Kitje

Dat is wel heel erg balen @Kiona77 dat het aantal tegen viel. Laat je niet ontmoedigen door kleinere follikels, ik heb rijpe eitjes gehad uit follikels van 12 en 15 mm. Gewoon zeggen dat je wil dat ze ook kleinere follikels aanprikken, het is namelijk niet gezegd dat daar geen rijp eitje in zit. Hopelijk maken ze allemaal nog een groeispurtje. Hoe was de echo zaterdag? Van acupunctuur heb ik hele goede verhalen gehoord, het brengt heel erg tot rust wat sowieso goed voor je is. Ik had inderdaad vrijdag de echo, maar bij mij werd mijn bms gemeten en dat was top. Was op het dunste deel 8 mm en op het dikste deel al meer dan 10. Heb de resultaten doorgestuurd naar de clinic en ze waren er erg tevreden over. De embryo transfer is nu zeker op de 20e en ik mag er nog steeds heen want Nederland was verder gezakt op de lijst met risico's. Zag ook dat de prijs van de vlucht verdubbeld was tov wat ik betaald heb, dus ben superblij dat ik de gok genomen heb en al geboekt had, want het scheelt me een boel geld Ik moest verder het protocol volgen wat ik eerder gekregen heb, dus vandaag voor het eerst weer een ranzige bol ingebracht en de Duphaston moet ook vandaag. Moet helaas wel een Coronatest laten doen, had begrepen van niet omdat ik binnen de 24 uur weer het land uit ben, maar blijkbaar moet dat toch wel, maar hoef ik er niet daar ook nog een te doen. Ze mogen geen mensen behandelen zonder negatieve test schijnbaar. Dus dat vandaag dan maar regelen dat ik morgen een test kan doen ergens, kijk ik niet echt naar uit eerlijk gezegd.

Hoe was het gister met de echo @Kiona77? Hopelijk ziet het er allemaal goed uit en zijn er flink veel follikels aan het groeien...

Oh, neeeeee.... @Onzefamilie die zag ik ff niet aankomen zeg, wat ontzettend verdrietig en oneerlijk is dit! Snap helemaal hoe gebroken jullie nu zijn lieverds. Wat afschuwelijk! Bah, ik heb geen woorden..... Hopelijk hoef je niet die curettage ook nog eens te ondergaan zeg. Veel liefs! X

Ja, de cijfers waren voldoende gedaald, Nederland zit nu zelfs ver onder de grens van de landen die niet daarheen mogen vliegen en met de nog steeds dalende cijfers heb ik goede hoop dat dit ook volgende week nog zo is. Wat betekend dat er vanaf morgen weer vanaf Nederland en naar Nederland gevlogen mag worden vanaf Riga, dus ik kan gaan Was een goed gokje om toch de vlucht alvast te boeken, want nu is de vlucht alweer duurder dan toen ik geboekt had. Kan alleen niet vanaf Eindhoven vliegen dit keer, dat is jammer, ook omdat ik nog 24 Euro in mijn account van Wizzair heb zitten, maar goed, dan nu vanaf Amsterdam dan maar, ik kan er iig heen dus dat is fijn. De 20e vliegen, dan ben ik 13.30 uur daar, ga ik meteen door naar de clinic, terugplaatsing, daarna terug naar hotel wat ik expres bij de vluchthaven geboekt heb zodat ik de volgende ochtend niemand hoef lastig te vallen en dan vlieg ik om 7.30 uur op de 21e alweer terug. Heb het expres zo geboekt dat ik zo kort mogelijk daar ben want ik moet daar in quarantaine en als je binnen 24 uur weer weg bent hoef je geen coronatest te doen. En dan breekt er een periode van hopen en bidden aan en als het positief mag zijn dan een hele lange periode van angst vrees ik..... Heb je nu al de kerstboom gezet ja? Dat is iig op tijd Lekker, stoofpeertjes. Hopelijk hebben ze goed gesmaakt. Nou, nog 2 nachtjes slapen voor jullie en dan echo, kleintje kijken. Niet te druk om maken, dat is niet goed voor je kleintje en ook niet voor jou, al snap ik je heel goed. Deze zwangerschap is meant to be lief, dit kleintje blijft, I'm pretty sure about that! Hopelijk worden de nachtmerries minder en een rotbui hebben we allemaal weleens toch? Zeker als je volgepropt zit met hormonen en andere rommel, zwanger bent en alles waar je dan ook nog mee moet dealen. Doen wat goed voelt en morgen weer een nieuwe, verse dag. Ik vind het voor mezelf nog een beetje een gek idee dat ik over 2 weken alweer nieuwe hoop heb op een beebje en over 4 weken daar de voorlopige uitslag dan alweer van weet. Life is a rollercoaster some times he? X

Ja, dat is lastig, niet weten waar je aan toe bent. Ik moet natuurlijk geen vlucht boeken, maar hoe korter vantevoren je boekt, hoe duurder het wordt., dus heb gegokt en goed gegokt Iedere vrijdag kun je op een website zien hoe de status is en Nederland is gezakt en er mag vanaf maandag weer van en naar Nederland gevlogen worden, dus ik kan gewoon gaan de 20e (als de aantallen niet ineens weer omhoog gaan tenminste). Moet daar dan wel in quarantaine, maar ben er toch nauwelijks, kom om 13.30 uur aan, meteen terugplaatsing en dan ben ik rond 16 uur weer in hotel, kan ik beetje eten en relaxen en de volgende ochtend om 7.30 uur vlieg ik alweer terug. Omdat ik minder dan 24 uur daar ben hoef ik gelukkig ook geen coronatest te doen. De beslissing om 1 of 2 te laten terugplaatsen vind ik deze keer echt heel lastig omdat het de laatste 2 zijn. Het wisselt nog, ene keer denk ik, ik doe eentje, andere keer denk ik, ik doe toch 2. Vorige keer had ik ook 2 en toen is er eentje blijven zitten. Dit traject zit vol met lastige beslissingen.... Snap ik ja, @Kiona77 dat je baalde dat je maar 1 eitje had. In feite heb je maar eentje nodig, maar ja, met wat meer eitjes heb je ook wat meer kans.... Het is toch een rustiger idee als je nog wat in de vriezer hebt zitten voor als het niet zou lukken. Dus dat is dan eventjes spannend idd voor je, ik zal duimen dat je er dit keer een paar meer hebt en goede bevruchtingen ook. Fijn dat je menstruatie weer over is, hier is het ook weg weer. Over 2 weekjes is het allemaal alweer achter de rug, raar idee wel eigenlijk he? Ja, dat met dat wandelen had ik ergens gelezen, het zou goed zijn voor de doorbloeding van je lichaam en de baarmoeder wat innestelen zou bevorderen. Wandelen is sowieso gezond, of het echt helpt, geen idee, maar proberen kan geen kwaad en kost niks. Ik hou niet zo van wandelen, maar ga wel regelmatig naar de sportschool. Dat mag dan weer niet van de clinic, dus om aan mijn beweging te komen dan maar wandelen. Ik mag van hun alleen wandelen en zwemmen, maar zwemmen momenteel geen optie. Spannende weekjes liggen voor ons Kiona... Metingen, terugplaatsing, testen, hopen en bidden, pff....

Ah, dat is superlief! Ja, de komende dagen zou dat wel moeten gaan dalen idd, fingers crossed... We zullen het vanmiddag wel weer horen hoe het ervoor staat....

Iedere vrijdag zetten ze op een website de cijfers neer, als je boven een bepaald getal zit met land dan mag je er niet heen vliegen. Ze hebben 3 categorieen, de categorie met cijfers lager dan Letland, dan kun je er zo heen, zonder quarantaine, dan de categorie met cijfers erboven, maar onder 2x gemiddelde van Europa, dan mag je er wel heen maar moet je in quarantaine en dan cijfers die daarboven zitten dan wordt er gewoon niet naar dat land gevlogen en mogen er ook geen vliegtuigen uit dat land landen. Afgelopen weken stond Nederland in die laatste categorie, maar is wel aan het zakken, we stonden vrij bovenaan, maar afgelopen vrijdag de laatste plaats en het eerste land in de volgende categorie had maar iets van 30 punten minder dan Nederland. De maandag daarna wordt het dan aangepast en wordt er weer gevlogen. Er zijn nog 2 vrijdagen voordat ik vertrek, dus ik hoop en bid dat we de vanaf vrijdag (morgen) in categorie 2 zitten. Dan moet ik daar wel in quarantaine, maar ben er toch amper, want ben rond 16 uur in hotel dan en dan vlieg ik om 7.30 uur weer terug. Dus die paar uurtjes vermaak ik me wel op de kamer, kan ik meteen lekker rust pakken. En dat is ook wel zo dat ik die keus vorige keer ook gemaakt had, maar toch vond ik het eigenlijk wel prima dat het er eentje bleek te zijn. 2 Lijkt me wel druk als je alles alleen moet doen, maar daar had ik dan vast ook wel een weg in gevonden. Wat bijzonder dat ik dan mag testen op je vrouw dr verjaardag. De eerste keer dat ik zou gaan zou ik op jouw verjaardag vliegen, dat weet ik nog. Wel grappig dat op een of andere manier jullie nu dan weer gelinkt zijn aan mijn traject Klopt, soms zijn er onverklaarbare wonderen en soms worden die wonderen dan ook weer afgenomen helaas. De laatste 2 wondertjes nu voor mij.... Ja, graag, als jij zeker weet dat je ze niet nodig hebt, ik heb flink wat nodig. Dan kan ik meteen bekijken hoeveel ik nog moet bij kopen daar, hoef ik het niet op te laten sturen, scheelt weer in de verzendkosten. Heb nu nog niet zoveel nodig, maar als het gelukt is dan moet ik tot de 20 weken blijven gebruiken. X

Ja, als ik iets geleerd heb de afgelopen tijd dan is wel dat dit hele traject 1 grote rollercoaster is @Onzefamilie en dat je van het een in het ander valt. Heb gister ook de vlucht geboekt en onderkomen. Ik ga dan de 20e daarheen vliegen, dan meteen na aankomst de terugplaatsing,terug naar hotel en de volgende ochtend heel vroeg weer terug. Nog wel even spannend of dat wel lukt, dan moeten de positieve testen wel zakken nog zodat Nederland weer welkom is. Een afwachten nog. Omdat ik binnen de 24 uur weer weg ben daar hoef ik geen Coronatest te doen gelukkig, als je langer dan 24 uur in het land bent dan is dat verplicht. Maar ja, om daar nu in isolatie te zitten is ook weinig aan, dus ik ga liefst zo vlug mogelijk terug. Ja, dat ik geen backup meer heb en ook geen geld voelt heel naar. Als ik ze beide laat terugzetten is het echt de allerlaatste kans.... Maar 2x 1 voelt ook weer eng en dan moet ik weer terug als het niet lukt. Het kan alle kanten op, bij eentje kan die ook blijven plakken, kijk maar naar jou, maar ook geen, bij 2 kan het ook dat er geen blijft plakken, of eentje, of 2.... Tweeling geeft ook weer risico's. En kan ik dat wel in mijn eentje.... Het is idd een kans in een heel gek jaar, zodat we hopelijk het jaar toch nog met iets moois afsluiten.... Als de 20e echt door gaat dan mag ik 4 december testen, net voor sinterklaas, wat een mooi kadootje zou dat zijn he? En had stiekem al gekeken wat voor uitgerekende datum dat ik dan uitkom en die is ook heel mooi.... 8-8-2021.... Je ziet het, ik ben alweer op de zaken vooruit aan het lopen, lol. Anyway, ik hoop het ja, dat we in this all together zijn en dat we strakjes samen zwanger zijn. Jij een beetje verder dan ik, maar dat mag de pret niet drukken. Off days heb je helaas wel vaker, accepteer dat ze er zijn en de volgende dag vrolijk weer verder.... Nieuwe dag, nieuwe kansen. Ik had daar de vorige keer ook last van, dat ik lastig kon poepen, maar wel de hele dag het idee had dat ik moest poepen... Duurde daarna ook wel een tijdje voordat het weer normaal op gang kwam. Helaas ook geen oplossing voor, ik hou me ook aanbevolen voor degene die het wel weet Mooie foto met die paddestoelen!

Ik moest tussen de 11 en de 14e voor de meting bms, bij de echopraktijk kwam de 13e dan het beste uit, dus ja, dan dat maar. Voor mij eigenlijk ook wel, want vrijdag is mijn vrije dag. De resultaten moet ik dan doorgeven aan de clinic. Gister nog even contact gehad omdat ik een vlucht moet boeken en onderkomen moet regelen en hoe langer je daarmee wacht, hoe duurder het vaak wordt, ze zeiden dat als mijn bms goed was dat ik dan de 20e terugplaatsing zou krijgen, dus daar ga ik dan nu wel vanuit, want dat bms is het enige waar ik me niet zo een zorgen over maak, dat is tot nu toe altijd heel goed geweest. Heb inmiddels de vlucht geboekt, nu nog hopen dat ik ook erheen kan, dat ook nog wel spannend, maar we zullen zien. Gelukkig zijn de cijfers in NL aan het zakken, nu nog hopen dat het voldoende is. In eerste instantie moest ik ook een Corona test doen, maar omdat ik nu binnen 24 uur het land weer uit ben hoeft dat gelukkig niet. Ik ga er de 20e heen, kom dan om 13.30 uur aan, krijg meteen de terugplaatsing en vlieg de volgende morgen om 7.30 weer terug. Vanwege dat ik daar in isolatie moet wil ik er zo kort mogelijk zijn en dat had dan meteen het voordeel dat ik die test niet hoef te doen. Ik vind het een lastige beslissing ook idd. 2x41 klinkt idd meer dan 1x51 alleen zit ik ook met het financiele plaatje te kijken. Ik moet alles zelf betalen, ook de terugplaatsingen kosten geld en eigenlijk heb ik er nu geen geld voor. Zit midden in een verbouwing waar al mijn geld aan op gaat, extra kosten zat ik nu eigenlijk niet zo op te wachten. Voor de prijs maakt het niet uit of ik er eentje of 2 laat terugzetten, maar als het mislukt en ik moet weer terug dan dus wel. Daarbij wordt er voor de kerstvakantie tm januari een negatief reisadvies afgegeven, dus als het mislukt kan ik dan in december wel? Maar het idee met 2 terugzetten dat het de allerlaatste kans is voelt ook heel naar. Vind het moeilijk, maar ik hoef nog niet te beslissen, ik denk er nog ff over. Bedankt voor het meedenken iig. Als die ketting goed voelt dan zou ik die gewoon dragen @Kiona77 baat het niet, dan schaadt het zeker niet! En geloof ergens in hebben is altijd goed toch? Wat ik her en der ook gelezen heb, is dat het heel goed is om iedere dag een half uurtje te wandelen na de terugplaatsing, dit schijnt goed te zijn voor de doorbloeding, ook van het bms en innesteling te bevorderen. Dat heb ik vorige keer ook gedaan, wandelen is sowieso goed, dus het kan geen kwaad om uit te proberen.... Dat van de menstruatie herken ik wel Kiona. Deze menstruatie nu is de tweede alweer, maar de eerste keer (4 weken geleden) was ook een stuk heftiger dan normaal. Normaal gesproken heb ik 1-2 dagen behoorlijk bloedverlies, daarna nog een dag een beetje en nog een dag wat bruinige rommel, na 4 dagen is het voorbij. Nu had ik echt wel 3 dagen flink bloedverlies en daarna liep dat nog een dag of 3/4 door. Duurde wel een week voordat het bloeden voorbij was en toen nog een dag of 2 wat bruinige rommel. Deze keer gaat het gelukkig weer als vanouds. Hopelijk gaat alles zoals gewenst bij je Kiona, zou wel leuk zijn als je de 18e de terugplaatsing hebt, dan scheelt het maar 2 dagen. Het is idd erg leuk om iemand te "hebben" die in dezelfde modus zit, ik had dat de vorige keer ook met Nina hier op dit forum, scheelde 3 dagen en dat was echt heel leuk.

Ja, nog maar een weekje @Onzefamilie spannend weekje is het voor jullie zo he? En als je teveel doet dat voel je dan later idd, dus beetje rustiger aan dan. Fijn dat de krampen en pijn in de rug wat afneemt. Ik denk ook dat het een meisje is en ik denk ook dat het gewoon goed zit. Snap je gevoel van onwerkelijkheid hoor, maar probeer vertrouwen te houden (hoe moeilijk ook). Met mij gaat het nog wel een beetje op en neer soms, maar verder wel goed. Af en toe heb ik nog wel een verdrietig momentje, maar dat is voornamelijk als ik het er over heb. Ik heb besloten dat ik toch voor een cryo terugplaatsing ga, heb er mijn gedachten over laten gaan en mentaal gaat het zwaar worden, maar dat is het over een jaar ook.... Dat wordt echt niet minder. Heb dit ook besproken met de verloskundige want die had ik gebeld om de bloeduitslagen en de uitslag van de placenta door te geven. Ze vond dat ik goed klonk verder en hoopte me dan in december te zien voor een echo. Heb de clinic laten weten dat ik er deze maand voor wil gaan omdat er in december en januari een negatief reisadvies afgegeven wordt voor het buitenland. Zondag ben ik ongesteld geworden en heb ik de medicatie gepakt. De 13e heb ik echo om bms op te laten meten en de 20e naar de dinic voor de terugplaatsing. Ik mag kiezen of ik 1 of 2 terug laat zetten. Eentje geeft ongeveer 41% kans zei ze en 2 geeft 51% kans, maar ook 10% kans op een tweeling. Dus daar moet ik nog even over nadenken omdat het de laatste 2 zijn en ik geen nieuwe poging meer kan betalen, althans niet nu. Eigenlijk heb ik ook al geen geld voor de cryo terugplaatsing op dit moment, maar dat krijg ik dan nog net bij elkaar geschraapt. Neem ik dan 2x 41% kans of 1x 51% kans met risico op twins.... Vind het een lastige beslissing, maar ik hoef pas op de 20e te laten weten hoeveel ze er moeten ontdooien. Ik heb een 4BB Blasto en 1 vroege Blasto in de vriezer zitten. De embyrologist raad aan als ik voor eentje kies om de vroege Blasto te nemen en de gynaecoloog raad aan om ze allebei terug te laten zetten, want dat geeft dan de meeste kans.... Meedenken is gewenst

Ja, zondag ben ik ongesteld geworden @Kiona77 ik heb dit aan de clinic laten weten en de medicatie genomen. Ik ga voor deze maand..... Mentaal gaat dat zwaar zijn, maar dat is het over een jaar ook, denk dat het mentale deel echt niet minder wordt. Wat jij ook zegt, we worden er niet jonger op, de wens is er en blijft en die is over een jaar ook niet weg. Heb het goed besproken met de gynaecoloog en zij ziet echt geen enkel bezwaar. Heb nu dus 2 dagen medicatie achter de rug. Ik moet vrijdag de 13e voor een echo... Dat heb ik dan weer... Heb gister ook de verloskundige gesproken die toen hier is geweest nadat de kleine geboren is. Ook mijn plan doorgesproken, ze vond dat ik goed klonk en ze hoopte dat ze me in december zou zien voor de eerste echo zei ze. Heb nog gevraagd of ik nog ergens op moet letten ofzo, maar volgens haar was het allemaal prima zoals ik het nu deed. Die tarwekiemolie zou helpen bij het verdikken van het baarmoederslijmvlies en de innesteling, ik slikte dat 2x per dag, smorgens en savonds (tijd maakt niet zoveel uit wanneer je dat pakt), is een potje met honingkleurige pilletjes van dr. Vogel, kun je online bestellen. Ik slikte dat dan vanaf de eerste dag menstruatie tot het potje op was. Heb het deze keer niet, mijn bms is altijd mooi dik. Moet alleen nu dus wel nadenken over 1 of 2 laten terugzetten en dat vind ik wel lastig, want het zijn de laatste 2. Heb naar de slagingspercentages gevraagd bij de clinic, ze geven aan ongeveer 41% kans bij eentje en 51% kans bij 2. Met terugplaatsen van 2 heb ik ook 10% kans op een tweeling zei ze. Dus ja, wat doe je dan.... Neem je 2x 41% kans of 1x51? Vorige keer heb ik er 2 laten terugzetten en toen is er eentje blijven zitten. Dat moet ik laten weten op de dag van de terugplaatsing en dat is rond de 20e. Dat weten ze me dan precies te zeggen na de echo, welke dag het wordt. Maar dan gaan wij dus zo ongeveer gelijk op Kiona. Dat is wel heel erg leuk, hoe mooi zou het zijn als het dan bij ons allebei lukt en we bijna gelijk lopen ermee

Schiet alweer lekker op @Onzefamilie 9 weken alweer. Lekker je rust pakken hoor, dat is belangrijk, laat je maar lekker vertroetelen. Hopelijk worden de krampen en pijnscheuten uiteindelijk minder. Nog een weekje voor de volgende echo. Ik kreeg met 11 weken uitwendige en met 8,5 weken was nog inwendig. Met 10 weken kan nog 2 kanten op. Nog een weekje, spannend voor je? Vind die echo's met 7 weken sowieso niet zo heel duidelijk, bij mij zag ik alleen een vlek met een kloppend hartje erin, zag nog in de verste verte er geen kindje in, dat was pas met die echo van 8,5 week toen zag je echt een kindje.

Ja, ik heb echt een meisjesgevoel bij jou @Onzefamilie Had ik ook bij @Marsukar en toen had ik het goed Hoe is het verder? Op naar de 9 weekjes alweer....

Ja, aan de ene kant is het fijn @Kiona77 dat er niks uit gekomen is, vooral ook dat er geen chromosomen afwijking gevonden is want dan was het een lastig verhaal geworden, maar aan de andere kant is het ook wel lastig want ik kan er dus precies niks mee. Je wil graag iets of iemand de schuld geven, zo van, nou, de kleine is overleden want dat komt daar en daar door en dit is de oplossing zodat het een volgende keer niet meer gebeurt.... Maar ja... Zo werkt het dus niet.... Dat is ook wat ik met de gynaecoloog besproken heb, lichamelijk is er geen enkele belemmering, maar mentaal gaat dat heel zwaar worden. Heb er de afgelopen week goed mijn gedachten over laten gaan en besloten dat het mentale stuk altijd zwaar zal zijn, of ik dat nu doe of over een jaar, het gaat er niet minder zwaar van worden denk ik, dus dan kan ik beter nu doen omdat ik overal hoor dat je in de maanden nadat het mis gegaan is schijnbaar iets hogere kans op succes hebt. Inmiddels heb ik contact gehad ook met de clinic en zij hebben gezegd dat ik een cryo terugplaatsing kan doen zodra ik er klaar voor ben, wat hun betreft mag ik zelfs al met de medicatie beginnen op de eerste dag van de volgende menstruatie en dat is dit weekend... Dat klopt idd Kiona, zon lang schema maakt niks uit voor het resultaat, ik heb dat ook een keertje gehad, dan moet je idd langer prikken, ik had ook Decapeptyl toen geloof ik, zij kunnen dan beter plannen en zo de patienten spreiden, zo een lang schema kun je beetje mee schuiven schijnbaar. En omdat de behandeling gestart is voor jou 43e verjaardag krijg je die dus nog volledig vergoed, voor jou dus extra fijn. Dus jij moet dan volgend weekend ongesteld worden dan Kiona?

Gefeliciteerd @Marsukar wat fijn te horen dat alles goed gaat met jou en de kleine meid! Balen van de zware bevalling en ijzertekort is best een lang traject om daar weer van te herstellen. Goed je rust nemen, maar gelukkig heb je daar ook je verlof voor. Leuk om te lezen dat alle cliche's waar zijn, geniet er maar lekker van, het is je zo gegund! @Onzefamilie ik begin maar met de poll.... Een meisje denk ik

Gynaecoloog belde op, de placenta was terecht en niks in gevonden... Geen chromosoom afwijkingen. Ook de extra bloedtesten waren goed, ze had alleen nog niet de resultaten van de homocysteine (als je dat teveel hebt, dan heb je tekort aan een bepaald soort vitamine) dus daar belt ze over 2 weken nog over op, met die uitslag. Vitamine D en B12, ook foliumzuur was goed en alle andere bloedtesten (oa nieren, lever, suiker, schildklier) waren ook goed. Volgens haar ben ik kerngezond en in goede conditie. Dus daar kan ik het mee doen. Bad luck.... Dikke pech...

Wat bijzonder @Nina79 dat jullie ook Yosra op jullie lijstje hadden staan en dat je schoonzusje ermee aan de haal is gegaan. Is toch een naam die je niet heel veel hoort. Wel balen dat de naam nu vergeven is, maar jullie hebben vast al een andere leuke naam bedacht voor haar. Fijn te horen dat het beter met je gaat, verbouwingen geven idd veel stress (hier midden erin, was bedoeld voor de kleine, maar ja......) Even bijtanken bij je moeder is dan wel lekker. Sowieso doen hormonen vreemde dingen bij een mens. Fijn ook dat het hematoom kleiner lijkt te worden, gewoon goed in de gaten blijven houden. Het leven loopt idd vaak totaal niet zoals je vooraf bedacht had. Ik zag mezelf ook getrouwd met kinderen. Niet alleen met 1 kind. Daarna dacht ik wel weer een leuke kerel ergens te treffen. Helaas, alleen idioten kruisten mijn pad, dus de rest van het oh zo gewenste gezin bleef uit. Nooit gedacht in een traject als dit te belanden, maar ja, uiteindelijk bleek de wens op nog een kindje(s) toch groter. Begrijp me niet verkeerd hoor, ik ben heel blij met mijn zoon, maar heb ook heel veel verdriet gehad om de kind(eren) die niet meer kwamen. Anyway, het leven gaat zoals het gaat. Wat rot @Jennie80 dat de terugplaatsing mislukt is. Ik snap heel goed dat je er verdrietig om bent. Zeker omdat je nu dan weer helemaal opnieuw moet beginnen met puncties en de hele reutemeteut. Was zo fijn geweest als het je bespaard was gebleven he? En dan ook al die onzekerheden nu met wel of niet afschalen van de behandelingen. Dat maakt het er allemaal niet makkelijker op. Laten we hopen dat de cijfers naar beneden gaan en dat het niet nodig is af te schalen..... Keep the fingers crossed. Ik was er goed ziek van idd dat ze mijn placenta kwijt zijn geraakt. Het is niet zo maar iets natuurlijk en daar ga je op zijn minst zorgvuldig mee om. De gynaecoloog baalde er ook flink van, ze zei ook dat de kans dat er iets uit was gekomen heel klein was, maar dat ze toch liever een resultaat had gehad dan niks. Ik laat het toch niet voor niks onderzoeken. Hopelijk belt ze dan woensdag met goed nieuws.... Ik krijg iig nog het resultaat van het bloedonderzoek van vrijdag voor de B12 en vitamine D. Hier ook aan het wachten op de menstruatie, vorige keer was 4 oktober, meestal is mijn cyclus 26-28 dagen, maar geen idee of dat nu ook zo is. Kan best zijn dat alles in de war is nog ofzo, dus ik wacht het maar af..... En dan beslissen wat te doen. Cyro terug plaatsen of toch niet.... Dubdubberdedub....

Aww wat een prachtig meisje @Hanniebal! En wat lief dat je het hier deelt. Heb nog veel aan je moeten denken vorige week. Geniet lekker van je wondertje Hanan. Van dat ene matige of redelijke embryootje.... uitgegroeid tot zo een prachtig dametje. Zo mooi en zo bijzonder....

Ja, dat was het zeker @Kiona77 was echt een smack in the face... Dat ik er niks van gemerkt heb voelt alsof mijn lichaam me in de steek heeft gelaten.... Ik ben op 7 september bevallen en mijn zusje was erbij. Ze heeft alles ook gezien en dat moet voor haar heel heftig geweest zijn. De zusters in het ziekenhuis waren erg lief voor me en heel respectvol tov mijn zoontje. Toen hij geboren is heeft de gynaecoloog hem in een bakje water gelegd en toen ik vroeg hoe hij eruit zag zei ze meteen, oh, het is een heel mooi kindje. Ze hadden het ook steeds over een kindje en niet over een vruchtje oid. Ze hebben nog geprobeerd hand- en voetafdrukjes te maken, maar dat was helaas niet gelukt. Ik mocht zelf kiezen of ik hem wilde meenemen of daar wilde laten, dan zou hij gecremeerd worden met lotgenootjes. Maar er was geen haar op mijn hoofd die erover dacht hem daar te laten, die hoorde bij mij en moest mee. Ik heb hem hier nog een paar dagen in de koelkast bewaard en mensen die hem wilden zien konden hem zien. Het was heel confronterend zo'n klein minimensje in zo'n bakje water te zien liggen. De zaterdag na zijn geboorte heb ik hem in de tuin begraven, er staat een kaboutertje bij en er ligt een steentje op in de vorm van een hartje met de tekst "wish you were here..." Lichamelijk ben ik er wel vrij snel van hersteld en heb de eerste menstruatie ook alweer achter de rug. Mentaal is het af en toe best nog een struggle, maar ja, dat hoort ook wel bij een rouwproces, wat dit ook gewoon is. Dan nog over de uitslag... Die is er geen.... De gynaecoloog belde me gister heel laat nog op, was al 17.30 uur ofzo, ik dacht dat ze me vergeten was.... Ze vertelde dat Maastricht mijn gegevens kwijt is en dat ze aan het zoeken zijn. Lekker slordig, heb ik weer.... Pfff.... Ze zou me volgende week terugbellen of het dan misschien gevonden is, maar ik ben er bang voor. Verder wil ze me nog prikken op vitamine D en B12 om te bekijken hoe die waardes zijn. Just to be sure. Ze hadden nu bloed getest op oa schildklier, suiker, nierfunctie en of er bloed van het kindje in mijn bloed aanwezig was. Dat was allemaal goed, ook de bloeddruk en mijn hartslag in rust was mooi laag (60). Lichamelijk ben ik volgens haar in goede conditie. Ze zei dat er lichamelijk gezien geen enkele reden is waarom ik geen goede zwangerschap zou kunnen hebben, alleen mentaal gaat het dan waarschijnlijk wel heel zwaar zijn zei ze dus dat is dan aan mij of ik dat wel of niet aan zou kunnen. Met de placenta onderzoeken ze trouwens op chromosomen afwijkingen, die worden meestal niet gevonden zei ze, maar als ze daar iets in zouden vinden dan zou het dus aan het kindje gelegen hebben, dat er bij hem iets niet goed zat. Als dat zo is dan zou ik dat wel heel erg graag willen weten, maar ook als er niks is gevonden, zodat er iig een uitslag is.

Whoohooo gefeliciteerd @Onzefamilie Wat een goed nieuws voor jullie en dit wondertje is here to stay hoor. Probeer niet teveel zorgen te maken en te genieten. @DinaDina29 wat fijn dat het bij jou allemaal goed gaat, alweer ruim over de helt, gaat hard. Wat ontzettend balen van je werk zeg, daar zit je idd helemaal niet op te wachten als je zwanger bent. Kwetsbaar en vol hormonen kun je zo'n bad nieuws stuk minder goed handelen dan normaal denk ik. En solliciteren is nu ook wellicht wat lastiger, toch hoop ik dat je snel een nieuwe leuke baan vind. Probeer te genieten van je zwangerschap mop, ik snap je angst, zou ik ook hebben, maar toch ben ik dankbaar dat ik 2 maanden heel gelukkig heb kunnen zijn, het was veel te kort, maar dit nemen ze me nooit meer af, eindelijk was ik gelukkig, eindelijk..... Dank voor je lieve woordjes, ik heb echt een poeptijd gehad en been through hell. Intussen weer beetje opgekrabbeld, maar het verdriet zit nog heel erg diep. Life goes on en van zitten kniezen op de bank is nog nooit iemand beter geworden. Ik heb nog 2 cryo's maar of het mogelijk is die op korte termijn te laten terugzetten weet ik niet. Sowieso is het verlies van mijn zoontje keihard binnen gekomen, maar momenteel is het land ook dicht voor oa Nederland, de cijfers zullen dan eerst naar beneden moeten voordat ik daarheen kan. Via Duitsland zou evt wel kunnen, maar dan moet die grens wel open blijven. Volgens de gynaecoloog in Nederland en ook de dokter daar is er geen enkele fysieke reden om het niet te doen. Ik ben gezond en alle bloedwaardes waren goed. De uitslag van de placenta heeft Maastricht kwijtgemaakt, dus helaas heb ik daar geen gegevens van. Voor zover nu bekend is het dikke pech geweest, dus dat maakt het extra zuur.

Ok, vrijdag echo dan @Kiona77 dan zullen ze vrijdag ook wel het plan van aanpak toelichten denk ik? Denk dat je dan moet prikken tot je volgende eisprong, die ze dan nu goed kunnen reguleren omdat ze precies weten wanneer je deze hebt gehad. Zal er wellicht mee te maken hebben dat je nu nog net vergoed krijgt, als behandeling dan al gestart is dan wordt die vergoed tot alles op en klaar is. Slimme zet wel van ze, het geeft jou mooi een nieuwe kans. Snap ik ja, dat je dat vond tegenvallen, 1 bevruchting is wel weinig uit 5 eitjes. Dacht dat 60% bevruchting gangbaar was, dus dan zou je 2 of 3 verwachten bij 5 eitjes. Maar aan de andere kant heb je maar eentje nodig natuurlijk, alleen geeft het iets meer kans als je wat meer hebt. Zeker als je met donorzaad werkt, dan zou je toch echt meer verwachten. Ik had ook altijd minder eitjes dan dat ze vooraf telden. Bij start IVF poging had ik dan een stuk of 8 follikels, maar uiteindelijk bleef ik met 3, 4 eitjes over. Bij mij groeiden er dan 1 of 2 heel hard en de rest ging niet goed mee. Bij de punctie haalden ze dan wel alle wat grotere eruit en ik heb ook een rijp eitje gehad in een follikel van maar 12 mm. Het viel mij ook iedere keer tegen. Ik kreeg te horen dat mijn kindje was overleden toen ik bijna 14 weken was. Had de week ervoor nog een vluchtige echo gehad en toen nog een kloppend hartje gezien. Ik was doorverwezen naar het ziekenhuis en ging gewoon naar de intake, echo en daarna bespreking eerste 3 maanden. Had er niks van gemerkt, geen buikpijn, geen bloedverlies, was voor het eerst niet zenuwachtig voor die echo en de klap kwam keihard binnen toen ze geen hartje kon vinden...... Dit mag je niet thuis ondergaan en moet je voor naar het ziekenhuis. Omdat ik niet wilde wachten met zo'n zwaard boven mijn hoofd heb ik gekozen het op te laten wekken. Ik ben dus ook echt bevallen van een heel klein kindje, in totaal duurde het bijna 4 uur voordat hij er was en dat was gelukkig snel, want zoiets kan ook een dag duren had ik vernomen. Mijn zoontje heb ik mee naar huis genomen en hij is begraven in de tuin. Zondag kreeg ik nog een mailtje van Blokker, daar had ik me aangemeld voor zo'n zwangerschapsdoos. 20 Weken, gefeliciteerd.... Kwam ook ff binnen en was weer heel confronterend ook, had me al uitgeschreven voor alle zwanger nieuwsbrieven, maar was er blijkbaar toch eentje vergeten.

Oh, dat is al snel dan @Kiona77 en wat zeiden ze vanmorgen? Ik weet ook niet waar ze naar gaan kijken dan. maar ja, ze zullen hun redenen er wel voor hebben. Ik moest telkens beginnen op dag 1 van de menstruatie, dus daarom snap ik ff niet waarom je dan je eisprong moet hebben, dan zijn de eitjes toch weg en kun je toch geen punctie doen? Enige waar ik aan zit te denken is dat ze het nu opstarten, de behandeling, zodat je het vergoed krijgt nog en dat als ze de menstruatie hadden afgewacht dat je dan te laat was ofzo want je kreeg toch nog vergoed tot einde oktober? Maar als je dan niet meer vergoed krijgt mag je de behandeling nog wel afmaken en dacht dat ook alle terugplaatsingen van geoogste eitjes uit die poging nog meetellen dan. Ik vond dat prikken ook altijd wel meevallen, had er weinig moeite mee. Voelde me wel zo een drugsgebruiker soms, met die naaldjes enzo Puncties heb ik zelf ook nooit ervaren als extreem pijnlijk, maar ja, ik had ook niet zoveel eitjes altijd, dus dat scheelt ook wel. Werd altijd wel beetje whoozy van die morfine die ik dan kreeg.... Nou, hopelijk flink veel eitjes deze laatste keer voor jou. Woensdag krijg ik te horen of er in de placenta afwijkingen gevonden zijn, daar zitten ook cellen in van het kindje, als dat bijvoorbeeld een afwijking had, dan krijg ik dat te horen. Op het eerste oog zag de placenta er goed uit, was ruim groot genoeg voor de termijn en ook goed doorbloed, dus de verwachting was niet dat het aan de placenta lag dat het kindje gestorven is. Ze zeiden ook dat ze in 90% van de gevallen niks vinden, dus daar hou ik rekening mee. Ik wacht het maar gewoon af.

Wat fijn @Kiona77 dat je goed nieuws gehad hebt, nieuwe ronde, nieuwe kansen! Goed te horen ook dat je blasto van goede kwaliteit was en dat ze er vertrouwen in hebben. Idd, elke dag is er een, zo moet je ook denken en elke kans aangrijpen die je gegeven wordt. Wanneer verwacht je een positieve ovulatie test te hebben? En wat gaat er dan gebeuren? Je krijgt dan een echo, maar waar kijken ze dan naar? Je moet toch hele traject met punctie toch weer van voren af aan beginnen dan toch? Maar dan heb je toch meds nodig om de follikels te laten groeien? Spannend wel weer zo voor je. Hier verder weinig nieuws te melden, ik heb 2 weken geleden menstruatie gehad, dus volgende is over 2 weken ongeveer weer. Woensdag krijg ik nog telefoontje van de gynaecoloog met de uitslag van het placenta onderzoek, dus dat is nog eventjes spannend. Vanmiddag lekker stukje wezen motorrijden met een maatje van me. Was wel heel er lekker, ff de zinnen verzetten, hoofd leeg, voelde goed.

Oh, jeetje @Jennie80 dat is idd even de 6e versnelling ineens, ik kan me voorstellen dat je het even niet bij kon houden ook zeg. Wat een toestanden heb je allemaal gehad, maar ik ben blij voor je dat alles weer normaal werkt EN dat je inmiddels zelfs alweer een terugplaatsing hebt gehad. Hoe snel kan iets gaan zeg, pff. Dus op het wachtbankje nu, wanneer mag je testen? Wat spannend zeg! Ja, die dokter Google maakt eigenlijk dat we er allemaal onszelf veel te veel mee bezig houden en zet ons soms op heel verkeerd spoor ook nog eens. Eigenlijk moeten we die buiten beschouwing laten, maar ja, denk dat iedereen deze meermaals raadpleegt..... Het van alles of niks voelen wil precies niks zeggen, maar ja, dat weten we allemaal en toch gaan we alles beredeneren. Ik zal voor je duimen dat het deze keer wel goed gaat en dat alle ellende niet voor niks geweest zijn bij je. Lief berichtje van je ook thanks. Dat is het idd precies, het mentale aspect. Ik ben wel blij dat fysiek alles weer in orde is ook en dat er op dat vlak geen dingen zijn, maar dit alles heeft een behoorlijke impact gehad en het verdriet is immens groot (nog steeds) Niet terug laten plaatsen gaat ook verdrietig zijn en wel terug laten plaatsen gaat misschien wel leiden tot een groot geluk, maar ook een zenuwslopende zwangerschap..... Dat is idd fijn @Kiona77 dat de ovulatietesten oplopen, nu wachten op de eisprong dan en een positief telefoontje morgen. Ze laten je wel in spanning zitten zo hoor, jeetje. Snap ik wel ja dat je nu graag verder wil gaan nu het bijna gelukt was. Wellicht gaat het een volgende keer wel gewoon helemaal goed. Ik zal duimen voor je dat je morgen een fijn en positief telefoontje krijgt.

Jeetje @Nina79 wat een gedoe bij jou zeg, dat is wel het laatste wat je kunt gebruiken nu, extra stress en pech. Hopelijk geen autosores meer nu. Fijn dat het met de kleine verder goed gaat, halverwege alweer.... Wat wil dat zeggen zo'n Hematoom? Hopelijk blijft het verder goed gaan, snap dat je er verdrietig om bent en zorgen om maakt. Heb je het geluk toch zwanger te worden en dan heb je alsnog allesbehalve een onbezorgde zwangerschap bij zulke dingen. Fijn dat je met je collega's vaak laagdrempelig kan kijken en met zo'n doptone kun je ook geruststelling krijgen als je het hartje hoort. Hopelijk blijft het hematoom zoals het is en groeit het niet verder. Fingers crossed dan. En niet sorry zeggen voor je sores, iedereen heeft hier haar eigen sores en dingen. Jij hebt deze sores en ik weer andere, het is zoals het is Nina. Dat het bij mij heel erg mis ging wil niet zeggen dat ik een ander haar geluk niet gun. Het doet zeer omdat ik anders nu ook rond de 20 weken was geweest, maar ook een zwangere buik of een pasgeboren baby doet zeer. Alles doet zeer eigenlijk op dat gebied. Dat is een pijn die met de jaren hopelijk de scherpe randjes verliest. Het forum hier is voor al onze verhalen en gedachten, voor vragen en onzekerheden te delen. Om geluk en sores te delen in het voortraject, tijdens de zwangerschap of daarna. Dus ook voor jou Nina. Met mij gaat het verder op en af, ben nog steeds heel verdrietig om dit kindje dat helaas niet bij me mocht blijven. Nee, mijn zoon kan hier niks mee, als hij het al geweten had was een ander verhaal, maar hij wist het (nog) niet. Om dan zo een bom te droppen vond ik niet de juiste wijze. De verloskundige zei dat ik misschien onbewust geweten heb dat het kindje niet zou blijven, omdat ik zo laat was met mensen te vertellen en ook het zwangerschapsboekje niet heb ingevuld wat ik wel gekocht heb. Het zou best kunnen, ik weet het niet en het maakt ook niet zoveel uit. Het bloedverlies dat ik heb gehad bleek toch de menstruatie te zijn, deze was 27 dagen nadat ik bevallen ben van mijn zoontje. Het was wel wat heftiger dan ik normaal had, met langer bloedverlies ook, maar inmiddels is het weer (zo goed als) gestopt. Duurde wel ruim een week, ik heb er geen last meer van verder, af en toe nog een bruin veegje hier en daar, maar zal er wel bij horen. De clinic ben ik heel erg teleurgesteld in dat ze me nooit meer hebben gevraagd hoe het met me gaat. Even een appje sturen lijkt me het minste wel na zo iets, maar blijkbaar denken zij daar anders over. Wat ik nog het allerergste vind is dat ik foto's gestuurd heb van mijn zoontje en dat ze daar zelfs niks over gezegd hebben. Het maakt het fijne gevoel dat ik had ineens een heel stuk minder. Naar aanleiding van het gesprek met de gynaecoloog dat ik gehad heb eind september heb ik wel de clinic nog gevraagd hoe de doctor daar denkt over de hele situatie. De gynaecoloog gaf aan dat er medisch gezien geen enkele reden is waarom het een volgende keer niet wel gewoon goed kan gaan. Alle waardes waren goed (ook het suiker was goed nu) en volgens haar ben ik in goede conditie, zij zag echt geen enkele reden waarom ik een zwangerschap lichamelijk gezien niet zou moeten doen. Mentaal wordt wellicht een ander verhaal en dat kan alleen ik beslissen. De doctor in de clinic bevestigde dit en zei dat als ik er klaar voor was dat ik dan een cryo terugplaatsing kan doen, dit kan na de volgende menstruatie al, maar ja, nu is de hele medische situatie weer veranderd, dus tja..... Het zeer persoonlijke verhaal van Hanan heeft me erg aan het denken gezet. Dit was zo persoonlijk en gaf zoveel verdriet en hoop weer het was echt ff een spiegel die ze mij voorhield. Of zoals mijn moeder altijd zegt.... Angst is een slechte raadgever..... En gelijk hebben ze en nu ik een paar weekjes verder ben denk ik toch steeds vaker aan die cryo's die daar nog ergens in een vriezer liggen te kijken. En ga ik waarschijnlijk toch nog een poging wagen, ik weet alleen nog niet wanneer, ook nu de hele situatie rond die k... covid weer veranderd is. Momenteel kan ik er niet eens heen ook maar dat hoeft ook niet want de volgende menstruatie is over iets meer dan 2 weken gepland. Het enige is waar ik dan beetje mee zit is dat ik gehoord heb dat je de eerste maanden na een miskraam schijnbaar een verhoogde kans hebt dat het lukt en goed blijft gaan ook en dat ik dan beter die kans kan pakken? @Hanniebal spannende dagen voor jou, ik denk aan je en leef met je mee! Eindelijk kennismaken met je mooie zo enorm gewenste meisje!