Kitje

Ah nee wat ontzettend rot voor je @Christine79 maar ik sluit me aan bij Ruby, wees niet te hard voor jezelf, je bent echt geen mislukkeling al snap ik heel goed dat jij je zo nu voelt, maar dat moet je echt niet doen hoor. Ook over die symptomen, echt dat kun je niet weten, je weet pas of het goed zit als je de echo krijgt. Ik heb ook vrijwel geen symptomen, ik weet hoe onzeker het kan maken daardoor en ook dat een ma je nog veel onzekerder maakt, het gevoel dat je lichaam je in de steek gelaten heeft, dat je kindje overleden is zonder dat jij het hebt gemerkt is een heel verdrietig gevoel, maar het is echt niet jouw schuld meis, ga jezelf dit niet verwijten want je kunt hier echt helemaal niks aan doen. Ik weet (helaas) hoe een ma voelt, ook het vervelende gevoel dat je niet op je lichaam kunt vertrouwen omdat het geen of verkeerde signalen afgegeven heeft dat maakt het een volgende keer nog lastiger het vertrouwen te (blijven) houden, maar toch is dat het enige wat je kunt doen, hoe moeilijk ook soms. De reden dat zeker in NL vrijwel iedereen die bollen krijgt is waarschijnlijk uit financieel oogpunt en wellicht een stukje onwetendheid @Paulma de Crinonegel is namelijk een stuk duurder en heeft ook een hogere eigen bijdrage. Het is beide idd smerig spul in die zin dat je een inlegkruisje vol witte zooi hebt als je het gebruikt, toch waren er voor en nadelen tov elkaar. De voordelen van de gel vond ik dat je die maar 2x per dag hoefde te gebruiken en de bollen is meestal 3x. Daardoor zit er wat meer tijd tussen, iedere 12 uur ipv iedere 8 wat fijn is als je een keertje wil uitslapen, dat kan dan prima. De nadelen van de gel vond ik dat je die minder makkelijk inbrengt dan een bol en ook dat je het dopje een soort van eraf moet breken waardoor het uiteinde wat scherp kan zijn en een wondje kan veroorzaken waardoor ik toch soms bloed aan de huls had zitten en dat is geen fijn idee, het kan daardoor makkelijker een (kleine) bloeding veroorzaken dan de bollen. Ook zijn de bollen makkelijker mee te nemen dan zo'n huls. Maar ik zou het zeker navragen, niet ieder ziekenhuis kan het leveren, maar met doktersrecept kun je het wel online bestellen. Als je het wil uitproberen. Bedankt @ruby2021 voor het aanvullende onderzoek. 1 Onderzoek is idd beetje weinig, ik heb het destijds gevonden omdat ik er ook vanuit ging bollen te krijgen en toen dat niet gebeurde vond ik dat gek en ben ik er blind vanuit gegaan dat de arts dan gelijk had dat ze betere resultaten hadden met dit protocol, maar ik ben dan toch wel iemand die dan wel wil weten wat ik dan voorgeschreven heb gekregen, zodoende vond ik dat onderzoek, dat overigens ook al enkele jaren oud is. Uit jouw onderzoek blijken de verschillen iig kleiner, er is in deze ook geen goed of fout, beide keuzes zijn goed, het gaat er dan om wat er voorgeschreven wordt door de arts en ook dat er meer opties zijn dan alleen die bollen, wat velen niet weten. Wat raar dat jij je eisprong niet kan vinden zeg. Idd, met een regelmatige cyclus zou je toch verwachten dat je een eisprong hebt. Balen wel als je in de natuurlijke cyclus wil laten terugplaatsen want dat wordt dan een moeilijk verhaal. Ik snap heel goed dat je eea wil bespreken en ook alles uit de kast wil halen om deze voor jouw gevoel laatste goede kans zo optimaal mogelijk te benutten. Een goede cryo ingevroren op je 38e is iig alvast een heel goed uitgangspunt en als je dan voor jouw gevoel alles eraan gedaan hebt dat voelt heel prettig, ik heb dat dit keer ook precies zo gedaan, zodat je altijd kan zeggen, ik heb er echt alles aan gedaan! De reden dat ze de bollen voorschrijven is denk ik een combi van onwetendheid (ik vind dat NL achter loopt), de prijs (de bollen zijn veel goedkoper) en ook dat ze hier niet alle medicatie toelaten, als het om wat voor reden dan ook niet goedgekeurd is mag een arts het niet voorschrijven en is het dus ook niet verkrijgbaar. Wat de reden is kunnen we alleen maar naar gissen natuurlijk, maar goed. Ik heb die Prolutex hier in NL nergens gevonden helaas. Welkom @Bailey2021 wat leuk dat je al een grote zoon hebt en nu in de wachtweken van een terugplaatsing. Bloedverlies hoeft niet perse iets negatiefs te betekenen, veel vrouwen verliezen wat bloed de eerste 12 weken, maar een teruglopende test zou mij ook wel zorgen baren idd, want de eerste weken zou die juist moeten oplopen. Wat slecht dat het ziekenhuis jou nog een week in onzekerheid wil laten zitten en wat fijn dat je een centrum gevonden hebt waar je vanavond al terecht kunt. Dat ze zo lang wachten is waarschijnlijk vanwege de hartactie, met 7 weken zou het hartje moeten kloppen en met 6 weken kan dat maar hoeft dat nog niet, het geeft dan wat meer zekerheid, maar met bloedingen zouden ze het naar voren moeten halen vind ik en iemand niet nodeloos in spanning laten zitten, want ze kunnen dan wel een vruchtzakje zien en of het op de goede plaats zit. Succes vanavond, ik zal voor je duimen!

Dankjewel @ruby2021 het was heel fijn om die bevestiging te krijgen en ook dat alles gewoon echt goed gaat, het kon eigenlijk niet beter. Ik hoop ook zo dat het iedereen hier gegund wordt om een kindje te krijgen want ondanks alle spanning is het ook heel erg mooi. Ik heb mijn medicatie altijd bij Serpha gehaald (met doktersrecept kun je daar bestellen) maar zij hebben de Prolutex niet en ook geen alternatief. Ik heb het zelf meegenomen vanuit de clinic, heb het 12 weken moeten gebruiken. De Crinone gel hebben ze wel bij Serpha. Het lange protocol wordt idd vaak gebruikt vanwege dat het voor het ziekenhuis makkelijker plannen is op die manier, ze kunnen wat makkelijker met de dagen heen en weer schuiven, ik heb idd die decapeptyl ook gehad de laatste keer, was het vergeten hoe het heette, maar nu ik het zie staan weet ik het weer.. Moest de pil slikken en dan op dag 21 die decapeptyl prikken en dan mensturatie afwachten en daarna was opbouwen naar de terugplaatsing. Traject duurde dus ongeveer 2 maanden bij mij. Dankjewel @Paulma ik begin er zelf idd meer en meer in te geloven dat het nu echt gaat gebeuren. Ze zullen me die kleine nu toch niet meer afnemen nu ik bijna op de helft ben? Dat zou wel heel cru zijn. Ik was heel blij met de goede uitslagen en ook dat de gynaecoloog erg fijn was en me meteen geruststelde. Ik heb idd erg weinig last van alle hormonen die ik dit keer en in het verleden heb moeten prikken, slikken inbrengen Paulma. Rot dat jij er zo'n last van hebt gehad, maar nu heb je het iig geprobeerd en weet je ook dat het niet jouw ding is. Ieder lichaam reageert anders op medicatie ook, helaas reageerde het jouwe erg slecht, hopelijk voel jij je snel beter. Dat het nu niet gelukt is wil niet perse zeggen dat het aan de timing van de terugplaatsing ligt trouwens want ik had mijn terugplaatsing pas heel laat, eigenlijk op de dag dat ik alweer ongesteld moest worden. Mijn normale cyclus is ongeveer 27 dagen, soms een dagje korter, soms een dagje langer. De eerste dag laatste menstruatie was 1 april (makkelijk te onthouden dag) en ik heb mijn terugplaatsing op 27 april gehad, op de 27e dag. Ik maakte me daar heel druk over, had zoiets van dat is toch gedoemd om te mislukken? Ik moet ongesteld worden! Daardoor heb ik ook echt 10 dagen zitten broekloeren want ik had geen 'relaxte' eerste week omdat je dan toch nog niet ongesteld wordt, voor mijn gevoel kon dat namelijk iedere dag gebeuren. Ik heb aan de arts zelfs nog specifiek gevraagd of alles er echt wel goed uitzag maar het was prima volgens hem. De medicatie zorgt ervoor dat je bms goed blijft en dat kunnen ze kennelijk ook wat rekken. En je ziet het resultaat Het onderzoek dat ik gevonden heb was van de Crinone gel vs Utrogestan. Dat Prolutex een gunstig effect zou hebben is mij verteld door de dokter die mij behandeld heeft. Ik ben verder ook niet op de hoogte van de werkwijze in USA, maar ik vond het gek dat ik zo compleet andere medicatie kreeg dat ik ben gaan opzoeken wat ik nu precies kreeg en toen vond ik dat onderzoek. Ik heb het al eens eerder gedeeld, maar ik zal de link nogmaals erbij zetten. Het is een onderzoek dat gedaan werd in 2004-2007 dus al wat ouder onderzoek, maar vond het toch interessant te zien dat er 15% meer zwangerschappen ontstonden bij de Crinonegel tov Utrogestan. Over Progynova word verder niet gesproken. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/20045758/

Dankjewel @ruby2021 het was heel fijn om die bevestiging te krijgen en ook dat alles gewoon echt goed gaat, het kon eigenlijk niet beter. Ik hoop ook zo dat het iedereen hier gegund wordt om een kindje te krijgen want ondanks alle spanning is het ook heel erg mooi. Ik heb mijn medicatie altijd bij Serpha gehaald (met doktersrecept kun je daar bestellen) maar zij hebben de Prolutex niet en ook geen alternatief. Ik heb het zelf meegenomen vanuit de clinic, heb het 12 weken moeten gebruiken. De Crinone gel hebben ze wel bij Serpha. Het lange protocol wordt idd vaak gebruikt vanwege dat het voor het ziekenhuis makkelijker plannen is op die manier, ze kunnen wat makkelijker met de dagen heen en weer schuiven, ik heb idd die decapeptyl ook gehad de laatste keer, was het vergeten hoe het heette, maar nu ik het zie staan weet ik het weer.. Moest de pil slikken en dan op dag 21 die decapeptyl prikken en dan mensturatie afwachten en daarna was opbouwen naar de terugplaatsing. Traject duurde dus ongeveer 2 maanden bij mij. Dankjewel @Paulma ik begin er zelf idd meer en meer in te geloven dat het nu echt gaat gebeuren. Ze zullen me die kleine nu toch niet meer afnemen nu ik bijna op de helft ben? Dat zou wel heel cru zijn. Ik was heel blij met de goede uitslagen en ook dat de gynaecoloog erg fijn was en me meteen geruststelde. Ik heb idd erg weinig last van alle hormonen die ik dit keer en in het verleden heb moeten prikken, slikken inbrengen Paulma. Rot dat jij er zo'n last van hebt gehad, maar nu heb je het iig geprobeerd en weet je ook dat het niet jouw ding is. Ieder lichaam reageert anders op medicatie ook, helaas reageerde het jouwe erg slecht, hopelijk voel jij je snel beter. Dat het nu niet gelukt is wil niet perse zeggen dat het aan de timing van de terugplaatsing ligt trouwens want ik had mijn terugplaatsing pas heel laat, eigenlijk op de dag dat ik alweer ongesteld moest worden. Mijn normale cyclus is ongeveer 27 dagen, soms een dagje korter, soms een dagje langer. De eerste dag laatste menstruatie was 1 april (makkelijk te onthouden dag) en ik heb mijn terugplaatsing op 27 april gehad, op de 27e dag. Ik maakte me daar heel druk over, had zoiets van dat is toch gedoemd om te mislukken? Ik moet ongesteld worden! Daardoor heb ik ook echt 10 dagen zitten broekloeren want ik had geen 'relaxte' eerste week omdat je dan toch nog niet ongesteld wordt, voor mijn gevoel kon dat namelijk iedere dag gebeuren. Ik heb aan de arts zelfs nog specifiek gevraagd of alles er echt wel goed uitzag maar het was prima volgens hem. De medicatie zorgt ervoor dat je bms goed blijft en dat kunnen ze kennelijk ook wat rekken. En je ziet het resultaat Het onderzoek dat ik gevonden heb was van de Crinone gel vs Utrogestan. Dat Prolutex een gunstig effect zou hebben is mij verteld door de dokter die mij behandeld heeft. Ik ben verder ook niet op de hoogte van de werkwijze in USA, maar ik vond het gek dat ik zo compleet andere medicatie kreeg dat ik ben gaan opzoeken wat ik nu precies kreeg en toen vond ik dat onderzoek. Ik heb het al eens eerder gedeeld, maar ik zal de link nogmaals erbij zetten. Het is een onderzoek dat gedaan werd in 2004-2007 dus al wat ouder onderzoek, maar vond het toch interessant te zien dat er bijna 15% meer zwangerschappen ontstonden bij de Crinonegel tov Utrogestan. Over Progynova word verder niet gesproken. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/20045758/

Hello girls, Had vandaag een afspraak in het ziekenhuis, voor het opmeten van de baarmoedermond. Erg vriendelijke gynaecoloog deze meneer, hij feliciteerde me (was fijn) en vroeg hoe het met me ging, had (ook heel prettig) mijn hele dossier al doorgespit en was volledig op de hoogte van alles. Stelde voor om eerst even te kijken naar de kleine wat ik erg prettig vond want was toch weer gespannen. Hij zei al meteen 'het gaat goed met je kindje hoor' maar ik zag zelf een mooi kloppend hartje meteen dus ik was al meteen gerustgesteld. Hij heeft geen metingen verricht, maar wel even vlug alles bekeken, het maagje en blaasje waren beiden gevuld, dat zag er goed uit, kindje ook, ik had ruim voldoende vruchtwater en de placenta zag er ook goed uit, maar ligt wel wat laag aan de achterkant, hij zit iets voor de uitgang, dus dat is iets om in de gaten te houden dat die hopelijk de komende tijd nog omhoog schuift. Op het oog zag het er goed uit, maar ik heb volgende week de medische 20 weken echo dus hij heeft verder niet zoveel nagekeken. Heb het hartje nog horen kloppen, dat klonk ook prima. Daarna heeft hij de baarmoedermond gemeten, dat is waar ik ook voor kwam nu, die moest inwendig en deze was 4,95 cm en dat was precies goed, er is geen indicatie voor een verwachte vroeggeboorte op dit moment. Bloeddruk was prima en hij was uitermate tevreden over de schildklierwaarden. Mijn lichaam had alles zelf goed opgepakt zei hij. Ik moet wel de progesteron en oestrogeen hormonen blijven gebruiken tot week 36, dat was wat minder maar och als dat het enige is. Verder voel ik mij prima nog altijd en met kleintje gaat het dus ook prima, ik ben helemaal blij. Hij wilde graag nog mijn gegevens opvragen van de geboorte van mijn zoon, die is in een ander ziekenhuis geboren destijds, dus daar heb ik een formulier voor ondertekend en verder wil hij me graag bij hem of zijn collega (die dokter die mij zo fijn begeleid heeft na het verlies van de kleine vorig jaar) onder controle hebben vanaf 30 weken, tot die tijd mag ik lekker bij de verloskundige blijven want hij was uitermate tevreden over alles. Hij snapte ook heel goed mijn zorgen en angst, maar volgens hem gaat het echt heel goed allemaal en is er echt geen reden voor paniek, probeer een beetje te genieten ervan, die kleine heeft het goed bij jou zei hij, ik vond het heel prettig dat hij me toch probeerde gerust te stellen en eerlijk gezegd voel ik me ook steeds geruster erover, ik ben bijna op de helft nu, ik begin er steeds meer in te geloven dat deze kleine echt here is to stay.

Welkom terug @ruby2021 wat fijn dat je in september/oktober weer een poging met een cryo kunt wagen. Eentje echt goed en de andere 2 zijn ietsje minder dan? Hopelijk heb je genoeg aan die ene echt goede en heb je de andere 2 niet nodig, ze zullen denk ik met die ene hele goede gaan beginnen? Wat een ontzettende rottige opmerking van zo'n arts om je te condoleren met het feit dat het zaad niet best is, wat kunnen artsen toch horken zijn zeg, fijn dat je eentje gevonden hebt die positiever is en zo is het ook precies, je hebt er maar eentje nodig, dat heb je zelf mogen ervaren gelukkig door gezegend te zijn met een mooi kereltje meteen na de eerste poging al. Dat gezanik soms van die artsen, word je toch moedeloos van, jeetje. Dank voor de felicitaties, het is idd heel bizar dat ik zo ver ben gekomen nu, kan het soms nog steeds niet geloven. Morgen heb ik idd een afspraak in het ziekenhuis om de baarmoedermond op te meten, dat gaat ook met een echo zeiden ze dus dan kan ik de kleine weer even zien en toch ben ik er weer zenuwachtig voor, iedere keer weer opnieuw. Over een weekje dan de officiele 20 weken echo, echt spannend is het allemaal. Ik heb inderdaad Prolutex injecties gehad, dit is ook progesteron (net als de bollen), ik moest 12 weken lang iedere dag 1 injectie zetten en dit is inderdaad niet verkrijgbaar in Nederland. Daarnaast had ik Crinonegel 2x daags dit was ook ipv de bollen is ook progesteron, dit is wel verkrijgbaar in Nederland en kun je kopen met doktersrecept bij Serpha, de apotheek die bij Nij Geertgen gevestigd is. Verder had ik nog Progynova, dat is Oestrogeen. Uit diverse onderzoeken is gebleken dat de kans op een gezonde zwangerschap ietsje groter is met de Crinonegel in combinatie met de Prolutex injecties dan met de bollen, wat ik er zo van gevonden heb was dat bij degenen die de Crinonegel hadden gebruikt 10% meer zwangerschappen waren dan bij degenen die de bollen hadden gebruikt. Ik heb alleen maar terugplaatsingen gehad in kunstmatige cyclus, dus ik kan je niet vertellen of er verschil in zit in de slagingskansen. Hier in Nederland zeggen ze dat het niks uit maakt in de slagingskansen. Ik denk dat je in deze gewoon moet doen wat voor jou goed voelt en dat je dat dan aangeeft bij je arts, het is immers jouw lichaam. Ik heb zelf nooit veel last gehad van die medicatie, dus ik vond het altijd wel best en gaf mij persoonlijk een prettig(er) gevoel om die medicatie te gebruiken, maar dat is voor ieder persoonlijk.

Wat een fijn nieuws @Chrissy dat klinkt super hoor 9 mm BMS dat is precies wat ze willen en mooi 3 laagjes en een dikke verse eicel die klaarligt, ben zo blij voor je dat je eindelijk eens wat positief nieuws hebt gekregen. Die tijd van de Pregnyl injectie is idd beetje kak, maar ja, alles voor het goede doel dan maar. Dus morgen ga je de wachtweken in dan? Spannend! Ik ga duimen hoor voor jou Dat je de pil voor een IVF/ISCI traject hebt moeten slikken is toch wel vrij normaal, ik moest dat ook en ik hoor het vaker. 1 Maand de pil, om de cyclus stil te leggen en dan kunnen ze die beter sturen naar het juiste tijdstip voor de terugplaatsing, daar had dat mee te maken geloof ik, maar als jouw hele lichaam ervan in de war raakt dan is dat voor jou wellicht geen handige optie. Er zijn ook trajecten dat je niet de pil hoeft te slikken, toen ik nog bij NG in behandeling was toen heb ik de pil niet hoeven slikken. Het is maar net waar ze voor kiezen, maar als je nog eens een IVF traject in gaat zou ik dat zeker bespreken dat jij er niet goed op reageerde destijds. Nou, succes morgen met de IUI, ik hoop dat deze het gewenste resultaat gaat geven!

Ja, persoonlijke benadering vind ik persoonlijk zoveel fijner @Chrissy daarbij heb je ook nog de praktische redenen, namelijk, het ziekenhuis is verder weg, meer reistijd en zo compleet onflxibel met afspraken, ik moet ook nog gewoon werken enzo, dus ik plan graag de afspraken na mijn werk of op mijn vrije dag. Ik moet ook in het ziekenhuis bevallen, dat vind ik prima verder, heb ik alle rommel ook niet in huis. Fijn van je arts dat die niet ook weer de nadruk erop ging leggen op je leeftijd, idd, dat weten we en kunnen we niks aan veranderen, het is zoals het is. Morgen eitjes tellen dan, succes alvast! Ik hoop dat er flink wat eitjes klaar liggen. Heb je nu helemaal geen hormonen dan trouwens?

Ah, shit zeg @Paulma wat ontzettend verdrietig voor je dat het niet is gelukt, ik hoopte zo dat je de nieuwe poging met punctie en alles erop en eraan bespaard zou blijven, ik weet niet zoveel te zeggen mop, behalve dat ik een knuffel jouw kant op stuur. IUI is idd een stuk minder belastend @Chrissy zowel qua hormonen als ook dat je geen punctie hoeft dan. Ik heb dat ook ooit besproken met een fertiliteitsarts, ze zei dat op zich de kansen met IUI bijna gelijk zijn aan die van IVF/ICSI maar dat het voordeel van dat laatste is dat je meerdere embryo's kunt hebben, maar als jij maar 1 eitje produceert zelfs met hormonen dan is IUI wellicht een beter plan voor jou, je kan het allicht eens uitproberen, het valt binnen de verzekering en telt niet als poging. Dat ze het hartje niet meteen kon vinden is wel normaal, ze waarschuwde me vooraf ook daarvoor. Het kindje is op die termijn nog heel erg klein en ze moet echt met dat apparaat precies boven het kindje zitten om het hartje te kunnen horen, dat zat ze achteraf dus niet omdat hij veel hoger zat dan dat zij verwachtte. Normaal gesproken zoeken ze echt wel langer, maar omdat dit precies de afspraak was waarop het de vorige keer foute boel zou zijn geweest en ik echt lag te shaken van de spanning besloot ze dat bij mij niet te doen waar ik haar heel dankbaar voor was. Die onpersoonlijkheid is precies ook waarom ik liever bij de verloskundige blijf en gelukkig mag dat voorlopig ook. Ook hier heb ik niet altijd dezelfde, er werken 5 meiden/vrouwen, maar ik heb ze de vorige zwangerschap en deze allemaal al een keer gezien en zijn allemaal even lief en meelevend, wat ik als heel prettig ervaar. Ik ga dat inderdaad zo doen, lekker naar het echocentrum voor de 20 weken echo en de verdere controles bij de verloskundige, alleen als het echt moet naar het ziekenhuis. Nu ook weer, ziekenhuis zou mij bellen voor een afspraak voor die baarmoedermondmeting. Nou, dat gebeurde dus niet, in plaats daarvan werd er gewoon een afspraak ingepland zonder enige vorm van overleg bij een gynaecoloog die ik nog nooit gezien of gesproken heb. Nu heb ik vakantie momenteel, dus dan past het nogal snel, maar dan nog, het voelt alsof je totaal nergens geen inspraak over hebt. Verder moest ik een compleet zinloze vragenlijst invullen, dus dat maar braaf gedaan. @Heleen79 mbt het buitenland en wat ze daar anders doen. Wat mijn ervaring is, dat je daar andere medicatie en veel meer medicatie krijgt voorgeschreven. In Nederland houden ze nogal vast aan vaste protocollen voor iedereen ongeveer hetzelfde protocol, terwijl vaak in het buitenland meer naar de persoon zelf gekeken wordt. Of het wel of niet beter is, geen idee, maar ik heb de laatste keer medicatie voorgeschreven gekregen die in NL niet voorgeschreven wordt en deels ook niet verkrijgbaar is. Ik heb gegoogeld naar wat ik gehad heb en nu blijkt dat er hele goede resultaten mee behaald zijn en ja, je ziet mijn resultaat nu. Of het daar door komt, dat zullen we nooit weten, komt ook grote portie geluk bij kijken denk ik, maar het kan nooit kwaad eens verder te kijken. Over Dusseldorf heb ik wel veel goede verhalen gehoord, echter kun je niet in Duitsland worden behandeld als je single bent (hoe antiek) dus voor mij viel dat meteen al af. Je angst over grenzen dicht kan ik me voorstellen en als je dat overkomt is echt heel kut. Ik heb het vorig jaar gehad, ik zou dinsdag vertrekken om donderdag de behandeling te krijgen en maandagnacht gooiden ze het land op slot en kon ik er niet heen. Dat was echt heel verdrietig en ik heb me heel machteloos gevoeld toen, ook omdat ik niet wist of en wanneer ik dan wel weer kon gaan. Uiteindelijk kon ik dan pas 4 maanden later pas gaan, in juni, 4 kostbare maanden verspild (zo voelde dat). Ik vind het ook bizar dat je telkens moet bewijzen dat je 'gezond' bent. Want ja, wat is gezond? Maar ja, zo zit de wereld tegenwoordig kennelijk in elkaar. Dingen die ooit normaal waren kunnen nu niet meer, of zijn heel lastig, dus dat je voorzichtig bent met het buitenland dat snap ik heel goed. Het is een combinatie van de kwaliteit van het embryo (de embryo's) de kwaliteit van je bms en baarmoeder en een portie geluk wat maakt dat het succesvol wordt of niet. Dat van de kwaliteit van de eitjes heb ik ook vaker gehoord, dat je beter iets langer de tijd er tussen kunt laten zitten, alleen tijd is wel een dingetje bij ons, want dat is iets dat we niet zo heel veel meer van hebben. Als je 35 bent kun je je wel permitteren 3 maanden te wachten telkens, maar ja, op onze leeftijd, dan is een jaar snel om en je hebt toch het idee dat iedere maand telt, daarbij zit je ook nog met het feit dat vanaf je 43e het niet meer vergoed wordt, tenzij het een terugplaatsing is van cryo's uit een IVF poging gedaan voor je 43e dat wordt dan weer wel vergoed. Maar een hele nieuwe poging met punctie en alles dus niet meer. Dat wat jij schrijft @Paulma over de doorontwikkeling tot dag 5 dat klopt wel, ik heb dat ook vernomen. In het buitenland zijn ze daar vaak al veel verder mee, maar hier in NL doen ze het ook bij NG als je meer dan 4 embryo's hebt dan laten ze die ook doorontwikkelen tot dag 5 omdat je er dan voldoende hebt om toch met embryo's over te blijven. Heb je er 4 of minder doen ze dag 3 omdat het idd zo is dat alleen hele sterke embryo's dit overleven en zet je ze op dag 3 terug dan kan een embryo wat het buiten de baarmoeder niet zou kunnen overleven wel goed doen als het is teruggeplaatst omdat de beste plek voor een embryo nog altijd de baarmoeder is. Volgens mij werken ze bij NG nu ook met de embryoscope, die hadden ze bij de clinic waar ik geweest ben ook. Dat maakt om de zoveel tijd een foto van de embryo's en je kunt ze volgen met videobeeld, grote voordeel daarvan is dat je ze dus niet uit de broedstoof hoeft te halen om de ontwikkeling en kwaliteit te beoordelen, ze hoeven er dan pas uit tijdens de terugplaatsing wat de kwaltiteit en overleving enorm ten goede komt. In NL is dit heel nieuw terwijl ze er in het buitenland al jaren mee werken, maar hier moet alles eerst tig keer gekeurd en beoordeeld worden voordat ze er iets mee gaan doen, wat dat betreft loopt NL best wel achter. Dus er zijn voor- en nadelen voor terugplaatsing op dag 3 of 5. Voordelen voor dag 5 zijn dan dat als je natuurlijk zwanger zou zijn geraakt dat het embryo dan ook rond die dag in je baarmoeder arriveert en dat je een heel sterk embryo krijgt, ook met invriezen is de kans op overleven groter. Nadelen is dat je met niks kunt achterblijven als je iets minder sterke embryo's hebt die het wellicht wel in je baarmoeder hadden kunnen redden, ook heb je met een terugplaatsing op dag 3 nog veel meer embryo's beschikbaar, de meesten vallen af na dag 3. Qua succesvolheid hoeft het niet perse iets uit te maken, ik heb hier verhalen gehoord van succesvolle zwangerschappen met 3 daagse embryo's, met matige embryo's en onsuccesvolle verhalen met toppers van dag 5, er valt zo weinig van te zeggen. Ik kwam met die bollen overigens ook bijna altijd aan testen toe, een enkele keer brak de menstruatie er doorheen, maar meestal niet en dan kreeg ik pas paar dagen later de menstruatie na de witte omo test en het stoppen met de bollen. Het is idd mindfucking op die manier. @Christine79 voor wat betreft de echo, ja, je krijgt een hartje te zien, horen niet, want daar is het nog te klein voor, maar als het goed is zie je het hartje kloppen. De echo zal waarschijnlijk een inwendige zijn, ik heb pas met de termijn echo mijn eerste 'gewone' echo gehad, met die kliederboel op je buik. Mijn eerste echo was met 7 weken en toen had ik de pech dat de kleine helemaal tegen de wand aan geplakt zat, ze kon hem dus niet goed zien of meten, ook was niet duidelijk of het er eentje was of 2, het leek eentje, maar ze kon geen garanties geven. Ik zag er eigenlijk niks in, in mijn ogen zag ik een vlek in mijn baarmoeder met een kloppend hartje, dat zag ik wel heel goed. Het is een soort knipperlichtje wat je ziet op het scherm, maar het is heel klein, je moet goed kijken. Ik weet nog dat de verloskundige tegen mij zei dat ze blij was dat ik het opnam (tip!) want de foto die ik kreeg daar zag ik echt niks op. Kon er met de beste wil van de wereld geen zwangerschap in zien. Ik heb toen 2 weken later nog een echo gehad, vanwege dat deze zo onduidelijk was, toen was ik 9 weken en toen zag ik een duidelijk kindje. Hoofdje, buikje, armpjes, beentjes en nog steeds dat knipperlichtje. Jij zit er tussenin, dus jij zal iets te zien krijgen tussen die vlek en een volledig kindje vermoed ik. En afwachten of het er eentje is of 2, spannend! Bij mij was er eentje gewoon verdwenen overigens, daar was niks meer van te zien. Die is denk ik gewoon niet ingenesteld en verdwijnt gewoon. Ik heb een paar dagen voor de test wel wat bruin verlies en beetje bloed gehad, maar verder ook niet meer. Daar schermen ze hier in NL maar wat graag mee @Heleen79 de leeftijd. En soms krijg je het tot vervelens toe te horen zelfs. Heel vervelend want dat weet je zelf ook wel en je kunt er niks aan veranderen. Ik zou bij een volgende keer bespreken dat je iig dan een terugplaatsing krijgt op dag 3, zodat je niet weer met niks overblijft Heleen. Dan kunnen ze eventuele 'restembryo's' door laten ontwikkelen maar dan heb je iig een terugplaatsing gehad. Jij bent ook al lang bezig @Paulma wat ik zo lees, wat een historie al zeg en wat ontzettend zuur dat je nog altijd met lege handen zit. Aan je levensstijl ligt het iig niet, wat ontzettend goed zeg dat jij dat zo gedisciplineerd hebt omgegooid. Die vitaminepillen van Vitakruid zijn supergoed (aldus mijn vriendin die daar veel kennis van heeft) ik slik ze zelf ook, zijn wel heel groot, pff. En je krijgt er gele plas van. Ik heb zelf ook die omega 3, ook van Vitakruid. Het is idd precies wat jij zegt, het gevoel hebben er alles aan gedaan te hebben. Dat het dan zeker niet ligt aan dat ene slechte dingetje dat je gedaan of gegeten hebt (alsof dat wat uitmaakt) maar dat je alles kunt uitsluiten. Ik herken dat wel, zo drink ik alleen nog maar gemberthee omdat ik andere thee niet durf te drinken vanwege dat ik dan bang ben dat er iets in zit dat misschien minder goed is en gemberthee weet ik zeker dat mag (is ook heel goed tegen misselijkheid voor degenen die daar last van hebben) Ik heb idd 17 augustus de 20 weken echo (dan ben ik 18+6) dan ga ik de kleine uitgebreid zien want deze echo duurt kennelijk zo'n 40 minuten. Het vertrouwen gaat bij vlagen, ik heb er dagen bij dat ik zoiets heb van, ja ik ben nu al zo ver dit zit goed, maar heb ook dagen van grote onzekerheid, vooral ook vanwege het feit dat ik me zo goed voel. Klinkt dom om daar dan over te klagen, maar ik voel me alles behalve zwanger eerlijk gezegd. Er zijn wel wat kleine symptoompjes, maar ja, die voel ik ook niet altijd en iedere dag. Eigenlijk zou ik niks te mopperen moeten hebben want het gaat tot nu toe allemaal heel smooth. Ik begin nu pas te merken dat mijn broeken wat strakker zitten op mijn buik, maar ik pas ze nog wel. Dus je ziet er ook nog eens niks van. Ik ga de kleine trouwens wel nog eerder zien want de afspraak in het ziekenhuis is op 11 augustus, dus woensdag al. Dan gaan ze die baarmoedermond meting doen, maar dat ging ook met een echo, dus dan krijg ik de kleine weer even te zien. Nou meiden, dikke knuffel voor iedereen, ook die ik niet genoemd heb!

Ja, was een spannende dag, want voor mij voelde dit als DE afspraak omdat het de vorige keer net ervoor mis ging, dan had ik als ik niet verwezen was naar het ziekenhuis met precies DIE afspraak dus geen hartje meer gehoord, daarom vond ik het zo spannend ook en toen ze het hartje zo vlot niet kon vinden (vorige keer hadden ze het meteen) lag ik echt dood te gaan daar zo'n beetje. Gelukkig heeft ze me vlot uit mijn lijden verlost en bleek ze gewoon op de verkeerde plek aan het zoeken te zijn geweest. Dat verklaart dan waarom die lag te pitten want heb het de afgelopen weken heel druk gehad met werk, vandaag laatste dagje en dan 3 heerlijke weken vrij, kijk er enorm naar uit. Ja voor jou is dat natuurlijk lastig om je te laten verrassen als je uitgebreid de echo meekijkt en ook precies weet waar je naar moet kijken. Mij kunnen ze daar natuurlijk makkelijk mee foppen omdat ik niet alles precies zo zie als mensen die ervoor opgeleid zijn. Ik vind de verrassing het leukst, je kunt al zoveel vantevoren zien en bepalen, laat dat dan lekker een verrassing blijven. Grappig wel want iedereen heeft een meisjes idee bij mij en dat terwijl ik helemaal geen meisjesmoeder ben eigenlijk. Bij mijn zoon had iedereen een jongen gezegd en bij de kleine die ik verloor had ik niet echt een idee, maar ik was niet verbaasd dat het een jongetje bleek te zijn, dat paste wel bij het gevoel wat ik had. Die droom was heel bizar, ik onthoud ze nooit en ben ook helemaal geen zweverig type ofzo, maar deze was zo levensecht, was een week of 2 voor de terugplaatsing en toen bleek ik ook nog zwanger, dus toen had ik zoiets van dat is dan dit kindje geweest waar mijn droom over ging. Misschien heb ik het wel mis, is ook prima, zo lang ik deze kleine maar in mijn armen mag sluiten einde jaar. Ik heb ook helemaal geen januari idee bij dit kindje dus vandaar dat ik einde jaar schrijf. Ik wil de 20 weken echo niet in het ziekenhuis laten doen vanwege de onpersoonlijkheid daar. Ik heb aangegeven dat ik deze bij het echo centrum wil laten doen die ook mijn bms hebben opgemeten, daar voel ik me fijn en ze kennen me daar ook. Tevens krijg ik alle beelden en foto's op een USB stickje mee in het ziekenhuis krijg je enkel een fototje en mag je niks filmen. Het ziekenhuis had ook aangegeven dat ze me eerder al wilden zien daarvoor, eerder dan 20 weken, maar goed dan moeten ze wel bellen. Hebben ze nu overigens weer niet gedaan, gewoon hoppekee een afspraak ingepland voor woensdag over een week. Ik heb vakantie dus dat kan wel, maar enige vorm van overleg over dag en tijd had ik prettiger gevonden. Verder kom ik dus idd bij een gynaecoloog die ik helemaal niet ken en nog nooit gezien heb. Ik probeer het ziekenhuis bezoek zoveel mogelijk te beperken, ik voel me gewoon prettiger bij de verloskundigen hier in mijn dorp. Ze zijn allemaal zo lief voor me, in het ziekenhuis zijn ze vriendelijk en afstandelijk en ben je een nummertje. Dat is iig hoe ik het allemaal ervaar. En nu krijg ik mooi een extra echo ook Ze willen mijn baarmoedermond opmeten omdat mijn zoon destijds prematuur is geboren, ze willen dan kijken of het daar aan ligt. Geen idee wat ze dan ermee gaan doen, dichtnaaien ofzo? Zodat deze blijft zitten. Ik ben daar dan misschien wat (te) nuchter in, maar heb soms zoiets van dat ze ook wel van een mug een olifant aan het maken zijn. Hij was 34 weken, hij heeft er niks mee geleden. Het is nu ook weer niet zo dat die met 24 weken al op mijn buik lag. Maar goed, als zij daar gelukkig van worden van dat meten dan vind ik het best. Ik heb iig besloten me niet nog een keer gek te laten maken zoals de vorige keer en nu ook weer met die schildklier. Hoop paniek veroorzaakt om 3x niks want mijn waarden zitten mooi in het midden van wat het moet zijn. Heb maandag laten prikken en de uitslag zelf bekeken, niks niet op het randje, maar gewoon precies goed. Dat zei ze idd, dat je het kindje dan eerder voelt dat het een gunstige plek is. Bij mijn zoon zat die aan de voorkant die voelde ik daardoor pas met 28 weken en toen was die al zo sterk dat die me helemaal beurs trapte, ik weer dus niet zo goed wat ik moet voelen heel in het begin. Sinds gister voel ik af en toe een 'plopje' maar misschien zijn dat mijn darmen wel? Ik voel het alleen als ik op rustig zit, ook voel ik nog steeds druk op mijn buik soms. Als ik smorgens op sta is dat weg en dan komt het gedurende de dag weer. Het zal wel het groeien van de baarmoeder zijn ofzo. Met mijn zoon is ook al zo lang geleden, ik weet dat niet meer. De 'plopjes' heb ik vandaag niet meer gevoeld trouwens, maar was gister ook in de avond. Volgens mij mag je wel vrij snel na een bevalling weer een terugplaatsing doen, tenzij je een keizersnede hebt gehad. Maar is goed om na te vragen idd en dan kom je vanzelf wel op het punt dat je denkt van ja, nu is het juiste moment om met de cryo's te beginnen. @Christine79 je kunt op de site van Freya heel makkelijk uitrekenen wat je uitgerekende datum is. https://www.freya.nl/kinderwens/zwangerschap-en-kind/zwangerschapsduur-en-uitgerekende-datum/ Die krampjes die jij schrijft heb ik ook gehad, het voelt alsof je ongesteld moet worden, maar dat is het groeien van de baarmoeder, dat voelt in het begin ook zo en ik herken ook wat jij schrijft over in slaap vallen en middagdutjes, same here. Hoort er allemaal bij. Gewoon aan toegeven, je zal het dan wel nodig hebben. Ik heb hier ook vaak tussen de middag even een uiltje geknapt of savonds na het eten. Van je baarmoedermond zou ik zeker aangeven bij de gynaecoloog/verloskundige. En van de symptomen die ineens weg zijn, ik snap je bezorgdheid, maar ook dat heb ik ervaren. Symptomen komen en gaan en kunnen per dag wisselen heb ik gemerkt. Dat borstgeknijp wat Nina beschrijft herken ik zo goed, ik deed dat ook, iedere dag zat ik meerdere keren te knijpen om te voelen of ze nog wel zeer deden en evenveel en als ze geen pijn deden was ik ook meteen bang dat het mis was. Ik heb zelfs met de verloskundige besproken dat het me zo vreselijk onzeker maakt dat ik geen tot weinig symptomen had en heb. Liever hing ik dagelijks kotsend boven de plee om die bevestiging maar te krijgen, terwijl mensen die dat hebben waarschijnlijk heel graag geen symptomen zouden hebben. Het wordt vaak zo gebracht van je bent zwanger dus moet je spugen, eet je ineens augurken en alle andere cliches die erbij horen. Nou, ik kan je vertellen, niks van dat alles ervaar ik, ik ben nog geen dag misselijk geweest en lust nog steeds alles wat ik voorheen ook lustte en eet ook geen gekke dingen. Sommige vrouwen hebben dat nu eenmaal, die hebben weinig tot geen symptomen. Ik kan me ook nog herinneren dat Nina toen zij zwanger was ook onzeker daarover was, dat heeft ze ook weleens beschreven op het forum. Ik snap heel goed je onzekerheid en angst Christine, maar probeer om vertrouwen te houden. Is moeilijk, dat weet ik als geen ander en helaas kun je momenteel niet veel anders dan afwachten tot de eerste echo. Ik maak mezelf ook nog regelmatig gek hoor, dat blijft nog wel even, voor jou waarschijnlijk ook. Je wil blij zijn maar bent ook heel bang dat wat je zo blij maakt weer te verliezen. Keep the faith!

Had maandag trouwens nog bloed laten prikken voor die schildklier, moet iedere maand tijdens de zwangerschap, denk ik kijk ff of ze al binnen zijn, nou dat waren ze, waarden zijn gedaald en zitten precies in het midden van het minimum en maximum, lijkt me dus helemaal prima, is destijds een boel paniek veroorzaakt (bij mij) om niks dus. Ik zal wel braaf bloed blijven prikken, maar de waarden zitten bij lange na niet op het randje. Maar goed, dan weten we dat ook weer en over een maandje maar weer dan.

Inmiddels terug van de afspraak bij de verloskundige, vanwege stress op het werk en stress vanwege deze afspraak was de bloeddruk veel te hoog, niet dramatisch en ze weet het aan de stressy situatie, gelukkig volgende week lekker vrij. Zijn maar meteen gaan hartje luisteren, ze zei ook dat ze het niet altijd meteen kon vinden. Eerst heeft ze mijn baarmoeder nog gevoeld enzo, daarna met het apparaatje heen en weer, maar ze vond niet zo snel iets. Dus ik lag nog meer in de stress daar, dat zag ze en vanwege mijn historie besloot ze mij uit mijn lijden te verlossen en gewoon een echo te maken, toen had ze de kleine vlot in beeld, ik zag niks bewegen dus ik was bang dat hij dood was, hij lag daar maar, maar toen zag ik het knippertje en toe ze het geluid aan zette was het duidelijk dat hij nog alive and not kicking is, maar gewoon lag te pitten dus. De hartslag was 152 wat volgens haar perfect was, hij klonk krachtig en het kindje zag er prima uit, ze keek even vlug. Ribbertjes, hersentjes, benen, armen, was prachtig om te zien. De kleine lag met gezicht naar beneden heel hoog in de baarmoeder die al ietsje groter was dan zij had verwacht, dus ze had op de verkeerde plek gezocht naar het hartje. De placenta zit op de achterwand wat volgens haar gunstig was. Dus dit kindje is here to stay lijkt het, ik ben er nog een beetje beduusd van. De volgende afspraak bij de verloskundige is nu pas over 7 weken maar zei ze, als je ongerust bent mag je altijd eventjes langskomen om naar het hartje te luisteren, dus dat is fijn. De reden dat het zo lang duurt voor de volgende afspraak is omdat er een 20 weken echo tussen zit waar ik inmiddels ook een afspraak voor heb gemaakt, 17 augustus is die en die heb ik bij het echo centrum gemaakt waar ik eerder de bms metingen heb laten doen. Het ziekenhuis heeft nog altijd niet gebeld (slecht) voor die baarmoedermondmeting, dus de assistente heeft daar meteen actie voor ondernomen, het ziekenhuis gaat mij bellen, dus ik wacht dat maar weer af. Daar zal ik dan ook ergens in augustus een afspraak hebben vermoed ik, maar ik hoor het wel dan. Ik had een bon voor een gratis rompertje en 50% korting op Kruidvat luiers die ik voor de 31e moest inwisselen, dus daarna maar meteen naar de Zeeman en Kruidvat gehobbeld, dus ik kwam thuis met luiers en een rompertje en een onduidelijke foto van een kindje wat face down ligt te pitten (lijkt me niet heel erg comfortabel maar goed). Ik ben heel erg opgelucht en heel blij, dat wat ik zelf voelde die soort van bal was idd mijn baarmoeder die al mooi omhoog aan het komen is zei ze. Ze heeft de kleine verder niet opgemeten enzo, dat wordt dan bij die 20 weken echo allemaal gedaan. @Nina79 Nee, ik wil niet het geslacht weten, ik vind het leuk me te laten verrassen, daarbij heb ik gedroomd een hele poos geleden, voor de terugplaatsing nog en weet ik toch al dat het een meisje is want die droom destijds was zo levensecht, ik weet ook al precies hoe ze eruit ziet, als ik kon tekenen kon ik haar zo uittekenen. Als het een jongen is, dan is het overigens ook prima hoor. Het maakt mij echt niks uit, ik ben zo blij met dit kindje. Ik voel nog niks bewegen, volgens de verloskundige is dat heel wisselend, sommigen voelen al leven met 16 weken, anderen veel later, vanaf de 24 weken zou ik dagelijks leven moeten voelen zei ze, tot die tijd kan het nog alle kanten op. Ik wacht het maar af totdat ik de eerste kriebeltjes voel. Fijn dat het goed gaat met jou en de kleine, 5 maanden alweer, wat gaat het vlug. Fijn dat de menstruatie ook weer op gang gekomen is, dan heb je ook weer een ijkpunt voor dat. Heb je al een idee wanneer je met de cryo's gaat beginnen? Of nog allemaal in de denkfase? Ach je hebt nog wel eventjes de tijd ook, hoeft niet nu onmiddellijk al te beslissen natuurlijk. Groetjes en liefs aan iedereen!

Ik kan me je ongeloof heel goed voorstellen @Christine79 zo voelde ik mij een paar maandjes geleden ook. Vol ongeloof en ook ik was heel rustig daarna. Toen ik die test gedaan had niet hoor, ik zat te shaken, niet meer normaal, maar de dagen erna heel zenn, tot het moment van de eerste echo, toen was ik me een partij zenuwachtig zeg. Had ik ook nog eens de pech dat die kleine tegen de wand aan lag en ik dus enkel een vlek met een knipperlichtje zag, kon daar met de beste wil van de wereld geen aankomend kindje van maken. Maar jij over 3 weekjes dus, spannend en leuk! Enne... Meer symptomen... Ik kreeg ze niet, behalve die pijnlijke boobs en moe heb ik geen symptomen gehad en nog steeds niet. Rol er vrij makkelijk doorheen eerlijk gezegd, fijn aan de ene kant, maakt me onzeker aan de andere kant. Niet iedere zwangere heeft klachten namelijk, dus als jij die geen hebt, niet bezorgd zijn, dat is ook normaal. Wat balen dat je AMH vrij laag is @Chrissy maar wel prettig dat je nu eindelijk eens goede uitleg gekregen hebt en weet hoe en wat en waar je aan gaat beginnen. Dat kan idd een verklaring zijn dat je maar weinig eitjes had de vorige keer. Vanwaar dat ze een IUI gaan doen eigenlijk? Just curious. Fijn dat het over 3 weekjes al kan, dan ben je ook uit de wachtmodus en weer in traject. Ik wens je alvast veel succes! Wat ontzettend balen zeg @Heleen79 dat het niet gelukt is, ik kan me zo voorstellen dat het je enorm gefrustreerd maakt. Het lukt niet en er is geen reden voor, dat lijkt me echt heel vervelend om mee te dealen. Ik vind het wel goed om te lezen dat je niet opgeeft en toch verder kijkt, dapper Heleen, ik hoop zo dat het de volgende keer wel lukt en jij ook vol ongeloof naar 2 streepjes staart! Bedankt voor de info van die AMH waarde, heb het ook eens doorgelezen, vond het erg nuttig te lezen en blijkt dus helemaal niet zo zwart wit te zijn als dat de arts mij heeft verteld destijds. Welllicht hebben anderen hier ook baat bij de informatie. Dat scratching heb ik ook weleens ergens wat van gelezen en dat schijnt toch wel zinvol te zijn. Gezond leven en de juiste medicatie slikken kan idd zeker nooit kwaad, dat is sowieso goed maar ik heb ook weleens gelezen dat het ook de kwaliteit van de eitjes kan bevorderen, ook massages en acupunctuur kunnen daarbij helpen. Zijn allemaal dingen die zeker geen kwaad kunnen maar misschien wel baat kunnen hebben. Volgens mij mag je gewoon terug naar IUI als je IVF of ICSI hebt gehad, ik hoor het weleens vaker. Als iemand niet genoeg eitjes aanmaakt bijvoorbeeld, dan kun je die keer een escape IUI doen, dan is de behandeling toch niet voor niks geweest en telt het voor de verzekering niet als IVF poging, hoeveel eitjes je aanmaakt kan per keer verschillen als je er normaliter meer hebt dan zou je daarvoor kunnen kiezen om geen IVF poging te 'verspillen' Hoe is het met jou verder @Paulma? Trek je het nog een beetje? De wachtdagen. Ik heb einde middag mijn afspraak bij de verloskundige, de 16 weken controle, het voelt voor mij heel onwerkelijk dat ik daar al ben nu. De angst dat het niet goed is probeer ik van me af te zetten, in plaats daarvan denk ik aan alle positieve gedachtes die jullie bij mijn zwangerschap hebben en probeer ik daar de kracht uit te halen om niet compleet insane te worden van mijzelf. Nu nog even verder werken.

Jaah, dat is een duidelijk dikker streepje dan de eerste test. Gefeliciteerd @Christine79 geloof het maar hoor, je bent gewoon zwanger! Ben zo blij voor je, maar snap dat jij nog in ongeloof zit. Morgen maar meteen bellen, dan zullen ze wel een afspraak inplannen denk ik. Ja, ik mag woensdag weer naar de vk voor de reguliere controle. Vind het spannend en vond 3 weken erg lang duren, maar ze zijn eindelijk bijna om. @Heleen79 jouw testdatum is ook bijna daar, dinsdag toch? Hoop dat je net zon mooi resultaat hebt als Christine. Succes nog voor iedereen en de duimen blijven draaien!

Nou, we zijn wel eensgezind @Paulma Dat van die 3 lagen heb ik ook altijd gehoord dat ze dat het belangrijkste vinden. Fijn dat je toch een terugplaatsing hebt gehad, balen zeg dat er eentje niet goed ontdooit was. Een 12 cellige is netjes, jij had dacht ik op dag 4 ingevroren toch? Of was dat iemand anders? Wat ik trouwens ook gehoord heb weleens is dat een embryo dat het invriezen en ontdooien overleefd sowieso een sterk embryo is. Dus daar gaan we gewoon vanuit Paulma, die volgende poging heb je niet nodig want deze is here to stay! Ik heb ook niet echt een idee wat wel of niet helpt, ik zeg altijd maar doe gewoon wat goed voelt. Acupunctuur ook, als het voor jou goed voelt en ontspanning geeft dan is het goed toch? Nou Paulma, hou je emmy lekker warm en ik duim gewoon nog een potje door voor jou en iedereen die het nodig heeft!

Nou @Christine79 als dat streepje er na 1 minuut stond dan ga er toch maar vanuit dat het gelukt is meteen de eerste keer. Dat kan hoor, was bij Nina ook meteen eerste keer raak. Ik vind je vraag over wat er gebeurt als er eentje blijft zitten niet raar, het is een begrijpelijke vraag. Uit mijn eigen ervaring kan ik vertellen dat je er niks van merkt. Ik ben 2x zwanger geworden na het terugplaatsen van 2 embyro's, bij beide keren is er eentje blijven zitten. De ander is bij mij gewoon verdwenen, ik heb er geen bloeding van gehad oid. Bij de echo met 7 weken bleek gewoon dat er eentje was ingenesteld en de ander was foetsie, niks meer van te zien. Ik heb wel beide keren een paar dagen voor de testdatum een innestelingsbloeding gehad, wellicht is die niet geplakt is dan daarmee eruit gekomen. Ehm en dat verhaal van je borsten, dat is een van de eerste zwangerschapssymptomen, dus dat in combinatie met dat streepje op de test zegt genoeg hoor, pijnlijke boobs heb ik ook heel erg gehad, smorgens leek het soms wel alsof er een vrachtwagen overheen gereden was ofzo. Ik slaap zonder bh, maar als ik dan opstond moest ik ze echt vasthouden want het kleinste beetje wiebel deed me al zeer. Dus je bent echt wel zwanger Christine! Geloof het maar. Die pijnlijke boobs houden nog wel een poosje aan (helaas) bij mij nam de pijn af zo rond de 13 weken, ze zijn nu wel wat gevoelig maar die enorme pijn is niet meer gelukkig. Voor jou nu nog even spannende tijd ook tot de echo, de verlengde wachtweken breken nu aan, die vond ik altijd net zo spannend als die wachtweken tot de testdatum en ook spannend of er eentje of 2 zijn blijven zitten. Ja, @Axelle let je ff niet op en dan ineens hop een heel topic vol met verhalen. Dat van het BMS is wat mij verteld is en wat ik her en der ook lees op internet, ik ben geen deskundige natuurlijk. Ik heb ooit eens ergens gelezen dat een BMS van meer dan 15 mm niet wenselijk is, ze zien het liefst iets van tussen de 9-12 mm. En dan nog is het iedere maand een kans die je hebt, alles kan optimaal zijn en het kan toch niet lukken of minder optimaal en het lukt niet, het is ook gewoon een portie geluk dat je ermee moet hebben. Ik ben nog geen 16 weken hoor, 15+2 vandaag, dus we zijn inmiddels aardig op weg. Fijn te lezen dat jij binnenkort ook weer een nieuwe poging gaat doen, hopelijk succesvol en dat hoop ik voor een ieder die een poging heeft gehad of binnenkort gaat doen.

Lieve @Christine79 een streepje is een streepje, dus ik ga je toch gewoon feliciteren met je zwangerschap! En dat lichte streepje van jou kan ik goed zien hoor en als deze binnen de afleestijd verscheen dan is het gewoon een positieve test. Van de bollen krijg je geen vals positieve test want daar zit progesteron in en geen HCG dat waar de zwangerschapstest op aanslaat. Dus dat wil zeggen dat er HCG gedetecteerd is en dat maakt je lichaam alleen aan bij een zwangerschap. Alleen als je medicatie hebt gebruikt waar HCG in zit, zoals bijvoorbeeld Pregnyl dan zou je vals positief kunnen testen, maar dat is na een bepaald aantal dagen uit je lichaam en de gynaecologen houden daar ook rekening mee en geven je een testdatum door dat het zeker uit je lichaam is, je hebt niet vroeger getest, dus dit is echt door jou zelf aangemaakt. Verder zou ik als ik jou was niet morgen nog eens testen, maar zondag. Van wat ik begreep verdubbeld het HCG iedere 48 uur en dan kan het best zijn dat je morgen alsnog weer een licht streepje hebt, terwijl je zondag wellicht wel een duidelijker streepje hebt. Ook maakt de ene vrouw meer HCG aan dan de ander, dat zou volgens de deskundigen dan ook verklaren waarom de een er heel erg ziek van is en de ander veel minder, dat wordt kennelijk veroorzaakt door HCG. Als je niet zoveel aanmaakt dan is dat niet erg, zo lang het maar goed verdubbeld telkens, dat is het belangrijkste. Ik zal je mijn voorbeeld geven van deze zwangerschap. Ik heb op 27 april 2 vijfdaagse embryo's terug gekregen, op 7 mei heb ik een test gedaan, een gewone, die meet vanaf 25 HCG, ik had ook een lichter streepje, geen knaltest die morgen. Ik moest bloed testen en ik had 110, ik heb toen van alles gegoogeld en vond mensen die veel en veel meer hadden dan ik en mensen die minder hadden en die hadden allemaal een goede zwangerschap. Toch was ik er niet gerust op want ik had zoiets van die test meet 25 en meer, dan zou die toch veel knalleriger moeten zijn? Dus deed ik zondag 9 mei nog een test, zaten er toch 2 in het doosje, die was een stuk duidelijker maar nog lang niet zo knallerig dan de test die ik vorig jaar had gedaan toen ik zwanger was, want die test daarbij zag je niet eens verschil met het controlestreepje zo duidelijk. Anyway, ik ging maandag toen voor nog een bloedtest en volgens mijn contactpersoon moest het dan verdubbeld zijn minimaal tov de vrijdag. Ik had 450, een verviervoudiging en daar waren ze heel tevreden over. Ook toen heb ik gegoogeld en vond mensen die veel meer en veel minder hadden. Ik zal de foto's van mijn testen bijvoegen van 7 mei en 9 mei, ook echt geen knaltesten, zeker die van vrijdag niet, maar toch ben ik ruim 15 weken onderweg inmiddels, het wil dus echt niet perse iets zeggen als je een licht(er) streepje hebt. Ik snap je bezorgdheid echt heel erg goed, dat had ik precies zo (en nog) maar probeer toch het hoofd koel te houden, vertrouwen te hebben en ja, helaas kun je niet veel meer doen nu dan afwachten..... Normaal gesproken krijg je dan met 7/8 weken ook een echo om te kijken hoe het eruit ziet en of de zwangerschap goed verloopt, dat zou ik nog eens navragen als het bij jou nog niet ingepland is.

Dat heb ik ook gehoord @Paulma dat de kwaliteit van het BMS belangrijker is dan de dikte ervan. Tegen mij hebben ze altijd gezegd dat ze graag zien dat het minimaal 7 mm dik is, dus dat is bij jou dan net dik genoeg. En je hebt ook nog een paar daagjes, kan het in die dagen nog een beetje dikker groeien, het is nog geen vrijdag. Ik heb trouwens ook ooit ergens gelezen dat een heel vreselijk dik BMS ook niet wenselijk is trouwens. Ach en misschien houdt jouw cryo wel helemaal niet zo van graven en vindt die een klein stukje in een dunner BMS graven ook wel prima. Spannend ook voor jou dan binnenkort, vrijdag terugplaatsing, ik hoop dat het allemaal goed verloopt en dat je dan 7 augustus gewoon een positieve test hebt zonder rare fratsen zoals de vorige keer en dat deze kleine wel lekker blijft liggen op zijn of haar harde matras. Kan me wel voorstellen dat het je bezig houdt, zeker na de vorige ervaring, die is je vast ook niet in de koude kleren gaan zitten. En nu minder afleiding scheelt ook wel, toch hoop ik dat je ergens toch wat afleiding kunt vinden, het maakt dat de tijd wat sneller gaat en dat je er minder mee bezig bent, al heb ik wel gemerkt dat je er dan onbewust toch heel erg mee bezig bent, hoezeer je je ook voorneemt dat niet te doen. Woensdag heb ik idd de 16 weken controle, dan ben ik ook precies 16 weken. Ik verwacht geen echo, het is maar 10 minuten afspraak, dus dat is weer gewoon bloeddruk meten, praatje over hoe het gaat en hartje luisteren denk ik. Ik heb verder nog weinig mensen verteld over de zwangerschap, eigenlijk ook omdat ik zelf nog steeds ergens bang ben dat het mis loopt. Ook al weet ik dat het beter is vertrouwen te hebben, zeker omdat jullie er allemaal zon goed gevoel over hebben en er helemaal geen tekenen zijn dat het mis is, toch laat de vorige keer mij niet los. Ik vraag mij af van, goh, als ik toen niet was doorverwezen naar het ziekenhuis en ik daar met 13+5 toen de echo niet had gehad, maar als ik gewoon net als nu bij de verloskundige onder controle was geweest, wanneer had mijn lichaam dan wel dat seintje doorgegeven dat het fout was? Of was ik dan doorgehobbeld en was ik er dan bij de volgende controle pas achter gekomen met hartje luisteren dat er geen hartje meer was? De controle met 16 weken dus, precies die controle die ik woensdag krijg. Hoe lang loopt een lichaam rond met een overleden kindje zonder dat je daar een teken van krijgt? Duurt dat dagen? Weken? Vooral dat mijn lichaam het niet aangaf destijds, dat is wat mij zo bezighoudt en bang maakt, ik durf gewoon niet (meer) te vertrouwen op mijn eigen lichaam. Dus dat spookt dan door mijn hoofd. Wat nu als dit kindje ineens niet meer leeft en ik dan bij die verloskundige lig woensdag en er geen hartje is. Tegelijkertijd duw ik die gedachten dan van mij af, want ik wil daar niet aan denken. Dus schuif ik het vertellen aan mensen ook telkens weer voor mij uit, want wat als.... Je ziet verder ook niks aan mij, ik ben van mezelf al niet heel slank, dus dat scheelt al, dan valt het minder vlug op dan als je heel slank bent, nu ben ik vorig jaar na het verlies van de kleine ook nog afgevallen, dus ja, als mensen al iets zouden zien dan denken die gewoon dat ik weer aan gekomen ben vermoed ik. En verder heb ik ook niet veel 'kwaaltjes' die anderen kunnen zien, ik ben niet misselijk, heb geen buikpijn, beetje druk in de buik soms en behalve dan dat achterlijke buikgewrijf wat ik ineens meen te moeten doen doe ik ook niet anders dan anders, dus daar kunnen mensen ook niks aan merken. Dat ik savonds als een oud wijf in slaap val op de bank na het eten dat ziet ook niemand Ik dacht ook dat @Aslyn deze maand weer een nieuwe poging zou gaan ondernemen, daar staat me iets van bij dat ze dat eens vertelde, maak me ook beetje zorgen om de stilte, maar ik hoop dan maar dat ze gewoon in stilte haar terugplaatsing gehad heeft en ons binnenkort komt verblijden met een positieve test, dat ze daarom zo stilletjes is, stiekem meeleest en dan ineens tadaaaaa. Goh dat hoop ik echt! Hoe is het met jou @Christine79? Jij mocht vandaag testen toch? Ik hoop dat het positief was en dat je gewoon nog geen tijd hebt gevonden om ons hier nieuwsgierige aagjes op de hoogte te stellen van het blije nieuws, dat je het aan het vieren bent met de geliefden in jouw omgeving en dat je dan morgen ineens denkt, och er waren nog wat van die forum meisjes die nog van niks weten, ik ga me even melden.... Nou meiden, voor iedereen die het nodig heeft, ik draai de duimen!

Hoi @Mir42 en welkom. De behandeling kan ook wel als je ouder bent dan 42 jaar alleen dan zal je het zelf moeten betalen, het wordt vergoed tot je 43e verjaardag, maar er zijn ook wel plekjes in Nederland (en zeker in het buitenland) waar je terecht kunt als je 43 jaar of ouder bent die de behandeling nog wel willen doen, maar dan wordt het dus niet meer vergoed. Wil je voor vergoeding in aanmerking komen dan moet je idd opschieten wat niet makkelijk is want er is overal een wachtlijst van wat ik begreep. In buitenland zijn vaak geen wachtlijsten, maar dan zou je met je verzekering moeten overleggen of dat vergoed wordt, sommige verzekeringen vergoeden het wel, ze vergoeden dan de kosten die het in Nederland kost, als het daar duurder is moet je het verschil bijleggen en ook de reis is eigen kosten. Succes met het nemen van de beslissing, is altijd lastig, zeker als de tijd je op de hielen zit. Hoe is het met jou @Christine79? Laatste wachtdag vandaag, morgen DE testdag. Ben zo benieuwd, ik hoop dat je morgen met fijn nieuws komt, de duimen draaien door hier hoor! En ook voor ieder ander die dat nodig heeft.

Oh, wat spannend nu ook voor jou @Heleen79 Wanneer je mag testen is ook een beetje afhankelijk van of je een 3 of 5 daagse emmy hebt terug gekregen, maar met 14 dagen zit je zeker goed. Ik had toen een 5 daagse terug gehad en mocht een bloedtest doen op de 11e dag, maar omdat dat een zaterdag was mocht het een dag eerder, op de 10e dag na de terugplaatsing, ik heb toen vooraf een urinetest gedaan en die was duidelijk positief, hoefde niet te turen voor het streepje, dus met een 3 daagse zou je dan rond dag 12 wel iets kunnen zien, al wil dat ook niet altijd wat zeggen, want als het wat later ingenesteld is dan kan het een enkele dag later zijn. Anyway, velen hier redden het niet tot de testdag, dus voel je niet bezwaard als je toch eerder test. Wat rot dat je al op de maximale dosering zat en dat het zo'n pijn heeft gedaan. Heb je een fijne clinic gevonden en dan zou je vanwege die reden toch weer naar een andere moeten kijken. In het buitenland is het overigens altijd onder narcose, of nou ja, daar waar ik ben geweest is dat zo. Voor jou zou dat een stuk prettiger zijn dan. Maar goed, hopelijk is het niet nodig en tel je lekker aan van deze terugplaatsing, dat kan zomaar hoor, Nina had ook meteen de eerste IVF poging meteen raak en die is van zelfde bouwjaar als jij. Fijn dat je lekker zenn bent momenteel, vakantie helpt daar vast ook wel aan mee, hopelijk ook genoeg afleiding zodat je er niet teveel mee bezig bent, al is meestal die eerste week nog wel te doen, week 2 wordt de broekloerweek..... Geniet lekker van je vakantie! Ga je ook op je vakantie testen of ben je dan alweer thuis? Precies dat dus @Jennie80 elke dokter zegt wat anders, de ene zegt dit, de ander zegt dat, van die mag je alles en van die mag je niks. Ik denk dat je gewoon voor jezelf moet kijken wat voor jou goed voelt. Ik zou er zelf ook geen behoefte aan hebben met die smurrie idd, ik had geen bollen maar gel, maar dat is net zo'n vieze smurrie, daar dan in gaan zitten roeren lijkt mij ook niks, maar goed, er zullen er ook wel zijn die het niet uitmaakt. De 22e testen is niet te snel denk ik @Christine79 zeker als het ziekenhuis dat heeft aangegeven dat je dan mag testen. Jij had 5 daagse terug gehad toch ook? Ik weet niet meer precies welke dag je geweest bent maar als je de 22e zo ergens rond dag 10/11 zit dan zit je wel goed hoor. Spannende dagen voor jou, niet te druk maken om krampjes en het gevoel ongesteld te moeten worden, dat had ik ook en het kan beide kanten op helaas, het kan goed zijn, of verkeerd, maar ook een beginnende zwangerschap voelt alsof je ongesteld moet worden, ik heb het alle keren dat ik zwanger was/ben gehad. Wat fijn dat je 2 cryo's hebt, dat geeft toch een fijn gevoel dat je nog wat 'achter de hand hebt' just in case. Maar ik duim gewoon dat je ze nu niet nodig hebt, wellicht in de toekomst voor een broertje of zusje. Nou meisjes in de wachtweken, de duimen draaien voor jullie hoor!

Ehm, de controle was vorige week woensdag @Chrissy Maar het was allemaal top idd. Het voelt verder wel hetzelfde als de vorige keer (lees: weinig symptomen) maar ik heb geen bloedingen waardoor het toch anders gaat voor je idee dan. Mijn collega vroeg me gister hoe ver ik was, dus ik zeg, nou ja, 14 weken inmiddels. Ohhh, zegt ze dan kun je het kindje over 2 weken al gaan voelen, ik voelde mijn kindje met 16 weken al. Dat zou wel heel vroeg zijn, maar ook heel fijn, het geeft je bevestiging dat hij/zij er nog is als je wat voelt. En verder maar dag voor dag nemen en proberen vertrouwen te hebben en te houden. Van wat ik hier en daar gelezen heb over acupunctuur is dat je daarmee 3 maanden van te voren zou moeten beginnen, althans, dat geeft dan het beste resultaat en lukt dat niet dan zsm, geloof iedere week. De baarmoedermassage wordt aangeraden zo kort mogelijk voor de terugplaatsing te laten doen, ik heb die toen zaterdag laten doen en dinsdag was de terugplaatsing. Dat kommetje met kruiden en er dan gehurkt boven zitten om je baarmoeder te stomen voelde idd heel belachelijk. Ik was blij dat niemand mij zo heeft kunnen zien, ik weet zeker dat iedereen me had uitgelachen. Dat je man dat idioot gaat vinden kan ik me ook goed voorstellen, het is ook idioot. Maar ik had ook zoiets van baat het niet, dan schaadt het ook niet. Het was om de baarmoeder te reinigen zei ze en ik mocht het alleen maar doen tot de terugplaatsing, daarna absoluut niet meer, dan mocht het weer na de bevalling. Ik heb dus zondag en maandag avond boven het kommetje zitten stomen. Normaliter heb ik eigenlijk niks met zulke dingen, maar ik wilde er dit keer gewoon alles aan gedaan hebben. Heb ook netjes iedere dag de zelfmassage gedaan zoals ze me had geleerd en ook na de terugplaatsing moet je op een bepaalde manier over je buik wrijven, ook dat heb ik gedaan. Weet je wat ook maf is eigenlijk? Ik zat voorheen nooit aan mijn buik want ik heb een hekel aan mijn buik, te dik, lelijk, bah buik. Nu zit ik telkens over mijn buik te aaien alsof het een puppy is ofzo. Ieder avond lees ik een stukje voordat ik ga slapen en dan heb ik mijn hand op mijn buik liggen, als ik dan alle rollen aan de kant geveegd heb voel ik zelfs mijn baarmoeder al een beetje, of lijkt dat zo? Geen idee, maar het voelt anders, ik voel onder in mijn buik net boven dat schaambotje zeg maar een soort van bal ofzoiets, of het mijn baarmoeder is weet ik eigenlijk niet, maar het idee is leuk. Daar ligt dan mijn hand, met het idee dat ik dan contact maak met de kleine, dat kan vast ook nog helemaal niet, maar het voelt goed. Ja, het is precies dat Chrissy, doe wat goed voelt en wat bij je past, zeker als je ook nog gaat googelen dan vind je zoveel informatie en dat moet je wel doen en dat niet, je kan een hele encyclopedie gaan bijhouden van wat je allemaal niet meer mag of juist wel of wat je allemaal niet moet eten of drinken, ik zou er knettergek van worden. En wat de een fijn of prettig vind, vind een ander wellicht totaal niks. Als je je gevoel volgt dan doe je het iig nooit verkeerd, althans zo denk ik erover.

Dankjewel @Heleen79 volgens mij heeft iedereen hier een goed gevoel over deze zwangerschap, dat is fijn. De controles zijn idd eventjes een opluchting en ook mooi en dat blijft dan enkele dagen en dan neemt de angst weer toe, maar ja, dat zal bij iedereen wel zijn die zoiets heeft meegemaakt denk ik. Ja, toen ik jouw verhaal las wist ik al, dat kan maar 1 dokter zijn daar. Hij is heel aardig en kundig en als je onder de 40 hebt ben je ongetwijfeld enorm blij met hem, maar dat benadruk op je leeftijd is heel erg irritant, alsof we dat zelf niet weten. Heel begrijpelijk dat je af en toe even wat tijd voor jezelf nodig hebt, zo'n traject is mentaal en soms lichamelijk echt loeizwaar. Dan geconfronteerd worden met pasgeboren baby's kan heel pijnlijk zijn. Ik had dat vorig jaar ook, mijn 2 collega's waar ik het meeste mee samenwerk hadden net een kind gekregen en die waren daar de hele dag door over aan het kakelen terwijl ik mijn kindje heb moeten begraven, dat deed veel zeer en ik liep dan ook regelmatig even weg als ze er weer over bezig waren, want ik kon het soms niet horen. Ik was dan ook 'blij' dat ik weer meer thuis kon gaan werken toen de cijfers weer opliepen en ik dat gekakel niet de hele dag meer hoefde aan te horen, want we zaten toen alleen op kantoor te werken of thuis. Ook al ben je blij voor diegene, jij hebt op dat moment een knoepert van een verdriet om een kindje wat niet mocht komen. Ook als dat een mislukte poging betreft kan dat verdriet heel groot zijn, je hoopt toch dat het lukt en als het dan voor de zoveelste keer weer niet is gelukt dat doet pijn, dus even afstand nemen is dan het beste wat je kunt doen. Wat rot dat je punctie zoveel pijn heeft gedaan zeg en wat ontzettend balen dat je daardoor niet de 10 eicellen eruit hebt kunnen laten halen, dat was wel echt een top aantal zeg, 10 stuks. Een 8 cellige op dag 3 is perfect, dus dat is mooi nieuws. Ik snap je idee over het verkwisten van Embryo's. Daarom heb ik er altijd 2 laten terugplaatsen als ik die mogelijkheid had, om precies die reden. Als ze het niet redden tot de vriezer dan heb je het idee eentje verspild te hebben. Vind trouwens die reden waarom ze geen 2 hebben teruggeplaatst wel een rare reden, wat heeft dat er nou mee te maken? Daarbij is de kans dat ze beide blijven zitten niet zo heel erg groot, dus dat snap ik niet helemaal, maar goed, ik ben geen dokter. Maar goed, jij dus ook in de wachtweken nu Heleen, wanneer mag je testen? Ik zal voor je duimen dat je strakjes een mooie positieve test hebt. Dan verder je vraag over eitjes, ik heb 5x een traject gehad, de eerste 3 keren had ik geen cryo's, de vierde keer had ik er 2, die beide niet zijn blijven zitten en van de laatste keer heb ik er nog eentje in de vriezer. Ik denk dat hoe ouder je bent hoe minder kans op cryo's, jonge vrouwen hebben vaak wel veel eitjes nog en daardoor meer kans op cryo's. Als je 12-15 eitjes eruit hebt kunnen laten halen is de kans op cryo's vrij groot, terwijl met 4 stuks die kans een stuk kleiner is. Ook heeft het te maken met de kwaliteit en dan ook weer helaas hoe jonger, hoe beter de kwaliteit. Ik denk zelf dat als je 40 plus bent dat je heel erg blij mag zijn als je uberhaupt cryo's hebt en dat 3 of 4 cryo's echt heel veel is. Het was idd een beetje een gekke week zo @Paulma toen ik precies in de periode zat dat het vorige keer mis ging. Ben er nu voorbij maar het voelt niet echt als een opluchting, want ik besef wel dat het nog steeds mis kan gaan ook al is die kans maar klein. Denk dat ik er pas gerust(er) op ga zijn als ik de kleine ga voelen. Ook weet ik dat ik niet telkens moet vergelijken, maar dat doe je automatisch, toch is er wel een verschilletje met de vorige keer. Toen heb ik namelijk met 8 en 9 weken een bloeding gehad en dat heb ik dit keer niet, dus dat loopt anders. Verder gaat het allemaal wel hetzelfde, dus geen kwaaltjes, beetje drukkend gevoel in de buik soms en nog steeds slaperig, voel me soms net een oud wijf kan zo een middagdutje doen maar verder verloopt het allemaal voorspoedig eigenlijk wel, iets om blij om te zijn maar ja, het maakt me ook onzeker... Het zit toch wel goed met zo weinig klachten? Ook al had ik dat met mijn zoon precies zo, kennelijk hoort dat bij mij, toch spookt dat weleens door je hoofd. Ik heb tot op heden geen extra echo gepland nog, tot nu toe lukt het nog wel aardig om te wachten, al vind ik 3 weken wel heeeel erg lang. Komt ook wel door tijdgebrek, vanwege vakanties moet ik extra werken, houdt me ook extra bezig, dat scheelt ook wel en ook ergens heb ik besloten van dat als de verloskundige er zo'n vertrouwen in heeft dat ik dat dan ook maar moet doen, vind ik.... De volgende afspraak is over een kleine 2 weken, dan ben ik precies 16 weken idd. Volgens mij krijg ik dan ook geen echo trouwens, maar een gewone controle en luisteren ze naar het hartje. Ik moet wel nog naar het ziekenhuis voor die baarmoedermondmeting ergens rond 16 weken ook, dan krijg ik wel een echo. Volgens de verloskundige zou het ziekenhuis mij zelf bellen voor een afspraak, maar ik heb nog niemand gesproken, dus ik wacht het maar af. Volgens mij is de geen sex regel van toepassing op alle soorten terugplaatsingen, ook 2 weken niet zwaar tillen is mij gezegd. Dit omdat je niet op de natuurlijke weg zwanger bent geworden en je kans hebt op infecties daardoor, althans dat is volgens de doktoren die ik gesproken heb. Die arme man van jou... Even 2 weken niet, zal handwerk worden dan En anders vraag je het gewoon na aan jouw dokter wat die aanraadt, ik heb zelf wel gemerkt dat er soms veel verschil zit in wat je wel en niet 'mag' In Nederland mag gewoon alles, maakt niet uit, in Letland mocht ik niks, de hele zwangerschap niet, niet sporten, niet de ramen wassen, moest zeer rustig aan doen, huishouden ook niet teveel, was vrij onpractisch als je alleen bent, ik zal toch boodschappen moeten doen en moeten stofzuigen en wil toch ook nog wel naar buiten kunnen kijken over een half jaar en de laatste keer waren de letterlijke woorden van de dokter: 'go back to your normal life' wat in feite betekende dat ik alles wat ik voorheen deed gewoon weer mocht gaan doen, dus ook sporten als ik dat altijd gedaan heb, heb ik hem nog specifiek gevraagd toen, maar ook hij zei dat ik 2 weken niet mocht zwemmen, badderen en sex hebben, ook 2 weken rustig aan en voorzichtig met tillen en na die 2 weken mocht ik gewoon weer mijn leven oppakken zoals voorheen. Dus de adviezen verschillen nogal, ik heb er gewoon uitgehaald wat voor mij goed voelt. Precies dat idee wat jij beschrijft had ik ook, ik wilde deze allerlaatste poging er alles aan gedaan hebben om het te laten slagen zodat ik later nooit kon zeggen had ik maar zus of zo of dit of dat. Acupunctuur moet je eigenlijk al 3 maanden vantevoren doen en met alles dicht ging dat niet lukken, dus dat heb ik verder niet gedaan, maar van die baarmoeder massage heb ik ook hele goede verhalen gelezen, Nina (van hier het forum) werd toen zwanger. Of het daar aan lag, geen idee, maar baat het niet dan schaadt het zeker niet. Ik ben ook daar geweest, bij Hosnia Moest er ruim een uur voor rijden, maar het was het helemaal waard. Het was fijn en ontspannend en ze heeft me geleerd wat ik zelf iedere dag moest doen. Voelde me wel een beetje belachelijk boven dat stomende soepkommetje met kruiden, maar och, dat heeft niemand gezien en had toch niks beters te doen ook. ik heb echt heel braaf alles gedaan wat zij me verteld heeft, of het daardoor komt, geen idee, maar het is me wel gelukt. Zij heeft mij ook gezegd dat het heel belangrijk is de baarmoeder goed warm te houden, ze zorgde voor een goede doorstroming met die massage en door dat zelf bij te houden zou die doorstroming goed blijven wat een gunstig effect zou hebben op de innesteling. Ze zei me ook niet te ontbijten met koude dranken, een kopje warme thee of iets warms eten is heel goed zei ze. Het zijn allemaal kleine dingetjes die je kunt doen (of laten) die een gunstig(er) effect zouden kunnen hebben. Ik ga ook mezelf geen geweld aan doen en wil ook niet in een glazen kooitje gaan leven, heb 2 weken echt goede rust gepakt na de terugplaatsing en daarna ben ik eigenlijk gewoon weer mijn leven gaan leiden zoals voorheen. Hoe was je afspraak geweest vanmorgen Paulma? Hopelijk was je bms goed genoeg en hebben ze een afspraak ingepland voor de terugplaatsing van je cryo. Het gaat nog druk worden op dat wachtbankje deze maand met jullie allen erop Wat grappig dat jij ook bij Hosnia geweest bent @Nina79 ik vond de ervaring bij haar ook heel fijn. Ben er 1x geweest maar, ze vroeg me nog te laten weten hoe het geweest is en ik heb haar een paar weekjes geleden laten weten dat ik in verwachting ben, toen kreeg ik een heel lief berichtje van haar terug. Ze is idd superlief en warm, ik heb het als heel prettig ervaren. Met mij gaat het verder goed, lichamelijk gezien merk ik weinig van de zwangerschap, ook alle bloedtesten waren goed, ben gezond, fit en nog steeds zwanger, so far so good. Mijn moeder heb ik al vrij snel op de hoogte gesteld, op moederdag heb ik haar de positieve test laten zien, had toen die vrijdag positief getest en ook de bloedtest in het ziekenhuis wees een zwangerschap aan, ze was heel blij voor mij. Mijn zusjes zijn inmiddels ook op de hoogte ervan en verder die ene vriendin die vorige keer ook op de hoogte was en 2 collega's waar ik het goed mee kan vinden en nog iemand die ik via dit forum (een ander topic) heb leren kennen en waar ik een leuk contact mee heb al een hele poos, zij is van begin af aan van alles op de hoogte geweest, van mijn plan toch nog een laatste poging te wagen, vanaf het eerste moment. Dus er zijn voldoende mensen wel waar ik het mee over kan hebben. Mijn zoon heb ik bewust nog even mee gewacht, daar is nog plenty of time voor, daarbij merkt en ziet hij niks aan mij omdat ik geen klachten heb verder, ik ga hem wel over een paar weekjes inlichten, maar vond het nu nog een beetje te spannend. Mijn werk wacht ik ook nog even mee tot ik me wat zekerder voel allemaal, daarbij heb ik over 2 weken vakantie ook dus dat wordt sowieso na de vakantie. De onofficiele 13 weken echo heb ik uiteindelijk niet gehad/gedaan. Als ik echt gewild had of een drama had gemaakt hadden ze me vast wel een echo willen geven, maar zo zit ik nu eenmaal niet in elkaar. Ik heb met 13 weken wel een extra controle gehad omdat ik niet van de 11 naar de 16 weken wilde wachten, dat snapten ze heel goed. Vorige week is dat geweest, ben de 13 weken ruim voorbij inmiddels. Toen heb ik een 'gewone' controle gehad, bloeddruk meten, ik kreeg de uitslagen van de bloedtesten en ze heeft naar het hartje geluisterd dat precies klonk zoals het moest. Ik heb met haar gesproken over mijn zwangerschap, maar zij zegt dat er eigenlijk geen medische indicatie is voor extra controles of doorverwijzing naar het ziekenhuis en omdat ik zelf heb aangegeven liever bij de verloskundige te blijven hoef ik voorlopig ook niet naar het ziekenhuis, pas met 30 weken wil de gynaecoloog mij gaan zien. Er is veel onderling contact geweest met de gynaecoloog en de verloskundige, dus dat is fijn. Als ik me had laten doorverwijzen had ik wel die wekelijkse echo kunnen krijgen, wat op zich wel fijn is, maar ik besef ook heel goed dat je vandaag een goede echo kunt hebben en dat het kindje dan alsnog de volgende keer niet meer kan leven, zo ging dat namelijk bij mij de vorige keer ook, dus het wil eigenlijk niet echt wat zeggen ook, behalve dan dat je dan iedere week even gerustgesteld wordt ipv iedere 2/3 weken. Ik heb daar zelf ook over nagedacht wat ik nu zelf fijner zou vinden, iedere week een echo in het ziekenhuis, me in allerlei bochten wringen om die afspraak te kunnen maken (want moet ook nog werken en daar zijn ze niet op de hoogte) en dan wellicht iedere keer iemand anders te krijgen die de echo doet of bij de verloskundige blijven, bij meiden die mij allemaal kennen, mijn situatie kennen en die me iedere keer op het hart drukken om meteen te bellen als er ook maar iets is, die me iedere keer zeggen dat ze laagdrempelig willen zijn en dat de deur altijd open staat, ik denk dat als ik nu zou bellen dat ik me echt bezorgd maak dat ik meteen mag komen, zo voelt het daar en zo voelt het in het ziekenhuis niet, daar ben je maar een nummertje. Dus ik heb besloten dat ik liever bij de verloskundige blijf, daar voel ik me fijn, op mijn gemak, kan ik beter de afspraken inplannen, dat kan namelijk ook savonds en is ook nog lekker dichtbij, de consequentie is dan wel dat ik niet de wekelijkse echo's krijg en dat ze mijn zwangerschap behandelen als een gewone omdat het ook gewoon simpelweg heel goed gaat. Dit keer was mijn suiker ook prima, alle andere bloedtesten inclusief de schildklierwaarden waren goed, mijn bloeddruk was goed, ik voel me goed, de kleine doet het goed, loopt zelfs een dagje voor, dus de enige reden die ze dan zouden kunnen verzinnen waarom ik naar het ziekenhuis zou moeten is mijn leeftijd en dat het de vorige keer eindigde in een laat miskraam zoals de gynaecoloog dat verwoorde. En verder wat voegt het ziekenhuis dan behalve die wekelijkse echo's toe? De vorige keer werd ik dan wel doorverwezen omdat mijn suiker 0,1 te hoog was (dat was de reden toen in combinatie met mijn leeftijd) en toen moest ik naar de gynaecoloog werd mij verteld. Nou, ik heb er 2 afspraken gehad, eentje met een assistent gynaecoloog (gynaecoloog in opleiding) en eentje bij een verloskundige. Had toen al zoiets van, moet ik hiervoor naar het ziekenhuis? Wat kunnen zij anders dan mijn eigen verloskundige? Wat is het verschil met een verloskundige in mijn eigen dorp of eentje in het ziekenhuis? Nou, volgens mij niks, behalve dan dat ze er een gynaecoloog bij kunnen roepen indien nodig, maar ook toen was dat niet nodig. Komt ook nog bij dat (zo voel ik het) mijn kind overleed nadat het ziekenhuis zich ermee ging bemoeien. Ineens moest ik die Ascal troep slikken, of nou ja, moest, werd gezegd dat het goed voor me was en een week later zat ik met een echo en een levenloos kindje, dus het voelde voor mij ook niet lekker. Ook de verloskundige begon over die Ascal, ik heb meteen duidelijk gezegd die troep niet te willen slikken. Werd genoteerd en was verder klaar. Het gaat goed nu, met de multi mama, de omega 3 pillen en de medicatie die ik nu gebruik (progesteron en oestrogeen) dus ik laat het lekker zo en laat me niet nog een keer gek maken met allerlei toestanden. Als zij gelukkig worden van het opmeten van mijn baarmoedermond dan vind ik dat prima, ook wil ik natuurlijk de 20 weken echo en verder wil ik geen toeters en bellen aan mijn lichaam. Hoe is het met jou verder Nina? De kleine alweer 5 maanden, wat gaat het snel he? Nou meiden, voor iedereen die het nodig heeft heb ik de duimen draaien, ik wens iedereen veel succes met de komende behandelingen, ik hoop dat ze succesvol zijn en dat iedereen op het wachtbankje binnenkort een positieve test in handen heeft!

Dankjewel lieve @Jennie80 voor de digitale knuffel, duimen en lieve woorden. Zo te lezen heb jij ook weer een hele rollercoaster aan emoties en toestanden doorgemaakt zeg, jeetje. Ook toestanden met de schildklier, hopelijk is het allemaal nu in de juiste proporties daarmee. Het is een rottig onderdeeltje van je lichaam wat dat betreft, kan een hoop ellende veroorzaken, daar ben ik intussen wel achter. Ik kan me heel goed voorstellen dat het echt heel rot was om afgebeld te worden op de dag van de terugplaatsing. Al vraag ik me wel af waarom ze dan niet toch terugplaatsen, maar daar zullen ze dan wel een goede reden voor hebben. Maar je schrijft dat ze nog een dagje langer de tijd kregen, maar kon het dan niet de volgende dag worden teruggeplaatst dan? En zijn die embryo's dan nu ingevroren om in de volgende cyclus terug te laten plaatsen? Lieve Jennie, ik hoop dat deze rollercoaster voor jou ook stopt in 2022 met een prachtig kindje! Ik stuur je een virtuele knuffel toe. Het viel toch wel mee @Chrissy met emotionele dag, maandag. Het was raar wel dat ik nu gewoon nog zwanger ben terwijl vorig jaar op deze termijn het kindje niet meer leefde. Daar nu voorbij te zijn voelt echt heel gek, deze hele week is gek wel, confronterend op sommige vlakken en dat probeer je dan ook nog in je mind allemaal op een rijtje te houden, wat niet altijd mee valt. Mensen kunnen wel zeggen, 'maar het gaat toch goed' ja, dat ging het vorig jaar ook. Vooral dat het mis ging en dat ik er niks van gemerkt heb is toch wel een dingetje, dat is eigenlijk wat mij dan steeds zo bang maakt, en zenuwachtig voor de controles, bang dat ik weer bad news krijg. Anyway, tussendoor doe ik enorm mijn best om positief te blijven. Dat is idd heel frappant Chrissy dat ze gewoon maar 1 eicel hebben gepuncteerd (zeg je dat zo?) en geen IUI hebben gedaan. Nu telt die punctie van die ene eicel als de 1e poging van de 3 die je vergoed krijgt. Beetje jammer, maar zo te lezen laten ze veel steken vallen daar. Ook dat dossier doorsturen, dat zou toch geen 6 weken moeten duren lijkt mij, schandalig vind ik het. En dan ook nog eens jou het idee geven dat jij het niet goed gehoord hebt en dat je aan jezelf twijfelt. Gelukkig zat je man bij die gesprekken en kan hij bevestigen dat niet jij maar die dokter gek is. Ik verbaas me over dit ziekenhuis en de weinig menselijkheid die ze hebben getoond tov jou. Idd, beter uit dat negatieve te blijven en vol goede moed naar nieuwe kansen uit te kijken. Ik heb geen ervaringen met acupunctuur, maar heb wel her en der gelezen dat het enorm kan helpen. Zelf heb ik een baarmoedermassage gedaan de laatste keer en je ziet het resultaat Of het daar nu aan gelegen heeft weet ik ook niet hoor, maar ik wilde gewoon alles doen wat mogelijk was om het tot een succes te maken. Inclusief stomen boven een soepkom vol met kruidenmengsel.... Voelde me net een idioot toen, maar goed, alles voor succes @Christine79 wat lief dat je aan me gedacht hebt vandeweek, de dag was verder goed verlopen, moest ook werken dus had genoeg afleiding. De tranen vielen wel mee, het was gewoon een gek idee. Ik dacht ook dat ik opgelucht zou zijn als ik de 14 weken zou bereiken, maar dat was kennelijk wishfull thinking, want zo voelt het niet, het voelt eigenlijk nog steeds hetzelfde, blij, bang, bezorgd, beetje dat zo. Wat een mooi aantal bevruchtingen Christine, 5 uit 6 is echt top. Lekker dat ze 2 mooie terug geplaatst hebben ook en nu een spannende tijd voor jou. Deze week zal nog wel gaan, maar de tweede week is altijd zo spannend. Ik ga zo hard voor jou duimen dat je over 8 dagen (wat snel al!) een mooie positieve test hier komt melden. Wanneer krijg je te horen of en hoeveel ze hebben kunnen invriezen van de overige 3? En dat wachten, ja dat doen we veel in dit traject, we wachten wat af.... Voor wat betreft je vraag over sex, bij elke clinic waar ik geweest ben werd dat echt afgeraden voor 2 weken. Althans, het echt penetreren dan (goh wat een onderwerp op de vroege morgen). Dit omdat ze in je baarmoeder hebben zitten rommelen, ze hebben immers die embryo's terug geplaatst en de baarmoedermond gaat pas sluiten na een innesteling, dus het zou kans geven op een infectie als je dan iets inbrengt of in laat brengen in je baarmoeder, dus ook een speeltje is geen goed idee. Dat is ook de reden dat je de eerste 2 weken na de terugplaatsing niet mag zwemmen of in bad mag. Daarna wordt juist zwemmen heel erg aangeraden om wel te doen. Verder is ook wandelen heel goed voor de doorbloeding van je baarmoeder, iedere dag een half uurtje wandelen zou ook een gunstig effect hebben, of het waar is, geen idee, maar het kan iig zeker geen kwaad om uit te proberen, dus ik heb braaf een maand lang iedere dag gewandeld, daarna zwakte dat af en wandelde ik alleen in de lunchpauze op het werk en zo af en toe, denk keer of 3/4 in de week nog. Over het orgasme daarvan heb ik wel her en der gelezen dat het een gunstig effect zou kunnen hebben op een eventuele innesteling, maar goed, dat kun je ook bereiken zonder ledematen of attributen in te brengen Dat zou je gewoon zelf moeten kijken wat voor jou fijn en goed voelt, maar ik zou toch eventjes 2 weekjes wachten voordat je vriend/man hem er weer in schuift, just to be sure, daarna kan dat absoluut geen kwaad meer en kun je gewoon zoveel en zo vaak als je wil Afijn, over tot de orde van de dag. Succes Christine met de komende spannende daagjes, ik hoop dat er toch minstens eentje blijft zitten! Keeping the fingers crossed!

Dat is een net aantal @Christine79 6 mooie eitjes met hopelijk een paar mooie bevruchtingen eruit. Je had woensdag de punctie toch dacht ik? Ik denk dat het er meer zijn als ze je gister gebeld hebben dat het maandag wordt, want als het er maar eentje was geweest dan hadden ze die denk ik terug gezet om geen risico te lopen, maar dat is mijn denkwijze ervan. Meestal als je meerdere mooie bevruchtingen hebt dan willen ze het risico wel nemen ze te laten doorgroeien tot dag 5. Niet elk embryo groeit namelijk door tot dag 5 buiten de baarmoeder, maar zou in de baarmoeder wellicht betere kansen hebben. Althans dat is wat ik me heb laten vertellen. Anyway, I keep the fingers crossed voor je. Ik snap je keuze van 2, ik heb ook telkens als ik de mogelijkheid had gekozen voor 2, de laatste keer heb ik er ook 2 laten terug zetten, er is er eentje blijven zitten, dus ik ben blij dat ik dat gekozen heb. Morgen ben ik 13+5 de vorige keer dat ik tot daar gekomen ben kreeg ik te horen dat mijn zoontje niet meer leefde. Ik vind het gek dat ik nu weer bijna daar ben en ik doe heel erg mijn best mezelf niet compleet gek te maken met allerlei gedachtes en angsten die door mijn hoofd spoken. Gister was ik in de tuin bezig, dan kom ik zijn grafje tegen, het steentje met de tekst 'wish you were here' En hoe blij ik ook ben met dit kindje het gemis om hem die ik niet mocht houden is best nog heel groot, het verdriet ook. Anyway, emo momentje.... Zullen er nog wel meer volgen de komende dagen denk ik, vrees ik. Succes morgen Christine met de terugplaatsing en de wachtweekjes. Laat nog even wat weten als je wil. Lieve groetjes!

Dankjewel @Chrissy het ws heel fijn om te horen, eigenlijk was gewoon alles goed gister, dus dat was heel fijn. Toch blijft deze periode idd heel spannend, daar had ik het ook over gehad met de verloskundige. Ik had dezelfde als de vorige keer, met de termijnecho en toen had ik het erover, dat ik toen wel bij dat halve procentje zat waarbij het alsnog mis gaat na de 12 weken, dat daarbij mijn lichaam dat ook niet aangegeven heeft, dus dat ik het vertrouwen wel kwijt ben daarin. Ze zei toen tegen mij, de kans dat het een tweede keer na de 12 weken mis gaat is nog veel kleiner dan dat halve procent van toen, maar ik snap je angst, het voelt heel dubbel. Ik wil heel graag heel blij zijn en op momenten ben ik dat ook echt, alleen onbezorgd genieten dat is er dan weer niet bij. Ik ben er veel mee bezig, dat merk ik wel, toch probeer ik ook wel de positieve dingen in te zien en heb ik volgende week een afspraak staan voor de kinderopvang, heb mezelf aangemeld bij de kraamzorg en heb allerlei zwangerdozen aangevraagd, dus ik ben ook wel bezig met de toekomst van mijn kindje. Wat fijn om te lezen dat jullie allemaal, ook jij, Chrissy een goed gevoel hebben bij deze zwangerschap. Ook van de mensen in mijn omgeving die ervan op de hoogte zijn hoor ik dat terug. Mijn moeder zei me laatst nog dat ze vond dat ik er zo goed uit zag, dat is ook fijn om te horen natuurlijk. Maar ik voel me gewoon ook echt goed, weinig kwaaltjes, af en toe een emo bui maar die heb ik als ik alleen ben, dus dat ziet niemand, maar eigenlijk heb ik wat dat betreft weinig te mekkeren. Wat fijn dat je zo'n goed gevoel hebt overgehouden aan het intake gesprek. Dat je ook nog eens een leuke klik had met de dokter is alleen maar mooi meegenomen. Fijn ook dat ze niet weer opnieuw de leeftijd moesten benoemen, alsof we dat allemaal zelf niet weten. Hopelijk gaat deze clinic een beter resultaat opleveren dan het ziekenhuis. Dat het aantal follikels dat rijpt verschilt per keer klopt ook helemaal, dat je er de vorige keer eentje had wil echt niet zeggen dat dat de volgende keer ook zo is, het ligt er ook maar net aan hoe je lichaam reageert op de medicatie enzo. Fijn dat ze er zo al 5 telden, hopelijk gaan ze ook alle 5 meegroeien als je mag gaan stimuleren. Ook prettig dat je over 2 weken al een gesprek met plan van aanpak hebt, wellicht kun je dan je volgende menstruatie meteen starten. Dan 'verspil' je niet al te veel tijd als je lekker kunt doorpakken. Ik vind het fijn om te lezen dat je weer wat hoop hebt, hou daar aan vast, hoop doet leven!

Ben weer thuis van de afspraak bij de verloskundige, ik heb geen echo gehad (jammer) maar ze ging wel het hartje luisteren. Ze zei al meteen dat ik niet in paniek moest raken als ze het niet meteen kon vinden omdat het kindje nog heel klein is. Ze had eerst mijn eigen hartslag te pakken, die ging bijna net zo snel als die van de kleine was toch wel gespannen, maar daarna had ze toch vlot de hartslag te pakken van de kleine. Volgens de verloskundige klinkt het hartje prima, ik vond het prachtig om te horen, het deed me veel toch wel. Ben soms zo'n emowrak en zo ben ik normaal gesproken eigenlijk helemaal niet. Ze nam toch wel echt de tijd ook dat ik het goed kon horen en ik mocht het ook opnemen, dat was fijn, dan kan ik het thuis nog eens terugluisteren. Verder waren ook alle bloeduitslagen binnen, ze had me dus idd niet gebeld omdat die goed waren. De schildklier waarden waren nog net binnen de gezonde grens, vooralsnog hoef ik dus geen medicatie. Ze heeft dit ook overlegd nog met de gynaecoloog en die zei dat de waarden de vorige keer maar net ietsje afwijkend waren, dus ja toch wel beetje paniek om niks eigenlijk, maar goed. Ze willen het wel goed in de gaten blijven houden dus ze vond het een goed idee dat ik iedere 4 weken laat prikken op de schildklier zodat ze meteen actie kunnen ondernemen als het wel nodig is. Dat hoeft dan alleen tijdens de zwangerschap, daarna moet ik het gewoon af en toe laten prikken, niet meer iedere 4 weken. Verder waren alle ander bloedwaarden ook goed, ijzer, suiker en al het andere waar ze op geprikt hebben, bloeddruk was ook prima, niks aan het handje dus. Ze hebben wel nog contact gehad met het ziekenhuis omdat ze die baarmoedermond willen meten vanwege de premature geboorte van mijn zoon destijds (34+2) dat zou dan met de 20 weken echo moeten gebeuren, maar het ziekenhuis wil mij al eerder zien, rond de 16 weken. Dus daar moet ik dan over een week of 3 een keer heen en dan met die 20 weken echo nog een keer en verder mag ik tot de 30 weken sowieso bij de verloskundige blijven zolang alles goed blijft gaan. Heb over 3 weken ook weer een afspraak bij de verloskundige, de reguliere 16 weken afspraak is dat dan.. Vind het wel lang duren, maar ik kan altijd een afspraak maken bij het echocentrum waar ik eerder ben geweest, dat is dan wel tegen betaling, maar dat is niet erg. So far so good, we verkeren beide in goede gezondheid volgens de verloskundige dus daar probeer ik maar op te vertrouwen. Al gaat de komende week toch nog wel spannend worden voor mij.