Kitje

Heey @Jennie80 wat lief! Dankjewel, ik hoop zo dat het allemaal goed gaat en blijft gaan deze keer. Hoe is het nu met jou? Knuffel! X

Dat kleine sliertje bruin zou ik me niet druk om maken @Kiona77 dat komt vast door de terugplaatsing. Ik moest wel lachen om de buikaaierij, zie ons al zitten, lol. Welkom kinderen, aai, aai, en dat terwijl ik echt totaal zo niet ben eigenlijk. Maar ja, wie weet helpt het wel. Precies dat is de reden dat ik niet vroeg test, er kan nog zoveel mis gaan die eerste weekjes, dan ben ik straks blij met een dooie mus. Niet dat het daarna niet alsnog mis kan gaan, maar goed. Ik ga mezelf compleet gek maken als ik dan veel te vroeg ga testen en geen strepen of vage strepen zie. Daarbij ben ik iedere keer nog ongesteld geworden als het niet was gelukt, de medicatie houdt het dan wel iets tegen dat het niet meteen een bloederige massa werd, maar roze vegen had ik wel (lekker smakelijk weer, sorry). Dus dan test ik maar netjes ongeveer op de dag dat het moet, als een brave hendrik die ik eigenlijk niet zo heel erg ben normaal gesproken. We take it one day at the time Kiona en het wordt vanzelf december.... Momenteel ben ik er nog heel rustig onder, ook omdat die eerste week er nog niet zoveel spannends aan de hand is, vanaf het weekend gaat het broekloeren beginnen denk ik en ik hoop echt dat ik er relaxed onder kan blijven ook want stress is niet goed voor de babietjes.... Welkom @Liane voel je vrij om mee te babbelen, je vragen te stellen of je onzekerheden of blijdschap te delen. Voor wat betreft je vraag over de Duphaston, die gebruik ik ook. Of een bloeding door Duphaston wel of niet doorbreekt weet ik niet eerlijk gezegd, want ik heb het maar 1 keer nog gebruikt als ik deze poging ff niet mee tel. De vorige keer heb ik enkele dagen voordat ik normaliter mijn menstruatie zou krijgen wat bloedverlies gehad, dit was een beetje bruinig, een dag of 2 en stopte weer, een week later had ik een positieve zwangerschapstest in handen, bij mij was het dus de innestelingsbloeding. Ik had toen 2 blastocystes teruggeplaatst gekregen (5 dagen oud embryo). Dus timewise zou het ook bij jou een innesteling kunnen zijn, hou het even in de gaten, als het doorzet is het meestal fouteboel, maar als het stopt dan kan het zomaar iets goeds zijn. Even de verpleegkundige bellen als je onzeker bent kan natuurlijk ook geen kwaad, maar ik denk dat ook zij zal zeggen dat je het beste kunt doorgaan met de medicatie en af kunt wachten. Een 8-cellige op dag 3 is netjes, dat hoort ook zo te zijn, dus daar is niks mis mee, de fragmentatie zegt mij niet zoveel eerlijk gezegd, ooit weleens ergens wat gelezen erover maar ik heb er niet voldoende kennis over, me er ook niet in verdiept. De kwaliteit van klasse 3 ook niet te bezorgd over zijn, dat wil namelijk helemaal niet zeggen dat het niet wil lukken. Lees de berichtjes van Hannibal maar eens op dit 40+ forum, zij is in oktober bevallen van een prachtig mooi meisje na terugplaatsing van een matig en een redelijk embryo, de dokter gaf haar weinig hoop, maar against all odds heeft eentje ervan het toch mooi geflikt en is uitgegroeid tot een prachtige mooie dame. Probeer je niet teveel te focussen op de kwaliteit zus en zo, al snap ik dat wel, dat doet namelijk iedereen, maar het is vooral ook gewoon geluk hebben dat er eentje (of 2) wil innestellen. Wanneer is je testdatum? Over 7 dagen dan denk ik? Met een 3 daagse? Ik zal je meenemen in het duimen iig. Welkom op het wachtbankje, ik zit daar sinds vrijdag op en Kiona sinds vandaag ook. Gaan we gezellig met zijn drietjes...

Oh, wat een fijn nieuws @Kiona77 sowieso 2 in de vriezer, dat zijn toch weer mooi 2 extra kansen, echt top! Even doorduimen nog dan dat die andere 2 nog lekker doordelen een dagje en alsnog worden ingevroren morgen. Ik denk dat je super opgelucht bent nu. Ik heb ook blasto's teruggeplaatst gekregen Kiona, ook 5 dagen oud. 1 'gewone' blasto en 1 vroege blasto waren het, dus die eerste is ietsje verder in ontwikkeling. Dus in principe zou ik ook na 10 dagen al kunnen/mogen testen, maar ik hou maar gewoon 3 december aan al ben ik op 30 november officieel 'over tijd' Hopelijk zijn ze hier inmiddels ingenesteld, want schijnbaar gebeurt dat binnen de 48 uur met een blasto Fijn dat je zo een fijne en begripvolle arts hebt en dat hij je toch extra bollen heeft voorgeschreven. Ik snap ook niet zo goed waarom ze hier in NL allemaal zo moeilijk er over doen, want het kan geen kwaad als je 'teveel' progesteron hebt. Fijn dat je bms er perfect uit zag, dan kan hij/zij lekker innestelen en verder groeien. Ik heb ook een fototje van de kinderen gekregen, ze hebben me aangewezen waar ze zitten en daar zie je idd 2 stipjes, maar je moet het wel weten, anders zie je het niet. In NL vragen ze dat meestal niet idd, ze doen gewoon eentje, maar als je boven de 38 hebt dan mag je kiezen voor 2, ze hebben liever geen meerlingzwangerschappen dus de meesten hebben het er daarom niet over en doen net alsof de neus bloedt. Het is denk ik idd leuk als je zoontje niet alleen opgroeit, hij heeft nu dan ook een leeftijd dat hij het bewust mee maakt enzo. Mijn zoon is alleen opgegroeid en die vond dat niet altijd even leuk, ondanks dat hij altijd met vriendjes mocht afspreken, als er niemand voorhanden was, dan was die wel alleen. Hij heeft het niet als vervelend ervaren, maar had wel zoiets van als ik dan toch aan dit begin dan is wel mijn wens om 2 kindjes te mogen krijgen. Dat hoeft niet tegelijk, dat mag ook omstebeurt, maar nu er dan toch 2 in zitten mogen ze ook allebei blijven. Ik aai nu dan maar iedere dag mijn buik en zeg, jullie zijn welkom kindjes, blijf maar mooi zitten. En dan nu samen op het bankje Kiona. Fijn dat we het samen kunnen delen, dat voelt iets minder alleen he? Vanaf nu duim ik voor ons beidjes Kiona!

Ja, goed idee @Aslyn je kan altijd proberen idd, wie weet wordt er wel inene iemand spontaan zwanger ofzo en belt die de behandeling af, you never know, maar ik zou zeker bellen idd. Zeker als je niet zo piep meer bent dan telt iedere maand. Hoop zo voor je dat je eerder kunt dan januari! Ja, toen ik besloot voor 2 heb ik ook bewust het risico op twins genomen, aan de ene kant denk ik dan wel van oeh, dat gaat nog wat worden in mijn eentje, maar aan de andere kant heb ik wel voor hetere vuren gestaan, dus dit gaat me ook lukken. Het zal druk zijn, maar dat geeft niet, want ik weet ook dat als die kleine wel was blijven zitten dat ik na zijn geboorte ook was gegaan voor een broertje of zusje omdat ik niet weer een kind alleen wil laten opgroeien, als er dan 2 tegelijk komen dan ben ik meteen klaar en groeien ze lekker samen op. Het zal zijn voor- en nadelen wel hebben ook en ik zou het echt als een kadootje zien als ik ze allebei mag houden. Ah, ok, ja daar had ik ooit wat van gelezen, maar helpt dus niet. Heb ook positieve verhalen gehoord over baarmoedermassage en acupunctuur, maar heb er uiteindelijk niks mee gedaan. Hier is er weer een dagje voorbij iig, die eerste wachtweek vind ik altijd nog wel gaan, maar vanaf het weekend gaat het spannend worden. Tot nu toe ben ik er nog best relaxed in. Ik hoop het ook dat het ons jaar wordt, het jaar waarin wij allemaal een kindje gaan krijgen (of kindjes).... Keeping the fingers crossed here!

Dankjewel @Siepie lief van je. Ja, als we alle positieve signs just interpreteren dan zou het helemaal goed moeten komen toch? Mazzel met de trein en dan ook nog eens op jouw verjaardag testen, dat moet gewoon helemaal goed komen toch? Ben vanavond bij mijn moeder geweest, haar verteld dat de terugplaatsing is geweest, ze vond het net zo spannend als ik en vertelde dat ze een soort van droom had gehad van mij met een tweeling... Ja, zegt ze, hoe ga je dat dan doen in je eentje? Dat zien we dan wel weer, maar die kans is niet zo heel erg groot, laten we eerst maar eens deze 2 weken door zien te komen... In Letland was het koud, brrr.. Het vroor er gisterochtend en de weg was spekglad, moest nog goed uitkijken met lopen dat ik niet uitgleed enzo. Met onze contactpersoon was het prima, ze stond in het vliegveld op me te wachten, daar was ik verrast over want de vorige keer mocht ze niet naar binnen. Met de doctor was het ook goed en de zuster was lief voor me. Niemand heeft naar mijn zoontje gevraagd, ik heb er verder ook niks over gezegd verder, het ging voornamelijk over deze poging en de embryo's enzo. Ze waren verder behulpzaam als anders, zijn met me naar de apotheek gereden voor de medicatie en ook weer netjes naar het hotel gebracht. Ze loopt dan echt met me mee naar binnen dat ze zeker weet dat ik safe binnen ben en ze vroeg me te appen als ik veilig thuis was. Dus dat maar netjes gedaan gister en toen kreeg ik als antwoord dat ze blij was dat ik thuis was en dat ik haar moest laten weten als er bijzonderheden waren. Nou, @Kiona77 morgen is jouw dag... De dag van de terugplaatsing. Hopelijk zijn ze er nog alle vijf zodat je een mooie terugplaatsing krijgt. Succes alvast en ik zal voor je duimen! Laat je nog even wat weten? Dan zitten we gezellig samen op het wachtbankje

Ja, hahaha, had gelukkig weer goed gegokt... Hopelijk blijft het geluk nog een paar maandjes aanwezig. Was er wel blij mee, scheelde me minimaal een half uur. Inmiddels al lang weer thuis, raar wel, zo ben je in Letland, zo zit je lekker thuis op je eigen bank. OMG @Aslyn dat is wel heel erg toevallig. Sterker nog, we zaten op dezelfde tijd te huilen. Ik had die dag een afspraak in het ziekenhuis voor intake en echo om 10.45 uur. Het k... nieuws kreeg ik rond 11.00 uur en om 11.30 uur ging ik huilend weg uit het ziekenhuis, ben ik naar mijn moeder gereden om me daar heel coronaonproof huilend in haar armen te storten. Man, wat heb ik gehuild die dag en de weken daarna, ik dacht dat ik nooit meer zou stoppen met huilen. Ik ben na het eten gaan wandelen half uurtje, omdat de sportschool een no-go is en ik ergens gelezen heb dat wandelen de innesteling zou bevorderen, onder het mom van het kan zeker geen kwaad ga ik dan maar iedere dag ff wandelen. Terwijl ik door het donker wandelde dacht ik aan mijn kleine mannetje, wat nog altijd veilig in mijn buik had moeten zitten en aan de terugplaatsing van gister en ik werd inene zo emo.... Liep ik daar half jankend over straat en geen flauw idee waarom? Maf was het wel, misschien een soort extra afscheid ofzo met deze nieuwe kans? Bedankt voor de tip maar ik ben een brave optijdtester. De vorige keer had ik al die tijd gewoon een test in huis, was nog over van de keer daarvoor en ik heb keurig netjes op de dag dat moest getest. Ik bibberde zo erg dat ik over mijn hand heen pieste, maar gelukkig zat er wat in het potje Ik kan me wel goed beheersen wat dat betreft..... Zelfs nu ik weet dat je al met 8/9 dagen positief kunt testen en dat ze in NL meestal 10 dagen na terugplaatsing aangeven (gegoogeld), zelfs dan ga ik niet eerder testen dan 3 december, ik weet gewoon zeker dat ik dan een definitief resultaat heb, dan zit ik ook een paar dagen na mijn verwachte menstruatie want die is de 29e dus dan zit ik zeker goed. Ik heb ook besloten om gewoon heel zen te zijn en te blijven, me niet druk te maken en te zien wat er van komt. Geen idee of dat lukt, maar de bedoeling is iig goed toch?

Dank @Nina79 ben inmiddels veilig geland en zit in de trein. Deze zou eigenlijk niet stoppen in den bosch vanwege een storing daar, denk van nou, ik wil hier op Schiphol ook wel weg, dus ik stap toch maar in en dan zie ik wrl op utrecht centraal hoe ik dan in den bosch kom, zit ik in de trein net 5 minuutjes, roept die om dat de storing in den bosch verholpen is en dat die daar dus toch stopt. Fijn! Goed gegokt, want scheelt me een hoop tijd zo. Ben ik.mooi om 11 uur in den bosch en half 12 thuis. Reis verloopt gelukkig voorspoedig allemaal. Ja, ik ga zeker rustig aan doen, straks thuis lekker op het gemak, heb verder ook niks gepland het weekend en de sportschool bekijk ik de komende tijd ook maar niet van binnen. Ga wel lekker iedere dag een half uurtje wandelen vanaf nu. Hopelijk valt het dan mee met de kilo's. Die vitakruid mama pillen zijn idd heel groot, maar heb ze op aanraden van een vriendin die daar studie in heeft gedaan en volgens haar zijn dit de beste, die omega 3 had ik eerst een flesje druppels, maar dat was zo goor iedere morgen, alsof ik een slokje uit de vissekom dronk dus toen heb ik deze capsules gevonden ook van vitakruid, braaf aan haar gevraagd of die ook goed waren, maar die zijn ook heel goed dus toen het potje vissekomslokjes op was heb ik mooi deze genomen. Zijn ook flinke pillen wel, maar ze glijden goed door de keel, dus dst scheelt. Heb gelukkig geen moeite met slikken van pillen, dat scheelt. Jammer eigenlijk dat ze in nl zo afhoudend zijn over veel dingen, wat maakt een paar wrkrn extra bollen gebruiken uit eigenlijk he? Maar toch wordt er moeilijk over gedaan vaak, ik snap dat niet, terwijl in Letland kan ik zoveel kopen als ik wil. Heb nu voor de hele zwangerschap aan estrofem en duphaston gekocht, de bollen had ik gelukkig nog genoeg. Ze vroegen gewoon, hoeveel heb je nodig? En daar wordt dan een recept voor uitgeschreven wst ik dan bij de apotheek kan halen. Nederland houdt veel te veel vast een vaste protocollen vind ik, maar ja, daar kom.je pas achter op moment dat je naar het buitenland gaat, hoe anders het kan gaan allemaal.

Dank @Nina79 dit gaat heel spannend worden en ik vrees dat het na deze 2 wachtweken alleen maar spannender wordt.... Maar goed, ik probeer wel zo rustig mogelijk te blijven want stress is niet goed voor de babies... Op het vliegveld nu, hotel zit naast het vliegveld, dus dat vond ik wel relaxed, 5 minuutjes lopen, geen taxi oid nodig op deze vroege ochtend. Slecht geslapen want ik was bang dat ik me zou verslapen ofzo, op vliegveld ook niet druk, was in 10 minuten bij de juiste gate Wat waardeloos @Aslyn dat ze jou met 17 eitjes hebben laten zitten! Had ze er dan uitgehaald en de embryo's ingevroren, dat had jou een hoop pijn en ellende gescheeld. Een afgebroken poging is al vervelend genoeg, maar het moet wel veilig blijven en overstimulatie en volle eierstokken is in mijn optiek niet echt heel veilig. Ik denk dat we allemaal wel kunnen meepraten erover, bij mij ook afgebroken destijds, in maart, zou de 19e vliegen maar het luchtruim in Riga ging per 17 maart dicht, dus dat was ook tranen met tuiten, toen kon ik eindelijk dan weer gaan in juni, was meteen raak en toen moest ik op 7 september afscheid nemen van mijn zoontje en hoe verdrietig ook, ik had die paar weken intense gelukkigheid toch niet willen missen. En ik zal hem ook nooit vergeten, ook niet als deze poging wel resulteert in het gewenste resultaat. Sparen is nooit verkeerd Aslyn, al is het dan niet voor Cyrpus, dan voor een babykamer.... Het voelt soms idd als oneerlijk, maar voor mij ook wel beetje als mijn eigen schuld, als ik er 5 jaar eerder aan begonnen was dan was het waarschijnlijk wel gelukt, destijds ben ik 'gewoon' zwanger geworden, was de tweede maand raak, nu ben ik gewoon te oud biologisch gezien. Maar ja, 5 jaar geleden was de situatie niet optimaal en nu wel. Nu denk ik weleens van, goh, had ik dit 5 jaar geleden toch maar gedaan, had me hoop gedoe gescheeld, maar achteraf kletsen is altijd makkelijk natuurlijk. Wat iig wel zeker is dat ieder kindje dat bij een van ons geboren wordt een geluksvogel gaat zijn, die gaan zoveel liefde krijgen. Het is idd schrijnend als je ziet hoeveel kindjes slecht behandeld worden, heb zelf ook nog wel gekeken naar adoptie of pleegzorg, maar toch besloten dat niet te doen, je wordt zo door de mangel gehaald bij zoiets en al helemaal als je alleen bent. Ja, dat is standaard in NL @Kiona77, je moet de bollen tot je positief test en dan mag je stoppen. In het buitenland krijg je standaard veel medicatie, volgens de gynaecoloog hier is het dubbelop maar het kan geen kwaad. Ze redeneren hier in het buitenland dat het progesteron level op een bepaald peil moet blijven om de zwangerschap in stand te kunnen houden. Normaal gesproken maakt je lichaam dat aan, je krijgt een eisprong, bevruchting, zwangerschap en je lichaam gaat progesteron aanmaken. Maar ik heb nu een cyro terugplaatsing gehad, dus geen eisprong, dus mijn lichaam krijgt geen seintje die progesteron aan te maken, dus moet het medicinaal toegediend worden en dan pakken ze beide kanalen, vaginaal en oraal, just in case het een of het ander minder goed wertk. Je zal maar moeten spugen bijvoorbeeld, dan werkt oraal niet zo goed. Dat is de achterliggende gedachte erachter hier in Riga. In principe is het toedienen van progesteron zinloos na 12 weken want dan gaat de placenta de aanmaak van progesteron overnemen. Maar het schijnt ook niet gevaarlijk te zijn als je er teveel van hebt, dus ik doe maar braaf wat er van mij verwacht wordt. Die Vitakruid is gewoon een multivitamine voor zwangere vrouwen waar ook de juiste hoeveelheid foliumzuur in zit, dus dat is geen medicatie en de omega 3 ook niet, die slik ik apart erbij. Ach ja, het is even een schemaatje.... 2x daags die multi met omega 3, 3x daags bollen proppen, 2x daags duphaston, 1x daags een x aantal estrofem.... Als dit leidt tot het gewenste resultaat dan slik ik alles met liefde. Ik snap wel dat jij die bollen langer wil gebruiken, dat voelt toch fijner denk ik. Gewoon vragen, sommige artsen geven het, anderen doen er moeilijk over, maar als je niet vraagt dan weet je het ook niet. Ah, dus jij mag eerder testen dan ik, na hoeveel dagen geven ze in NL aan dat je mag testen dan? Hier zeggen ze 14 dagen na de terugplaatsing. Wel leuk dat we dit samen kunnen doen, wat hoop ik ook dat we allebei een knaltest hebben over 2 weekjes! Ik hoef niet in quarantaine als ik terug ben in NL want Letland is veilig om heen te reizen. De cijfers hier zijn veel lager dan in NL, volgens mijn contactpersoon zitten ze hier op een 400 per dag, maar er wonen ook wel minder mensen. Als je kijkt naar cijfers per 100.000 staan ze ook laag op de lijst, andersom geldt dat voor NL wel, als je vanuit NL hierheen komt dan moet je wel in quarantaine, maar vond het geen ramp verder, ben om 21.45 gaan slapen en was tegen 15.30 op de kamer, dus die 6 uurtjes ben ik wel doorgekomen op NL ziet, met eten zoeken, douchen en eten.... Had gister nog naar een vriendin geappt, zij wist als enige dat het gister was, zij is destijds ook mee geweest naar mijn puncties enzo en het is fijn het met iemand te kunnen delen. Mijn moeder weet wel dat ik een nieuwe poging doe, maar niet dat het nu is. Dus ze vroeg hoe het gegaan was, dus ik app haar van ja, ging prima, ik heb ook een fotootje gekregen met 2 stipjes wat mijn kinderen moeten worden. Ze liet me op een scherm zien en vertelde in het Lets terwijl ze van alles aanwees wat ik zag, mijn contactpersoon wilde dat vertalen maar ik zei dat het niet hoefde omdat ik al zoveel echo's gezien heb en precies kon zien waar ze de kinderen neer gezet heeft.... Kreeg ik dat laatste terug gestuurd met van die smiley's erbij... En toen las ik terug wat ik geschreven had en toen moest ik ook wel lachen.... "waar ze de kinderen neer gezet heeft" Hoe kom ik erbij? Lol. Het was wel ff een grappig momentje iig. Nou, over half uurtje gaan we vertrekken, fijn, ben ik strakjes weer gewoon lekker in NL. Vliegtuig staat al klaar.

Ja, haha, ik moest ook wel lachen om Lapland.... Er staat wel veel info op de site, bekijk het idd maar eens op je gemak. Ik heb destijds ook naar Cyrus gekeken en alle andere landen, maar als ze geen prijzen geven zijn ze meestal duur. Ik moet het zelf betalen, dus wil graag vooraf weten waar ik aan begin, ik heb ze namelijk ook niet met duizenden tegelijk op de plank liggen hier, de Euro's. Is leuk die cijfers, pregnancy rate zo en zo hoog, ok en hoe hoog is dan de kans op een levende baby? Want technisch gezien telt mijn laatste poging dan ook als "geslaagd" ik was immers zwanger, 14 weken lang, maar ik heb toch geen baby gekregen. Je moet gewoon op je gemak bekijken waar jij je het fijnste bij voelt, want dat is zo belangrijk dat je je fijn en op je gemak voelt. USA is heeeeeeeeeeeeeeeel erg vreselijk duur! Onbetaalbaar duur (ook naar gekeken). En idd succesverhalen geven hoop en hoop heb je keihard nodig in een zwaar traject zoals dit. Ik was vooraf bezig met wat kilo's af te vallen, dus ik was al wel gewend aan honger lijden.... Eten doe ik maar 3x per dag omdat ik zelf denk dat 6 of 7 keer kleine hapjes eten niet de juiste wijze is. Dus heb ik voor mezelf een eetpatroon ontwikkeld wat voor mij goed werkt en daarnaast 3-5 keer per week naar de sportschool. Ook om even het huis uit te zijn en een brake in mijn thuiswerktijd te creeeren. Maar dat is me nu ten strengste verboden... Ik moet rustig op een stoel gaan zitten en wandelen.... Niet snelwandelen, maar op rustig tempo... Nou ja, alles voor de kleintjes dan maar he? Intussen gegeten, ze kwamen het netjes brengen, smaakte goed. NL ziet geinstalleerd op de computer voor 1 cent kan ik nog wat tv gapen en dan over uurtje ofzo maar het bed opzoeken en morgen weer heerlijk naar huis, voor 2 hele fijne (not) wachtweken. Ja, haha, gaat snel zo ja, ff heen en weer naar Letland, kindjes halen en weer terug. Wel fijn hoor dat het zo kan en dat ik niet langer dan nodig hier hoef te zijn. Met zo een saaie coronatijd ben ik toch het liefst thuis, dan heb ik mijn eigen spulletjes en dingetjes en kan ik van alles doen.... Niet ramen lappen en op tempo slak....

Ja, ik ben zo blij dat het allemaal goed verlopen is, de doctor hier zei dat ik me moest gedragen als een zwangere, want in feite ben ik dat nu ook dan eigenlijk, heb toch 2 embryootjes in me die hopelijk binnenkort innestelen.... In NL vind ik het wel meer lopende band werk, hop embryo terug, broek aan en wegwezen. Hier gaat het wat relaxter. Ik heb ook die witte bollen idd @Kiona77 die moet ik 3x per dag tot 16 weken en daarna afbouwen tot 20 weken en dan niet meer, dan heb ik verder nog Duphaston, dat is ook progesteron net als die bollen, in NL vinden ze het erg dubbel en krijg je of het een of het ander, hier krijg je allebei, die moet ik tot 12 weken en dan afbouwen en dan heb ik nog Estrofem, dat is voor het opbouwen van het bms en dat in goede conditie houden, dat moet ik tot 9 weken en dan afbouwen en dan daarnaast dan nog de Multimama van Vitakruid en Omega 3 omdat ik geen vis lust als extra vitamines enzo.. Ik kan me wel voorstellen dat dit een stuk relaxter is idd dan dat je er maar 1 zou hebben, kans dat er minstens 1 goede overblijft is nu toch stuk groter. Dus maandag mag jij ook mee op het wachtbankje, wel gezellig dat we daar dan samen zitten. Wanneer mag (of ga) jij testen? Voor wat betreft je ingevroren embryo's die zijn gewoon van jou en dat kun je altijd nog beslissen wat je ermee wil doen. Misschien wil je nog wel een keer een broertje of een zusje? Je mag ze nog tot je 50e laten terugplaatsen en dit hoort nog bij deze IVF poging, dus je hebt nog tijd daarvoor om te beslissen. Ik zou dat denk ik ook niet over mijn hart kunnen verkrijgen ze te laten vernietigen, maar gelukkig hoef je daar nog even niet over na te denken. Eerst maandag maar eentje of twee laten terugplaatsen. @Aslyn nou, prof, ik heb destijds op internet gewoon veel info gezocht en gevonden, ben er wel even mee bezig geweest, ik vond het namelijk belangrijk een clinic te vinden die goed bereikbaar was en waar ik me goed bij voelde. Ik ben overigens niet in Lapland, lol. Letland is toch net ff wat anders.... Een plan B is altijd goed om te hebben, dat had ik ook en helaas, het gaf mij wel rust van, ok, als dit niet lukt kan ik altijd nog dat. De website van de clinic waar ik in behandeling ben is deze: https://www.neaugliba.lv/en/ Er staat veel info op en ook de prijzen. Er gaan niet veel mensen hierheen, maar het valt binnen Europa, hebben ook Euro en is maar 2 uurtjes vliegen, vanaf Eindhoven en Amsterdam. Ik vond het ideaal want dat massa gedoe in Spanje en Griekenland trok me niet zo. Ze zijn erg bereidwillig hier en denken mee, maar helaas is de aftercare als het mis gaat erg minimaal. Maar behalve dat ben ik erg tevreden erover. Het eten duurt nog ff, het restaurant in het hotel is gesloten, had een app gekregen van mijn contactpersoon, maar die bezorgde niet in dit hotel, dus maar ff aan receptie gevraagd, ze gaf me een andere app en nu wel eten kunnen bestellen. Duurt ongeveer 45 minuten en ik heb me een honger, niet normaal! Hier is het overigens een uurtje later, dus dat wordt echt heel vroeg op morgen. 6.00 uur naar vliegveld zoiets, dus dat is dan 5.00 uur voor NL tijd... Maar ik moet er wat voor over hebben he? Heb intussen mijn buik geaaid en gezegd dat beide kindjes heel erg welkom zijn en dat ze mooi moeten blijven zitten. Zo maar even douchen dan om de tijd beetje door te komen. Saai zo, gelukkig heb ik de laptop meegenomen....

Nou meiden, ik ben op mijn kamer in Letland, reis was prima verlopen, mooi op tijd geland, even vlug de spullen op de kamer en toen meteen door naar de clinic. Beide embryo´s hebben het ontdooien overleefd en ze zijn beide teruggeplaatst, dus dat gaat een spannende tijd worden nu. Alles is dicht hier verder, winkels zijn wel open, maar restaurants zijn dicht, ik moet in quarantaine blijven, maar mag wel buiten wandelen enzo. Heb besloten lekker rustig aan te doen, heb van mijn contactpersoon een handige app doorgestuurd gekregen waar ik eten kan bestellen, want moet toch wel een hapje eten vanavond, dat wordt dan bezorgd en kan ik op mijn kamer opeten. Vind niet zo erg want alleen in een restaurant zitten doe ik toch niet graag, dus op de kamer is wel net zo relaxed. Heb alle medicatie ook maar vast gekocht, we gaan toch voor de positive vibes dat ik het nodig heb toch? En een hele waslijst van wat ik allemaal niet mag.... Niet sporten, niet fietsen, geen ramen lappen, geen sex voor 3 weken, niet badderen, geen sauna, niet zwemmen voor 3 weken, leven als een bejaarde, huishouden in rustig tempo en geen zware dingen sjouwen. Toen ik vroeg wat ik dan wel mocht... Ehmm... wandelen, maar de sportschool is de hele zwangerschap uit den boze. Dus die kilo's die ik kwijt was zitten er vast in notime weer aan.... En de komende 2 weken moet ik heel rustig aan doen, maar dat was ik toch al van plan. Verder klaag ik niet hoor, lol. Wel gek idee toch weer dat ik nu met drietjes ben, goh kindertjes wat hoop ik dat jullie blijven zitten en dat ik jullie mag ontmoeten ergens in de zomer van 2021, ik bid en hoop nu. Ik verbaas me dan toch weer hoe anders dat gaat hier tov Nederland, uitkleden, badjas aan, slippers, lekker op een bedje liggend wachten tot je geroepen wordt, haarmuts op, daarna word je in de stoel gelegd, wordt een echo gemaakt om bms op te meten, de dokter was er erg tevreden mee, het was 9 mm zei ze, dus dat was prima, daarna werden zeer zorgvuldig een voor een de kindjes er in gezet, allebei op een ander plekje, dus niet hop pletter daar met zijn tweetjes zoals in NL en daarna moet je dus in de achteroverkiep stand nog een kwartier blijven liggen, dus benen hoger dan je hoofd, met de benen opgetrokken, daarna rustig opstaan, daar word je ook nog mee geholpen en dan pas kleding aan. Ze nemen toch wel echt de tijd ervoor en dat vind ik toch wel prettig. Morgen vliegen we met zijn drietjes terug. Dank @Aslyn voor de succeswensen Wat een mooi nieuws @Kiona77 5 embryo's dat had bijna niet beter gekund! Ik kan me heel goed voorstellen dat je heel erg opgelucht en blij bent met dit nieuws. De kwaliteit kunnen ze in zo een vroeg stadium nog niet zoveel van zeggen, dat kunnen ze pas na een dag of 3, dan kunnen ze zien of ze goed doordelen en goed ontwikkelen en gezien we nu het weekend in gaan krijg je denk ik pas maandag te horen hoeveel er dan nog in de race zijn. Ik duim voor je dat ze het allemaal goed blijven doen en dat je maandag 5 prachtige embryo's hebt. Mij is overigens ook nooit gevraagd hoeveel ik er terug geplaatst wilde hebben, dat kun je op het moment zelf nog beslissen. Alleen met cryo's moeten ze dat vooraf weten want dan moeten ze weten hoeveel ze er moeten ontdooien. Ik zou het gewoon even af laten hangen van maandag hoe de status dan is, hoeveel je er nog hebt en wat de kwaliteit is. Wordt nog een spannend weekendje dan zo voor je denk ik he? Hoe laat heb je maandag de terugplaatsing? Ik heb doorgekregen dat ik 3 december mag testen, ze willen hier graag een bloedtest, maar dat ga ik niet doen, vind dat zoveel gedoe en krijg pas dagen later de uitslag, dus heb gewoon gezegd dat een bloedtest momenteel lastig is door de Corona en dat ik liever een urinetest doe. Dat was dan ook goed, maar als de test dan negatief was dan moest ik een week later nog een keer testen want soms was het vals negatief. En als het positief was dan moest ik ook een week later nog een keer testen, maar die reden snap ik niet helemaal, waarom dat dan is.... En over 4 weken moet ik dan een echo laten maken als het positief is, maar die krijg ik sowieso dan rond die tijd, dus dat komt helemaal goed. Nou, wij gaan met zijn drietjes eens wat te eten uitzoeken want ik barst van de honger, vanmorgen om 6.15 voor het laatst gegeten... Keeping the fingers crossed!

Dankjewel @Aslyn ben op het vliegveld nu, over een uur en een kwartier zal mijn vliegtuig vertrekken, vooralsnog geen vertraging. Ben wel gespannen ervoor, meer nog dan de vorige keer, misschien ook wel omdat dit de laatste kans is.... Althans voorlopig. Ik hoop zo op het gewenste resultaat. Als je boven de 38 bent mag je altijd vragen om er 2 te laten terugplaatsen. In Nederland zijn ze daar zeer terughoudend in en zullen ze dat niet snel zelf zeggen en bij voorkeur eentje terugplaatsen om een meerling te voorkomen. Maar ze mogen je niet weigeren als je er 2 wil, tenzij het medisch echt compleet onverantwoord is, al zullen ze wel proberen je om te praten. Het is idd zo dat je snel er doorheen bent als je telkens 2 laat terugplaatsen en statistisch gezien geeft iedere keer eentje ook een goede kans want het is niet zo dat je dubbele kans hebt met terugplaatsen van 2 tov 1. Het is en blijft een lastige beslissing wat te doen. Ze hebben tegen mij gezegd dat bij terugplaatsen van 2 er 10% kans is op een tweeling, ik vind dat niet een mega grote kans, maar ja, ik val nogal eens in de prijzen bij de kleine kansen, dus ik hou rekening met alle scenario's. Ik denk dat als ik in Nederland onder behandeling was en alles vergoed zou krijgen en nog maar net de 40 gepasseerd was dat ik er dan eentje zou laten terugplaatsen als het mijn eerste poging met punctie was geweest. Het terugplaatsen van een cryo is namelijk een heel stuk minder ingrijpend dan het spuiten van medicatie en de punctie e.d. Althans zo ervaar ik het. Zeker met 4 embryo´s in de vriezer, als ze ingevroren kunnen worden zijn het sowieso al sterkere embryo´s die je waarschijnlijk een goede kans op een zwangerschap geven. Ik zie hier best regelmatig meiden van onze leeftijd die zwanger zijn geworden van 1 embryo, dus het kan echt. Maar het idee dat je embryo's dan vlug op zijn dat snap ik wel dat je dat een lastige vind, dat vond ik zelf ook. De eerste keer dat ik hier heen ging had ik 4 embryo's denk och ik laat er 2 terugzetten, dan heb ik er altijd nog 2 over, dat voelde fijn en safe. Nu voelt het niet heel lekker, want straks zijn ze op, als het nu lukt is dat niet erg natuurlijk, maar als het mislukt dan is dat superzuur. Wanneer doe je het goed, je weet het nooit.... Dan de risico´s met een tweelingzwangerschap, die zijn er idd, maar de kans dat ze gezond en wel geboren worden is altijd nog vele malen groter. 2 Vrienden van mijn zoon is een gezonde een eiige tweeling die gewoon ergens zo rond de 38 weken geboren zijn, zonder complicaties, zonder ellende met normale geboortegewichten. Mijn zoon zelf is geboren uit een normale zwangerschap, zonder medische toeters en bellen, ik was in mijn 20´s en hij kwam 6 weken te vroeg for no reason, dus ook met een eenlingzwangerschap kan er van alles ´mis´ gaan, ook als je een voor de medische wetenschap perfecte leeftijd hebt om een kind te krijgen. Nu wordt daar een enorm punt van gemaakt door sommigen, oeh, ja, prematuur geboren, dus u heeft 10% extra kans op weer een premature baby, u heeft een smalle baarmoeder, u bent al oud, u bent te dik, u bent verder wel gezond zeggen deze cijfertjes, u bent, u bent, u bent. Ze zaten af en toe net te doen alsof mijn kind met 24 weken geboren is ipv 34. Tuurlijk was het beter geweest als hij langer was blijven zitten, tot iig 37 weken, maar hij heeft er niks van geleden. Ja, hij was klein, maar precies goed voor deze termijn, hij mocht na 11 dagen al mee naar huis, ontwikkelde zich normaal, liep met veel dingen zelfs voor (taal, fijne motoriek), doorliep de basisschool op de sloffen en ging naar de Havo. Soms maakt de medische wetenschap je knettergek met eigenlijk niks. De medische wetenschap kan echt ontzettend veel tegenwoordig, als men destijds naar mij geluisterd had, dan hadden ze ook zijn geboorte nog kunnen tegenhouden, maar ik werd niet serieus genomen, mocht bij gods gratie dan nog wel naar het ziekenhuis, anders had hij thuis op mijn buik liggen te kijken, ze kunnen tegenwoordig zelfs hele kleine minimensjes vanaf 24/25 weken die slechts een paar 100 gram wegen in leven houden. Anyway, ik wil maar zeggen, het is echt koffiedik kijken met een zwangerschap, bij de ene verloopt het prima, bij de ander gaat van alles mis. Je 'moet' gewoon doen wat voor jou goed voelt en als het voor jou beter voelt om er 2 terug te laten zetten een volgende keer dan zou ik dat zeker bespreken met in eerste instantie je man en later met je dokter. Je zou op internet kunnen opzoeken de risico berekeningen van een tweelingzwangerschap (op dit forum is er vast ook wel eea over te vinden trouwens, maar dan aan persoonlijke verhalen) en dat zou je kunnen voorleggen aan je man. Je zou dan ook hem de kansen kunnen laten zien op een kindje met terugplaatsing van 1 of 2 en het verschil daarin en uiteraard het kleine risico dan op een tweeling. Hier op het forum zijn ook weleens vraagstellingen geweest over 1 of 2 terugplaatsen, zijn dan wel wat oudere topics, maar goed, dat maakt op zich niet uit, ik heb dat ook doorgelezen en dan zie je toch wel dat echt het grootste merendeel van de mensen die er 2 laten terugzetten toch zwanger worden van eentje, wat al aangeeft dat de kansen echt niet supergroot zijn dat ze allebei blijven zitten. Dat zou je ook nog kunnen aangeven als argument. Het is hier niet druk, we kunnen bijna boarden, vliegtuig staat al klaar. Blijft toch een gek idee hoor dat ik over een paar uurtjes met drietjes ben

Oh, dat is netjes hoor @Kiona77 6 eicellen. Nu hopen dat de statistieken van 60% bevruchting ook kloppen en dat je morgen gebeld wordt dat er 4 mooie embryo's zijn ontstaan. Spannend ook he, dat wachten op resultaat..... Balen dat de punctie tegen viel, maar gelukkig heb je het achter de rug nu. Ik ga voor je duimen dat ze morgen met topnieuws komen voor je! Ga je dan ook weer een vijfdaagse terug krijgen? (Ik ga er gewoon vanuit dat je embryo's hebt hoor) of een driedaagse? Of nee, jij mocht maandag toch voor de terugplaatsing? Dat is dan 5 dagen. Ze zeiden tegen mij de vorige keer dat ik 14 dagen na terugplaatsing een bloedtest moest doen (in het buitenland houden ze daar nogal van) maar ik vind dat veel te veel gedoe, daarbij heb ik de uitslag dan pas 3 dagen later dus vond ik het geen meerwaarde hebben want dan is het alweer achterhaald. Met een urinetest mocht ik zelfs pas na 21 dagen testen (to be sure) maar ik heb gewoon 14 dagen aangehouden. Duidelijke streep toen. Moest ik week later nog een keer testen (just to be sure) nog dikkere streep. Dus dat was een zeer duidelijk verhaal. Ik denk dat als ik een paar dagen eerder gestest had dat het dan ook wel zichtbaar was geweest al want die eerste test was echt heel erg duidelijk. Alleen ga ik mezelf daar helemaal gek mee maken dus ik heb besloten om op de 14e dag te testen. Dat is ook een vrijdag, mijn vrije dag, de vorige keer heb ik namelijk gemerkt dat ik niet meer tot werken in staat was na de test en ik denk dat het voor beide situaties geldt, als het negatief is, vol verdriet en als het positief is vol ongeloof en dan heb ik in beide situaties het hele weekend nog om bij te komen van het verdriet of om het ongeloof een beetje te gaan geloven..... Ik dacht dat het een generatie oversloeg met de tweelingen trouwens? Maar dat kan ik ook mis hebben. Kan me voorstellen dat het voor jou een afweging zou zijn om het niet te doen idd. Voor mij is die keus moeilijk geweest om een aantal redenen. * Risicozwangerschap en ben net een kindje verloren, wil ik dat risico nemen? * Een kennis van mij is haar tweeling met 20 weken verloren, wil ik dat risico nemen? * Mijn baarmoeder is smal, past dat wel? * Mijn zoon is met 34 weken geboren, wast als deze ook eerder komen? Of nog eerder dan 34 weken? Maar had ook een aantal redenen om het wel te doen.... * Iets meer kans op succes * Vorige keer had ik er ook 2 en is er eentje blijven zitten (tot 14 weken dan) * Ik heb heel veel situaties gezien waarbij gezonde tweelingen geboren zijn gewoon ergens zo rond de 37/38 weken met mooie gewichtjes van rond de 3 kilo * Het financiele plaatje telt helaas ook mee Dus ik heb gewikt en gewogen, geluisterd naar jullie, mijn moeder en mijn collegaatje en een weloverwogen beslissing genomen. En nu hopen for the best. Zo maar eens het bed opzoeken, morgen moet ik er op tijd uit want ik moet rond 8.30 uur op Schiphol zijn. Succes iedereen en ik duim voor jou hoor Kiona!

Jawel @Aslyn ik wil nog wel verder, maar financieel kan dat niet meer. Ik moet alles zelf betalen en het is niet goedkoop. Ik had wel spaargeld, maar dat is inmiddels allemaal op, dus voor een nieuwe poging moet ik eerst weer sparen en dan ben ik weer een half jaar verder ofzo, dus voor nu is het de laatste keer..... Loterijen win ik ook niet, want ik doe nergens aan mee. Daarom was ik ook zo superblij toen het raak bleek in de zomer en nog 2 embryo's in de vriezer voor als ik nog een broertje of zusje zou willen en tegen die tijd zou ik ook weer genoeg spaargeld hebben ervoor. Nu zit ik echt op de laatste centen (heb ook nog veel andere onkosten gehad) en is de spaarrekening ook leeg, dat voelt niet zo heel lekker. Gelukkig heb ik voldoende inkomsten waardoor ik wel vrij vlot weer wat spaargeld heb, maar ja, een paar duizend euro dat hou ik niet over in een maandje. Helaas liep het anders en moet ik nu al 'gebruik' gaan maken van de laatste 2 embryo's ipv over een jaar 2.... Maar goed, het zijn nog 2 kansen en ik sta er lichamelijk gezien beter voor dan ooit, dus ik hoop gewoon dat het goed gaat. Wat rot @Siepie voor je kinderen. Ik kan me heel erg goed voorstellen dat jullie de plannen dan maar even op de lange baan hebben geschoven, dat zou voor mij ook niet goed voelen. Je kinderen hebben hun mama nu hard nodig, ook al zijn ze al wat ouder, dan is het verdriet om een ouder die heel erg ziek is niet minder groot. Hopelijk komt hun vader er doorheen en kunnen ze nog een lange tijd van hem genieten. Ik wens hem veel beterschap en jullie en vooral de kinderen erg veel sterkte toe. Iemand moeten zien vechten voor het leven is nooit leuk, hopelijk krijgt het wel een happy end. Ik vond het ook echt teleurstellend dat ik nooit meer iets van ze gehoord heb. Het is niet niks wat ik heb meegemaakt en I've been through hell een appje van goh hoe gaat het had ik erg gewaardeerd. Ik hou nu bewust ook meer afstand tot mijn contactpersoon daar, ik laat ze weten wat ze moeten weten en dat is het dan ook. Zelfs nu ik weer regelmatig contact heb vanwege het nieuwe traject is er nooit meer naar gevraagd, alsof mijn zoontje niet bestaan heeft. Dat doet toch wel pijn, maar goed, schijnbaar verwacht ik weer te veel van een ander en moet ik weer terug naar de levensles die ik ooit jaren geleden geleerd heb en toch vaak klopt... 'verwachtingen scheppen teleurstellingen' Anyway, bedankt voor je gelukswensen, dat is lief van je. Ik hoop zo dat het nu wel lukt, dat het geluk eindelijk eens een keertje aan mijn kant is, eindelijk. Heb hier alles gereed, tas gepakt, ingecheckt en treinticket geboekt. Ik ben er klaar voor, laat maar komen die twins!

Ja, technisch gezien ben ik morgen zwanger Klinkt gek eigenlijk..... Maar ik ga alleen heen en kom (hopelijk) met zijn drietjes terug zaterdag. Vind het echt loeispannend nu, vooral ook omdat het de laatste keer is.... Turkije staat inderdaad heel goed aangeschreven, maar de Corona is precies de reden dat ik nu niet zou kiezen voor een land buiten Europa, zou dan voor Cyprus gaan, die was ik idd vergeten te vermelden, daar kun je ook nog heen. Buiten Europa is nu link met lockdowns enzo, straks zit je daar ergens vast. In Nederland blijven ze teveel hangen aan vaste protocollen, buitenland kijkt veel meer naar jou als individu en wat JIJ nodig hebt aan medicatie. Ook krijg je standaard die poezenbollen voorgeschreven tot minstens 12 weken terwijl ze hier in NL gewoon leuk zeggen, als je zwanger bent mag je stoppen. Wat fijn voor je vriendinnen dat het in 1x raak was in Turkije. Dat is toch wat je het liefste wil he? Ik heb in NL ook 3 IVF pogingen gedaan, zonder succes en duurt en duurt maar. Eerst allerlei onderzoeken, daarna nog bekijken of je psychisch wel in orde ben, dan op de wachtlijst en hop een kostbaar half jaar weg. Dan poging 1, mislukt, maand wachten, poging 2, weer maand wachten, poging 3 en dan ben je intussen met dat halve wachtjaar erbij zomaar bijna een heel jaar verder zonder succes en met steeds minder eitjes. Als ik geweten had wat ik nu weet, was ik direct naar het buitenland gegaan, dan had ik nu misschien wel een babietje gehad, maar ja, dat is achteraf geklets. Geslacht bepaling zou voor mij ook niet hoeven, laat het maar lekker een verrassing zijn, ik zou ook niet vooraf al willen weten wat het is. Ik doe heel hard mijn best positief te blijven, maar dat valt soms niet mee, heb al zoveel tegenslag gehad. Ik durf er bijna niet in te geloven. Maar het kan geen kwaad het een keer extra te zeggen en de buik te aaien. Die kleine die nu begraven ligt was ook zo ontzettend welkom.... Ja, 2 tegelijk zou zomaar kunnen, volgens de clinic 10% kans. Al ben ik al heel erg vreselijk blij met eentje..... Lief dat je voor me duimt...

Oh... Dat was een kort nachtje dan voor je vannacht... @Aslyn Helaas geen happy ending tot nu toe. En idd als je zelf verdrietig bent dan komen die tranen vanzelf. Blij te horen dat het niet saai was allemaal Verdrietig dat je moeder niet meer leeft en wat slecht dat ze haar ziekte tijdens het bevolkingsonderzoek niet gezien hebben. Zo zie je maar dat leeftijd helemaal niks wil zeggen over de leukheid van je ouders. Jij had gewoon een geweldige moeder die je vreselijk mist. Weet je, soms denk ik weleens dat als je op wat latere leeftijd (nog) een kindje krijgt dat je dan relaxter bent op een of andere manier. Toen ik mijn zoon kreeg was ik jong, hadden net een huis gekocht, fulltime aan het werk, was mijn hele leven nog aan het opbouwen. Dat hoef ik nu niet meer, alles is rustig hier en stabiel. En soms loopt een leven ook gewoon zo dat je wat later moeder wordt, of nog een keer moeder wordt. Hier liep alles ook anders dan voorzien destijds. Ik was er al bang voor... Zo gaat dat in Nederland, als je eenmaal je kans gehad hebt mag je fijn weer terug op de wachtlijst, want dan zijn anderen aan de beurt, ontzettend kak is dat want dat geeft je jaarlijks dus maar een stuk of 5/6 kansen als je telkens minimaal een maand moet wachten. Ze zeggen dan dat ze dat doen om de zorg voor iedereen te kunnen garanderen, maar als je in dit traject zit dan wil je toch gewoon door! Ik snap heel goed dat je er heel verdrietig en van slag door bent. Je kan wel je embryo's laten verplaatsen naar een ander ziekenhuis of een andere clinic, maar ik denk dat dat in Nederland weinig zinvol is want als je naar een andere clinic of ziekenhuis gaat dan moet je weer helemaal opnieuw beginnen met de wachtlijst. Daarom gaan er uiteindelijk ook veel naar het buitenland, daar hebben ze namelijk geen wachtlijsten in de meeste landen. Alleen zou je dat dan met je zorgverzekeraar moeten overleggen of dat toegestaan is want anders moet je het straks zelf betalen. Waar ik heen ga in Riga kun je gewoon beginnen als je ongesteld wordt, in Spanje of Griekenland werkt dat ook zo. Je meldt gewoon je eerste dag menstruatie en dan moet je volgens het protocol je medicatie gaan nemen. Meeste zorgverzekeraars vergoeden wel de buitenlandse behandelingen trouwens, alleen als het dan duurder is dan in NL dan moet je het verschil bijbetalen, dus dat zou je dan ff goed na moeten vragen hoeveel je vergoed krijgt. De reis en verblijf moet je altijd zelf betalen trouwens, dus die kosten heb je dan wel. Kun je wellicht ook zien als je inlogt met je Digid bij jouw zorgverzekeraar, wat het gekost heeft allemaal en dan kun je de prijzen vergelijken. Maar denk dat het verplaatsen van Embryo's ook niet weinig kost eerlijk gezegd, want dat moet dan met zo'n speciaal transport. Je zou je idd zelf alvast wat rond kunnen kijken op internet wat de opties zijn, dan weet je die alvast. Van wat ik op diverse forums vernomen heb komen er goede resultaten uit Belgie ook en Duitsland allleen zitten daar ook wel haken en ogen aan. In Duitsland behandelen ze bijvoorbeeld geen single vrouwen (hoe antiek!) en daar mogen ze dacht ik ook geen embryo's invriezen. En nu met die Coronashit weet ik ook niet of ze nog wel NL patienten aannemen. Verder gaan heel veel naar Spanje en Griekenland, daar heb je klinieken te kust en te keur. Rusland of Turkije zou ik nu niet doen, zou in Europa blijven. Verder kun je in Europa ook nog naar UK, Denemarken, Letland, Estland, Malta, Ukraine, Polen (niet single of 2 vrouwen), Tsjechie (niet single of 2 vrouwen) heb me er destijds heel erg in verdiept wat waar en hoe en gezocht naar een clinic die me geen gouden bergen beloofd (75-80% succesrate vind ik vrij ongeloofwaardig namelijk) maar een realistisch beeld van wat ik kan verwachten. Voor nu zou ik als ik jou was geen overhaaste beslissing nemen en dan maar settelen voor januari, hoe klote ook en intussen goed rondkijken en bedenken wat je dan wel wil en alvast informatie opvragen enzo, zodat je een plan B hebt eventueel. Bedankt voor je succeswensen, ik heb intussen mijn contactpersoon laten weten dat ik ga voor all or nothing en ze dus allebei ontdooit mogen worden. Dat doen ze morgen pas en schijnbaar overleefd 97% het ontdooien, dus keep the fingers crossed dat ze het beide overleven. De doctor daar raadde 2 aan en ik ben gaan bedenken wat zou ik doen als dit niet de laatste 2 waren? Dan zou ik ook voor 2 gekozen hebben, zo heb ik toch een iets grotere (laatste) kans. En dan maar hopen en bidden for the best. Gek idee wel dat morgen om deze tijd er 2 embryootjes in mijn buik zitten Testen is dan over 14 dagen dus een mooi sinterklaas kadoo of tranen met tuiten dan over 2 weken.... En het risico op 2, 3 of 4 kinderen dat neem ik dan maar.... Wat een mooie afsluiting van een ontzettend rotjaar zou dat worden zeg!

Dankje @Aslyn dat is lief van je. Dan heb je wel veel gelezen want ik heb hier aardig wat teksten neergepletterd Het was idd allemaal erg verdrietig, de mislukte pogingen gingen dan nog wel maar het verlies van mijn zoontje met 14 weken deed (en doet) ongelooflijk veel pijn. En ondanks dat ik er toch weer voor ga scares it the shit out of me als ik heel eerlijk ben. En leren doen we hier allemaal van elkaar, zo kwam bij mij het bericht van Hanan toen keihard binnen, dat ik dacht van ja, ze heeft gewoon gelijk. Ik heb natuurlijk ook wel enkele weken na kunnen denken en waarschijnlijk gaat het mentaal wel zwaar worden, dat is het nu, maar dat is het over een jaar ook, alleen word ik er niet jonger op, dus dan kan ik het maar beter nu doen. Ik kan daar ook boos over worden idd over mensen die beginnen over leeftijd, het maakt iig wel dat je 'voorzichtiger' wordt met het brengen van bepaald nieuws, het verlies van de kleine is dus ook maar bij heel weinig mensen bekend, want ik was nog niet zo ver dat ik mijn nieuws bekend had gemaakt, dat wilde ik na die bewuste echo gaan doen, maar ja, alles werd toen een nachtmerrie. Lichamelijk ben ik in betere conditie dan ooit op het moment, ben heel wat kilo's kwijt en ben in september ook weer naar de sportschool gegaan. Heb mijn eetgewoonten aangepast en super gezond gegeten, ik sta er nu beter voor dan ooit (al mogen er nog steeds wel de nodige kilo's af). Qua leven past een kindje ook prima nu, een paar jaar geleden was het lastiger geweest, nu past het heel goed, in mijn huis en hart is ruimte genoeg en ik hoef me nu niet meer een slag in de rondte te werken want financieel heb ik alles ook op orde. Mijn leven is rustig en precies goed om een kindje een stabiele basis te kunnen geven en dat is volgens mij veel belangrijker dan leeftijd. Ik voel me idd niet oud en zo gedraag ik me ook niet. En gelukkig zien mensen me met een klein kindje ook niet als de oma... Was een poosje terug met mijn zusje en haar kindjes naar een pretpark geweest en toen wilden de oudste 2 kindjes ergens in waar haar babietje niet in mocht, dus bleef ik met hem achter ( hij was toen 11 maanden) en toen wilde een ander kindje hem meenemen en toen zei die moeder van dat kindje, nee, dat kan niet want daar is de mama van het babietje (wijst naar mij) en die gaat vast heel verdrietig zijn als we het babietje meenemen,... Dus qua looks kan het nog wel schijnbaar... Ik ken ook heel veel voorbeelden van mensen die op latere leeftijd kind(eren) kregen en toen ik nog in mijn 'wat ga ik nu doen en wil ik dit nog een keer periode' kreeg ik een boekje in handen met een verhaal over een mevrouw die op haar 50e een tweeling kreeg, in dat boekje had nog nooit een dergelijk verhaal gestaan, vond het wel heel apart dat het er net op dat moment in stond. En recent kreeg Katja Schuurman op haar 45e ook nog een kindje trouwens. Wat leuk dat jouw moeder ook wat ouder was toen ze jou kreeg en zo te horen heb jij dat niet als nadeel ervaren? Leeft je moeder nog ook? Ik hoop het ook, met heel mijn hart, maar ik hoop het voor ons allemaal. Dat we in 2021 gewoon lekker vaak virtuele beschuit met muisjes kunnen smikkelen..... De komende weekjes (en hopelijk maanden) gaan iig spannend worden... Morgen om deze tijd zit ik gewoon in het vliegtuig!

Ah, ok, ja dan beter maar 1 voor 1 doen dan @Aslyn en daar kun je ook prima zwanger mee worden hoor, kijk maar naar Nina, die is zwanger van 1 embryo terugplaatsing, niet wanhopen, ook al begrijp ik heel goed dat de moed je in de schoenen zakt. Maar je hebt nog alle kansen hoor en die depri bui, gewoon accepteren, morgen hopelijk een betere dag. Het is wat het is en die hormonen helpen ook niet mee om stabiel te blijven... Soms heb je weleens algehele bleh.... En dat is heel normaal en ook niet gek en er komt vanzelf weer een dag dat je je beter voelt. Probeer te focussen op de positieve dingetjes ook al is dat lastig soms. Ik hoop het ook voor je, dat je in 2021 mama mag worden, ik hoop het voor ons allemaal, dat 2021 onze wensen laat uitkomen.

Kak @Aslyn heel eerlijk gezegd heb ik ook weinig hoop voor je, als ik zo hier en daar de vroegtesters hoor dan zijn erbij die op wachtdag 8 of 9 al positief testen, snap dat je je verdrietig voelt, je hoopt toch iedere keer weer op een plakkertje en dan is de teleurstelling en verdriet dat het niet is gelukt best groot en dan ook nog je lijf vol hormonen, dat doet een mens ook geen goed over het algemeen. Lekker janken dan hoor, dat moet er ook uit. Ja, ik vind het 40+ forum ook fijn, voelt toch net wat prettiger als je met leeftijdsgenoten kunt babbelen he? Al zitten we hier allemaal wel in hetzelfde schuitje natuurlijk, ook de jongere forumgenoten. Ik persoonlijk vind het fijn om begrip enzo te vinden hier, zonder alles tot in den treure uit te moeten leggen en dat men het dan nog niet snapt. Voor wat betreft je vraag, dat verschilt per clinic. Ik zou morgen gewoon eventjes bellen waar je in behandeling bent wat zij aanraden en of je uberhaupt door mag want in NL moet je ook nog weleens terug op de wachtlijst.... De clinic waar ik heen ga daar hoef je geen maand te wachten en kun je meteen door als je ongesteld wordt, maar er zijn ook clinics die aanraden een maand te wachten en eerlijk gezegd denk ik zelf dat een maandje rust je lichaam zeker geen kwaad zal doen, al moet ik je eerlijk zeggen dat ik wel zwanger raakte na een afgebroken poging en 2 maanden medicatie achter elkaar. Fijn dat je nog 4 cyro's hebt, dan heb je iig nog 4 kansen, of laat je ze per 2 terugplaatsen?

Ja, @Nina79 Kiona had vanmorgen om 10.30 uur de punctie gehad als het goed is. 10 eicellen met 7 bevruchtingen is netjes hoor en nog 3 cryo's is toch een fijne wetenschap voor als je nog eens een broertje of zusje voor de kleine meid wil (denk maar vooruit, lol). Dan hoef je iig niet helemaal opnieuw weer te beginnen, terugplaatsing zonder punctie is toch wel een stuk relaxter voor je lichaam. Ik herken dat wel ja Nina de angsten en de hoop en ik weet ook nog de enorme blijdschap en opluchting toen de test positief bleek te zijn, man wat heb ik gehuild die dag zeg omdat vervolgens nog dunnetjes over te doen bij de eerste echo met 7 weken. Die verloskundige moet wel gedacht hebben, wat een labiel mens... En dat terwijl ik eigenlijk helemaal niet zo een emo mens ben normaal gesproken. Hormonen doen rare dingen met een mens. Ik heb eigenlijk helemaal nog geen idee hoe ik me deze keer ga voelen, merk wel dat het me de laatste dagen meer bezig houdt nu de terugplaatsing dichter bij komt en dat ik hoop dat het embryo, of de embryo's het ontdooien overleven ook, dat niet ineens iemand tegen me zegt dat ik toch niet mee mag met het vliegtuig of, of, of... Hoop op een baby durf ik momenteel eigenlijk niet eens te hebben, eerst maar eens die terugplaatsing, dan die 2 wachtweken tot de test en ik denk dat het mentaal het aller zwaarst wordt daarna en heb nog geen idee hoe ik dat dan door zou komen, zie er erg tegenop eigenlijk. Maar komt tijd komt raad toch? Ja, dat die Coronatest negatief was dat was eigenlijk geen verrassing want ik mocht me eigenlijk niet eens laten testen omdat ik geen symptomen heb. Maar omdat het een vereiste was van de clinic (geen negatieve test is geen terugplaatsing) moest ik wel wat verzinnen. En aangezien ik maandag toch 1x heb geniest en er ook nog ergens een keer een kuchje kwam vond ik toch dat ik dat mocht invullen.... Mjah en dan dat tweelingrisico..... Hoe groot is de kans dat als je beide ouders bloedgroep + hebben en alleen 1 opa bloedgroep - dat je juist die bloedgroep erft? Een bloedgroep die maar 7% van de wereldbevolking heeft? Juist, I hit the jackpot. Hoe groot is de kans op een vroeggeboorte? Ik dacht ook een 10%? I hit the jackpot. Hoe groot is de kans dat het nog mis gaat na 12 weken? Als ik mijn verloskundige mag geloven... 0,5% I hit the jackpot. Dus ik zie mezelf in gedachte soms al gewoon 2 bedjes kopen enzo.... En het stomme is, ik maak me niet eens druk over 2 babies, dat kan ik wel aan, ik maak me dan meer zorgen of mijn lichaam zo een zwangerschap wel aan kan, ik kan niet eens 1 kind op een normale wijze op deze wereld werpen, dus laat staan 2..... Of dat je dan daar bij de verloskundige ligt te kijken en dat ze zegt, oh, kijk, ik zie DRIE hartjes. Dat dan ene nog alsnog verder gedeeld heeft en dat je dan 2 kinderen krijgt die er hetzelfde uit zien en nog een losse.... Of VIER.... Ik draaf door... Zo, genoeg zelfmedelijden voor nu. Bedankt voor de wijsheidswens, gelukkig heb ik nog 1 verstandskies die in Belgie wijsheidskiezen genoemd worden, dus ben nog niet al mijn verstand verloren... Welkom @Linda003 Natuurlijk ben je welkom om mee te schrijven hier, hoe meer zielen hoe meer vreugde toch? Klote dat je eerste behandeling in een missed abortion is ge eindigd. Heb je eerst de vreugde van de zwangerschap en daarna de domper en het verdriet dat het niet zo mocht zijn. En mega balen van die cyste zeg, jeetje. Dan is alles eindelijk schoon en leeg en kun je weer opnieuw beginnen en moet je daar weer op wachten. Het is idd wat jij zegt, op deze leeftijd is iedere maand er weer eentje en die maanden die tellen wel als je 40+ bent. Je wil toch je kansen optimaal benutten en dat kan nu dan niet door zoiets, zit je in de wachtmodus en je weet niet hoe lang... En de hele corona situatie zal er helaas ook niet aan meehelpen. Als ik je een tip mag geven, kijk eens of ze bij Karmenta iets voor je kunnen betekenen? Mijn zusje is daar geweest ivm problemen met haar baarmoeder (andere problematiek dan jij hebt) en terwijl zij 2 maanden (!) moest wachten voordat ze in het ziekenhuis terecht kon, kon ze daar al na een week terecht. https://www.karmenta.nl/ Het zit in Schijndel (Noord Brabant) weet niet of het te doen is voor jou en of ze je kunnen helpen, maar zou er zeker ff een telefoontje aan wagen. Ze zijn speciaal gericht op vrouwenzorg.

Heey @Nina79 wat leuk weer wat van je te vernemen. Ja, werken en huisje inrichten gaat een hoop tijd in zitten, dat dan weer ten koste gaat van andere zaken. Jeetje, alweer 25 weken. Wat fijn dat er bijna geen sprake meer is van die hematoom, Hopelijk blijft alles naar wens gaan. Niet bezwaard voelen hoor dat het jou wel gelukt is (en Hanan ook) als er hier alleen kommer en kwel te lezen is dat geeft ook weinig hoop toch? Ja, met mijn ticket had ik veel geluk idd, nu is het de dubbele prijs van wat ik ervoor betaald heb. Ik ga heel vaak op mijn gevoel af, ga er ook weleens de mist mee in hoor, maar het pakt toch ook regelmatig goed uit. Mijn bms is idd niet iets waar ik me bezorgd om maak, dat is eigenlijk altijd wel goed geweest, 2 geeft idd 10% meer kans maar ook 10% kans op een tweeling dan, het is en blijft een lastige beslissing. Jij had er liever 2 terug geplaatst gehad toen dan Nina? Heb jij eigenlijk nog cyro's? Nou, Coronatest ook binnen, heel verrassend negatief... Fijn, dan kan ik ook echt gaan. Hoe dichter het bij vrijdag komt hoe spannender ik het vind allemaal. Nou, @Kiona77 als het goed is heb je de punctie achter de rug nu. Hoe is het gegaan? Hopelijk is het meegevallen en hebben ze lekker veel rijpe eitjes gevonden bij je. Dan nu duimen op veel goede bevruchtingen. Wanneer krijg je daar uitsluitsel over?

Welkom @Aslyn wat ontzettend rot dat de eerste poging zo is ge eindigd en dat lijkt me best heel pittig om zo een lange tijd met een overleden embryo in je buik rond te lopen en dan alsnog die pillen te moeten nemen. Mocht je die thuis zelf inbrengen? Goed dat je de kleine opgevangen en begraven hebt, in zo een situatie moet je doen wat goed voelt voor jou. Het is natuurlijk een hele verdrietige aangelegenheid als je een zeer gewenst kindje verliest dus dat je er nog steeds moeite mee hebt is niet zo gek. Balen dat je negatief getest had, maar misschien was het nog net ietsje te vroeg? Hopen op wonderen doen we hier allemaal, we hopen en wachten veel, veel meer dan wat wenselijk is vaak helaas, maar ja, je kan niet veel anders he? Ik zal met je mee hopen en duimen op een wonder. Dus je mag vrijdag officieel testen dan? Veel succes en sterkte de komende dagen, vond die tweede week altijd killing, leven tussen hoop en vrees... Zou het gelukt zijn, duimen en bidden.... Heb je eventueel nog cryo's in de vriezer trouwens?

Heeey @Hanniebal wat leuk om wat van je te horen, hoe is het met jou en je meisje? Beetje gewend intussen aan een kleine dame erbij? Lief dat je voor ons duimt. Jouw (en ook van anderen) mening wordt altijd gewaardeerd Hanan, ik vind het fijn als mensen meedenken, zeker mensen die in een zelfde situatie zitten. Ik snap wat je wil zeggen ermee, idd mijn bms is altijd goed, dat is nooit een probleem geweest, dat ziet er altijd goed uit, dik genoeg en ook opgebouwd in de juiste lagen. Ik heb aan de clinic gevraagd wat de kansen zijn en ze gaven aan dat de kans op een meerling ongeveer 10% is bij terugplaatsen van 2. De kwaliteit van de eitjes worden inderdaad niet slechter of beter als er 2 tegelijk of eentje geplaatst wordt of als ze langer ingevroren zouden blijven. De kosten voor 1 of 2 terugzetten tegelijkertijd zijn hetzelfde, maar als ik 2x1 laat terugzetten dan heb ik idd wel te maken met extra kosten. Vorige keer heb ik ook 2 terug gehad en is er eentje blijven plakken voor 14 weken en toen moest ik alsnog afscheid nemen. De wetenschap dat ik voorlopig geen geld heb voor een heel nieuw traject en dat het de laatste 2 embryo's zijn maakt het heel lastig wat te doen. En wat ik dan zelf nog bedenk is dat er dan met 2 ook de kans bestaat dat ze allebei blijven plakken en dan zit ik met een extra risico tijdens de zwangerschap en wil ik dat dan? Het is wikken en wegen en idd hele onmogelijke keuzes en uitdagingen. Ik heb voor mezelf besloten dat ik donderdag de beslissing neem, dus ik heb nog 2 dagen de tijd om mijn hoofd te breken over een onmogelijk besluit. De vorige keer heb ik me er gemakkelijk vanaf gemaakt, toen heb ik gewoon gezegd tegen de doctor daar.... Doe jij maar wat je het beste lijkt en kreeg ik er 2

Hoi @Kiona77 hoop houden is altijd goed, al snap ik ook heel goed dat je dat moeilijk vind gezien de vorige keer. Maar iedere poging is anders en je had toen wel een 5-daagse embryo die bijna het gewenste resultaat veroorzaakte. Ik heb uit 4 eitjes 3 embryo's gehad, waarvan een klasse 1 en 2 en eentje die dus wat later alsnog bevrucht was, uit 3 eitjes 3 bevruchtingen een klasse 1, 2 en 4 (die laatste was niet goed) en uit 2 eitjes 1 bevruchting klasse 1. 1 en 2 was goed zeiden ze, 3 en 4 zien ze liever niet. Hanan hier op de site had 2 embryo's destijds, eentje matig, eentje redelijk, 2 teruggeplaatst en is bevallen in oktober van een mooi meisje, dus 1 redelijk of matig eitjes is een goede zwangerschap geworden. Ik heb hier hele gekke dingen zien gebeuren en hele mooie en alles er tussenin, eerlijk gezegd kijk ik nergens meer van op.... Wat ik wel geleerd heb is dat je vooraf niks kunt voorspellen omdat dingen dan toch vaak weer anders lopen dan voorzien of verwacht. Laat je niet ontmoedigen als je ook dit keer maar 1 of 2 goede embryo's zou hebben, als ze het redden tot 5 dagen zijn ze sowieso sterk. Volgens mij is Otrivelle idd net zoiets als Pregnyl. Ik ,moest dat ook 35 uur voor de punctie spuiten. Het zorgt ervoor dat de follikels makkelijk opgezogen kunnen worden schijnbaar en het was heel belangrijk dat ik dat exact 35 uur voor de punctie spoot. Nee, gelukkig geen symptomen want als ik die wel heb mag ik niet gaan. Nu maar hopen dat ik niet vals positief test dan straks..... Nee, denk niet dat ze dat gaan controleren, geloof ook niet dat ze daar de mankracht voor hebben. Kan me voorstellen dat je geschrokken bent ja van die vriendin, daar zit je toch helemaal niet op te wachten dan he? Gelukkig maar dat het negatief was, het is nu ook grieptijd natuurlijk, veel mensen met klachten hebben gewoon griep of een simpele verkoudheid. Ja, als je zoveel follikels hebt dan moeten ze idd wel eruit want anders kun jij daar last van krijgen van zo'n volle eierstokken. Misschien dat ze dan geen terugplaatsing zouden doen maar de embryo's zouden invriezen ofzo. Want terugplaatsing hoeft niet perse. Maar goed, het is idd fijn te weten dat ze dan iig wel de follikels eruit halen en nu proberen om tussen nu en maandag niks op te lopen..... Ik ben nog steeds in dubio wat ik moet doen, 1 of 2.... Hoef het pas op de dag zelf te beslissen zeiden ze, want ze doen kort vantevoren ontdooien. Ik vind het een hele lastige beslissing deze keer vooral ook omdat de dokter daar aanraadt om ze allebei terug te laten zetten. Vorige keer ben ik op haar advies afgegaan en heb er 2 laten terugzetten en was ik zwanger van eentje, van de ander was ook niks meer te zien toen met de echo. Hier in Nederland zullen alle artsen 1 zeggen, jij zegt ook eentje, iemand anders zegt ik zou 2 doen. Mijn moeder zei... Je zit toch ook niet op een tweeling te wachten? En intussen word ik gek van mezelf...

Gelukkig maar @Kiona77 is altijd zo een domper als het tegenvalt he? Maar fijn dat het zaterdag al beter eruit zag. 5 of 6 follikels is een mooi aantal, als je daar dan een stuk of 4 embyro's uit krijgt dan heb je mooi weer wat extra kansjes erbij ook. Maar wie weet maken er nog een paar kleinere een groeispurtje. Moet je pregnyl spuiten? Want die pregnyl kan er ook voor zorgen dat er nog klein beetje extra gerijpt wordt. Ja, gewoon zeggen dat ze alles meepakken hoor, 12 kunnen ze net aanprikken en als je daar toch ligt dan kunnen ze die net zo goed meenemen. Ik had de eerste keer dat ik een punctie deed 4 follikels, 2 van rond de 21 en dan eentje 15 en eentje 12, er kwamen 4 eitjes uit, 2 bevruchtingen en toen ik op dag 3 kwam voor de terugplaatsing bleek dat er nog een eitje alsnog ook bevrucht was, maar die liep achter op de rest en heeft het uiteindelijk niet gered. Welke eitjes uit welke follikels bevrucht zijn geworden weet ik niet, maar er is iig 1 kleinere bevrucht geweest want ik had 3 embryo's. Fijn dat je bms ook goed was, dat heeft nog mooi een weekje nu om nog extra dik te worden, heb je een mooi bedje klaar liggen voor je embryo(s). Ga je 1 of 2 laten terugzetten? Of weet je nog niet? Dus maandag terugplaatsing voor jou, de 23 dan. Dan scheelt het maar 3 dagen, want ik krijg vrijdag de terugplaatsing, de 20e. Ja, die coronatest baalde ik van, ook omdat ik nu heb moeten jokken en heb moeten invullen dat ik symptomen heb (heb ik niet) maar als je die geen hebt mag je geen test doen en als ik geen test doe mag ik niet naar de clinic want ze mogen van hun overheid alleen mensen behandelen die negatief getest zijn..... Ja, het is wel gelukt met de test, dat kan altijd op korte termijn. Had vanmorgen gekeken, toen kon het zelfs vandaag, maar dat was te vroeg, want mocht maximaal 3 dagen vantevoren die test doen, dus morgen. Heb einde middag nog een keer gekeken en toen kon ik een tijd en plaats kiezen voor morgen, dus morgen test. De uitslag heb ik binnen 48 uur stond er, dus die heb ik dan donderdag, dus dat is op tijd. Stond dan ook nog dat ik dan nu binnen moet blijven enzo, maar ja, ik heb geen klachten. Vond het ergens ook wel beetje aso om dan toch zonder klachten een test te doen, maar het is de enige manier voor een terugplaatsing.... Hoe laat heb je de punctie woensdag?