zo wat een verhaal. Ben er even echt van onder de indruk, zeker omdat hij daar nu pas meekomt.
Ik kan me voorstellen hoe je je voelt, mijn man had dat op een gegeven moment ook dat het van hem allemaal niet meer hoefde, maar dan meer, zoals testr hierboven ook beschrijft, het iedere keer zo'n belasting is voor mij.
Echter wanneer hij bij zijn standpunt was gebleven, was ik niet bij hem kunnen blijven. misschien was me dat de 1e jaren nog wel gelukt, maar op eeen bepaald moment weer ik zeker dat ik hem verwijten was gaan maken, die dan niet terecht, maar wel logisch zouden zijn.
Ik kan je nu wel tips geven, en zeggen dit moet je doen of dat juist niet, maar het is denk ik iets wat jullie samen duidelijk moeten krijgen. Ik zou je echt DE gouden tip willen geven,als die erwas, maar helaas die is er niet. Praat met elkaar, das het enigste wat ik je kan aanraden, en durf daarbij ook kritische naar de ander, maar nog meer naar jezelf te kijken !
Succes !