Ga naar inhoud

Aanbevolen Berichten

Geplaatst

Hallo allemaal,

 

 

 

Ik ben Melissa, 29 jaar, vier en een half jaar getrouwd (we tellen de halve jaren nog steeds :happy7:) en sinds vier jaar proberen we zwanger te raken.

 

Is ook twee keer gelukt, de eerste keer ging het mis bij vier en een halve week, de tweede keer bij zes en een halve week. de laatste zwangerschap is alweer ruim twee jaar geleden. nu eindelijk, na vier jaar teleurstellingen, onderzoeken en ik weet niet hoeveel verschillende artsen, mogen we komende maand starten met IUI.

 

Het lijkt me prettig om de komende maanden wat ervaringen uit te kunnen wisselen met anderen die in hetzelfde schuitje zitten. Maar ik ga ook eens lekker op m'n gemak dit forum helemaal uitpluizen, er is hier genoeg informatie te vinden!

 

Tot snel, Melissa

Geplaatst

Hoi Melissa, welkom hier !

 

Wat een 'mazzel' om te weten dat je in ieder geval zwanger kan raken. Zo ver zijn wij nog nooit gekomen helaas.

 

Maar ook een vette teleurstelling dat je nu de medische molen in moet gaan. Hebben jullie enig idee waarom de zwangerschappen zich niet hebben doorgezet ??

 

 

 

Je zult hier vast een hele hoop info halen en daarbij ook nog eens steun ervaren uit andere verhalen, zodat je je niet alleen voelt staan.

 

 

 

Succes met alles !

 

 

 

Sjanny

Geplaatst

hai butterfly,

 

 

 

nee, helaas hebben ze niets kunnen vinden. na de tweede miskraam heb ik een kijkoperatie en een chromosoomonderzoek gehad, maar uit geen van deze onderzoeken kwam iets naar voren. na een jaar vruchteloos proberen mochten we dan terugkomen, werd er gezegd. begin vorig jaar zijn we verder de hele medische handel ingegaan en zijn we beiden uitgebreid onderzocht (ik was verbaasd dat ik na het bloedprikken uberhaupt nog iets over had om m'n hart op gang te houden :icon_biggrin:) en niets te vinden. na nog eens zes maanden "probeertijd", waarin wij feitelijk gewoon even lekker pauze hebben genomen van al het geprobeer, zouden we met iui beginnen. we hebben het zelf nog iets langer uitgesteld, toen kwam er nog een hsg tussendoor en nu mogen we beginnen. alle onderzoeken wijzen uit dat we enorm gezond en vruchtbaar zouden moeten zijn en dus zijn we onverklaarbaar verminderd vruchtbaar: wat aan de ene kant heel veel hoop geeft (het kan dus wel), maar aan de andere kant ook enorm frustrerend is (je weet na al het gedoe nog steeds geen ene ....).

 

maar goed, we staan nog redelijk dichtbij de startpositie en we hebben nu weer goede hoop, ook omdat we voor ons gevoel nu weer een stapje vooruit gaan in het proces.

 

maar ik zag iets staan onder je reactie over icsi? dat is de nodige stadia verder lijkt me....

Geplaatst

Hoi Melissa,

 

 

 

Vervelend he, al die onderzoeken. En als er dan ook nog eens niets noemenswaardig uitkomt dan kan ik me voorstellen dat je aardig gefrustreerd raakt.

 

En tuurlijk, we weten allemaal wat medisch gezien mogelijk is, maar het lijkt me heel dubbel om aan die mallemolen te beginnen terwijl je niet weet wat er 'aan de hand' is. Zit je d'r wel in, weet je niet waarom precies ... :waiting:.

 

 

 

Ja, wij hebben inderdaad een ICSI poging gedaan, een fiks aantal stappen verder ... klopt. En ach, weet je wat het is, in het begin denk je nog (wij tenminste) ... maar dat ga ik ECHT niet doen !! En hoe verder je komt hoe meer je de grens gaat verleggen omdat je gewoon heel graag een kind wil.

 

 

 

Ik wens je heel veel succes met de stappen die jullie moeten gaan nemen, want dat het af en toe pittig zal zijn staat wel vast.

 

Maar gelukkig kan je dan hier je verhaal doen en steun en troost zoeken.

 

 

 

Groetjes !

Geplaatst

ach, we hebben het feit zo ongeveer wel geaccepteerd. anders waren we ook de behandelroute niet ingegaan en waren we stug door blijven knoeien.

 

ik ben ook wel blij dat we dit kunnen doen. alleen jammer dat we in het begin niet zoveel medewerking kregen van de gyn, na de tweede miskraam. onze huisarts en ook de verloskundige vond dat we verder onderzoek moesten laten doen en hij zat daar tijdens dat eerste gesprek een beetje sukkelig te doen over het feit dat we "nog maar" 2 miskramen te verwerken hadden. we hadden "recht" (bij gebrek aan een beter woord) op alvast een aantal onderzoeken en het kwam er op neer dat hij aan alle kanten ons er van probeerde te overtuigen dat we dat maar gewoon even lekker niet moesten doen. maar we hebben voet bij stuk gehouden, alleen helaas zonder antwoorden te hebben gekregen.

 

en hoever we gaan bekijken we per stap. ik kan verdere behandelingen nu toch nog niet overzien, maar kan me voorstellen dat je, zoals jij zegt, de grens steeds verder verlegd. de wens blijft hardnekkig aanwezig (zal ook wel een biologisch iets zijn....). na de tweede miskraam riep ik ook heel hard dat ik nooit meer een poging zou doen, maar twee weken later was ik alweer om en gingen we vrolijk verder met proberen en zaten we in het ziekenhuis.

 

bedankt en jullie natuurlijk ook heel erg veel succes met de ICSI. en hopen op een goede uitkomst!!!

 

 

 

en Moon74: thanx!

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.



  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden