Jump to content

(Slaap)rituelen


niki

Recommended Posts

Hallo lieve mensen,

 

 

 

Toch even putten uit onze wijze moedergroep over het volgende. Charlotte slaapt moeilijk in, eigenlijk wel vaak. Dus wij als groene ouders hebben de volgende vragen in de hoop dat jullie de moeite willen nemen aan te geven wat jullie hebben gedaan/doen voor zover jullie dat nog weten.

 

 

 

- Wij laten haar overdag vaak in de box, ook slapen, in de woonkamer. Vraag is, lieten jullie de baby ook wel overdag in de woonkamer slapen. Zo ja, waarin? Zo nee, waar dan? en waarin? en waarom?

 

- En wat deden jullie in de avond, als dat anders was? (Wij doen haar 's avonds als wij naar bed gaan wel in een wiegje naast het bed. En dat gaat heel erg goed. Maar we zijn een beetje bang dat als we dat overdag ook doen, dat het dan 's nachts bv minder wordt.)

 

- Na de voeding heeft ze vaak darmkrampjes. We troosten vaak totdat die over zijn, maar soms wil ze dan nog niet zelfstandig slapen, tenzij we bv. een uur doortutten. En dat gaat teveel tijd kosten merken we nu, is niet haalbaar om vol te houden. We willen het zelfstandig inslapen gaan stimuleren. Door ja ja, te laten huilen, als het moet. Moeilijk maar blijkbaar soms nodig. Vraag is, hebben jullie dat ook gedaan? Zo ja, hoe lang en op wat voor manier? Zo nee, waarom niet en hoe loste je het dan op?

 

 

 

Sowieso is het misschien ook wel onze vraag. Wat was jullie dagritme? Deden jullie iedere dag ongeveer hetzelfde en wat dan en hoe laat? Of verschilde het per keer? etc. etc.

 

 

 

Alvast onze dank. Mede namens onze lieve ondernemende Charlotte die het gelukkig heel erg gezellig bij ons vindt...

 

 

 

groetjes, monique, nico en charlotte

Link to comment
Share on other sites

Hoi hoi,

 

 

 

Bij mij hebben beide kindjes overdag gewoon in de box gelegen.

 

en dan gingen ze na de voeding van 20:00 naar hun eigen bedje, eigen kamertje ook.

 

Bij mijn oudste ging dit prima. De jongste wat minder, die heeft de eerste 8 maanden 20 uur per dag gehuild:( Haar had ik vaak in de draagdoek bij me. Baby stil en je hebt toch je handen vrij om van alles te doen. Ik kon poetsen,koeken alles met haar zo bij me in de draagdoek.

 

Wat hier trouwens ook hielp was het inbakeren.

 

 

 

Succes met je meisje.

 

Mocht je nog wat willen weten gil maar:)

Link to comment
Share on other sites

Hey Monique,

 

 

 

Wij hebben de tweeling vanaf het begin in eigen bed laten slapen. Heel af en toe in de box, als ze stiekem in slaap waren gevallen tijdens het spelen.

 

Ik heb het geluk dat ze nooit echt veel gehuild hebben, maar mijn vriendin had daar wel last van (ook tweeling).

 

Maar in eigen bed leggen steeds heeft uiteindelijk wel het gevolg dat ze hun bed associeren met slapen. De box is immers (in mijn beleving) een speelplek en geen slaapplek. Maar dat is echt mijn eigen mening hoor. Ik ken zat andere moeders die hun kindjes overdag in de box laten slapen. Dan lagen ze in wipstoeltjes (helemaal plat gezet) met een handdoek om hen heen voor warmte en veilig gevoel iets om hen heen te hebben.

 

Ik heb wel eens gelezen dat een slaapritme zo een maand kan innemen voordat het een beetje in zit....

 

 

 

Wij hadden (en hebben nog steeds) een vrij strak dagritme, maar dat was ook omdat ik 2 baby's had denk ik. Dus alles een beetje op dezelfde tijden, met een uitloop van 15-30minuten. Dan weten ze al snel wat er allemaal gebeurt (vanaf een maand of 3 gaan ze al een beetje dingen snappen. eerder nog niet echt).

 

 

 

Hopelijk heb je iets aan mijn verhaal.

 

 

 

Een bedritueel hebben wij eigennlijk ook nooit gehad. Zeggen dat ze naar bed gaan en vervolgens alle knuffels goed leggen, mueziekje aan en veel kusjes en handkusjes.

 

 

 

Heel veel succes!

 

 

 

Groetjes Laura

Link to comment
Share on other sites

Guest Amanda

Ik ben ook helemaal voor regelmaat rust.. en nog iets.. haha, zijn de drie RRR

 

 

 

Slapen in bed, spelen in de box, ben ik met Laura eens, box is een speelplek.

 

 

 

Zo weinig mogelijk prikkels ook, als ze moeten slapen, in de woonkamer zien en horen ze veel te veel.

 

 

 

Het laten huilen, heb ik je al een antwoord op gegegeven in een ander topic.

 

Ik ben voor, tot op zekere hoogte.

 

Ze huilen vaak om indrukken van de dag te verwerken, en dus is het vrij normaal, en hoort het er bij.

 

Maar lang huilen vind ik niet nodig. Daar wordt het kindje overstuur van, en dan ben je nog verde van huis, ik deed toen Len klein was, een kwartier laten huilen, niet langer.

 

 

 

Nu, hoor ik of het gemeend, of uitdagend huilen is, en soms huilt hij dan langer.

 

Maar goed hij is 2, en weet precies hoe hij het moet brengen...

Link to comment
Share on other sites

Guest Amanda

oja, wat ik nog wilde zeggen. Ik herken wel veel van jou in mezelf toen Len baby was.

 

 

 

Overbezorgd... en het allemaal perfect willen doen..

 

Sorry, dat ik het zo "ongezouten" zeg..

 

 

 

Maar maak het je niet te moeilijk meissie!! Volg je gevoel, je intuïtie, dat is meestal goed. En bovendien moet jij er lekker bij voelen, dat werkt ook door op je kindje.

 

 

 

Zeiden ze tegen mij ook hoor, dat ik te streng was voor mezelf, en het te geod wilde doen, is moeilijk om te veranderen, maar nu ik makkelijker ben geworden, merk ik wel dat alles makkelijker gaat.

 

 

 

volg je gevoel!!

Link to comment
Share on other sites

Guest estrhalita

HOi Niki,

 

 

 

Jens ligt ook de hele dag in de box. Hij kan heel moeilijk zelfstandig in slaap komen en als ik hem boven leg dan moet ik hem steeds boven gaan troosten en ja dan zit Robbie alleen beneden dus dat doe ik niet. Hij ligt in de reiswieg als hij gaat slapen.

 

 

 

's avonds en 's nachts zitten wij met hetzelfde probleem. Jens komt dus niet zelf in slaap en zijn wij minimaal 1 uur bezig om hem in slaap te krijgen en na de nachtfles (tussen 4-5 uur) wil hij al helemaal niet meer terug in zijn bed en blijft hij maar op mijn borst liggen.

 

 

 

Overdag laat ik hem vaak huilen en troost ik hem om de 5 a 10 min door een speentje te geven en een aai over zijn bol. 's nachts kan dat niet ivm Jan en Robbie dus ja ben ik wel genoodzaakt hem op mijn arm in slaap te laten vallen of bij me te houden. Hopelijk gaat dit snel over, want ook ik ben helemaal op.....................

Link to comment
Share on other sites

Dank lieve dames voor jullie reacties. Heel fijn. Ja weet je wat het is met je gevoel volgen, Amanda, en dat herken je vast zelf ook is dat je het op een gegeven moment niet meer weet. Wat nou werkt, wat nou goed is.... Te moe waarschijnlijk. En inderdaad het te goed willen doen, helemaal waar. En wees maar lekker ongezouten hoor...

 

Poooeeeh.... Vanavond was het weer hommeles. Morgen weer een nieuwe dag met nieuwe kansen....

 

We gaan inderdaad het wiegje maar standaard doen, ook overdag. Hopen dat het het stabiele nachtslapen (wat ze wel heel goed doet) niet verstoord....

 

liefs, niki

Link to comment
Share on other sites

hoi niki,

 

moeilijk he, met dat slapen.over de box weet ik niet zo goed, daar ging ebbe neit slapen...

 

ebbe heeft ook heel lang overdag slecht geslapen en t cb zegt dan inderdaad ze te laten huilen, maar er is laatst onderzoek geweest dat je een kindje dat zo jong is best vaak mag troosten. ik kon t niet, elke keer ebbe een uur laten huilen... en ik denk ook niet dat t hoeft. Ebbe kon ook niet makkelijk zelf in slaap komen in bed. ik moest m echt eerst kalmeren, ingebakerd (met een pacco) ging dat makkelijker (maar dit had denk ik met zijn drukte te maken, maaiende armpjes enzo) en dan legde ik m pas in bed. (hij was dan meestal nog niet echt in slaap, maar wel rustiger) ik wist wel dat t werd afgeraden, maar t ging niet anders en voelde goed, t hoorde bij m. (niet dat ik niet twijfelde hoor!!!) Ik kan ook zeggen dat t geen gevolgen heeft gehad, want op een bepaald moment ging het beter en nu kan ie overdag en snachts prima zelf in slaap komen!

 

Ook de draagdoek is veel gebruikt.

 

achteraf weet je dat t over gaat, maar ik herinner me alle twijfels en stress nog maar al te goed hoor!

 

veel succes.

 

Lis

Link to comment
Share on other sites

Guest illuminate

de regelmaat van mijn zoontje was slapen, eten/drinken, knuffelen, zelfstandig spelen, bij eerste tekenen van slaap (gapen) naar bedje.

 

mijn zoontje liet ik altijd in zijn eigen bedje slapen. hij was een keer in slaap gevallen in de box. ik had een mobieltje boven de box hangen, en daar werd hij moe van. bij de eerste tekenen van slaap (gapen) deed ik hem in zijn bedje. als ik hem een, twee of drie keer zag gapen deed ik hem al in bed.

 

als babietjes oververmoeid raken willen ze namelijk ook huilen. dit kan je voorkomen.

 

als hij huilde, hield ik hem heel even tegen me aan, en legde hem weer in bed. ik deed dit alleen, toen mijn zoontje heel jong was (een paar weken oud). nu hij wat ouder is (22 maanden) doe ik dat (zeker) niet. ik hield hem tegen me aan, totdat hij stopte met huilen, en legde hem weer in bed. zodra hij begon te huilen, hield ik hem weer tegen mij aan, etc. op een gegeven moment kreeg hij een soort zekerheid/zelfvertrouwen (mama is in de buurt). hij huilde steeds minder/korter voor het slapen gaan.

 

mijn zoontje kreeg last van zijn eczeem, toen hij vier maanden was. ik ging hem om die reden inbakeren, omdat hij zich openkrabte. ik merkte dat hij er ook beter door ging slapen! ik gebruikte hiervoor een bakerzak of de paco. (toen hij ouder werd gebruikte ik handschoentjes).

 

soms heeft hij een periode dat hij huilt voor het slapen gaan. ik denk dat dat een fase is: beginnen met staan, lopen, verlatingsangst, jetlag, overgang van de babygroep naar de peutergroep. ik laat hem - nu hij ouder is - wel gewoon huilen.

 

een mobieltje boven de box heeft me erg geholpen om mijn zoontje in een bepaald regelmaat te krijgen. hij ging er beter door slapen. troosten en inbakeren waren ook middeltjes. eigenlijk is het een beetje zoeken. beetje van dit en een beetje van dat.

Link to comment
Share on other sites

Ohhh Nikki,

 

 

 

dit soort verhalen zijn zoooo herkenbaar.. Als ik nu terugkijk naar hoe ik het bij de oudste heb gedaan, ben ik wel van plan daar wat meer regelmaat in aan te brengen bij nr 2. Dus meer overdag in bed en meer ritme... Ik deed ook maar wat en hij sliep waar en wanneer hij wilde, box, kinderwagen op schoot etc.. maar nooit in bed... en dan ´s avonds niet willen slapen in bed... dus nu ga ik nr 2 toch meer in bed leggen....

 

 

 

Liefs Pien

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.



  • Posts

    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
    • Hi @Aisiya, Ik begin binnenkort met mijn tweede ronde IVF/ICSI! En ik ben 42... 🙂 Ben jij al begonnen of begin je ook binnenkort?  Ik heb mijn eerste ICSI behandeling gedaan 4 jaar geleden, met als resultaat een hele mooi dochter van nu bijna 3 jaar.  Toen heb ik veel steun gehad aan deze forum, en om verhalen te delen en lezen van andere die hetzelfde meemaken.  Het lijkt mij fijn om elkaar te ondersteunen! 
    • Ik begin binnenkort voor de tweede keer met IVF ./ ICSI en ik ben benieuwd of er andere zijn die ook beginnen of net zijn begonnen?  Ik heb 4 jaar geleden mijn eerst ICSI ronde gehad, met de resultaat een hele mooie dochter van bijna 3. 
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use