Ga naar inhoud

MichelleM

Leden
  • Aantal Items

    543
  • Registratie Datum

  • Laatst Bezocht

Alles dat geplaatst werd door MichelleM

  1. MichelleM

    De pauzemeisjes

    Hi Ceeke, Allereerst gefeliciteerd met je zwangerschap. Fingers crossed! Maar wat een gejojo in gevoelens en emoties. Sterkte daarmee, probeer toch zoveel mogelijk stil te staan bij het wonder in je buik. Mbt de chemo - tijdens mijn zwangerschap was mijn man aan de chemo. En ik mocht gewoon naast hem in bed zitten en hem aanraken en zo. Het enige waar ze in het ziekenhuis en bij de apotheek moeilijk over deden was het aanraken van medicijnen en de verpakkingen (mijn man kreeg chemo via pillen) dus als ik zijn medicijnen moest halen, moesten ze dubbel ingepakt worden met een extra plastic tas. En waar de arts ook heel streng op was: na toiletbezoek moest mijn man 2 x doortrekken (blijkbaar plas je heel veel stoffen/medicijnen uit). Maar in de auto is nooit een probleem geweest. Maar als het niet goed voelt, zou ik het toch een beetje uit de weg gaan. Ze hebben er ongetwijfeld begrip voor! Sterkte en succes. Michelle ps. sorry voor de inbraak. Ik lees sporadisch nog mee!
  2. Hallo Peggy, Als het nou langer dan een paar dagen duurt, en ook overdag blijft, is zijn slaapritme misschien veranderd. Heeft hij gewoon behoeft aan iets minder slaap. Misschien niet meer om een uurtje of 10 laten slapen, maar opreken tot een uurtje of 11/12 en dan niet meer na 16.30 uur in bed leggen. Of misschien is hij heel erg aan het groeien en heeft hij in bed honger => anders iets van bambix in de avondfles, wie weet helpt dat. En gaan 180 cc maar 210... (weet niet precies meer hoe de hoeveelheden zijn, maar in ieder geval iets meer ;-)) Succes & sterkte. En écht, het gaat weer voorbij! Michelle
  3. Hallo, Dat hadden we bij onze kleine man ook. Ik natuurlijk gelijk in de stress, maar het zh maakte zich er totaal geen zorgen om (ligt waarschijnlijk lekker te slapen). Onze kleine man is nu al weer bijna anderhalf en hartstikke gezond. Mijn dochter was bij de echo een kleine stuiterbal, dus dat had ik bij de tweede ook verwacht. Wel grappig om te zien dat ze nu ook heel anders zijn. Mijn dochter stuitert nog steeds en het mannetje is wel wat introverter. Hoop voor je dat er geen reden tot stress is. Succes verder met je zwangerschap; het is moeilijk omschakelen na zo'n ivf-traject, en de bloedingen helpen natuurlijk ook niet, maar probeer ook een beetje te genieten. Michelle
  4. Hallo Jolanda, Was het wel hetzelfde type test? Tussen de verschillende testen zit namelijk best wat verschil in de zichtbaarheid van het streepje. En was het wel geconcentreerde urine? Ik hoop voor je dat het niet mis is. Blijf hoop houden! Succes & sterkte, Michelle
  5. Hi Witje/Sandra, Ik breek heel even in. Ik heb destijds ook een echo gehad met 6+1 en toen was er ook geen hartje te zien, alleen een 'vlek'. Het vruchtje was hoog in de baarmoeder ingenesteld en de apparatuur was gewoon niet gevoelig genoeg om daarbij te komen. Ik kneep hem stiekem best wel een beetje, ondanks dat de artsen vertelden dat het er wel goed uitzag omdat het vruchtzakje het juiste formaat had. Twee weken later bleek alles goed te zijn en zag ik een prachtig kloppend hartje. Inmiddels is dat hartje al weer ruim 13 maanden buiten de buik! Houd moet dus!! Groetjes, Michelle
  6. Hallo Snoeske, Onwijs gefeliciteerd met de geboorte van jullie dochter. Prachtige namen! Ik hoop dat jullie het beide goed maken. De bevalling zal wel heftig geweest zijn, en veel emoties losgemaakt hebben. Maar wat is het nu anders dan de vorige keer. Probeer driedubbel te genieten van jullie wonder!!! Heel veel geluk! Michelle
  7. Hallo meiden, Heb net weer even bijgelezen. Spannende ontwikkelingen met iedereen die voor de tweede gaat. En wat leuk om alle verhalen over feestjes te lezen. Thijmen wordt morgen 1. Bizar, het eerste jaar is gewoon al weer voorbij. Mijn kleine mannetje is geen baby meer, maar een stoer ventje. En Patrick is er ook nog bij. Dat had een jaar geleden helemaal niemand durven hopen... Ik merk ook dat ik heel erg bezig ben met deze periode vorig jaar. Helemaal omdat mijn buurvrouw net ook is bevallen. Er komt toch wel weer heel veel terug... Na de dramatische toestanden van vorig jaar gaat het sinds april eigenlijk steeds iets beter met patrick. Gezond zal hij nooit meer worden, maar zo fragiel als het vorig jaar om deze tijd was, zo is het nu zeker niet. Anyway. Er is veel gebeurd afgelopen jaar. De kleine man wordt groot, we hebben ons huis verkocht en een nieuw huis gekocht (februari 2011 verhuizen naar een huis met een mega-tuin. Joehoe!!) en met Patrick gaat het relatief gezien redelijk goed. Thijmen slaapt en eet goed, zegt papa en mama (en produceert verder heel veel lawaai, maar niets concreets) en loopt langs dingen. Wat vliegt de tijd toch! Jullie allemaal ook heel veel plezier met de verjaardagen en de dreumessen! Ik schrijf heel weinig, en lees nu en dan, maar ik denk best vaak aan jullie! Groetjes, Michelle ps. Het cadeautje voor Thijmens eerste verjaardag: de wheely bug (tweedehands via marktplaats gekocht). Maar hij is ook helemaal weg van duplo, maar daar hebben we al heel veel van. Van iedereen uit de familie krijgt hij een houten trein met allerlei uitbreidingssets (van de Ikea).
  8. MichelleM

    Femke Mama Van B-As!

    Gefeliciteerd! Leuke naam. Geniet van deze bijzondere periode als nieuw gezinnetje. Michelle
  9. Gefeliciteerd met de geboorte van Ruben. Hoop dat hij snel aankomt zodat jullie lekker thuis met zijn viertjes kunnen gaan genieten. Michelle
  10. MichelleM

    mees geboren

    Wat een mooi mannetje! Gefeliciteerd! Veel geluk met elkaar. Michelle
  11. Esther, welkom! Op naar een brusje. Heel veel succes en ik hoop voor jullie dat het lukt!! Groet, Michelle
  12. MichelleM

    Klopt dit??

    Ik heb in het AMC (Amsterdam) ook geen uitgangsecho gehad. Succes met je behandeling!!
  13. Renata, spannend zeg... Fingers crossed!!!!! Groet, Michelle
  14. Wat een leuk/goed topic!! Henne & a.s. hubby, Ontzettend veel geluk en voorspoed. Vandaag en in de toekomst. Op naar de magische werking van de witte jurk!! Dikke knuffel, Michelle
  15. Hi Dani, Heb net ook al even in je andere topic gereageerd. Wat gaat de tijd toch snel. Justin al weer bijna 1 jaar. Jeetje mina, hij is al niet meer weg te denken he! Ik wil je bedanken voor alles wat we gedeeld hebben. Voor je steun en je betrokkenheid, en wens jullie al het goede. Ook me de vervolgbehandelingen. Heel veel geluk en blijf van elkaar genieten. Liefs, Michelle
  16. MichelleM

    Bedankt!

    Dani, Wat hebben we veel meegemaakt me zijn allen. Geniet van wat je hebt en van elkaar. Heel veel geluk met jullie kleine man, ook met zijn toekomstige behandelingen. Laat het geluk overheersen! Veel liefs, Michelle
  17. Hey Tammy, Hier nog even een tip (van de creche) mbt rode/open billetjes: maizena erop (billetjes droogmaken, geen creme of iets dergelijks en dan dus maizena erop - net als talkpoeder). Werkte bij ons ook super goed!!! Michelle
  18. Hi Chantal, Ik kan me ook de eerste keer dat Jasmijn bloedde nog goed herinneren. Echt vreselijk. Het was ook net alsof ze opeens écht een mensje was en niet onverwoestbaar. Maar het went hoor ;-) Ben inmiddels kampioen niets-aan-de-hand, kus-erop-en-dan-is-het-over of vooruit-er-mag-een-pleister-op. Maar stiekem blijft het vreselijk als ze vallen, zich pijn doen of huilen. En volgens mij blijft dat gevoel altijd. Merk wel dat ik veel meer begrip heb voor de altijd aanwezige bezorgdheid bij mijn eigen ouders... Dat heb ik nu ook voor mijn kindjes ;-)) Michelle
  19. Karin, veel sterkte en kracht toegewenst voor de toekomst. Ik hoop dat je deze moeilijke beslissing, en de implicatie daarvan, een plek kunt geven en ook de mooie kanten van het leven te kunnen zien. Michelle
  20. Hallo allemaal, Zoals ik vanmiddag al meldde, heb ik een tijdje niet gepost. Maar heb wel nu en dan meegelezen. Een gek idee he, dat onze kindjes nu ongeveer net zo lang buiten de buik zijn als dat ze binnen de buik waren... Thijmen is gewoon al bijna 9 maanden. Wat gaat het snel he!! Het is echt zo'n lekker mannetje, we genieten hier heel erg van hem. Hij lacht echt heel veel en houdt ook heel erg van knuffelen. Wat wil een moeder nog meer ;-) Hij gaat lekker, kan goed zitten, rollen en begint een beetje met kruipen (maar staan zoals Dion is er nog absoluut niet bij hoor). Ook kletst hij veel; papapapapa en bhubhubhu zijn favoriet. En hij heeft een dagtaak met naar iedereen zwaaien. Zodra iemand zijn handen beweegt, gaat hij zwaaien. Echt heel cute. Hij kan zich ook best even zelf vermaken, zolang er maar wel iemand in de buurt is. Heerlijk. Zijn favoriete 'speelgoed' is Jasmijn. Zodra hij haar ziet wordt hij vrolijk. Ze hoeft maar heen en weer te lopen, en hij ligt helemaal in een deuk. Heel leuk om te zien! Ik vind ze ook echt heel lief samen! Eten en slapen ('s nachts in ieder geval) gaat echt heel goed. Hij krijgt nog 3 flessen per dag en eet 's ochtends 1 boterham en 's middags 2. En 's avonds gewoon met de pot mee. Ik pureer niets, maar snij het wel heel klein. En dan kan hij het met zijn handjes zelf in zijn mond proppen. Holle bolle gijs is er niets bij ;-)) Bloemkool, pasta en vlees vindt hij heel lekker. De noodles van vanavond waren minder succesvol. Die zaten écht o-ver-al!! Hij heeft trouwens nog geen tandjes. Ik denk echt al maanden dat ze ieder moment kunnen doorkomen. Hij lijkt soms wel een slak, zoveel kwijlt hij. Hij laat gewoon echt een spoor achter. Maar nog geen tanden te bekennen hoor. Grappig de verschillen die ertussen zitten, he! Hier gaat het allemaal heel goed momenteel. Maar het is wel een heel heftige tijd geweest. Wonderen gebeuren blijkbaar toch, Patrick is daar het levende bewijs van. Zo onvoorstelbaar dat hij nog steeds naast me op de bank zit. Helemaal als jullie hem nu zouden zien. Het gaat echt heel goed met hem (wel relatief natuurlijk). Als ik nu terugdenk aan de periode oktober - februari vraag ik me wel eens af hoe we het volgehouden hebben. De chemo was echt heel erg heftig. Patrick had soms dagen dat hij maar 2 tot 4 uur uit bed/wakker was. En dan voelde hij zich slecht. Kon hij amper de trap aflopen. Zat hij op de bank en viel hij ervan af, gewoon omdat het aanspannen van de spieren zoveel kracht kostte. Patrick durfde Thijmen niet eens vast te houden omdat hij bang was om hem te laten vallen. En dan moet je hem nu zien. De tumor in zijn lever is geslonken van 36 cm naar 24 cm (beetje vergelijkbaar met een zwangere buik van 6 maanden, maar het is 9 maanden geweest). Nog steeds groot, maar hij vreet aanzienlijk minder energie op waardoor Patrick weer veel meer onder de mensen is. Sinds april gaat het iedere dag een beetje beter. Zo goed zelfs, dat hij zich nu bij vlagen gewoon verveeld. Hiervoor voelde hij zich altijd te slecht om zich te vervelen, dus wij zien dat maar als iets positiefs. De artsen hebben er niet echt een verklaring voor. Het kan de chemo zijn; dat kan nog tot ongeveer een half jaar na de laatste kuur doorwerken. Het is een broos bestand, maar ik ben wel blij dat Thijmen nu ook de kans heeft om iets van een relatie met Patrick op te bouwen en ook hij heeft straks een boel foto's van hem en z'n papa. We zijn zelfs half juni nog 2 weken op vakantie geweest, samen met mijn ouders zodat zij een beetje konden helpen met de kids. Het was echt fantastisch, zo'n enorm cadeau daar hadden we echt niet meer op durven hopen. Het is wel heel 'raar' dat het nu weer zo gaat zoals het nu gaat. We waren zo bezig met afronden en afscheid nemen, dat alles op een gegeven moment wel gezegd was. Heel gek, maar ik was er ook wel 'klaar voor' (voor zover dat kan natuurlijk, maar ik was best toe aan duidelijkheid - die onzekerheid van nooit weten waar je aan toe bent heb ik toch ook wel als heel slopend ervaren). We hebben dan ook echt wel weer een nieuwe balans moeten vinden toen het met Patrick weer een beetje berg op ging. Daarom was het zo lekker om nog even op vakantie te gaan. Even lekker ongecompliceerd genieten van het mooie weer, de kindjes en elkaar. En nu zijn we voorzichtig bezig met het volgende project: een ander huis. Nu met die twee kids vind ik een huis met een tuin toch wel echt heel essentieel worden (ipv de bovenwoning). De markt is natuurlijk niet super, maar we zien wel hoe het loopt. Het is in ieder geval heel leuk om regelmatig op funda te speuren ;-) Ik zal me ook weer een stuk regelmatiger melden, en de volgende keer zal ik ook weer op jullie reageren. Toch wel heel leuk om de overeenkomsten en de verschillen te lezen. En ook leuk dat jullie nog steeds zo actief zijn. We delen zo toch wel een heel bijzondere periode met elkaar he! Dikke knuf voor jullie! Michelle
  21. Hallo meiden, Ik heb heel lang niets geschreven, maar bij ons gaat alles heel goed. Met de kindjes en ook met Patrick (relatief). Ik ga vanavond een uitgebreide update geven, maar dit teken van leven leek me wel even op zijn plek. Michelle
  22. Hallo allemaal, Wat een heftige toestand, en wat een heftige reacties. Er gaat zoveel verdriet verscholen... Ik ben het wel heel erg eens met iemand (weet ff niet meer wie, sorry) die zei dat je moet blijven praten en doorpraten. Er kan inderdaad een wereld van verschil zitten tussen wat gezegd, bedoeld en gehoord wordt. Ik hoop dat dit zo is. Wat ik me ook nog voor kan stellen, is dat het een stuk zelfbescherming is. Het liever niet weer een poging doen, omdat de kans bestaat dat je weer wordt teleurgesteld. Door het dan maal helemaal niet meer te doen, hou je in ieder geval de regie in handen. Toen wij nog niet aan kinderen toe waren, werd mijn man ziek. Gaandeweg zijn ziekte werd de kans op een natuurlijke zwangerschap steeds kleiner vanwege de verschillende behandelingen. Omdat wij voor zijn gezondheid al heel veel in het ziekenhuis moesten zijn, hadden wij besloten voor een zwangerschap niet de medische molen in te gaan. Onder het mom van als het gebeurt, dan gebeurt het, ben ik toen met de pil gestopt. Toen ik na een paar jaar nog niet zwanger was, ging ik er van uit dat het niet meer ging gebeuren. Ik zocht naar argumenten waarom ons leven zoals het was ook goed was. Vaak op vakantie, vrijheid, veel aandacht en tijd voor elkaar. Een maand nadat we getrouwd zijn, ben ik toen zwanger geworden. En hoewel ik zielsgelukkig was, moest ik in mijn hoofd echt even omschakelen. Ik was mijn eigen argumenten gaan geloven om zo iedere maand de pijn van het uitblijven van een zwangerschap te verzachten. Misschien speelt dat bij jullie/je man ook wel een beetje mee... Heel veel succes en wijsheid in ieder geval. Michelle
  23. Annelies, gefeliciteerd met de geboorte van jullie kleine meid! Geniet van haar en van elkaar! Mooie namen ook!! Michelle
  24. Nathalie, gefeliciteerd!!! Hoeveel dagen voor de officiele datum?? Spannend zeg, maar groen is groen!! Michelle
  25. Spannende tijden voor jullie! Heel veel succes en toi toi toi! Michelle
×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden