Kitje

Volgens mij komt dat van wat jouw arts je vertelde op hetzelfde neer als wat mijn arts mij vertelde, alleen brachten ze het verschillend @Axelle En dat klopt zeker, de kans is ietsje groter, maar de kans op een baby als je eenmaal zwanger bent is altijd nog groter, ik herhaal de mantra van Aslyn maar.... Mijn echo is niet morgen lieverd, dat kan ook helemaal niet op 2e pinksterdag, geloof niet dat de verloskundige werkt dan, tenzij het voor spoed is, wat een vroeg echo natuurlijk niet is. Lief dat je me succes wenst iig, maar het is donderdag pas....Dus nog 4 hele dagen wachten, pfff. So far so good iig hier, 6+3 vandaag en voel me nog altijd precies hetzelfde, beetje moe, beetje boobpijn af en toe en dat is het dan wel. En verder sluit ik me aan bij je wens dat eenieder van ons hier begin volgend jaar een baby in haar armen mag gaan sluiten.

Fijn @Heleen79 dat het gesprek op zich goed verlopen is en dat jullie groen licht kregen om verder te gaan en ik denk dat het wel een slim plan is om ook eens verder te kijken, een second opinion kan nooit kwaad. Meeste ziekenhuizen blijven idd het kunstje herhalen, maar wellicht is een ander kunstje beter voor jou. Het soort medicatie maakt ook verschil, zo vertelden ze me bijvoorbeeld bij NG dat Gonal F meer eitjes produceert, maar dat de kwaliteit van de eitjes met Menopur beter zou zijn, kwantiteit is niet altijd beter dan kwaliteit zeiden ze daar. Fijn dat je daar iig ook een gesprek hebt staan op korte termijn en dan kun je daarna bekijken waar jij je het fijnste voelt. Ik kan me goed voorstellen dat je dat gesprek over de kwaliteit van de embryo's als negatief ervaren hebt. Voor mij zou dat ook zo voelen alsof je weg gezet wordt voor een of andere dombo. Daarbij vraag je niet om heel specialistische kennis, je vraagt gewoon naar de kwaliteit van de embyro's. Daar kan een simpel antwoord op gegeven worden lijkt mij, namelijk het zijn goede, redelijke, matige of slechte embryo's en zoveel cellig, morula of blastocyste, meer vraag je niet. Maar het is fijn dat ze het uiteindelijk wel duidelijk heeft uitgelegd, jammer alleen dat het dan nu pas is. Een dieet kan zeker meewerken aan de kwaliteit van de eicellen en jouw lichaam. Ook dingetjes als acupunctuur kan daaraan meehelpen heb ik me laten vertellen, maar dat moet je dan wel een maand of 3/4 vantevoren beginnen. In een traject als dit moet je eigenlijk gewoon doen wat voor jou goed voelt. Het is mij niet bekend dat een vers embryo terug kan vallen van 11 naar 7 cellen, eerlijk gezegd heb ik dat nog nooit gehoord. Maar wat mij wel bekend is, dat een cryo kan terugvallen, die kan met 11 cellen worden ingevroren bijvoorbeeld en er als 7 cellige uitkomen, dat schijnt vaker voor te komen en op zich wel normaal te zijn, als die dan na het ontdooien weer verder gaat delen is het ok verder. Denk dat iedereen zich wel gek loopt te maken met symptomen die er wel of niet zijn en de kans dat. Hopelijk is de behandeling helemaal niet nodig bij je want is het zo gelukt, dat kan ook nog natuurlijk. Wanneer wil je de test gaan doen? Wel spannend, zeker als je dingen ervaart die je normaliter niet ervaart. Succes Heleen de komende week, met de test en het gesprek!

Vergeet helemaal te vragen hoe het met jou is nu verder? @Nina79 Beetje gewend nu aan het mama zijn? Kleine meisje intussen ook alweer 3 maandjes oud intussen. Binnenkort wellicht ook weer aan het werk?

Dankjewel @Nina79 mijn collega betichtte mij ook al van stiekemheid... Een engel kruiste mijn pad en leende mij geld voor 1 laatste ultieme poging, ik heb alles uit de kast getrokken wat ik redelijk vond om het te laten slagen, het lukte en ben nu 6 weekjes onderweg, maar het is nog heel pril allemaal en zit vol onzekerheid en angst. De eerste week na de positieve test was ik nog verbazingwekkend rustig, moest nog landen denk ik, maar hoe dichter we bij donderdag komen hoe bezorgder ik word. Gister bij het inbrengen van die gel zie ik dan een beetje bloed eraan zitten, dan zakt de moed me weer in de schoenen, terwijl ik heel goed weet dat juist rond deze tijd heel veel vrouwen wat bloed verliezen en ik dat natuurlijk ook zelf veroorzaakt kan hebben met dat staafje waar ik die gel mee moet inbrengen, dus dat prent ik me dan maar in. Geen buikpijn, geen liters bloed, is meestal niks aan de hand..... Maar met amper symptomen en mijn vorige ervaring maakt het wel lastig om vertrouwen te hebben en houden. Spannende tijden idd, lief dat je met me mee bid en hoopt Ik wil dat idd hetzelfde gaan doen wat ik de vorige keer van plan was. Dit heb ik ook besproken met de gynaecoloog toen ik weer aan een nieuwe poging begon, zij heeft het ook in mijn dossier gezet dat ik graag de gedeelde zorg wil, ik ga dan de medische echo's in het ziekenhuis laten doen en de controles die door de verloskundige in het ziekenhuis gedaan worden die laat ik dan door mijn eigen verloskundige doen. Dat vind ik toch fijner, zij kennen mij ook en is stukje dichterbij, scheelt me ook een boel tijd. Nog 6 dagen tot iets meer duidelijkheid

Jeetje @Paulma wat een rollercoaster ben jij in gestapt zeg, wat een toestanden en onzekerheid brengt het je zo. Als we iets leren nu uit jouw verhaal is dan wel dat een negatieve test dus echt niet altijd negatief hoeft te zijn EN hoe zinvol bloedprikken eigenlijk ook is, want een urinetest wil alleen maar zeggen dat je zwanger bent (uiteindelijk dan) terwijl je met bloedprikken ook kunt zien of de zwangerschap goed verloopt vanwege het oplopende HCG gehalte in je bloed, dat zie je dus met een urinetest helemaal niet. En dus ook 'vals' negatief kunnen aangeven. Jij hobbelt nu echt van teleurstelling, naar blijdschap, naar onzekerheid, naar angst, naar weer blijdschap, dat moet niet makkelijk voor je zijn in dit toch al zo onzekere traject vol met angsten. Anyway, ik ben blij te lezen dat de waarden goed gestegen zijn, is wel beetje vergelijkbaar met wat ik had, ook een verviervoudiging op 3 dagen. Bruin verlies hoeft niet altijd wat te betekenen en ook rood niet altijd trouwens en als de arts zich niet heel veel zorgen maakt, dan maar proberen net zo zorgeloos te zijn als de arts... Dat is wel verstandig idd om de echo dan wat later te zetten, ik had geen trage start en tegen mij zeiden ze dat ook al, maar ik wilde toch perse volgende week, het risico dat er dan misschien nog geen hartje klopt dat neem ik wel, het scheelt me een week onzekerheid. Dus nog iets meer dan 2 weken dan voor jouw echo, spannend! En welkom op het bankje, ben blij dat ik er niet meer alleen zit, had het supergraag gedeeld met ALLE meisjes hier, maar ben zo blij dat jij bent aangeschoven, zo totaal onverwachts ineens, proficiat meid! En nu voor 2 goede echo's! Mjah, haha, alzheimer ofzo denk ik, ik merk wel dat ik volgepropt zit met hormonen hoor, vandaag had ik zo'n echte bleeeh dag, maar ja, ik heb het er graag voor over. Hier ook nog altijd veel onzekerheden, dus die kunnen we dan fijn samen delen Paulma, gedeelde smart is halve smart ofzo toch? Ik ben ook blij met dit forum, het is echt heel waardevol om dit soort dingetjes te kunnen delen met jullie, zeker omdat iedereen hier in een zelfde soort traject zit. Dankjewel lieve @Jennie80 voor je superlieve berichtje en het duimen draaien. Ik hoop zo dat het goed gaat en blijft gaat en dat hij of zij op het juiste moment gezond geboren wordt (of ze, twins is een mogelijkheid). Het maakt me idd geen bal uit of het een jongen of een meisje is (of zijn), gezond is het allerbelangrijkste. Goh, ja, dat met jou toen dat weet ik nog wel, wat een rollercoaster was jij ook in gestapt toen zeg Jennie. Hoe sta je daar nu in? Dit gaat toch de eerste keer weer worden sindsdien toch? Ben je al begonnen met het kweken van eitjes?

Ja, hahaha, dat kan ik me voorstellen dat je er een iets fijner beeld bij hebt en wellicht is het best een prima vakantieland, maar daar kan ik dus niet over oordelen. Pas sinds half maart zijn mensen uit Nederland daar welkom, daarvoor mocht je er niet eens heen vanwege de 'Britse variant' die hier kennelijk huishoudt. En het is ook sinds half maart dat je dan tijdens je quarantaine tijd naar de clinic mag, voorheen moest je EERST 14 dagen quarantaine uitzitten en dan daarna mocht je pas naar de clinic, dus dan zat je meteen een dag of 16 daar, waarvan dus 14 op een kamer. Dat gold dan voor de landen die welkom waren, daar hoorde Nederland toen dus nog niet bij. Ik wilde dat niet, vond dat heel erg zonde van mijn vakantiedagen en mijn tijd, daarbij kon ik dat ook onmogelijk verklaren, waarom ik ineens een dikke 2 weken van huis moest in een tijd waarin reizen afgeraden wordt. Ik heb ervoor gekozen om niemand in te lichten hierover, dus dan is het raar als je ineens weg wil. Nu ben ik er maar een paar dagen geweest dus dat kon ik nog wel verklaren. Daarbij viel de terugplaatsing precies in een week waarin er voor mij al 2 dagen uitvielen, namelijk koningsdag en de dag ervoor was een verplichte ADV dag. Ik werk 4 dagen, dus hoefde er dan nog maar 2 bij te pakken voor een week vrij, dat vond niemand raar op het werk dat ik dat deed. Toen ik daar was vond ik de mensen niet heel erg leuk ook, erg afstandelijk, een gezellig praatje maken was er ook niet bij. Ik werd er echt behandeld als een wandelend virus, terwijl ik toch echt niet ziek was en ben. Ook dat je daar aankomt op het vliegveld, de mensen waren zo onaardig, allerlei formulieren moest je overleggen en verder had ik ook een verklaring van de dokter van de clinic dat ik kwam voor een medische behandeling en toen moest ik daar ter plekke weer een test doen, dat werd me echt toegesnauwd ook.. pcr test! en wijzend naar een plek. Voelde me echt persona non grata, dus voor een vakantie zou ik er eerlijk gezegd niet zo snel heen gaan ondanks dat het land echt wel mooi is van wat ik ervan gezien heb. Moest ook op de kamer nog een test doen die uiteraard negatief was en de dag voor vertrek moest ik weer een test doen. De uitslag van de test die ik op het vliegveld heb moeten doen kon ik online kijken, maar dat heb ik niet eens meer gedaan. Desondanks moest ik op mijn kamer blijven. Het was verschrikkelijk, de muren kwamen op den duur op me af en ik was heel blij dat ik naar de clinic mocht, voelde me echt een gevangene ook al zat de deur niet op slot. Ik was heel erg blij dat ik weg mocht, de dag na mijn terugplaatsing ben ik meteen vertrokken, mijn vlucht vertrok al in de ochtend, dus ik was om 6.30 uur al weg uit het hotel. Het was het me waard hoor, dat wat ik er hopelijk voor terug krijg, maar ik ben daarnaast ook heel erg blij dat het gelukt is en dat ik niet terug Goh wat een klaagzang zeg, jeetje. Anyway, ik ben de clinic dankbaar voor het wondertje dat in mij groeit. Ik denk dat voor eenieder die aangeland is aan een IVF traject de zwangerschap niet zomaar onbezorgd is. Destijds toen ik zwanger was van mijn zoon, gewoon natuurlijke wijze, jong, partner, ik dacht echt nergens over na toen. Leefde gezond maar verder deed ik gewoon alles zonder na te denken, ik vertelde aan iedereen dat ik zwanger was en met 8 weken wist iedereen het (behalve op het werk) was ook niet bang dat er iets mis zou gaan en zo wel, dan had ik daarna iedere maand weer een kans. Maar nu, na alle moeite die je ervoor doet, het geld dat het je kost, de kleine hoeveelheid aan kansen die je hebt, is elk embryootje dat je eruit hebt kunnen halen zo kostbaar, zeker als je dan ook nog eens hebt moeten meemaken als het mis gaat, dan word je nog onzekerder. Het is idd naar mijlpalen toeleven en voor mij voelt het als een soort van verlengde wachtweken. Eerst zit je naar die test toe te leven, vervolgens naar de eerste echo en zo hoop je iedere mijlpaal te halen tot de eindstreep. Vol met hormonen, vaak nog extra toegevoegd door de behandeling die je hebt gehad vind ik het niet altijd allemaal even gemakkelijk. Gister was ik in de bonen trouwens, dacht dat het woensdag was en ben ook nog eens smorgens de gel vergeten in te brengen, die heb ik paar uur later dan wel ingebracht, maar voelde me zo'n dom rund. Zo'n kostbaar kindje en ik vergeet gewoon die gel en zit er ook nog eens een dag naast zodat het vandaag nog steeds 8 dagen tot echo is. Anyway, dat hoort er kennelijk ook bij, een soort van tijdelijke alzheimer..... Wat ik voor mijzelf wel prettig vind is dat ik ieder week een echo mag gaan maken tot de 20e week. De gynaecoloog had dat zelf voorgesteld omdat ze zich kon voorstellen dat ik me zorgen maakte. Wil niet zeggen dat er dan niet alsnog iets mis kan gaan, maar dan hoef ik niet telkens een paar weken te wachten, maar kan ik iedere week even naar mijn kindje kijken. We nemen idd grote hobbels hiervoor, juist omdat we dit heel graag willen. Een kindje geboren bij een ieder van ons gaat iig een grote bofkont zijn want die gaat zo geliefd en gewenst zijn. Meer gewenst dan dit kan bijna niet. Hahaha, ja, ik ben ook benieuwd wat het wordt en of die theorie van Aslyn dan klopt of niet, maar dat weten we pas ergens december of januari, want ik ga het vooraf niet willen weten, ik laat me lekker ouderwets verrassen. Ik had dus ook zitten googelen wat een normale HCG waarde is voor 4 weken zwanger, als je dan kijkt wat er officieel gezegd wordt, dan moet het tussen de 5 en 426 zitten, dus daar zat ik met de 110 wel goed mee. Maar je leest overal allerlei verhalen, meiden die echt al zoveel meer hadden dan ik, het maakte me heel onzeker, het zit toch wel goed? Maar toen las ik ook dat de beginwaarde niet zoveel uitmaakt in principe omdat nu eenmaal niet iedereen dezelfde hoeveelheid HCG aan maakt, ik probeerde me daarmee dan rustig te houden, maar toch was ik heel erg opgelucht toen ik maandag die 450 zag staan. Wat een ander heeft, dat doet in feite ook niet zo ter zake, maar ja, je wil die geruststelling vinden en die vind je eigenlijk ook niet. Vanuit de clinic hadden ze gezegd tegen mij dat ze graag zagen dat de waarde op maandag (tov vrijdag) minimaal verdubbeld was, maar liefst verdrievoudigd. Mijn embryo's waren 5 dagen oud bij terugplaatsing, dus dat scheelt dan 2 dagen met jou @Paulma Een vijfdaagse zou eerder innestelen enzo, dus dan zou je bij mijn waarden 2 dagen op moeten tellen om het te vergelijken met jouw waarden. En idd hopelijk heeft jouw embryo gewoon lekker de tijd genomen om in te nestelen en zijn de waarden morgen gewoon lekker gestegen naar de juiste waarden. Succes alvast morgen, gaat spannend dagje zo voor je zijn!

Dat is dan nog even spannend @Paulma Die HCG waarde wil nog niet perse iets zeggen want niet iedereen maakt evenveel aan. Wat wel belangrijk is dat het iedere ongeveer 2 dagen zou moeten verdubbelen, dus het is wel goed dat je het donderdag nog een keer laat prikken, dat geeft iig duidelijkheid of het goed gaat. Ik zal voor je blijven duimen Paulma! Bloed wil ook niet perse wat zeggen, zo lang er geen buikpijn, krampen, stolsels bij zitten hoeft het niet perse fouteboel te zijn, maar het voelt niet fijn, je wil gewoon onbekommerd zwanger zijn en daar horen iets te lagen waarden en druppeltjes bloed niet bij. Had jij een driedaagse of een vijfdaagse terug gekregen? Ter vergelijk met mij, ik heb op 27 april vijfdaagse terug gekregen en op 2-3-4 mei heb ik wat bloed gespot bij het inbrengen van de gel, zat aan de huls, daarna was dat weer weg en op 7 mei (dat was een dag vroeger dan wat moest, maar in weekend kun je geen bloed laten trekken) had ik een HCG van 110, dus dat was 10 dagen na mijn terugplaatsing en de maandag daarna dat was aan het einde van de middag had ik 450, dat was dan 13 dagen na terugplaatsing. Ik heb dat weekend van alles gegoogeld (offcourse) en vond toen meiden die een week of 4 waren met bloedwaarden van 30 tot echt al over de 1000 en alles er tussenin en ik was heel bang en zenuwachtig voor de uitslag die maandag. Er is mij niet verteld of het hoog genoeg was maar mijn contactpersoon was blij met het resultaat want het ging dus om dat het verviervoudigd was in 3 dagen tijd en dan maakt het in feite niet uit hoeveel HCG je dan op de eerste dag hebt, als je bijvoorbeeld van 60 naar 240 was gegaan dat is hetzelfde resultaat zeg maar. Wat verdrietig @Aslyn ook al weet je dat het onvermijdelijk is, het blijft toch een verdrietige aangelegenheid als je dan definitief afscheid moet nemen van je baby en soms gebeurt iets op een bepaalde manier omdat dat nu eenmaal zo moet al snap ik heel goed dat je het graag had willen begraven, dan kun je toch ook op een andere manier afscheid nemen. Ik vind het fijn te lezen dat je het niet gaat opgeven en dat je ondanks alles nog vol goede moed zit om verder te gaan en ik hoop zo dat het de volgende keer WEL gewoon goed gaat tot de eindstreep! Ik wil verder geen pretbederver zijn vwb Cyprus, ik ben in Noord Cyprus geweest overigens, het Turkse deel zeg maar, maar dat is momenteel GEEN leuk land om naar toe op vakantie te gaan. De grens met Noord en Zuid is dicht, dus als je in Noord zit moet je daar ook blijven. Je moet een negatieve test tonen die niet ouder mag zijn dan 72 uur en dan moet je 14 dagen in quarantaine gaan zitten in een door de overheid aangewezen hotel. Dit kost je ongeveer 500 Euro voor 14 dagen, eten is inbegrepen (maar niet lekker) en je mag NIET van je kamer af. Je zit dus echt 24/7 opgesloten op je kamer, enige wat je 'mag' is op je balkon zitten. Er komt niemand de kamer schoonmaken en het eten wordt voor de deur gezet. Je mag ook niet buiten wandelen en het zwembad is leeg. Het leek wel een spookhotel! Ik vond het vreselijk. Ik mocht alleen van mijn kamer af als ik naar de clinic moest en ik hoefde godzijdank ook de 14 dagen niet uit te zitten want ik mocht in die tijd ook terug naar huis vliegen. Maar daarheen gaan en lekker vakantie vieren dat zit er niet in, tenzij je 14 dagen volmaakt, dan mag je daarna wel vakantie vieren maar de regels daar zijn heel streng. Oh, het tegenovergestelde ja? Dus volgens jullie geloof zou het dan een jongen zijn? En aantal mensen... Ehm, er zijn 3 mensen op de hoogte van mijn zwangerschap, degene die van begin af aan alles wist, van mijn reis naar Cyprus en alles, mijn moeder en mijn collega.... Waarvan degene die alles wist geen mening heeft over jongen of meisje, mijn collega ook niet, ik dus heel erg denk dat het een meisje is vanwege de droom en mijn moeder een 'meisjesidee' had, dus tja, dat zijn dan ook maar 2 mensen die dat denken. Zou wel een mooie plottwist zijn als er dan een jongen uit komt. Niet dat het mij wat uitmaakt, beide soorten zijn welkom. Ik ga het ook niet vooraf willen weten, ik laat me graag verrassen, dus de meisjespakjes komen ook pas als ze er is.... Dat vertrouwen heb ik nog niet zo en ik vrees dat ik het pas krijg als ik iets ga voelen, of de angstige tijd voorbij ben misschien. Voor mij is dat dus 14 weken.... En aangezien ik morgen pas op 6 zit heb ik nog een loooooong road te gaan, maar goed, we pakken het per dag maar he? En verder loop ik enorm op de feiten vooruit... Eerst een echo, een goede hopelijk, over 8 daagjes. Goh wat hoop ik het zeg dat we hier allemaal zo ergens in 2022 onze ervaringen als kersverse moeders delen met zijn allen!

Oh wow @Paulma wat een verrassende wending zo weer zeg en wat een leuk nieuws! Proficiat. Een streepje is een streepje hoor, hoe licht ook, daarbij zeg je zelf dat het niet met ochtendurine was. Misschien heb je een late(re) innesteling gehad en was het vrijdag nog niet meetbaar ofzo, dat schijnt toch soms ook voor te komen? Het blijft toch menselijk weefsel waarvan je niet precies kunt voorspellen wat er gebeurt. Zo zie je maar dat je toch ook op je eigen lichaam en gevoel moet vertrouwen. En wat fijn te horen dat je zo'n goed gesprek hebt gehad met je man tijdens jullie wandeling. Het is altijd goed alvast verder te kijken naar een eventueel volgend scenario, maar hopelijk is het dus helemaal niet nodig. Goed ook dat je de medicatie weer opgepakt hebt. Weet je al wanneer je je echo hebt? Goed dat je erop gaat aandringen met tweetjes te gaan, zeker na een ervaring als jij hebt gehad dan wil je niet alleen, maar ook als het gewoon goed zit, ook dan wil je niet alleen, dan wil je die vreugde, blijdschap en opluchting toch delen met je man? Hier mag je voor de echo's gewoon met zijn tweetjes komen, maar alleen voor de echo afspraken, de afspraken zonder echo moet je dan wel alleen gaan en intake is telefonisch. Dat wat je schrijft van de onbevangen blijheid herken ik wel, ik heb dat ook niet, je wil heel graag blij zijn, maar je bent ook zo bang dat het niet goed is, het is een rollercoaster van emoties, zeker nu voor jou nu je alsnog een positieve test hebt, dat moet echt heel bizar zijn, eerst verdrietig dat het mislukt is en dan nu je gevoelens compleet de andere kant weer op, logisch als je enigszins van slag bent dan. Het is idd precies wat @Aslyn zegt, de kans dat het goed gaat is zoveel groter, dat probeer ik mezelf ook steeds maar voor te houden. Dat gaat soms goed en soms niet. Die testen had ik ook altijd van de Action, werken perfect en kosten geen drol, perfect voor degenen die veel en vaak willen testen, of voor degenen die het zonde vinden een hoop geld uit te geven als dat niet nodig is. Ik heb dit keer online testen gekocht, die waren 2 voor bijna 5 Euro, stuk duurder, maar ik had geen zin in de rij bij de Action te gaan staan. Met mij gaat het verder wel goed, ik voel me goed, heb vrijwel geen symptomen wat me heel onzeker maakt, maar aan de andere kant weet ik ook dat dit bij mij hoort, want de vorige keer had ik ook amper symptomen. Wat bizar dat jij dr schrijft Aslyn! Ik zal je wat vertellen, iets wat ik destijds tegen de enige persoon die hiervan wist geappt heb, dat was op 17 april (heb het nog nagekeken), dus nog voordat er hier sprake was van embryo's. Ik heb haar toen geappt dat ik die nacht heel bizar gedroomd had, heel levensecht en dat ik er enigszins van ontdaan was omdat ik normaliter geen dromen onthoud. Het klinkt vrij zweverig en en dat terwijl ik zo helemaal niet ben. Maar ik droomde dus dat ik op de badkamer stond met een voldragen baby in mijn armen. Ik legde de baby op een handdoek op de grond en heb die heel goed bekeken, een meisje! En ik kan me nog precies voor de geest halen hoe dit kindje eruit ziet, haar snoetje, haar lichaampje, alles, het was heel bizar, als ik zou kunnen tekenen zou ik haar zo kunnen uittekenen. Op moederdag heb ik mijn moeder de test laten zien, ik had nog eentje over en heb die zondag de test nog een keer gedaan omdat ik ineens heel onzeker werd, die was donkerder dan de test die ik vrijdag gedaan had en waarvan ik hier een foto geplaatst heb. Ik vertelde mijn moeder ook van mijn droom en toen zei ze dat vanaf het moment dat ze de test gezien had dat ze een enorm 'meisjesgevoel' had gekregen, heel apart. Ik ben er dus zelf intussen van overtuigd dat deze baby een meisje is. Dus dat heb ik vorige week ook zo besproken met mijn collega waar ik het heel goed mee kon vinden. Toen zei ze tegen mij, maar het kunnen er toch 2 zijn? Daar had ik dus verder niet echt meer bij stil gestaan omdat ik zelf dat idee niet heb, dus ik zei tegen haar, ik denk dat het er eentje is, maar als het er 2 zijn dan zit er iig een meisje bij! Maar dat jij nu ook in de meisjesvorm schrijft Aslyn dat vind ik wel heel apart. Intussen nog 8 dagen tot de echo, ik probeer mijn hoofd koel te houden, maar dat lukt niet zo goed soms, ene dag gaat beter dan de andere. Hoe is het nu met jou Aslyn? Ik moet veel aan je denken, vind het nog steeds enorm kut voor je (geen ander woord voor) Dat klopt @Heleen79 bij Nij Geertgen meten ze standaard de AMH waarde in je bloed, dat doen ze om te bekijken of een traject instappen uberhaupt zinvol is, ze kunnen door die waarde namelijk zien of je nog voldoende eitjes hebt en of deze waarde past bij jouw leeftijd. Het zegt echter niks over de kwaliteit van de eitjes, daar komen ze dan pas na de punctie achter, maar destijds zeiden ze tegen mij dat als de AMH waarde onder de 0,1 zou liggen dat ze dan geen traject meer in gaan omdat de kans op succes dan vrijwel nihil is. Ook daar zijn de behandelingen vrij standaard maar kun je wel meepraten over de behandeling en wat jij wel of niet fijn vind, ze overleggen met jou wat ze voor behandeling voor ogen hebt en waarom. Ze leggen je alles heel goed uit. In Nederland is het helaas vaak zo dat bepaalde behandelingen of medicatie niet toegestaan zijn omdat ze niet op de lijst staan of nog in experimentele fase of nou ja, kan van alles zijn. Door de beperkte(re) wetgeving hierin zijn behandelaars dan vaak aangewezen op dezelfde protocollen en medicatie. In het buitenland gaan ze veel verder en schromen ze ook niet om veel meer medicatie voor te schrijven. In Nederland wordt dat dan niet geacht als zinvol, maar in Turkije bijvoorbeeld zijn ze echt heel erg ver op gebied van vruchtbaarheidsbehandelingen, niet voor niks dat dit land al jarenlang bovenaan prijkt in de succesverhalen. HCG laten meten is in Nederland inderdaad niet gangbaar en ook dat snap ik niet, het is een onderzoekje van niks. Ze tappen 1 buisje bloed af en that's it. Ik had 'geluk' dat ik een dossier in het ziekenhuis inmiddels waardoor ik vrij gemakkelijk een HCG test kon doen en ook nog online het resultaat kan in zien, maar als je afhankelijk bent van de huisarts dan moet je maar hopen dat die mee wil werken. HCG laten meten is in elk land standaard, behalve hier in Nederland, hier zeggen ze, de urinetesten zijn net zo goed. Ok, ja idd, die detecteren HCG, maar je wil toch ook wel graag weten hoeveel je dan in je bloed hebt en of het genoeg is voor de zwangerschapsduur? Maar ja, je moet dan maar 3/4 weken wachten op de eerste echo om te zien of het goed zit, bizar maar ja. Je kunt overigens die testen ook 'kopen' dan kost het je 25 Euro, maar kun je dus wel laten prikken. Je besteld dan een buisje daarvoor en gaat naar een priklocatie bij jou in de buurt. De uitslag gaat alleen wel een paar dagen overheen, dus die heb je helaas niet dezelfde dag. Maar goed, het zou een optie kunnen zijn voor als niemand meewerkt (wat ik echt onbegrijpelijk vind). Hier kun je iig een bloedtest bestellen: https://www.bloedwaardentest.nl/hcg-uit-bloed.html Hoe was je telefonisch consult gister Heleen? Heb je de antwoorden gekregen die je graag wilde? En wilden ze een nieuw traject met je aan gaan?

@ruby2021 ja ik denk ik deel het gewoon, dan kan eenieder zien of die er wat mee doet, dat onderzoek was overigens uit 2016 wat ik gedeeld had, maar jij hebt er dus nog verder onderzoek naar gedaan? In Nederland is volgens mij de bollen het standaard protocol, de injecties is trouwens Prolutex of Lubion, maar die zijn volgens mij in Nederland niet verkrijgbaar. Ik krijg vanuit Cyprus een recept wat ik bij Serpha (de apotheek bij Nij Geertgen) kan indienen, ik kan het dan daar afhalen, of zij sturen het op, maar toen ik het recept indiende voor die injecties kreeg ik een berichtje dat zij die niet konden leveren. Normaliter geven ze een alternatief als ze iets niet kunnen leveren, maar dat gaven ze nu ook niet. De Crinone gel en Progynova kunnen zij wel gewoon leveren. Nederland is vaak wel van de standaard protocollen idd, dat is wel jammer, want niet ieder protocol is voor iedereen geschikt en ik zou het zeker aankaarten. Cyprus staat heel hoog aangeschreven, daarom heb ik deze laatst bonuspoging die ik nu kon gaan doen dankzij een engel daar gedaan. Het is momenteel niet het meest makkelijke land om naar toe te reizen, maar ik wilde gewoon zeker weten dat ik alles uit de kast had gehaald. Vanuit Cyprus heb ik het volgende protocol gekregen. Ik moest eerst aan de pil (Microgynon) en op dag 21 moest ik een Decapeptyl injectie zetten, daarna wachten op menstruatie. Dat moest ik dan aan ze doorgeven. Dan moest ik op dag 5 beginnen met Progynova, voor het opbouwen van het bms, deze moet ik 3x daags 1 tabletje slikken dat doe ik bij ontbijt, lunch en avondeten. 5 dagen voor de terugplaatsing moest ik dan beginnen met de Crinone gel, eentje in de avond en daarna moest ik 2x daags, ik doe dan om de 12 uur, dan is het mooi verdeeld, omdat ik die gel smerig vind doe ik dat dan om 11 uur en om 23 uur voordat ik naar bed ga, dan heb ik minder last van die gel die eruit loopt als ik slaap. De avond voor de terugplaatsing moest ik de Prolutex injectie zetten, zij geven aan dit het beste in de avond te doen, tijdstip maakt niet uit. Omdat de Crinone gel en Prolutex beide progesteron bevat vind ik het zelf dan het fijnste die injectie rond 19 uur te zetten, dan heb ik nog een extra boost tussendoor, deze moet dan 1x per dag. De Crinone gel hoeft eigenlijk maar 1x daags, maar ik moet dus 2x daags. Ik heb op zich dan best redelijk wat medicatie alles bij elkaar. 3x daags Progynova, 2x daags Crionone gel en 1x daags Prolutex injectie. Die Prolutex heb ik dus in Cyprus gekocht en meegenomen in de handbagage inclusief naalden. Mijn handbagage koffertje zag er wel vreemd uit zo met al die medicatie Ik had wel een officiele brief van de doctor bij me dat ik gerechtigd was dit te vervoeren maar helemaal NIEMAND heeft vragen gesteld over de inhoud van mijn koffertje, nergens niet, heel maf. Zij geven aan dat ik de medicatie in ieder geval tot 10/12 weken moet gaan gebruiken en hoe het daarna gaat heb ik nog geen idee van. Met standaard medicatie (Estrofem, Duphaston, bollen) ben ik ook een keer zwanger geraakt, maar ben de kleine toen verloren net voor de 14 weken. Ik hoop dat ik deze wel mag houden, de tijd zal het uitwijzen want het is allemaal nog zo pril, maar vooralsnog ben ik tevreden over de medicatie zoals ik die nu heb en is tot nu toe het gewenste resultaat bereikt, nu nog de eindstreep zien te halen ermee.

Meisjes, ik wilde dit met jullie delen. Wellicht hebben jullie er wat aan en kunnen jullie het eventueel bespreken met jullie arts (voel je niet verplicht overigens). Over het algemeen wordt er bij het terugplaatsen van een embryo Utrogestan voorgeschreven, ik heb dat deze keer niet, in plaats daarvan heb ik Crinone gel. Is net zo'n vies spul als de bollen verder, maar je hoeft het maar 2x per dag te doen ipv 3x. Nu was ik uit nieuwsgierigheid gaan zoeken waarom ze dan mij die gel hebben voorgeschreven en geen bollen en vond ik dit onderzoekje, waarin duidelijk gesteld is dat de kans op succes met die gel ietsje hoger ligt dan met de bollen. In onderstaand onderzoek hebben ze het over 1x daags de gel tov 4x daags de bollen. Ik moet zelf 2x daags de gel inbrengen en de bollen wordt over het algemeen 3x daags gedaan. Objective: To compare the efficacy of two vaginal progesterone formulations, Crinone gel and Utrogestan capsules, for luteal phase support in blastocyst stage embryo transfers. Materials and methods: We analyzed 460 consecutive cycles in patients undergoing in vitro fertilization/intracytoplasmic sperm injection (IVF/ICSI)-blastocyst transfer (BT) treatment at our institution between January 2004 and December 2007. Patients applied either Crinone 8% vaginal gel (90 mg, once daily) or Utrogestan vaginal capsules (200 mg, four times daily) for luteal supplementation. Progesterone was administered from the day of oocyte retrieval to pregnancy confirmation. Clinical pregnancy and implantation rates were the main outcome measures. Results: The clinical pregnancy rate (58.7% vs. 44.3%) and implantation rate (32.04% vs. 23.89%) were significantly higher in the Crinone group compared with the Utrogestan group after IVF/ICSI-BT treatment. Conclusion: Luteal phase support with Crinone 8% vaginal gel (90 mg daily) resulted in better clinical pregnancy and implantation rates than Utrogestan vaginal capsules (200 mg, four times daily) in IVF/ICSI-BT cycles.

Ik vind dat steeds lastiger worden @Jennie80 want ik ben dit hele gedoe heel erg kotsbeu, maar ik probeer dan mijn energie te halen uit de dingen die ik wel kan doen en leuk vind om te doen. Familie bezoek of uitnodigen (ik hou me niet aan die 1 persoon regel mbt mijn familie), tussen de middag op het werk een wandelingetje met mijn collega om even bij te kletsen (en te roddelen, lol), plantjes in mijn tuin zetten, stukje motor rijden (nu niet offcourse), spulletjes verkopen die ik niet meer nodig heb, ik ga eigenlijk gewoon mijn eigen weg, hou vreemden op afstand maar familie en dierbare vrienden totaal niet. Maar soms is het gewoon heel moeilijk om die positieve vibes te vinden of te verkrijgen.

Lieve @Aslyn bedankt voor je mooie woorden, dat voel ik met jou ook. Je bouwt met iedereen wel een band op hier omdat we allemaal in hetzelfde schuitje zitten, maar jouw schuitje is speciaal. Wellicht komt dat omdat we eenzelfde verdriet hebben moeten doormaken op precies dezelfde dag en samen afgelopen maandag een van de mooiste dagen hebben mogen meemaken, maar verder vind ik je ook gewoon zo ontzettend sterk, dapper, zo heerlijk direct, open en eerlijk. Een kindje dat jou uitkiest als mama is echt een geluksvogel. Dit pad had ik zo graag gewandeld met jou, het leek me zo bijzonder om na zo'n afschuwelijke tijd samen positief af te sluiten, zonder tussenstop, gewoon recht naar de eindhalte. En dat je zelfs nu, in al je verdriet toch nog troostende woorden schrijft voor andere meiden, dat geeft al aan hoe een fijn persoon jij bent, daarnaast vind ik het fijn om te lezen dat jij er zo in staat en dat dit ook betekend dat ook jij het nog niet op geeft. En ik hoop met heel mijn hart dat het de eerstvolgende keer wel gewoon lukt. Ik ga niks schrijven over plekjes geven en dergelijke want een verlies als dit kun je simpelweg geen plekje geven. Het is een verdriet waar je mee moet leren leven, iets wat je overkomen is, nu helaas voor de tweede keer en iets wat heel ontzettend veel pijn doet, een droom die uit elkaar spat en een toekomstbeeld dat bijgesteld moet worden, dat doet veel pijn. Ik vind het echt kut, sorry, heb geen ander woord ervoor. Dikke knuffel Aslyn, ik hoop dat hij je bereikt. Wat balen @Paulma dat je test toch negatief was vanmorgen, ik snap je teleurstelling zo goed. Niet balen van dat je jezelf gek hebt lopen maken, zoiets is menselijk, je klampt je nu eenmaal vast aan elk sprankje hoop dat je kunt vinden. Vooral als menstruatie uitblijft dan ga je toch hoop krijgen. Snap dat dit voor jou ook een enorme bummer is en dan nu weer een maand verplicht wachten voelt dan altijd als zo'n waste of time he? Ik had graag een stukje opgeschoven voor je op het bankje, maar hopelijk kan ik dan over 2 maandjes een stukje voor je opschuiven, of nog beter, een groter bankje aanschaffen voor ieder van jullie. Voor jou ook sterkte want ook een embryo dat niet blijft plakken is een afscheid van een idee, een wens, een droom, een toekomst. Ongetwijfeld had je al je uitgerekende bekeken op een website en gedagdroomd over hoe het zou gaan zijn, dat is volgens mij iets wat wij allemaal doen in dit traject en iedere keer die droom weer uit elkaar te zien spatten is ook pittig. Dikke knuffel ook voor jou. En tevens een dikke knuffel voor alle andere meiden hier op dit forum en in traject. Het is zo'n pittig traject met al die hormonen die de hele tijd alles door de war gooien. Het moeten leven tussen hoop en vrees wekenlang, of soms maandenlang, dat is echt niet eenvoudig.

Wat goed @Jennie80 om te lezen dat jullie weer de moed hebben gevonden om je in een nieuw IVF avontuur te storten. Dat moet na alle toestanden die jullie hebben gehad ook niet makkelijk zijn en ik hoop zo dat dit dan voor jullie eindelijk eens een succesvol traject zonder rariteiten wordt. Ik vind het echt zo dapper dat je het toch weer gewoon probeert. Dus spannende tijden binnenkort voor jullie! Ik zal iig voor je duimen dat het nu allemaal goed verloopt! Goh, dat hoop ik ook ja, dat we volgend jaar met moederdag allemaal hier een berichtje kunnen typen hoe een fijne moederdag we hebben gehad met onze vers geboren babietjes. @Paulma Ik ben je ook niet vergeten hoor en dat je morgen eindelijk mag testen. Hopelijk is alles nog rustig bij je en staan er morgen 2 mooie streepjes, of een plusje, of een smiley, of een tekst, of nou ja, wat voor test je dan ook gekocht hebt, een positief resultaat iig. Die laatste dagen voor DE dag zijn killing en zenuwslopend, hopelijk vind je wat afleiding ook. Laat morgen even wat weten als je wil ok? Voor nu draaien de duimpjes ook voor jou

Lieve @Aslyn ik vind het zo erg voor je en ik snap helemaal dat je de kleine nog even niet los kunt en wil laten. Die medicijnen gewoon nog even aan de kant laten liggen, je kunt ze altijd nog nemen als je er aan toe bent, of misschien komt het vanzelf wel op gang, hoe en wat en wanneer je zoiets ondergaat is voor ieder persoonlijk, de een neemt er de tijd voor en de ander wil het maar zo snel mogelijk achter de rug hebben, zoiets is een gevoel wat alleen jij kunt voelen wanneer het moment daar is. Ik vind het zo bijzonder dat je dit verdriet met ons deelt, maar ook dat snap ik heel goed. We kennen elkaar allemaal niet, maar het voelt als een soort van warm bad hoe we hier elkaar steunen in mooie tijden en helaas ook in hele verdrietige tijden en ik hoop zo dat het je een klein beetje goed kan doen. Ik vond het heel fijn te lezen dat je man zo ontzettend lief gereageerd had en precies DAT gezegd had wat JIJ op dat moment zo nodig had en dat het jullie dichter bij elkaar heeft gebracht. Zoals hij op me overkomt is het een hele fijne vent die het ook niet zomaar opgeeft, deze droom, deze wens. Lieve Aslyn, ik vind je zo dapper en sterk, zoals je alles beschrijft, ik vind je echt heel bijzonder. Het liedje wat je erbij gezet hebt is een erg pakkend liedje, het zorgde er iig voor dat de tranen over mijn wangen rolden. Ik weet niet zo goed wat te zeggen, soms kun je dan maar beter niks zeggen en luisteren naar de woorden van een ander of de prachtige tekst uit een heel mooi liedje. Ik geef je een dikke vette knuffel en stuur je alle liefde toe die ik heb, meer kan ik (helaas) niet voor je doen.

@Heleen79 het klinkt idd niet heel prettig zo'n onderzoek, maar goed dat je dat gedaan hebt, dan kun je iig uitsluiten dat het daar aan ligt. Belachelijk van het ziekenhuis zeg, ik zou ze het lekker laten opsoppen daar en hop naar Nij Geertgen. Van mijn eigen ervaring kan ik je zeggen dat het een fijne plek is, met menselijkheid en vriendelijkheid, ik heb er bij (de meeste) artsen en verpleegkundigen daar heel veel begrip en erkenning ervaren en ze legden alles altijd goed uit. Ook de kwaliteit van de embryo's en ze zijn ook heel reeel in de kansen op succes. Wat stom dat ze je niet eens een fatsoenlijk dossier hebben overhandigd van je voorgaande trajecten. Dat zijn ze je eigenlijk gewoon verplicht te geven als je daar om vraagt, het zijn immers JOUW gegevens. En dan niet eens een begeleidende brief of uitleg erbij, wat een blamage! Ik zou dat papiertje gewoon meenemen naar Nij Geertgen als je daar je afspraak hebt. Zij kunnen je vast wel uitleggen wat het allemaal betekend. We kunnen wellicht meedenken hier en kijken of we er wat meer van kunnen maken dan jij, maar ik geloof niet dat er iemand hier embryoloog is maar goed, we kunnen allicht een poging wagen, dus kijk maar, je kunt altijd het formulier delen, maar scherm dan wel goed je persoonlijke gegevens af.

Wat een ontzettend mooi gedichtje @Aslyn en wat een mooi eerbetoon aan je kindje. Ik ben nog steeds vol ongeloof dat je dit WEER moet oeverkomen en ik heb nog steeds geen woorden. Zit nu met tranen in mijn ogen na het lezen van je gedichtje, zo recht uit je hart, zo waar en zo vol gevoel. Jeetje, wat is de wereld oneerlijk! En bedankt dat je het met ons gedeeld hebt, lieverd, ik wens je alle sterkte en liefde van de wereld toe. Je bent echt zo'n topvrouwtje! In gedachten geef ik je een dikke knuffel

Dat meen je niet @Aslyn.... Ik weet niet wat ik moet zeggen, ik zou je zo graag een knuffel willen geven nu, willen troosten, met je willen huilen, schreeuwen, whatever, maar ik heb gewoon geen woorden....

Lieve @Aslyn wat rot dat je je nu zo voelt. En dan kan ik wel zeggen je moet ook niet dr. Google gaan raadplegen, maar dat doen we allemaal. We zoeken op alles en vinden ellende want de positieve verhalen staan meestal niet op internet.... Ik moet je eerlijk zeggen dat ik deze ook nog niet eerder ben tegen gekomen, een te klein vruchtzakje. En wat is klein... Kleiner dan gemiddeld? Aan de kleine kant? Veel te klein? Er zijn zoveel gradaties van klein. En ik kan je ook niet geruststellen en je angst, stress en paniek en wanhoop wegnemen, kon ik dat maar... Goed dat je niet naar kantoor bent gegaan en wat fijn dat je zo een lieve mevrouw getroffen hebt en nog fijner dat je vanavond al terecht kunt en OOK vrijdag weer. Ik hoop zo dat ze je vanavond gerust kunnen stellen en dat je weer op je roze (of blauwe) wolkje zit! Probeer niet te druk te maken (lukt toch niet denk ik), beetje afleiding te zoeken en ik wens je veel succes vanavond. Ik zal duimen voor je dat alles gewoon in orde is en jij weer lekker op je wolkje ronddrijft strakjes! In the meantime geef ik je een virtuele knuffel want die kun je wel eentje gebruiken denk ik.

Nou, eindelijk iemand gesproken, 27 mei heb ik echo afspraak. Ze wilde het eigenlijk een week later doen ivm hartactie, dat zou een week later zeker te zien moeten zijn. De 27e is precies 7 weken, toen had ik de vorige keer ook een kloppend hartje, dus ik ga er gewoon vanuit dat ik dat deze keer ook zie....

Ja, gister was idd onze dag @Aslyn allebei een goed bericht. En we zitten nu in zo'n positieve flow, hopelijk dat deze ook bij Paulma wordt opgepikt en zij vrijdag mag aansluiten. Ik was wel opgelucht toen ik die waarde zag gister, maar zit ook nog wel met een boel ongeloof ook. Vind het ook heel bijzonder dat ik dit nu samen met jou mag delen Aslyn. We deelden een groot verdriet samen en dan nu een groot geluk. Ik ben vandaag 4+5 dus over 2 weken ben ik een kleine 7 weken. Hier is het standaard om rond de 7 weken een echo te doen om te kijken of alles goed is. Normaal gesproken doe je dat bij de plek waar je in behandeling bent geweest, maar omdat ik in het buitenland ben geweest moet ik hiervoor een afspraak maken bij verloskundige of gynaecoloog. Heb gister een econsult aangemaakt bij het ziekenhuis en net de verloskundige gebeld, maar die kreeg ik niet te pakken helaas. Zometeen nog maar een keer proberen. Ik hoop dan in de week van 24 mei een afspraak te kunnen inplannen, dat is dan ergens tussen 6+5 en 7+1. Zal wel opgelucht zijn als ik iets zie kloppen, maar daarna volgen nog een paar hele spannende weken, denk dat ik de hele tijd wel bang blijf tot ik beweging voel. Dat moe komt niet van de bollen Aslyn, maar van je zwangerschap. Ik heb geen bollen maar ben ook moe, kan de hele dag wel slapen. Ben nog niet zo lang wakker en kan zo terug het bed in. Ook dat wat je zelf schrijft van huilebalk hoort erbij, zijn allemaal symptomen, alleen zijn ze niet zo duidelijk. Kotsend boven de plee is duidelijk, beetje moe kan van alles zijn.... Maar ik heb ook niet veel symptomen hoor, ben ook niet misselijk en lust ook nog gewoon alles, heb ook geen food cravings, zie ook geen verschil met mijn borsten, ze doen wel een beetje zeer en verder ben ik ook moe en dat is het dan, dus tja, is ook maar minimaal. Kennelijk hoort dat bij mij want dat was de vorige keer ook en bij de zwangerschap van mijn zoon ook. Wat mooi om te horen dat jullie nu weer naar elkaar toe aan het groeien zijn, dan is de letterlijke afstand toch eventjes goed geweest. Zeker als je bang bent je man af te slachten als hij wat verkeerds zegt. Ik moest er wel om lachen hoor, je kan het zo lekker smakelijk vertellen. 'de arme man minder valide worden door mij en mijn hormonen' Maar jij bent dan een soort van hormoonmonster geworden als ik het goed begrijp? Fijn dat hij ook zo opgelucht was, kan me wel voorstellen dat hij nu graag bij je wil zijn en zich rot voelt dat je deze periode alleen hebt moeten doen, fijn ook dat je je zus mee hebt kunnen nemen, een beetje steun is dan wel fijn, ook als het goed is, dan kun je ook die emoties de vrije loop laten, de emoties van opgelucht zijn, blij en toch nog steeds een beetje bang. Het is fijn dat je dat kunt delen met iemand. Wat jammer dat je verloskundige niet een beetje meer mee wil werken. Op medische indicatie kun je al je echo's vergoed krijgen. Ik heb een medische indicatie en krijg iedere week een echo tm 20 weken, staat in mijn dossier, omdat ik de kleine met 14 weken verloor de vorige keer en om te voorkomen dat ik teveel stress ervaar. Moet daar dan wel steeds voor naar het ziekenhuis. Weet alleen niet vanaf wanneer die indicatie in gaat, of dat al meteen met 7 weken is of na de termijn echo, maar goed, ik wacht het maar af. Voor nu voel ik me nog wel rustig, wellicht ook omdat die periode vorige keer wel goed ging, voor jou ligt dat anders Aslyn want jij zit nu al in de periode die bij jou niet goed afliep, dus ik snap zo goed dat je dat nu zo wil. En die prijs van 40 Euro klopt wel idd, ik kan ook naar een echo centrum en op eigen verzoek zoveel echo's krijgen als ik wil, heb daar ook de medische echo's laten doen voor het meten van mijn bms en zo en die kostte ook 40 Euro. En idd je spaart het geld nu uit, nu je niet meer rookt, veel betere bestemming dit ook, kindje kijken ipv sigaretjes. Gaat het goed met gestopt blijven? Kan me voorstellen dat je soms nog moeilijke momentjes hebt, maar dan pak het echo fototje er maar bij en kijk naar datgene waar je het voor doet, dat zal wellicht mee helpen in gestopt blijven. Maar goed, jij mag dus vrijdag alweer kijken naar je kleintje. Dat is al bijna, nog maar een paar nachtjes slapen. Dankjewel lieve @Jennie80 voor je gelukswensen. Ik hoop zo dat jij snel mag volgen ook! Het is jou ook zo gegund na alles wat je hebt meegemaakt. Ik laat idd bloed prikken in het ziekenhuis. Huisartsen hebben geen eigen laboratorium en moeten het bloed opsturen en laten onderzoeken in een laboratorium, vandaar dat het langer duurt bij de huisarts en dat wil je niet bij een HCG onderzoek. Het ziekenhuis waar ik naar toe ga heeft een eigen laboratorium en onderzoekt het bloed dus zelf, het hoeft niet opgestuurd te worden. Afhankelijk van de drukte en het soort onderzoek kun je het resultaat dus al vlot hebben. HCG wordt dagelijks gedaan daar, maar was wel verrast dat ik de uitslag gister al had, dat had ik niet verwacht, zo snel. Je kunt daar ook laten bloedprikken als je er geen patient bent, maar ik ben daar zelf wel patient. Ben daar toen opgenomen geweest om te bevallen van mijn zoontje in september, omdat ik al 14 weken was mocht dat niet thuis, dat moest in het ziekenhuis middels een soort van mini bevalling. Maar nu heb ik daar een dossier en kan ik middels mijn digid inloggen en mijn dossier in zien en zo kan ik dus ook alle bloeduitslagen zien. Heel handig, onpersoonlijker ook wel, maar wel handig. Ik heb dus geen arts gesproken, maar gewoon zelf ingelogd om te kijken wat de waarde is. Je zou eens kunnen kijken of er ziekenhuizen bij jou in de buurt zijn die dat ook doen en een eigen laboratorium hebben, vaak kun je dat wel op de website van het ziekenhuis zien. Om daar nu telkens voor naar Belgie te rijden is ook weer zoiets idd. Ik woon zelf in het zuiden van het land, weet niet of dat voor jou te doen is qua afstand?

JOEOEHOEOE @Aslyn wat een topnieuws, ik ben zo vreselijk blij dat je een kloppend hartje gezien hebt. Ik kan me zo goed voorstellen dat je er heel emotioneel van werd en wat een lieve mevrouw heb je getroffen, wat ontzettend fijn. En 2 weekjes naar de verloskundige en dan krijg je weer een echo! Geef je angsten aan he want dan zijn ze best bereidwillig om je wat vaker een echo te geven meestal, dus niet mee lopen en tobben. Ook niet druk maken om dat vruchtzakje wat dan wat klein is (I know, makkelijk gezegd) maar als er reden voor bezorgdheid was dan had die mevrouw dat wel aangegeven. Deze kleine is here to stay hoor, eind van het jaar heb jij een mooi babietje! Is het al een beetje geland bij je intussen? Of zit je nog vol ongeloof? En die termijn klopt toch wel ongeveer ook met hoe ver je nu bent? Wat fijn, wat fijn, proficiat lieverd, het is je zo gegund! Wat zei je man ervan? Probeer te genieten nu hoor (hoort wie het zegt, lol). Hahaha, ja zo gaat dat hier @Paulma let je ff niet op mis je een half boek... Het was idd een hele onderneming, maar ik ben heel erg blij dat ik het toch ondernomen heb allemaal, het was niet makkelijk allemaal, maar ik ga een uitdaging niet zo snel uit de weg.... Ik had niks te kiezen met de medicatie hoor in Cyprus, ik heb alleen aangegeven welke medicatie ik in het verleden heb gehad, dat ik wat anders wilde, bedoelde ik eigenlijk meer dat ik een nieuwe start heb gemaakt in een compleet ander land en ik heb braaf alles geaccepteerd wat ze daar voorstelden en ben ook niet eigenwijs gaan lopen doen Voor jou nog een paar daagjes Paulma, ik snap zo goed hoe jij je nu voelt, die tweede week is echt killing. Je denkt van alles te voelen of niks en het wil allemaal precies niks zeggen ook. Afwachten, duimen en bidden is alles wat je kunt doen helaas en ik duim en bid gewoon met je mee hoor Maar het is een goede week deze week, dus jij moet wel volgen met goed nieuws vind ik! Nou meisjes, ik sluit ook goed af hier, het resultaat van de bloedtest die ik anderhalf uur geleden heb laten doen is hier al binnen en de HCG waarde in mijn bloed is 450! Bijna verviervoudigd dus, ik ben er zo blij mee! Heb het resultaat meteen naar mijn contactpersoon gestuurd en ik kreeg terug dat het great news was en dat ik door moest gaan met de medicatie en een echo moest laten maken over een week of 2. Dus morgen de verloskundige en het ziekenhuis bellen, whoop whoop! So far so good!

Thanks @Aslyn voor de tips, ik wist dat idd al en gelukkig ben ik een zij slaper, ik slaap bij mijn weten nooit op mijn rug, dus dat komt helemaal goed Ik heb verder geen tips voor je, ik kan je alleen zeggen wat ze in Cyprus tegen mij gezegd hebben. De letterlijke woorden van de arts waren... 'Go back to you normal life' Ik kreeg GEEN regels mee waar ik me aan moest houden en ook geen verboden die niet mochten. Alles wat ik voorheen deed mag ik nu ook doen, dus ook sporten, ramen lappen en de badkamer schrobben. En dan verder de standaard dingen die ze in Nederland ook zeggen, gezond eten, genoeg rust nemen, niet roken, geen alcohol, in de tuin werken met handschoenen aan, enz. Succes morgen Aslyn, probeer je niet te druk te maken over de echo, makkelijk praten, I know. Ik zal iig voor je duimen dat je een prachtig kloppend hartje ziet morgen!

Daar sluit ik me helemaal bij aan!

Aww wat lief @Aslyn ik hoop dat de borrel cola je gesmaakt heeft. Morgen is het moederdag en dan neem ik een alcoholvrije borrel op ons saampjes en dat we deze ronde tot het einde mogen uitzitten. Cheers! Dankjewel @ruby2021 wat lief, ik hoop het ook en ik hoop het voor eenieder van ons hier dat onze wensen mogen uitkomen. Ik snap heel goed dat je zelf niet zo actief bent nu, nu je zelf on hold staat. Supertof.

Ja, dat positief blijven dat is best moeilijk @Aslyn , toch doe ik mijn best dat wel te blijven. De afgelopen dagen slingerde ik wel van hoop naar wanhoop, vooral toen ik het bloed spotte, maar gelukkig kwam het goed en nu moet het goed blijven he? We weten helaas allebei hoe het voelt om het weer te verliezen, maar ik heb er alles aan gedaan, meer kan ik niet doen. Ik heb zelf gekeken op de Freya site wanneer ik dan uitgerekend zou zijn, dat is 13 januari, maar die datum ga ik niet halen, want ze gaan mij inleiden met 39 weken als de kleine(s) niet eerder komt(komen). Ik heb dat van Cyprus ooit gelezen in een stukje dat jij schreef. De nr. 1 en 2 zijn voor mij geen opties, dus bleef de nr. 3 over. Wel heb ik ook nog contact gehad met een clinic in Griekenland, daar had ik rechtstreeks contact met de dokter maar die kon niet eens de brieven lezen die ik op stuurde, waren in het Nederlands, maar hallo, how about google translate? Letland had daar geen enkele moeite mee mijn brieven te lezen, ook Cyprus niet en destijds had ik ook nog contact met Rusland en ook die kon het prima lezen, dus toen viel Griekenland vrij snel af. Rusland had ik nog contact mee vanwege het garantie programma, maar dat was zoveel geld, ik kon dat echt niet bij elkaar sprokkelen, ook niet via mijn engel, dus toen heb ik uiteindelijk voor Cyprus gekozen, mede eigenlijk door wat jij toen schreef en heb zelf ook onderzoek gedaan, deze clinic stond op nr 7 in 2020 van meest succesvolle clinics worldwide. Dus toen dacht ik, nou, goed, als het dan hier niet lukt, dan lukt het nergens. Ik heb me dit keer ook heel goed voorbereid, die tijd had ik ook, dus ik heb alle tips en trics bekeken en gedaan wat voor mij goed voelde. Ben dus zelf weer begonnen met het slikken van omega 3 al maanden vantevoren en tegen de tijd dat het duidelijk werd dat ik echt kon gaan heb ik ook weer tarwekiemolie geslikt (dit is ook goed voor het bms) en dan verder nog die multi's die ik de vorige keer ook had. Heb zelfs nog dat granaatspul geprobeerd, maar ik vond het niet te nassen, dus dat bleef bij 1 glaasje wegklokken zo snel mogelijk en toen de fles op was, was ik blij dat ik er van af was. Verder heb ik een baarmoedermassage laten doen en heb ik braaf iedere dag de oefeningen gedaan die ik van de mevrouw moest doen. Kreeg nog kruiden mee om de baarmoeder te reinigen en zelfs dat heb ik nog gedaan. Zat ik daar op mijn hotelkamer gehurkt boven een soepkommetje mijn baarmoeder te stomen, ik voelde me een complete idioot. Anyway, ik heb alle troeven waar ik me in kon vinden gebruikt en ondanks dat ik geen regels kreeg in Cyprus heb ik toch de afgelopen 2 weekjes veel rust genomen. Ik had gezorgd dat het huis spic en span was zodat ik even niet hoefde te poetsen, dus ik heb niks gedaan, heb iedere dag een half uurtje gewandeld en verder gewoon gewerkt en mijn normale leven geleid. In Cyprus hebben ze gezegd dat ik alles mag doen wat ik eerst ook deed, dus ook sporten en ramen lappen, ik kreeg geen regels mee waar ik me aan moest houden. Dat er nog eentje in de vriezer ligt vind ik een prettig idee, maar ik hoop eigenlijk dat ik die niet 'nodig' heb want ik heb zo geen zin om terug te gaan naar Cyprus any day soon, wat een saaie bedoening was dat zeg, man, man, ik heb me nog nooit zo verveeld als daar. Ik kan maandag pas na het werk gaan bloedprikken, ik moet ook echt naar het werk toe maandag, dus kan niet vlug ff tussendoor. Dus ik ga pas rond 17.00 uur. De uitslag kan ik online zien. Gister was ik rond 9 uur geweest in de ochtend en toen was rond 12 uur de uitslag binnen. Ik weet alleen niet of ik maandag ook de uitslag al dezelfde dag zie omdat ik pas zo laat kan gaan. Maar goed, dan is die er iig dinsdagochtend. Ik vind het wel heel mooi, dat ik het nu met jou kan delen, we gaan dit gewoon de volledige termijn volmaken Aslyn, we are in this together now.... Thanks @Heleen79 ik weet het sinds gistermorgen, dus het is nog heel pril en vers. Ik heb toch weer met verbazing jouw verhaal gelezen, ik zou snel mijn boeltje pakken daar en richting Nij Geertgen gaan voor die vierde poging. Er zijn zoveel meiden van jouw leeftijd die een gezond kindje krijgen, wettelijk gezien ligt de grens op 43 jaar, dus jij met je 41 jaar bent echt niet oud en laat je dat ook niet wijsmaken. Dat ze het opsoppen daar zeg. Wat ook wel veel scheelt is dat Nij Geergen echt alleen maar voor vruchtbaarheidsbehandelingen is en niet een afdeling van het ziekenhuis wat het erbij doet. Niet dat daar wat mis mee is, maar als ik zie hoe het ziekenhuis met jou om gaat ik vind daar toch wel wat van... Ik snap heel goed dat je het als niet plezierig ervaren hebt, dat zou ik ook niet plezierig gevonden hebben. En dan zo'n houding van, tja, we hebben het AL drie keer geprobeerd, zoveel is 3x niet, er zijn vrouwen die wat meer pogingen nodig hebben. Daarbij is dat jullie keuze toch? Of je nog een keer wil proberen, ik snap dat heel goed. Dat verhaal van die vrouw heb ik ook gelezen. Helaas kijken ze in Nederland vaak ook niet verder. Wat je zou kunnen doen is een baarmoederonderzoek, dan gaan ze met een cameraatje in je baarmoeder kijken hoe die er van binnen uit ziet.. Ik ben het wel eens met die mevrouw, vragen, vragen, vragen en je niet zomaar overal bij neerleggen. Heel goed dat je alvast een afspraak gemaakt hebt bij Geertgen. Alternatieve therapieen kunnen heel prima zijn, doe gewoon wat goed voelt voor jou. Zo lang je er niet in doorslaat is er niks mis mee. Wie weet helpt het je wel. Succes met klussen alvast.