Kitje

Ah nee @Paulma wat verdrietig, ik hoopte zo dat je met goed nieuws zou komen vandaag. Vind het echt super rot voor jullie. Het is idd een heel ingrijpend traject, vergt heel veel van je lichaam en mind, niet alleen voor jou maar ook voor je partner. Ik snap zo goed je gevoel nu, gewoon even de tijd nemen lieverd om alles weer op een rijtje te zetten voordat je aan de cryo gaat beginnen. Ik geef je een virtuele knuffel!

Ja, die tweede wachtweek is de ergste vind ik altijd @Paulma De laatste keer had ik het zelfs vanaf het begin al omdat ik zo'n late terugplaatsing heb gehad (pas op dag 27 van mijn cyclus) waardoor ik het gevoel had dat ik ieder moment ongesteld kon worden, het gebeurde echter niet.... Denk dat we dat allemaal doen, zoeken naar klachtjes elk pijntje of krampje wordt onder een vergrootglas gelegd en alles wat we niet voelen ook. Het zegt precies niks. De medicatie kunnen ook een mindfuck zijn want die kunnen zwangerschapsklachten veroorzaken. Natuurlijk maakt het je onzeker als je totaal niks voelt, maar voel je wel wat dan ben je net zo onzeker... Zou het? Of komt het door medicatie? Ik voelde bij alle terugplaatsingen, ook degenen die gelukt zijn, helemaal niks, alleen wat jij ook hebt, beetje moe en pijnlijke boobs, maar dat werd ook veroorzaakt door de medicatie.| Verder waren er totaal geen signalen voor een zwangerschap. Heb wel bij beide gelukte terugplaatsingen een innestelingsbloeding gehad, maar destijds dacht ik dat het begin van menstruatie was, alleen het stopte weer, wat mij vooral de eerste keer heel erg in verwarring bracht. Maar niet iedereen heeft een innestelingsbloeding, dus als jij die niet hebt dan is dat ook normaal. Geloof dat 25% hiermee te maken heeft, dus het grootste deel krijgt die niet. Slim dat je allerlei dingetjes gepland hebt, afleiding is altijd goed. Het wordt vanzelf 26 oktober, maar als je wat leuke dingen in het verschiet hebt dan lijkt de tijd wat vlugger te gaan of hou je je er minder mee bezig. Spannend weekje zo voor je Paulma, nog 6 spannende dagen. Ik duim voor je hoor, voor een positieve test dinsdag!

Die berekening van jou klopt niet helemaal @Chrissy. Het deels betaalde partnerverlof heb ik me niet in verdiept omdat het voor mij volledig niet van toepassing is, dus dat zou je dan even zelf verder moeten uitvissen, maar ik vermoed dat dat op hetzelfde neerkomt als het betaald ouderschapsverlof. Het betaald ouderschapsverlof geldt voor beide ouders, dus voor jou en voor je man, dit geldt voor een periode van 9 weken. Dit is ook echt maar 9 weken, dus ook als je maar 1 dag per week opneemt, dan krijg je 9 weken lang 50% van die ene dag betaald. Neem je volledig ouderschapsverlof voor al je uren, dan krijg je 50% betaald van al je uren. Het is dus niet zo dat je dat kunt uitsmeren over een langere periode zoals met het onbetaald ouderschapsverlof wel kan. Het geeft wel meer mogelijkheden om langer thuis te blijven of een langere periode minder te werken. Die 2x 9 weken (voor jou en je man) moeten wel opgemaakt worden voordat jullie kindje 1 jaar is. Het is dus een iets andere regeling dan het onbetaalde ouderschapsverlof. Overigens is die wet er vandeweek doorheen gegaan en is nu definitief. Voorheen waren het plannen die waarschijnlijk door zouden gaan, maar het is nu dus zeker en gaat in op 2 augustus 2022. Ook als je kindje voor die tijd geboren wordt kun je dus gebruik maken van deze regeling, dus dat geld voor ieder van ons die op dit moment zwanger is of wordt. Het wordt dan door je werkgever ingediend bij het UWV, dus bespreek dat vooral ook met je werkgever als je strakjes je verlof e.d. gaat bespreken, dat je hiervan gebruik zou willen maken, je man moet dat dan ook met zijn werkgever bespreken, ook dat partnerverlof van 5 weken en dat is volgens mij ook echt maar 5 weken, dus ook niet uit te smeren over een langere periode. Je kunt het dacht ik wel in delen opnemen, dus hoeft niet 5 weken achter elkaar, maar zit meen ik wel een maximum leeftijd van je kindje aan verbonden waarbinnen je dit dan moet opnemen, zoek dat ff goed uit dat je jezelf strakjes niet misrekent want dat zou zonde zijn. Na die 9 weken betaald ouderschapsverlof kun je de resterende 17 weken onbetaald nog opnemen tot je kindje 8 jaar oud is en daarbij geldt dus wel als je 1 dag opneemt dat je dat over een langere termijn kunt uitsmeren. https://www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/ouderschapsverlof/invoering-van-2-maanden-betaald-ouderschapsverlof Of er ook zo een regeling is voor zzp-ers is mij onbekend, voor zover mij bekend is er alleen de ZEZ uitkering van 16 weken (bij 1 kindje). Verder is het ook zo dat je als zzp-er zelf mag bepalen of je werkt binnen de periode waarbij het voor werknemers niet is toegestaan. Als werknemer mag je NIET werken in de periode van 4 weken voor de bevalling en 6 weken erna, maar dit mag je WEL als zzper. Dat heeft dan geen invloed op de ZEZ uitkering. Wat fijn Chrissy dat je zo'n fijn gesprek hebt gehad met de verloskundigenpraktijk en dat je er zo'n goed gevoel aan hebt overgehouden. Als je aangeeft wat voor traject je gehad hebt en dat je het allemaal heel erg spannend vind (beetje aandikken hier en daar) dan wil ze misschien wel even een vluchtige echo doen voor je, zodat je iets minder lang hoeft te wachten. Die echo over 3 weken is denk ik de termijnecho, dat is tussen de 10-12 weken, dan wordt het vruchtje opgemeten en wordt de definitieve uitgerekende datum bepaald. Dat het kindje 2 dagen kleiner was bij de eerste echo zou ik me niet zo'n zorgen om maken hoor. Kan idd met een late innesteling te maken hebben gehad, of een wat latere bevruchting, met een IUI zoals jij gehad hebt weet je immers niet precies wanneer de bevruchting geweest is, kan her en der een dagje schelen ook en dat weet je wel precies met een IVF of ICSI behandeling, daarnaast moet een bevrucht eitje ook nog een hele weg afleggen en is de ene daar wellicht vlotter in dan de ander. Met mijn 7 weken echo was het heel lastig te meten vanwege de ligging van het vruchtje en kwamen er metingen uit van tussen de 6 en de 7 weken, dus er viel weinig over te zeggen. 2 Weken later was het ineens een heel ander verhaal en kon er een duidelijke meting gedaan worden. Daarbij moet die meting ook nog eens heel precies, want zo'n vruchtje is nog niet eens 1 cm groot, dus 1 mm verschil hier of daar kan al een dag schelen. Het belangrijkste was er, een sterk kloppend hartje!

Ja, dat weet ik nog @Paulmadat dat de vorige keer zo ging met jou. Lastig wel dat je niet weet of dat iets is dat bij jou hoort, wat ik zelf wel gezien heb toen ik die waarden eens googelde is dat er hele grote verschillen in kunnen zitten in hoeveel HCG iemand heeft. De ene heeft echt veel meer dan de andere. Ik las echt berichten van mensen die wel 4x zo hoog hadden als ik op dezelfde termijn, het maakte mij toen ook onzeker. Maar volgens de artsen gaat het niet om de beginwaarde maar om de verdubbeling ervan en die was bij mij wel goed. Wat mij leerde is iig dat de een gewoon meer aanmaakt dan de ander en dat zou dan ook weer wat zeggen over het ziek zijn of niet, dat zou veroorzaakt worden door HCG en mensen die daar heel veel van hebben, hebben ook een grotere kans op misselijk zijn. Ik snap wel dat het jou nu wel beetje onzeker maakt, hoort het bij jou? Was het een late innesteling? Of is het uberhaupt geen goed teken als je pas laat HCG kunt meten? Ik heb zelf nooit eerder getest dan de afgesproken dag met de behandelaar, ik denk dat ik mezelf gek zou maken ermee, dus ik kan me heel erg goed voorstellen dat jij dat nu zeker niet doet, zeker gezien je vorige ervaring. Misschien dat je voor de zekerheid 2 testen van een verschillend merk kunt nemen? Kan best zijn dat er verschil in zit, in de meting van de testen. En idd slim om dan paar dagen later nog eens te testen, dan zou ik wel doorgaan met de medicatie als je die hebt. Ik heb altijd het 'geluk' gehad dat ik op vrijdagen moest testen, een dag dat ik niet hoef te werken. Maar snap dat een dinsdag een rottige dag is idd, zeker als je dan daarna moet gaan werken. Ik was er niet toe in staat geweest de laatste keer, om te gaan werken, ik was zo van de wap dat het positief was toen, heb een uur bibberend en huilend op de bank gezeten met die test in mijn handen. Van spruitjes heb ik ooit eens gelezen dat het heel goed voor je is, voor de vruchtbaarheid en daar zou veel foliumzuur in zitten. Ik vind ze ook lekker (en het jaargetijde voor spruitjes is nu ook goed) dus voor mij ook geen straf spruitjes te eten. Kijk, hier vind je meer info over het eten van spruitjes met een kinderwens: https://www.nu.nl/lifestyle/3645851/spruitjes-eten-zorgt-meer-vruchtbaarheid.html Verder staat er op de site van Dunya IVF een IVF dieet met allemaal producten erin die je juist wel of niet moet eten. Moet je eigenlijk al vooraf mee beginnen, maar kan nu natuurlijk ook geen kwaad. https://www.dunyaivf.com/en/blog/your-ivf-diet/ In loondienst krijg je ook langer verlof met een meerling, de regels daarin zijn hetzelfde als bij een zelfstandige. 16 weken in totaal met 1 kindje en 20 weken met een meerling. Je 'moet' ook eerder met verlof met een meerling, met 1 kindje mag je tot 4 weken tot de bevalling werken, met een meerling dacht ik tot 32 weken, weet niet precies omdat ik me er niet heel erg in verdiept heb gezien er bij mij eentje is blijven zitten. Soms heb je recht op beide uitkeringen Paulma, dat zou je even na moeten vragen bij die AOV of je daar ook een zwangerschapsuitkering krijgt, dat weet ik niet, maar als je in loondienst bent en zelfstandig bijvoorbeeld dan kun je beide uitkeringen krijgen. Eentje via je werkgever voor je 'normale' salaris en eentje via UWV voor maximaal het minimum salaris. Dit heeft te maken met hoeveel uren je werkt, als je minder werkt dan 1225 per jaar dan krijg je ook minder uitkering, werk je meer, dan gaan ze er vanuit dat je minimaal het minimum salaris hebt verdiend. Maar je krijgt nooit meer dan dat je voorheen verdiende, dus ze kijken dan naar je inkomsten en dan vullen ze aan tot max het minimum salaris, maar kan dus ook zijn dat je minder krijgt. Anyway, gewoon aanvragen die hap en dan hoor je het vanzelf wel. En vooruitlopen op de zaken doen we allemaal toch? Fijn weekend iedereen!

Hahaha, @Paulma weer met het interview Moest toch wel lachen toen ik al die vragen aan Jennie voorbij zag komen. Ik was ook benieuwd naar alles, maar denk och, dat vraagt Paulma morgen allemaal wel... Die Hosnia toch, zou toch wel een mop zijn als blijkt dat Jennie daar ook geweest is. Dan gaat Hosnia het druk krijgen met ons 40 plussertjes vrees ik, iedereen naar Hosnia want zij kan wonderen verrichten... Ja, denk ik deel de linkjes maar ff, scheelt jullie zoekwerk en is handig om te weten toch? Weet je meteen hoe en wat en gezien jullie verlof allemaal zo'n beetje in de zomer gaat plaatsvinden kun je er nog mooi ouderschapsverlof aan vastplakken. Als ik rond die tijd was uitgerekend dan had ik die 9 weken volledig vrij genomen, maar ja, ik kreeg het niet overbrugd tot die tijd dus dan maar zo met 2 dagen werken. Weet alleen niet hoe dat zit met zelfstandige Paulma, of je daar dan ook recht op hebt. Het is jou wel bekend dat je een ZEZ uitkering kunt aanvragen trouwens? Je krijgt alleen maar bijstandbedrag dan, maar iets is beter dan niets toch? Kun je aanvragen als je 24 weken zwanger bent, info vind je hier. https://www.uwv.nl/particulieren/formulieren/aanvragen-zez-uitkering.aspx Een 10 cellige op dag 3 is supergoed Paulma, ze 'moeten' 8 cellig zijn dan, dus eentje 8 cellig en eentje 10 cellig is helemaal top. 2 Mooie emmy's die nu lekker warm bij je zitten en nog 3 voor de herkansing. Jammer dat er 2 wat achterblijven, maar misschien trekken ze nog bij. Voor nu ga ik dan uit dat je eentje in de vriezer gaat krijgen, maar die heb je niet nodig hoor, ja, voor broertje of zusje, maar we zitten in zo'n positieve flow hier, jij test over 2 weekjes (toch? 2 weekjes? wanneer precies?) gewoon kei positief hoor, daar ben ik van overtuigd. Ja, vooral het buikwrijven van Hosnia doen, iedere dag half uurtje wandelen (is goed voor de doorbloeding) en spruitjes eten. Supergoed ook, spruitjes. Goed je vitamines nemen en buikje warm houden. Komt helemaal goed Paulma!

Lieve @Jennie80 ik raakte gewoon helemaal ontroerd bij het lezen van jouw verhaal, de tranen rollen over mijn wangen van blijdschap voor jou, ben ook een emo wrak soms door al die hormonen, maar wat gun ik je dit! Na alle ellende die jij meegemaakt hebt, echt diep respect hoe jij in het leven staat. Zoveel tegenslag en zo'n moeilijke tijd en dan zo'n mooi nieuws brengen Jennie, ik ben zo blij voor jou! Ik kan me je angst zo goed voorstellen, ik heb dat zelf ook ervaren. Elke echo en elke controle, vooral die met de 16 weken die was echt killing voor mij omdat die bewuste controle vorig jaar de controle was geweest waarop ik geen hartje meer had gehoord als ik niet doorverwezen was naar het ziekenhuis toen. De enorme opluchting iedere goede controle en de enorme stress vantevoren, ik kan me zo goed verplaatsen in hoe jij je gevoeld moet hebben de afgelopen tijd. Kan het zijn dat je dat geschreven hebt van de zomer ergens? Van die last minute gecancelde terugplaatsing? Ik kan me dat namelijk ergens herinneren dat jij dat schreef, of ben ik nu van de wap? Maar je voelt je kindje dus al, dus dan ben je al de 16 weken voorbij dan? Wow Jennie, wat ben jij goed in geheimpjes bewaren joh! Hoe ver ben jij nu dan? Ik ben wel heel nieuwsgierig he? Jeetje, wat gaat 2021 mooi eindigen zo zeg, ik kan er met de pet niet bij, zoveel positiviteit, zoveel geluk, zoveel wonders, wow, ik vind het prachtig en ik ben zo vreselijk blij voor iedereen, ik kan het niet eens beschrijven. Nou @Paulma met deze flow kan het niet anders dan dat jij nu volgt hoor, jij krijgt morgen 2 mooie embryo's terug waarvan er minstens 1 blijft plakken, dat kan bijna niet anders. Ik hoop dat de andere meisjes die hier schreven en nu stil zijn ook stiekem net als Jennie zwanger zijn en hier bommetjes komen droppen binnenkort, ik hoop dat zo! Goh, wat een mooi wonder, je hebt zo gelijk Jennie, hoe moeilijk het soms lijkt en hoe lastig een traject kan zijn, hoeveel hobbels we ook moeten nemen soms, never give up! Jennie geniet van je wondertje, ik wens je zoveel geluk toe, die harde trappen komen nog wel hoor en dan lig je snachts ook wakker van een kleine druktemaker die precies op het moment dat jij wil slapen bedenkt 'laat ik eens gaan kopje rollen'

Whoohooooo, wat een mooi en fantastisch nieuws @Chrissy! Super gefeliciteerd, had ik al gedaan na je test, maar nog maar een keer. Ik ben zoooo blij voor jullie! Wat een fijne arts om jullie meteen zo te ontvangen met die woorden en je meteen uit je lijden te verlossen door te zeggen dat het goed is. Een mooi, stevig kloppend hartje dat klinkt echt top Chrissy. Nee, zo'n eerste echo is weinig van te maken, een vruchtje van amper 1 cm groot dat eruit ziet als een vlek, in de verste verte geen kindje in te ontdekken, maar dat hartje, dat is alles wat je moet zien met 7 weken. Wat leuk dat je man het gefilmd heeft ook, je gaat de komende tijd nog vaak vol ongeloof kijken naar dit mooie kloppende hartje, geloof mij maar. Dat de zenuwen door je lichaam zouden gieren had ik al verwacht, het is ook retespannend, je gaat horen of het goed zit of niet. En al die spanning die dan van je afglijdt, na die woorden 'het ziet er goed uit' die ontlading. Jullie lopen vast al de hele verdere dag met een grote grijns van oor tot oor. Qua uren werken gewoon ff over nadenken idd wat je wil en wat de mogelijkheden zijn. Je hoeft nu nog niet alles te beslissen, laat dit eerst maar even bezinken en tot je door dringen en dan zie je over een poosje maar verder. Geniet lekker van dit wondertje dat in je groeit. Dat van 50% doorbetaald is nog niet ingevoerd Chrissy, dat gaat in augustus 2022 en geldt voor de eerste 9 weken. Dit mag zowel jij als je man opnemen. Dus jij mag 9 weken opnemen en je man ook. De voorwaarde hiervoor is dat je dit opneemt voor de eerste verjaardag van je kindje. Je kunt dan kiezen voor volledig ouderschapsverlof, dan krijg je dus maximaal 50% van je salaris doorbetaald, of gedeeltelijk. Als je nu bijvoorbeeld 4 dagen werkt en je neemt dan bijvoorbeeld 1 dag ouderschapsverlof, dan krijg je 3 dagen salaris en van die ene dag dat je dan verlof opneemt die krijg je voor 50% betaald. Zo kunnen jullie, jij en je man, langer genieten van jullie kindje zonder meteen hurry up te gaan werken, als jullie dit willen. Daarna heb je ook nog recht op ouderschapsverlof (in totaal 26x het aantal uren dat je werkt) maar dan is dat volledig onbetaald. Dat zou je dan moeten berekenen of je dat kunt bekostigen financieel. Voordeel is wel dat je dan wel je normale contracturen behoudt en dus altijd terug zou kunnen naar de uren die je nu ook werkt als je dat zou willen. Hier vind je meer info over het ouderschapsverlof in 2022: https://www.rijksoverheid.nl/actueel/nieuws/2021/04/20/ouderschapsverlof-deels-betaald-vanaf-augustus-2022 Wat jij bedoeld met 'onlangs ingevoerd' is denk ik het verlengde partner verlof. Dat is in 2020 ingevoerd, dan kunnen partners 5 weken lang verlof krijgen na de geboorte voor maximaal 70% van het salaris. Ik heb me hier verder niet in verdiept omdat ik geen partner heb, maar voor jouw man (en ook die van jou Paulma) kan het wel nuttig zijn te weten. Hier vind je informatie over het verlengde partner verlof: https://www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/geboorteverlof-en-partnerverlof/geboorteverlof-voor-partners Beide soorten staan dus los van elkaar, jouw man kan dus gebruik maken van beide regelingen, dus het partnerverlof van 5 weken en ook het ouderschapsverlof. Nou, ik ga een alcoholvrije borrel nemen op jullie kindje Chrissy en ik wens Paulma veel succes toe morgen. Paulma, dit komt voor jou ook goed, dat weet ik zeker, we zitten in zo'n positieve flow hier! Leuk ook, dan zitten jullie best dicht bij elkaar. Chrissy 1 juni en Paulma 4 juli, wat een mooie lente/zomerkindjes gaan dat worden! Wat een mooi nieuws, ik ben er zelf helemaal blij van geworden hiero.

Ja, zwaar irritant @Paulma en ik merk ook dat ik er niet zo goed tegen kan op het moment. De zwangerschap verloopt dan wel vlotjes, maar heb sinds een week of wat veel nachtmerries snachts, wordt veel wakker, moet vaak plassen, kennelijk hoort dat erbij, maar fijn is het niet. Ik werk nu 4 dagen, de bedoeling was eigenlijk om dan door te werken tot 4 weken voor de bevalling (als dat lukt), maar vanaf november moet ik ook al mijn uren weer op kantoor gaan werken, terwijl ik nu nog een dag in de week thuis kan werken, wat voor mij een stuk rustiger is. Dus ik had alles bij elkaar opgeteld, een lul op het werk, alle dagen naar kantoor, de nachtmerries (hopelijk houden die op) en een zwangerschap die in het laatste trimester ook zwaarder wordt, denk nee, ik ga mezelf niet plagen, hoppekee met verlof zodra het kan. Na mijn verlof 'hoef' ik maar 2 dagen, dus dat scheelt een boel. Ik heb idd heel bewust voor die 2 dagen gekozen, ik kan een heel eind opvangen met mijn vakantiedagen en vanaf augustus 2022 wordt het ouderschapsverlof voor 50% betaald voor een periode van 9 weken, dan heb ik tot die tijd mijn fulltime salaris en daarna nog 75% ofzoiets, voor maar 2 dagen werken. Het voelde voor mij goed om dit zo te doen, ik heb een poep tijd gehad toen mijn zoon klein was, ik kan dat met hem nooit meer over doen, maar met dit kindje kan ik het wel nog een keer meemaken, ik heb me echt voorgenomen hier ontzettend van te gaan genieten nu. Dat heb ik idd ook gelezen, van dat ze elkaar kunnen helpen. Volgens de embryoloog die ik gesproken heb met mijn laatste behandeling is het dan wel belangrijk dat je 2 ongeveer 'gelijke' embryo's laat terugplaatsen, dus qua kwaliteit even goed en even ver in ontwikkeling. Want als je een hele goede en een matige zou laten terugplaatsen dan zou ook die matige de hele goede naar beneden kunnen trekken. Ze zei ook dat de kans op een zwangerschap 10% groter was met terugplaatsen van 2 en vond mijn keus voor 2 een slimme keus. Wat er wel of niet van waar is, ik weet het niet, voor mij voelde het terugplaatsen van 2 ook goed en als dat voor jou ook zo voelt Paulma, dan lekker zo doen. Na de punctie is er idd geen invloed meer die je kunt uitoefenen, nu is het afwachten hoeveel er goed bevrucht zijn en goed doorontwikkelen. Met 9 mooie rijpe eitjes heb je iig goede kansen op een aantal mooie embryo's. Ja, heel maf idd dat je daar niks van terug ziet. Ik ben nu 2x zwanger geworden van 1 kindje na een terugplaatsing van 2 embryo's, vorig jaar in juni en nu. Ik heb wel 2x een hele kleine bloeding gehad ongeveer een week na de terugplaatsing. Of ik dat met mijn zoon destijds ook gehad heb weet ik niet, want ik had toen geen inlegkruisjes omdat die zwangerschap een natuurlijke was, dus ik had ook geen bollenrommel waar ik die inlegkruisjes voor nodig had. Het bloedverlies was ook maar weinig, dus wellicht is dat een innestelingsbloeding geweest, of is dat het embryootje geweest wat niet is blijven zitten, ik weet het niet. Heb er weleens op internet naar gezocht en meestal lees je dan toch wel dat het gewoon oplost en verdwijnt. Zo'n paar dagen oud embryo is ook vrijwel niet zichtbaar, is geloof ik 1 mm ofzo. En wat nu verstandig is... Ik heb echt geen idee. Was ik ook zwanger geworden als ik er 1 had laten terugzetten? Of hebben ze liggen knokken om een goed plekje in mijn bms en heeft er eentje gewonnen? Was die andere wel blijven zitten als ik ze 1 voor 1 had laten terugzetten? De meningen zijn erover verdeeld en we weten niet hoe het was geweest als we een andere beslissing hadden genomen. Volg gewoon je gevoel daarin, dan doe je het nooit verkeerd. Voor mij maakt het jaargetijde ook geen fluit uit. Voor ons valt er weinig te plannen, daarbij hebben wij ook niet de luxe om even een half jaar te wachten voor een 'betere' tijd. Althans, ik had die tijd niet. Je bent toch afhankelijk van wanneer je een traject in kunt gaan en we doen er zoveel voor en dan is het ook nog eens een gekke tijd. Heb ook al eens last minute annulering gehad (maart 2020) dus ik wacht niks meer af, als het kan en mag, dan meteen ervoor gaan, want stel je wacht ermee en er zijn weer allerlei lockdowns dan heb je alsnog niks. Het is idd makkelijk gezegd als je jong bent, een partner hebt, in een vloek en een zucht zwanger wordt, geen medisch traject hoeft doorlopen en dus ook niet afhankelijk bent van medici, maar dat vind ik nogal wat om te zeggen, ik snap dat je er een beetje boos om werd ja, zou ik ook hebben. Als mijn zwangerschap van vorig jaar wel goed verlopen was, dan was ik toen 7 maart uitgerekend geweest. Dus de kleine was dan vermoedelijk in februari gekomen omdat ze me niet tot 40 weken wilden laten doorgaan. Maar kinderen komen ook weleens te vroeg, dus misschien was die dan wel in januari gekomen, of december, zit je nog met een 'winterbaby' Dan kun je alles nog zo goed plannen, maar als die te vroeg komt dan valt alsnog je planning in duigen. Dat ik nu weer zwanger heb mogen worden vind ik zo'n kostbaar geschenk en het maakt me zo blij en gelukkig. De kans dat die met kerstmis komt is aannemelijk, of met oud en nieuw, het kan allemaal, ja dat is dan maar zo. En dan hoef ik ook niet door weer en wind in de kou naar mijn werk, is ook fijn ergens wel, lekker in de winter cocoonen, binnen blijven of een winterwandeling maken met de kleine, verheug me er nu al op! Benieuwd ook naar Chrissy, maar ja, misschien heeft ze vanmiddag pas de afspraak.... Wij zijn veel te nieuwsgierig Paulma

Dat zei Hosnia tegen mij ook @Chrissy Ze zei tegen mij ook dat ze op haar 42e nog een kindje gekregen had. Ik lag ook nog te murmelen dat ik wel een dikke buik heb en toen zei ze, nee hoor, dat valt reuze mee, je buik is mooi soepel en ik kan alles goed voelen, ik hoef ook niet op een krukje te gaan staan om bij de bovenkant van je buik te kunnen Ze geeft je een heel fijn en positief gevoel, precies dat wat je nodig hebt op een moment als dit en ze heeft me zo tot rust gebracht daar. Vergeleken met jullie die zo aan het begin staan ben ik al wel een eindje op weg idd, maar toch minder ver als dat het lijkt. Ga nu het derde trimester in en met iedere week dat ik verder kom worden de overlevingskansen groter en groter, dat voelt fijn al ben ik er met regelmaat nog steeds onzeker over, ik vrees dat dit de rest van de zwangerschap wel aan zal houden. Ben nog steeeds zenuwachtig voor iedere controle.... Namen verzinnen ja, moeilijk vind ik het en geboortekaartje.... Ook zoiets, moet ik me ook mee gaan bezig houden. Bizar wel ook. Die rollercoaster is heel herkenbaar Chrissy, ik voelde dat precies zoals jij. Je vind die balans wel naarmate je wat verder komt en meer en meer vertrouwen krijgt, al moet ik je eerlijk zeggen dat ik de onbezorgdheid die ik met mijn zoon voelde destijds bij deze zwangerschap niet ervaren heb, maar dat is denk ik ook wel een logisch gevolg op dit traject en wat we meegemaakt hebben allemaal. Oh, ja, telefoongesprek dat scheelt, dan ziet ze je gezicht niet nee. Ben wel heel erg benieuwd naar haar reactie. Ja, een collega die ervan weet is superfijn. Ik had destijds (in mei was dat) met haar over de vakantie, zij twijfelde nog of ze wel of niet weg zou gaan. En jij? Ja, ik ga niet, kijk maar, liet haar de positieve test zien. Zij wist wel van vorig jaar enzo, maar ze wist niet dat ik toch weer een poging gewaagd had, ze was echt zo blij voor mij toen. Kan me dat gesprek tijdens ons wandelingetje nog zo goed herinneren, ook haar verbaasde gezicht en haar enorme blijdschap voor mij, dat voelde fijn. Nou, voor jou is het DE dag Chrissy, je gaat vast zenuwachtig zijn voor de echo en als je op die tafel ligt te wachten op beeld dan gaat je hard kloppen als een gek om vervolgens die enorme opluchting te voelen als je dat knippertje ziet. Ik heb er alle vertrouwen in dat het goed zit meis, geniet van de beelden die je ziet! Wat een mooi resultaat @Paulma 9 mooie rijpe eicellen, top! Daar gaan vast een aantal mooie embryo's uit komen, paar spannende daagjes nog voor je in het verschiet dan Paulma. Morgen de terugplaatsing van 2, je hebt er vast meer dan 2, ik gok op 4. Dat zou mooi zijn he? 2 Terug en 2 in de vriezer. Laat je er nu 2 terugplaatsen vanwege dat het vorige keren niet gelukt is? Ik heb er ook telkens 2 laten terugplaatsen (indien ik er 2 of meer had dan), heb toch het idee dat het de kansen vergroot. De kans dat ze allebei blijven zitten is niet zo heel groot, maar ik heb ook bewust dat 'risico' genomen. Had zoiets van dat zien we dan wel weer. Nooit zijn er 2 blijven zitten en heb ook nooit een spoor gezien van een tweede. Als er al wat bleef zitten was bij de eerste echo al vrij duidelijk dat het om 1 kindje ging en zag ik ook echt niks van een tweede. Balen dat de punctie pijnlijker was, maar wat jij zegt het is gelukkig snel voorbij. Dat beurse gevoel in mijn buik heb ik ook gehad de dag erna, ook spierpijnachtig gevoel. Dat had ze mij ook gezegd dat ik dat kon voelen. Vanaf de tp is het idd anders dan ervoor. Ervoor moest je een soort van rondjes maken op je buik, 5 minuutjes iedere dag, ik deed dat voor het slapen gaan, in bed. Na de tp moest je idd beetje heen en weer wrijven, tot de positieve test, daarna mag het ook nog als je dat prettig vind. Ik heb dat tot de eerste echo gedaan dagelijks en daarna toch ook nog wel regelmatig. Wat mooi dat je 5 maanden met verlof kunt gaan Paulma. Ik heb alleen mijn zwangerschapsverlof en heb ook lekker veel vakantiedagen opgespaard. Ik heb 1 december mijn laatste werkdag, wilde eigenlijk langer doorwerken, maar met de komst van een nieuwe 'collega' die een enorme lul blijkt heb ik besloten mezelf niet langer te plagen dan nodig, dus ik ga zo snel mogelijk met verlof, ben ik er even van af. Ik ga dan vanaf april weer werken, 2 dagen per week en dat kan ik dan heel 2022 zo doen en dan bekijk ik daarna weer of dit financieel voor mij te doen is zo. Ik wil ook echt heel erg genieten van dit wonderbabietje en zo min mogelijk werken. Dat vooruitlopen op de zaken is ook heel herkenbaar Paulma, dat deed ik ook, ik rekende ook al meteen de uitgerekende datum uit en na mijn eerste echo droomde ik over mijn verlof. Doen we denk ik ook allemaal. Wel lekker zo in juli, heb je je verlof in de zomer. Ik zit midden in de winter met mijn verlof en als het weer mooier weer wordt dan moet ik weer gaan werken.... Ach ja, het is wat het is he? Nou Paulma, succes morgen met de terugplaatsing! Succes meisjes, ik vind het zo spannend allemaal voor jullie! Ik duim keihard mee voor mooie echo's, dubbele terugplaatsing, goede zwangerschappen en mooie babietjes in 2022!

Fijn dat je wat gevonden hebt bij jou in de buurt @Chrissy en dat je daar ook op eigen verzoek echo's kunt laten maken, zo heb je altijd de keus of je dat wil of niet, toch een prettig idee. Ik heb er uiteindelijk geen gebruik van gemaakt, maar het is fijn te weten dat je tegen betaling echo's kunt laten maken zoveel je wil. Dat snap ik heel goed dat als je dat punt waarop het vorige keer mis ging voorbij bent dat je dan zoiets hebt van, oh, zou het nu dan toch goed gaan? Zo voelde dat hier ook, als was mijn punt een stuk verder weg nog en af en toe dan bekruipt me nog steeds de angst wel van het zal toch niet... Dat probeer ik dan maar zo vlug mogelijk weer weg te stoppen en als ik dan weer een schopje gevoeld heb dan ben ik weer gerustgesteld. Ha, je bent er nog kleintje! Fijn. Goed om te lezen dat je er zelf steeds meer vertrouwen in krijgt en idd, geen bloed en geen krampen is meestal ook gewoon een goed teken. Bij mij viel de zwangerschap ook niet op, ik ben ook behoorlijk wat afgevallen en nog steeds niet mega slank, dus dat zie je dan niet zo snel. Kun je het lang verstoppen, mijn collega's zeiden toen allemaal van goh, niks van gezien, niks van gemerkt ook. Nee, ben goed in verstoppen Leuk dat je ene collega er vanaf weet en dat is zeker fijn. Ik had ook een collega die al heel vroeg van de zwangerschap af wist, ging altijd met haar een stukje lopen in de pauze en was fijn met haar erover te kunnen hebben en ons te verkneukelen over alle verbaasde reacties. Wat een grappig gesprek moet dat ook zijn geweest met je bazin, over het verlof. Ze moest eens weten idd. Leuke verrassing zo ook voor je moeder. Ik weet zeker dat iedereen heel blij voor je gaat zijn, zeker als zij zien hoe gelukkig het jou maakt. Nog een paar daagjes voor je echo, spannende daagjes denk ik zo voor je. Hahaha @Paulma nee, zo vlot gaat het niet. Zou wel willen, maar helaas, al begint het voor mijn idee nu toch wel lekker op te schieten. Kan al gaan aftellen, nog paar dagen en dan ben ik in derde trimester, nog zoveel weekjes werken, nog zoveel weekjes tot de 30 weken echo, nog zoveel daagjes tot de volgende controle, nog zoveel weekjes en dan is die er zeker, nog zoveel.... Mijn zoon heb ik wel gezegd dat hij mee mag denken met de namen, maar hij komt niet met veel. Hij gaat gewoon zijn gangetje en vind het allemaal wel best, het boeit hem ook niet zo, maar ik merk toch wel dat hij er op zijn manier toch ook wel mee bezig is, aan kleine dingetjes merk ik dat dan. Ik heb het er ook niet veel over met hem, wil hem ook niet overloaden met baby. Wat een goed nieuws voor jou vanmorgen, dat klinkt allemaal top Paulma. BMS van 9 uit 3 laagjes is perfect en zo'n mooie grote follikels, wat fijn dat ze bij jou zo mooi gelijkmatig groeien grotendeels. Ik had altijd maar 2 of 3 grote en de rest bleef dan achter, was altijd zo jammer. Groot verschil wel met rechts en links bij jou trouwens. Maar een stuk of 7 mooie grote follikels maandag zou top zijn, kans dat daar rijpe eitjes in zitten is vrij groot. Laat bij de punctie ook de kleintjes weghalen Paulma, die van 12 en 15, ik heb rijpe eitjes gehad uit follikels van 12! Succes bij Hosnia vanmiddag, je gaat het hopelijk net zo prettig vinden bij haar als dat ik het heb gehad. En dan nog acupunctuur erbij, je bent echt zo goed bezig, alles ziet er zo goed uit, dit moet wel gaan lukken gewoon, zo'n positieve flow, dat kan niet anders! Succes alvast voor je punctie maandag, ik ga duimen dat je minstens 7 rijpe eitjes hebt. Fijn weekend meiden!

Wat balen zeg @Paulma dat je zo'n erge hoofdpijn hebt soms. Maar gelukkig niet allemaal voor niks, dat klinkt goed hoor, 8 follikels, waarvan iig 5 die allemaal beetje even groot zijn. Hopelijk blijven ze zo doorgroeien en trekken de iets kleinere nog wat bij. Zou mooi zijn als ze alle 8 doorgroeien en misschien heb je nog wel een bonusfollikel erbij bij de punctie. Soms zitten ze wat verstopt achter elkaar en heb je een enkel extra. Het BMS van 8,4 is helemaal prima hoor, volgens mij hebben ze graag 7 of meer dus 8,4 nu al is heel netjes. Ik had ook zoiets tijdens mijn eerste meting en uiteindelijk werd het dan zo rond de 10 zoiets, ene keer wat meer dan de andere. Bij jou heeft het nog enkele dagen om nog wat dikker te worden, maar al blijft het zo dan is het ook al dik voor elkaar. Fijn dat je er zo'n goed gevoel bij hebt, soms hoeft dat ook nergens op gebaseerd te zijn. Als het voor jou goed voelt, dan is dat gewoon zo en sta je iig positief in deze poging. En ik ga zooooo hard voor jou duimen! Benieuwd hoe de zaken er zaterdag voor staan en dan zullen ze idd wel een dag prikken voor de punctie. Dus eind volgende week terugplaatsing dan. Ja, het VK centrum waar ik ben voel ik mij prettig, zijn fijne meiden die heel erg met me meeleven en alles. Het is fijn te weten dat je altijd mag bellen, niet dat ik dat gedaan heb, maar gewoon de wetenschap dat het kan. Veel persoonlijker dan het ziekenhuis, ik kom niet onder het ziekenhuis uit, maar probeer het zo lang mogelijk uit te stellen wel. En dromen mag altijd Paulma, ik kan ook nogal eens op de zaken vooruit lopen, dat doen we allemaal wel denk ik. Nee, ben nog niet bij de 30 weken hoor, het gaat wel best rap, maar zo vlug nu ook weer niet. Ben intussen 26 weken, dus nog 4 te gaan voor die 30 weken grens. Ah ok, nou gelukkig dat je voorbereid was op de kruiden @Chrissy Als Hosnia zegt dat je ze niet mag gebruiken dan ook maar niet doen. Ik mocht ze nog gebruiken tot de dag voor de terugplaatsing, op de dag van de terugplaatsing mocht dat niet meer. En dan na de bevalling weer. Wellicht is het bij jou anders dan omdat jij een IUI hebt, dus jouw eitjes zaten daar nog te kijken tot ze door de zaadjes verwelkomd werden en jou in blijde verwachting konden maken. Dan is dat stomen wellicht een minder goed idee. Ik kan me heel goed voorstellen dat je de afspraak graag op tijd wilde hebben, zeker als je niet precies de dag weet. Ik had natuurlijk een hele precieze terugplaatsingsdag, dus dan kun je zoiets ook beter plannen. Dan kun je maar beter ietsje vroeger zijn dan te laat. En als je daarna braaf de onderhoud massage hebt gedaan is het ook goed toch? Ze had toen tegen mij gezegd dat ik dat moest doen tot de positieve test, maar het mocht ook langer als ik dat prettig voelde. Ik heb het tot de eerste echo zo'n beetje gedaan en daarna zwakte dat wat af. Deed de buikmassage altijd als ik ging slapen, dan lag ik in bed, eventjes 5 minuutjes en daarna lekker slapen. Oh, dat zou wel kunnen ja, dat ze het over mij had daarmee, want daar heb ik het wel met haar over gehad, dat er waarschijnlijk 2 terug geplaatst zouden worden (ik wist toen nog niet hoeveel embryo's ik zou overhouden die geschikt zouden zijn voor terugplaatsing) en ik heb haar later gemaild dat ik zwanger ben van 1 kindje. Snap ik ja, dat je klaar bent met het ziekenhuis, zeker jij hebt geen fijne ervaringen ook door alle negativiteit. Je kunt je door de verloskundige laten doorverwijzen naar elk echo centrum dat deze medische echo's doet en aangesloten is bij de zorgverzekeraars, wordt volledig vergoed door de zorgverzekering namelijk. Ik heb ergens eens gelezen dat je uit Brabant komt, ik ben hier geweest: https://www.echoeindhoven.com/ Weet niet of het te doen is voor jou, maar het is zeker de moeite waard. Ik raad je wel aan om op tijd te bellen, na je termijnecho al om de 20 weken echo in te plannen. Ik deed dat pas na de 16 weken controle en toen had ze niet zoveel plekjes meer over daarvoor. De 20 weken echo 'moet' je doen tussen 18+3 en 20+3 ik heb de mijne op 18+6 gedaan. Je kunt daar ook terecht voor gewone echo's en pret echo's, als je beetje bezorgd bent bijvoorbeeld. Kost je een paar tientjes, maar je kunt er gewoon op eigen verzoek een echo laten doen. Zeker als je onzeker bent of angstig, wat velen hier toch wel in meer of mindere mate ervaren, kan dat wel echt een goede optie zijn, die worden dan niet vergoed. Nog een weekje dan tot je echo. Dan ben je ergens tussen 7 en 8 weken denk ik? Spannend weekje wordt dat voor je en die eerste echo is retespannend ook. Fijn te lezen dat je een goed gevoel hebt erbij, soms hoeft iets geen reden te hebben, het voelt goed, dus dat is helemaal prima. Ik ga superhard voor je duimen iig, vind het bijna net zo spannend als jij! Ja, ik heb het ook pas laat verteld, dat kwam door wat er vorig jaar gebeurd is, ik wilde eerst die 14 weken voorbij zijn en toen ik daar aangeland was, dat was ergens halverwege juli ofzo, toen was het vakantietijd en had ik nog een (voor mij) hele spannende controle met 16 weken voor de boeg. Dat was vorig jaar de controle geweest waarop ik geen hartje meer gehoord had als ik niet doorverwezen was naar het ziekenhuis, ik was dus heel erg bang voor juist DIE controle en dat was in mijn laatste werkweek voor de vakantie. Mijn directe chef was toen al met vakantie en vond dat hij het op het werk als eerste moest weten, dus ik heb het uiteindelijk over de vakantie heen getild en dus pas na mijn vakantie verteld, toen was ik al op de helft Ook bij mij in mijn omgeving en werk ging men er vanuit dat ik al afgeschreven was. Oud, alleen, grote zoon, dan krijg je geen baby meer. Ik moet je zeggen dat de reacties zeer verbaasd waren maar ook heel tof. Ik heb niet 1 negatieve reactie gehad, misschien ook wel omdat men zag hoe blij en gelukkig dit kindje mij maakt en ze mij dat geluk gewoon gunnen, ik vond de reacties erg leuk allemaal, ook de verbaasde gezichten. Wanneer je zoiets verteld is helemaal up to you Chrissy, wanneer jij het juiste moment vind. Wettelijk gezien moet je het je werkgever vertellen uiterlijk 3 weken voordat je met verlof wil gaan, dus je hebt nog wel even de tijd. De meeste mensen wachten de eerste 12/13 weken af daarvoor, maar ligt ook aan wat voor werk je doet en of er risico's aan zitten mbt de zwangerschap. Ik heb gewoon een kantoorbaan, zonder enig risico dus ik kon me ook permitteren om zo lang te wachten. Succes meiden, ik duim met jullie mee!

Ah, woensdag weer een echo, spannend @Paulma ik hoop dat ze lekker aan het groeien zijn daar bij jou. Balen van je hoofdpijn, hopelijk neemt het weer af idd. En anders mag je wel paracetamol toch? Als het te erg wordt? En dan daarna afspraak voor punctie dan? Of zit er nog een echo tussen? Wat grappig dat jij via dit forum bij Hosnia terecht bent gekomen @Chrissy. Voor mij was het toeval dat ik bij haar kwam, ik had goede verhalen gehoord over baarmoedermassage, maar er waren geen namen genoemd, toen ben ik gaan googelen en heb ik eea bekeken aan mogelijkheden. Bij haar website kreeg ik een goed gevoel en zodoende ging ik naar haar, ik ga eigenlijk altijd af op mijn gevoel. En toen hoorde ik pas later dat er ook anderen hier bij haar zijn geweest, dat vond ik dan toch wel maf. Voor mij was het ook een stuk rijden, ruim 100 km, maar dat had ik er wel voor over. Denk niet dat ze het over mij heeft gehad Chrissy, ik ben weliswaar in het Turkse deel van Cyprus geweest, maar ik heb geen 2 terugplaatsingen gehad daar, de eerste keer was meteen raak namelijk. Ik was ook zoooo vreselijk blij dat ik niet terug hoefde voor die cryo, weer in dat afschuwelijke hotel in quarantaine zitten, daar had ik echt zo geen zin in, dus mijn blijdschap was dubbelop, blij dat het gelukt was en blij dat ik niet terug hoefde. Oh, hahaha, jij hebt die kruiden ook gehad ja? Ik heb er nog over, dat moest ik na de bevalling gebruiken om te reinigen zei ze. Ze raadt op haar site aan om de massage zo kort mogelijk voor de terugplaatsing te doen, bij mij zaten er een paar dagen tussen vanwege de reis enzo, maar als je gewoon hier een terugplaatsing doet dan kun je veel korter vantevoren en heb je geen tijd om te stomen. Ik ben daar toen zaterdag geweest en had dinsdag de terugplaatsing, dus heb zondag en maandag zitten stomen boven het soepkommetje. Ik voelde me compleet belachelijk en was blij dat niemand dit kon zien ook Ach ja, dat testen, als je daar voor staat dan snap ik dat wel dat je er tegenop ziet, wat jij zegt, bang om weer die teleurstellende witte test te zien, niet zo handig gepland dan idd die kantoordag. Ik had toevallig geluk dat ik op een vrijdag moest testen, dan heb ik vrij, dus dat scheelt, daarbij moest ik ook het resultaat doorgeven, dus ik moest wel. Ik kan ook heel slecht tegen onzekerheid, dat speelde ook mee. Dat broekloeren op de wc en bang voor rode ellende te spotten is echt heel herkenbaar Chrissy, dat hebben we denk ik allemaal. En dan nog, als je het een keertje spot, niet meteen in paniek raken, want het komt best wel regelmatig voor dat er niks aan de hand is als je bloed spot. Ja, meestal is dat zo dat je de eerste echo hebt waar je in behandeling bent geweest, dat is dan zo rond 7-8 weken. Dan wordt er gekeken of het hartje klopt, klein knippertje op het scherm zie je dan en of je zwanger bent van 1 of 2 en of het op de juiste plek zit, dus in de baarmoeder en niet erbuiten. Al heb je daar met IVF meer risico op dan met IUI dacht ik, op buitenbaarmoederlijke zwangerschap. Daarna krijg je dan de termijn echo en die is tussen 10-12 weken (bij mij was het rond de 11 weken), maar als je aangeeft wat voor traject je hebt gehad en dat je bang bent dan zijn verloskundigen ook nog wel geneigd om nog een echo er tussen in te plannen, hebben ze bij mij wel gedaan, ik had er dus rond de 9 weken nog eentje. Ik vind het heel belangrijk dat ik begeleid door iemand waar ik me prettig bij voel, voor mij was dat de verloskundige in mijn dorp. Als dat voor jou ook zo voelt, zeker doen hoor, het is zo belangrijk dat je je op je gemak voelt. Ziekenhuis vind ik heel onpersoonlijk allemaal. De 20 weken echo heb ik bij een echo centrum gedaan en niet het ziekenhuis. Dat had voor mij meerdere redenen. Eentje was dat ik daar al geweest was voor de behandeling om mijn bms te bekijken en ik dat een heel fijn centrum vond en een andere reden was dat je in het ziekenhuis (althans het ziekenhuis waar ik geweest ben) de echo's niet mag filmen en het scherm waar je naar kijkt veel kleiner is. Het echocentrum heeft een supergroot scherm hangen waardoor je supergroot en mooi beeld krijgt van de kleine en daarnaast kun je voor 5 Euro een USB stickje kopen en dan zetten ze alle foto's en het filmpje (zonder geluid, alleen hartslagje hoor je eventjes) op de USB zodat je het thuis nog eens na kunt kijken en kraakheldere digitale foto's van je kindje hebt. Daarnaast krijg je de foto's ook nog uitgeprint mee. Ik moet ook in het ziekenhuis bevallen, ik mag tm 30 weken bij de verloskundige blijven en daarna moet ik af en toe naar het ziekenhuis want dan willen ze me daar ook gaan monitoren. Heb daar ergens in november de eerste afspraak staan, zal nog wel horen van de verloskundige hoe en wat verder dan bij mijn volgende afspraak want dan wordt ook de bevalling besproken enzo. Wat fijn dat je je verder goed voelt, lekker houden zo. Dat wat jij beschrijft dat je wat moet eten omdat je anders misselijk wordt had ik bij mijn zoon ook, deze keer en ook de vorige keer had ik echt nergens last van, alleen vermoeidheid en pijnlijke boobs. En nu nog, behalve wat last van maagzuur hobbel ik probleemloos overal doorheen, ga wel op tijd slapen, merk ook wel dat als ik een drukke dag heb gehad dat ik dan wel wat vermoeid ben, maar verder heb ik niks te mekkeren, dus dat doe ik dan ook maar niet. Heb jij dan volgende week ergens je echo? Of de week erna? Fijn weekend voor iedereen!

Dat klinkt allemaal wel heel erg goed @Chrissy, 2 follikels die klaar lagen ook nog en dat na dat teleurstellende ziekenhuis wat destijds al jouw hoop de grond in geboord heeft. Zo zie je maar hoe waardevol een forum als dit kan zijn, elkaar hoop geven, tips, ideetjes en ik ben zo blij dat je naar deze kliniek waar je nu zit bent overgestapt ook, het is zo'n groot verschil met het ziekenhuis. Dat is toch ook waar het om gaat, je komt daar niet om de grond in geboord te worden, je komt daar in de hoop dat ze je wens kunnen vervullen en kennelijk heeft deze kliniek dat een stuk beter begrepen. Ja, Hosnia, is geweldig, ik heb de massage bij haar als heel prettig ervaren destijds. Ik heb haar ook nog een mailtje gestuurd dat ik zwanger was, niet meteen, na een paar weekjes, daar kreeg ik een heel lief berichtje op terug. Ze is erg begaan met je en ik had er graag een rit van meer dan 100 km voor over om me door haar te laten behandelen. Het is idd wat jij zegt, een flinke dosis geluk en alles moet gewoon kloppen op dat moment. Ik denk dat de rust die jij nu had ook zeker wel op een positieve manier heeft bijgedragen aan het succes van nu. Als elk dingetje wat je doet in positieve zin ook maar een heel klein beetje helpt dan heb je toch meerdere kleine beetjes die dan toch net dat ene extra procentje kans kunnen opleveren. Zo zie ik het tenminste. Bij mijn laatste poging had ik ook een weekje vakantie, ook na de tp nog, ik had daarna gewoon nog 5 heerlijke dagen rust en ik heb ook echt rust gehouden, weinig gedaan, alleen leuke dingen en vooraf had ik mijn huis goed gepoetst dat ik eventjes niet hoefde, iig tot de testdatum niet. Het voelde voor mij goed om het zo te doen en dan die baarmoedermassage erbij, iedere dag half uurtje wandelen, gezond eten, het zijn allemaal geen wondermiddeltjes, maar ze kunnen echt wel een kleine positieve bijdrage leveren. Sowieso is in dit traject gewoon heel belangrijk dat je doet wat goed voelt. Moest wel een beetje lachen om je verhaal over die test, is ook weer zo typisch trouwens, werk je maanden thuis en dan moet je net op die ENE dag naar kantoor, ik zou ook niet getest hebben op een kantoorwerkdag, simpelweg omdat ik daar echt niet toe in staat was geweest. Het is zo herkenbaar wat je schrijft, de angst op weer een teleurstelling en het enorme ongeloof dat het wel gelukt is. Ik heb de test nog die ik destijds gedaan heb en ook die dag wel tig keer die test bekeken of het wel echt klopte, ook de dagen, zelfs weken daarna heb ik nog af en toe naar de test gekeken. Aftellen nu voor je naar de echo. Stel je er niet teveel van voor hoor, ik zag destijds een vlek ergens in een hoekje weggemoffeld met een kloppend hartje, kon er in de verste verte geen kindje van maken. Had ik ook nog de pech dat die op een onhandige plek was gaan liggen, tegen de wand aan, dus was bijna niet te zien of te meten. De verloskundige heeft paar metingen gedaan toen, maar ze kon er niet echt chocola van maken ook, maar het hartje klopte en dat was het allerbelangrijkste. 2 Weken later mocht ik toen terug komen voor nog een echo (geef dat ff aan dat je angst hebt voor miskraam, dan krijg je meestal tussendoor nog een keer een echo voordat je de termijnecho krijgt, anders moet je 4 weken wachten en dat is laaaaaaannnnnggggg) en toen zag ik inene een kindje van 2 cm, bizar was dat gewoon, van een vlek, naar 2 weken later een duidelijk waarneembaar kindje. Het ongeloof houdt nog wel even aan en de onbevangenheid heb ik eerlijk gezegd nooit meer terug gehad na mijn ervaring vorig jaar. Ondanks dat ik dagelijks meerdere malen duidelijke signalen krijg dat die kleine er nog altijd is, zit er nog steeds een klein stukje angst wat denk ik pas weg is als deze huilend op mijn buik ligt. Hoe verder ik kom, hoe meer vertrouwen ik krijg hoor, bij mij kwam echt dat keerpunt toen ik die kleine ging voelen. Ook dat broekloeren, dat heb ik echt maandenlang gedaan, iedere keer bij naar de wc gaan kijken of er geen ellende te spotten viel, dat heb ik echt wel tot halverwege de zwangerschap ofzo nog gedaan, doen we allemaal denk ik en zullen we ook allemaal blijven doen. Ik kan je wel zeggen, probeer ook te genieten van dit moois, dat zeiden mensen ook tegen mij. Natuurlijk heb je de angst, maar probeer ook eraan te denken dat je nu zo blij en gelukkig bent, dat neemt niemand je ooit nog af. Keep the faith mop! Hahaha @Paulma, wij moeten aandelen gaan vragen bij Hosnia, ze moest eens weten dat we hier allemaal dankzij dit forum bij haar op de massagetafel belanden. Denk dat ze het prachtig zou vinden, hoe lovend we allemaal over haar zijn. Maar het is idd precies wat jij zegt, het brengt je tot rust en wie weet heeft dat nu net het kleine extra zetje voor succes gegeven, we zullen het nooit weten, maar dat ene rustpuntje op zichzelf is al heel waardevol. Dat wat jij schrijft over hoop houden zo lang je niet test dat kan ik me voorstellen dat je dat zo voelt. Ik wilde eigenlijk dan toch wel heel graag zekerheid, alleen dan niet de verkeerde zekerheid, dat is wat mij dan zenuwachtig maakte voor het testen, bang voor weer een teleurstelling. Maar omdat ik ook een bloedtest moest doen, precies op een bepaalde dag en dat moest doorgeven moest ik ook wel de plastest doen, dan was ik voorbereid ook op het resultaat van de bloedtest. Vervolgens ga ik dan weer allemaal liggen googelen op die cijfers en zie ik allemaal mensen die veel hogere waarden hadden dan ik en ga ik me daar weer druk om liggen maken. Dus die zekerheid, tja, die had ik dus ook niet want ik bleef erg onzeker of het allemaal wel goed zat enzo. Aslyn had daar idd helemaal gelijk in, het is ook echt zo, de kans dat het goed gaat is zoveel groter dan de kans dat het mis gaat en hoe verder je komt hoe kleiner die kans wordt. Bij mij zeiden ze toen na mijn termijnecho dat de kans dat het mis ging maar 0,5% was, dat is zo weinig, helaas zat ik er wel bij. Bij deze zwangerschap had ik het daarover, over die stomme half procent, zegt ze, de kans dat het nog een keer mis gaat op deze termijn is nog veel kleiner dan een half procent. Daar hield ik me dan maar aan vast, ik zal toch niet 2 keer de sjaak zijn? Dat zou wel heel cru zijn. Overal zoek en vind je strohalmpjes om je aan vast te grijpen, je moet ook wel, anders word je gek. Ik kreeg ook wat extra controles de eerste 16 weken, ik heb dat ook aangegeven dat ik dat wel nodig had om niet gillend gek te worden, dus mocht ik om de 2/3 weken komen, ipv 4/5 weken wat standaard was. Vanaf die 16 weken heb ik nu dan wel de standaard controles. Ze hebben me iedere keer gezegd dat ik altijd mocht bellen als er iets was, of even hartje wilde luisteren, of wat dan ook, ze waren er voor me. Alleen dat al te weten deed mij goed, ik heb er nooit gebruik van gemaakt want er was eigenlijk geen reden voor, maar de menselijkheid, het meedenken en de empathie deed me al zoveel. Ik lul weer teveel he? Maar dat is een mooi resultaat Paulma, 8 zichtbare follikels en misschien nog wat extra bonuskleintjes. Aan de spuit dan maar. Ik vind dat niet raar hoor, dat je er zin in hebt, ik had dat ook telkens wel. Weer uit die wachtmodus en actie, hoppekee, stimuleren met die handel. De punctie had ik altijd wel minder zin in, maar de terugplaatsing dan weer wel. Laat ze idd maar mooi groeien en met straks weer een stuk of 8 (of meer) mooie rijpe eitjes waar prachtige embryo's uit groeien. Het blijft een spannend traject. Wanneer heb je nu weer een echo? Oer een paar dagen om te kijken of ze goed groeien? Ik vind het ook spannend voor jou, duimen draeien door hier hoor, voor jou, Chrissy en de andere meiden!

Whaatttt @Chrissy wat een goed nieuws! Gefeliciteerd!!!! En met je 2e IUI al, wow, wat mooi en bijzonder en wat hoopvol ook weer voor andere meiden. Zie je, kan wel, het kan echt! Ik ben zo blij voor je. Mooie gedachte idd wat die arts vertelde, hij klinkt als een heel menselijk en begripvol man. Erg fijn als je zo eentje hebt die je hoop geeft ipv je hoop de grond in boort en dan gaf hij je ook nog the lucky shot.. Moest wel lachen om het feit dat je niet durfde te testen. Is ook mega spannend, ik durfde dat ook bijna niet, maar nog langer onzekerheid was ook killing, daarbij moest ik de clinic die dag wat melden. Mijn vingers bibberden zo dat ik maar in een potje gepiest heb want ik zag mezelf in staat om compleet langs het staafje te piesen die dag. En dan die (in mijn geval) 2 streepjes te zien, het is zo'n gevoel van ongeloof, opluchting, blijdschap, angst, alles bij elkaar. Ik kan al je gevoelens zo goed voorstellen, ook de angst dat het mis gaat, zeker omdat je het al eerder meegemaakt hebt, het is allemaal zo herkenbaar en zeker die eerste weken gaan echt spannend worden, ook die eerste echo over 2,5 week, maar ik ga gewoon keihard voor je duimen dat het bij jou net zo goed verloopt als hier bij mij en dat je een mooi kloppend hartje ziet. Ik ga je verder maar geen vragen meer stellen want ik zie een compleet kruisverhoor van @Paulma Weet je zeker dat je alle vragen gesteld hebt Paulma? Dat je er geen vergeten bent? Succes morgen met je echo, eitjes tellen denk ik morgen? En dan weer aan de hormonen ook waarschijnlijk.

Leuk wel, mijn moeder denkt ook een meisje Ik vind het een fijne gedachte dat de kleine nu levensvatbaar is en dat de kansen op overleven elke dag en elke week groter worden. Ja, ik voel hem/haar elke dag bewegen, niet de hele dag door want die slaapt ook veel nog, ik voel de kleine voornamelijk als ik zelf rustig zit, op het werk regelmatig, maar ook savonds als ik op de bank zit, als ik zelf druk doende ben dan voel ik niks. Kan zo een paar uur lang niks voelen en dan ineens, hop dan is die er weer. Het voelt heel bijzonder, dit zo is voor mij ook wel nieuw. Ik heb wel een zoon, maar hem voelde ik pas heel laat ivm voorliggende placenta en toen ik hem eenmaal voelde was hij ook zo sterk al dat ik echte schopjes voelde, bij dit kindje heb ik de placenta op de achterwand liggen, dan voel je het veel eerder. Nu begon het met wat 'plopjes' ergens zo tussen week 16 en 17, maar daarna dagenlang niks, dus dacht dat het mijn darmen waren ofzo en toen een weekje later voelde ik 'geroezemoes' in mijn buik. Het is lastig uit te leggen wat je precies voelt, maar ja, gerommel dus allemaal en ik voelde dat alleen maar als ik heel rustig zat of lag. Dat geroezemoes werd wel steeds meer en toen ik de 20 weken echo had toen was echt duidelijk dat ik echt de kleine voelde. En toen zag ik ook zeer duidelijk op de echo dat die heel veel bewoog, de echoscopiste vond het een woelwatertje en hij of zij lag ook regelmatig in de weg met een arm of een been, moest ze weer even tegen mijn buik aan tikken zodat die weer ging verliggen. Die lag dus geen minuut stil, de hele 40 minuten dat ik daar naar die tv heb liggen staren, vol ongeloof lag die met de benen en de armen te wapperen en te zwaaien, lag ondersteboven, op de zij, onder in mijn buik op de rug met de benen omhoog, het was zo prachtig om te zien. Ik had dit ook nog nooit zo gezien en ik hoop, @Paulma dat jij en de andere meiden hier dat ook minstens 1 maal mogen meemaken want het is machtig mooi, ontroerend, fantastisch om te zien, ik heb geen woorden gewoon. Sinds een week of 2 voel ik echt duidelijke schopjes naast het geroezemoes en inmiddels voel ik de schopjes ook aan de buitenkant tegen mijn hand aan. Het voelt zo fijn en bijzonder dat ik dit allemaal nu veel vroeger voel dan met mijn zoon destijds. Alsof mijn lichaam zelf heeft bedacht dat ik dat wel nodig zou hebben nu. Ja, druktemakertje, is me nu 2x gezegd. Het werd ook gezegd bij mijn zoon toen die net geboren was en het bleek ook een druktemakertje te zijn, vol leven, heb er de handen vol aan gehad en ik vond het heerlijk, dus dat lukt me nog wel een keertje. Heb liever eentje vol energie die je moet afremmen dan eentje die je telkens aan moet duwen zeg maar. Ja precies dat Paulma, schadelijk is het zeker niet, het brengt jou tot rust wat ook heel fijn is en als het een klein beetje meehelpt, je weet maar nooit natuurlijk, dus lekker zo mee doorgaan, lekker genieten, relaxen en dan ga je topfit je derde poging in, dan sta je er gewoon goed voor en wie weet helpt het wel een beetje en heb je nu net dat ene beetje nodig om het wel te laten slagen. Ik ben deze poging heel erg op mijn eigen gevoel af gegaan, heb dus ook die Ascal geweigerd die ze me de vorige keer hadden voorgeschreven, ze kunnen me 100 keer zeggen dat de kleine niet gestorven is aan die Ascal, maar voor mij voelde het helemaal niet goed om dit weer te gaan gebruiken, ik had een gezond kindje en ik slikte die troep en hij ging dood, zo voelde het voor mij en zo zal het altijd blijven voelen, dus toen ze daarover begonnen heb ik letterlijk gezegd 'die troep slik ik nooit meer' vonden ze overigens ook prima hoor, want je bent natuurlijk vrij om iets wel of niet te willen. En zo heb ik ook aangegeven liever bij de verloskundige te blijven dan in het ziekenhuis. Voel me veel fijner bij die lieve meiden van de verloskundige praktijk, ik doe nu gewoon nog steeds wat voor mij goed voelt. Hoop moeten we altijd blijven houden Paulma en positief blijven ook, dat is verdomd moeilijk en valt niet altijd mee en ik ga heel hard voor jou meeduimen hoor, want ik gun het je zo!

Daar ga ik ook voor met jou @Paulma 3x scheepsrecht! Ik ga keihard duimen weer hoor voor jou en alle andere meisjes hier. Dat wordt idd vaak gezegd, is zwaarder als je 'ouder' bent, maar voor mij gaat dat niet op. Mentaal was het wel een hele rollercoaster hoor, maar dat komt natuurlijk door het traject en wat er vorig jaar is gebeurt, maar fysiek, nee, tot nu toe best wel een eitje eigenlijk tot nu toe, maar ja, ga de laatste maandjes in dus maar afwachten hoe dat dan gaat. Ik heb zelf heel sterk het gevoel dat het een meisje is, mijn moeder ook, maar meeste mensen lachen me keihard uit, meisje? Hell no, jij bent geen meisjesmama, jij krijgt een jongen. We zullen het zien. Ik heb het zelf niet stiekem gezien, met de 20 weken echo vroeg ze aan me vooraf of ik het wilde weten, toen ik zei van niet zei ze dat ze me dan ging vragen de ogen dicht te doen als ze in de buurt van dat gedeelte kwam zodat ik het ook niet per ongeluk wel kon zien, dus dat heb ik braaf gedaan en heb ook niet gespiekt. Ik weet het dus echt niet, ik hou wel van een verrassing. Vandaag is the big day, vanaf nu is de kleine levensvatbaar en zullen artsen alles in het werk stellen om de kleine te redden mocht die besluiten ik vind het mooi geweest, maar ik hoop dat die nog een maandje of 3 binnen blijft hoor. Vind het wel een fijne gedachte. Het (inmiddels zeer duidelijk) voelen van leven maakt wel dat de angst wat meer naar de achtergrond aan het verdwijnen is en dat ik er steeds meer vertrouwen in krijg, ik kan zo genieten van deze kleine druktemaker in mijn buik. Het is zo'n wonder en ik ben zo dankbaar dat ik dit in mijn allerlaatste poging toch nog mag meemaken. Ik kan soms gewoon niet eens de woorden vinden om uit te drukken hoe ik me voel. Wat spannend dat je weer onderweg bent Paulma. Die deca prikken vond ik ook niet fijn, hele vervelende spuitjes waren dat. Cetrotide vond ik ook vervelend, kreeg ik altijd jeuk van daarna. Ah, maandag echo, eitjes tellen, ik hoop dat ze er flink wat zien. Dan is het altijd nog afwachten hoeveel er mee gaan doen natuurlijk. 11 oktober punctie dus dat wordt dan half oktober een terugplaatsing (ik bekijk dat gewoon positief hoor Paulma ). Wordt spannende tijd dan iig de laatste weekjes van oktober voor jou, maar ik ga gewoon met je meeleven en meeduimen. Van acupunctuur hoor en lees ik vaak wel goede verhalen, je schijnt dat ook een maand of 3 vantevoren al mee te moeten beginnen, dus dat doe je goed, je bent mooi op tijd begonnen. Als het jou rust brengt dan heb je dat er al mee gewonnen. Of dat soort dingetjes helpen, dat zullen we nooit weten, maar kwaad kan het zeker niet. Ik heb mijn laatste poging ook alles uit de kast getrokken, geen acupunctuur, want dat mocht allemaal niet toen, dus daar had ik geen tijd genoeg voor, maar ik heb wel een baarmoedermassage laten doen en ook braaf daarna gedaan wat ze me geleerd had. Of het daardoor kwam of niet, dat zal ik nooit weten, maar ben wel zwanger en de kleine is ook nog eens blijven zitten. De massage is goed voor de doorbloeding wat een innesteling dan zou bevorderen en het maakt de baarmoeder ook warm en ook dat zou meehelpen. Ik had zelf echt nooit gedacht dat ik zoiets zou doen, maar ja, je probeert alles om het maar te laten slagen. Dus vooral doen waar jij je goed bij voelt Paulma, voor ieder is dat weer wat anders. En ook al zijn het op zichzelf misschien geen wondermiddelen, alle kleine beetjes bevordering kan helpen.

Wat heb je dat mooi verwoord @Paulma alle gevoelens die je bij dit traject hebt en zo is het voor velen van ons denk ik. Het is gewoon een loodzwaar traject, mentaal en voor sommigen ook fysiek. Ik heb dat ook ervaren, zeker als je dan ook nog een miskraam moet doorstaan, dat maakt het allemaal extra heftig. Ik vond de mislukte pogingen ook heel verdrietig, maar die vielen in het niet bij het verdriet wat ik voelde na de miskraam. Dat zal voor jou ook zo voelen denk ik. Het is teleurstelling op teleurstelling en een bult verdriet en dat is echt zwaar. En als het dan wel gelukt is zelfs dan kun je er niet of minder van genieten omdat je bang bent dat weer te verliezen. Ik kan me heel goed voorstellen dat uitspreken ook heel verdrietig is en ergens een opluchting zodat je weer verder kunt met je leven dat toch enigszins on hold staat en in het teken van behandelingen en leven tussen hoop en vrees. Het voelt allemaal zo dubbel he? Hopelijk is 3x scheepsrecht voor je en gaat ICSI 3 jullie gewoon dat prachtige kindje brengen. Hoe ik me voel verder, nou ja, op zich wel goed nog steeds, de zwangerschap gaat me best gemakkelijk af, eigenlijk best wel hetzelfde als destijds met mijn zoon, heb ook niet het idee dat het zwaarder voor me is nu dat ik 'oud' ben. De roze wolk drijft hier steeds vaker voorbij en ik begin er steeds meer en meer vertrouwen in te krijgen, al bekruipt de angst me ook nog weleens. Dat ik al een hele poos leven voel helpt wel mee ook aan het vertrouwen en mijn buik is de laatste 2 weken echt mega aan het groeien. Nog een paar daagjes en dan heb ik de grens van levensvatbaarheid bereikt, dat is toch ook wel een mijlpaaltje hoor. Heb ook alles geregeld wat er te regelen viel, mijn verlof, mijn plan na mijn verlof, de kinderopvang, kraamzorg, kamertje is besteld en wordt over een paar weekjes geleverd, blije dozen gehaald her en der, dus ja, alles in kannen en kruiken hier

Dat kan ik me heel goed voorstellen @Aslyn dat je even rust van het forum wilde en even geen behoefte had aan dit forum ook. Dankjewel voor je lieve woordjes en gelukswensen, ik heb nog geen volledig vertrouwen in mijn lichaam, het liet me immers ontzettend in de steek, maar het vertrouwen groeit wel naarmate ik verder en verder kom. Kan nog steeds niet bevatten soms dat dit wonderkindje echt gaat komen en dat ik hem of haar over 4 maanden al (!) in mijn armen mag sluiten, onbegrijpelijk nog steeds, ik ben minder bang en soms komt er gewoon een roze wolkje voorbij drijven waar ik dan toch heel eventjes op spring. Wat rot om te lezen dat je toch wel door een behoorlijk dal hebt moeten gaan de afgelopen tijd, zowel mentaal als fysiek en dan ook nog ziek door Covid, je krijgt toch wel veel te verstouwen zo he? Vind je wel heel sterk dat je zo duidelijk nu voor jezelf kiest en voor je eigen gezondheid, aan jezelf werkt en overal even pauze van neemt. Ik hoop dat het je goed doet lieverd. Het was zeker een nare dag die 4e september, ik heb best vaak nog terug moeten denken aan die afschuwelijke dag vorig jaar en aan jou. En aan hoe anders het leven voor mij is gelopen dan voor jou. Het verdriet dat jij nog eens extra kreeg en de vreugde die ik gekregen heb. Het verzacht de pijn een beetje, maar toch is er nog veel verdriet om het jongetje dat niet mocht komen. Ik kan me niet voorstellen hoe dat dan voor jou moet zijn en ik hoop zo dat dit moois wat ik nu meemaak ook voor jou (en alle andere meiden) weggelegd mag zijn.

Lieve @Aslyn ik weet niet of je het forum nog leest, maar toch wil ik je een berichtje schrijven. Vandaag, een jaar geleden, 4 september 2020 zaten wij allebei zonder het van elkaar te weten huilend in het ziekenhuis, we hadden allebei gehoord dat ons kindje niet meer leefde, het was zo'n verdrietige dag, daar sta ik vandaag toch regelmatig bij stil en ik moest aan jou denken nu we een jaartje verder zijn. Ik wil je graag een dikke knuffel geven, want ik denk dat je die wel kunt gebruiken, dus bij deze stuur ik je een knuffel en veel liefs. Ik hoop dat het goed met je gaat

Welkom @Ster2021 balen van je 3 mislukte IUI's en ik vind het persoonlijk vrij onbegrijpelijk dat ze jou, met jouw leeftijd nog 3 IUI's laten ondergaan, de tijd tikt en vanaf je 43e verjaardag krijg je het niet meer vergoed. Ik zou toch als ik jou was erop hameren dat je IVF wil als jij je daar beter bij voelt. Op zich zijn de kansen per poging niet heel veel groter met IVF dan met IUI, maar als je wat meer embryo's hebt, dan heb je wel wat meer kansen uit 1 poging, wat toch wel de kansen wat vergroot denk ik, maar ik ben natuurlijk geen dokter. Volgens mij is het bij IUI ook niet de bedoeling om meer eitjes dan 2 te laten rijpen, dit ivm de kans op een meerling, dat zien ze liever niet. Misschien dat je met een IVF poging wel een enkel meer zou kunnen hebben, maar dat weet je pas als je een poging gedaan hebt, en dan nog kan het per keer wel wat verschillen. Voor wat betreft je koude buik zou je een baarmoedermassage kunnen proberen, dit zorgt ervoor dat de doorbloeding in je baarmoeder beter wordt en kan de innesteling bevorderen, het is geen wondermiddel, maar alle beetjes helpen als je niet zo heel piepjes meer bent qua leeftijd en kwaad kan het zeker niet, het maakt je buik warmer en als je het dan zelf iedere dag ook doet dan behoudt je de warmte. Verder wordt aangeraden warm te ontbijten en ik heb ergens gelezen dat iedere dag een half uurtje wandelen na een terugplaatsing of IUI behandeling ook de doorbloeding en daarmee de innesteling bevordert. Allemaal kleine dingetjes die je kunt doen die misschien een klein verschilletje kunnen maken, het kan iig allemaal geen kwaad om uit te proberen. Dan verder behandeling in het buitenland, hiervoor kun je het beste contact opnemen met je zorgverzekeraar. De meesten vergoeden het wel, maar alleen het bedrag wat ze in Nederland ook zouden vergoeden, als het duurder is dan moet je de rest bijbetalen zelf. Dus bijvoorbeeld, als een IVF behandeling in NL 4000 Euro kost en je gaat naar het buitenland en daar kost het 4500 Euro dan betaal je 500 Euro zelf, plus de reis en het verblijf, dat wordt nooit vergoed. Het kost je dus sowieso geld, dat moet je zelf ff bekijken of je dat kan en wil, maar het grote voordeel is dat er in het buitenland vaak geen wachtlijsten zijn en je meteen IVF of ICSI kunt doen.

Fijn @Bailey2021 dat je baarmoeder helemaal schoon is en je weer voor een nieuwe kans kunt gaan. Dat je het ook voor jezelf hebt kunnen afsluiten en zo te lezen ga je vol goede moed aan een nieuwe poging beginnen. Op 'onze leeftijd' is het volgens mij wel standaard dat de eitjes verouderd zijn, denk dat als je nu nog jeugdige eitjes hebt dat je van geluk mag spreken, toch wil dat niet zeggen dat het dan per definitie hopeloos of kansloos is. Ik heb zelf beide protocollen geprobeerd, het lange en korte. Bij het korte protocol had ik meer eitjes, of nou ja, minder weinig. Had bij korte protocol 3, 4 eitjes en bij het lange maar 2. Denk dat ieder lichaam er anders op reageert ook, je kunt het wellicht uitproberen als het voor jou voelt als een goed idee. Voordeel met een lang protocol is (voornamelijk voor de behandelaar) dat je wat kunt spelen met de timing, voor ons maakt dat geen fluit uit, maar voor de behandelaar is dat wellicht prettig. In een traject als dit 'moet' je eigenlijk gewoon doen wat goed voelt voor jou, waar jij jezelf prettig bij voelt denk ik. Ik heb met dat lange protocol ook Triptofem gehad, maar ik werd daar niet ziek van, wat @Axelle schrijft herken ik niet, maar heel eerlijk gezegd heb ik zelf betrekkelijk weinig last gehad van de hormonen, dus ik prijs mijzelf daar gelukkig mee. Ik kan je helaas niet adviseren over het schema wat jij gekregen hebt, het is anders als wat ik gehad heb, wel fijn dat ze alle data al voor je gepland hebben, weet je beetje waar je aan toe bent, is nog wel een lange tijd voordat je de punctie hebt dan. Hopelijk brengt dit schema het juiste resultaat voor je. Wat balen zeg @Chrissy dat je IUI niet gelukt is en wat ontzettend fijn dat je zo'n positief gestemde arts hebt, dat geeft je iig weer goede moed voor de volgende ronde, zo zouden meer artsen moeten zijn. Dus je mag ook meteen door met de volgende poging dan? Dat is wel fijn zeg, verlies je ook niet zoveel (kostbare) tijd. Ik hoop dat het er komende week goed uitziet en dat deze poging de juiste blijkt te zijn. Wat balen zeg @A79 dat het ene overgebleven embryo niet ingevroren kon worden, kan me voorstellen dat dat nu voelt als een gemiste kans. Waarom heb je ze niet beide laten terugplaatsen eigenlijk? Wilde je dat zelf niet? Of werd het afgeraden door de arts? Een 12-cellige op dag 3 is wel heel netjes, dat geeft iig goede hoop, is iig een goed ontwikkeld embryo, dus dat is fijn. Spannende wachtweekjes nu voor jou, wanneer mag je testen? Ik zal voor je duimen dat je 2 mooie streepjes, of een plusje, of een 'zwanger' op je teststreep te zien krijgt, net navenant welke je gaat gebruiken.....

Lieve @Christine79 ik sluit me volledig aan bij wat Jennie zegt, het ziet er naar uit dat je lichaam zelf aan het werk is, ik zou morgen eventjes opbellen met de gynaecoloog en overleggen of het nog zinvol is de medicatie te gebruiken, ik verwacht van niet eigenlijk. De natuur zijn gang laten gaan is altijd nog de beste manier. Veel sterkte mop en een dikke knuffel jouw kant op!

@Christine79 fijn om te lezen dat je ook veel steun hebt aan je man, ook al doet hij dat op zijn mans en zal hij niet precies begrijpen waar jij doorheen gaat, hij is ook een toekomstbeeld met kindje verloren voor dit moment, dus hij zal ook zijn verdriet wel hebben, fijn dat jullie dan elkaar hebben. Dit forum is ook heel fijn vind ik om te delen wat je wil delen, verdriet, blijdschap, onzekerheden, we hebben allemaal te maken met deze onderdelen en iedereen zit in hetzelfde bootje, waarvan het ene bootje wellicht wat harder vaart dan het andere, er weleens eentje kapseist, het ene bootje in een rechte lijn naar de overkant vaart en een ander bootje met een omweg, maar hopelijk komen uiteindelijk al onze bootjes een keertje aan. Ik denk dat wij allemaal als eerste de vinger wijzen naar onszelf Christine, als het mis gaat, we willen nu eenmaal iemand blamen van dat wat er mis ging, maar echt in de meeste gevallen gaat er gewoon iets niet goed in het delen van het embryo, in de aanmaak of innesteling en daar kun je echt helemaal totaal niks aan doen. We zorgen allemaal heel goed voor onszelf, sommigen zelfs beter dan wie dan ook, dat het fout gaat ligt niet aan ons. Toen ik vorig jaar hetzelfde meemaakte als jij nu waren de meiden destijds er ook voor mij, dat voelde heel fijn, ook al kennen we elkaar niet, we vinden toch steun bij elkaar en er is altijd wel iemand die de juiste woorden weet te zeggen waardoor je dan toch weer jezelf bij elkaar raapt en verder gaat. Fijn dat je je afspraak hebt kunnen verplaatsen, je zit er anders ook zo tegenaan te hikken. Voor iedereen voelt dat anders, maar ik had destijds zoiets van, als het dan toch niet meer leeft dan laat het maar zo snel mogelijk geboren worden, ik wilde het maar gehad hebben. Bij mij is het opgewekt met medicatie, maar ik voelde ook menstruatie achtige krampen toen het begon, daarna begon ik te vloeien, dat kwam ineens en een vlak daarna is de kleine toen geboren. Het duurde bij mij in totaal ongeveer 4 uur van moment van inbrengen van medicatie totdat hij eruit was. Snap heel goed dat je klaar bent met die symptomen, dat wil je helemaal niet nu. Innesteling na IVF... Dat is bij iedereen verschillend en ook of je een 3 of 5 daagse terug gekregen hebt. Van wat ik her en der gelezen heb zou een 5 daagse rond de 48 al kunnen innestelen, maar dit kan ook later zijn. Dat weet niemand precies, er zijn geen standaard timelines voor ofzo. Ik heb een innestelingsbloeding gehad bij beide zwangerschappen en die was een dag of 4/5 na de terugplaatsing, maar goed, wanneer is het embryo dan ingenesteld? op de dag van de bloeding? Of eerder al? Blijft een vraag. Nou mop, succes en heel veel sterkte maandag, maar eigenlijk hoop ik dat het voor maandag al gebeurt is, dat het natuurlijk op gang komt. Ik zal aan je denken.

Dankjewel @ruby2021 Ik ben ook zo blij en opgelucht, het is precies wat jij zegt, verdriet en geluk naast elkaar. Ook omdat ik vorig jaar om deze tijd ook zwanger was, alleen minder ver en dichtbij de datum ben dat ik de kleine verloor, dat is best confronterend soms, desondanks ben ik heel erg blij met deze kleine die het zo goed doet. Fijn dat je de ovulatie ook gespot hebt, balen dat het zo laat was, maar wellicht hoort dat bij jou? Iedereen heeft dat op een verschillend tijdstip. Mijn zusje had bijvoorbeeld haar ovulatie veel vroeger dan 'normaal' waardoor zij en haar man altijd verkeerd mikten en ze dus al een verschrompelde eicel hadden als zij dachten dat zij vruchtbaar was. Zou het iig wel even goed bespreken wat nu voor jou de juiste plan van aanpak is. Wat balen @Bailey2021 ook al zal je wel rekening gehouden hebben met dit scenario blijft het toch altijd verdrietig. Ik zou idd ook de echo laten staan, dan kunnen ze wellicht ook kijken hoe en wat nu verder. Goed om te lezen dat je er toch het positieve uithaalt. Dankje @Paulma lief van je. Ja, ik heb het hem verteld, dezelfde dag nog na het eten. Hij reageerde vrij laconiek op het nieuws, had zoiets van nou als jij daar blij van wordt dan vind ik het best, hij vond het allemaal niet zo boeiend. Ik heb hem alles verteld, ook van vorig jaar, dat moest ook wel want ik wil mijn zoontje ook op het geboortekaartje vermelden, hij hoort bij mij ook al mocht hij niet blijven, hij heeft het recht vernoemd te worden vind ik. Lieve @Christine79 ik snap zo goed dat je het jezelf gaat blamen, maar echt er is niks wat jij had kunnen doen of laten om het te voorkomen. Ik deed hetzelfde hoor vorig jaar, had ik een keer nootmuskaat op mijn bloemkool gestrooid en toen las ik later dat nootmuskaat niet zo slim is te gebruiken tijdens zwangerschap dus nam ik me kwalijk dat ik dat gegeten had, of dat ik die Ascal was gaan slikken waarvan elke dokter zegt dat het daar niet van komt, of dat ik toch te weinig zus of zo of dit of dat, het is gewoon dikke domme pech als zoiets gebeurt en kei verdrietig en echt mop daar kon jij niks aan doen! Zeker de eerste 6 weken dan is de kans op een miskraam (helaas) best wel groot, er kan zoveel mis gaan, het is NIET jouw schuld! Je krijgt een miskraam omdat er ergens iets niet goed gaat met de ontwikkeling van het kindje of omdat het niet goed innestelt, maar je krijgt niet een miskraam van sporten, werken, te weinig drinken of een keertje iets eten dat eigenlijk niet 'mag' tenzij je echt heel erg ongezonde dingen doet, maar ik geloof dat niemand van ons dat zou doen. Na mijn terugplaatsing waren de letterlijke woorden van de arts: Go back to your normal life! Ik mocht alles doen wat ik voorheen ook deed, ook sporten als dat bij mijn normal life hoort. Dat zegt zo'n dokter ook niet voor niks. Neem dat verdriet, huil, schreeuw, doe wat voor jou goed voelt nu, het is gewoon heel erg verdrietig. Schrijf al je vragen op die je wil stellen aan je arts, dan vergeet je strakjes niks. Was het nog gelukt met verplaatsen naar maandag? Snap heel goed dat je dat niet op je werk wil verliezen, ik heb er toen ook voor gekozen het zo snel mogelijk af te laten komen, ook omdat ik er voor naar het ziekenhuis moest (dat is na 10 weken) en ik wilde voorkomen dat ik dan snachts iets moest gaan regelen of op mijn werk ineens krampen zou krijgen ofzo, dat geeft zo'n ongemakkelijke situaties ook. Bij mij was toen wel meteen alles eruit, heb wel 4 weken lang gevloeid omdat ik ook al placenta had enzo, dus was eigenlijk hetzelfde als bij een bevalling en daarna werd ik ongesteld en daarna was alles weer zoals voorheen. Dankjewel voor je lieve woordjes aan mij Christine, ondanks jouw eigen verdriet. Ik kan me wel vinden in wat jij schrijft @Axelle van die 80 en 20%. Ook is het zo dat te weinig progesteron kan bijdragen aan een miskraam en ook een 'dip' in het progesteron level kan daaraan bijdragen. Voor wat betreft het sporten heb ik vernomen dat sporten een dip kan veroorzaken in het progesteron level en dat is heel makkelijk op te lossen door direct na het sporten een extra dosis progesteron te nemen (extra bol), dat staat oa te lezen op de Olga website. Daarom is het op zich wel belangrijk die medicatie regelmatig te nemen, ongeveer om de 8 uur, maar dit komt niet zo heel erg nauw, als je keer een half uurtje later bent dat is geen ramp. Ik ben zelf ook weleens een crinone gel vergeten en die pas uren later ingebracht en de kleine zit er nog altijd. En als je een terugplaatsing in de natuurlijke cyclus hebt gehad dan maak je zelf progesteron aan. De oestrogeen is om te helpen een goed bms te maken en houden en later ook voor de doorbloeding van de placenta. Maar 'mijn' arts die mij behandeld heeft, die heeft daar dus allemaal niks over gezegd, ik moest gewoon 2x daags die crinone gel nemen, 3x daags progynova en 1x zon spuitje, het beste die in de avond, maar heeft niet gezegd dat er precies 12 uur tussen moet zitten. En eerlijk gezegd denk ik dat we zoveel hormonen voorgeschreven krijgen dat het zeker genoeg is, ook als je een keer een dosis zou missen. We proberen altijd maar om alles in optimale conditie te hebben en te houden, maar dat kan nu eenmaal niet, we zijn en blijven mensen met een leven dat we proberen te leiden. Ik heb voor mezelf na de laatste poging bewust 2 weken echt heel rustig aan gedaan, daar voelde ik me goed bij, maar daarna heb ik gewoon mijn leven ook weer opgepakt, denk dat ieder gewoon moet doen wat goed voelt. Er zijn namelijk zoveel dingen die invloed op je lichaam en gestel kunnen hebben, meer dan gezond leven en braaf slikken, proppen en spuiten wat ons voorgeschreven wordt kunnen we niet doen. Dankjewel ook @Chrissy voor je lieve woorden. Fijn dat je IUI goed verlopen was, wanneer mag je nu testen? Spannende daagjes nu voor jou. Ik heb de volgende keer een andere gyn dan die ik vorige keer had, heb dan weer de gyn die mij vorig jaar begeleid heeft. Die was nu op vakantie. De 20 weken echo heb ik in een Echo centrum laten doen, niet in het ziekenhuis. Heb alles op een usbtje nu en veel persoonlijker ook dan in het ziekenhuis, was erg fijn. Dat van die matige embryo was het verhaal van Hanniebal, oktober 2020 iis zij bevallen van een gezonde dochter na terugplaatsing van een matig en redelijk embryo, bij de eerste echo was 1 kloppend hartje en 1 vruchtzakje te zien dus beide waren ingenesteld alleen eentje heeft het niet gered, dat was compleet tegen de verwachting van de artsen in, ze gaven haar heel weinig kans. Het is in dit topic terug te lezen, haar verhaal. @ruby2021 als jouw TSH waarden niet goed zijn zou ik dat wel laten checken, ik heb namelijk antistoffen in mijn bloed tegen mijn schildklier die invloed kunnen hebben op die waarden. Bij mij is het belangrijk die waarden onder controle te houden daarom moet ik iedere maand bloed prikken op deze waarden. Dat kan namelijk invloed hebben op een zwangerschap en zelfs een miskraam veroorzaken als de waarden niet goed zijn. Het is op te lossen met medicatie in mijn geval (bij mij zou die dan te langzaam gaan werken) maar ik zou dat wel echt bespreken. Zo lang de waarden binnen de grenzen vallen is er niks aan de hand, maar het is wel belangrijk dit goed in de gaten te houden. In mijn situatie heb ik nog altijd geen medicatie hoeven gebruiken omdat de waarden telkens goed zijn en na de zwangerschap hoef ik ook niet meer telkens bloed te laten prikken. Voor wat betreft die percentages, die liggen in het buitenland idd hoger dan in Nederland, het is wel per land ook weer verschillend, het ene land heeft hogere percentages dan het andere. @Paulma Hier in NL hoef je maar progesteron te gebruiken tot aan je zwangerschapstest, dan mag je stoppen met de bollen. Ik denk niet dat het invloed heeft gehad eerlijk gezegd, ook omdat je nog bollenvoorraad inwendig had zitten, denk dat je echt nog wel genoeg progesteron in je lichaam had, die bollen werken best wel een tijdje door nog volgens mij. Ik heb ook dat idee wel @ruby2021 dat ziekenhuizen teveel naar hun eigen protocol/voorkeur kijken ipv naar de persoon zelf. Daarbij zal de een wellicht meer nodig hebben dan de ander, ook daar wordt niet naar gekeken. Als je nog een voorraadje bollen 'over' hebt van vorige keren zou je wellicht 4x per dag een bol kunnen nemen, dan heb je ook extra progesteron, het kan namelijk volgens mij geen kwaad als je er teveel van binnen krijgt. Deel ook je mening over ervaringen uitwisselen, iedereen schrijft hier haar verhaal of ideen op, het is een goede manier voor anderen ook om informatie op te doen en eruit te vissen wat voor diegene van belang is. Ik klets hier ook mijn dingen op het forum, onder het mom van misschien heeft iemand er wat aan, daarnaast vind ik het ook fijn om ervaringen uit te wisselen, soms krijg je dan ideeen waar je zelf niet eens aan gedacht had in eerste instantie. Lieve meiden voor iedereen succes die met een poging bezig is of gaat zijn binnenkort, ik zal voor jullie allen duimen!

Meiden, ondanks het verdrietige berichtje van Christine vanmiddag, ga ik toch wel mijn blij nieuws met jullie delen. Eind van de middag heb ik mijn 20 weken echo gehad en die was heel erg goed. Mijn baarmoeder, placenta, alles zag er goed uit, voldoende vruchtwater en het kindje was zoals nu beoordeeld kan worden kerngezond. Alle ingewanden aanwezig en op de juiste plek. Hersentjes, hartje, alle metingen waren goed en verder waren het buikje en ruggetje gesloten. Ik wilde niet weten wat het is, dus toen ze de niertjes wilde bekijken zei ze dat ik de ogen even moest dicht doen dat ik ook niet per ongeluk iets zou zien. De echo duurde iets van 3 kwartier en zij was zo fijn en rustig, ze legde alles goed uit wat ze zag en ging bekijken, alles is heel goed bekeken. Ik heb echt liggen genieten van zo lang naar de kleine te kijken. Het was mooi en ontroerend en ik ben echt zo vreselijk blij, kan het nog maar amper geloven. Sinds kort voel ik de baby ook bewegen, ZEER veel ook nog en ik begrijp nu ook waarom. Die lag dus geen moment stil, was constant in beweging, wat zij alleen maar prettig vond want dan kon ze hem van alle kanten goed bekijken. Ze vond het kindje ook erg beweeglijk en het hartje klonk sterk en krachtig. Hij heeft lange benen en loopt in gewicht 2 dagen voor op de werkelijke termijn. Ik ben zo gerustgesteld en blij, ik kan niet in woorden omschrijven hoe ik mij nu voel. Lieve meiden, ooit gaf ik het op, ik besloot uiteindelijk toch nog 1 allerlaatste poging te wagen en ik ben zo dankbaar en blij dat ik ondanks het verdriet van het verlies van mijn zoontje vorig jaar dit nog mag meemaken, dit grote geluk, dit wonder, dit jeetje, ik heb geen woorden. Dank meiden aan jullie steun altijd en lieve woordjes en dat jullie mijn boekverslagen hier geduldig doorgespit hebben. Ik zal het (voor mijn doen) kort houden voor nu en ga genieten van deze mooie regenachtige dinsdagavond.