ivfmoeder

@Ellentrik Het familiewiegje lijkt wel een groot project ;-) Gelukkig zijn jullie een beetje handig in de familie. Ik wilde dat ik met naald en draad overweg kon. Helaas ben ik niet handig aangelegd. Een groeispurt? Nou, dat kan wel kloppen. Gisteren voelde ik van alles (zere rug, billen, benen en buik; ik had ook het gevoel alsof ik teveel gegeten had, wat niet zo was), en kon ik geen lekkere slaaphouding vinden. Normaal is dat niet zo een groot probleem. Ik heb idee dat van alles nu weer een beetje op z'n plaats valt (organen enzo). @Wish Mijn buik zit ook al in de weg (en die moet nog veel meer groeien). Ik heb mijn man al gewaarschuwd dat hij over een tijdje mijn teennagels mag knippen en vijlen. Dat deed hij bij mijn vorige zwangerschap ook een keer. Hij reageerde niet enthousiast moet ik zeggen :-) Nee, hier nog geen 3D echo ingepland. Het lijkt me wel leuk om weer te doen. Ik ben zowel aan het optellen als het aftellen. Beetje gek, want dat deed ik voorheen niet; ik telde alleen op.

@Jeanine Wat een toestand allemaal. Een auto-immuunziekte erbij en gekke plekken op jouw been! Morgen de uitslag van de onderzoeken he? En ik maak me druk om wat uitslag en jeuk (dat wel aan het afnemen is, @sas67). Vrijdag was ik reuzeblij, en had ik een leuke dag met man en zoontje in de Efteling; we hadden mooi weer, en het was er lekker rustig. Maar, gisteren en vandaag voelde ik me niet happy, en ik had nergens zin in. Hormonen? Zooo zonde van het weekend. Ik hoop dat ik me morgen beter voel.

:laugh: @Ellentrik Heeft het oude familiewiegje een niet gangbare maat? Hoe zit dat met beddengoed voor het matrasje? Zijn die verkrijgbaar? Ik kijk Babyboom vanachter mijn PC, en spoel vooruit als het onderwerp me te zwaar wordt. Sinds de geboorte van mijn zoontje word ik snel emotioneel (niet alleen bij Babyboom). En nu ik zwanger ben trek ik het me nog sneller aan. @Wish Ik heb een spierpijn gevoel aan de binnenkant van mijn benen, waar mijn benen aan mijn onderlichaam vastzitten. Alsof ik een spagaat heb gedaan (wat ik overigens niet kan) of zware beenoefeningen. @Doortje Wat fijn dat de directeur vindt dat je je aan je schema moet houden. Het is iets tijdelijks (vier maandjes) tot na de bevalling. Dat moet kunnen, vind ik. Als men ter voorkoming van RSI al mag pauzeren, dan mag het toch zeker in jouw geval. Met de 20 wkn echo kregen we te horen dat ons zoontje een broertje krijgt. Toen ik ons zoontje van school haalde (hij is vier jaar), en hem het grote nieuws vertelde verscheen er een glimlach op zijn gezichtje van oor tot oor. Zo lief!

Uitgerekende data 5 oktober: KBR (Karin) 7 oktober: Valesca,29, 2e kindje meisje 7 oktober: Ceece (mk) 8 oktober: Mickey1979, 31, 1e kindje 10 oktober: MarMira, 34, 1e kindje 12 oktober: Rebelletje 13 oktober: Akara, 28, 1e kindje - Het is een meisje ! 15 oktober: r00sje 15 oktober: Mamavannoah,30, 2e kindje 16 oktober: Doortje (Dorien), 28, 1e kindje – Het is een jongen !!! 17 oktober: T.K, 26, 1e kindje jongetje 18 oktober: Toverstafje, 38, 2e kindje 18 oktober: Laika, 35, 1e kindje, Het is een meisje! 18 oktober: Marianne, 41, 1e kindje Het is een meisje! 18 oktober: Zomer71, 39, 1e&2e kindje --> Op 16 juni zijn, helaas veel te vroeg, bij ruim 22 weken twee prachtige jongens , Tim en Floris, geboren. 21 oktober: Ellentrik (Ellen), 30 jaar, 1e kindje - Het is een jongen ! 24 oktober: Frann19, 35,1e kindje 24 oktober: vlok, 43, 1e kindje 24 oktober: MissGriet, 27, 3de kindje 25 oktober: Wish 32, 1e kindje Het geslacht is een verrassing 26 oktober: Violeta 30,1MK, 1e kindje 21 oktober: Pebbels (mk) 31 oktober: Karin (ivfmoeder), 41, 2e kindje j ongetje Echo/controle 15 juni: T.K controle Verloskundige 20 juni/ Ellentrik controle Verloskundige 21 juni: MarMira controle vk 23 juni: Wish controle vk 22 weken 24 juni: Vlok controle vk 1 juli: Ellentrik controle gynaecoloog + suikertest 4 juli: Doortje controle VK 13 juli: T.K controle VK 19 juli: Karin controle VK 21 juli: Karin suikertest VK 25 augustus: 30 wkn (groei-) echo

Ik heb die gedachten ook: de angst is er bij een ieder. De meeste van ons hebben nu de 20 wkn echo gehad, en ik ook. Ik dacht afgelopen maandag nadat ik de 20 wkn echo heb gehad: ik ga een nieuwe fase van de zwangerschap in. Ik kan nu gaan genieten. Ik heb die dag mijn 1e positiebroek gekocht, en was al aan het rondkijken naar een combi-kinderwagen, want ik had met mezelf afgesproken: Na de 20 wkn echo kan dat. Maar weer sta ik met beide benen op de grond. En als ik vanochtend dan weer oud bloed op mijn inlegkruisje zie zitten, denk ik: O jee, wat kan dat nu zijn? Ergens weet ik dat het beter is om positief te blijven voor mezelf en voor onze kleine, maar op dit moment lukt dat niet. Vanavond heb ik een tentamen, dus ik ben ook een beetje gespannen. Mijn stemming is dus niet echt positief. Meer een beetje "vlak", zeg maar. Ik was wel blij met de wetenschap dat de echo goed was hoor. Alleen dat blij is nu weer omgeslagen naar 'voorzichtig' blij.

elinorac claus heeft het de dagen na de TP goed verwoord. En vooral dat je nu zo bewust bent van je eigen lichaam. Sterkte. Claus Die 'laatste' kans is moeilijk he? Eigenlijk vergelijkbaar met de gevoelens van Caroline. Nu kan je nog hoop koesteren, maak je nog een kans. Was jouw 1e poging nu een IVF-poging? Uit je 2e poging kan ik dat wel opmaken.

Mees Gelukkig had je dat plastic zakje bij de hand. En fijn dat alles goed was bij de controlere. Kan je weer een tijdje voort. Caroline Voel je je 'crazy' door het wachten of voel je je gewoon 'crazy'? Ik zal maar niet hardop met je meetellen, want dan duren de dagen nog langer; ik tel zachtop. Jeanine Goh, wat een gedoe. Denk je dat je aan de afgrond zit, kan het nog erger. Ik kan me voorstellen dat je je buik ervan vol hebt. Is jouw man alweer aan het werk? Kan hij zorgverlof krijgen? Heb je deze auto immunziekte al heel lang (geboorte) of vanaf een bepaalde leeftijd (pubertijd, ofzo)?

Zomer (Esther en Marc) Wat een inmens verdriet. Ik ben er diep door geraakt. Zo moeilijk om hier iets op te zeggen. Geen woorden die jullie troost kunnen bieden en het verdriet wegnemen. Toch hoop ik dat deze berichten jullie laten zien dat we heel erg met jullie meevoelen. Sterkte met het verlies en de enorme pijn die hiermee gepaard gaat.

Ik zal mijn berichtje ook onder deze topic plaatsen. (Ik zie dat jij ook 2 engeltjes hebt rond dezelfde periode 22/23 weken. Dus ik vertrouw er blindelings op dat jouw nieuwe topic door Zomer op prijs wordt gesteld.)

Zomer (Esther en Marc) Wat een inmens verdriet. Ik ben er diep door geraakt. Zo moeilijk om hier iets op te zeggen. Geen woorden die jullie troost kunnen bieden en het verdriet wegnemen. Toch hoop ik dat deze berichten jullie laten zien dat we heel erg met jullie meevoelen. Sterkte met het verlies en de enorme pijn die hiermee gepaard gaat.

Liene Ik dacht ook: Had ik maar een glazen bolletje waarin ik de toekomst kon zien. Gek genoeg groei je langzaam mee in het proces van vruchtbaarheidsbehandelingen en zwanger worden. Je verlegt ook elke keer de grens, en op een gegeven moment zijn die grenzen zelfs onzichtbaar, omdat je zo graag een kindje wilt. Toch heeft het geen zin om te ver vooruit te kijken. Laat het op je af komen. De informatieavonden, onderzoeken, instructies, echo's enzo. Vanzelf word je wel door het proces geleid. Natuurljk kan je voor jezelf kijken of eiceldonatie of adoptie ook wat is. Uit jouw verhaal maak ik op dat je een medische opleiding doet. Ook vruchtbaarheidsbehandelingen? Mag ik vragen wat je bedoelt met "net niet onvruchtbaar" ? Gisteren had je een afspraak en vandaag ook. Voor vandaag wil ik je succes wensen. Karin

Gabrie Zo herkenbaar! 10 jaar in de MMM is lang en geestelijk en lichamelijk uitputtend. De zgn grappige maar verkeerde opmerkingen zijn kwetsend en een teken van onbegrip. Gezinnetjes met jonge kindjes confronterend en frusterend. De jaren tikken voorbij, de wereld draait door maar je eigen wereldje lijkt stil te staan. Ik hoop dat DD jouw kinderwens uiteindelijk in vervulling zal laten gaan. Na al die jaren wordt het tijd dat er een einde komt aan jouw wachten en onzekerheid. Ik vind dat je het verdient.

Ik ben 21 weken zwanger. Vannacht had ik slecht geslapen. Ik lag te piekeren en te (doom-) denken, want zo zit ik in elkaar. Vannochtend hadden we een 20 weken echo. En, omdat de uitslag van de combinatietest laag was uitgevallen, maakte ik me zorgen over de weken echo. Eindelijk was het zover. Met buikpijn in mijn buik vertrokken we naar het echocentrum. We waren vroeg, en hadden nog een tijd voor koffie en thee. Een echtpaar kwam de echokamer uit. Ze keken niet blij. Hun blik leek zelfs een beetje afwezig. Ze hadden ook niet echt aandacht voor elkaar. Slecht nieuws, vroeg ik me af. Na een paar minuutjes mochten wij de echokamer in. Een echoscopiste in een strak leren broekje stond ons te woord. Ze was heel vriendelijk, en ik kon me een beetje ontspannen. De echoscopiste stelde ons een aantal vragen. Toen we alle vragen hadden gehad, mocht ik gaan liggen, en ging het licht uit. Op het scherm zag ik onze kleine, en ik dacht: Wat is die gegroeid. Het zag er nu ook echt als een kindje uit; alles was meer in verhouding. De echoscopiste gaf uitleg bij alles wat ze deed en zag. Ik vond dat wel prettig. Af en toe zaten we in spanning als ze iets goed zat te bekijken en niets zei. En dan kwam het verlossende woord, en konden we ons weer ontspannen. Er waren geen bijzonderheden. Alles zag er goed uit. De kleine weegt nu 446 gram, en we weten het geslacht! Als ons zoontje van vier straks van school komt, vertel ik hem wat hij krijgt (een broertje of zusje), en mag hij het aan iedereen vertellen (omdat hij toch niet zijn mondje kan houden). [update 21 wkn + 1 dag] Ik had vanochtend een afspraak met de VK. Bloeddruk was goed, en ook kon ik het geluid van het hartje en de navelstreng horen. Ik wist niet dat het laatste geluid maakte. Ik moet over vier weekjes weer terugkomen, met 24-28 wkn voor suiker laten prikken, en voor 30 weken een groeiecho laten maken. Ik was zo blij, totdat ik het echocentrum belde, en ik een onaardige vrouw van het callcentrum aan de lijn kreeg. Ze zei dat ik alleen op een dag en tijdstip kon dat ik mijn zoontje van school moest halen. - Zij: "Hij heeft toch vakantie?" Ik: "Nee,hij gaat dan weer naar school." - Zij: "Tegen die tijd heb je toch een oppas geregeld?" Ik: "Nee, wij wonen hier (R'dam) net, de rest van de familie woont in Amsterdam." Het blijft stil aan de andere kant van de lijn. - Ik: "Moet het met 30 weken?" (Ik bedoelde: Kan het ook een weekje eerder of later, net als met de 20 wkn echo?) Zij (onaardig): "Dat is wat uw VK wilt." Een andere dag was een zaterdag! Verder geen begrip van haar kant. Echt een !@#$-gesprek. ... Hormonen...? ... :sad11: Mijn man zei: Bel over een paar weekjes weer. Misschien hebben ze dan een gaatje. Ik hoop niet dat ik dan weer die vrouw aan de lijn krijg!!! [update 21 wkn + 2 dagen] Gisteren las ik het verhaal van een mede-forumgebruikster (Zomer71). Je schrikt er toch van, en staat weer met beide benen op de grond. Nu stond ik vanochtend op, en bij het naar het toilet gaan zag ik weer een streep oud bloed op mijn maandverband zitten. Waar komt dat nu weer vandaan? Met de 20 wkn echo was ik vergeten te vragen of er nog iets van een bloedstolsel was te zien. Iets wat ik vanaf het begin van de zwangerschap al heb, maar de laatste tijd geen last meer van heb tot nu dan. Eergisteren had ik de echo en gisteren mijn bezoekje aan de VK, en voelde ik me niet meer onzeker. Het lijkt langer geleden! Mijn zusje zei laatst: Elke vrouw is wel onzeker tijdens haar zwangerschap. De vrouw die niet onzeker is tijdens haar zwangerschap moet nog geboren worden. Zou dat waar zijn?

Marianne, gefeliciteerd met je dochtertje. Het is toch wel bijzonder als je zo graag een kindje wilt, en het niet zo vanzelfsprekend is, maar het toch uiteindelijk lukt. Sas, elke keer vind ik het knap van je als je je man voor een aantal weekjes moet missen. Gelukkig gaat hij weg, nadat jouw man een belangrijke beslissing heeft genomen en meer wilt weten over TESE. Ik had vannacht heel slecht geslapen, vanwege onze echo-afspraak. Rond een uur of drie was ik wakker, en kon niet meer slapen. Ik lag alleen maar te (doom-) denken en te draaien. En de kleine in mijn buik was ook druk. Rond een uur of vijf viel ik gelukkig weer in slaap. Gelukkig was vanochtend bij de 20-wkn echo was alles goed. De echoscopiste gaf veel informatie en was heel nauwkeurig. Af en toe vond ik het wel spannend als de ze niks zei, omdat ze iets goed aan het bekijken was. Ik ben blij en opgelucht.

Caroline het is jullie gelukt. een tp van 2 embryo's. wat een opluchting he? succes en sterkte met de wachtweken. Rachel gefeliciteerd met jullie zoontje Max. Een bevalling van 3 uur? Was dat inclusief de weeen (wel snel hoor) of nadat je volledige ontsluiting had? Ging het sneller of net zo snel als bij je 1e Jeannet Zeer herkenbaar. Ook die moeheid (te weinig slaap). Marianne69 Wat een leuk idee om de uitslag in een van de roze/blauwe cupcakes te bewaren!!! Echt heel leuk. Jeanine wat vervelend dat het nog niet goed met je gaat. Toch een compliment voor wat je de afgelopen maanden gepresteerd hebt onder jouw omstandigheden. Ik hoop dat het beter met je gaat, zodat je kan genieten van jullie nieuwe gezinnetje. Een tijdje geleden kreeg ik uitslag op mijn polsen (rood en jeuk). Ik heb het idee dat de uitslag niet meer toeneemt en ook niet meer zo erg jeukt. Maandagochtend een 20 wkn echo, en ik ben toch wel een beetje bang dat er iets wordt ontdekt. Dus dit weekend een beetje gespannen.

@jeannet Ik zag dat je een tijdje geleden ook op dit topic kwam met dezelfde wens, en dat je dochtertje 2780 gram woog bij haar geboorte. Mijn zoontje woog 2630 gram (niet te vroeg geboren, maar ook een lichtgewicht). Leuk dat je even een fotootje van jouw dochtertje plaatst. Ze heeft al aardig wat zwarte haartjes. Hoe bevalt het moederschap, is dit jouw 1e?

sas wat fijn dat je man erover wilt praten. weer een stapje verder.

een mooi geschreven blog, maar wat een harde nieuws om te verwerken. ik hoop dat jullie uiteindelijk met een sprintje de finish zullen bereiken, en jullie kinderwens in vervulling zien gaan (met eiceldonatie?) sterkte.

joske wat fijn dat het gesprek naar jullie zin is verlopen. ik had ooit eens gelezen dat een chromosoomafwijking bij een man of vrouw voor een miskraam kan zorgen. maar zelf zou ik de oorzaak altijd aan mijn leeftijd of de kwaliteit van mijn eitjes of mijn lichaam wijten. eigenlijk gek dat we de oorzaak van het niet zwanger raken of miskraam in eerste instantie bij ons zelf zoeken en niet bij onze partner of andere factoren. ik ben blij dat DD nieuwe mogelijkheden biedt (waarom in NL niet?). wat gaat er na dit intakegesprek gebeuren?

caroline, 4 eitjes en een bonuseitje. joehoe!! :yah:wat een opluchting. en nu moeten de :sign17: van je hubbie het werk doen. :luck: met de tp as vrijdag. ik heb wat minder geluk. de steigerbouwer (ingehuurd door de buren) heeft mijn auto beschadigd bij het opbouwen van de steiger. ik vond een briefje achter mijn ruitenwisser met een korte boodschap en een telefoonnumer van het bedrijf. wel zo'n netjes. maar toch niet iets waar ik op zat te wachten. :cry2:

@essieislief Bah, wat een vervelend nieuws over jouw werk. Zo te horen had je het erg naar je zin op het werk met een leuk team en leuk werk. Heel belangrijk. Gelukkig heb je alweer nieuwe aanbiedingen en krijg je een ontslagvergoeding. En succes met deze poging, want ik zie dat je ongi bent geworden. @caroline Ik hoop dat het wachten wat heeft opgebracht. Succes met de punctie en heel veel :luck:! @Jeanine Wat vervelend allemaal. Juist nu je wilt bijkomen en herstellen van de zware zwangerschap en bevalling. Ik vond de kraamtijd al zwaar (lees: weinig slaap). In jouw situatie extra zwaar. :hugs2:Ik hoop dat er iemand in je omgeving is die je kan helpen, zodat jij je rust kan pakken als je man er niet is, want dat is toch wel belangrijk (voor jouw welzijn en van Storm). Zes weken vakantie is idd wel luxe. Wanneer heeft jouw man vakantie? Bah, ik heb nu niet alleen uitslag en jeuk op mijn polsen maar ook op mijn gezicht (beetje op mijn rechterkaak). Ik denk nu eerder aan zwangerschapsjeuk-/eczeem dan een of andere contactallergie. 's Nachts werd ik wakker en mijn polsen jeukten enorm, en heb die toen maar even een paar tellen onder het ijskoude water gehouden. Van de huisarts heb ik hormoonzalf en vaseline gekregen, en zelf heb ik mentholpoeder gekocht. Het verzacht de boel, maar het gaat niet weg. En die hormoonzalf vind ik maar niks, vanwege mijn zwangerschap. Bummer!

@Mees Wat fijn om te lezen dat je helemaal blij bent, en dat het goed met je gaat. Zelfs happy als je nog een beetje :sick: bent. Wel fijn dat je niet meer zo missy bent. Misselijk ben ik niet meer. Ik heb wel weer andere kwaaltjes, maar dat hoort erbij. Mijn buikje kan ik niet meer 'verbergen', en de kleine kan ik nu ook voelen bewegen. Over twee weken weer een echo.

@caroline Ik ben het helemaal eens met Marianne. Ik had normaal rond de 16 follikels met 11-13 eitjes. Na 2 jaar 'pauze' (inmiddels 40+) alsnog een 4e IVF-poging gedaan, en had 'slechts' 7 follikels met 7 eitjes. Daar zijn we zwanger van geworden. Ik schrok natuurlijk wel dat het aantal follikels lager was bij de laatste fm, omdat het aantal eitjes en embryo's ook meteen lager is. En bij de punctie zat ik 'm wel te knijpen. Dus ik begrijp je gevoel helemaal. Sterkte in deze spannende periode, en dat die kleine follikels ook gewoon mee gaan doen! Karin :gekruiste vingers 2

@Vio-la Wat een leuk vooruitzicht op een mooi badkamer. Wel even kijken wanneer je wel/niet mag badderen ivm terugplaatsing. Ik hoop dat DD jullie wens in vervulling kan laten gaan. Succes.

Mooi geschreven. Hoe groot kan het verlangen naar een kind zijn, dat je houvast zoekt in de dingen die je niet kan zien, er niet zijn of wetenschappelijk bewezen om maar enige grip op de situatie te krijgen. Ik heb ook allemaal goed bedoelde adviezen gekregen, en ik betrap mezelf erop die aan anderen te geven.