Jump to content

Ervaringen MCK Leiderdorp


Dreamer
 Share

Recommended Posts

Wie heeft er ervaring met het MCK in Leiderdorp?

 

En dan met de KID behandeling?

 

 

 

Wij zijn in afwachting van een TESE, maar denken ondertussen over KID mocht er bij de TESE niets gevonden worden.

 

Het Medisch Centrum Kinderwens spreekt ons erg aan.

 

We zitten alleen nog met een hoop vragen.

 

 

 

Dus heeft iemand ervaring met deze kliniek?

 

 

 

Liefs Dreamer

Link to comment
Share on other sites

Ik vind het heel prettig in Leiderdorp. Ze leggen rustig uit wat de procedure is, hoe het werkt en wanneer er evaluatie momenten zijn. Ze leven mee als het niet lukt, ik heb nooit het gevoel dat ik een kliniek ben.

 

 

 

Voor mij was de keuze voor Leiderdorp de wachttijd was kort, de leeftijdsgrens was hoger en dat ze ook open staan voor alleenstaande. Want niet overal is dit gelijk.

 

 

 

Ik heb nu 3 IUI poginggen gehad in mijn eigen cyclus, 3 IUI pogingen met hormoonstimulatie. Zit nu in mijn eerste IVF/ICSI uit de punctie waren 8 eitjes 'deze hebben 6 embryo's gevormd, 2 zijn er vers teruggeplaatst de overige 4 bleken allemaal geschikt te zijn om in te vriezen. het eerste paar ingevrorenen hebbenhet ontdooien overleeft en ik ben heel kort zwanger geweest van 1 van de teruggeplaaatste embry's maar helaas is deze niet blijven zitten. Zit nu te wachten op het telefoontje woensdag dat mijn laatste 2 embryo's het ontdooien hebben over leeft en dat ik ze mag komen ophalen.

Link to comment
Share on other sites

  • 2 weeks later...

Hoi KID,

 

 

 

hebben de emmies het overleeft?

 

Is de tp geslaagd?

 

Ik duim voor je!

 

 

 

Wij zitten sinds vandaag ook in het KID traject bij het MCK!

 

We hebben besloten de TESE niet te doen en voor KID te gaan.

 

Vanaf nu zijn we dus wensouders en dat voelt echt super!

 

 

 

Ik dacht dat de intake wel 6-8 weken op zich zou laten wachten.

 

Ik belde vandaag om half 4 en we hebben aanstaande maandag om 12.00 uur al de intake!

 

Het gaat ineens echt supersnel!

 

Zat helemaal te stuiteren haha.

 

 

 

Kan je me wat vertellen over de intake?

 

Wat voor soort vragen kunnen we verwachten?

 

Kunnen ze je nog ergens op afwijzen?

 

(ben zo bang dat ze ons afwijzen, weet niet waarom of waarop, maar ben zo bang dat onze laatste hoop ook weggenomen wordt..)

 

 

 

Ik ben in ieder geval nu al zenuwachtig haha.

 

Maar wel heel blij dat ik de knoop heb doorgehakt!

 

Het voelt super om wensouders te zijn!

 

 

 

Liefs Dreamer

Link to comment
Share on other sites

  • 9 months later...

Onze ervaring met Leiderdorp is ronduit slecht. Ze hebben 4 pogingen gedaan waarvan er 1 terugplaatsing was. Niks nieuws geprobeerd geen andere medicatie maar gewoon klakkeloos doorgaan. Gevraagd of er naar endriotrimose gekeken meot worden. Maar dat zagen ze wel op de echo dan (heb tweede tot derde graads nooit gezien door hun). En na de vierde poging werden we letterlijk weggestuurt. Het was er mega pijnlijk en de artsen hadden allemaal hulp nodig!We zijn nu in Voorburg gestart. Ben geopereerd en de tweede en derde graads is verwijderd (voor zolang). 1 poging gedaan icsi nu gaan ze kijken of ze samen met Gent iets anders voor ons kunne betekenen. Echt Super de artsen in Voorburg kijken gelukkig wel verder.wibel

 

De nieuwe poging wordt trouwens ook iets heel erg nieuws wat ze nog niet in Nederland doen. Als ik meer weet (4 dec gesprek) dan plaats ik het hier wel:3some:

Link to comment
Share on other sites

Hoi Dreamer,

 

 

 

Wij hebben geen ervaring met KID bij MCK, wel met ICSI.

 

Wij vinden het vriendelijke artsen/verpleegkundigen en receptionisten en vinden de sfeer daar ook erg prettig. Heb ook niet het idee dat ik in een ziekenhuis/ kliniek ben.

 

 

 

Heel veel suc6 met jullie traject!

 

 

 

Groetjes Nathalie

Link to comment
Share on other sites

@Claus: gaat jouw stukje over gewone IVF?

 

Want dan heb je met andere artsen te maken als ons.

 

Mijn vraag ging namelijk over KID, dat is toch iets anders.

 

 

 

Succes met de behandelingen elders.

 

Ga je assisted hatching doen?

 

 

 

@Nathalie: we lopen er nu zelf ook sinds februari en wij ervaren het hetzelfde als jij.

 

Veel gemoedelijker en persoonlijker dan in een ziekenhuis.

 

 

 

Jij ook succes!

Link to comment
Share on other sites

Hallo,

 

 

 

heel prettige ervaring met MCKW!

 

Gestart omdat we met een anonieme donor KI wilden doen.

 

Heel goede uitleg waarom ze fases hebben in het stapppenplan. Bv om na 3 keer IUI uit te sluiten of de eileiders open waren. Dat hebben we uiteindelijk na 5x pas gedaan, (Eigenwijs) en de eileiders bleken dicht te zitten. (Laporoscopie.)

 

Na weer een prettig gesprek zijn we doorgegaan met IVF.

 

Nu in tweede ICSI ronde.

 

 

 

Fijne begeleiding en zorg, veel aandacht voor je gevoel en hoe je met de spanningen om gaat.

 

Lieve artsen en verpleegkundigen.

 

We komen er nu sinds eind 2007 en geen spijt.

 

Nu nog zwanger raken!

Link to comment
Share on other sites

@Marion: doen jullie ICSI met donorzaad?

 

 

 

@Fopje: tegen ons is gezegd dat ze na 6x IUI pas een HSG doen.

 

Maar misschien is dat ook leeftijds/situatie gebonden?

 

 

 

Spannend, je 2e ICSI!

 

Waar in je poging zit je nu?

 

 

 

Mag ik vragen waarom jullie proberen zwanger te worden met donorzaad?

 

 

 

Hoelang duurde het voordat jullie konden beginnen?

 

(dus van de intake tot het telefoontje dat er een donor was gevonden)

 

Heb je de IUI in eigen cyclus gedaan?

 

Mocht je partner het zaad inspuiten?

 

 

 

Je schrijft trouwens dat jullie met een anonieme donor KID wilden, ik neem aan dat je bedoeld voor jullie onbekende?

 

Want alle donoren zijn toch juist geregistreerd bij het MCK?

 

 

 

Ik vind het wel spannend, ze hoopte namelijk dat ze in januari een matchende donor hadden voor ons!

 

En dan zouden we zo rond februari/maart kunnen starten.

 

En die tijd komt nu toch wel dichterbij, eindelijk :icon_biggrin:

 

(zouden eerst rond okt/nov kunnen starten, maar ze hadden nog geen match)

 

 

 

Zijn er nog meer dames die KID doen bij het MCK?

 

 

 

Liefs Dreamer

Link to comment
Share on other sites

Hai dreamer,

 

 

 

HSG blijkbaar sneller ivm leeftijd, of misschien wisselt het een beetje per arts. Iig leek het haar niet onverstandig het zeker te weten.

 

Ik zit nu in laatste wachtdagen, maar waasrchijnlijk is het dit keer niet gelukt.

 

 

 

Succes voor jullie!

Link to comment
Share on other sites

  • 2 years later...

wij zijn heel blij met mc kinderwens na jaren in ziekenhuis te hebben gelopen en niks opgeschoten te zijn zijn we op eigen initiatief daar gegaan en na heel veel goede zorgen van artsen en andere personeel zijn we nu in blije verwachting .Ze zijn heel persoonlijk bezig en van ons krijgen ze een dikke duim ik zou zo weer terug gaan en ze zijn een van de beste priveklinieken in nederland je ziet ook veel mensen uit het buitenland komen .Gewoon goed meer kan ik niet zeggen.:happy7::happydance::icon_flower:

Link to comment
Share on other sites

Net als Claus hele slechte ervaringen! Heb daar 2,5 jaar (en geld) 'weggegooid'. Zo soepel als n loden deur, zijn ze daar. In ieder geval de arts die ik had.

 

Maar deed geen KID, en zijn er vast ook goede artsen daar, dus....veel succes en hopelijk snel zwanger worden!!

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share



  • Posts

    • Leuk wel, mijn moeder denkt ook een meisje 😊 Ik vind het een fijne gedachte dat de kleine nu levensvatbaar is en dat de kansen op overleven elke dag en elke week groter worden. Ja, ik voel hem/haar elke dag bewegen, niet de hele dag door want die slaapt ook veel nog, ik voel de kleine voornamelijk als ik zelf rustig zit, op het werk regelmatig, maar ook savonds als ik op de bank zit, als ik zelf druk doende ben dan voel ik niks. Kan zo een paar uur lang niks voelen en dan ineens, hop dan is die er weer. Het voelt heel bijzonder, dit zo is voor mij ook wel nieuw. Ik heb wel een zoon, maar hem voelde ik pas heel laat ivm voorliggende placenta en toen ik hem eenmaal voelde was hij ook zo sterk al dat ik echte schopjes voelde, bij dit kindje heb ik de placenta op de achterwand liggen, dan voel je het veel eerder. Nu begon het met wat 'plopjes' ergens zo tussen week 16 en 17, maar daarna dagenlang niks, dus dacht dat het mijn darmen waren ofzo en toen een weekje later voelde ik 'geroezemoes' in mijn buik. Het is lastig uit te leggen wat je precies voelt, maar ja, gerommel dus allemaal en ik voelde dat alleen maar als ik heel rustig zat of lag. Dat geroezemoes werd wel steeds meer en toen ik de 20 weken echo had toen was echt duidelijk dat ik echt de kleine voelde. En toen zag ik ook zeer duidelijk op de echo dat die heel veel bewoog, de echoscopiste vond het een woelwatertje en hij of zij lag ook regelmatig in de weg met een arm of een been, moest ze weer even tegen mijn buik aan tikken zodat die weer ging verliggen. Die lag dus geen minuut stil, de hele 40 minuten dat ik daar naar die tv heb liggen staren, vol ongeloof lag die met de benen en de armen te wapperen en te zwaaien, lag ondersteboven, op de zij, onder in mijn buik op de rug met de benen omhoog, het was zo prachtig om te zien. Ik had dit ook nog nooit zo gezien en ik hoop, @Paulma dat jij en de andere meiden hier dat ook minstens 1 maal mogen meemaken want het is machtig mooi, ontroerend, fantastisch om te zien, ik heb geen woorden gewoon. Sinds een week of 2 voel ik echt duidelijke schopjes naast het geroezemoes en inmiddels voel ik de schopjes ook aan de buitenkant tegen mijn hand aan. Het voelt zo fijn en bijzonder dat ik dit allemaal nu veel vroeger voel dan met mijn zoon destijds. Alsof mijn lichaam zelf heeft bedacht dat ik dat wel nodig zou hebben nu. 😅 Ja, druktemakertje, is me nu 2x gezegd. Het werd ook gezegd bij mijn zoon toen die net geboren was en het bleek ook een druktemakertje te zijn, vol leven, heb er de handen vol aan gehad en ik vond het heerlijk, dus dat lukt me nog wel een keertje. Heb liever eentje vol energie die je moet afremmen dan eentje die je telkens aan moet duwen zeg maar. Ja precies dat Paulma, schadelijk is het zeker niet, het brengt jou tot rust wat ook heel fijn is en als het een klein beetje meehelpt, je weet maar nooit natuurlijk, dus lekker zo mee doorgaan, lekker genieten, relaxen en dan ga je topfit je derde poging in, dan sta je er gewoon goed voor en wie weet helpt het wel een beetje en heb je nu net dat ene beetje nodig om het wel te laten slagen. Ik ben deze poging heel erg op mijn eigen gevoel af gegaan, heb dus ook die Ascal geweigerd die ze me de vorige keer hadden voorgeschreven, ze kunnen me 100 keer zeggen dat de kleine niet gestorven is aan die Ascal, maar voor mij voelde het helemaal niet goed om dit weer te gaan gebruiken, ik had een gezond kindje en ik slikte die troep en hij ging dood, zo voelde het voor mij en zo zal het altijd blijven voelen, dus toen ze daarover begonnen heb ik letterlijk gezegd 'die troep slik ik nooit meer' vonden ze overigens ook prima hoor, want je bent natuurlijk vrij om iets wel of niet te willen. En zo heb ik ook aangegeven liever bij de verloskundige te blijven dan in het ziekenhuis. Voel me veel fijner bij die lieve meiden van de verloskundige praktijk, ik doe nu gewoon nog steeds wat voor mij goed voelt. Hoop moeten we altijd blijven houden Paulma en positief blijven ook, dat is verdomd moeilijk en valt niet altijd mee en ik ga heel hard voor jou meeduimen hoor, want ik gun het je zo!  
    • Ja, ze (ik ga er gewoon in mee dat het een meisje is) moet nog lekker een paar maanden blijven zitten. Maar toch erg fijn om te weten dat het kindje nu levensvatbaar is. Geeft toch wat rust. Voel je haar elke dag? Ik ben nog nooit verder dan 8,5 week gekomen dus heb nog nooit een kindje gevoeld van binnen. Het lijkt me zo bijzonder! En ze is dus een druktemakertje?! Maak je borst maar nat! hihi. Heb je al namen bedacht voor zowel een jongetje als meisje? Alles kan steeds concreter worden! Het is je mega gegund om dit allemaal te mogen ervaren en er van te genieten! Ik kijk precies zo aan tegen Accupunctuur. Ik geloof niet dat dit in eens het verschil maakt. Maar inderdaad schadelijk is het niet en omdat ik merk dat ik er zo ontspannen van raak is het perfect! Het voelt echt even als self-care.  Ik zal jullie laten weten hoe het proces verloopt! Maar ga er ook vanuit dat er een terugplaatsing zal zijn in oktober 😄 zo ver ik kan hou ik hoop en ben ik positief!  Knuffels      
    • Daar ga ik ook voor met jou @Paulma 3x scheepsrecht! Ik ga keihard duimen weer hoor voor jou en alle andere meisjes hier. Dat wordt idd vaak gezegd, is zwaarder als je 'ouder' bent, maar voor mij gaat dat niet op. Mentaal was het wel een hele rollercoaster hoor, maar dat komt natuurlijk door het traject en wat er vorig jaar is gebeurt, maar fysiek, nee, tot nu toe best wel een eitje eigenlijk tot nu toe, maar ja, ga de laatste maandjes in dus maar afwachten hoe dat dan gaat. 😅 Ik heb zelf heel sterk het gevoel dat het een meisje is, mijn moeder ook, maar meeste mensen lachen me keihard uit, meisje? Hell no, jij bent geen meisjesmama, jij krijgt een jongen. We zullen het zien. Ik heb het zelf niet stiekem gezien, met de 20 weken echo vroeg ze aan me vooraf of ik het wilde weten, toen ik zei van niet zei ze dat ze me dan ging vragen de ogen dicht te doen als ze in de buurt van dat gedeelte kwam zodat ik het ook niet per ongeluk wel kon zien, dus dat heb ik braaf gedaan en heb ook niet gespiekt. Ik weet het dus echt niet, ik hou wel van een verrassing. Vandaag is the big day, vanaf nu is de kleine levensvatbaar en zullen artsen alles in het werk stellen om de kleine te redden mocht die besluiten ik vind het mooi geweest, maar ik hoop dat die nog een maandje of 3 binnen blijft hoor. Vind het wel een fijne gedachte. Het (inmiddels zeer duidelijk) voelen van leven maakt wel dat de angst wat meer naar de achtergrond aan het verdwijnen is en dat ik er steeds meer vertrouwen in krijg, ik kan zo genieten van deze kleine druktemaker in mijn buik. Het is zo'n wonder en ik ben zo dankbaar dat ik dit in mijn allerlaatste poging toch nog mag meemaken. Ik kan soms gewoon niet eens de woorden vinden om uit te drukken hoe ik me voel. Wat spannend dat je weer onderweg bent Paulma. Die deca prikken vond ik ook niet fijn, hele vervelende spuitjes waren dat. Cetrotide vond ik ook vervelend, kreeg ik altijd jeuk van daarna. Ah, maandag echo, eitjes tellen, ik hoop dat ze er flink wat zien. Dan is het altijd nog afwachten hoeveel er mee gaan doen natuurlijk. 11 oktober punctie dus dat wordt dan half oktober een terugplaatsing (ik bekijk dat gewoon positief hoor Paulma 😊). Wordt spannende tijd dan iig de laatste weekjes van oktober voor jou, maar ik ga gewoon met je meeleven en meeduimen. Van acupunctuur hoor en lees ik vaak wel goede verhalen, je schijnt dat ook een maand of 3 vantevoren al mee te moeten beginnen, dus dat doe je goed, je bent mooi op tijd begonnen. Als het jou rust brengt dan heb je dat er al mee gewonnen. Of dat soort dingetjes helpen, dat zullen we nooit weten, maar kwaad kan het zeker niet. Ik heb mijn laatste poging ook alles uit de kast getrokken, geen acupunctuur, want dat mocht allemaal niet toen, dus daar had ik geen tijd genoeg voor, maar ik heb wel een baarmoedermassage laten doen en ook braaf daarna gedaan wat ze me geleerd had. Of het daardoor kwam of niet, dat zal ik nooit weten, maar ben wel zwanger en de kleine is ook nog eens blijven zitten. De massage is goed voor de doorbloeding wat een innesteling dan zou bevorderen en het maakt de baarmoeder ook warm en ook dat zou meehelpen. Ik had zelf echt nooit gedacht dat ik zoiets zou doen, maar ja, je probeert alles om het maar te laten slagen. Dus vooral doen waar jij je goed bij voelt Paulma, voor ieder is dat weer wat anders. En ook al zijn het op zichzelf misschien geen wondermiddelen, alle kleine beetjes bevordering kan helpen.  
    • Ja, mega dubbel! Maar eens, ik ga nu voor 3x is scheepsrecht!!💪 Fijn dat je je goed voelt en het best gemakkelijk af gaat. Super prettig en voor ons ook een mooi voorbeeld. Want je leest inderdaad wel eens dat het zwaarder is als je ouder bent, maar dat hoeft dus helemaal niet! Lekker af en toe op die wolk springen. Heb je al een gevoel of het een jongetje of meisje gaat worden? Niet stiekem iets bij een echo gezien? 😉  Ik snap helemaal dat die grens van levensvatbaar een mijlpaal is, met de ervaring die je hebt. Hopelijk ga je hierna alleen nog maar op je wolkje zitten en genieten! Ik heb de eerste drie keer Decapeptyl gezet, dit is zeker mijn favo spuit niet (als je daar al van kan spreken) maar ik ben weer onderweg! Morgen de laatste keer de pil en komende maandag de eerste echo. Dan hoor ik ook wanneer en hoeveel Gonal-F ik zal gaan spuiten. Als ik naar de twee eerdere ICSI pogingen kijk zal een eventuele punctie richting 11 oktober plaatsvinden. Let's see, eerst maar eens kijken hoeveel follikels er zichtbaar zijn en mee willen gaan doen. Ik doe trouwens al een maand of 2 wekelijks Accupunctuur. Ik merk dat ik er echt ontspannen van wordt en wil alles uit de kast halen...  Hoe is het met de andere dames?  Liefs voor jullie allemaal
    • Wat heb je dat mooi verwoord @Paulma alle gevoelens die je bij dit traject hebt en zo is het voor velen van ons denk ik. Het is gewoon een loodzwaar traject, mentaal en voor sommigen ook fysiek. Ik heb dat ook ervaren, zeker als je dan ook nog een miskraam moet doorstaan, dat maakt het allemaal extra heftig. Ik vond de mislukte pogingen ook heel verdrietig, maar die vielen in het niet bij het verdriet wat ik voelde na de miskraam. Dat zal voor jou ook zo voelen denk ik. Het is teleurstelling op teleurstelling en een bult verdriet en dat is echt zwaar. En als het dan wel gelukt is zelfs dan kun je er niet of minder van genieten omdat je bang bent dat weer te verliezen. Ik kan me heel goed voorstellen dat uitspreken ook heel verdrietig is en ergens een opluchting zodat je weer verder kunt met je leven dat toch enigszins on hold staat en in het teken van behandelingen en leven tussen hoop en vrees. Het voelt allemaal zo dubbel he? Hopelijk is 3x scheepsrecht voor je en gaat ICSI 3 jullie gewoon dat prachtige kindje brengen. Hoe ik me voel verder, nou ja, op zich wel goed nog steeds, de zwangerschap gaat me best gemakkelijk af, eigenlijk best wel hetzelfde als destijds met mijn zoon, heb ook niet het idee dat het zwaarder voor me is nu dat ik 'oud' ben. De roze wolk drijft hier steeds vaker voorbij en ik begin er steeds meer en meer vertrouwen in te krijgen, al bekruipt de angst me ook nog weleens. Dat ik al een hele poos leven voel helpt wel mee ook aan het vertrouwen en mijn buik is de laatste 2 weken echt mega aan het groeien. 😱 Nog een paar daagjes en dan heb ik de grens van levensvatbaarheid bereikt, dat is toch ook wel een mijlpaaltje hoor. Heb ook alles geregeld wat er te regelen viel, mijn verlof, mijn plan na mijn verlof, de kinderopvang, kraamzorg, kamertje is besteld en wordt over een paar weekjes geleverd, blije dozen gehaald her en der, dus ja, alles in kannen en kruiken hier 😊  
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use