Jump to content

voorstelronde


sillie666
 Share

Recommended Posts

Hai hai,

 

 

 

ik ben Sil, 33 jr en sinds januari 2008 bezig voor een 2e wondertje.

 

Ik heb al een zoontje van ruim 4 jr. Ik heb in mei 2008 een bbz gehad waarbij rechtereileider verwijderd is.

 

Sinds vorig jaar de mmm in gestapt. Nu heb ik 2 keer iui gehad in natuurlijke cyclus zonder hormonen en volgende week zal poging 3 zijn vermoed ik. Ik moet d.m.v. lh testen na een paar keer inwendige echo's gehad te hebben, bepalen wanneer eisprong is.Als deze pos. is wordt ik de volgende dag geinsemineerd. Na deze ronde krijgen we een evaluatiegesprek. Ik ga er vanuit dat we dan meer onderzoeken krijgen zoals een hsg of laparoscopie. en dan vermoed ik dat ik aan de hormonen zal moeten.

 

Groetjes,

 

Sil

Link to comment
Share on other sites

gisteren mijn 3e IUI zonder hormonen gehad, dus nu weer afwachten.

 

ben benieuwd wat het dit keer gaat brengen. Ik heb zelf het idee dat mijn eileider dicht zit. Ik denk dat vervolgstap een hsg is.

 

Groet,

 

Sillie

Link to comment
Share on other sites

Hey Sillie,

 

 

 

Ik heb in 2004/5 ook eerst 3 keer een iui gehad en toen een HSG.

 

Vond t vreemd dat ze dat niet voor de IUI deden..t is toch logischer om dat eerst uit te sluiten (dat eileiders verstopt zitten).

 

De gyn toen vond t niet logisch blijkbaar omdat ik geen geslachtziektes had gehad, geen pijnlijke menstruaties had enz enz...dat de eileiders dicht konden zitten.

 

Dus ok na 3 keer IUI een HSG. De assistente zei toeb al bij t onderzoek dat je vaak zag dat vrouwen na dat onderzoek toch sp[ontaan zwanger werden. De olieachtige vloeistof die ze gebruiken heeft ook een therapeutische werking. De eileiders worden doorgespoeld en de vloeistof laat een olieachtig laagje achter op de wanden en baarmoederwand.

 

Dit maakt dat de boel makkelijk geleid en hecht. Ok mooi meegenomen dacht ik. t Effect zou zo gelden voor de 1ste 3 maanden er na.

 

1 eileider zat dicht (of was verkrampt) en de ander kwam de vloeistof wel door)

 

Een kijkoperatie was t volgende onderzoek wat me te wachten stond. Ik zei...eerst op vakantie en dan spreken we wel wat af. Promt werd ik de maand er op spontaan zwanger.( na 3 jaar en 2 maand proberen). Dat is nu onze zoon van bijna 4.

 

Toen ik in 2007 weer in t ziekenhuis kwam heb ik eerst om een hag weer gevraagd. Ondanks dat t een onderzoeksmethode is eigenlijk en geen nut had voor mij..heeft de gyn er toch in meegestemd omdat ik de vorige keer imnmers er na zwanger werd.

 

Ik heb weer een HSG gehad en was weer meteen dezelfde maand zwanger alleen is dat niks geworden helaas. Toen moest ik een half jaar wachten voordat ik verder mocht met IUI en later IVF. Tijdens mijn IUI heb ik nog een keer de arts kunnen overhalen voor een HSG. alleen had ik kort na elkaar 2 keer een overstimulatie en kreeg ik geen IUI en mochten we ook niks doen. t effect was later waarchijnlijk weer verloren gegaan.

 

 

 

Dus ik hoop dat t bij jou daardoor ook gaat lukken. Kan soms net wat in de eileiders zitten waardoor t de boel tegen houd. t is maar mm werk he!

 

Veel succes....hoop de afloop nog eens te lezen.

 

Groetjes Manon.

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share



  • Posts

    • @Heleen79 Jeetje, wat een verdrietig bericht 😞 Hoopte zo dat jou het geluk ook was gegund! Dikke knuffel! Een miskraam hakt er -zoals Kitje zegt- altijd in: Maakt niet uit hoeveel weken je zwanger bent. Je bent aan de ene kant blij omdat je een positieve test hebt en aan de andere kant blijf je altijd die angst houden. Net als Kitje was die angst pas ook bij mij voorbij toen ik haar dagelijks ging voelen en een lieve echoscopiste zei: 'Owh, maar dit kindje gaat echt wel geboren worden hoor!' Pas toen durfde ik er een beetje in te gaan geloven.  Wat jullie zeggen: Misschien is het inderdaad nog eens goed om een gesprek met die fertiliteitsarts aan te gaan. Ik merk inderdaad dat zij nog vaak in mijn gedachten verschijnt. Zeker nu rond deze tijd weer.  Ze heeft me heel vaak het gevoel gegeven dat ik 'achterlijk' was, dat ik iets fout had gedaan, ik het gesprek over dat we maar 1 IVF poging zouden doen niet goed had onthouden, gezegd dat ik te oud was en maar eerder had moeten komen, want dat zij dan meer kansen had gehad etc. Nou durf ik wel te zeggen dat ik niet de domste ben en mijn man ook niet, maar dat zij ons het gevoel wel heeft gegeven dat het onze eigen schuld was, terwijl het om zo een gevoelig onderwerp gaat! Aan de andere kant hebben we toen tegen elkaar gezegd: Streep door dat ziekenhuis en we gaan verder kijken. Aan de andere kant zou ik er wel andere vrouwen mee kunnen helpen: Vrouwen die niet zo weerbaar zijn of die het geld niet hebben om verder te gaan bij een kliniek.  Heb zelfs nog even overwogen om in een ander ziekenhuis te gaan bevallen om deze reden. Gelukkig werkt zij op een andere afdeling en verwacht ik haar niet tegen te komen en anders is het misschien maar beter voor haar als ze niet bij mijn bevalling aanwezig is 😜  Inmiddels hier alweer 2 weken met verlof en een spannende tijd breekt aan. Het meisje is nog steeds te groot en ze heeft volgens mij nog genoeg te eten in m'n buik, want ze maakt nog geen aanstalten om uit huis te gaan 😉 Over 5 dagen krijg ik een doorverwijzing om te worden ingeleid. Ik vind het heel spannend, maar kijk er ook naar uit om haar te ontmoeten 💗
    • Te vroeg geroepen. Gisteravond en vanmorgen weer zeurende buikpijn en lage rugpijn... Ik denk dat dat een voorbode is van niet veel goeds.... Ik bewaar mijn rust en probeer vooral te berusten... Er is toch niks wat ik kan doen... geen bloed geeft moed, maar verwacht het een dezer dagen...
    • Zondag avond nog buikpijn en maandag ochtend maar verder niet meer. Ik ben nu wel heeel erg moe... dus so far, so good🤞🏻 Ik ben zooo benieuwd... ik hoop het zo enorm.
    • Wat spannend meis! Ben hard voor je aan het duimen dat deze mag blijven  Hoe voel je je nu? Nog buikkrampen?
    • Oei dat is balen zeg! Pijnlijk! Wat voorn werk doe je? Wat een heerlijke geruststelling dat alles goed is met de kleine! Ja dat hoop ik ook en dat het 9 mnd mag blijven groeien en gezond geboren mag worden. Het is wel echt een spannende tijd zo na de miskramen. Als ik zwanger ben dan zal ik tot en met 13 weken niet echt heeel relaxed zijn.... Maar goed, eerst maar eens een positieve test😇
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use