Ga naar inhoud

Isala kliniek Zwolle


Aanbevolen Berichten

Geplaatst

Kat, gefeliciteerd! Nu lekker los met shoppen ;-)

 

Chrish, succes en sterkte met verdere onderzoeken!

hopelijk komen ze gauw met een oorzaak/oplossing.

Fijn dat t met Jasper nu goed gaat.

hoe gaat t met jullie als ouders? Lukt t de zorg te verdelen op dit moment?

gaat t met Lisanne ook goed?

 

Liefs naomi

  • 2 weken later...
  • Reacties 4,3k
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

Top Posters in dit Topic

Geplaatst

Jasper heeft een week in het AMC gelegen en we zijn sinds afgelopen dinsdagmiddag weer thuis. De diagnose is epilepsie. Op de mri vonden ze een hersenafwijking. Over 6 weken weer een mri. De artsen van het AMC wilden eerst over 3 maanden een mri, maar dat vonden wij te lang. Ik hoop dat het geen tumor is die de aanvallen veroorzaakt. De artsen konden nog niet zeggen wat die afwijking inhoudt. Ze verwachten geen kwaadaardige tumor, maar garanties zijn er niet. De afwijking zou aangeboren kunnen zijn of het zou een verkeerde aanleg kunnen zijn. Het kan vanalles zijn, zelf het gevolg van de epilepsie. Jasper krijgt medicatie tegen de aanvallen. Hopelijk helpt het. Jasper kan nog over de epilepsie heengroeien, maar hij kan ook zijn hele leven er last van blijven houden. De tijden zijn nog even onzeker.

Geplaatst

O jeetje zeg chrish, wat een onzekerheid nog!! Wel n stapje verder en nu dan ook goede en gerichtere onderzoeken.

Laten we het beste (minst erge) er van hopen! Hier draaien de duimen voor jullie.

 

Liefs naomi

Geplaatst

Chris, wat een verhaal zeg! Ingrijpend allemaal. Hopelijk blijkt het het meest gunstige scenario te zijn!

 

Hier gaat het wel aardig goed. Lekker bijgetankt tijdens de vakantie en nog aan het genieten van het prachtige weer.

Vanmiddag ons 'eindgesprek' in Zwolle. Begin er nu wel tegen op te zien (terwijl we al wel in grote lijnen weten wat er besproken wordt natuurlijk).

Raar idee dat we vanmiddag voor het laatst op de afdeling zullen komen, we waren er ongeveer 'kind aan huis'. Een grote doos merci gekocht voor het personeel dat ons altijd goed begeleid heeft.

Dit gesprek was altijd mijn grootste angst, de afdeling verlaten zonder een o zo gewenste zwangerschap. En nu wordt het toch echt realiteit....

Hoop dat we informatie zullen krijgen waar we wat mee kunnen om de afweging te kunnen maken of we definitief stoppen of toch nog een poging in het buitenland gaan wagen.

 

Kortom, wordt vervolgd....

 

Hoe is het met iedereen??

Geplaatst

Ik wil je iets wensen voor je eindgesprek, maar wat? Ik denk dat 'sterkte' hier het meest op zijn plaats is, al dekt dat niet de lading...

 

Hier gaat het op zich prima, maar dat is meer te danken aan het feit dat ik nog vakantie heb, dan dat mijn lichaam zich nou zo super voelt. Mijn rug speelt nogal op, en het maagzuur komt mijn neus uit. Ik kan een stuk slechter tegen de warmte, maar met heeeel rustigjes in de tuin zitten, af en toe dompelen in het zwembadje en vooral veel verveling kom ik de dagen wel door.

 

Ik ben ook eindelijk de drempel over van geen dingen durven te kopen. Dit is te danken aan een hele grote partij van ruim 150 stuks babykleertjes die ik van een vriendin heb gekregen. Gisteravond alles samen met KatMan zitten uitzoeken. Ik heb hem nog nooit zo zien glunderen! Dankzij deze 'reality-check' lijkt het net alsof het allemaal weer een stapje 'echter' is geworden.

 

Ondertussen struin ik Marktplaats af, en gaan we vanavond een babykamertje kijken. Onder Eindhoven... (Gelukkig betaalt KatManBaas de diesel!)

Geplaatst

Kat, dank voor je reactie! Wow, 150 babykleertjes! Dan kunnen jullie even vooruit ;). Heerlijk dat je nu kan genieten van alle babyspullen en dat het allemaal 'echter' wordt. Nog een paar dagen volhouden en dan koelt het als het goed is af. Hopelijk voel je je dan wat beter.

 

Net terug uit het ziekenhuis. Op zich een fijn en positief gesprek. We zijn besproken in het team en zij geven aan het te begrijpen als we de overstap gaan maken naar het buitenland. Geen 'negatief advies' dus. Dat ik zwanger geweest bent is wel een 'plus' om nog door te gaan volgens de arts. Zij geven aan dat ze buiten het onderzoek om geen assisted hatching mogen doen en ons dus niet verder kunnen behandelen (voor ons is assisted hatching een voorwaarde bij een eventuele volgende poging). Hij zag me graag terug voor een zwangerschapsecho ;) Nu eerst een heel aantal practische zaken uitzoeken om een definitieve beslissing hierover te kunnen nemen, de stap naar het buitenland moet wel realistisch zijn...

Aangezien ik tot vorige week nog bloedverlies had en mijn cyclus nog niet op orde is, vond de arts het wel 'interessant' om nog even een echo te maken. Helaas blijkt de baarmoeder toch niet helemaal schoon te zijn. Dus net bloedgeprikt om te bepalen waar ik in de cyclus zit. Maandag weer telefonisch contact met arts. Zeer waarschijnlijk volgt een provera kuur om de menstruatie op te wekken en de 'laatste resten' te laten komen, maar of dat nodig is hoor ik dus maandag. In het ergste geval alsnog een curettage, maar die kans was gelukkig klein.

Ach ja, helemaal afscheid heb ik dus nog niet van de afdeling genomen...

Geplaatst

Mare, ik vind het fijn om te lezen dat jullie een positief gesprek hebben gehad. Het feit dat je zwanger bent geworden, geeft aan dat het wel mogelijk is. Er zijn meer meiden hier op dit forum die aardig wat pogingen hebben moeten ondergaan en toch uiteindelijk zwanger worden. Ik hoop dat het jullie toch nog gegeven is om zwanger te mogen te worden.

Geplaatst

@Naomi, met Jasper gaat het goed, in die zin dat hij al 12 dagen aanvalsvrij is. En verder is hij gewoon het vrolijke ventje dat hij altijd al is geweest.

Met Lisanne is alles goed.

Geplaatst

@chris wat goed om te lezen dat jasper nu 12 dagen aanval vrij is! hopelijk zet dit door!

Fijn dat het met Lisanne ook allemaal goed gaat!

 

 

@mare fijn dat het gesprek toch positief is geweest! hopelijk is iddd de curettage niet nodig zeg daar zit je natuurlijk niet op te wachten

waar zou jij heen willen in het buitenland? of daar nog nniet zo mee bezig geweest?

Geplaatst

Gisteren bij de verloskundige was alles in principe goed. Ik draag 'hoog' en 'smal'. Dus mijn 'bovenbuik' is niet alleen spek, maar officiëel ook baby! Yoecheiii!

 

Ik kreeg wel een doorverwijzing om even mijn bloedsuiker te laten testen, ergens de komende weken.

Nou, ik heb de test meteen maar gedaan. Mijn gevoel zei dat ik niet langer moest wachten. Ik vermoed dat het bij mij ook ingegeven is door mijn snelle gewichtstoename (plus 11 kilo), mijn al niet al te lage BMI (thank God dat ik al wel eerst 15 kilo was afgevallen het afgelopen jaar), en de niet al te kleine KatBeeb die een tikje voor ligt op schema.

 

Ik moest 1,5 uur na het ontbijt melden, bloed afnemen, (waarde 4,9), suikerdrankje - waar ik kotsmisselijk van werd. En toen na een uur weer bloed afnemen (waarde 7,9).

 

En inderdaad: afwijkend! :omg:

 

Dus volgende week eerst 3 dagen een 'dieet' waarbij ik een enorme hoeveelheid koolhydraten moet eten, en vrijdag een langer durend onderzoek volgens hetzelfde patroon.

En bij weer afwijkende waarden meteen door naar de dietist en internist van de diabetespoli.

 

Ik vrees het ergste, want ik heb de laatste tijd dorst als een paard, en kan me inderdaad flink lamlendig voelen af en toe. Toch wel aanwijzingen richting zwangerschapsdiabetes.

 

Blegh. Niet blij mee. Maar ik besef wel dat ik blij ben dat ik er vroeg bij ben. Met een goed en streng dieet hou ik misschien mijn gewicht wat onder controle. Want alleen op wilskracht lukt het mij niet.

 

En de gedachte aan een mammoet-beeb die er alleen met een keizersnede uit kan, zorgt er wel voor dat ik me er aan zal houden.

 

Ben nu nog misselijk en lamlendig van die suikerzooi. Bah. Dit is mijn dag niet.

Geplaatst

Kat, balen zeg dat het ws toch zwangerschapssuiker is... dus deze dagen streng op 'dieet' en hopen dat de testen vrijdag beter uitvallen! niet fijn! Gisteren overleefd? Ik mag morgen weer aan het werk, maar zit nog in de negeerfase....

 

Sas, hoe is het met jou en jouw kleine meisje? Wij denken aan de overstap naar Gent. Hebben inmiddels al veel uitgezocht en contact met Gent gehad. Deventer wil wel samenwerken met Gent, dit maakt het al iets praktischer uitvoerbaarder, ook de wachtlijsten vallen mee (moet er voorlopig ook echt nog niet aan denken). Verzekering blijft nog wat onduidelijk. we wisten al dat de poging zelf niet meer vergoed zal worden, maar hoe het zit met eventuele kosten voor aanvullende onderzoeken en kosten van eventuele complicaties willen ze niet zwart op wit zetten.

Nu eerst zorgen dat mijn baarmoeder helemaal 'schoon' is en dan weer verder kijken. Merk dat ik niet de ruimte in mijn hoofd heb om me al op Gent 'te storten' zolang de miskraam (en bijbehorende controles) nog niet helemaal voorbij is.

 

Chris, fijn dat het beter gaat met Jasper!

Geplaatst

Het drie-dagen dieet voorafgaand aan het onderzoek van vrijdag: Voldoende koolhydraten: ... tenminste enorm veel brood, een hoop aardappels, een plas zuivel en een berg groente. TENMINSTE!!! Makkie! :)

 

Maar als het foute boel is, ben ik bang dat het gedaan is met dit koolhydraten-feest... :(

Geplaatst

Ja, uitstekend! Tot mijn grote verbazing lag dit keer de uitslag netjes binnen de norm! Ik heb dus geen zwangerschapsdiabetes! Ik was echt zo verbaasd en opgelucht, ik had met die mogelijkheid al niet eens meer rekening gehouden.

 

Ik zag me dus echt al woest aan het insuline spuiten, streng dieet, afzien, te grote baby, inleiden, keizersnede...

 

Dan zal die dorst en vermoeidheid misschien een andere oorzaak hebben, maar met gewoon veel drinken en rustig aan doen, moet het vol te houden zijn. Alhoewel mijn spanningshoofdpijn weer als vanouds terug is nu school weer begonnen is...

 

Ook mijn bekkenklachten en iscias zijn een stuk minder dankzij de fysio. Hopen dat dit even zo blijft, uitstel van executie.

 

Ik vond 24 weken al een beetje te vroeg om nu al te gaan rammelen en kraken. Ik ben me zo enorm bewust van al die 'medische mijlpalen' als levensvatbaarheid etc. Zeker na zo'n verhaal als dat van Esly. Dat laat me in deze weken ook echt niet los... Als ik me probeer voor te stellen wat zij heeft moeten meemaken, begin ik spontaan te janken.

 

Wanneer ga je trouwens KatMan's skates verpatsen? Was dat volgende week in Wijhe?

Geplaatst

Kat, wat super dat het er allemaal goed uit ziet!!! pfff..wat een opluchting.

Kan me voorstellen dat je je bewust ben van elke stap in de zwangerschap, alle mijlpalen en dingen die in het lijf veranderen.

succes volgende week, die hoofdpijn herken ik helaas (gelukkig wel met vlagen).

 

Komende woe een echo om te kijken of alles schoon is, vind het toch wel weer spannend.

 

Skates: over twee weken in o.l.s.t

Geplaatst

Mare hopelijk is straks alles goed in het zkh, dan kan je dat allemaal een plekje geven

en je over een tijdje helemaal verdiepen in Gent

Over gent lees je wel een boel goede verhalen vind ik!

 

@kat fijn dat alles goed is!

 

En Chris hoe gaat het nu met jasper???

Geplaatst

Sas27, nog gefeliciteerd met de geboorte van je dochter. Volgens mij heb ik je nieuws gemist, doordat Jasper in het ziekenhuis lag.

Met Jasper gaat het wel goed deze week. Vorige week dinsdag heeft hij toch twee aanvallen gehad, ondanks de medicatie. De medicatie is inmiddels verhoogd.

Op 25 september hebben we een mri in het AMC en op 2 oktober een gesprek in het AMC.

Verder gaan we 10 september naar de kinderarts in Zwolle voor een gesprek over zijn verwijde niertjes (wat gelukkig de vorige keer al minder was geworden), maar ook over de behandeling van de epilepsie. Dat gaat Zwolle doen en het AMC gaat verder naar de oorzaak van de epilepsie zoeken.

Geplaatst

Chris, fijn dat de aanvallen minder geworden zijn, maar je wil natuurlijk helemaal geen aanvallen en daar ook op kunnen vertrouwen... Pittig hoor! Hopelijk zorgen de vervolgonderzoeken voor meer duidelijkheid.

 

Vanochtend een echo gehad. Baarmoeder was helaas nog niet schoon.... Volgende week woensdag alsnog een curettage. Erg balen, maar het is niet anders. Krijg met gemak het gevoel dat ons niets bespaard blijft op 'kinderwens gebied'...

Geplaatst

Mare... wat oneerlijk...

 

Mijn curettage is me destijds erg meegevallen, het was voor mij emotioneel echt een duidelijke afsluiting van een nare periode en het begin van nieuwe kansen. Ik hoop dat je ook die gedachtengang kunt eigen maken.

 

Sterkte alvast.

Geplaatst

Fijn dat de curettage bij jou mee viel! merk dat ik ook erg toe ben aan het afsluiten van het miskraam verhaal en eigenlijk hadden we dat tijdens onze vakantie al wel gedaan.... Nu alleen dit staartje nog even. wil weer vooruit kijken en dat zijn we ook aan het doen. Afgelopen week hebben we intakes gepland in deventer en gent. De kogel is door de kerk, we gaan er nog een keer voor! De intakes zijn zelfs al in oktober! Hoe we alles praktisch moeten doen, combi met werk etc... Geen idee. Hier moeten we onze weg nog in vinden.

 

Kat, hoe bevalt het werken weer?

 

Hoe is het met de rest?

 

Eerst vandaag maar genieten van het mooie weer :)

Geplaatst

Werken valt vies tegen... Ik was redelijk van mijn rugklachten af, maar na een paar dagen voelde ik me weer als gemangeld.

 

Er zijn een paar mensen in mijn nabije omgeving die even een hartig woordje met me gesproken hebben, en me hebben laten inzien dat ik NU aan de bel moet trekken. Doe ik dat niet ('Ach, joh, ik ben zwanger, niet ziek, even doorbijten, gaat wel weer over'), dan wordt het een risico-volle bevalling en revalideren tijdens mijn kraamperiode.

 

Dat was best een eye-opener, maar gelukkig reageerde de directie erg begripvol. Morgen een gesprek met de bedrijfsarts, en er wordt gekeken of ik assistentie kan krijgen of dat er achtervang paraat staat.

 

Het voelt alleen zo 'fout': normaal ben je ziek en werk je aan herstel. Nu voel ik me op sommige dagen prima, maar ben ik mijn 'ziekte' al aan het plannen. Alsof ik zeg 'volgende week heb een zuip-feest, ik meld me de volgende dag alvast ziek'. Echt krom, hoewel ik natuurlijk rationeel weet dat het niet zo is.

 

Tel daarbij op de weg die we hebben moeten afleggen om überhaupt alleen al op dit punt te moeten komen, en gedachten als 'ik mag niet klagen, ik wou het tenslotte zelf' zetten zich akelig vast in mijn hoofd.

 

Nog een raar bijverschijnsel en on-ondekt 'trauma' van de mmm-voorgeschiedenis: Ik vind het allemaal ineens zo snel gaan! Het aftellen naar verlof en bevalling is begonnen, KatBeeb zou levensvatbaar kunnen zijn, de kinderkamer is bijna compleet...

 

Door de 3,5 jaar voorgeschiedenis ben ik zo eraan gewend dat alles in 'slow motion' gaat, dat ik onbewust blijkbaar had gedacht dat deze zwangerschap ook wel twee jaar zou duren of zo. Het is lastig aanpassen aan het 'normale' tempo.

 

Het klinkt raar als ik dit zo beschrijf, maar ik denk dat jullie wel weten wat ik bedoel. Het is bijna alsof door de snelheid van alles (tegelijk kan ik echt niet wachten tot ik KatBeeb vast kan houden) deze zwangerschap me door de vingers glipt. Ook de wetenschap dat het misschien al mijn laatste zwangerschap is, draagt daaraan bij.

 

Plus ik leg mezelf best een druk op van het streven naar een natuurlijke bevalling. Tenminste iets wat hopelijk zal gaan zoals het hoort, na al dat kunstmatige geknutsel... Maar met al die vage sluimerklachten als diabetes, bekkentoestand en zwangerschapsvergiftiging in de familie... *rill*

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.




  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden