EDR

Meiden wat fijn dat alles er goed uitziet. Hoop voor jullie dat het grote genieten nu idd kan gaan beginnen!

:hugg: Dikke knuffel voor iza

Pieneke ik zit hier gewoon te grijnzen achter mijn labtop hoor! wat een portret ben je toch! Je houd de gemoederen flink bezig hier. Maar eh.....dat ziet er goed uit meid! En nu spannend of niet? Sterkte! Colle...waarom ga je niet eens testen met een andere test? Die mar care schijnt echt geen succes te zijn! Maak je jezelf nu niet dubbel onzeker?

Meiden, niet vervelend bedoeld hoor maar zijn we niet een beetje off topic in miki's topic? Misschien vind Miki dat helemaal niet erg, dan heb ik niks gezegd... Miki...met mij gaat het prima. Wij hebben geen begeleiding ofzo. Momenteel heb ik ook helemaal niet het gevoel dat ik dat nodig heb. We praten er samen veel over. Genieten van alles wat we wel hebben en hebben samen ook regelmatig verdriet. De tranen stromen momenteel wat vaker dan anders maar dat geeft niet. Herkenbaar wat Hanneke tegen je zegd...een mens is zo veerkrachtig, naast verdriet zo snel weer in staat om rechtop te komen staan en weer door te gaan! Wel heel erg goed van jullie dat je gewoon erkend dat je nu even een steuntje in de rug nodig hebt. Waaruit bestaat die counseling?

Meiden heel veel succes deze maand. Het lijkt me bijzonder om in december op het wachtbankje te zitten. Zelf vind ik december een heerlijke maand. Heel veel sterkte gewenst met z'n allen en ik hoop voor jullie dat het een idioot positieve maand gaat worden!!!

Was dit nu jullie 1e behandeling of de 2e? Volgens mij de eerste toch? En positief blijven is goed hoor meid maar op z'n tijd verdrietig zijn is ook toegestaan hoor :) Hier gaat het prima! Druk druk druk met twee banen maar echt goed. We genieten samen van leuke dingen. Vanmiddag geshopt (leuke dingen voor in huis) en morgenavond lekker saampjes uit eten. lieve groet, Esther

Van harte gefeliciteerd meid! Wat een bijzonder verhaal! En nu genieten...

Wendy sterkte meid! Wat een domper weer!

meiden ik breek even in in jullie topic! Die moeheid:...daar klaagden mijn zussen ook altijd over. Zij hadden tijdens de zwangerschap allemaal een te laag hb en kregen daar staal voor. Roosvicee Ferro wil ook nog wel eens helpen. Je hb kun je heel makkelijk even bij je ha laten checken! sterkte!

Lieve MIki, Ook in je eigen topic nog even een reactie. Wat is dit erg meid. Ik weet eigenlijk niet zo goed wat ik moet zeggen. De reactie van je man vind ik wel treffend moet ik zeggen. Ik weet nog dat ik dat zei toen mijn zusje een miskraam kreeg met 20 weken. Ik zei iets in de trant van: liever geen kinderen dan dit mee te moeten maken. Ik wil hier niemand mee kwetsen maar het lijkt me zo verschrikkelijk veel pijn doen om hoop te hebben, te weten dat er leven in je groeit en vervolgens het weer los te moeten laten. heel, heel veel sterkte samen! dikke knuffel

Miki, suus en lelie...wat een ellendig nieuws van jullie! Heel veel sterkte alledrie samen met partners

joh Henne, weet niet zo goed wat ik moet zeggen tegen je. Het is wel erg veel tegenslag en teleurstellingen op deze manier in jouw leven en dat van je man. Heel veel sterkte!

Joy, ik was om half acht al begonnen met typen van dit bovenstaande bericht maar we kregen visite. Halverwege dus gestopt en nu even verder gegaan. Ik had jouw bericht nog niet gelezen. Wat een herkenning! En inderdaad uiteindelijk moet je er zelf doorheen. Ik merk vaak aan mezelf dat ik veel behoefte heb aan ERkenning en meeleven en hier vaak in teleurgesteld raak. Maar innerlijke rust krijg ik (en mijn man) pas samen en niet door al die mensen om ons heen. Die confrontatie vind ik moeilijk hoor met mensen die je niet begrijpen of in mijn beleving niet door hebben waar je doorheen gaat. Ik moet uitkijken dat ik niet verbitterd en boos word op deze mensen. Ik heb er zelf nl niks aan en zij ook niet. Mijn man zei vanavond nog dat het wel confronterend is...het feit dat je mensen mist, meeleven mist. ALs ik kijk bij ons in de gemeente hoeveel zieken er zijn, mensen die in een moeilijke fase van hun leven zitten en hoe weinig ik eigenlijk meeleef met deze mensen door b.v. een kaartje ofzo. Tja...dan kom ik er niet fraai vanaf. Lesje voor mij dus! Verbeter de wereld begin bij jezelf! Maar hoe ben jij omgegaan met je teleurstellingen? verwachtingen t.a.v. meeleven van mensen om je heen? Ik merk dat dit een isseu voor me gaat worden en dat wil ik niet! Ik wil geen verbitterd en boos mens worden!

tja...die mand...hilarisch! Ik wil graag een mooie rieten mand van braxton met deksels zeg maar. Mijn man een praktische doos! Maar het komt wel in orde, voor de kerst hebben wij een mandje...:) Inderdaad merk ik aan mensen dat die stiekem hetzelfde hebben als de kleintjes. Ik pas op bij een meisje met suikerziekte (PGB) en haar moeder is een redelijk goede vriendin geworden. Ze gaf twee weken geleden aan dat ze, toen wij net begonnen met icsi, samen overlegd hebben ( haar man en zij) en ze willen heel graag draagmoeder zijn voor ons. Maar haar man gaf wel aan dat mijn zussen eerst aan de beurt zouden zijn! Voor ons is dat geen optie maar de gedachte is gewoon zo enorm lief! En komt ook voort uit machteloosheid misschien maar zo goedbedoeld! Mijn zusje gaf ook laatst aan...es, ik zou je al mijn eicellen wel willen geven als je die nodig zou hebben! Als ik maar wat kon doen! Het feit dat mensen zo denken en zo met je bezig zijn en nadenken doet goed. Vanmorgen liepen we uit de kerk met de twee meiden naar huis. We kwamen mensen tegen uit de kerk (die weten dat we geen kinderen kunnen krijgen) en de vrouw zei: 'zo heb je er geen en zo heb je er twee'.....(*@*)(*@)* idioot mens! Misschien weet ze niet wat ze moet zeggen maar dit zeg je toch niet!!! Ik heb haar met een soort van dodelijke blik aangekeken en ben doorgelopen! Vanmiddag na kerktijd kwam er iemand naar ons toe en die gaf aan dat ze had gezien dat we zo enorm genieten van deze twee meiden, was een mooi gezicht zei ze maar het had haar ook zo pijn gedaan! Tja, en dat doet je dan goed. Iemand die echt even vanuit haar hart reageert. Miki...het doet me ook goed om zo eens in de zoveel tijd weer even een berichtje in mijn eigen topic te zetten. Even te delen met jullie hoe het is. Meiden bedankt!

Henne...ook namens mij heel veel succes morgen. Ik hoop dat het gesprek jullie op de een of andere manier weer wat energie en moed geeft voor een evt. volgende poging!

Nicole, ik sluit me helemaal aan bij wat de rest hierboven al heeft gezegd! Regelmatig worden er vrouwen zwanger van matige embryo's!!! Het is echt nog niet voor bij. Ik snap dat het een stukje zelfbescherming is maar je mag ook wel een klein beetje hopen hoor! Per slot van rekening heb je nu en reele kans om zwanger te raken, misschien wel 1 van de weinige kansen in je leven en hoop hoort daar echt bij hoor! Heel veel sterkte meid, ook in die emotionele achtbaan waar je nu middenin zit! Liefs esther

Zo...ben ik weer even. Bedankt meiden voor jullie reacties. Joy; heftig! Ik weet niet goed wat ik moet zeggen maar ik lees wel strijd en verdriet zeg maar! Sterkte meid! ursula; Ik herken wel heel erg wat je zegt. Communicatief en verbaal redelijk sterk maar ondertussen...onuitgesproken en weggedrukt verdriet. Toch is dat nu voor mijn gevoel echt niet zo hoor. Ik voel me heel erg goed. Het gaat goed met ons. we genieten van leuke dingen samen, hebben het op een fijne manier druk. Vorige week zaterdag saampjes eropuit geweest om een mand c.q. doos te kopen om al onze dingetjes in te doen. We hebben wel gelachen...ik had een echt mooie rieten mand in gedachten, mijn man een 'gewone doos'. Het ging hem meer om de inhoud maar ik vond dat de buitenkant ook echt mooi moest zijn. We kwamen er niet helemaal uit! Ik was een beetje pissig hoor, we begrepen elkaar gewoon niet. echt zo'n idioot man/vrouw dingetje (mannen van mars en vrouwen van venus zeg maar). Maar serieus, het gaat goed. Vannacht twee nichtjes te logeren (van zes en vier). Dit zijn echt mijn dotjes. Met de andere 16 ben ik ook mal maar deze twee zijn van mijn jongste zusje en zijn voor mij een soort van petekindjes zeg maar. Ik merk aan hen ook dat we samen bijzonder voor ze zijn. We genieten zo enorm van deze momenten. sowieso geniet ik van mijn neefjes en nichtjes. Ons streven is ook om ze allemaal minimaal 1 keer per jaar te laten logeren. Zo gezellig! En de reacties vanuit de omgeving...veel mensen weten het niet meer. Weten niet wat ze moeten zeggen. Er zijn mensen met wie we er fijn over kunnen praten en sommige mensen juist niet. Ik ben zelf ook wel dubbel hierin hoor, enerzijds een soort hang naar aandacht (zegt ze met een beetje zelfspot) en anderzijds...laat ons maar. We moeten het toch samen uitvechten. Sommige dingen zijn zo aandoenlijk...1 van mijn nichtjes kwam met de optie een pop! Die was altijd bij me, bleef altijd baby en ik kon er altijd voor zorgen. Je had ze tegenwoordig zelf die kunnen huilen...ideale oplossing (kind van zes). Een ander nichtje wilde haar jongste broertje wel een poosje uitlenen. Was heel gezellig en zij had toch vaak ruzie met hem dus dat was ook een idee! Vanmiddag zei 1 van de twee meiden: tante Esther...nu is het toch wel heel fijn dat u elke keer als wij komen logeren toch even kindjes hebt hé! Tja...en dan...dan doet het pijn. Maar juist van een kind kan ik dit hebben! Er spreekt zoveel liefde uit! want reken maar dat al die neefjes en nichtjes het door hebben hoor, stuk voor stuk laten ze dat op hun eigen manier merken. Ik wil graag een bijzondere oom en tante voor ze zijn. Zo een waarbij logeren een feest is en waar je later altijd bij terecht kan! En verder...is de toekomst een altijd onzeker blijvend iets. niemand kan in het voren kijken. Wij ook niet! Maar vandaag is een mooie dag geweest. Bleeghhh....lees net terug en ik kom wel megaoptimistisch over. Zo jubelig zeg maar. Zo voel ik me lang niet altijd hoor. lieve groet, esther

Marietje...nogmaals...op het moment dat er andere factoren in je omgeving spelen dan zou ik het niet weten...! Mijn reactie is ook puur persoonlijk hoor! Het is en blijft een moeilijke en (vooral) persoonlijke afweging!

Welkom hier! Fijn dat je een tp hebt gehad en heel veel sterkte in die zenuwslopende wachtweken!

Ik ben het helemaal eens met Wolkje. Op het moment dat je niet zwanger bent of w.s. zult raken maar wel in een risicogroep valt dan zou ik het overwegen. Ik ben zelf gezond bij mijn weten en neem hem dus niet. Ook ik werk in de zorg maar, zoals al eerder gezegd, het is niet zo dat, als ik me in laat enten, ik mensen niet zou kunnen besmetten. Dat staat er los van. Ik vind het een eng idee dat er niks, maar dan ook helemaal niks, bekend is over de lange termijn gevolgen van deze inenting. Men heeft gewoon niet uitgebreid genoeg kunnen testen. Lastiger lijkt het me als je zwanger bent en dan deze keuze moet maken, of als je kinderen hebt die in een risicogroep vallen (diabetes, copd etc). Dan zou ik het ook niet weten. Ik was nogal geirriteerd over een oproep van mijn werk...ook bij ons werd er gesproken over een morele verplichting naar patienten toe. Klets...zoals ik al eerder zei kan ik, ingeent, gewoon patienten besmetten. Het gaat puur om een oplopend ziekteverzuim mocht het echt losbarsten. Als ze daar nou gewoon eerlijk over zouden zijn dan komt het al heel anders over!

Van harte gefeliciteerd!

Lieve lieve miki, Even reageren op dit bijzondere topic hoor! Meid wat een wonder zeg! Dit is iets waar we, denk ik, allemaal van dromen! Van harte gefeliciteerd en ik wens je een hele fijne zwangerschap toe! Genieten meid! liefs esther

Nienke ook ik ga je feliciteren hoor! Een streep is een streep en die heb je alleen als je ZWANGER bent dus ben je w.s. zwanger! Klinkt misschien kort door de bocht en er zullen misschien mensen zijn die dit me kwalijk nemen omdat het bij velen mis is gegaan maar tot het tegendeel bewezen is is het toch zo! En ik begrijp je voorzichtigheid maar ik ben blij voor je!!!