Kitje

En ik ben alle vitamines vergeten en het slokje vissekomsoep.... God ik ben echt van de wap

Ja, dat is een leuk idee Hanan, alleen..... Ehhh tegen de tijd dat ik een dikke buik heb (van zwangerschap dan) is jouw buik al foetsie.... Oktober toch? Dan begin ik net aan mijn tweede kwartaal.. Nina en ik lopen wel ongeveer gelijk op, maar jij moest zonodig weer veel eerder dan ons..... Maar het idee is leuk. Wij allemaal met dikke buiken en jij met baby dan. Moet ik verloskundige bellen eigenlijk nu? Of de huisarts? Of moet ik naar gynaecoloog? Of nog wachten tot de volgende test?

Gossiemikkie er staan toch echt 2 dikke strepen op....

Eerst nog eens naar de test kijken of die wel klopt....

Nou, ik ga eens een poging wagen in te loggen op mijn werk en iets te doen....

Dat is zeker zo Hanan, maar dat geldt voor ons allemaal, dit kindje, of deze kindjes zijn zooooo gewenst! God, nee, geen 3, moet er toch niet aan denken Siepie, heb maar 2 armen, waar moet ik die derde dan laten? Lollll Nee, ze hebben er echt maar 2 terug gestopt. Als ze maar niet allemaal nog extra hebben doorgedeeld naderhand, dat gebeurt toch ook weleens? Dat ze er 1 in stoppen en dat die alsnog doordeeld naar een tweeling.. Dan zijn het er straks 4! Man, man, wat een dag! En ik heb het wel heel goed aangevoeld dat ik deze test moest doen op een dag dat ik niet fysiek aanwezig hoef te zijn op mijn werk. Ben nergens toe in staat momenteel, hahaha, wat erg!

En idd Hanan, you told so, so did Siepie... Maar ik was zoooo bang op weer een teleurstelling, ik durfde het gewoon niet te geloven..... En nu nog niet. Complete ongeloof hier.

OHHHH en dat zit ik nu te bedenken, zijn het er nu 1 of 2?

Dankjewel meiden, zo lief hoe jullie met mij meeleven! Ik geloof dat ik niet eens in staat ben een vreugdedansje te doen nu, ik ben echt in complete chock en ongeloof. Ben intussen van de bank af en achter mijn computer gaan zitten, poging doen om te werken, maar weet nu al dat het niks wordt vandaag. Ik was vanmorgen zo zenuwachtig dat mijn hand zo bibberde toen ik dat staafje vast had. Op de badkamer kon ik het niet eens goed zien, dus ik naar beneden voor het grote raam, denk zie ik dat nou goed?? Maar het zijn zo'n duidelijke streepjes..... Ik moet dit nieuws toch even verwerken merk ik wel, gelukkig staat het weekend voor de deur en heb ik over 2 weekjes vakantie. Heb de clinic op de hoogte gebracht, die zijn volgens mij net zo blij als ik. Ze hebben gevraagd of ik over een weekje nog een keer een test wil doen en moet doorgaan met de medicatie. Ik weet niet eens wat ik nu verder nog moet doen eigenlijk. Denk dat ik dan maar eens ga proberen te werken en dan bedenk ik het na verloop van tijd misschien nog wel.... Ben ff compleet van het padje nu.

Test van vanmorgen, ik kan het amper geloven.... Het is is maar goed dat ik thuis werk vandaag want ben compleet in chock.... zit al meer dan een half uur wezenloos op de bank

OMG! Ik zit al een half uur in chock op de bank... ik kan het niet geloven. Nu nog niet. Het is maar goed dat ik niet naar mijn werk hoef vandaag....

Das dan weer jammer @Jennie80 dat je toch mutsenbollen moet.... Ik heb ook zo enorm de schurft aan die dingen, maar als ik morgen positief test (god, hope so!) dan frot ik ze er met liefde nog maanden in! Net wat jij zegt alles voor een 2021 beebje. Ja, denk dat het dat idd is, normaal gezien zou je dan ook bevrucht worden als die ovulatietest een smiley aangeeft als je zeg maar de natuurlijke weg zwanger zou worden, eitje rijpt, springt, zaadjes zwemmen erheen, bevruchten eitje, gaat weg richting baarmoeder af en dat duurt ongeveer 5 dagen voordat die daar is en dan krijg jij je Emmy geplaatst en de eicel die dan gerijpt is maar onbevrucht is gebleven die verdwijnt in het niks. Zoiets is het en dan krijg je innesteling en toestanden en een positieve test.... Je lichaam bereidt zich iedere maand voor met het bms dat verdikt om die bevruchte eicel te laten innestelen en als dat niet gebeurt wordt alles weer afgebroken en komt er in bloederige massa uit.... Wat een hoop werk eigenlijk iedere maand voor niks.... Anyway, aldus dokter Kitje, lol. Ik hoop zo dat jij gelijk hebt @Siepie Ik ben zo zenuwachtig ervoor dat ik eens niet kan slapen vanavond, wat erg! Durf er niet op te rekenen, ik hoop en hoop en bid (en ben niet eens gelovig). Alex ken ik wel, is een leuke gast, hij is de financieel directeur. Die was er ook bij toen ze mij kwamen afhalen van het vliegveld, toen waren ze er allebei. En het is idd relaxed, is maar minuutje of 10 rijden van vliegveld naar de clinic, maar toch is het fijn dat je afgehaald wordt. Doe hem maar mijn groetjes. Ja, idd, ieder doet dat op zijn of haar eigen manier, vertellen aan omgeving. Ze zullen er idd aan moeten wennen, want ja, als het eenmaal een feit is, dan is dat zo. Goh, bedenk nu ineens... Stel nu dat ze allebei zijn blijven zitten, dan krijg ik 2 tegelijk inene.... Denk dat die dan helemaal gek wordt. Stereo huilen.... Ja, je hebt idd al eens verteld uit een rotsituatie gekomen te zijn. Het is wel waar wat ze zeggen, je komt er sterker uit. Eerst tot de grond toe afgebroken en daarna kan niet veel je meer raken. Koste me wat jaartjes, maar ben strong nu! What doesn't kill you makes you stronger! Ben blij dat het nu goed gaat met jou en dat je een fijne, stabiele relatie hebt. Morgen is het dan zo ver.... TESTENNNNNNN En jij je echo. Tuurlijk laat ik wat weten, ik hoop iets positiefs en jij dan eind van de dag ook goed nieuws. Kunnen we wel gebruiken he? Goed nieuws!

Dankjewel @Hanniebal super lief dat je zo voor mij duimt. Ik doe super mijn best om erin te geloven, maar dat is retemoeilijk.... Ik hoop zo dat je gelijk hebt in het positieve gevoel!

@Marsukar hier is alles op zich rustig, ik doe mijn uiterste best althans om rustig te blijven.... Nog steeds enkel wittebollentroep in de onderbroek, of op het inlegkruisje dan, het bruinverlies is volledig gestopt sinds dinsdag. Dan verder pijnlijke boobs, vooral smorgens, auw, auw.... En nog steeds beetje buikpijn soms, het gevoel dat ik ongesteld moet worden. Ik voel me totaal niet zwanger, niet misselijk. Enige is dat ik wel heel moe ben, maar ook zijn bijwerkingen van de meds en ik heb dr nogal wat. Ben gewoon een hormoonbommetje nu, pff... Morgen testen idd. Als ik durf... Misschien durf ik niet eens, bang voor een teleurstelling... Wat een dramaqueen ben ik geworden zeg, jeetje, ben normaal gesproken helemaal niet zo! Fijn dat met jullie alles goed gaat, de hitte lijkt me geen pretje voor je geweest, gelukkig is het nu koeler, al hoeft die regen allemaal dan ook weer niet.... En die bevalling... Ik vond het reuze meevallen. Maar ja, dat is ook per persoon verschillend. Ik heb er weinig van geleden iig, maar geloof niet de sprookjes van... Als je dr in je armen houdt vergeet je alles, nou, dat is zo niet hoor, ik weet nog verdomd goed hoe ik me gevoeld heb en hoe niet fijn sommige dingen waren, maar het was het allemaal waard! Je krijgt er zo iets moois voor terug, maar als het zo verschrikkelijk is als sommige mensen denken te moeten meedelen (vooral als je zelf zwanger bent, heel fijn) dan zou toch niemand na 1 kind nog meer kinderen krijgen? En klagen mag je zeker hoor, ook op DIT forum, is toch voor IVF moeders. Dat ben jij toch ook. Jij hebt het geluk mogen hebben dat je eindelijk in verwachting bent geraakt, net voordat alles op slot ging en het is je van harte gegund. Dus als jij behoefte hebt om te klagen over zwangerschapskwaaltjes, dan hou je vooral niet in. Klagen kan soms heel erg fijn zijn, vooral (anoniem) op een forum. @Onzefamilie dank voor je lieve woordjes, zelfs nu jij het zo moeilijk hebt krijg ik toch nog een lief woordje van je en probeer je mij in mijn onzekerheid moed in te praten, je bent echt een engel! Ik hoop zo dat je het goed voelt, maar tegelijkertijd voelt het dan ook zo moeilijk omdat mijn blijdschap dan tegelijk gaat met jullie enorme verdriet en ik er niks aan kan doen om het te verzachten voor jullie, ik had het jullie zo enorm gegund. Zit hier gewoon met tranen in mijn ogen, echt eerlijk waar. Op zo een forum als dit bouw je toch een best hechte band op in korte tijd ook al kennen we elkaar niet persoonlijk. We gaan allemaal door eenzelfde proces en we kletsen al zo lang samen, hebben hoop en vrees gedeeld en het voelt gewoon echt poep dat het voor jullie echt over is. En dan ook nog de sores met je vader erbij, life is so unfair! Ik hoop dat hij snel opknapt, dat je iig niet daar ook nog mee moet dealen. Dikke knuffel voor jou, je vrouw, jullie zoontje, je papa en mama! X

Nou meiden, hier nog altijd hetzelfde, enkel witte poezenbollenrommel gespot.... Beetje buikpijn af en toe, nog steeds het gevoel `ik moet bijna ongesteld worden" en de boobs doen zeer.... vooral smorgens, overdag wordt dat dan wel wat minder. Niet misselijk, geen zwanger gevoel, niks, noppes, nada. Gister belde mijn vriendin nog op, de enige die ervan weet. Had het met haar erover. Nou, zegt ze, toen ik zwanger was had ik ook buikpijn en voelde het ook alsof ik ongesteld moest worden, maar ik was echt zwanger. Toch durf ik er niet op te hopen en zegt mijn gevoel me nog steeds dat ik morgen geen tweede streepje op de test zal vinden. Ik weet niet waarom ik dat zo voel, kan het niet uitleggen en ik hoop heel erg dat ik het fout voel en dat het gewoon een beschermingsmechanisme is om mezelf te beschermen tegen een diepe teleurstelling als het WEER niet is gelukt. Als ik die test morgen maar durf te doen... Zie mezelf er toe in staat dat morgen niet eens te durven, bang voor het resultaat.... Voor jou ook een spannend dagje morgen @Siepie ik hoop dat er lekker veel eitjes gespot worden. Ik zal heel hard voor je duimen! Laat je morgen nog ff wat weten? Ja, dat ze je ophalen op het vliegveld is heel relaxed, ze mogen niet in het vliegveld zelf, maar het wijst zich vanzelf, je loopt gewoon richting de uitgang en dan staat ze bij de buitendeur op je te wachten met je naam op een bordje, je ziet haar meteen. Het vliegveld is verder uitgestorven, waarschijnlijk loopt enkel jullie vlucht naar buiten, dus dat kan niet missen. Ze brengen je netjes naar je hotel/appartement en laten je pas achter als ze zeker weten dat je veilig op je kamer bent. Bij mij lieten ze toen ook de clinic zien waar die was en het shopcentre Spice, zodat ik dat makkelijk zou kunnen vinden. Is altijd afwachten idd hoe de kids reageren, van mijn zoon weet ik vrijwel zeker dat hij het compleet niks vind, hij heeft echt niks met kleine kindjes en babies, ik hoop dat het na verloop van tijd zal bijtrekken. Is geen zoontje trouwens hoor, die steekt een kop boven mij uit, hij is al 17 en hij weet niet beter als dat hij het middelpunt van mijn bestaan is. Zijn vader is een narcistische idioot, waar ik helaas te laat achter kwam. De eerste jaren van zijn leven hebben in het teken gestaan van een hoop verdriet, ellende en een keihard gevecht om mijn hoofd boven water te houden. Ik zal jullie het hele verhaal besparen, maar ik heb het niet zo heel gemakkelijk gehad. Ook heb ik het nooit meer aangedurfd om nog iets met iemand op te bouwen, bang om weer op nieuw uit een diep gat te moeten klimmen. Inmiddels heb ik alles een plekje kunnen geven, behalve het verdriet om het feit dat hij alleen is gebleven. Ook het idee om over een jaar of 10 hier moederziel alleen te zitten met slechts 1 kans op oma worden vind ik een heel angstwekkend idee. Deze beslissing heb ik niet zomaar genomen, ik heb hier heel erg goed over nagedacht en ook een fijn gesprek over gevoerd met de praktijkondersteuner en mijn huisarts en verder dan ook met die vriendin van mij. En iedereen zei hetzelfde, ik had het alleen even nodig dat iemand dat tegen mij zei. Mijn situatie is perfect nu, mijn leven is stabiel, ik heb weinig last nog van mijn ex, ik heb alles op orde, veel beter dan toen mijn zoon nog klein was. Het enige wat er minder perfect aan is, is dat ik nu eigenlijk te oud ben, of mijn eitjes eigenlijk. Het lijkt mij fantastisch om die hele tijd nog eens over te doen, nu zonder zorgen, zonder verdriet, zonder gedoe, maar een bewuste keuze dit alleen te gaan doen, om dit kindje (of deze kindjes) op te voeden zonder zorgen en zonder vervelende ex. @Nina79 Wat bijzonder dat jullie 15 jaar schelen. Ik denk zelf eerlijk gezegd dat meisjes dat leuker zullen vinden dan jongens (over het algemeen, er zijn uitzonderingen) maar is fijn om te horen dat je dat als heel bijzonder hebt ervaren. En je zusje is nu een superjonge tante voor jouw kindje. Als ik zwanger ben ga ik mijn zoon eerlijk vertellen dat het een donorkindje is, maar ik ga in het midden laten nog even hoe en wat precies. Ik ga zijn vragen open en eerlijk vertellen en hij krijgt het nieuws als allereerste te horen. Daar heeft hij recht op vind ik. Ik ben altijd tegen mijn zoon open en eerlijk geweest, over alles, daarom vind ik dit nu wel lastig dat ik nu iets stiekem heb gedaan, maar ook dat ga ik uitleggen waarom ik dit gedaan heb zonder hem van mijn plannen in te lichten. Ik ben van mening dat openheid en eerlijkheid het beste is tov hem, zo heb ik hem ook opgevoed, ik heb een hekel aan liegende mensen (leugentje om bestwil moet kunnen natuurlijk) maar ik heb ook altijd zijn geheimpjes geaccepteerd (ik hoef niet te weten op wie hij verliefd is bijvoorbeeld, dat komt hij me wel zeggen als hij er aan toe is) een mens mag geheimpjes hebben zo lang deze geheimpjes een ander niet schaadt en het leuke geheimpjes zijn. Andere mensen denken hier misschien anders over, maar ik heb een verleden met liegende en bedriegende mensen, daarom vind ik het heel belangrijk. Jij had toch ook op DE DAG getest Nina? Hoor en lees hier soms ook mensen die beginnen na een week al te testen en testen iedere dag, ik zou mezelf gek maken denk ik. Ook hou ik rekening met het juiste tijdsbestek, smorgens voordat je naar je werk moet vind ik nou niet echt de juiste tijd. Morgen werk ik thuis en heb ik nog het hele weekend ook, dan heb ik alle tijd de uitslag, zowel positief als negatief te verwerken en voor mezelf een plekje te geven. @Jennie80 lief dat je zo voor mij duimt (net als alle andere meiden) voel me zo dankbaar met alle steun die ik hier krijg, dit voelt echt zo fijn en goed. Dat het bruinverlies is gestopt kan idd een goed teken zijn, nu al een paar dagen alleen de witte bollensmurrie, alle voorgaande keren heb ik er minder goed voorgestaan dan nu, toch ben ik superbang..... En dat terwijl ik normaal gesproken de nuchterheid zelve ben. Ook die meds putten me uit, ben zo moe ook, gister had ik een hele hectische dag gehad, kwam savonds nergens meer aan toe. Nu ook weer, gewerkt vandaag, zit nu op de bank even voordat ik aan het eten ga beginnen en zou zo een uiltje kunnen knappen. Die meds zorgen ervoor dat je hele lichaam in de war raakt en allerlei signalen afgeeft die helemaal verkeerd kunnen uitpakken. Nog 1 nachtje slapen... Wat fijn ook dat er naar je geluisterd is en dat er wat gedaan wordt ermee ook nog. En dan ook nog goede kwaliteit cryo's helemaal top. Je schrijft dat je een tp in natuurlijke cyclus krijgt, wil dat zeggen dat je dan geen meds hoeft te slikken/in de poes hoeft te proppen? Dus binnenkort ben jij ook mee in de race voor een baby in 2021? Sorry meiden, lang verhaal weer....

Ja, dat het gestopt is vind ik wel prettig @Siepie maar mijn lichaam heeft me vaker in het ootje genomen, dus ik reken nergens op. Al heb ik dit nog niet eerder gehad, alle voorgaande keren had ik bruinverlies en werd het alleen maar meer en zeker niet minder. En ik ga echt pas vrijdag testen. Morgen en donderdag moet ik naar kantoor, ik zie dat niet zitten om dan smorgens een test te doen en dan somber naar het werk te moeten gaan als het negatief is of jumpend van joy als het positief is en het nergens kwijt te kunnen. Vrijdag werk ik thuis, dus dan kan ik in alle rust testen en het verwerken. Ik ben eerder zwanger geweest, toen was ik ook niet misselijk, dus op zich is het voor mij niet vreemd. Ik werd pas misselijk toen die apekop besloot dat het tijd was om de wereld te komen bekijken. Wat ben ik ziek geweest tijdens de bevalling, nog geen slokje water hield ik binnen en toen die er was, was het ook per direct over en voelde ik me prima. Heel vreemde gewaarwording was dat. Dus op zich hoeft het niks te betekenen dat ik niet misselijk ben en me niet zwanger voel. Ook het bruinverlies wel of niet wil precies niks zeggen. Alles zegt niks.... Ik hoop er maar het beste van. Van je schuldgevoel naar je kinderen toe, dat herken ik wel. Dat heb ik ook naar mijn kind toe, hij weet ook van niks en ik ben heel stiekem naar Riga gevlogen toen hij een weekje niet thuis was. Op 1 vriendin na, weet niemand dat ik in Riga ben geweest ongeveer 2 weken geleden, niemand behalve zij weet van mijn plannen en van wat ik het afgelopen jaar heb meegemaakt, ik heb daar bewust voor gekozen omdat ik geen zin heb in het commentaar en de betweters. Ik zet iedereen voor een voldongen feit als het zover is en dan heeft de omgeving het maar te accepteren. Mijn zoon zie ik dan toch wel anders, dat vind ik rottig dat ik hem voor dat feit moet gaan zetten en ik weet ook nog niet zo heel erg goed hoe ik dat ga aanpakken strakjes als het toch positief is. Ik wil hem niet het gevoel geven dat ik hem ga vervangen ofzo, of dat hij minder belangrijk voor mij is, want hij is mijn hele leven en mijn alles. Maar over een jaar of 10 ofzo dan stapt dat hele leven en alles hier het huis uit en gaat zijn eigen leven leiden dus ik heb heel bewust heel egoistisch nu voor mezelf gekozen, dit is mijn wens, dit wil ik. Hij is jarenlang het middelpunt van mijn bestaan geweest, mijn hele leven heeft om hem gedraaid, nu is hij op een leeftijd dat hij mij minder en minder nodig gaat hebben, of op een andere manier en is het tijd voor mij en om mijn wens te verwezenlijken (dat hoop ik dan), En zo is dat ook voor jou Siepie. Ieder kind wil zijn of haar moeder toch blij en gelukkig zien? Ik heb hier uitgebreid met mijn huisarts over gesproken vorig jaar toen ik aan het hele traject begon en hij zei tegen mij dat ik moest doen wat mijn hart me ingaf en als er in mijn hart ruimte was voor nog meer kindjes dat ik dat gevoel moest gaan volgen en dat de kinderen er vanzelf aan wennen, hij had voorbeelden genoeg ervan waarbij een groot leeftijdsverschil tussen kinderen uiteindelijk helemaal geen probleem bleek. En hij kwam graag op kraamvisite... Ik heb hem gezegd dat hij van harte welkom is... (toen was er nog geen Corona...) En weet je, als je op de natuurlijke wijze zwanger zou (willen) worden zou je dat OOK niet aan je kinderen vertellen waarschijnlijk. Althans, ik niet en ook mijn omgeving zou ik dat niet vertellen. Waarom zou het dan anders zijn als het via IVF of ICSI gebeurt? Dat is toch dan ook gewoon jouw beslissing? Of die van jou en je partner? Ja, op een gegeven moment ben je beurs geprikt, dan heb je elk plekje van je buik wel een keertje beprikt. Gelukkig straks ff niet, kan je buik weer bijtrekken van alle blauwe plekjes. Fijn dat je alle bloedonderzoeken inmiddels gehad hebt, ik had het gezicht van die huisarts weleens willen zien... Jij hebt vrijdag toch eerst ook nog een echo toch dacht ik? Of vergis ik me nu? En hoe laat vlieg je zaterdag? Spannend he, zo die paar dagen vooraf... Ik vond dat zo spannend allemaal en was tegelijkertijd ook zo excited dat het echt ging gebeuren. Doe ze daar allemaal maar de hartelijke groeten van mij.

Lol @Nina79 Kon dr wel mee lachen. Toch proberen deze laatste wachtdagen een beetje luchtig te houden he. Hoe het vandaag is.... Mjah... Zelfde als gister eigenlijk. Geen bruin verlies meer, hoe hard ik ook veeg. Ben zelfs nog met het wc papier erin wezen poetsen, maar geen bruin te bekennen. Ik niet begrijp? Zal wel door de meds komen. Vandaag is eigenlijk ongi dag, de 28e dag vandaag, maar tis in geen velden of wegen te bekennen en alle vorige keren had ik wel bruinverlies totdat ik stopte met de meds en dan kwam het de dag erna in volle hevigheid tevoorschijn. Verder nog steeds het 'ik moet bijna ongesteld worden' gevoel, geen zwangerschapsgevoel, ook geen misselijkheid, wel moe, maar ook dat kan van de meds komen. Ik durf er eigenlijk niks van te bedenken, zo bang op een teleurstelling vrijdag. Dat wat jij beschrijft van wat voelen stromen, dat herken ik wel Nina, dat heb ik ook af en toe, dan valt er gewoon een klodder zooi uit. Wat een vieze bende is het toch he? Fijn dat je een fijne verloskundige gevonden hebt, het is heel belangrijk dat je je prettig voelt bij iemand, die gaat je toch bijstaan in een heel bijzonder traject. En groot gelijk dat je op zoek gaat naar een echo centrum waar je gewoon je man mee naar toe kunt nemen. Hij hoort er toch bij! @Hanniebal supertof dat je nog steeds voor mij duimt, nog maar 3 nachtjes en dan is het zover. 24 weken is idd een mijlpaal, dat vond ik destijds ook, het idee dat je kindje levensvatbaar is, dat is een heel prettig idee. Vond 32 weken ook een mijlpaal wel, dat is echt zon mijlpaal van, als die nu geboren wordt, dan red die het wel. Heel veel verder ben ik niet meer gekomen daarna, heb de mijlpalen van 37 weken enzo niet gered toen lag die al lang en breed in zijn bed te kijken.,,, Fijn dat je kindje zo lekker actief is, dat haalt veel onzekerheid die je in het begin zo gehad hebt weg. En het voelt ook wel gezellig dat gefriemel in je buik. En dat persoon, OMG wat een domme troel. Ook zo dat gesprek, dat kan toch niet! Die heeft echt geen verstand. We weten natuurlijk allemaal dat zulke dingen kunnen gebeuren, maar dat wil je gewoon ff niet horen als je zwanger bent. Dom, dom.

Mjah, geen idee waarom mijn berichten nu andersom staan, ehhh, maar ja, het staat er nu half dubbel... Wat een toestanden toch weer, ik sluit maar af, want ik maak er een rommel van!

Ja, klopt @Nina79 dat is het fijne van dit forum, kunnen hier alles delen met elkaar en de ander weet precies hoe en wat. Het is best een pittig traject. Ik snap er eigenlijk niks meer van, gister was het bruinverlies een stuk minder dan de dag ervoor en vandaag lijkt het helemaal weg te zijn... Normaal gesproken is het een voorbode van de menstruatie en wordt het alleen maar meer en gaat het zeker niet weg. Echt heel vreemd. Maar de hele dag nog niks in het inlegkruisje gespot (ik loop niet de hele dag te broekloeren, maar dat zie ik dan als ik ga plassen... ) en ook bij afvegen niks. Alleen de witte smurrie van de bollen heb ik gespot vandaag. Weird.... Heb ik weer... Het zal eens normaal verlopen ofzo bij mij... Jij moet maar niet teveel jezelf met tellen bezig houden Nina, want dat loopt niet helemaal goed bij jou.... Het is namelijk nog 4 dagen! Niet 3.... Of intussen dan 3 dagen en een avond. 4 Nachtjes slapen. Vrijdag is DE dag. Ja, haha, vond het zondag ook zo spannend met jou, zeker omdat alle voortekenen er zo gunstig uit zagen. Nog 4 weekjes dan ongeveer voor de echo voor jou, ook zo een spannende tijd. Belachelijk dat je man er niet bij mag zijn! Daar hoort hij toch bij, hij heeft toch ook dat hele traject meegemaakt met jou? Ik zou het dan gewoon ergens anders laten doen hoor die echo, en wel VOOR dat je naar het ziekenhuis gaat voor die echo daar. Gewoon afspraak maken bij een echo centrum, dat kan zonder verwijzing, moet je alleen wel zelf betalen dan. Maar dan hebben jullie samen de primeur om jullie kleintje te bewonderen. Vanaf ongeveer 6 weken klopt het hartje, dus ik zou dan na de 6 weken gaan, weekje ervoor ofzo, voordat je de ziekenhuis echo hebt. Videobellen is toch niet hetzelfde, zoiets moois moet je echt samen delen en dat hoort gewoon live te zijn niet op video. Ik heb mijn echo voor het bms te meten hier laten maken: https://www.echoeindhoven.com/2d-3d-4d-pretecho-geslachtsbepaling/

Ja, klopt @Nina79 dat is het fijne van dit forum, kunnen hier alles delen met elkaar en de ander weet precies hoe en wat. Het is best een pittig traject. Ik snap er eigenlijk niks meer van, gister was het bruinverlies een stuk minder dan de dag ervoor en vandaag lijkt het helemaal weg te zijn... Normaal gesproken is het een voorbode van de menstruatie en wordt het alleen maar meer en gaat het zeker niet weg. Echt heel vreemd. Maar de hele dag nog niks in het inlegkruisje gespot (ik loop niet de hele dag te broekloeren, maar dat zie ik dan als ik ga plassen... ) en ook bij afvegen niks. Alleen de witte smurrie van de bollen heb ik gespot vandaag. Weird.... Heb ik weer... Het zal eens normaal verlopen ofzo bij mij... Jij moet maar niet teveel jezelf met tellen bezig houden Nina, want dat loopt niet helemaal goed bij jou.... Het is namelijk nog 4 dagen! Niet 3.... Of intussen dan 3 dagen en een avond. 4 Nachtjes slapen. Vrijdag is DE dag. Ja, haha, vond het zondag ook zo spannend met jou, zeker omdat alle voortekenen er zo gunstig uit zagen. Nog 4 weekjes dan ongeveer voor de echo voor jou, ook zo een spannende tijd. Belachelijk dat je man er niet bij mag zijn! Daar hoort hij toch bij, hij heeft toch ook dat hele traject meegemaakt met jou? Ik zou het dan gewoon ergens anders laten doen hoor die echo, en wel VOOR dat je naar het ziekenhuis gaat voor die echo daar. Gewoon afspraak maken bij een echo centrum, dat kan zonder verwijzing, moet je alleen wel zelf betalen dan. Maar dan hebben jullie samen de primeur om jullie kleintje te bewonderen. Vanaf ongeveer 6 weken klopt het hartje, dus ik zou dan na de 6 weken gaan, weekje ervoor ofzo, voordat je de ziekenhuis echo hebt. Videobellen is toch niet hetzelfde, zoiets moois moet je echt samen delen en dat hoort gewoon live te zijn niet op video. Ik heb mijn echo voor het bms te meten hier laten maken: https://www.echoeindhoven.com/2d-3d-4d-pretecho-geslachtsbepaling/ Ze doet alle echo's en je kan tijdens je HELE zwangerschap terecht voor een echo, kost je iets van 4 tientjes. Weet alleen niet of de afstand te doen is voor je, maar ik weet dat er in Amsterdam ook eentje zit https://echoamsterdam.nl/ daar kun je ook terecht voor een echo op eigen verzoek, kost 5 tientjes. Dan over de bollen, niet bewezen effectief zeggen ze hier in NL nogal vlot. Ik persoonlijk zou het blijven gebruiken, het kan totaal geen kwaad, echt niet. Het is een klein beetje extra hulp voor als je zelf toch te weinig aanmaakt en je kan het niet overdoseren ook. Ik heb mijn medicatie schema aan de gyn hier in Nederland laten zien en die vond de Duphaston en bollen ook dubbel, zij zou het niet allebei voorgeschreven hebben, maar het kon geen kwaad zei ze als je er teveel van binnen kreeg. Omdat ik daarna wist dat het ongeveer dezelfde werking had ben ik de Dupahston er tussen in gaan gebruiken. Zo blijven de hormonen op peil. Ik zou het gewoon zo afbouwen, wat jij zegt is een goed plan, 2x daags, daarna nog 1x daags, heb je nog een beetje ondersteuning. Hier in NL zijn ze niet zo van de meds, maar ga je naar het buitenland, bijvoorbeeld Belgie, Duitsland, voor dezelfde behandeling als jij hebt gehad, dan moet je meestal tot de 12 weken zwangerschap die bollen gebruiken. Dat schrijven ze niet voor als het kwaad kan, echt niet. Dus als het voor jou beter voelt gewoon doen!

Met quota bedoel je het verplichte pregnancy slot @Onzefamilie? Dat heb ik ook moeten betalen, maar dit was 250 Euro en als er geen zwangerschap uit gekomen is krijg je het terug en je hoeft het ook maar eenmalig te betalen, dus niet voor elk rietje en als je voor een andere donor kiest voor een volgende poging dan kun je het pregnancy slot doorschuiven Dus vraag dat ff na want daar heb je recht op! En als jij er 350 voor hebt moeten betalen dan hebben ze er 100 Euro bovenop gezet.... Ik had ook een bekende donor, want mijn behandeling met eigen eitjes was in NL en voor NL is een bekende donor verplicht. Echter heb ik het laten bestellen door Geertgen, dan kostte het mij 318,50 per rietje (inclusief BTW). En dan die 85,00 innamekosten en 75,00 bewaarkosten per zending (ook inclusief BTW). Fertiliteitsklinieken en ziekenhuizen krijgen veelal korting en bestellen in grotere hoeveelheden waardoor de verzendkosten verdeeld kunnen worden. Ik kon dan niet zelf de donor uitkiezen, alleen maar aangeven wat uiterlijke kenmerken, kleur haar, ogen, lengte, postuur. Als ik zelf een donor wilde kiezen was het idd een stuk duurder. Ook ik heb een bloedgroep waar je mee moet opletten, dus de spoeling is bij mij ook dunner met geschikte donoren, toch zijn ze er wel. Enkel 7% van de bevolking heeft dezelfde bloedgroep als ik. Lichamelijk is een ander verhaal natuurlijk, het is idd een zwaar traject en als je het lichamelijk niet trekt dan wordt het idd een lastig verhaal. Eerlijk is het zeker niet, dat ben ik met je eens, de wereld is oneerlijk verdeeld. Waarom krijgt de een hop alles in de schoot geworpen en moet een ander overal 10 keer harder voor knokken en krijgt die dan nog niet wat die wil, of maar half. Het is een lang gevecht voor je geweest en ondanks dat je ongetwijfeld dol bent op jullie zoontje, snap ik heel goed dat je graag een keertje zelf een kindje had willen dragen en baren, zodat je weet hoe het voelt, zodat je jouw genen terug ziet in jullie kleintje, ik snap het zo en ik snap ook zo je verdriet en dat voelt dan zo machteloos, totaal niks voor je kunnen doen dan enkel wat letters op papier te zetten in de hoop dat ik je daarmee een ietsiepietsie tot steun kan zijn.... En wat een leuke namen! Geen alledaagse namen idd. Ik laat sowieso vrijdag wat weten. Situatie is hier ietsje veranderd in de vorm van het bruine goedje... Dat leek gister minder te zijn geworden en vanmorgen heb ik nog niks gespot, ook niet bij afvegen... das toch raar, want normaal gesproken wordt het alleen maar meer en niet minder. Borsten doen nog steeds pijn smorgens bij opstaan, met dank aan de bollen en dat trekt dan gedurende de dag weg. Morgen is de 28e dag. Maar geen menstruatie wil niks zeggen, want het wordt volledig tegengehouden door alle meds. Verder geen zwanger gevoel nog steeds, af en toe wat gezeur in de buik, maar verder voel ik me prima.

Ja, klopt @Siepie je hoort van alles over bijwerkingen van meds enzo en dan zou je eraan kunnen twijfelen,maar dat moet je niet doen hoor. De ene heeft er wel last van, de andere niet. Die Cetrotide is een rottig spuitje vond ik altijd, jeuk en meest pijnlijk ook met prikken, maar ja, moet er wat voor over hebben he? Dat was idd superstom van de apotheek, zoiets mag je natuurlijk niet vergeten,stelletje uilskuikens daar, pfff. Voor jou ook spannende tijd nu, bijna naar Letland! Ik kon het ook maar niet geloven, zeker nadat het al paar keer noodgedwongen gecancelled was, ik geloofde het pas toen ik voet op Letse bodem zette en buiten het vliegveld mijn contactpersoon zag staan met een bordje met mijn naam erop. Zelfs de arts zei me toen ik daar in de clinic was, I am so happy to finally see you in Latvia.... Duimen nu dat er veel eitjes groeien bij je!

Klopt @Siepie totdat er getest is, is er een kans, dus ondanks dat ik het grootste deel van de hoop opgegeven heb, blijf ik wel een klein sprankje hoop houden, ook de reden waarom ik niet eerder ga testen dan vrijdagochtend, sowieso werk ik die dag thuis, dus dat is fijn, maar ook om het gevoel van, het kan nog wel zo zijn vast te blijven houden, nog eventjes. De dagen duren idd lang in deze wachtweken, maar gelukkig kan ik mezelf ook nog wel bezig houden met het een of het ander. Had je de echo niet maandag kunnen doen dan ipv vrijdag? Dan had je iets langer de tijd gehad. En dat je niks voelt van de meds is niet raar hoor, ik voelde van die meds ook niks, alleen de Cetrotide als ik die gespoten had, dan jeukte het daarna een beetje, vond dat prikje ook pijnlijker dan de Menopur, maar verder had ik geen last, ook geen emo buien oid (althans niet zoals ik het ervaren heb) de enige "klachten" die ik altijd had en heb is van Pregnyl (die heb ik nu niet) en de poezenbollen dat mijn boobs daar pijn van gingen doen. Dank ook @Jennie80 voor je lieve woordjes en duimen. Voor je vraag over acupunctuur, ik heb er zelf geen ervaringen mee, maar ik heb wel hier en daar gelezen/gehoord dat het wel degelijk kan helpen. Het kan je tot rust brengen en dat is altijd goed in dit traject. Ik zeg altijd, doe wat goed voelt en als acupunctuur voor jou goed voelt, dan zou ik dat gewoon proberen. Baadt het niet, dan schaadt het ook niet. Altijd lekker ja @Nina79 om even lekker uit te waaien, lekker het hoofdje leeg en wandelen is goed en gezond. Kun je het niet vragen aan het ziekenhuis of je extra bollen mag? Ik zou dat gewoon doen hoor, dan zeg je gewoon dat je bang bent dat het anders mis gaat ofzo. Ik zelf zou dan beetje afbouwen, doe je volgende week 3x daags en dan daarna 2x daags en dan 1x daags, dan stopt het niet zo abrupt. Heb jij van die kleine bolletjes waarvan je er 2 iedere keer moet instoppen? Dus 6 bolletjes per dag, of van die grote waar je maar eentje per keer hoeft? Dus 3 per dag? Als je de kleine bolletjes hebt zou je ook bijvoorbeeld kunnen doen de eerste week 3x daags 2 bolletjes en dan 3x daags 1 bolletje en dan 2x daags en daarna 1x daags, zoiets. Dan krijg je toch nog beetje binnen. Of het in buurlanden zo te koop is weet ik niet, ik kan het in Letland wel zo kopen iig, bij de kliniek. Misschien dat je ze kan mailen om te vragen of je het daar mag kopen anders? Misschien doen ze dat wel, je kan allicht proberen. Duurt een dag of 4/5 voordat het met de post bezorgd wordt. Grappig detail trouwens, de poezenbollen in Letland komen uit Nederland, stond gewoon Nederlandse tekst op het doosje. Daar hadden ze dan een Letse sticker overheen geplakt. Dus ik zeg tegen mijn contactpersoon, heeyy da's Nederlands. Zij hadden zich altijd afgevraagd wat voor taal het was, want zij kochten het bij een importeur in Letland. Nou, Nederlands dus... Hebben ze ook het antwoord op die vraag. Was wel heel maf, koop ik in een Letse kliniek poezenbollen uit Nederland.... Het is niet echt bloedverlies wat ik heb, beetje bruinige smurrie (wat onsmakelijk, bah) dat eruit komt, wel veel minder als vorige keren en vandaag lijkt het minder te zijn dan gister, ook bij het inbrengen van de bollen zit er niks aan de vinger, alleen witte bollensmurrie (sorry voor de onsmakelijkheid). En nog steeds af en toe dat onbestendige gevoel in mijn buik, niet echt pijn of kramp en ook niet de hele dag door. Ja, ik weet het nog dat je er onzeker over was omdat je je niet zwanger voelde, en eigenlijk zegt alles precies niks wat er wel of niet gevoeld wordt. De een is 9 maanden misselijk en de ander niet 1 dag en alles wat er tussen zit, dat besef ik me ook. Ik heb natuurlijk zelf vergelijk met mijn vorige zwangerschap, is wel poosje geleden, maar ik weet nog wel dat ik totaal niet misselijk ben geweest, alleen heel moe en pijnlijke boobs, maar toch wist ik al voordat ik testte dat ik zwanger was want mijn lichaam voelde vreemd, maar wat er dan vreemd was dat kon ik dan weer niet uitleggen, nu heb ik dat allemaal niet, alleen de pijnlijke boobs, maar dat komt ook door die bollen. Anyway, ik heb me 3x compleet gek zitten maken, dat doe ik dit keer niet, heb ik me plechtig voorgenomen. Of ik er morgen nog zo over denk valt te bezien natuurlijk... Anyway, bedankt voor je virtuele knuffel en bemoedigende woorden, dat doet me erg goed. Vind het fijn om hier met zijn allen meet te leven met iedereen en onze onzekerheden en angsten gewoon lekker neer te pennen en dan geen commentaar te krijgen maar steun, begrip en bemoedigende woordjes, want die hebben we allemaal zo hard nodig in dit zware traject, want mentaal en lichamelijk vind ik het stiekem toch best pittig.

Hier geen bijzonder nieuws te melden @Marsukar en @DinaDina29 situatie is onveranderd. Nog steeds wat bruinig, klein beetje, ongesteld zal ik niet worden voorlopig, want de meds houden dat compleet tegen. Dat was ook zo de keren dat ik moest cancellen omdat het door die k.. corona niet door kon gaan. Ik word pas ongesteld als ik stop met de meds, maar dan voel ik wel in mijn buik dat het eraan zit te komen. Zo ook nu, verder voel ik me niet zwanger, niet misselijk, geen raar gevoel, enige dat ik voel zijn pijnlijke boobs, vooral smorgens als ik op sta (van de bollen komt dat) en dan trekt dat grotendeels weg op de dag.| Ondanks dat ik geen hoop meer heb op een positieve test vrijdag, probeer ik toch een sprankje te behouden, dat ik het toch mis voel. Daarom test ik bewust ook niet eerder.... Om het gevoel van... Misschien is het toch wel... vast te houden. Ik ga expres ook geen succesverhalen over bruin verlies googelen dit keer, ook niet broekloeren steeds, daar word ik knettergek van. Ik zie het vanzelf wel als ik naar de wc moet. Het feit dat ik nog 2 cryo's heb in Letland geeft wel een prettig gevoel, het is nog niet over, het kan nog. Nog 2 kansen. Dina, wat jij beschrijft klinkt toch wel echt als een zwangerschap, misselijkheid en braken hoort daar (helaas) bij. Ik denk net als je huisarts ook dat dit goede tekenen zijn. En over dat gevoel van ongesteld worden en krampen, tijdens mijn eerste zwangerschap heb ik dat ook gehad, maar niet vooraf. Ik testte positief toen ik een week over tijd was (was natuurlijke zwangerschap) en in de 3 weken dat ik toen moest wachten tot ik mijn eerste echo kreeg bij de vk heb ik ze een keer gebeld omdat ik steeds dat gevoel had dat ik ongesteld moest worden en toen vertelde zij dat dit normaal was, omdat je baarmoeder aan het groeien is en dat het groeien van de baarmoeder ongeveer hetzelfde aanvoelt als ongesteldheidskrampen. Alleen als je echt in dat hele prille begin zit zoals ik dan valt dat groeien nog wel mee omdat je eerst het innestelen enzo krijgt en daarna gaat het pas groeien, dat past dus wel bij jou termijn denk ik. Wachten duurt lang he? Ik kan me voorstellen dat de dagen kruipen voor jou nu, je wil zo graag die zekerheid en bevestiging dat het goed zit. Dank ieder voor de opbeurende woordjes, ik doe echt heel erg mijn best om positief te blijven, maar neem ook een beetje bescherming zodat de klap niet te hard aan gaat komen, zelfbescherming na alle teleurstellingen. Ik ga duimen en bidden voor mezelf, maar ook voor jou Dina, dat je de 7e een top echo hebt en ik vrijdag toch tegen alle verwachtingen in met een positieve test sta. En hoe is het met jou verder Marsukar? Trek je de warmte een beetje? Zal afzien zijn geweest denk ik met de babybuik.... Hopelijk houd je niet teveel vocht vast nu. Nou meiden, de duimen omhoog voor iedereen die het nodig heeft, ook een duimpje draaien voor de vader van @Onzefamilie

Wowwww @Nina79 wat een fantastisch bericht! Ik had mijn vermoedens al wel toen ik las wat je allemaal schreef, maar het is zoooo fijn het bevestigd te zien! Gefeliciteerd! Ik ben echt zo blij voor jou. En over je vraag over de bollen, JA mee doorgaan! In NL zijn ze nogal eens vlug van ermee stoppen, maar ik moet ze (als ik zwanger zou zijn) vanuit Letland tot minstens 16 weken blijven gebruiken. Zoals Hanan ook al aan gaf, het kan zeker geen kwaad, dus ik zou het receptje gewoon gaan halen en doorgaan met de bollen. Zeker zo die eerste kwetsbare weken tot de 13e week. Ik hoop zo dat ik je gezelschap mag komen houden Nina, maar de hoop hier is helaas weg. Sinds donderdag bruin verlies en dat is een voorbode op de menstruatie, dat ging alle voorgaande keren ook zo. De meds houden de menstruatie tegen, dus ik zal waarschijnlijk geen menstruatie krijgen tot ik ermee stop, maar ook geen positieve test vrijdag. Alle voorgaande keren heb ik mezelf ermee voor de gek gehouden, van alles opgezocht op internet, succesverhalen gezocht over bruin verlies en toch zwanger, maar ik voel me niet zwanger ook, voel al paar dagen dat onbestemde "ik moet ongesteld worden" in mijn buik. s-Morgens als ik wakker wordt heb ik wel pijnlijke boobs (door de bollen) en dat trekt dan overdag weer grotendeels weg. Nog 5 dagen op de wachtbank hier, ik ga ook niet eerder testen, hou liever nog heel even het gevoel vast dat het misschien toch, against all odds.... Nina, probeer te genieten van je zwangerschap, niet bang zijn, dit gaat gewoon goed! Verlengde wachtweken nu tot eerste echo. X