Jump to content

lange wachtbank :-(


spygirl

Recommended Posts

pff.. ik heb me aangemeld bij een ander ziekenhuis. Bij de oude was zoveel mis gegaan door hun. Maar ja, alle onderzoeken moeten overnieuw en over 4 weken mag ik pas terug en dan hoor ik hoe of wat nu verder. ppff.. en 'vanzelf' komt er ook niets van. Het is nu tweehalf jaar dat het navelstaren niets heeft opgeleverd. soms is het zo zwaar... ik kan er wel met mijn man overpraten maar meer dan zwijgen komt er niet..

 

Hoe lossen jullie dat op om je verhaal kwijt te kunnen? (een ander dan dus je man of vriend)

Link to comment
Share on other sites

mijn man is ook geen prater

 

dus over de behandelingen enzovoort praatte ik veel met een goede vriendin

 

mijn man is ook van het ja en amen

 

hij had het er liever niet over, wist niet wat hij dan moest zeggen en zei dan gewoon niets

 

vond hij makkelijker, gevoelens weg stoppen

 

ben hier wel eens ontzettend boos over geweest en heb ook wel eens het gevoel gehad dat hij het niet zo erg vond of me in de steek liet

 

terwijl hij het net zo erg en moeilijk vond als ik

 

heb het van me afgezet en dus andere mensen gezocht met wie ik er wel over kon praten

 

hoop dat jij ook iemand vind met wie je er wel over kunt praten

 

en hoop ook dat jullie wens heel snel mag uitkomen

 

wonderen bestaan kijk naar ons

 

na 6 jaar behandelingen toch gelukt

 

veel sterkte en succes

Link to comment
Share on other sites

Hoi Spygirl,

 

 

 

Ook ik ben bijna 4 jaar bezig geweest met navelstaren, maar kon er gelukkig wel met mijn man over praten. Wel was het zo dat zijn en mijn emoties flink uit elkaar lagen. Daar waar ik soms periodes kon hebben van verdriet, teleurstelling en boosheid leek het voor mij soms of hij er niet zoveel last van had. Wanneer ik er niet over begon, dan leek het wel of het er niet was. Wanneer ik wel de behoefte had om er over te praten, dan deed hij zijn best om er voor me te zijn en op die momenten zag ik ook zijn verdriet.

 

 

 

Daarnaast heb ik een paar vriendinnen waar ik veel mee deel en mee gedeeld heb. Op momenten dat het me "even" teveel werd ging ik vaak uitrazen in de sportschool, of plande ik een relaxdagje met een vriendin. Zonder de steun van mijn omgeving was het veel zwaarder geweest, zij lieten me met beide benen op de grond staan en spraken me moed in als ik het even niet meer positief was.

 

 

 

Inmiddels heb ik 4 mislukte IUI pogingen achter de rug en mijn 1e IVF behandeling. Van deze laatste behandeling ben ik nu ruim 10 weken zwanger.

 

 

 

Meid, ik weet niet of je iets aan mijn verhaal hebt, maar ik hoop dat je de moed en kracht vind om door te blijven gaan. Probeer met je man in gesprek te blijven, hoe moeilijk het soms ook is. Het zou heel verdrietig zijn wanneer jullie elkaar in deze periode zouden verliezen.

 

 

 

Veel sterkte!

 

 

 

Liefs Esly!

Link to comment
Share on other sites

mijn ventje is ook niet zo'n prater en als ik zeg krijg ik wel reactie maar toch had ik vaak het gevoel dat hij me niet begreep

 

 

 

daarom ben ik gaan zoeken naar iets als dit forum

 

hier kan ik mn ei kwijt , iedereen weet hoe ik me voel en hier kan ik lekker tieren en gallen als ik dat wil

 

hoe graag mn ventje me wil steunen hij blijft een vent en hij kent niet alle lichamelijke en mentale issues die juliie wel allemaal snappen

 

dat is niet erg als je maar een andere uitlaatklep vindt en voor mij is die hier

Link to comment
Share on other sites

Hier hetzelfde, man praat niet veel. Is ook altijd zo optimistisch dat ik er soms agressief van wordt. Ik vind het toch wel fijn om hier te babbelen, iedereen begrijpt je en je hoeft weinig uit te leggen. Vriendinnen proberen het te begrijpen maar is toch anders. Zaterdag gehoord dat ik tante wordt voor de 1ste x, mijn man heeft daar geen mening over terwijl bij mij de emoties om mijn oren vliegen. Dus dan ga ik maar ivffen, zoals ik het forum noem.

 

 

 

Ik heb bij het SFG mijn iui´s en de 1ste ivf gedaan, dit viel mij erg tegen dus naar MC Kinderwens Leiderdorp gegaan, waar loop jij, als ik vragen mag.

 

 

 

Groetjes Sylvie

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.



  • Posts

    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
    • Hi @Aisiya, Ik begin binnenkort met mijn tweede ronde IVF/ICSI! En ik ben 42... 🙂 Ben jij al begonnen of begin je ook binnenkort?  Ik heb mijn eerste ICSI behandeling gedaan 4 jaar geleden, met als resultaat een hele mooi dochter van nu bijna 3 jaar.  Toen heb ik veel steun gehad aan deze forum, en om verhalen te delen en lezen van andere die hetzelfde meemaken.  Het lijkt mij fijn om elkaar te ondersteunen! 
    • Ik begin binnenkort voor de tweede keer met IVF ./ ICSI en ik ben benieuwd of er andere zijn die ook beginnen of net zijn begonnen?  Ik heb 4 jaar geleden mijn eerst ICSI ronde gehad, met de resultaat een hele mooie dochter van bijna 3. 
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use