Jump to content

Gyn geweest voor KID intake


Elin
 Share

Recommended Posts

Vanmorgen was het dan zover, de afspraak met de gyn. Voor mij een oude bekenden omdat ik hem ook een aantal keer gezien hem met de zwangerschap van mijn dochter. Toen vond ik hem al niet aardig en nu ook nog niet.

 

 

 

Het eerste wat hij zei toen ik binnen kwam was, 'Zo, weer zwanger?' Nou de toon voor de rest van het gesprek was meteen gezet, kon nog net mijn tranen binnenhouden. Wat een botte boer.

 

 

 

Maar goed even ter zaken. Tese/Mesa is in verband met de leeftijd van mijn partner onmogelijk. Na 40 jaar doen ze dat eigenlijk niet meer omdat er dan nagenoeg niets gevonden wordt. Dus alleen KID blijft over, wat wij zelf ook al bedacht hadden.

 

 

 

Hij verwees ons door naar Rijnstate, om het zaad daar vandaan te halen en de behandeling in ons ziekenhuis voort te zetten. Of het zaad in Gent te halen, maar daar kiezen we vooralsnog niet voor. Verders had hij niet veel te melden en stonden we zo weer buiten.

 

 

 

Thuis aangekomen heb ik Rijnstate en alle andere ziekenhuizen / klinieken opgebeld met de vraag of het mogelijk is om het zaad te transporteren / op te halen zodat het verder in ons ziekenhuis bewaard wordt voor de behandelingen maar dat is nergens meer toegestaan. Wat ons brengt op het feit dat we dus waarschijnlijk in een ander ziekenhuis onder behandeling zullen komen. De voornaamste die daaruit kwamen zijn Rijnstate en Amsterdam

 

 

 

Rijnstate: eerst een intake, daarna wordt er een vergadering belegd waarin gesproken wordt of je deel kan nemen aan de behandeling. Bij groen licht komen we op de wachtlijst van 6 tot 8 maanden. Kosten 500 euro eigen bijdrage overige kosten worden vergoed.

 

 

 

Amsterdam: ook eerst een intake, dan kom je op de wachtlijst van momenteel een jaar. Kosten 350 euro. overige kosten worden vergoed.

 

 

 

Dus dat valt nog redelijk mee, al is elke maand wachten erg lang. Maar geduld is een schone zaak.

 

 

 

Verder heb ik ons ziekenhuis nog even gebeld of het wellicht mogelijk is om de behandeling daar te doen met een eigen donor, waarbij we dus zelf op zoek gaan naar een donor, die daar het zaad achterlaat en wij de behandeling in Harderwijk kunnen doen. Hier kon de assistent vanmorgen niets zinnigs over zeggen dus ik moet vanmiddag nog even terug bellen dan gaat ze met die botte boer overleggen.

Link to comment
Share on other sites

Utrecht heeft geen donorbestand meer. Heb inmiddels heel nederland al aan de lijn gehad. In ons ziekenhuis is het met een eigen donor niet mogelijk. Dan moeten we het doen via ZI. We gaan ons nu richten op Rijnstate in Arnhem en ondertussen opzoek naar een eigen donor.

Link to comment
Share on other sites

Lang leve het internet, ik heb dus her en der een advertentie geplaatst. Ik hoop dat daar meerdere donoren op zullen reageren. Zodat we zelf doormiddel van wat gesprekjes misschien tot een keuze kunnen komen. Zo niet hebben we Rijnstate achter de hand. Dan zullen we dus elke maand dat we de eisprong verwachten dmv ovulatietesten naar Arnhem moeten voor de inseminatie.

Link to comment
Share on other sites

wat een verhaal Elinn, en wat een vent zeg, sommige hebben het

 

gewoon niet begrepen.

 

De wachtlijsten vallen inderdaad mee, het is wat je meevallen noemt maar te overbruggen.

 

Hopelijk vinden jullie een eigen donor!

 

 

 

cynthia

Link to comment
Share on other sites

Dames, heel erg bedankt voor jullie reacties.

 

 

 

Wat jullie schrijven is dat de tijd te overzien valt maar zoals voor iedereen van ons geld is dat wachten des ondanks enorm lang duurt omdat we allemaal al zo lang wachten.

 

 

 

Verder heb ik gisteren op een aantal websites een advertentie voor een donor geplaatst. Hier zijn nu al enkele serieuse reacties op gekomen waar we erg blij mee zijn en die we zeker in overweging nemen. Ook zullen we ons in laten schrijven bij het Rijnstate ziekenhuis in Arnhem, als slag om de arm.

 

 

 

Nogmaals bedankt voor jullie meelevende reacties! Het doet me enorm goed!

Link to comment
Share on other sites

Beau, ik vind het ook een enorme klootzak maar kan er verders niets aan veranderen..

 

 

 

Om jullie even op de hoogte te houden, aankomend weekend hebben we een afspraak met een potentiele donor. Dus de komende dagen wordt het heel erg spannend. Het contact verloopt erg goed en we hebben er een goed gevoel over.

Link to comment
Share on other sites

Nee niet echt, we zien hem dit weekend voor het eerst.

 

 

 

We hadden een advertentie geplaatst op internet en daar zijn een aantal reacties op geweest, deze man in kwestie sprak ons beide heel erg aan vandaar het afspraakje om te kijken of het verder ook klikt voor we in zee gaan.

 

 

 

In die zin dus een onbekende maar later voor het kind wel een bekende. De donor staat ook open voor contact op latere leeftijd dus dat is een zorg minder.

 

 

 

Verder vind ik het (nog wel) erg vreemd, heel zakelijk bekeken kies je gewoon de helft van je toekomstige kind uit. Voordeel is wel dat de donor in kwestie erg veel lijkt op een aantal familieleden van mijn partner. Maar vreemd blijft het wel..

Link to comment
Share on other sites

Elin,

 

 

 

Wat goed dat jullie zelf initiatief hebben genomen en een advertentie hebben geplaatst.

 

Ik hoop dat jullie een geschikte donor zullen vinden.

 

Wat spannend allemaal...

 

Succes!!!

 

 

 

Liefs van Floor

Link to comment
Share on other sites

Floor, Dank je wel, we vonden het wel heel vreemd om een advertentie te plaatsen, het is namelijk niet een of andere postzegel die je zoekt. Ik zal de advertentie hieronder zetten dan kunnen jullie hem ook lezen..

 

 

 

Ik vind het ook zeker heel erg spannend maar heb goede hoop..

 

 

 

Advertentie:

 

 

 

Beste lezer.

 

 

 

Bij mijn partner is azoospermie geconstateerd waardoor wij om onze diepste wens te vervullen afhankelijk zijn van een donor.

 

 

 

Wij (ik 25, hij 45) hebben een goede stabiele relatie en ons leven wordt verrijkt door mijn dochter uit een eerdere relatie. Maar om haar een broertje of zusje te kunnen geven zijn wij dus afhankelijk van misschien wel u.

 

 

 

We hebben geen eisenpakket, de enige voorwaarde is is dat de donor blank moet zijn. Uiterlijk, opleiding of werksfeer zijn totaal onbelangrijk. Natuurlijk dient de donor wel gezond te zijn en eventueel bereid zijn om hiervoor testen te ondergaan.

 

 

 

Anonimiteit staat bij ons hoog in het vaandel, echter willen wij het toekomstige kind wel op de hoogte brengen over zijn / haar oorsprong en de mogelijkheid voor het kind om op zoek te gaan open te houden.

 

 

 

Mocht u ons kunnen en willen helpen kunt u een e-mail sturen naar.

 

elin1@upcmail.nl

 

 

 

Vriendelijke Groet,

Link to comment
Share on other sites

Ik hoop het natuurlijk ook dat het ons gaat lukken. En weet je als ik het zo lees vind ik het ook emo hoor. Maar het is nu eenmaal een feit en we kunnen er niet omheen.

 

 

 

Dus als we wat willen hebben we echt een donor nodig.

 

We zijn net met z'n 3en in de stad geweest en als ik dan al die rompertjes maat 50/56 zie dan schreeuwt mijn hart van ellende. Maar ik weet dat we beide net zo veel kunnen houden van een kindje dat niet helemaal alleen van ons is.

 

 

 

Morgen gaan we hem ontmoeten, ik heb er goede hoop op dat we met elkaar in zee gaan. Ik ben wel erg zenuwachtig nu maar dat zal morgen nog wel erger zijn.

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share



  • Posts

    • Leuk wel, mijn moeder denkt ook een meisje 😊 Ik vind het een fijne gedachte dat de kleine nu levensvatbaar is en dat de kansen op overleven elke dag en elke week groter worden. Ja, ik voel hem/haar elke dag bewegen, niet de hele dag door want die slaapt ook veel nog, ik voel de kleine voornamelijk als ik zelf rustig zit, op het werk regelmatig, maar ook savonds als ik op de bank zit, als ik zelf druk doende ben dan voel ik niks. Kan zo een paar uur lang niks voelen en dan ineens, hop dan is die er weer. Het voelt heel bijzonder, dit zo is voor mij ook wel nieuw. Ik heb wel een zoon, maar hem voelde ik pas heel laat ivm voorliggende placenta en toen ik hem eenmaal voelde was hij ook zo sterk al dat ik echte schopjes voelde, bij dit kindje heb ik de placenta op de achterwand liggen, dan voel je het veel eerder. Nu begon het met wat 'plopjes' ergens zo tussen week 16 en 17, maar daarna dagenlang niks, dus dacht dat het mijn darmen waren ofzo en toen een weekje later voelde ik 'geroezemoes' in mijn buik. Het is lastig uit te leggen wat je precies voelt, maar ja, gerommel dus allemaal en ik voelde dat alleen maar als ik heel rustig zat of lag. Dat geroezemoes werd wel steeds meer en toen ik de 20 weken echo had toen was echt duidelijk dat ik echt de kleine voelde. En toen zag ik ook zeer duidelijk op de echo dat die heel veel bewoog, de echoscopiste vond het een woelwatertje en hij of zij lag ook regelmatig in de weg met een arm of een been, moest ze weer even tegen mijn buik aan tikken zodat die weer ging verliggen. Die lag dus geen minuut stil, de hele 40 minuten dat ik daar naar die tv heb liggen staren, vol ongeloof lag die met de benen en de armen te wapperen en te zwaaien, lag ondersteboven, op de zij, onder in mijn buik op de rug met de benen omhoog, het was zo prachtig om te zien. Ik had dit ook nog nooit zo gezien en ik hoop, @Paulma dat jij en de andere meiden hier dat ook minstens 1 maal mogen meemaken want het is machtig mooi, ontroerend, fantastisch om te zien, ik heb geen woorden gewoon. Sinds een week of 2 voel ik echt duidelijke schopjes naast het geroezemoes en inmiddels voel ik de schopjes ook aan de buitenkant tegen mijn hand aan. Het voelt zo fijn en bijzonder dat ik dit allemaal nu veel vroeger voel dan met mijn zoon destijds. Alsof mijn lichaam zelf heeft bedacht dat ik dat wel nodig zou hebben nu. 😅 Ja, druktemakertje, is me nu 2x gezegd. Het werd ook gezegd bij mijn zoon toen die net geboren was en het bleek ook een druktemakertje te zijn, vol leven, heb er de handen vol aan gehad en ik vond het heerlijk, dus dat lukt me nog wel een keertje. Heb liever eentje vol energie die je moet afremmen dan eentje die je telkens aan moet duwen zeg maar. Ja precies dat Paulma, schadelijk is het zeker niet, het brengt jou tot rust wat ook heel fijn is en als het een klein beetje meehelpt, je weet maar nooit natuurlijk, dus lekker zo mee doorgaan, lekker genieten, relaxen en dan ga je topfit je derde poging in, dan sta je er gewoon goed voor en wie weet helpt het wel een beetje en heb je nu net dat ene beetje nodig om het wel te laten slagen. Ik ben deze poging heel erg op mijn eigen gevoel af gegaan, heb dus ook die Ascal geweigerd die ze me de vorige keer hadden voorgeschreven, ze kunnen me 100 keer zeggen dat de kleine niet gestorven is aan die Ascal, maar voor mij voelde het helemaal niet goed om dit weer te gaan gebruiken, ik had een gezond kindje en ik slikte die troep en hij ging dood, zo voelde het voor mij en zo zal het altijd blijven voelen, dus toen ze daarover begonnen heb ik letterlijk gezegd 'die troep slik ik nooit meer' vonden ze overigens ook prima hoor, want je bent natuurlijk vrij om iets wel of niet te willen. En zo heb ik ook aangegeven liever bij de verloskundige te blijven dan in het ziekenhuis. Voel me veel fijner bij die lieve meiden van de verloskundige praktijk, ik doe nu gewoon nog steeds wat voor mij goed voelt. Hoop moeten we altijd blijven houden Paulma en positief blijven ook, dat is verdomd moeilijk en valt niet altijd mee en ik ga heel hard voor jou meeduimen hoor, want ik gun het je zo!  
    • Ja, ze (ik ga er gewoon in mee dat het een meisje is) moet nog lekker een paar maanden blijven zitten. Maar toch erg fijn om te weten dat het kindje nu levensvatbaar is. Geeft toch wat rust. Voel je haar elke dag? Ik ben nog nooit verder dan 8,5 week gekomen dus heb nog nooit een kindje gevoeld van binnen. Het lijkt me zo bijzonder! En ze is dus een druktemakertje?! Maak je borst maar nat! hihi. Heb je al namen bedacht voor zowel een jongetje als meisje? Alles kan steeds concreter worden! Het is je mega gegund om dit allemaal te mogen ervaren en er van te genieten! Ik kijk precies zo aan tegen Accupunctuur. Ik geloof niet dat dit in eens het verschil maakt. Maar inderdaad schadelijk is het niet en omdat ik merk dat ik er zo ontspannen van raak is het perfect! Het voelt echt even als self-care.  Ik zal jullie laten weten hoe het proces verloopt! Maar ga er ook vanuit dat er een terugplaatsing zal zijn in oktober 😄 zo ver ik kan hou ik hoop en ben ik positief!  Knuffels      
    • Daar ga ik ook voor met jou @Paulma 3x scheepsrecht! Ik ga keihard duimen weer hoor voor jou en alle andere meisjes hier. Dat wordt idd vaak gezegd, is zwaarder als je 'ouder' bent, maar voor mij gaat dat niet op. Mentaal was het wel een hele rollercoaster hoor, maar dat komt natuurlijk door het traject en wat er vorig jaar is gebeurt, maar fysiek, nee, tot nu toe best wel een eitje eigenlijk tot nu toe, maar ja, ga de laatste maandjes in dus maar afwachten hoe dat dan gaat. 😅 Ik heb zelf heel sterk het gevoel dat het een meisje is, mijn moeder ook, maar meeste mensen lachen me keihard uit, meisje? Hell no, jij bent geen meisjesmama, jij krijgt een jongen. We zullen het zien. Ik heb het zelf niet stiekem gezien, met de 20 weken echo vroeg ze aan me vooraf of ik het wilde weten, toen ik zei van niet zei ze dat ze me dan ging vragen de ogen dicht te doen als ze in de buurt van dat gedeelte kwam zodat ik het ook niet per ongeluk wel kon zien, dus dat heb ik braaf gedaan en heb ook niet gespiekt. Ik weet het dus echt niet, ik hou wel van een verrassing. Vandaag is the big day, vanaf nu is de kleine levensvatbaar en zullen artsen alles in het werk stellen om de kleine te redden mocht die besluiten ik vind het mooi geweest, maar ik hoop dat die nog een maandje of 3 binnen blijft hoor. Vind het wel een fijne gedachte. Het (inmiddels zeer duidelijk) voelen van leven maakt wel dat de angst wat meer naar de achtergrond aan het verdwijnen is en dat ik er steeds meer vertrouwen in krijg, ik kan zo genieten van deze kleine druktemaker in mijn buik. Het is zo'n wonder en ik ben zo dankbaar dat ik dit in mijn allerlaatste poging toch nog mag meemaken. Ik kan soms gewoon niet eens de woorden vinden om uit te drukken hoe ik me voel. Wat spannend dat je weer onderweg bent Paulma. Die deca prikken vond ik ook niet fijn, hele vervelende spuitjes waren dat. Cetrotide vond ik ook vervelend, kreeg ik altijd jeuk van daarna. Ah, maandag echo, eitjes tellen, ik hoop dat ze er flink wat zien. Dan is het altijd nog afwachten hoeveel er mee gaan doen natuurlijk. 11 oktober punctie dus dat wordt dan half oktober een terugplaatsing (ik bekijk dat gewoon positief hoor Paulma 😊). Wordt spannende tijd dan iig de laatste weekjes van oktober voor jou, maar ik ga gewoon met je meeleven en meeduimen. Van acupunctuur hoor en lees ik vaak wel goede verhalen, je schijnt dat ook een maand of 3 vantevoren al mee te moeten beginnen, dus dat doe je goed, je bent mooi op tijd begonnen. Als het jou rust brengt dan heb je dat er al mee gewonnen. Of dat soort dingetjes helpen, dat zullen we nooit weten, maar kwaad kan het zeker niet. Ik heb mijn laatste poging ook alles uit de kast getrokken, geen acupunctuur, want dat mocht allemaal niet toen, dus daar had ik geen tijd genoeg voor, maar ik heb wel een baarmoedermassage laten doen en ook braaf daarna gedaan wat ze me geleerd had. Of het daardoor kwam of niet, dat zal ik nooit weten, maar ben wel zwanger en de kleine is ook nog eens blijven zitten. De massage is goed voor de doorbloeding wat een innesteling dan zou bevorderen en het maakt de baarmoeder ook warm en ook dat zou meehelpen. Ik had zelf echt nooit gedacht dat ik zoiets zou doen, maar ja, je probeert alles om het maar te laten slagen. Dus vooral doen waar jij je goed bij voelt Paulma, voor ieder is dat weer wat anders. En ook al zijn het op zichzelf misschien geen wondermiddelen, alle kleine beetjes bevordering kan helpen.  
    • Ja, mega dubbel! Maar eens, ik ga nu voor 3x is scheepsrecht!!💪 Fijn dat je je goed voelt en het best gemakkelijk af gaat. Super prettig en voor ons ook een mooi voorbeeld. Want je leest inderdaad wel eens dat het zwaarder is als je ouder bent, maar dat hoeft dus helemaal niet! Lekker af en toe op die wolk springen. Heb je al een gevoel of het een jongetje of meisje gaat worden? Niet stiekem iets bij een echo gezien? 😉  Ik snap helemaal dat die grens van levensvatbaar een mijlpaal is, met de ervaring die je hebt. Hopelijk ga je hierna alleen nog maar op je wolkje zitten en genieten! Ik heb de eerste drie keer Decapeptyl gezet, dit is zeker mijn favo spuit niet (als je daar al van kan spreken) maar ik ben weer onderweg! Morgen de laatste keer de pil en komende maandag de eerste echo. Dan hoor ik ook wanneer en hoeveel Gonal-F ik zal gaan spuiten. Als ik naar de twee eerdere ICSI pogingen kijk zal een eventuele punctie richting 11 oktober plaatsvinden. Let's see, eerst maar eens kijken hoeveel follikels er zichtbaar zijn en mee willen gaan doen. Ik doe trouwens al een maand of 2 wekelijks Accupunctuur. Ik merk dat ik er echt ontspannen van wordt en wil alles uit de kast halen...  Hoe is het met de andere dames?  Liefs voor jullie allemaal
    • Wat heb je dat mooi verwoord @Paulma alle gevoelens die je bij dit traject hebt en zo is het voor velen van ons denk ik. Het is gewoon een loodzwaar traject, mentaal en voor sommigen ook fysiek. Ik heb dat ook ervaren, zeker als je dan ook nog een miskraam moet doorstaan, dat maakt het allemaal extra heftig. Ik vond de mislukte pogingen ook heel verdrietig, maar die vielen in het niet bij het verdriet wat ik voelde na de miskraam. Dat zal voor jou ook zo voelen denk ik. Het is teleurstelling op teleurstelling en een bult verdriet en dat is echt zwaar. En als het dan wel gelukt is zelfs dan kun je er niet of minder van genieten omdat je bang bent dat weer te verliezen. Ik kan me heel goed voorstellen dat uitspreken ook heel verdrietig is en ergens een opluchting zodat je weer verder kunt met je leven dat toch enigszins on hold staat en in het teken van behandelingen en leven tussen hoop en vrees. Het voelt allemaal zo dubbel he? Hopelijk is 3x scheepsrecht voor je en gaat ICSI 3 jullie gewoon dat prachtige kindje brengen. Hoe ik me voel verder, nou ja, op zich wel goed nog steeds, de zwangerschap gaat me best gemakkelijk af, eigenlijk best wel hetzelfde als destijds met mijn zoon, heb ook niet het idee dat het zwaarder voor me is nu dat ik 'oud' ben. De roze wolk drijft hier steeds vaker voorbij en ik begin er steeds meer en meer vertrouwen in te krijgen, al bekruipt de angst me ook nog weleens. Dat ik al een hele poos leven voel helpt wel mee ook aan het vertrouwen en mijn buik is de laatste 2 weken echt mega aan het groeien. 😱 Nog een paar daagjes en dan heb ik de grens van levensvatbaarheid bereikt, dat is toch ook wel een mijlpaaltje hoor. Heb ook alles geregeld wat er te regelen viel, mijn verlof, mijn plan na mijn verlof, de kinderopvang, kraamzorg, kamertje is besteld en wordt over een paar weekjes geleverd, blije dozen gehaald her en der, dus ja, alles in kannen en kruiken hier 😊  
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use