Beginnen met IVF of eventueel opereren?

[Moppie76]

Hoi,

 

 

 

Ik Heb me net aangemeld op deze site en ben benieuwd of er meerdere mensen zijn, die nu ongeveer gaan starten met IVF behandelingen?

 

 

 

Ik moet morgen naar het Ziekenhuis om de keuze te maken, meteen voor IVF door te gaan, of eventueel eerst een open buik operatie te ondergaan, om 1 eileider doorgankelijk te maken.

 

 

 

Zijn er mensen die ook voor deze keuze hebben gestaan? Ervaringen met de operatie hebben?

 

Of misschien mensen die wat kunnen vertellen over ervaringen met IVF?

 

 

 

Alvast Bedankt.

 

 

 

Groetjes

[Sijtje]

Hoi Moppie,

 

Ik ben moeder van een dochter van bijna 3 jaar. Ze is geboren uit onze eerste IVF-poging. Vol goede moed begonnen we daarna aan een volgende IVF poging ivm onze wens nog een kindje te krijgen. We zijn inmiddels ruim 2 jaar en 6 IVF pogingen verder (verse en cryo-terugplaatsingen). Het wil niet meer lukken. Heb een gesprek gehad met dr. Trimbos in Leiden, zij heeft zich gespecialiseerd in het opereren van eileiderproblematiek (heb een hydrosalpinx en een slecht doorgankelijke eileider). Ze heeft ons dossier bekeken en heel kort komt het er op neer dat er, naast de risico's van een operatie, veel onzekerheden zijn en (gezien oa mijn leeftijd, bijna 38) ws een lage succeskans. Ik vind haar een prettig en reeel mens en kan haar zeker aanbevelen als je advies wil. Ik vond de IVF-behandelingen niet heel zwaar, ik kon de injecties goed verdragen en de puncties oha ook. Ik heb 1 punctie gehad die ik echt pijnlijk vond, ws had dit te maken met de ligging van de eierstok of zoiets, het varieert gewoon. Je kan om extra pijnbestrijding vragen. Ik heb 4 pogingen gedaan in Maastricht en (vanwege onze verhuizing) 3 pogingen in Utrecht. In Maastricht kregen we steeds gemiddelde embryo's en geen cryo's. In Utrecht hadden we de laatste 2 keer top-embryo's en cryo's. Het zegt niet alles want onze dochter kwam uit een embryo van gemiddelde kwaliteit. Wat ik zwaar vond, maar dat is het eigenlijk elke maand, is dat je steeds heen en weer schiet tussen hoop en vrees (en in mijn geval steeds een grote teleurstelling). Als je van te voren zou weten dat er na al je inspanningen een kindje zou komen, zou geen berg te hoog zijn denk ik, voor alle vrouwen op deze site. Maar uiteindelijk moet je toch kijken naar wat je zelf psychisch (en bij een operatie ook lichamelijk) nog aan kan. Voor ons is het klaar nu. Maar wij hebben wel al een dochter en dat maakt denk ik toch het verschil. Anders had ik ws alles op alles gezet.

 

Ik wens je heel veel sterkte bij je keuze en bij het traject dat je in zal gaan. Ondank alle tegenslag blijf ik vanwege onze dochter het gevoel houden dat wonderen bestaan !

 

Sijtje

[Syll]

Mijn gevoel zegt ik zou zeker de operatie overwegen. Zelf heb ik die kans niet gehad en heb ik daardoor veel meer het idee dat als het niet lukt met ivf het hiermee ophoudt. Mocht je na de operatie niet zwanger worden, dan heb je het in ieder geval geprobeerd en kun je alsnog ivf overwegen. In ieder geval heb je voor mijn gevoel dan meer kansen.

 

 

 

sterkte met de beslissing