Ga naar inhoud

Eva & Finn


Gast jane

Aanbevolen Berichten

  • Reacties 59
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

Geplaatst

Jane, van harte!!! Wat heerlijk dat ze er zijn. We horen gauw en graag meer ;)

 

Groetjes van de tweelingmama's.

Geplaatst

Jane en man,

 

 

 

Gefeliciteerd met jullie kleine wondertjes!!!!! Geniet er lekker van en benieuwd naar het verhaal.

 

Heerlijk thuis nu, dus laat je maar lekker verwennen!!!!

 

 

 

Kuzzz

Geplaatst

Lieve meiden,

 

 

 

Heel erg bedankt voor jullie felicitaties. We zitten nu echt op een roze wolk hier thuis. Het is ineens erg snel gegaan allemaal.

 

 

 

Op donderdag 18/10/2009 ging ik nietsvermoedend naar mn contole bij de gyn. Niet wetende dat ik pas weer thuis zou zijn met de kleintjes. Mijn bloedduk was nl. veel te hoog (onderdruk van 115), de gyn vond het dan niet verantwoord om weer naar huis te gaan. Ik werd opgenomen in het ziekenhuis en kreeg bedrust voorgeschreven. Mijn onderdruk bleef steeds vrij hoog waarop de gyn besloot te gaan toucheren op maandag 19 oktober. Toen kreeg ik te horen dat men de volgende dag zou gaan inleiden en de vliezen zouden gaan breken. Ik was ook helemaal op en kon niet meer. Had nachtenlang niet geslapen en de gyn vond dan ook dat het tijd was om de kindjes te laten komen.

 

 

 

Op dinsdag 20 oktober werden 's ochtends om 10.15 uur de vliezen gebroken en ik begon met 3 centimeter ontsluiting. Ik kreeg een infuus met weeenopwekkers toegediend en de pomp werd steeds een tandje hoger gezet. De weeen werden steeds heftiger maar ik kon ze goed wegpuffen. Maar wat was het zwaar, ik had steeds hele vervelende rugweeen en het viel me dan ook vies tegen. Om 16.15 uur ging de klinisch verloskundige toucheren en toen zat ik op 9 centimeter (zij deed de bevalling maar de gyn was wel op de kamer aanwezig). Ik was zo blij. En toen kreeg ik persdrang en mocht ik dus gaan persen. Dat was even omschakelen en ik moest keihard aan de bak. Er was een heel team op de verloskamer aanwezig (klinisch verloskundige, een student, een co-assistent, 2 verpleegkundigen, de gyn en manlief natuurlijk). Iedereen begon me aan te moedigen en ik kon er niet meer tegen. Ik schreeuwde dat iedereen stil moest zijn. Ik had het gevoel of ik middenin een voetbalwedstrijd zat. De gyn nam het over van de VK en die zei tegen mij "nog 2 persweeen en dan is ze er". Er kwam een soort oerkracht in me naar boven en ik zette alles op alles. Na 2x persen werd Eva geboren. Ze werd meteen meegenomen door de verpleegkundige en ik moest nog een keer aan de bak. De gyn hield mn buik vast en en de vliezen werden weer gebroken. De pomp werd weer opgehoogd en de weeen kwamen weer op gang. Om 18.17 werd onze Finn geboren. Ik helemaal uitgeput maar intens gelukkig dat het me gelukt was. En toen was het wachten op de placenta. En deze kwam maar niet. Na 50 minuten werd besloten dat de placenta operatief verwijderd moest worden. Ik baalde enorm. De gyn heeft de placenta opratief verwijderd en na een kwartier kwam ik weer bij. Totaal uitgeput van alles werd ik naar mn kamer gebracht.

 

 

 

Eva is geboren met een gewicht van 2870 gram en Finn kwam met 2270 gram ter wereld. Doordat Finn niet echt op temperatuur kwam werd hij in de couveuze gelegd. Eva kwam bij mij op de kamer en Finn moest naar de kinderafdeling. Ook bleek er iets niet in orde te zijn met zijn glucosegehalte. De volgende ochtend hoorde ik dat ik 2 liter bloed had verloren in de OK. Mijn HB was gedaald van 8.7 naar 4.7. Ik voelde me dan ook helemaal niet ok. Er werd besloten om mij extra bloed te geven en ik kreeg 2 zakjes toegediend. Het hielp maar een beetje.

 

 

 

Gelukkig ging het steeds beter met Finn. Hij mocht vanaf vrijdag bij ons op de kamer blijven. We waren weer bijelkaar. Op vrijdag kreeg ik nog 2 zakjes bloed toegediend want het ging nog niet echt beter met me. Als ik uit bed wilden zag ik sterretjes en werd erg duizelig. Uiteindelijk werden we gisteren ontslagen uit het ziekenhuis en konden we naar huis.

 

 

 

Superblij en intens gelukkig zijn wij met onze Eva en Finn!

 

 

 

Veel liefs, Jane

Geplaatst

Hoi Jane & partner, van harte gefeliciteerd!!!

 

Dat is nog wel even flink heftig geweest zo op het einde, Jane!

 

 

 

Goh, weet je nog dat we een poos geleden in hetzelfde schuitje zaten en beiden de container met naalden na de tp in hadden geleverd bij de apotheek omdat het 'maar eens raak moest wezen?!' Bij jou kwam dat dubbel en dwars uit, een koningswens: zoon en dochter. Het is je van harte gegund!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

Heb tijdens je zwangerschap je verhaal gevolgd en met je mee geleefd naar de geboorte van jullie Eva & Finn. Genieten nu én goed de tijd en de rust nemen om zelf te herstellen ook.

 

Jane toch... een zoon en een dochter... Wauw!

Geplaatst

Jeetje Jane,

 

 

 

Best een heftig einde van de zwangerschap, je mag heel trots zijn op jezelf meid, je hebt het toch maar even geflikt! Neem nu wel voldoende rust en denk goed om jezelf en ga vooral heel erg genieten van jouw gezinnetje.

 

 

 

Liefs Dani.

Geplaatst

Hi Jane,

 

 

 

Dat is best een pittige bevalling geweest. Fijn dat het met jou en de kids allemaal (weer) helemaal goed gaat. Hoe gaat het nu thuis? Is het niet mega-druk??

 

 

 

x Michelle

Geplaatst

Van harte gefeliciteerd met je zoon en dochter!

 

Fijn dat jullie weer thuis zijn en dat het goed gaat.

 

Geniet!

 

 

 

Groetjes, Erika

Geplaatst

Jeetje Jane, wat een verhaal!

 

Maar ben super blij te lezen dat jullie heerlijk thuis zijn als nieuw gezin!

 

 

 

En we wachten natuurlijk met smart op foto's hahahaha

Geplaatst

Gefeliciteerd met jullie tweeling !

 

geniet er samen van.

 

 

 

groetjes Diane

Geplaatst

Jane,

 

 

 

Supergefeliciteerd en wat een geweldige namen ook, ben blij dat het uiteindelijk met jou en met de kindjes goed gaat maar wat een verhaal hé, ben benieuwd hoor wanneer die van mij zich gaan aankondigen maar hoop ook deze of volgende week (deze week is week 37).

 

 

 

Geniet van je kraamtijd en van je prachtige kindjes.

Geplaatst

Hi allemaal,

 

 

 

Hier gaat het helemaal top. Eva & Finn doen het heel goed. Vandaag zijn ze precies een week oud. Het is ook zo snel gegaan. Zo lig je in het ziekenhuis en zo ben je moeder van 2 kleintjes. De kleintjes worden om de 3 uur gevoed en ik geef ze KV. De BV kwam niet op gang, mede door het vele bloedverlies, en ik werd er heel gestresst van. Eva drinkt heel goed en Finn gaat nu ook steeds beter. Hij heeft gewoon wat meer tijd nodig.

 

 

 

A.s dinsdag hebben we een afspraak met de kinderarts. Eva haar rechtervoetje staat een beetje scheef. Ze heeft ws klem gezeten in mn buik, maar meestal trekt dit wel weer bij. We hoefden ons geen zorgen te maken dus dat doen we ook maar niet.

 

 

 

Ook met mij gaat het elke dag iets beter. Heb bijna geen bloedverlies meer maar ben nog wel steeds moe. Maar dat heeft tijd nodig. Als Eva en Finn slapen dan doe ik ook een tuk. Vindt het verbazingwekkend hoe snel je hersteld van zo'n bevalling. Nu heb ik maar 1 hechting gekregen dus dat scheelt. Kortom, we zitten op een hele grote roze wolk hier en we genieten intens van ons gezinnetje!

 

 

 

Liefs, Jane

Geplaatst

Hoi Jane,

 

 

 

Wat goed om te lezen dat het zo ontzettend goed met jullie gaat. Wat een heftig einde van een prachtige zwangerschap. Maar gelukkig gaat het herstel verder goed en kan je des te meer genieten van je 2 kleine wondertjes. Op je profielfoto zien ze er al zo schattig en lief uit, ben benieuwd naar meer foto's haha.

 

Doe lekker rustig aan en blijf voorlopig nog maar lekker op je hele grote roze wolk zitten.

 

 

 

Kuzzz

Geplaatst

Jane wat fijn om te lezen dat het herstel zo goed gaat en dat jouw minimensjes het al zo goed doen, wat een geluksgevoel is er dan ineens :D

Geplaatst

Tweelingouders,

 

van harte gefeliciteerd met jullie 2 schatjes. Fijn dat het goed met jullie gaat. Je bevallingsverhaal was heftig, deels herkenbaar.

 

Heel veel geluk samen, dubbele kraamtranen.

 

 

 

liefs, Stéphanie

Geplaatst

Hi Jane,

 

 

 

Wat ben ik blij voor jullie, dat alles zo lekker gaat na een heftige bevalling.

 

Heel goed van je dat je de mensen hun mond hebt gesnoerd, daar zou ik denk ik ook niet tegen kunnen hoor.

 

 

 

Wat een onwijze schattige foto zo met zijn tweetjes, echt zo onwijs lief, maar we willen natuurlijk wel nog wat andere (grotere) foto's zien van jullie twee kleine lieve wondertjes.........oooo het kriebelt zo bij mij, wanneer mag ik dan. Morgen gewoon al 41 weken zwanger......

Geplaatst

Hey Chantal,

 

 

 

Ik hoop voor je dat het snel gaat beginnen. Morgen alweer 41 weken, pffff! Ik check elke dat even het forum want ik ben ook heel nieuwsgierig hoe het jou en Daan vergaat. Het is genoeg geweest en ik hoop dan ook dat je snel je kleintje in je armen mag sluiten! Hang in there!

 

 

 

Liefs, Jane

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.




  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden