Hobbesje

Allemaal een gelukkig nieuwjaar! Super Diane. Heel veel geluk/succes!

Ha Kris. Denk dat je het beste maar niets kan verwachten. Hier was 1 kant heel gevoelig/pijnlijk, de andere kant stelde echt niets voor. En ik had heeeeel veel eitjes die ze aan moesten prikken. Prettig is anders, maar er zijn ergere dingen (in mijn beleving). Succes!

Gefeliciteerd met jullie zoon! Wat een horrorverhaal. Hier zou ik het denk ik niet bij laten en zeker een klacht indienen. Heel goed dat je je verhaal hier doet. Succes met het verwerken.

Zie dat je nog geen reacties hebt. Ik had geen gel maar een veter. Met 42 weken en 1 dag was er bij mij nog niets gebeurd. Dus begonnen ze met het weekmaken van mijn bmm met een hormoonveter. Daar kreeg ik flinke harde buiken van, maar dat waren echt geen weeen. Overdag mochten we weer naar huis en als het niet doorzette volgende ochtend melden. Dat was dus het geval. En wonder boven wonder had ik precies genoeg ontsluiting om de vliezen te breken. Daarna een infuus met opwekkers gekregen en toen ging het snel. (uiteindelijk wel een ks geworden, maar dat was omdat ik op de 6 cm ontsluiting bleef steken). En het is volgens mij idd zo dat als de hormoongel/veter niets doet je 'niet inleidbaar' bent en ze idd overgaan tot een ks. Maar wanhoop niet: het kan heel snel veranderen hoor. Bij mij was ik (bij de tweede) 's ochtends niet te strippen en was de hele baarmoedermond nog niet verweekt oid. En 's avonds braken de vliezen en binnen een uur had ik 1 cm ontsluiting. Succes!!!

Jessie, het slijt wel. Maar toch blijft het wel pijn doen. De eerste keer dat iemand gaat vertellen hoe ze bevallen zijn vond ik het ergste. Kan er nu wel weer naar luisteren, maar dat is dus echt wel anders geweest. Geef jezelf de tijd om alles een plekje te geven. Je bent nog geen 2 weken geleden bevallen. Al je hormonen moeten nog tot rust komen, je moet nog wennen aan elkaar.... Kom eerst maar eens fysiek een beetje bij, pas dan ga je tijd krijgen om alles mentaal op een rijtje te zetten en te laten bezinken. Voor mij is het nu net een jaar geleden en het heeft me weer heel erg bezig gehouden de laatste weken. En nu lijk ik er wel wat meer mee om te kunnen gaan. En het gemiste contact compenseren kan je juist nu doen. Je meisje is nog zo lekker klein. Als ze gaat huilen niet moeilijk doen en lekker bij je nemen. Mikai is heel veel tegen mij aan in slaap gevallen (buikje tegen je buik en hoofdje in de holte van je elleboog) op de bank. Heerlijk om te zien hoe rustig ze dan kunnen worden. PBtje mag ook altijd hoor!

Raba, wat verschrikkelijk... dikke kus! Jessie: Gefeliciteerd met jullie dochter. Wat jammer dat jullie het niet hebben meegemaakt. Ook wij hebben vorig jaar de geboorte van onze zoon beide niet meegemaakt. Geen foto's geen herinnering, niets hebben we. Ook hier eerst de couveuse en na een paar dagen pas naast me op de kamer. Ik vind dat ook heel moeilijk. Vooral omdat we de eerste dagen zo min mogelijk prikkels mochten geven aan hem, dus niet aanraken of onnodig optillen. Na 5 dagen mochten we naar huis en daar kregen we een schat van een kraamhulp de laatste 2 dagen en die heeft me heel veel met mijn mannetje tegen me aan laten zitten. Om het eerste gemiste contact alsnog te hebben/compenseren. Merkte dat we daar beide echt veel rustiger van werden. De ervaring kan je helaas niet overdoen, maar geef jezelf en je meisje veel tijd om te knuffelen (en hou je verdriet niet in, maar laat het maar lekker gaan meid). Ook jullie een dikke kus. Nu lekker gaan genieten van jullie dochter en laat je maar lekker verwennen deze dagen.

Ik sluit me aan bij Bikkel over het autorijden. Je kan jezelf er wel toe in staat achten, maar als je een noodstop moet maken gaat je dat dus echt niet fatsoenlijk lukken (veel te pijnlijk) en je bent daarnaast de eerste zes weken domweg niet verzekerd als je achter het stuur kruipt. Ik ben toen ik zes weken bevallen was meteen met Mikai in de auto gestapt om hem te showen op mijn werk. Heerlijk, zo'n middagje vrijheid! En over de ks. Hier twee keer een spoed en twee keer een heel ander herstel. De eerste keer heb ik er heel lang over gedaan voor ik weer echt rechtop kon staan en heb ik altijd napijn gehouden aan de zijkanten van de wond. En de tweede keer kon ik meteen weer goed rechtop staatn en heb ik geen napijn meer (gelukkig, en dat ondanks een hele grote infectie na de ks). De eerste keer heb ik gezien hoe ze Kian op de opvangtafel hadden, de navelstreng door papa werd korter geknipt en dat hij heeel boos was, daarna Kian heel even een kus mogen geven en toen is hij met mijn man naar de verloskamers terug gegaan (omdat het veel te koud is op de ok). Ik had toen het geluk dat ik niet op de uitslaap hoefde te blijven (was 's avonds en er was niemand...) en toen zijn we meteen teruggegaan naar hem en heb ik hem lekker mogen vasthouden. De tweede keer was ik onder volledige narcose en dan wordt het een heel ander verhaal. Maar bij een geplande ks zal dat vast niet gebeuren. Dames: heel veel succes met jullie bevalling/ks en geniet van jullie bolle buikjes en de aankomende kraamtijd. Zo leuk allemaal!!

Bij een niet ingedaald kindje bel je volgens mij gewoon je eigen verloskundige nadat je bent gaan liggen. Die regelt dan alles voor je. Hier braken de vliezen toen ik rustig op de bank lag. Een soort van knak/tik en toen liep er vocht. Niet veel, maar wel duidelijk van geur (zoet). Niet dat ik durfde op te staan, dat drfde ik pas nadat mijn man een stapel handdoeken had neergelegd. De eerste keer zijn ze gebroken toen ik werd ingeleid. Toen lag het kindje niet helemaal ingedaald en daar kwamen echt vloedgolven uit (althans: zo voelde dat).

Goed om over na te denken. Maar denk dat het van de situatie afhangt was wijsheid is. Als je vlot bevalt is een ruggenprik denk ik minder handig en iets kortwerkends praktischer. Overweeg dan ook wat dat betekend voor je baby (suffer bij de geboorte bijvoorbeeld). Ik heb 2 keer een ruggenprik gekregen. Daar zitten toch ook wel wat risico's aan hoor. Door de ruggenprik kan je bloeddruk ineens fors gaan dalen, hiervoor krijg je een infuus om dat op te vangen. En als ik het goed begrepen heb is mede door dit infuus de kans dat je kindje heel geel wordt - en dus onder de lamp moet - groter, omdat het lichaampje ook druk is met al het andere. De eerste keer heb ik een ruggenprik gekregen omdat ik werd ingeleid en de weeen in heel korte tijd heel heftig werden. En ik had voornamelijk beenweeen. Die kon ik met geen mogelijkheid opvangen (kreeg continue kramp in mijn benen erbij). De tweede keer heb ik er na een uur of 4 gevraagd omdat ik de -toen gelukkig alleen buik- weeen niet goed kon opvangen en ze pas de volgende ochtend zouden overgaan tot een infuus met opwekkers (ik had toen 1 cm ontsluiting, de volgende ochtend nog steeds 1 cm - dus maar goed dat ik dat gedaan had). Het heeft alleen niet goed gewerkt. Een ruggenprik is in ieder geval in mijn beleving niet zaligmakend: de eerste keer heb ik er heerlijk op geslapen en helemaal geen weeen meer gevoeld. Omdat het een ks werd is er nog1 bijgezet. Het heeft daarna echt heel lang geduurd voor ik weer gevoel had in mijn benen (zeker 12 u na de operatie). De tweede keer heeft hij nooit helemaal gewerkt en op een gegeven moment was hij aan 1 kant zelfs uitgewerkt... Zelfs bijspuiten hielp niet. Laat het gebeuren en kijk wat er gebeurd. Er zijn er die met geen moeite een kindje op de wereld zetten en amper het idee hebben dat ze een bevalling hebben gedaan, bij anderen gaat dat moeizamer. Succes met de laatste loodjes!

Gefeliciteerd! Dat rommelen rond een jaar is (helaas) normaal. Dan begint blijkbaar een andere manier van verwerken/dromen. Hier is het ook begonnen. Wij geven 's nachts in het donker warme melk en dan gaat Mikai terug z'n bed in. Het gaat vanzelf weer over weten we van Kian en echt laten schreeuwen heeft geen zin. Heb al een tijdje niet meer gepost. Ben ondertussen gestopt met werken en zit nu bijna 3 weken thuis. Maar ik verveel me nog lang niet: we zijn nog aan het verbouwen en de tuin aan het opknappen, dus echt rustig is het niet. Hoop dat ik de komende tijd weer wat rustiger ga worden en weer wat lekkerder in m'n vel kom te zitten. Liep continue op m'n tenen de laatste tijd. Moet er eens goed over nadenken wat ik nu wil (thuis blijven, zelfde werk op een andere manier of me laten om/bijscholen). Met Mikai gaat het prima. Die heeft een eigen mening, laat duidelijk weten wat hij niet wil, drinkt ondertussen eindelijk uit een rietjesbeker en hij is druk aan het oefenen om los te gaan lopen (zaterdag wilde hij zo graag naar Kian toe dat hij per ongeluk een paar stapjes los liep). Het gaat echt zo snel! Vanmiddag naar het CB voor de 11 maanden afspraak. Ben benieuwd hoe lang hij is (gewicht is zo rond de 10.2 kilo heb ik al gewogen).

Goed om over na te denken. Maar denk dat het van de situatie afhangt was wijsheid is. Als je vlot bevalt is een ruggenprik denk ik minder handig en iets kortwerkends praktischer. Ik heb 2 keer een ruggenprik gekregen. Daar zitten toch ook wel wat risico's aan hoor. Door de ruggenprik kan je bloeddruk ineens fors gaan dalen, hiervoor krijg je een infuus om dat op te vangen. En als ik het goed begrepen heb is mede door dit infuus de kans dat je kindje heel geel wordt - en dus onder de lamp moet - groter, omdat het lichaampje ook druk is met al het andere. (En een ruggenprik is niet zaligmakend: de eerste keer heb ik er heerlijk op geslapen en helemaal geen weeen meer gevoeld. Omdat het een ks werd is er nog bijgezet. Het heeft daarna echt heel lang geduurd voor ik weer gevoel had in mijn benen (zeker 12 u na de operatie). De tweede keer heeft hij nooit helemaal gewerkt en op een gegeven moment was hij aan 1 kant zelfs uitgewerkt... Zelfs bijspuiten hielp niet.)

De voedingsschema's veranderen met het veranderen van de slaapjes. Je merkt dan dat je niet meer uit kan komen met de voedingen. Wij doen niet aan vaste tijden: dat deed ik bij mijn oudste wel en daar werd ik helemaal kriebelig van. Nu doen we alles op verzoek en ongeveer en dat gaat prima. Wij hadden rond 6 maanden: ochtend fles melk (180) fruithap stukje brood met fles melk middag melk avond papfles (maar dat viel wel zwaar), langzaam begonnen met groente en yoghurt Nu: 's nachts als hij komt 180 water + poeder (is niet vaak meer gelukkig). ochtend (half 8 ofzo): pap 180 cc + poeder + pap (als hij al melk heeft gehad minder) Vaak hier naar bed (soms pas na het fruit) tussendoor fruit boterham + beetje drinken later melk en weer naar bed 17.30/18.00 uur potje warm eten en bakje yoghurt Dan naar bed rond 19.00 uur.

Hoihoi. Wij zijn afgelopen maandag naar het consultatiebureau geweest. Mikai is nu 71 cm en 9880 gram. Mijn huisarts is cb-arts en die is helemaal tevreden. Je krijgt er niet meer in dan erin gaat. En idd vitamine D bijgeven (deden we al). Als Mikai een keer iets extra wil hebben dan is het per definitie melk, al zijn het maar een paar slokjes. Daan is ook goed gegroeid, fijn! Ook wij kijken uit naar het mee-eten aan tafel. Het is zoveel makkelijker. Het schema van Mikai past nu al aardig goed in het ontbijten-lunchen-avondeten van ons, nu alleen nog echt hetzelfde eten...

Jose: begin met de newborn variant. Die is handiger omdat de ontlasting dan nog anders is - daar is de luier op aangepast. En de hele kleine hebben een verkleurstrip zodat je kan zien of er geplast is (heel handig!). Ik zou alleen niet te veel inslaan, je weet niet wat de pasvorm is van je kindje.

Ha dames! Geloof dat ik dit topic een beetje kwijt was... Hoe is het bij jullie? Hier alles prima. Gisteren weer een apk stempel gekregen op het consultatiebureau: 71 cm en 9880 gram. Mikai staat, kruipt en klimt ondertussen. Het gaat zo snel!!! Wil hier ook wel weer verder voor nog een kindje. Maar dan wil ik dit keer echt eerst afgevallen zijn (en daar moet ik nog actief aan gaan beginnen....).

Hier pampers! En dan wel alleen de baby dry (de active fit vind ik niks). Die van de kruidvat zijn meer papier en mijn man heeft daar moeite mee om die goed om te krijgen. Etos en da zijn hier qua pasvorm niet goed en de rest van de eigen merk heb ik nog nooit geprobeerd. Heb net een proefpaketje van de C1000 aangevraagd. En: ik koop de pampers alleen maar als ze in de aanbieding zijn. (vraag dit ook eens voor luierdoekjes.... daar zit ook heel veel verschil in! Nu hebben ze weer 12 pakken etos eigen merk voor 10 euro: ik zweer bij deze doekjes!)

Ha May! Welkom hier. Denk dat ik een vergelijkbaar probleem heb. Ook wij zijn bijna ons zoontje verloren (omdat het litteken van mijn eerste keizersnede scheurde). En ik merk dat mijn man daar veel meer moeite mee heeft dan ik. Hij heeft er dan ook wel veel meer van meegekregen dan ik (ik mis ruim 2 uur, maar kon wel meteen naar mijn zoontje toe om te kijken). Ik wil nog wel graag een derde kindje (helemaal met in het achterhoofd dat we nog 2x2 cryo's hebben), maar uit hoe mijn man praat proef ik heel sterk dat hij dat niet meer wil.... Wil het binnenkort wel gaan proberen daar eens een goed gesprek over te hebben... Succes/sterkte!

Breek ff in: mijn metalen kruiken heb ik opgeborgen volgens het advies (met water) - maar na 4 jaar was er toch 1 lek. Daar zat gewoon een gat in de bodem.... En dat voor een aluminium kruik van de HEMA... Test de kruiken voor gebruik een paar keer goed!!! (En als je nog nooit een kruik hebt gevuld - wij deden dat zo op advies van de kraamhulp: laagje koud kraanwater (1-2 vingers zeg maar) en de rest vullen met kokend water. Dichtdraaien, en dan op een doek even goed rollen en even laten liggen en kijken of ze lekken.)

Leuk he? Alleen dat gillen vind ik ook niet echt prettig aan m'n oren! Leuk dat Maureen al echt handjes klapt. Mikai kan het wel, maar geloof niet dat hij dat evenleuk vind als ik ;). Mikai z'n schema is nu: 180 water + melkpoeder + pap fruit (1,5 tot 2 stuks) + drinken 1/2 tot 3/4 boterham + 90 cc water + melkpoeder 's middags koekje en drinken 's avonds 200 gram potje groente + 200 ml yoghurt evt. nog wat drinken en dan slapen (en als hij 's nachts komt krijgt hij ook nog wel eens een fles melk, maar dat begint nu toch gelukkig wel een uitzondering te worden).

Wij hadden meteen ICSI. Het zaad van je partner wordt in Nijmegen nog een keer bekeken en aan de hand van die uitslag wordt gekeken en overlegd welke behandeling het wordt. Hier was al snel duidelijk dat als je 10 eitjes hebt en als je daar 100.000 spermacellen per eitje voor nodig hebt dat never nooit niet haalbaar ging zijn. Dus ICSI (en maar goed ook want er waren zelfs 22 eitjes). De uitslag van dit onderzoek was uitgebreider dan in ons streekziekenhuis. Daar bleek pas bij de IUI dan er na het opwerken 'slechts sporadisch een enkele beweeglijke of onbeweeglijke spermacel' te vinden te zijn. Daar sta je dan... Er is niet echt een wachtlijst, maar voor je kan beginnen ben je - na je eerste gesprek - een maand of 3 verder (zaadonderzoek, bloedonderzoek van beide en het intakegesprek/prikinstructie zitten in de tussentijd). Bij ICSI is de kans dat je een maand moet wachten als je je aanmeldt (als je ongesteld bent geworden) iets groter ivm het extra labwerk. Maar dan zeggen ze dat je de maand erop voorrang hebt op de rest. Hier konden we zien dat er iets gepuzzeld was met het protocol om alles passend te krijgen (ik moest langer decapeptyl spuiten voordat ik mocht gaan stimuleren), maar we mochten gelukkig meteen bij de eerste aanmelding beginnen.

In Nijmegen mag je wel kiezen voor 2 A-tjes. Daar hebben wij ook voor gekozen. Er is in hetgeval je zwanger wordt 'maar' 15% kans dat er 2 zijn blijven zitten. Dat risico durfden we wel aan. En idd: zwanger van 1. En ik vond het daar allemaal erg prettig en vrij vlot gaan. En idd de digipoli is heel erg fijn (kan je zelf alles bijhouden en thuis nog eens wat dingetjes nakijken en kletsen met lotgenootjes). Hoopvol heel veel succes!

Heb er zelf geen behandeling ondergaan. Maar mijn nichtje heeft daar toch echt 2 embryo's gekregen onder de 30. Alleen als je A kwaliteit hebt krijg je er maar 1. Weet niet hoeveel verder Nijmegen is voor jullie, maar wij zijn meteen daar naar toe gegaan. Vond het daar prettig en daar is alles qua behandelingen mogelijk.

Moontje gefeliciteerd!! Chantal: hoe is het nu met je meisje?? balen dat ze zo ziekig is en blijft... Ik zag weer een boel mooie foto's! Leuk om te zien hoe jullie kids groeien!!! Leuk om weer bij te lezen. Ben een paar weken op vakantie geweest en wilde hier pas weer posten als ik wat meer tijd had (nu dus). In de vakantie is Mikai veranderd: de 2 boventandjes staan op doorkomen, hij kan kruipen en overal wil hij nu staan. Z'n eetschema is helemaal anders en hij krijgt nu eigenlijk nog maar 1 keer de fles (na de boterham) of 2 keer als hij 's nachts komt (en dat is sinds de vakantie weer wat meer regel dan uitzondering). Kamperen ging prima, het was alleen koud en hij had last van z'n tanden. Mikai heeft dus flink wat nachten lekker tussen papa en mama geslapen. Hier hebben we nu de fase dat Mikai gaat gillen als een van ons uit beeld verdwijnt (verlatingsangst dus). Bij jullie kids ook?? En natuurlijk ook wat fotootjes: En een filmpje (zet het geluid maar niet te hard - hij is nogal blij dat hij staat ;)): http://smg.photobucket.com/albums/v422/marloesk/?action=view&current=20110803_181256_P8030711.mp4

BGS is een bacterie (en geen virus ;)). Als je vliezen breken kan je daardoor je kindje infecteren. Vandaar dat je aan de antibiotica gaat tijdens de bevalling. Er zijn veel vrouwen draagster zonder dat ze dit weten. Wees blij dat je het weet: nu krijg je iig op tijd allebei antibiotica (zelf geen ervaring, wel een buurvrouw die niet wist dat ze draagster was). En je kindje zelf zal nu niet geinfecteerd zijn, ga niet te veel stressen en schrijf al je vragen op voor als je naar de vk gaat. En natuurlijk gefeliciteerd en geniet van je zwangerschap!

Denk niet dat daar lijstjes van zijn. De voetjes van kinderen groeien zo snel en met sprongetjes (het een paar keer al weer met een paar weken nieuwe schoentjes moeten kopen voor onze oudste toen hij net liep). En er zit echt veel verschil in grootte! Van zowel voetjes als de schoentjes.