Moon74

Van harte Daan en Lars (jou kan je om een boodschap sturen... keurig de geboorte van je zoon ook aan ons 'nieuwsgierigers' gemeld)! Geniet er van, jullie zijn een gezinnetje!!!!!!!!!!!!!!!!

Welkom dames! Succes...

Welkom en succes met afwachten (nagelbijten?)...

Welkom mams en succes in deze spannende weken. 't Forum kan je geweldige afleiding en steun bieden!

Hoi Gompie, welkom hier hoor! Dit forum met al z'n meelevende dames en enkele heren is zeker een lichtje in onzekere tijden, voor mij wel altijd geweest tenminste. Succes in deze spannende weken!!!

Welkom, je krijgt er vast geen spijt van dat je hier ingelogd hebt... Op dit forum kun je veel steun en begrip krijgen. Succes!

Welkom hier, ik hoop dat je man en jij zaterdag goed nieuws krijgen!!!

Van harte met de geboorte van jullie zoon; Jonah! Hoop dat het lukt om er samen flink van te genieten...

Lieve Esther & partner, Wat een mooie en ontroerende posts heb je in dit topic geplaatst de afgelopen dagen. Heftig zo'n besluit. 't Boek definitief dicht. Rouwen, elkaar stevig vasthouden, nadenken over een ritueel/symboliek om een intensieve periode af te sluiten. Mooi vind ik dat je dwars door alles heen je geloof belijdt. Blij dat je hier blijft komen en met ons mee blijft leven! Doe ik ook zeker met jou/jullie. Een stevige omhelzing vanaf hier, meis!!!

Idd heftig voor je lijf (én geest) hé, overstimulatie... Zelf 9 dagen opgenomen geweest met flinke overstimulatie (totaal ruim 10 kg 'aangekomen' van al het vocht dat ik vasthield). Goed dat ziekenhuis geen tp heeft gedaan i.v.m. dreigende overstimulatie dus, Aafke. Succes met cryo tp binnenkort en hopelijk ben je snel zwanger, meid!

Hoi Jane & partner, van harte gefeliciteerd!!! Dat is nog wel even flink heftig geweest zo op het einde, Jane! Goh, weet je nog dat we een poos geleden in hetzelfde schuitje zaten en beiden de container met naalden na de tp in hadden geleverd bij de apotheek omdat het 'maar eens raak moest wezen?!' Bij jou kwam dat dubbel en dwars uit, een koningswens: zoon en dochter. Het is je van harte gegund!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Heb tijdens je zwangerschap je verhaal gevolgd en met je mee geleefd naar de geboorte van jullie Eva & Finn. Genieten nu én goed de tijd en de rust nemen om zelf te herstellen ook. Jane toch... een zoon en een dochter... Wauw!

Hoi Henne (en Esther en anderen), Elk woord wat je schrijft is herkenbaar... Ja, ik heb nog 1 poging, maar zelfs dat dubbele gevoel van jou over nog een laatste poging wagen herken ik. Ik stel het niet voor niets maar uit en maar uit. Herken écht elk woord, voel en denk hetzelfde over hoe in familie alles om kinderen draait en hoe je eigen plek daarin naar de achtergrond lijkt op te schuiven. Net na geboorte van m'n nichtje, hele kraamtijd, dopen, minimaal 1 x per week wás en bén ik er... 't Lijkt zo vanzelfsprekend. Vráág een keer hoe 't voelt idd. Jank een keer mee, ook goed. Zo weinig, terwijl het zo'n pijn doet. Ook hier veel voor de kiezen gehad samen, m'n man en ik. Voelt niet eerlijk dat ook dit dan nog eens keihard op je pad komt... Wil niet klagen en zeuren, maar 't is wel fijn om herkenning bij jullie te vinden. Succes!!!

Hoi Esther, bovenstaand citaat uit een reactie van jou vind ik zó herkenbaar! Het verschil in jullie situatie en in die van ons is dat wij nog 1 ICSI mogen (die ik maar uit blijf stellen). Dat maakt het anders, jullie zijn meer met afsluiten van deze MMM-periode bezig dan wij. Wat hetzelfde is (denk ik) zijn de wisselende emoties: het volle kracht vooruit willen en dan (soms onverwacht) weer teruggeworpen worden en helemaal boos, verdrietig en teleurgesteld zijn. De pijn! Het uitblijven van reacties van (sommige) mensen om je heen... inderdaad, zeg dat je niet weet wat je moet zeggen, stuur een kaartje met die tekst of alleen simpel 'we denken aan jullie en we leven mee', zoiets. Ik merk zelf dat mensen waarvan ik het niet verwacht wel in een paar woorden dingen bespreekbaar maken, maar mensen waarvan ik het wel verwacht en ook zo nodig heb... daarvan 'krijg ik niks'. Geen woord! Mijn zus stelt zich op als zo'n struisvogel. Is in mei zelf moeder geworden, we waren er meteen en zijn ook blijven komen, vragen en meeleven etc. Andersom: geen woord, niet één keer 'hoe is dit nu voor jullie en hoe gaat het er mee'... doet zeer. Ik probeer me nu voor te houden dat mensen je 'niet iets kunnen geven wat ze niet in zich hebben'. Als ik het toch verwacht raak ik telkens zelf teleurgesteld, irreële verwachtingen zijn het m.bt. sommige mensen. Maar het is zeker pijnlijk! Wens jullie heel veel sterkte, Esther! Blijvend welkom op dit forum, hoor! Spreek je weer.

Mijnbaby & partner, van harte met Yassine! Hoop dat alles goed is met jullie beiden en dat het ook allemaal goed blijft gaan. Wat een bijzondere naam, benieuwd naar de betekenis?! We horen van je.

Van harte, Natasja! Op naar je 1e echo, wauw!

Gefeliciteerd, wat een rappe start maakt Mikay!!! Van harte, geniet er van. Hopen dat hij via een ziekenhuis bij jullie in de buurt snel lekker mee naar huis mag...

Wat heftig Snoeske & familie! Gecondoleerd... wat heeft Rutger samen met jullie gevochten en wat vreselijk dat hij niet bij jullie kon/mocht blijven. Ik wens jullie heel veel sterkte toe in deze heftige periode, maar ook daarna!

Van harte met Roan!

Henne, fijn dat je weer meer helder voor ogen hebt welke weg jullie willen gaan... Wat een verschil kunnen wat tijd, tranen en een goed gesprek maken, hé?! Mamalou; je bent hartstikke zwanger?!?!? Had ik compleet gemist. Wat een wonder; heb je blog even gelezen intussen. Van harte gefeliciteerd!!!

Hoi Alice, welkom hier. Heel herkenbaar die titel 'de emotionele achtbaan'... Zelf heb ik nu een wat langere pauze, omdat het me allemaal wat te veel van het goede werd en wij er gewoon even geen zin meer in hebben. 't Gaat nu beter, maar telkens als ik denk dat ik er helemaal ben weer dan is er weer iets dat me onverwacht raakt en even van m'n stuk brengt. Niet erg en niet lang, maar ik schrik er dan wel van en vraag me af hoelang dit me blijft overkomen... Aan de andere kant is de laatste, heftige teleurstelling nu een half jaartje achter de rug ongeveer, dus ach... dan ben ik ook wel weer trots als ik zie hoe we de draad op hebben gepakt. Zo tegenstrijdig is het dus. Dat zul je wellicht herkennen vanuit je eigen 'achtbaan'?! Succes met deze poging, hopen dat jouw kindje dit keer wel bij jullie geboren wordt... om maar eens te verwijzen naar het gedichtje dat onder je berichten staat; wat goed verwoord! Mooi.

Een mooie meid met lange benen... (haha) Wat willen jullie nog meer?! Van harte allebei!!!

Van harte ABC, gelukkig is je dochtertje nu dan toch geboren. Geniet er samen lekker van en neem ook goed je tijd om te herstellen. Was toch een onverwachte ontknoping zo op het end van je zwangerschap, nietwaar?

Esther, jij sterkte morgen; hopen dat alles oké is. Voor jou én voor alle anderen op het beruchte bankje: veel succes en op naar stapels positieve testen, hoor!

Sterkte Henne, valt niet mee om je keuze te maken als er zo veel van afhangt en zo weinig zeker/duidelijk is, hé? Hoop dat jullie er goed uitkomen samen, meis... (hier duurt de pauze nog altijd voort; geen zin nog om me weer te melden in het ziekenhuis. Zit in de 'uitstel-modus'.)

Rust goed uit, Esher en hopelijk word je met goede berichten gebeld! Succes de komende tijd!