MichelleM

Hey Vanessa, Er breken inderdaad weer spannende tijden voor jullie aan. Fingers crossed!!! Qua menstruatie is eea ook heel sterk afhankelijk van of je borstvoeding hebt gegeven. Na Jasmijn werd ik pas in nov eer ongesteld (bevallen 2 april). Maar heb 6 mnd volledig bv gegeven en daarna nog een maand of 2 alleen de ochtend en avond voedingen... anyway, heel veel succes! Michelle

En vergeet ik nog helemaal om jullie te feliciteren!!!!! Hierbij dus alsnog!!! Michelle

Hey meiden, Wat een trip through memory lane... Vorig jaar opende ik dit item om na het ene wachtbankje de enorme wachtbank naar de bevalling op te vullen. Hoop dat jullie net zo veel steun en plezier aan elkaars verhalen en ervaringen mogen ontvangen! Op naar nog een heleboel meer zwangeren, positieve echo's, extra kilo's en geklus aan de babykamers. Geniet heel erg van deze bijzondere periode, de tijd vliegt! Mijn kleine mannetje is gewoon al weer 3.5 maanden oud!!! Dikke knuf, Michelle

Bij mijn eerste zwangerschap klopte het, maar dat was een natuurlijke zwangerschap (en prachtige dochter). De tweede keer hadden we volgens de kalender weer een meidje moeten krijgen, maar is toch echt een kerngezonde zoon. Dit was de ivf behandeling, maar wel met cryo-zaad (maar dus wel een vers eitje van mij op dat moment). Is het trouwens niet zo dat het sperma bepaalt of het een jongetje of een meisje wordt????? Moeten we dan dus eigenlijk niet kijken hoe oud de man is???? :-)))) Michelle

Gefeliciteerd! Lieve naam. Hoop dat het herstel voorspoedig gaat en dat jullie heerlijk kunnen genieten van jullie kleine meid! Michelle

Gefeliciteerd met de geboorte van jullie roze wolk. Mooie namen!! Geniet van deze bijzondere eerste periode, en natuurlijk ook daarna ;-) Michelle

Jeetje Suzy, wat enorm &*^%^&*(&^%^%#. Wat een enorme teleurstelling, veel sterkte.... Michelle

Ik ben 10 nov bevallen en ben begin januari weer begonnen met tennissen. Heeerlijk (maar spierpijn de eerste keren!!!) Groet, Michelle

Hey meiden, Fijn om te horen dat het met alle ukkies zo goed gaat. Daar doe je het toch voor he. Thijmen doet het ook echt lekker. We zijn net bij het CB geweest en hij weegt nu 6.2 kg en is 61 cm lang. Gelukkig heeft hij ook niet zo'n last van zijn prikjes. Jasmijn vond het in ieder geval allemaal mega-interessant (ze probeerde niet eens zijn piemeltje te pakken - wat ze normaal wel altijd probeert zodra hij bloot is). Thijmen heeft alleen een klein beetje een plat hoofdje, omdat hij 's nachts een voorkeurshouding heeft. Nou ja, zal wel loslopen. Ik vond de eerste week werken best pittig. En dan niet eens de uren op het werk ;-). Ik ben echt geen ochtendmens, en moet de wekker nu al om 6.30 uur zetten om eerst Thijmen de borst te geven, dan zelf te douchen, Jasmijn aankleden en broodje geven, zelf aankleden, Thijmen verschonen, gekolfde melk pakken, iedereen jassen aan en naar de creche. Ben blij (en doodop) als ik op het werk ben. Ben dan wel aan wat rust en een drankje toe (is maar goed dat ik bij een krant werk en dat ik dus met goed fatsoen eerst even de krant kan lezen). Ik vind 2 kids echt 5x zo druk, maar dat kan natuurlijk ook komen doordat ik nu echt alles alleen moet doen. Nou ja, zal gewoon even wennen zijn. Ben zo langzamerhand wel toe aan lente en mooi weer. Ik vind die kou 's ochtends maar niets!! x Michelle

Hi Suzy, Bij mij was bij 5w+5 alleen een vruchtzakje te zien (een vlekje op de echo), geen ring en al helemaal geen hartje. Kwam ook doordat de innesteling hoog in de baarmoeder was. Ook ik maakte me zorgen, maar onnodig. Mijn prachtige ventje is al weer drie maanden oud! Ik hoop voor je dat het goed zit! Michelle

wow Elena, gefeliciteerd met je jongens! Hoop dat ze snel uit het zh mogen, maar zo te horen gaat het de goede kant op! Michelle

Hi meiden, Heb een tijdje niet geschreven, maar lees wel nu en dan mee hoor. Wat gaat de tijd snel he, vorig jaar waren we nu zo'n beetje bezig met de poging (mijn punctie was op de 15e) en zie ons nu eens! Wij hebben een fotootje van de bevruchte eicel, zo'n gek idee dat dat nu Thijmen is! Thijmen is echt een super relaxed mannetje. Hij eet goed en slaapt, poept en lacht veel. Echt een heerlijk ventje. Hij 'kletst' ook al een beetje, vooral als ik aan het bellen ben. Dan kletst ie gezellig mee. Echt te lief. Momenteel moet alles zijn mondje in, bij voorkeur zijn hele handje. Dat past natuurlijk niet zo lekker, maar echt ruimtelijk inzicht heeft hij nog niet ;-). Hier nog 5 voedingen per dag, maar ik vind het wel prima zo. Ik geef nog seeds borstvoeding, dus geen idee hoeveel hij drinkt. In ieder geval genoeg, want het wordt al een klein bulletje. echt zo cute die plooien op zijn bovenbenen :-) Thijmen is inmiddels gewend op het kdv, nu moeders nog ;-) Hij gaat 2 dagen en vanaf 1 mei komt de derde dag daar ook bij. Tot die tijd komt mijn moeder hier oppassen. Morgen voor het eerst...Wel zo relaxed, al is het gekolf weer een heel gedoe. Ben benieuwd hoe lang ik het ga volhouden... Morgen weer de eerste werkdag. Heb aan de ene kant wel zin, aan de andere kant ook niet... Ik werkte 4 dagen en ga nu tot 1 mei naar 3 dagen, dus dat is ook wel relaxed beginnen. Bovendien kan ik ook redelijk wat thuiswerken zodat Patrick niet de hele dag alleen is. Hoe gaat het eigenlijk met jullie kilo's? Al weer terug op het startgewicht?? Ik nog niet. Moet nog 6 kg en dan voor de leuk eigenlijk nog 5. Ik verwacht veel van het fietsen weer. Hoop dat het niet tegenvalt... Thuis gaat het relatief goed. Ik had eerlijk gezegd niet verwacht nu al aan het werk te gaan en dat Patrick er nog zou zijn. De artsen ook niet, maar P is een taaie! Ik vond de afgelopen maanden wel heel zwaar. 3 zware cheokuren in 3 maanden was wel heel heftig. P was behoorlijk van de wereld en sliep zo'n 20 uur per dag en voelde zich de resterende tijd beroerd. We hebben in ieder geval besloten om de chemo van eind januari uit te stellen. In plaats daarvan slikt hij weer een ander experimenteel medicijn en de kwaliteit van leven is aanzienlijk verbeterd. Hij slaapt nu zo'n 16 uur per dag, en als hij wakker is, is hij een stuk beter dan hiervoor. Er is in ieder geval weer contact/een gesprek mogelijk en hij kan ook nu en dan weer een boekje lezen met Jasmijn. Het doet me heel goed om dat te zien, al doe ik Jasmijn en Thijmen wel echt helemaal alleen, maar dat gaat gelukkig wel goed. Zelfs het spitsuur 's avonds. Ben ook benieuwd hoe het halen/brengen naar het kdv straks gaat, maar dat zien we wel weer. Zo, zijn jullie ook weer even bijgepraat.Vervelend dat sommige kindjes in het zh hebben gelegen. Wat een zorgen zullen jullie gehad hebben. Fijn dat alle beebs weer thuis zijn. Welkekledingmaat hebben ze inmiddels? Bij Thijmen zitten sommige kleertjes maatje 62 al behoorlijk krap... Em hebben jullie ook vaak poepluiers tot halverwege de rug. Hier is het echt hoog tijd voor luiers maatje 3, maar heb nog ruim een pak maatje 2 liggen... Knuffel, Michelle

Hi Lucy, Welkom hier en veel succes in deze spannende en slopende wachtweken -eerst naar de punctie, dan de bevruchting, dan de terug plaatsing en dan de uitslag (en daarna hopelijk meerdere echo's en een wolk van een baby)! Michelle

Hi MijnBaby, Doorslapen, het blijft een lastig fenomeen. Wat bij Thijmen hielp was hem de eerste keer dat hij komt z'n speentje te geven. Hij slaapt nu meestal 7 a 8 uur. Overdag krijgt hij om de 4 uur borstvoeding, maar zijn laatste voeding geef ik meestal al na 3 /3,5 uur. Ik zorg er dan wel voor dat hij goed wakker is en laat hem bijv iets langer in zijn blote billetjes liggen (wel meer kans op ongelukjes!!). Hoop dat je hier iets aan hebt. Hoe is het verder met Yassine? Michelle

Hanneke, super gefeliciteerd!! Op naar de eerste echo! Michelle

Gefeliciteerd met de geboorte van jullie mannetje! Michelle

* * Knuffel * * Hoop dat je dit een plaatsje kunt geven en dat het jullie samen sterker maakt. Michelle

en nr. 37 is binnen! Michelle

Hallo allemaal, De allerbeste wensen voor 2010! Met veel geluk & gezondheid. Hier gaat het redelijk. Ik vond gisteravond best heftig en sta nog niet te trappelen voor 2010. We hebben een heftig jaar in het verschiet en dat vind ik een heel beklemmend idee... Heel raar om samen te toosten op een nieuw jaar, wetende dat dit de laatste keer samen is. Nou ja, gelukkig konden we nog wel toosten. Met de kids ging het prima gister. Jasmijn werd wel even wakker en heeft meegekeken naar de 'glittertjes in de lucht'. Heel zoet ;-) Thijmen heeft overal doorheen geslapen, dus dat was makkelijk. Thijmen doet het goed. Hij weegt nu net iets meer dan 5 kilo. Ik ivnd hem ook best lang, maatje 56 is echt al veel te klein... Wel grappig, Jasmijn heeft echt 4 maanden gedaan met de maatjes 50 en 56 en Thijmen was er met 6 weken al uit gegroeid! Hij is al weer ruim 7 weken. Wat vliegt de tijd toch. Aarg, nog maar 5 weken verlof - heb nog helemaal geen zin om weer aan de slag te gaan... Hoe gaan jullie dat straks doen? Thijmen krijgt bv wanneer hij dat wil (wel met minimaal 3 uur ertussen) en zit meestal op 5 voedingen per dag. Het is alleen jammer dat zijn ritme nog niet helemaal ok is. Einde van de dag / 's avonds zit er zo 6 uur tussen een voeding als ik hem niet wakker maak, maar 's nachts maar 4 tot 4.5 uur. Op zich niet heel erg, maar het is jammer dat Thijmen dan 's ochtends nog slaapt, maar Jasmijn dan wel wakker is (en ik dus ook). Duur voor de rust zou het fijnen zijn als we de nachtvoeding eruit zouden krijgen. Nou ja, geduld is een schone zaak... Vinden jullie de babytjes ook al zo veranderd in de afgelopen weken?? Anyway, hoop dat we elkaar in 2010 regelmatig blijven 'spreken'. Ik vind het toch wel bijzonder, zo'n forum en wat je allemaal met elkaar deelt! Dikke knuf, Michelle

Hallo Hanneke, Allereerst de beste wensen voor 2010. Ik hoop dat jullie wensen uitkomen! Hoe is het nu met je vriend? Heeft de chemo zijn werk gedaan? Heeft hij nog veel last van de bijwerkingen?? Helaas ben je hier niet een uniek geval. ;-) Er zijn meerdere dames met partners met kanker, al dan niet genezen. Zo ook ik. Bij mijn man is in 2001 kanker geconstateerd. De afgelopen jaren hebben in het teken van zijn behandelingen gestaan. Toen wij eind 2005 het bericht kregen dat er via de reguliere trajecten geen behandelingen meer mogelijk waren (ivm uitzaaiingen difuus verspreid door beide longen) zijn wij gestopt met wachten tot hij beter zou zijn en weer door gegaan met leven. Ik ben gestopt met de pil en eind juli bleek ik zwanger (natuurlijke zwangerschap). Ongeveer gelijktijdig met de geboorte van onze prachtige dochter kon hij met een medicijn experiment meedoen, een chemo-achtig medicijn. Dus ook hij heeft sperma laten invriezen voor een eventueel broertje of zusje. Eind 2007, toen het bleek dat het medicijn een wonderpil was, besloten wij voor een tweede kindje te gaan. Een heleboel gezeik en gesprekken met het ziekenhuis later (zij vonden het meewerken aan onze kinderwens voor een tweede kindje een ethisch dilemma aangezien mijn man niet gezond was en er geen idee was of hij weer gezond zou worden) zijn wij in het najaar van 2008 gestart met IUI (3 pogingen, al werd er weinig van verwacht gezien de zeer matige kwaliteit van het sperma na het ontdooien) en eind januari gestart met de eerste IVF poging. We hebben veel geluk gehad en ik ben gelijk zwanger geworden van deze eerste poging (en 6 weken geleden bevallen van een prachtige zoon). Wij hebben heel erg getwijfeld of we door zouden gaan met IVF aangezien mijn man eind 2008 resistent bleek voor het experimentele medicijn. Maar aangezien hij forse tumorreductie had gehad in de anderhalf jaar dat hij het medicijn slikte, én omdat er inmiddels al meerdere vergelijkbare experimentele medicijnen via onderzoeken bij Nederlandse ziekenhuizen beschikbaar zijn (dus we dachten dat hij hiermee nog minstens 5 jaar had en in 5 jaar kan er qua medicijnontwikkeling natuurlijk weer een heleboel gebeuren) besloten we toch door te zetten. Natuurlijk hebben we wel gesproken over een scenario 'wat nou als wel zwanger en medicijnen werken niet', maar we gingen uit van een positief (en op dat moment reeel) scenario. Twee dagen voordat we de bloeduitslag van de ivf zouden krijgen, bleek dat het nieuwe medicijn niet werkte bij mijn man. Slecht nieuws dus. En toen bleek ik 2 dagen later dus ook zwanger. Dat was best heel dubbel allemaal. Gelukkig was er wel een ander medicijn en daar startte hij 4 weken later mee. Helaas bleek dit al vrij snel ook niet te werken en door het gebrek aan remmers gingen zijn tumoren extreem hard groeien. Begin juni, ik was toen 18 weken zwanger, leek het er even op dat zijn lever het begaf en we hebben toen wat heel spannende dagen in het ziekenhuis gehad, maar dat is gelukkig weer redelijk goed gekomen. Wel is de situatie sindsdien heel erg verslechterd. Een laatste experimenteel medicijn heeft een maandje een positief beeld geboden, maar daarna werkte het ook niet meer. Mijn man is inmiddels echt terminaal, met hele slechte vooruitzichten. Met het ziekenhuis en de verloskundigen waren dan ook allerlei plannen afgesproken mocht zijn situatie accuut verslechteren (wat gelukkig allemaal niet nodig bleek). Dat nieuw leven en dood zo dicht bij elkaar liggen is heel heftig. Het heeft de zwangerschap volledig overschaduwd en ik vind het nu ook wel heel heftig dat ik weet dat onze zoon zich zijn vader niet gaat kennen / herinneren. Het is zo extreem dubbel allemaal, maar toch ben ik wel heel blij dat hij er is. Ik weet niet of wij het zo gedaan zouden hebben als we vooraf hadden geweten wat we nu weten, maar ik ben intens blij dat we dat niet wisten en dat de kleine man er nu wel is... Maar het is wel heel zwaar. Ik geloof heilig dat je moet doen wat goed voelt (voor ons was dat gaan voor een brusje), en hoe de toekomst blijkt te zijn, dat zie je dan wel. Je kan immers ook niet alles maar uitstellen - stel je voor dat je dan allebei wel 80 wordt en aan alle kanten alleen maar spijt hebt van dingen die je niet hebt gedaan / geprobeerd. Dat kan ook niet, vind ik. Ik schrijf dit niet om je te ontmoedigen, absoluut niet zelfs. Bij ons lijkt het er op dat onze 'worst case scenario' uit gaat komen, en rechts om of links om zullen we er het beste van maken. En ben ik ziels gelukkig met mijn kleintjes. Ik vind het zelfs heel mooi dat ons tweede kindje een jongetje is. Mijn dochter lijkt namelijk enorm op mij, en we horen nu al van iederen dat Thijmen als twee druppels water op zijn vader lijkt. Dan leeft die daarin toch een beetje meer door... Heel veel sterkte en ga er vol overtuiging voor! Ik hoop dat het jullie gegeven is. Michelle

Tjeezus Elke, wat een rotdag heb jij achter de rug. Wat een enorme teleurstelling dat Tess waarschijnlijk toch een gipsbroekje aan moet... De dochter van een vriendin van mij (heet toevallig genoeg ook Tess) heeft zo'n 2 jaar geleden ook een gipsbroekje gehad. Ik weet de in's en outs niet, maar inmiddels is alles helemaal goed met haar heupjes. Hele kleine opsteker, hoop ik. En voor deze dag: kilo chocola eten en dan snel vergeten :-) Knuf, Michelle

Hi Britt, Gefeliciteerd met jullie wereldwondertje! Super dat je de bevalling zo goed hebt doorstaan dat je al zo snel zelf weer achter de pc zit. Jullie feestdagen kunnen in ieder geval niet meer stuk!! Knuf, Michelle Ps. wow, 20 cm ontsluiting - dan zal het persen wel een eitje zijn geweest hahaha ;-)

Hi Dani, wat is de operatie van Justin goed gelukt zeg! Echt zo goed om te zien hoeveel ze kunnen in het zh!! Verder ook alles goed?? Michelle

Hi Chablis, Ook mijn man heeft in september 2006 sperma laten invriezen ivm medicijngebruik. Bij het AMC in Amsterdam. Hij heeft 3 ladingen ingeleverd nadat de kwaliteit was bepaald. De kwaliteit was goed en volgens hn was er ook voldoende sperma. Na sept 2008 hebben wij 3 iui pogingen gedaan, al bleek bij de eerste poging al dat de kwaliteit van het ontdooide sperma eigenlijk onvoldoende was voor iui. De kwaliteit bleek dus sterk minder geworden. Toen bleek ook dat er eigenlijk niet zo heel veel rietjes beschikbaar waren. Dat was een beoorlijke domper, helemaal omdat we daar toen niets meer aan konden doen. Het bleek dat er 45 rietjes beschikbaar waren waarvan er 15 net niet goed genoeg waren voor iui, 15 alleen voor ivf en 15 voor icsi. Voor een iui behandeling gebruiken ze 3 rietjes + 1 of 2 rietjes per keer om de kwaliteit te controleren. Voor ivf / icsi is het helemaal afhankelijk van de kwaliteit na het ontdooien. In afwachting van de kijkoperatie bij mij is gekozen voor 3x iui poging (omdat wij samen al wel een kindje hebbem via een natuurlijke zwangerschap). Gezien de beperkte voorraad zijn we daarna overgestapt op IVF en ben ik van poging 1 zwanger geworden en 4 weken geleden bevallen van een gezonde zoon. Mijn adviezen: * lees het contract goed. Werkt het ziekenhuis in alle gevallen mee met ontdooien of wordt dat tzt bepaald? * Vraag tussen de verschillende lozingen door om een kwaliteitscontrole * Vraag per keer hoeveel rietjes er zijn ingevroren en hoeveel behandelingen daarmee gedaan kunnen worden * informeer ook naar de kosten voor het invriezen en hoe lang ze het sperma max. invriezen Heel veel succes met de behandeling! Michelle

Hi Tamara, Onwijs gefeliciteerd met de geboorte van Kaylen. Wat een bijzondere naam!! Hoop dat je hersel na de ks soepel gaat en dat je snel thuis kunt genieten van jullie kleine wereldwondertje. Knuf, Michelle