Ga naar inhoud

Uitgerekend in Augustus 2010


Aanbevolen Berichten

Geplaatst

Zo Louke..wat een bevallingsverhaal. Maar goed idd dat je alles weer snel vergeet he na die tijd! Je hebt t best heftig gehad...maar ze is er eindelijk.

 

Wens jullie een fijne kraamtijd toe..geniet van jullie kleine!!!

  • Reacties 1,9k
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

Top Posters in dit Topic

Geplaatst

Louke gefeliciteerd!

 

 

 

Je hebt er hard voor moeten werken maar het resultaat is er! ik hoop dat je kleine meisje snel niet meer misselijk is! Ook zij heeft het behoorlijk voor haar kiezen gehad zo te horen!!!

Geplaatst

Lieve Louke,

 

 

 

Van harte met je dochter Famke.

 

En wat een verhaal inderdaad. Gelukkig heb je er iets heeeel erg moois voor terug gekregen.

 

Dat de bevalling nog vaak in je gedachten voorbij komt zal je nog wel merken. Echt een stukje verwerking.

 

Als iemand mij er naar vraagt dan komt het HELE maar dan ook het HELE verhaal eruit hahaha. (ook al is het 3 weken geleden) :)

 

 

 

Nou hier komt dan eindelijk mijn bevallingsverhaal:

 

 

 

12 augustus 2010:

 

 

 

03.00 Ik word wakker en draai me op..ik voel iets knappen en het word warm in mijn onderbroek. Vliezen gebroken maar het bed blijft droog :)

 

Ik maak mijn vriend wakker die binnen 1 sec. stuiterend naast mijn bed staat. Ik stap voorzichtig uit bed waardoor het vruchtwater begint te stromen. We vangen het op en het is gelukkig helder. Beetje bij beetje verlies ik plasjes vruchtwater.

 

We zijn allebei super zenuwachtig voor wat er komen gaat.

 

We besluiten dat we toch echt beter nog even snel naar bed kunnen gaan om te proberen te slapen (we lagen er pas om 00.30 in)

 

Van slapen komt het niet meer want ik begin al snel weeën te krijgen om de 4 á 5 min. Buik, rug en been weeën.

 

Ik vraag mijn vriend om te bellen naar de verloskundige (ook al zeggen ze dat het pas na 1.5 uur mag) Ik vind het te heftig om nog zo lang te wachten.

 

 

 

04.50 Mijn vriend belt de verloskundige.

 

05.20 De verloskundige is er eindelijk...leek wel een uur te duren.

 

Ik blijk al 4 cm ontsluiting te hebben en kan de weeën moeilijk opvange. Liggen gaat niet, zitten gaat niet, staan gaat niet etc.

 

Hangend over een stoel met 1 knie erop gesteund gaat nog het beste.

 

 

 

05.40 De verloskundige belt naar het ziekenhuis...ik wil heeeeel graag toch naar het ziekenhuis. Heb het gevoel dat het me thuis niet gaat lukken.

 

 

 

05.50 De verloskundige heeft waarschijnlijk minder haast dan ik want als het aan mij had gelegen had ik al lang in de auto naar het ziekenhuis gezeten.

 

Ze plaatst nog even de geboorte TENS..deze heb ik zelf aangeschaft omdat ik wist dat ik erge rugweeën zou gaan krijgen. Het is een pijnstiller in de vorm van stroomstootjes door de rug heen en kan je zelf regelen. Tot in het ziekenhuis heb ik dit ding gebruikt...toen heb ik het van mijn rug getrokken. De rugweeën voelde ik wel minder door dat ding, maar daardoor werden de buik en been weeën veeeel heftiger. Ik heb dus geen baad gehad bij de geboorte TENS.

 

 

 

Om 06.00 vetrekken we eindelijk naar het ziekenhuis...wat een hel in de auto.

 

De verloskundige gaat naar huis, die moeten we bellen als het echt niet meer gaat.

 

 

 

Om 06.30 komen we aan op de afdeling...niemand te bekenen. Mijn vriend rijd alle gangen door met mij in de rolstoel. Ik word boos omdat ze wisten dat we er aan kwamen. En begin te roepen "Hallo is hier nog iemand of hoe zit dat"

 

Mijn vriend laat mij alleen op de gang staan en gaat op zoek naar iemand (hij wil niet samen met mij in de rolstoel door alle gangen rennen)

 

Er komt een verpleegkundige aanlopen en vraagt aan mij "waar komt u nou vandaan"??? "van huis misschien" zeg ik boos. Waarop ze gewoon wegloopt.

 

Al snel komt mijn vriend met een verpleegkundige. Ik krijg een kamer en ik laat al snel weten dat ik erge pijn heb en ik echt pijnstilling wil. Dit mag niet want dan moet de verloskundige erbij zijn. (GRRRRR) als ik dat had geweten...

 

 

 

Mijn vriend belt snel de verloskundige of ze kan komen.

 

 

 

07.00 7 cm ontsluiting...ik mag geen ruggeprik meer :( Ze gaan in overleg of ik een morfine prik mag maar ook dat krijg ik niet. Hier kan het kindje erg op reageren en versuft ter wereld komen..en dat is ook niet de bedoeling.

 

Mark gaat snel naar huis..we zijn...JAJA...HOE STOM....de fotocamera vergeten!!! :( Ik begin me erg beroerd te voelen en geef aan dat ik moet spugen. De verloskundig komt aan met een lullig kartonnen bakje. Hier spuug ik 3 bakjes tot aan de rand toe vol. Jaja...verse spinazie. De verloskundige heeft het er moeilijk mee..zie ik hahhaha.

 

 

 

 

 

07.15 Ik wil een andere kamer want ik wil onder de douche...weet niet hoe ik de weeën op moet vangen. Ik probeer van alles, op bed, zitten, liggen, hangend tegen het bed...niks wil. Ik kan nauwelijks staan want mijn benen laten mij in de steek en gaan een eigen leven lijden (weeën)

 

 

 

07.20 Ik zit onder de douche...dit bevalt iets beter.

 

 

 

07.45 nog steeds zit ik onder de douche en begin wat drukgevoel te voelen. Ik kan het nog wegzuchten.

 

 

 

08.10 Het drukgevoel wordt erger..de douche gaat uit en ik moet op bed.

 

Vreselijk vind ik dat stomme bed. Er zit nog een rand waardoor ik op mijn rechterzij moet gaan liggen (dan gaat die sneller weg ofzo)

 

 

 

08.25 Pijn is zeer hevig..tijdens de weeën voel ik wel wat druk maar om nou te zeggen dat het persdrang is??

 

 

 

08.40 Ik wil op de baarkruk bevallen.

 

 

 

08.45 Start ik met persen.

 

 

 

08.55 Ik lig al weer op bed...wat was dat vreselijk op de baarkruk. Mijn benen gingen alle kanten op. Been weeën zijn echt vreselijk.

 

Door persen op de baarkruk heb ik een flinke zwelling opgelopen aan m'n onderkantje. Het is dik en paars...ik lijk wel een baviaan.

 

Ben er niks mee opgeschoten op de kruk.

 

 

 

Het persen lukt me niet, dit doe ik veel te kort. Als ze vragen of ik al een perswee heb dan weet ik het niet goed aan te geven. Ik probeer ze weg te zuchten wat niet mag. Ik weet niet goed wat ik er mee aan moet.

 

De verloskundige stelt voor om op mijn zij te gaan liggen met één opgetrokken been en dan proberen te persen...wat een slecht idee. Ik word boos en roep dat ze me weer op mijn rug moeten leggen (zelf kon ik me amper bewegen)

 

 

 

09.05 Ik voel me ineens heel ellendig en begin tussen de persweeën door flink te braken...zo over mezelf, mijn vriend en de verpleegkundige heen.

 

 

 

09.10 Mijn benen beginnen steeds meer pijn te doen. Van mij mogen ze op dat moment eraf gehakt worden. (dat dacht ik toen)

 

Ze moeten mijn benen omhoog houden...dit helpt dan iets tegen de pijn.

 

Ik kan ze soms bijna niet stil houden.

 

 

 

09.15 Het persen gaat beter en op moment dat mijn vriend zegt dat hij het hoofdje kan zien veranderd er iets en geef ik ALLES. Mijn vriend zag de blik in mijn ogen ineens veranderen :)

 

 

 

09.42 Het hoofdje staat.

 

 

 

09.44 Kian is geboren...wel met 2 keer navelstreng om zijn nekje (gelukkig was de navelstreng lang genoeg en zat het niet te strak.

 

Kian heeft een goede start.

 

Ik ben flink ingescheurd.

 

 

 

Kian wordt op mijn buik gelegt en begint flink te huilen (gelukkig) hij begint flink te poepen. We zitten allebei onder het bloed en behoorlijk onder de poep (meconium) hahahaha :)

 

 

 

Nu is het wachten op de placenta. Die wil niet komen. Ik voel niks meer. Geen wee..niks.

 

 

 

Om 10.08 voel ik nog steeds niks maar besluit ik dan zelf maar wat mee te drukken en ja hoor daar komt de placenta en vliezen.

 

De navelstreng ziet er vreemd uit. Er zit een soort van vertakking in. Lijkt op een knoop. Dit vinden ze heel appart maar het is niet erg. Kian heeft het hier goed op gedaan in mijn buik dus geen zorgen.

 

De gynaecoloog wordt gebeld, de verloskundige durft niet te hechten omdat ze denken dat ik een suptotaal ruptuur opgelopen heb. (gescheurd tot aan de kring/sluitspier)

 

 

 

10.30 De gynaecoloog komt. Hij schikt want ik ben flink gehavend en gezwollen van onder. Wat een ravage.

 

Na flink onderzoek heb ik geluk...mijn kringspier is net geschamd en net niet door. Pffff gelukkig, ik blijf poliklinisch.

 

 

 

De verloskundige hecht mij. Dit duurt bijna een uur. Ik heb een flinke scheur en er zitten scheuren in mijn schaamlippen dit gehecht moeten worden. Ook bij mijn clitorus word er gehecht....FIJN!!!! :(

 

Gelukkig voel ik weinig van het hechten..ook de verdovingen voel ik nauwelijk. Behalve in mijn schaamlippen en bij de clitorus zijn gevoelig.

 

 

 

Om 13.00 heb ik eindelijk geplast (eerder mag ik niet naar huis) en ik ga nog even snel douchen..ik zit onder de bloed en poep.

 

Ik voel me goed, zie wel wat witjes. Het vloeien is normaal.

 

Mijn onderkantje is erg gezwollen en ik krijg een ijscompres.

 

 

 

Rond 14.15 zijn we weer thuis en om 14.30 komt de kraamzorg.

 

 

 

Zo...dit was mijn bevallingsverhaal.

 

Ik heb 2 kopieën van het bevallingsverslag. 1 geschreven door de verloskundige en 1 door de verpleegkundige van het ziekenhuis.

 

 

 

Al met al heb ik een vrij snelle bevalling gehad (voor de éérste) en valt het misschein voor sommige best mee na het lezen van mijn verhaal.

 

Maar ik vond het VRESELIJK!!!!!! Ik dacht serieus dat ik dood zou gaan, dat ik het niet zou kunnen en dat ze uiteindelijk met een keizersnede mijn zoon moesten gaan halen.

 

Ben ook blij dat ik toch niet thuis bevallen ben. Ik heb toch nog wel even flink een paar keer gescheeuwd en dat hadden ze een paar huizen verder wel kunnen horen. Ik heb ook medelij met de zwanger vrouwen die daar ook op de afdeling lagen. Hopelijk hebben ze er niet veel van meegekregen.

 

 

 

Nu weet ik dat ik ooit wel weer een tweede kindje wil...want ik weet hoe mooi het is wat we ervoor terug gekregen heb, en ik ben er niet aan dood gegaan ;)

 

Maar afgelopen 2 weken was ik er wel van overtuigd dit nooit meer te willen.

 

Nu nog zit het diep hoor. Moet het echt nog verwerken en dat doe ik door het verslag vaak te lezen en de fotos van de bevalling te bekijken.

 

 

 

Maar er zijn vrouwen met 2, 3, 4 en soms meer kinderen dus hier zal er ook nog wel een 2e komen. (als het ons meezit en ons weer een wonder gegunt is)

 

 

 

 

 

Verder gaat het hier helemaal goed.

 

Kian weegt al 4200 gram. We hebben de weegschaal nog hier. De kraamverzorgster heeft 4 weken vakantie en ze woont hier om de hoek dus we mochten hem lenen.

 

Ook staat ze nog geregeld voor de deur voor een kop koffie en om met Kian te knuffelen.

 

Ze helpt me dan met borstvoeding, geeft tips en ik kan al mijn vragen op haar afvuren. Ze heeft zelfs haar telefoonnummer en mailadres gegeven dus we hebben heel veel mazzel.

 

Heb namelijk al heel vaak met vragen gezeten.

 

 

 

De borstvoeding loopt als een trein, soms wel wat te snel voor Kian. Hij verslikt zich dan snel of zijn buikje kan het niet goed verwerken waardoor hij buikkramp krijgt.

 

Ik begin te voeden met een tepelhoedje van Medela en zogauw het toeschietreflex geweest is haal ik het hoedje weg en drinkt hij gewoon aan de borst. Dan gaat het niet zo hard voor hem.

 

Verder ben ik op zoek naar een kolf, zodat ik de ergste druk eerst weg kan kolven of nadat Kian heeft gedronken mijn borst verder leeg kan kolven (als hij nog niet leeg is) Kian drinkt soms maar 7 tot 10 min...dan zit hij vol maar mijn borst is dan nog niet leeg.

 

 

 

TIP voor buikkramp: INFACOL werkt super. Het verzameld de luchtbelletjes in zijn darmen tot 1 grote bel en dat komt er weer makkelijk uit met een boer, of een volle luier.

 

Ik heb eerst Cinababy druppels gebruikt maar dit hielp niks.

 

De kraamverzorgster stond aan de deur met een flesje Infacol :)

 

 

 

Kian komt om de 3 á 4 uur voor zijn voeding.

 

Smiddags moet ik echt nog even gaan slapen want mijn energie is nog wel ver te zoeken.

 

Zo langzamerhand vinden we ons weg beter en kom ik ook weer toe aan huishoudelijke taken en andere dingen.

 

We wandelen veel met Kian, in de wagen of draagdoek. Ook hebben we al uitstapjes gemaakt met de auto.

 

Gaat allemaal super. Kian slaapt dan vaak als een roosje en maakt van het hele uitstapje amper wat mee hihi :)

 

 

 

 

 

Nou meiden jullie hebben weer heel wat te lezen gehad.

 

 

 

Liefs Niek

Geplaatst

Oh lieverds, wil zo graag hier iets schrijven en ook kijken of er september mama's zijn geworden, maar het gaat niet. IK KAN NIET ZITTEN.

 

en heb geen internetverbinding op slaapkamer. Colle krijg het niet eens voor elkaar om jouw verslag te lezen, maar als alles beter gaat down-under dan kom ik het bijlezen.

 

 

 

Met Famke gaat alles goed! De borstvoeding loopt, dus daar ben ik heel blij mee. Ze lijkt heel tevreden en ik vind haar met de dag prachtiger worden en vind het ook steeds leuker worden.

 

 

 

Vandaag komt de verloskundige controleren gelukkig want de hechting gaat steeds meer open staan op een plekje waardoor ik dus echt bijna niets meer kan, dus ga achteruit ipv vooruit haha. Nee dat is niet waar want ik voel me voor de rest wel al veel beter.

 

 

 

Ik ga er weer vandoor, tot gauw,

 

 

 

veel liefs,

Geplaatst

Ha lieve Louke,

 

 

 

Van harte proficiat met de geboorte van Famke en natuurlijk met je moederschap. Hoop dat je inmiddels al weer kunt zitten, want dat lijkt me vreselijk.

 

 

 

Liefs Pien

 

 

 

 

 

@Colle wat een heerlijk eigenwijze foto's van Kian

 

@ Nanne.. hoe gaat het nu met je kleine meid? Heeft ze het drinken inmiddels beter onder de knie?

 

 

 

Onze kindjes wegen nu 3500 en 3600 gram (vergelijkbaar met jullie geboortegwichten!) en het gaat prima met ze!

Geplaatst

Hoop dat het nu wel werkt, heb al 2x een heel verhaal getypt, en telkens als ik op verzenden klikte, hup was alles weer weg.....grrrr

 

 

 

Maar Louke, van harte gefeliciteerd met je dochter Famke, kei leuke naam!!!!

 

 

 

Colle, wat een verhaal zeg poeh poeh, wat dat betreft heb ik niks te klagen gehad, dan had ik een makkelijke bevalling....

 

 

 

Hier gaat alles goed, Maikel weegt alweer 4300 gram en dat na 3 weken, dus al bijna een kilo aangekomen, maatje 50 past al niet meer... het gaat echt hard!!

 

 

 

Hoest met de rest van de dames?? al weer allemaal een beetje hersteld? Ik heb alleen onzettend last van aambeien, hebben jullie daar ook last van???

 

 

 

Ik mis de verhalen wel hoor, het is zo rustig hier haha, allemaal van de kleine wondertjes aan het genieten!

 

 

 

x Yvon

Geplaatst

Hallo dames,

 

 

 

Hier gaat het ook weer prima. Dit weekend had Stijn erg veel huilaanvallen. We zijn zelfs op de huisartsenpost geweest. Nou dat was me toch een deceptie, echt een enorme muts daar. Afgelopen maandag bij de huisarts geweest. Afgezien van de ontsteking achter zijn oortje heeft hij dus toch last van krampjes. Inmiddels krijgt hij infacol en omneo en nu gaat het echt beter. Vanochtend heb ik hem om 7.30 wakker moeten maken!! Hoe bijzonder is dat?? Hij groeit ook als een speer. Ik ben van de week mrt hem om de weegschaal gaan staan en meneer weegt dus 5 kilo! En ik denk dat hij ook al 58 cm is. Het gaat echt superhard. Ik zal as dinsdag anders even langs gaan bij het cb om hem te laten meten en wegen, das toch iets preciezer dan met mij samen op de weegschaal. Op 27 sept moet ik officieel pas naar het cb dan krijgt hij zijn eerste prikjes. en had ik al verteld hoe ontzettend knap hij is?!! Hihi dat vindt iedere moeder natuurlijk van haar kind. Ik zal binnenkort proberen een foto te plaatsen.

 

 

 

Hoe is het met de rest?

 

 

 

Liefs

 

Amber

Geplaatst

Hallo allemaal,

 

 

 

jee opeens een nieuwe site.... waardoor ik dus bij moortje -1 heb gepost ???? Dat was niet de bedoeling , ik wou een pagina naar beneden haha.

 

 

 

Ik wou ook het bevallingsverhaal van colle eens gaan lezen, maar dat is weg, net als mijn verhaal.

 

Colle heb jij het toevallig nog ergens als copie op je pc staan? Zou je mij dat dan prive willen sturen? Ik was toch wel benieuwd naar het verhaal ...

 

 

 

Hier gaat alles goed. Ik kan sinds gister weer beetje zitten en vandaag zelfs ook al beter lopen.

 

Famke is heel tevreden maar heeft een zeer duidelijk eigen willetje. Zij bepaalt echt wel. De ene dag drinkt ze heel snel en slaapt heel veel. De andere keer ben ik 1,5 uur per voeding bezig en wilt ze niet in slaap vallen en doet ze heel erg haar best om haar oogjes open te houden.

 

 

 

Ik ga dit eens eerst proberen te versturen voordat ik ook heel verhaal typ...

Geplaatst

Ik heb hier ook al even niet meer gekeken... Heb echt even nodig gehad om in een ritme te komen! En nu kom ik hier weer, andere site!!

 

 

 

Louke, jouw verhaal is inderdaad weg, maar ik begrijp dat je bent bevallen van een prachtmeid! Van harte gefeliciteerd!

 

Nanne, wat naar dat Noortje nog in het ziekenhuis ligt..

 

Amber, jij ook al zo'n lekkere beer!

 

Moortje, hoe is het met jouw kanjer?

 

Kian!

 

 

 

Hier gaat alles goed! Inmiddels weegt mijn speklap al 4300 gram! Bijna 7 weken en bijna 2 kilo aangekomen sinds geboorte! Morgen ga ik haar even officieel wegen op het CB.. Slagroom dus wink.gif qua lengte gaat ze nog niet zo hard, 2 weken terug 52,5 cm.. ben benieuwd morgen!

 

 

 

Colle ook ik heb jouw verhaal gemist! Willen jullie het nog eens plaatsen of via pm sturen? Ik ben wel heel erg benieuwd!

Geplaatst

 

Ik heb hier ook al even niet meer gekeken... Heb echt even nodig gehad om in een ritme te komen! En nu kom ik hier weer, andere site!!

 

 

 

Louke, jouw verhaal is inderdaad weg, maar ik begrijp dat je bent bevallen van een prachtmeid! Van harte gefeliciteerd!

 

Nanne, wat naar dat Noortje nog in het ziekenhuis ligt..

 

Amber, jij ook al zo'n lekkere beer!

 

Moortje, hoe is het met jouw kanjer?

 

Kian!

 

 

 

Hier gaat alles goed! Inmiddels weegt mijn speklap al 4300 gram! Bijna 7 weken en bijna 2 kilo aangekomen sinds geboorte! Morgen ga ik haar even officieel wegen op het CB.. Slagroom dus wink.gif qua lengte gaat ze nog niet zo hard, 2 weken terug 52,5 cm.. ben benieuwd morgen!

 

 

 

Colle ook ik heb jouw verhaal gemist! Willen jullie het nog eens plaatsen of via pm sturen? Ik ben wel heel erg benieuwd!

 

 

 

 

He Iza,

 

 

 

Goed om van je te horen. Wat fijn dat het goed gaat met Leia. Maar weegt ze 4300 gram? of is dat een typfout en moet het 5300 gram zijn? Ik ga toevallig morgen ook naar het CB om Stijn te wegen. Hebben we mooi een nieuw overzicht. Ik laat weten wat de score is!

 

 

 

Liefs

 

 

 

Amber

Geplaatst

dames we gaan onze best doen om heel binnekort alle hiaten te vullen van verhalen die weg gevallen zijn

 

 

 

het zou mss helpen als jullie een leeg vlak zien jullie me een lijstje sturen met het topic , pagina, en schrijfster van het missende stukje

 

dan kan een van ons mss binnekort proberen alles weer aan te vullen

 

 

 

we doen ons best

 

sorry voor de missende stukjes

 

zijn "kinderziektes" van de nieuwe site

  • 2 weken later...
Geplaatst

Gelukkig m'n bevallingsverhaal die verdwenen was staat er gelukkig weer op. Zag er al tegenop om hem weer helemaal opnieuw te moeten typen/beleven :)

 

Wel even wennen zo'n niewe site...maar ziet er wel errug mooi uit!

Geplaatst

Ik lees nu pas hoe heftig het voor jullie is geweest, Louke en Colle!

 

Ondanks dat ik mijn bevalling niet heel heftig heb ervaren, had ik wel een paar dagen de verwondering, dat sommige vrouwen wel meer als 1 kindje hadden! Weet nog dat er bloed geprikt werd (HB voor ik het ziekenhuis uit mocht) en de laborante vertelde 2 kindjes te hebben.. En dat ik dacht: wow! Maar eerlijk is eerlijk, al een week na de bevalling rammelde ik alweer...

 

Ik weet nou niet of ik mijn hele verhaal had neergezet hier? Of alleen de korte versie?

 

Hier dan mijn verhaal!

 

Maandag 26 juli 2010

Vandaag mag ik op extra controle ivm de jeuk en bultjes die zijn komen opzetten. De arts verwacht ook dat het zwangerschapsjeuk is maar wil toch testen doen. Als het wel je lever is kan je kindje het heel zwaar krijgen (of er zelfs mee stoppen..) en dat wil hij voor zijn!

 

Hij wil toch even toucheren, om te kijken hoe het ervoor staat en constateert dat ik al een cm ontsluiting heb. En dat voor 37,6 weken. Speklapje lijkt een royale baby, ontsluiting. Mijn lichaam is zich al aan het voorbereiden, goed voorteken voor een eerste!

 

CTG gehad, alles ziet er goed uit. Maar, de uitslag waar het om gaat, is er pas na een week. Bij het nagesprek stelt de arts dan ook voor: zullen we gaan inleiden? Ik ben eigenlijk verbaasd, had van alles verwacht maar dit niet. Maar hij is duidelijk: als er over een week wel wat met mijn bloeduitslag blijkt te zijn en er gebeurd iets, dan zou hij het zichzelf niet vergeven. Ik verwacht dat hij zegt: rond 10 augustus inleiden, maar hij zegt: wat denk je van woensdag? Ik kijk verbaasd en vraag nog: woensdag als in over 2 dagen?

 

Hij zegt ja, en gaat gelijk de verloskamers bellen of het kan. Heel snel sms ik manlief tussendoor dat ie woensdag papa wordt! Hij belt gelijk, want hij dacht dat de uitslagen verkeerd waren en was al op weg om mij op te vangen! Snel stel ik hem gerust dat alles goed is en dat ik hem na de afspraak bel.

 

Ik sta te stuiteren! Nog 2 nachtjes! We worden ouders! Het is zover! Ik ging nog naar het ziekenhuis met lood in mijn schoenen, nog max 4 weken.. hoe hou ik dit vol? En nu nog maar 2 dagen!

 

Manlief komt ook vrij snel thuis en we stuiteren samen wat rond! Door het toucheren rommelt het wel een beetje, manlief stelt voor dinsdagavond uit eten te gaan, maar ik wil nu. Grote kans dat het vanavond ook ineens spontaan begint, dus ik wil nu!

 

We gaan en het rommelt behoorlijk. Vrij snel na het eten zijn we weer thuis en ik race het huis nog door. Nesteldrang! Alles loop ik nog een keer na. De nacht is drama.. adrenaline, bekken, maagzuur, restless legg en de jeuk natuurlijk. Ik doe geen oog dicht.

 

Dinsdagoverdag rommel ik nog wat aan, manlief is vroeg thuis en we gaan nog even het dorp hier in. Ik koop niks, heb zoveel gekocht de afgelopen maanden. Ik ben gewoon uitgekocht! (unicum!) we gaan nog naar de Italiaan voor een ijsje en weer naar huis... We duiken er vroeg in en ik hoop echt dat ik nog even slaap...

 

5 uur ben ik wakker, ik ga er maar vast uit. Gelukkig mogen we ons om 7 uur al melden op de verloskamers. Ik maak nog een laatste buikfoto, wat een raar idee! Vandaag is ze er, ik kan me er niks bij voorstellen nog.

 

Om half 7 stappen we in de auto. Een beetje emo kijken we nog om, de laatste keer 'samen' weggaan, van ons huis. Als we terugkomen, zijn we een gezin! Met zijn 3-en! Gek genoeg ben ik niet zenuwachtig. Helemaal niet zelfs, ik kijk er ook niet tegenop. Ga er open in!

 

Keurig op tijd zijn we binnen. Om 1 over 7 komt de verloskundige van de nachtdienst om mijn vliezen te breken, infuus aan te brengen en CTG. Ze breekt de vliezen en zegt: je hebt al 2 cm ontsluiting en alles is super verweekt! Je bent er klaar voor! Dat vind ik wel een fijn idee, er hoeft geen grof geweld gebruikt te worden.

 

Na even beginnen de eerste harde buiken, dit is dus een harde buik! Het is geheel niet pijnlijk nog. De pomp staat nog op zijn laagst. Na een half uur komt ze kijken en zet de pomp 1 standje hoger. Niet lang daarna komt ze weer, ze gaan hem niet weer ophogen, want de weeeen duren nog niet lang, maar komen wel erg kort op elkaar en ze willen niet dat ik in een weeenstorm terecht kom. Om half 11 komt de verloskundige toucheren zegt ze.

 

Inmiddels begin ik de weeen wat meer te voelen. Liggend vang ik ze prima op. Zodra hij op komt zetten verslap ik als een pop, volledig ontspannen en kort daarna trekt het weer weg. Tegen half 11 wordt het wel wat heftiger. De verloskundige komt toucheren en zegt: 4 cm al! Dat gaat heel erg de goede kant op! Om half 1 zal ze terugkomen.

 

Om half 12 heb ik het idee dat het iets te heftig begint te worden en vraag om de Remifentanil pomp. Die kun je zelf reguleren en ik mag hem. Ik ben zo stoned als een kanarie! Maar het helpt tussendoor iets beter om te ontspannen. Om half 1 is de verloskundige er weer en constateert 6 cm! Wow, het gaat echt goed. Wel wordt de inleidpomp uitgezet, om me wat meer ruimte te gunnen, maar zodra hij uit is wordt het heftiger, mijn lichaam neemt het over.

 

Wel begint het heftig te worden, te doen, maar heftig! Plassen is een drama, want dan moet ik uit bed en ik krijg

amper een minuut ruimte tussen de weeen, die ook steeds langer aanhouden. M. laat me zoveel mogelijk met rust, als ik hem nodig heb laat ik dat wel weten, maar alleen vang ik toch de boel het best op!

 

Om 2 uur vraag ik M. om de verloskundige erbij te halen, het wordt erg heftig en ik heb het idee dat ik er al bijna ben! Schijnbaar geef ik al bepaalde signalen, want ze rijden de kar voor Speklapje al binnen... De verloskundige toucheert, en constateert 8 cm.. Het gaat hard! Ze verhogen de Remifentanil pomp om me nog wat extra pijnstilling te geven, maar dit werkt niet zover in de ontsluiting.. De weeen zijn nog lastig op te vangen, maar tussen de weeen door (de halve minuut) dommel ik in..

 

Om half 3 geef ik aan het niet meer te trekken, ze voelt nog een keer en ik heb 9 cm, nog een randje en zegt: ga op je zij liggen! Dit is helemaal niet te doen, de persweeen beginnen te komen en ik kan ze met moeite ophouden. Ik begin misselijk te worden en geef aan dat ik gewoon niet meer kan. De vlos zegt dat ik langzaam een beetje mee mag geven aan de persweeen en dat doe ik dan ook. Alleen dat langzaam gaat niet zo.

 

Wat een kracht! Echter mijn 'gewone' ontsluitingsweeen nemen niet af, maar blijven mega pijnlijk. Ik vind het heel heftig! De weeen waren tot nu toe prima, maar dit persen valt me tegen! Om 3 uur heb ik volledige ontsluiting, en mag ik gaan meepersen. Gelijk bij de eerste keer persen, gaat de vlos de gyn bellen. Wat ik niet weet (ik zit zo in mijn eigen wereld) maar mijn vent ook ziet: Speklapjes hartslag gaat bij het persen dramatisch naar beneden. Tot 45! Ik hoor wel dat ze aangeven dat we het nog even proberen, maar dat de Gyn opgeroepen moet worden voor een vacuum.

 

De gyn is er vrij snel. Ik mag het nog even proberen. 5 persweeen kom ik zelf door, wat verschrikkelijk dit persen! Ik roep al dat ik dit niet lang trek. Ik pers met al mijn kracht en ik word al het perskanon genoemd. Na 5 persweeen besluiten ze me te gaan helpen. Ik krijg een verdoving en een knip en bij de volgende perswee wordt het cupje op speklapjes hoofd gezet.

 

Ik schreeuw het uit! Wat een naar gevoel! Ze moet ERUIT! Nu! De gyn maant me hem aan te kijken en zegt: dat gaat nu gebeuren! Maar moet met beleid! Persen! Ik pers en voel haar hoofdje verder zakken... en roept weer: trek door! Maar hij maant me weer tot rust en zegt: ik moet haar draaien! Dus nog 1 keer zuchten en als ik zeg ja, langzaam meepersen...

 

De volgende wee zet op, ik pers en daar komt ze.. 15.28 en Leia Jolie wordt op mijn borst gelegd. Ze huilt gelijk, maar is ook vrij snel daarna direct stil en kijkt met grote ogen in mijn ogen.

 

Ze is er! Ik besef het nog niet, zit nog in de volledige heftigheid van dat laatste stuk. Zo snel... zo heftig!

 

Op dat moment horen we allemaal een plas vallen. Bloed. En nog een keer. Vrij snel wordt toch Leia's navelstreng afgeklemd en M. knipt hem door. Ik hoor de vlos zeggen: 400 cc nu en heb het idee dat ik toch wel erg bloed.

 

De placenta komt niet los. Pas na een half uur, dit is niet lang maar het bloed blijft komen. Ik hoor haar zeggen: hij moet eruit anders moeten we echt richting ok! Op dat moment ben ik alles zo zat dat ik denk: Leia is er, breng mij maar naar de ok. Hou maar op met dat gepruts daar beneden, ik ben er klaar mee.

 

De pomp met weeeenopwekkers wordt weer aangezet. Hoger dan het de hele bevalling is geweest, en ik merk er niet zoveel van. Ze duwen wat, ze trekken wat. Ik ben het zat. Ze is er, het is klaar!

 

Dan staat de vlos er nog een keer en kijkt me aan. Ze zegt we gaan het nog één keer proberen ik wil dat je met alle kracht meeperst.. ik besluit het dan nog maar te doen, en gelukkig, hij komt los. Nog een behoorlijke sloot bloed komt erachteraan.

 

Dan zit het erop! Leia wordt weer bij me teruggelegd en ik kijk haar weer aan! Ze is het! Mijn dochter, het voelt gelijk alsof het altijd zo is geweest, het is Cliche maar waar...

 

Precies in de dagdienst ben ik bevallen. De nachtvlos had mijn vliezen gebroken, de dagvlos heeft mijn bevalling gedaan en de avondvlos komt me hechten. Het duurt en het duurt en ik ben het zo zat. Ik vraag of het zo dramatisch is daar beneden, omdat het zolang duurt. Maar ze geeft aan dat ze de tijd wil nemen om het mooi te maken. Haasten schiet niet op. (en het is supermooi gedaan, de kraam kon de hechtingen niet eens vinden, zo mooi... de knip is heel gecontroleerd gegaan en ik ben verder niet uitgescheurd of wat dan ook...)

 

Wel denk ik: nooit meer! De weeen, prima. Maar dat persen.. Toch zijn de cliche's waar, de heftigheid in je gedachten neemt af. En ik denk op dit moment al: zeker wel nog een keer! Alleen voorlopig nog niet wink.gif

 

Dan zit het erop! Ik mag vrij vlot naar huis, maar ik kan niet op mijn benen staan. Ook lukt plassen niet, dus ik krijg een katheter. Achteraf blijkt dat ik bijna een liter bloed ben verloren. We besluiten toch een nacht te blijven.

 

De nacht is rommelig, ik doe geen oog dicht. Leia is misselijk van de vacuum, maar doet het verder prima. Niet huilerig, heel helder! De volgende ochtend blijkt mijn HB 4.3. Erg laag en er wordt overlegd voor bloed. Maar ik voel me niet als iemand met een HB van 4.3 (nog steeds niet overigens!). Ik mag met ijzerpillen naar huis.

 

Op donderdag 29 juli om 12 uur zijn we thuis. Als gezin. Met zijn 3-en. Het zit erop. Ik kan me al meteen niet meer voorstellen dat ze in mijn buik zat. Het contrast, woensdagochtend niet kunnen voorstellen dat ze er is, en na de bevalling gelijk al niet meer voor kunnen stellen dat ze ooit in die buik heeft gezeten.

 

Maar, ze is er. Ze is superzoet, huilt bijna niet. Inmiddels gaat de borst prima en hebben we gewoon een mega tevreden kind! Soms komen dromen inderdaad uit....

Geplaatst

Leven jullie nog? ;)

 

Hier voor het eerst weer ongesteld :( 9 weken na dato en dat met volledige borstvoeding op verzoek.. Had toch wel de hoop dat dat iets langer op zich liet wachten...

Geplaatst

He Iza,

 

Ik ben vorige week 8 weken na dato ongesteld geworden. Nou ja ongesteld, het heeft maar 2 dagen echt ongesteldheid mogen heten. En dat dus zonder BV. Hoe is het verder met je? Heeft Leia ook al haar eerste prikjes gehad? Stijn afgelopen maandag. Hij woog 5,5 kilo en is inmiddels 60 cm. Het wordt al een echt reus. Ik zit niet meer zo veel op het forum, maar meer op hyves. (dat gaat makkelijker op mijn iPhone, haha) Heb jij dat toevallig ook?

 

Liefs,

 

Amber

Geplaatst

hee allemaal,

 

Ik was na 6 weken alweer ongesteld, en een hoop!! haha.. ben er al weer bijna van af, ben meteen ook maar met de pil begonnen... wel zo handig..

 

Verder gaat alles goed hier... helemaal niks te klagen, het is echt een lekker menneke!! 1 november alweer beginnen met werken, gaat echt snel!

 

maar het is inderdaad rustig verder.... iedereen geen zin meer om te typen? haha ( behalve Iza, wat een verhaal zeg...)

 

x Yvon

Geplaatst

Ik heb geen hyves Amber, wel facebook.. heb je dat toevallig? ;)

 

Hier was het beetje bloeding en het is alweer weg... Wel jammer, want manlief en ik rammelen allebei alweer! En hebben besloten zodra mijn cyclus weer een beetje regelmatig is, om alweer voor een cryo terugplaatsing te gaan.. We willen heel graag nog een kindje en ook graag kort op elkaar (lijkt mij idealer, de 'tropenjaren' in 1 keer doortrekken ;-) ipv eruit en er weer in!) en we willen het ook bij 2 kindjes houden (tenzij de volgende, als het allemaal lukt, een tweeling wordt natuurlijk!)

 

Leia is inmiddels de 6 kilo gepasseerd! :-o En inderdaad ongeveer 60 cm inmiddels! Mijn eigen speklapje ;-) Leia krijgt dinsdag haar prikjes... zie er nu al tegenop...

 

Wow Moor, 1 november alweer aan de slag.. Ik zie er nu al tegenop, ondanks dat ik pas 10 januari weer hoef....

(en ja verhaal he!! :-D)

 

Nog even Speklap!

 

IMG_5765.JPG

 

IMG_5791.JPG

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.




  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden