter elkaar dan zijn we er vanaf, weten waar we aan toe zijn en kunnen we verder met ons leven'. Maar zo werkt het nu eenmaal niet. Blijf vertrouwen houden en probeer te genieten van de 'rust' die deze pauze met zich meebrengt. Dikke knuffel, Henne

In Rotterdam moet je het ook schriftelijk aanvragen hoor, met een kopie van je paspoort. Kopieerkosten zijn idd ook voor onze rekening, weet niet precies hoeveel. Een kort uittreksel kun je direct afhalen, het hele dossier (wat wij willen) duurt 4 tot 6 weken. Wordt eerst overlegd met het hoofd van de afdeling. In theorie kan het dus nog zo zijn dat je het niet krijgt ook. Hoe irritant ook allemaal, het is ergens wel logisch en maar goed ook dat het zo gaat. Je wilt toch niet dat je buurman met jouw gegevens aan de haal gaat :-)

Nou....ik ben eerder aan de magere kant (is in EMC ook wel gezegd dat ik niet af mag vallen), ik ben 34 mijn vriend 41 en de stimulatie gaat dus niet goed (beide keren maar één embryo door onrijpe eitjes). We zijn verrre van een ideaal koppel :-) Maar goed, we gaan nog voor poging drie in het EMC, daar valt er in ieder geval over te praten tot nu toe. En wie weet is nummer vier dan wel helemaal niet meer nodig, dat zou echt geweldig zijn!

Sen, wat een verhaal zeg! Zo raar dat klinieken dus echt uit kunnen gaan van hun eigen belang in plaats van dat van de patient. Is dat nou marktwerking in de zorg? Zijn we lekker klaar mee. Ik snap heel goed dat jullie verder gaan kijken en hoop dat je snel een ziekenhuis vindt waar ze jullie zonder problemen willen helpen en waar jullie je 'thuis' voelen. Ik word zelf steeds nieuwsgieriger hoe ze ons in Voorburg gaan beoordelen. Superveel succes! Henne

Deze site is in het engels, maar hier kun je dus de datum van de punctie invullen (egg retrieval) en dan krijg je allerlei belangrijke data: de eerste testdatum, maar ook de uitgerekende datum als het een meerling is. Erg leuk allemaal. http://www.ivf.ca/duedate.php

Ja ik was ook al benieuwd! Hoe was het?

Wat ik vanaf het begin heel moeilijk heb gevonden aan het hele ivf gebeuren is het feit dat we waarschijnlijk maar één kindje krijgen (áls dat al lukt). We wilden altijd wel een gezin met een stuk of drie kinderen. Die droom was ik één keer haast onbereikbaar toen we hoorden dat we spontaan niet zwanger zouden worden. Ik weet dat ik zielsdankbaar zal zijn als we een kindje mogen krijgen, maar ook dat het altijd zal blijven knagen dat het er 'maar één' is. Dat durf ik hier wel te zeggen. Ik kan me dus ook levendig indenken dat je opnieuw de molen in zou gaan. Zolang het goed voelt, je het fysiek en mentaal aankan en je gezinnetje er niet onder 'lijdt', waarom dan niet? Ik zou persoonlijk wel oppassen met 'te snel'. Vooral ook vanwege het fysieke aspect. Maar aan de andere kant ken ik zoveel mensen (inclusief mijn eigen moeder) die maar iets van 16 maanden tussen twee kids hebben zitten. En wat betreft dat herhalen van een vreselijke tijd....Sasje ik kan me voorstellen dat je dat op dit moment zegt. Ik kan me ook voorstellen dat het anders voelt als die tijd uiteindelijk resultaat heeft opgeleverd. Het is maar net naar welke kant de schaal doorslaat. Mijn motto is: de wens is groter dan de ellende. En zodra de ellende groter wordt (of is) dan de wens moet je ermee ophouden. Want dan maakt het andere dingen in je leven stuk. Allemaal heel veel succes! Henne

Hai Butterfly, In de eerste onderzoeken is mijn FSH gemeten, ik heb het juist van de week nog nagezocht in de verwijbrief, die was 8. Dus misschien wel aan de hoge kant. Maar dat is het vanaf het begin geweest en er is niks over gezegd. We zullen af moeten wachten hoe het de volgende ronde gaat en dan misschien toch ook zelf onze conclusies moeten trekken. Het valt ons wel rauw op ons dak omdat telkens werd gezegd dat met mij helemaal niks mis was en ik nog jaren had om zwanger te worden. Je kansen kelderen dan opeens wel weer met een noodgang. In Groningen doen ze ivf in eigen cyclus. Dat betekent dat ze het ene eitje dat natuurlijk groeit weghalen, (proberen te) bevruchten en terugplaatsen. En trouwens: als het zaad iets beter was geweest en je gaat voor iui, dan mag je juist weer niet meer dan één eitje hebben.... Als alle ziekenhuizen nu zekerheden konden geven over cryo's, dan kon ik me er nog wat bij voorstellen. Zo van we willen minimaal zes eitjes zodat je nog twee rondes cryo's hebt (2 terugplaatsen, 2x2 invriezen). Maar zolang ze dat niet kunnen garanderen en ons ene embryo is van voldoende kwaliteit, dan lijkt het me dat het aan ons is om te besluiten of we daar nog geld, energie, tijd, emoties etc. in willen stoppen. Maar ja... ik duim maar gewoon heel hard dat het in juni goed gaat. Trouwens, om terug te keren naar dit topic....volgens mij zijn ze in het LUMC wel behoorlijk goed met cryo's. Maar na de verhalen hier over Voorburg ben ik nog voorzichtiger met de slagingspercentages dus misschien eerst uitzoeken hoe dat komt :-) Groetjes!

Ons echte probleem is het zaad, vandaar ook de icsi. Maar nu hebben er bij beide pogingen maar één embryo gehad. De vorige ronde had ik 12 follikels, 10 eitjes, maar daarvan waren er maar 2 rijp. En dat feit baart het EMC zorgen. Zelf denken we dat ze de punctie te vroeg plannen, dat het met twee dagen extra stimulatie wel goed komt. Dat willen ze nu ook proberen, maar ze zijn in het ziekenhuis bang dat ik gewoon niet goed reageer op de stimulatie en telkens maar één of max twee goede (rijpe) eitjes produceer. En dan is icsi in hun ogen niet zinvol meer. Wat ik zelf ook kolder vind, want zoveel meiden hebben tien embryo's ofzo en dan na een terugplaatsing toch ook nog geen cryo's. Wat is dan het verschil? Ja, keuze uit tien ipv die ene waarmee je het moet doen, maar als die ene toch goed is dan maakt dat toch niet uit?? Gelukkig willen ze het in het EMC nog wel proberen, maar als het nu om een vierde poging ging hadden ze het ons waarschijnlijk afgeraden. Vandaar dus ook de second opinion.

Ha Sofie, wil jullie even een superweekend toewensen! Hoop dat het een geweldig feest wordt met het nieuws dat jullie gaan trouwen. Is Thibaut al helemaal trots dat hij het mag 'vertellen'? Groetjes, Henne

Tjezus.... Ik vind het een intriest verhaal. Voor jou en je man, maar eerlijk gezegd ook voor je zus. Waar is ze in hemelsnaam mee bezig? Ze verpest op deze manier haar eigen leven, dat van die man en dat van onschuldige kinderen. Inderdaad als het een vriendin zou zijn, dan zou je haar misschien eerder zeggen wat je ervan vindt en eerder afstand nemen. Maar je zus blijft toch je zus... Ik heb zelf behoorlijk lullige ervaringen met mijn zus en schoonzus, maar die kiezen er tenminste bewust voor om zwanger te worden en zijn blij en gelukkig met hun kids. En op hun manier doen ze dan ook wel hun best om met ons mee te leven. Maar toch...neefjes en nichtjes zijn hartstikke leuk, maar geen vergoeding voor je eigen gemis! Opmerkingen als 'dan wordt je gewoon een hele leuke tante', zijn eigenlijk net zo erg als 'dan neem je toch een hond'. Meisje, ik kan me voorstellen dat het je enorm veel verdriet doet. Misschien is afstand nemen wel even het beste. Huil maar, praat er met mensen over, krop het niet op en zeg gewoon hoeveel pijn dit jullie doet. Kijk, schoonzussen, zussen, vriendinnen, collega's, buurvrouwen...ze worden allemaal zwanger. En dat kunnen ze moeilijk niet doen omdat het bij ons niet lukt. Maar laat ze het dan in ieder geval wel graag willen. En als zij zich dan in kunnen denken dat het ons best verdriet doet, dan kunnen wij ook nog wel blij voor ze zijn ook. Een kwestie van geven en nemen, inleven in elkaars situatie. Gelukkig zijn er in jullie omgeving ook mensen die enorm met jullie meeleven en zelfs willen helpen! Hou je aan die gedachte vast. Sterkte! Henne